PL169065B1 - Magnetyczny aktywizator cieczy, a zwłaszcza paliwa - Google Patents

Abstract

Magnetyczny aktywizator cieczy, a zwłaszcza paliwa, znamienny tym, że posiada przepływową szczelinę (4) zabezpieczoną filtrem (8), łączącą się z króćcami (7), utworzoną z przynajmniej jednej pary naprzeciw siebie leżących biegunów jednoimiennych stałych magnesów (3), lub elektromagnesów, których bieguny przeciwne obejmuje zwora (2) o zamkniętym obwodzie magnetycznym.

Description

Magnetyczny aktywizator cieczy, a zwłaszcza paliwa jest przeznaczony do magnesowania polem magnetycznym molekół cieczy i paliw, przez co uzyskują one inne, korzystne użytkowo właściwości fizyczne przydatne w procesach spalania w silnikach cieplnych, grzejnictwie, w inżynierii sanitarnej przy uzdatnianiu magnetycznym wody i oczyszczaniu ścieków, ogrodnictwie, w medycynie i biologii. Obecnie wobec nie dostatecznego rozpoznania, nauka nie w pełni podaje możliwości zastosowań.

Znaną jest konstrukcja USA według patentu nr 4 605 498 z 1986 r., wraz ze wzorem zastosowania nr 289674 o zastrzeżonej nazwie „Magnetizer“. Konstrukcja ta polega na otoczeniu przewodu płynu magnesowanego magnesami o dużej zdolności wytwarzania pola magnetycznego, których jednoimienne bieguny magnesów skierowane są na oś symetrii przewodu. Otaczające przewód magnesy objęte są zworą magnetyczną tak, że ich przeciwnie imienne bieguny do niej przylegają. Zwora magnetyczna jest dzielona dla umożliwienia nałożenia jej na przewód, a następnie końce jej są spinane rozłącznie i tworzy się pełny obwód magnetyczny. Wzór zastosowania wykorzystuje pole magnetyczne połowy wyżej opisanego układu magnetycznego, zamykając go odcinkiem niskowęglowego stalowego płaskownika, którym przyciska przewód z płynem do powierzchni jednostronnie do niego przylegających magnesów. Znany jest również wyrób firmy „Crylomag“ zgłoszony w U.P.R.P. nr 86441 i nr 89721 i jego reklamowe opisy. Składa się on ze stosu magnesów pierścieniowych, umieszczonych osiowo w obustronnie zamkniętej rurze stalowej, z przyłączami przewodu przepływającej cieczy. Stos magnesów pierścieniowych zakończony jest nabiegunnikami stalowymi o średnicy nieco większej niż średnica zewnętrzna magnesów. Pole magnetyczne pojawia się pomiędzy wnętrzem rury stalowej, a nabiegunnikami w pobliżu całego ich obwodu. Magnesuje ono płyn, który przepływa przez magnetyzer. Nabiegunniki mogą posiadać magnetyzm „N“ lub „S“ w zależności od celu w jakim magnesuje się cząsteczki płynu, co osiąga się układem biegunów jakie posiadają magnesy tworzące stos magnetyczny.

Wynalazek istotnie różni się od wyżej opisanych rozwiązań. Posiada on szczelinę przepływową, utworzoną przez jedną, lub więcej, parę prostopadłościennych magnesów, co pozwala uzyskać w niej tym większe natężenie pola magnetycznego im węższa jest szczelina. Obudowa zamyka szczelinę wzdłuż jej długości. Na końcach przelotu szczeliny, w obudowie, osadzone są przyłącza - króćce. Przez włączenie przelotu aktywizatora, do przewodu przepływu płynu, sprawia, że płyn, przepływając przez szczelinę, podlega magnesowaniu polem magnetycznym jednoimiennych biegunów magnesów, obejmujących szczelinę gradientem natężenia pola magnetycznego. Równocześnie wpływają na przepływający płyn krawędzie magnetyczne wlotu i wylotu szczeliny przepływowej, gdzie wytwarza się koncentracja natężenia pola magnetycznego oraz zjawisko mechanicznej turbulencji płynu. Korzystnie wpływa to na magnesowanie się cząsteczek płynów. Dlatego krawędzie magnesów w aktywizatorach według wynalazku są objęte i stykają się z przepływem płynu do około trzeciej części swej grubości. Pozostałą część powierzchni przy krawędzi magnesów, tworzących szczelinę „Izoluje od zwory materiał nie magnetyczny, zwiększający odległość strumienia płynu od natężenia pola magnetycznego jakie wytwarza zwora, która będąc przeciwnego magnetyzmu niż bieguny magnesujące, niekorzystnie wpływa na pożądane magnesowanie płynu.

169 065

Ze względu na to, że natężenie pola magnetycznego dla uzyskania efektu dostatecznego namagnesowania cząsteczek płynów wynosi około 100 lub więcej μ Tesli, szerokość szczeliny przepływowej ustala konstrukcyjny kompromis, pomiędzy żądanym przepływem, wysokością szczeliny, oraz wielkością i stopniem doskonałości użytych magnesów. Praktycznie stwierdzono, że korzystne jest stosowanie magnesów spiekanych anizotropowych. Szczególną cechą wynalazku jest to, że konstrukcyjnie istnieje możliwość użycia zamiast magnesów stałych, elektromagnesów prądu stałego. Koncepcja układu magnesującego jest ta sama. Konstrukcyjnie aktywizator taki, w miejscu magnesów posiada rdzenie magnetyczne otoczone cewką. Podłączony do prądu, wytwarza pole magnetyczne otoczone cewką. Podłączony do prądu, wytwarza pole magnetyczne działając identycznie jak aktywizator z magnesami stałymi. Wadą jego jest fakt poboru prądu - zaletą, że przełanczając kierunek płynącego prądu, można natychmiast osiągnąć zmianę na przeciwny magnetyzm biegunów magnesujących.

Przykładem konstrukcji nie rozbieralnego aktywizatora paliwa jest fig. 1. Posiada on niemagnetyczną obudową 1, opasaną magnetyczną zworą 2. Wewnątrz zwory 2, na jej płaskich powierzchniach, biegunami „S“, osadzone są szeregowo dwie pary anizotropowych magnesów 3. W szczelinie 4, pomiędzy biegunami „N“ magnesów 3, jest umieszczona, spłaszczona w swej części środkowej, cienkościenna, wykonana z mosiądzu rurka 5. Bieguny magnesów 3, jednoimienne „N“, przylegają ściśle do powierzchni spłaszczenia rurki 5. W okrągłych końcach rurki 5 trwale osadzone są mosiężne tulejki 6. Obudowa 1 obejmuje całość konstrukcji układu magnetycznego. Materiał obudowy 1 otaczający tulejki 6 jest uformowany, tworząc kształt króćców 7 zgodny z ich przeznaczeniem. Pomiędzy wlotem do wnętrza przepływowej szczeliny 4, a króćcem 7 wlotowym, umieszczony jest filtr 8, ochraniający szczelinę 4 od magnetycznych zanieczyszczeń paliwa.

Przykład rozbieralnego magnetycznego aktywizatora płynu pokazuje fig. 2. Posiada on niemagnetyczną obudowę 1, w postaci dwóch pokryw, które obejmują magnetyczną zworę 2. W środku zwory 2 umieszczona jest, na jej płaskich, wewnętrznych powierzchniach, para magnesów 3 ustawionych naprzeciw siebie biegunami jednoimiennymi, których pole magnetyczne ukierunkowane jest na wnętrzu szczeliny 4. W każdej z połówek obudowy 1 osadzony jest króciec 7. Przestrzeń wewnątrz łuków zwory 2 wypełniona jest (wtryskowo) materiałem topliwym, niemagnetycznym, celem ustalenia położenia wzajemnego części składowych układu magnetycznego, w którym korzystnym jest oddalenie od zwory 2 strugi płynu wypływającego ze szczeliny 4 po namagnesowaniu. W materiale wypełniającym uformowany jest kanał 5, doprowadzający płyn od króćca 7 do szczeliny 4 na jej całej wysokości, oraz otwory dla śrub 9. Pomiędzy obrzeżami zwory 2, a połówkami obudowy 1 umieszczone są uszczelki 10. Przykład tej konstrukcji sugeruje dodatkowo łatwą możliwość podłączenia aktywizatora bezpośrednio do odbiornika namagnesowanego płynu, lub tworzenia układów magnesujących, połączonych szeregowo, bądź równolegle utworzonych z elementów opisanej wyżej konstrukcji.

Korzyściami z zastosowania magnetycznego aktywizatora cieczy, a zwłaszcza paliwa jest: w przypadku użycia go do silnika spalinowego, znaczne obniżenie w wydalanych spalinach tlenku węgla CO i znaczące zmniejszenie HC, oraz korzyści trakcyjne i powodowanie wielu pochodnych, korzystnych innych czynników eksploatacji, jeśli zostanie on zastosowany do obróbki magnetycznej wody to uzyskuje się spadek Ph, biologiczne działanie wody namagnesowanej uwidacznia się wyraźnie szybszym wzrostem roślin. Zastosowanie magnesowania ścieków, zwiększa skuteczność ich oczyszczania. Spalanie magnesowanego paliwa we wszystkich zastosowaniach ułatwia prawie zupełne spalanie paliw, co powoduje podniesienie temperatury spalania i redukuje straty wylotowe. Działa na korzyść ekologiczności otoczenia człowieka.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Magnetyczny aktywizator cieczy, a zwłaszcza paliwa, znamienny tym, że posiada przepływową szczelinę (4) zabezpieczoną filtrem (8), łączącą się z króćcami (7), utworzoną z przynajmniej jednej pary naprzeciw siebie leżących biegunów jednoimiennych stałych magnesów (3), lub elektromagnesów, których bieguny przeciwne obejmuje zwora (2) o zamkniętym obwodzie magnetycznym.