PL169087B1 - Przetwornik elektromagnetyczny PL - Google Patents

Abstract

1. Przetwornik elektromagnetyczny do odtwa- rzania dzwieków ze stozkowa membrana, zamocowana w koszu glosnikowym i z umieszczona wspólsrodkowo wzgledem srodka membrany cewka drgajaca, polaczona z ta membrana i uksztaltowana rurowo, oraz z ukladem elektromagnetycznym utworzonym przez dwa krazko- we magnesy trwale, pomiedzy którymi umieszczony jest krazek biegunowy, przy czym uklad elektromagnetycz- ny, zwlaszcza w obszarze jego krazka biegunowego jest otoczony koncentrycznie, z zachowaniem odstepu, przez cewke drgajaca, znamienny tym, ze ta czesc koncowa membrany (13), która ma mniejsza srednice z obu jej srednic, jest uksztaltowana jako odcinek rurowy (20), a cewka drgajaca (21) jest polaczona z tym odcinkiem rurowym (20). Fig. 2 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest przetwornik elektromagnetyczny do odtwarzania dźwięków ze stożkową membraną, zamocowaną w koszu głośnikowym i z umieszczoną współśrodkowo względem środka membrany cewką drgającą, połączoną z tą membraną i ukształtowaną rurowo, oraz z układem elektromagnetycznym utworzonym przez dwa krążkowe magnesy trwałe, pomiędzy którymi umieszczony jest krążek biegunowy, przy czym układ elektromagnetyczny, zwłaszcza w obszarze jego krążka biegunowego jest otoczony koncentrycznie, z zachowaniem odstępu przez cewkę drgającą.

Przetworniki tego rodzaju, których układ elektromagnetyczny posiada umieszczony wewnątrz elektromagnes rozproszeniowy, są znane w stanie techniki, do którego należy na przykład niemiecki opis nrP 37 30 305. Opis ten dotyczy przetwornika elektromagnetycznego, który w przeciwieństwie do konwencjonalnych przetworników dynamiczych posiada układ elektromagnetyczny, otoczony wokół usytuowaną koncentrycznie z zachowaniem niewielkiego odstępu cewką drgającą. Układ elektromagnetyczny jest utworzony przez dwa krążkowe magnesy trwałe, pomiędzy którymi umieszczony jest krążek biegunowy, zwany również krążkiem rozproszeniowym.

Jeden z krążków układu elektromagnetycznego, będący magnesem trwałym jest połączony z dnem korpusu głośnika, natomiast drugi krążek będący również magnesem trwałym rozciąga się w kierunku membrany. Układ elektromagnetyczny jest otoczony dookoła cewką drgającą przy zachowaniu ustalonego odstępu. Umieszczenie cewki drgającej w obszarze krążka biegunowego jest typowe. Cewka drgająca jest umieszczona na wsporniku cewki, który swoim końcem, usytuowanym przeciwległe względem dna kosza głośnika, jest połączony z częścią końcową stożkowej membrany, posiadającą mniejszą z obu średnic membrany. Zazwyczaj połączenie membrany ze wspornikiem cewki drgającej jest wykonane jako połączenie klejone.

Ponieważ tego rodzaju połączenie klejone podraża proces wytwarzania, a ponadto zwiększa ciężar drgających części, zadaniem niniejszego wynalazku jest zaproponowanie wymienionego rodzaju przetwornika, w którym wspomniane wady zostałyby znacznie ograniczone lub zupełnie wyeliminowane.

Przetwornik elektromagnetyczny do odtwarzania dźwięków ze stożkową membraną, zamocowaną w koszu głośnikowym i z umieszczoną współśrodkowo względem środka membrany cewką drgającą, połączoną z tą membraną i ukształtowaną rurowo, oraz z układem elektromagnetycznym utworzonym przez dwa krążkowe magnesy trwałe, pomiędzy którymi

169 087 umieszczony jest krążek biegunowy, charakteryzuje się według wynalazku tym, że ta część końcowa membrany, która ma mniejszą średnicę z obu jej średnic, jest ukształtowana jako odcinek rurowy, a cewka drgająca jest połączona z odcinkiem rurowym.

Korzystnie odcinek rurowy przebiega w przetworniku w kierunku dna kosza głośnikowego, a koniec odcinka rurowego, usytuowany jako przeciwległy względem membrany, jest ukształtowany z umieszczonym wewnątrz kołnierzem, zmniejszającym średnicę wewnętrzną odcinka rurowego i usytuowanym jako prostopadły do powierzchni płaszcza odcinka rurowego.

W rozwiązaniu według wynalazku na skutek monolitycznego ukształtowania membrany i odcinka rurowego uzyskuje się to, że odpadu tu obszar spawu pomiędzy wspornikiem cewki drgającej a membraną, wymagający uprzednio wykonywania kłopotliwego i pracochłonnego połączenia ze względu na siły jakie musiał przenosić. Oprócz uzyskanej dzięki temu redukcji ciężaru części drgających daje to również tego rodzaju korzyść, że na skutek ujednolicenia materiału membrany i odcinka rurowego, stanowiącego wspornik cewki drgającej, uzyskuje się znaczne polepszenie trwałości eksploatacyjnej tego rodzaju głośnika. Dzięki usytuowaniu odcinka rurowego w kierunku dna kosza głośnikowego na zewnętrznym płaszczu tego odcinka rurowego można osadzić zawieszenie membranowe bez konieczności wydłużenia odcinka rurowego, a więc bez konieczności powiększenia ogólnej głębokości głośnika. Wydłużenie takie jest konieczne zwłaszcza wtedy, kiedy odcinek rurowy jest usytuowany jako wchodzący do wnętrza stożka membrany. W takim przypadku potrzebny jest dodatkowy odcinek rurowy, biegnący w kierunku dna kosza głośnikowego, który to odcinek przy położeniu spoczynkowym układu elektromagnetycznego wystaje do dołu poza krążki biegunowe i służy jako kołnierz mocujący dla zawieszenia membranowego. Ponieważ taki odcinek rurowy ze względu na swoją długość powoduje skrócenie drogi skoku cewki drgającej do dna kosza głośnikowego, koniecznym jest umieszczenie dna kosza głośnikowego jako bardziej oddalonego od układu elektromagnetycznego. Jednakże w wielu przypadkach zwiększenie głębokości głośnika, związane z takim zabiegiem nie jest pożądane.

Wyposażenie odcinka rurowego zgodnie z wynalazkiem w kołnierz wewnętrzny stanowi tę zaletę, że głośnik można wtedy wyposażyć szczególnie łatwo w cewkę drgającą. W tym celu trzeba nawiniętą już bezwspornikowo cewkę drgającą nałożyć od strony otworu membrany na ten kołnierz i przykleić ją. Ustalenie cewki drgającej do chwili utwardzenia się kleju nie jest już niezbędne przy tego rodzaju konstrukcji odcinka rurowego. Wykonanie kołnierza nie wymaga szczególnego nakładu pracy i materiału, ponieważ przy jednoczęściowym ukształtowaniu membrany wraz z odcinkiem rurowym zostaje równocześnie ukształtowany kołnierz.

Przedmiot wynalazku zostanie bliżej objaśniony w oparciu o rysunek, którego poszczególne figury ukazują: fig. 1 - głośnik z umieszczonym wewnątrz układem elektromagnetycznym, pokazany w przekroju oraz fig. 2 - odmianę wykonania głośnika z umieszczonym wewnątrz układem elektromagnetycznym, pokazaną w przekroju.

Pokazany na fig. 1 głośnik 10 składa się z układu elektromagnetycznego 11, kosza głośnikowego 12 i membrany 13. Układ elektromagnetyczny 11 jest utworzony przez dwa krążkowe magnesy trwałe 14.1 i 14.2, pomiędzy którymi umieszczony jest krążek biegunowy 15. Dolny krążkowy magnes trwały 14.1 oparty jest na cokole 16, ustawionym współśrodkowo na dnie 17 kosza głośnikowego 12.

Membrana 13 jest ukształtowana stożkowo. Ta część końcowa membrany 13, która posiada większą średnicę, jest połączona za pośrednictwem wyoblonego żłóbka 18 z górnym brzegiem 19 kosza głośnikowego 12. Druga część końcowa membrany 13 obejmuje dłuższy odcinek rurowy 20.1, który wchodzi w stożek utworzony przez płaszcz membrany. Krótszy odcinek rurowy 20.2 przebiega w kierunku dna 17 kosza głośnikowego 12. Membrana 13 i odcinki rurowe 20.1 i 20.2 są ukształtowane jako jeden monolityczny element. Odcinki rurowe 20.1 i 20.2 stanowią osłonę, otaczającą koncentrycznie układ elektromagnetyczny 11, przy zachowaniu określonego odstępu. Na górnym odcinku rurowym 20.1 jest umieszczona i połączona z nim cewka drgająca 21. Układ taki jest szczególnie korzystny, ponieważ w tym przypadku nie jest już potrzebne ustalanie, ukształtowanej jako bezwspornikowa, cewki drgającej podczas jej sklejania z odcinkiem rurowym 20.1. Teraz cewka drgająca 21 ułożona jest na płaszczu wewnętrznym 22 membrany 13. Płaszcz zewnętrzny dolnego odcinka rurowego 20.2 jest przyklejony do zawieszenia membranowego 23. Drugi koniec zawieszenia membranowego

169 087 jest zamocowany na koszu głośnikowym 12. Jak to zaznaczono linią kreskową układ elektromagnetyczny 11 jest nakryty czaszą 24 chroniącą układ od pyłu, umieszczoną na płaszczu wewnętrznym membrany 13. Ze względu na zachowanie przejrzystości rysunku zrezygnowano z pokazania przyłączeń cewki drgającej 21.

Pokazany na fig. 2 głośnik 10 różni się tylko nieznacznie od głośnika pokazanego na fig. 1, tak że oznaczniki liczbowe, użyte w przypadku fig. 1 zostały częściowo wykorzystane dla oznaczenia odpowiednich elementów na fig. 2.

Najbardziej wyraźna różnica pomiędzy głośnikiem 10 pokazanym na fig. 2 a głośnikiem z fig. 1 polega na tym, że na fig. 2 odcinek rurowy 20 głośnika przebiega tylko w jednym kierunku, a mianowicie w kierunku dna 17 kosza głośnikowego 12. A dalej całkowita głębokość głośnika 10 jest mniejsza, ponieważ pokazany na fig. 1, niezbędny do mocowania zawieszenia membranowego 23 odcinek rurowy 20.2 w tym przypadku jest zbędny względnie został tak jak to pokazano na fig. 2 zastąpiony przez płaszcz zewnętrzny odcinka rurowego 20.

Takie zmniejszenie całkowitej głębokości konstrukcyjnej głośnika 10 zostało uzyskane w odmianie z fig. 2 w szczególny sposób przez to, że cokół 16, który jest oparty na dnie 17 kosza głośnikowego 12 ma względem cokołu 16 pokazanego na fig. 1 wyraźnie mniejszą wysokość konstrukcyjną.

Ponadto na końcu odcinka rurowego 20, zwróconym w kierunku dna 17 kosza głośnikowego, umieszczony jest kołnierz 25, ukierunkowany prostopadle względem płaszcza odcinka rurowego 20. Kołnierz 25 służy jako - podpora dla wsuniętej wzdłuż powierzchni wewnętrznej odcinka rurowego 20 bezwspornikowej cewki drgającej 21 w tym okresie czasu, kiedy klej zastosowany dla przyklejenia cewki drgającej 21 do odcinka rurowego 20 twardnieje. Również na fig. 2 zrezygnowano ze względu na przejrzystość rysunku z pokazania przyłączeń cewki drgającej 21.

22 21 20.1 2Ł 13 /

Fig. 2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 1,50 zł

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Przetwornik elektromagnetyczny do odtwarzania dźwięków ze stożkową membraną, zamocowaną w koszu głośnikowym i z umieszczoną współśrodkowo względem środka membrany cewką drgającą, połączoną z tą membraną i ukształtowaną rurowo, oraz z układem elektromagnetycznym utworzonym przez dwa krążkowe magnesy trwałe, pomiędzy którymi umieszczony jest krążek biegunowy, przy czym układ elektromagnetyczny, zwłaszcza w obszarze jego krążka biegunowego jest otoczony koncentrycznie, z zachowaniem odstępu, przez cewkę drgającą, znamienny tym, że ta część końcowa membrany (13), która ma mniejszą średnicę z obu jej średnic, jest ukształtowana jako odcinek rurowy (20), a cewka drgająca (21) jest połączona z tym odcinkiem rurowym (20).
2. 2. Przetwornik elektromagnetyczny według zastrz. 1, znamienny tym, że odcinek rurowy (20) przebiega w kierunku dna (17) kosza głośnikowego (12).
3. 3. Przetwornik elektromagnetyczny według zastrz. 2, znamienny tym, że koniec odcinka rurowego (20), usytuowany jako przeciwległy względem membrany (13), posiada kołnierz (25) umieszczony wewnątrz, ukierunkowany prostopadle do powierzchni płaszcza odcinka rurowego (20).