PL169683B1 - Uszczelka magnetyczna do uszczelniania miedzy elementem stalym i otwieranym oraz sposób wytwarzania preta uszczelki magnetycznej PL - Google Patents

Abstract

1. Uszczelka magnetyczna dla uszczelniania miedzy elementem stalym i otwieranym zwlaszcza uszczelnienie miedzy czesciami stala i otwieralna w obszarach krzywoliniowego przebiegu, szczegól- nie miedzy korpusem i drzwiami pojazdu, zawiera- jaca element mocujacy oraz gniazdo zawierajace namagnesowany pret o prostokatnym przekroju po- przecznym, i w której element mocujacy oraz gniaz- do namagnesowanego preta sa ze soba polaczone za pomoca rozszerzalnej odksztalcalnej komory ruro- wej, znamienna tym, ze pret (11) o prostokatnym przekroju poprzecznym ma namagnesowany co najmniej jeden z dwóch krótszych przeciwleglych boków (19, 19'), przy czym w polozeniu roboczym namagnesowany bok (19,19') skierowany ku czesci, z która jest w styku zapewniajac uszczelnienie, a przeciwlegle swobodne scianki (12, 13) rozsze- rzalnej rurowej komory (10) sa krzywoliniowe, wy- giete w tym samym kierunku i maja przekrój ceowy. Fig.7 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest uszczelka magnetyczna dla uszczelniania między elementem stałym i otwieranym oraz sposób wytwarzania pręta uszczelki magnetycznej. Uszczelka znajduje zastosowanie zwłaszcza jako uszczelnienie między ramą a drzwiami, a w szczególności między korpusem pojazdu i jego otwieranymi częściami takimi jak drzwi, włazy, maski.

Z włoskiego opisu patentowego nr 1 017 502 i z włoskiego wzoru użytkowego nr 21692 B/83 znane są uszczelki dla pojazdów silnikowych, mające za zadanie utworzenie uszczelnienia między korpusem pojazdu a otwieranymi częściami korpusu, jak np. drzwi, włazy, maski, itp. gdy są one zamknięte, przy czym uszczelki te składają się z odkształcalnego profilowanego paska, jest przymocowany do korpusu pojazdu przez zatrzaśnięcie, przy czym do tego profilowanego paska, na prostych odcinkach styku między korpusem · pojazdu a otwieraną częścią przymocowany jest odcinek rurowy podzielony na dwie oddzielne, przylegające do siebie komory, z których jedna działa jako mieszkowa komora powietrzna, zaś druga jako gniazdo dla materiału namagnesowanego. Dzięki zastosowaniu takich uszczelek magnetycznych uzyskuje się lepsze uszczelnienie jak i mniejszą siłę pociągową dla uzyskania zamknięcia w porównaniu z uszczelkami pneumatycznymi bez uszczelnień magnetycznych.

Równocześnie jednak uszczelki te jest trudno dopasować do szeregu różnych kształtów jakie może przyjąć obszar styku między stałymi i otwieranymi częściami, zwłaszcza w obszarach krzywoliniowych a szczególnie, gdy promień krzywizny jest mały. W obszarach o bardzo wyraźnej krzywiźnie istnieją poważne problemy związane ze zgniataniem i odkształcaniem uszczelek magnetycznych, co może w efekcie spowodować straty w szczelności, złamania i przerwy lub nawet zniszczenie uszczelki po pewnym czasie.

Z europejskiego zgłoszenia patentowego nr 05 19 545 znana jest uszczelka umożliwiająca rozwiązanie tego zagadnienia technicznego. Ta uszczelka magnetyczna przeznaczona jest do tworzenia uszczelnienia między stałą częścią i częścią otwieraną w obszarze przebiegu krzywoliniowego, na przykład między korpusem i drzwiami pojazdu. Uszczelka zawiera pasek profilowany do mocowania do wspomnianych części oraz komorę mieszczącą namagnetyzowany pręt, w której profilowany pasek mocujący oraz rurowa komora na namagnesowany pręt połączone są ze sobą rozszerzalną odkształcają komorą rurową, której naprzeciwległe swobodne ściany są zasadniczo krzywoliniowe i wygięte w tym samym kierunku.

W znanych uszczelkach stosuje się pręt izotropowy, to znaczy taki, w którym cząsteczki ferrytowe są rozproszone w matrycy polimerowej w sposób nieuporządkowany, namagnesowany dwu- lub trójbiegunowo wzdłuż dłuższych boków przekroju poprzecznego.

Celem wynalazku jest zapewnienie magnetycznej uszczelki przystosowanej do osadzania w obszarach krzywoliniowych nawet o bardzo małym promieniu krzywizny, której właściwości uszczelniające nie ulegają pogorszeniu pod wpływem naprężeń odkształcających na nią oddziałujących.

Innym celem jest zapewnienie uszczelki z ciągłym giętkim prętem namagnesowanym, umożliwiającym kształtowanie go jako ramy spawanej czołowo w jednym punkcie bez potrzeby wykonywania innych spawów. Oznacza to, że dzięki zastosowaniu uszczelki według wynalazku eliminuje się występowanie słabych punktów, takich jak punkty spawane łatwo narażonych na utratę szczelności, infiltrację, zużycie, zerwanie itp. Innym celem jest zapewnienie uszczelki, która może być łatwo zaginana wzdłuż jednej osi i zmieniać swą płaszczyznę wzdłuż drugiej osi, która zapewnia dobrą izolację termiczną (oraz akustyczną w przypadku po4

169 683 jazdów silnikowych), może być łatwo dopasowywana do części, posiada najmniejszą możliwą wagę i jest w stanie zamykać się, tym samym wywierać silę przyciągania na ewentualne wąskie powierzchnie (3-5 mm w przypadku pojazdów silnikowych).

Uszczelka magnetyczna dla uszczelnienia między elementem stałym i otwieranym według wynalazku, zwłaszcza uszczelnienie między częściami stałą i otwieralną w obszarach krzywoliniowego przebiegu, szczególnie między korpusem i drzwiami pojazdu, zawierająca element mocujący oraz gniazdo zawierające namagnesowany pręt o prostokątnym przekroju poprzecznym, i w której element mocujący oraz gniazdo namagnesowanego pręta są ze sobą połączone za pomocą rozszerzalnej odkształcalnej komory rurowej, charakteryzuje się tym, że pręt o prostokątnym przekroju poprzecznym ma namagnesowany co najmniej jeden z dwóch krótszych przeciwległych boków, przy czym w położeniu roboczym namagnesowany bok jest skierowany ku części, z którą jest w styku zapewniając uszczelnienie, a przeciwległe swobodne ścianki rozszerzalnej rurowej komory są krzywoliniowe, wygięte w tym samym kierunku i mają przekrój ceowy.

Korzystnie ścianka rozszerzalnej rurowej komory, zwrócona w położeniu roboczym do wewnątrz krzywizny obszaru połączenia między stałą częścią i ruchomą częścią jest wygięta w swojej środkowej części, przy czym jej boczne części są prostoliniowe.

Korzystnie gniazdo namagnesowanego pręta jest uformowane wzdłuż jednego z poprzecznych odcinków prostoliniowego fragmentu tej ścianki rozszerzalnej rurowej komory, która jest zwrócona do wnętrza krzywizny.

Korzystnie żebro rozciąga się od co najmniej jednego prostoliniowego bocznego odcinka w kierunku drugiego, bocznego odcinka.

Korzystnie co najmniej jedna zwrócona ku stałej części ścianka rozszerzalnej rurowej komory jest wyposażona w zewnętrzne żebro stanowiące rozpórkę.

Korzystnie mocujący element, komora dla namagnesowanego pręta oraz rozszerzalna rurowa komora stanowią oddzielne części połączone ze sobą na stałe, korzystnie klejem.

Korzystnie mocujący element, komora dla namagnesowanego pręta oraz rozszerzalna rurowa komora stanowią jednorodną całość, korzystnie wytłoczkę.

Korzystnie wzdłuż co najmniej jednego dłuższego boku namagnesowanego pręta o prostokątnym przekroju poprzecznym umieszczona jest warstwa osłonowa.

Korzystnie warstwa osłonowa jest płytą ferromagnetyczną stanowiącą wspólną z namagnesowanym prętem wytłoczkę.

Korzystnie namagnesowany pręt ma w przekroju poprzecznym kształt kwadratu.

Sposób wytwarzania pręta uszczelki magnetycznej według wynalazku charakteryzuje się tym, ze pręt z materiału magnetyzującego się przepuszcza się przez pole magnetyczne wytworzone przez dwa przeciwległe bieguny magnetyczne, północny i południowy i krótsze boki namagnesowanego pręta umieszcza się równolegle do osi biegunów północ-południe magnesu.

Korzystnie przed magnesowaniem na dłuższe boki pręta o prostokątnym przekroju poprzecznym nakłada się warstwę osłonową dla przyciągania magnetycznego.

Korzystnie jako warstwę osłonową nakłada się płytę metalową.

Korzystnie warstwę osłonową materiału ferromagnetycznego wytłacza się wspólnie z namagnesowanym prętem.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania jest przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 jest przekrojem poprzecznym uszczelki według wynalazku, fig. 2 jest rzutem perspektywicznym w przekroju innego przykładu wykonania uszczelki według wynalazku, fig. 3, 4, 5 i 6 są widokami schematycznymi przedstawiającymi magnesowanie pręta stanowiącego element składowy uszczelki, fig. 7 przedstawia uszczelkę z fig. 1, roboczo zainstalowaną na pojeździe silnikowym, fig. 8 i 9 są przekrojami poprzecznymi dwóch następnych przykładów wykonania uszczelki według wynalazku.

Figury 1, 2 i 7 przedstawiają uszczelkę nadającą się do wykorzystania w pojeździe, na przykład w celu zapewnienia uszczelnienia między korpusem pojazdu a częściami otwieranymi, jak drzwi, maska czy klapa bagażnika.

169 683

Na figurze 7 jest przedstawiona rama 1 korpusu pojazdu silnikowego współpracująca z wejściowymi drzwiami 3, wzdłuż której umocowany jest zatrzaskowy mocujący element 4 z metalowym rdzeniem 5, o ceowym przekroju poprzecznym. Element 4 jest pierścieniem umieszczonym wzdłuż całkowitej długości ramy 1, na którą jest naciśnięty i umocowany przez nacisk wywierany przez metalowy rdzeń, przy czym przyleganie wspomagane jest działaniem miękkich występów 6 o kształcie zęba piły, które oddziałują na powierzchnię ramy 1 korpusu pojazdu. Wzdłuż kątowych i krzywoliniowych obszarów ramy 1 element 4 przebiega zgodnie z jej kształtem dzięki swej zdolności odkształcania i przyjmowania półokrągłego profilu.

Po przeciwnej stronie zatrzaskowego mocującego elementu 4 wychodzi w kierunku drzwi 3 rurowe gniazdo 8 dla pręta 11 z materiału namagnesowanego, jak pręt plastoferrytowy, mogący działać jako pole magnetyczne przeciwne do pola tworzonego przez same drzwi 3, jeżeli są one z materiału ferromagnetycznego lub przez odpowiednią ferromagnetyczną płytę 9 lub przeciwnego pola magnetycznego zlokalizowanego na drzwiach w położeniu na przeciw pręta 11, jeżeli drzwi są na przykład z materiału amagnetycznego.

Namagnesowany pręt 11 ma prostokątny przekrój poprzeczny z parami przeciwległych długich boków 18, 18' i krótkich boków 19, 19'.

Zgodnie z celami wynalazku, jak zostanie wyjaśnione poniżej, kontakt magnetyczny z przeciwnym biegunem jest osiągany na krótkim boku 19 namagnesowanego pręta 11, na którym strumień magnetyczny jest skoncentrowany, jak to przedstawiono na fig. 4.

W wyniku tego prostokątny przekrój poprzeczny gniazda 8 namagnesowanego pręta 11 ma swe długie boki prostopadłe do tej powierzchni drzwi 3, z którą pręt magnetyczny 11 tworzy uszczelnienie.

Jak przedstawiono na fig. 1 i 7, zatrzaskowy element 4 i gniazdo 8 zawierające namagnesowany pręt 11 połączone są ze sobą za pośrednictwem umieszczonej między nimi rurowej komory 10, która jest elastycznie rozszerzalna i odkształcalna tak, aby działała jako mieszek umożliwiający dostosowanie magnetycznego pola namagnesowanego pręta 11 do przeciwnego pola ferromagnetycznej płyty 9 w każdym obszarze uszczelniania. Układ komory 10 widziany w przekroju poprzecznym jest następujący. Dwie przeciwległe ściany 12 i 13 są powierzchniami krzywoliniowymi i równoległymi, jak to opisano poniżej. Ściana 12 jest skierowana ku ramie 1 i w osadzeniu roboczym jest skierowana na zewnątrz. Ściana 13 jest ścianą wewnętrzną w położeniu roboczym. Tak więc obie ściany 12 i 13 są zakrzywione w kierunku na zewnątrz kształtu, który przyjmuje uszczelka wewnątrz krzywoliniowego obszaru styku. Ściana 13 jest najbardziej krzywoliniowa w swej części środkowej, podczas gdy boczne odcinki 14 i 15 połączone odpowiednio z elementem zatrzaskowym i namagnesowanym prętem 11 mają przebieg prostoliniowy. Z prostoliniowego odcinka 14 wystaje żebro 16, działające jako rozporka między dwoma bocznymi odcinkami 14, 15.

Z zewnętrznej ściany 12 wystaje zewnętrzne żebro 17 w kierunku ramy 1 korpusu pojazdu. Rurowa komora 10 zapewnia izolację termiczną jak i dźwiękową (w zastosowaniach, w których jest to niezbędne) i stanowi rozszerzalny element łączący zatrzaskowy mocujący element 4 z częścią, z którą uszczelnienie ma być uzyskane. W związku z tym, aby umożliwić odpowiednie przemieszczanie namagnesowanego pręta 11 tworzącego uszczelnienie, komora 10 ma korzystnie przekrój poprzeczny przedstawiony na przykład na fig. 1, na której wewnętrzna ściana 13 połączona jest z krótkim bokiem 19' namagnesowanego pręta 11 poprzez boczny odcinek 15 i pionową ścianę 26' gniazda 8.

Zewnętrzna ściana 12 komory 10 połączona jest z krótkim bokiem 19 pręta 11 za pośrednictwem przeciwległej pionowej ściany 26 gniazda 8.

Komora 10 ma więc ceowy przekrój poprzeczny, nawet jeśli o stosownie nieregularnym kształcie, określonym konkretnymi wymogami uszczelniania, które różnią się w poszczególnych przypadkach..

Na przykład w uszczelce z fig. 2, wewnętrzna ściana 13 komory 10 połączona jest bezpośrednio z odpowiednim krótkim bokiem 19' (a nie poprzez podstawę 15 i pionową ścianę 26' z fig. 1). W tym przypadku przekrój poprzeczny komory 10 przyjmuje postać regularnej litery C.

169 683

Wynalazek dotyczy również sposobu wytwarzania pręta 11 na przykład pręta plastoferrytowego, aby działał jako magnes w uszczelce.

W celu namagnesowania pręta 11 z materiału magnesującego się, na przykład plastoferrytu, wzdłuż krótkich boków 19, 19' jego prostokątnego przekroju poprzecznego, pręt 11 przesuwa się przez pole magnetyczne wytwarzane przez dwa przeciwne bieguny - północny (N) i południowy (S) w położeniu pokazanym na fig. 3 i krótkie boki 19 i -19' pręta 11 ustawia się w kierunku równoległym do osi 22 magnesu N-S. W wyniku tego sposobu magnesowania pręt 11, stanowiący wkładkę uszczelki ma linie pola sił 23 skoncentrowane na jednym boku, jak pokazano na fig. 4.

Figury 5 i 6 przedstawiają modyfikacje opisanego sposobu magnesowania, w których pary osłonowych płyt 20-20' lub 21-21' umieszczone są wzdłuż długich boków 18-18' pręta 11. Fig 5 przedstawia dwie płyty ustawione w linii z bokami 18, 18' tak, że linie sity polaryzacyjnej mają układ wskazany jako 24, na fig. 6 para płyt 21,21' wystaje poza boki 18, 18' a linie magnetycznej siły polaryzacyjnej mają przebieg jak pokazano jako 25.

W obu przypadkach, ponieważ polaryzacja skoncentrowana jest w obszarach występowania linii siły i stąd nie jest już rozproszona częściowo wzdłuż długich boków przekroju poprzecznego, siła przyciągania magnetycznego jest większa niż w przypadku przedstawionym na fig. 4.

Figura 1 przedstawia wykorzystanie namagnesowanego pręta 11 wyposażonego w płyty 20, 20' zgodnie ze sposobem magnesowania z fig. 5. Płyty te są utrzymane w położeniu przez siłę przyciągania magnetycznego pręta 11 i posiadają krawędzie odpowiednio sfazowane tak, by nie wystąpiło niebezpieczeństwo uszkodzenia ścian gniazda 8.

Ponadto, płyty te mogą posiadać odpowiednie szczeliny w celu utworzenia punktów odciążających ugięcie, któremu są one poddawane gdy uszczelka nie jest osadzona w jednej płaszczyźnie, lecz na powierzchniach wklęsłych łub wypukłych.

W innym przykładzie wykonania, zamiast płyt osłonowych użyty jest kompozyt zawierający materiał ferromagnetyczny, wytłaczany łącznie z prętem 11 wzdłuż powierzchni długich boków 20, 20'. W ten sposób utworzony zostaje łącznie wytłaczany namagnesowany pręt 11 posiadający swą część środkową z kompozytu zawierającego ferryt oraz boczne powierzchnie boków 20, 20' z kompozytu zawierającego materiał ferromagnetyczny (na przykład opiłki stali magnetycznej), którego działanie jest równoważne działaniu płyt osłonowych.

Według obecnego wynalazku namagnesowany pręt 11 przyciąga magnetycznie wzdłuż krótszego boku swojego prostokątnego przekroju poprzecznego co oznacza, że uszczelka łatwo znosi wyginanie wzdłuż jej osi, nawet w przypadku małych promieni krzywizny. Ta cecha umożliwia umieszczanie namagnesowanego pręta 11 w położeniu zamkniętym na wąskim boku przekroju. Grubość pręta 11 po tej stronie wynosi około 2-4 mm tak, by uzyskać zamknięcie również w przypadku wąskich powierzchni. Takie namagnesowanie różni się zasadniczo od namagnesowania uszczelek magnetycznych znanego typu.

Sposób według wynalazku stosowany do magnesowania pręta plastoferrytowego w celu skoncentrowania siły przyciągania na krótszym boku polega na osiowym magnesowaniu równolegle do powierzchni styku, uzyskanym drogą magnesowania prowadzącego do przeciwległego usytuowania biegunów N-S jak pokazano na fig. 3, zamiast obok siebie na jednym boku pręta.

Do takich samych kompozytów o jednakowym namagnesowaniu siła przyciągania rośnie wraz z zastosowaniem magnetycznych prętów anizotropowych, ilością cząsteczek ukierunkowanych równolegle do linii strumienia urządzenia magnesującego. Takie ukierunkowanie można uzyskać drogą obróbki kompozytu lub przez ukierunkowanie w polu magnetycznym podczas wytłaczania.

W prętach magnetycznych o przekroju 9,8 x 2,9 mm siła przyciągania mierzona dla boku o wymiarze 2,9 mm przy odstępie magnetycznym 0,45 mm wynosi dla pręta izotropowego z osiową magnetyzacją równoległą do powierzchni styku 2-10 g/cm, dla pręta izotropowego z osiową magnetyzacją równoległą do powierzchni styku (z płytami osłonowymi) 5-20 g/cm, d^a pręta anizotropowego z magnetyzacją równoległą do powierzchni styku 15-30 g/cm, a dla

169 683 pręta anizotropowego z magnetyzacją równoległą do powierzchni styku (z płytami osłonowymi) 30-60 g/cm.

W celu uzyskania dużych sił przyciągania w inny sposób można zastosować ferryty kompozytowe z domieszką pierwiastków rzadkich lub innych odpowiednich komponentów, co jednak znacznie zwiększa koszty.

Siła przyciągania namagnesowanego pręta powinna spełniać określone wymagania, przy czym należy pamiętać o odstępie magnetycznym gumy z tworzywa termoplastycznego oraz żc w przypadku pojazdów silnikowych można zastosować również urządzenie ułatwiające otwieranie drzwi.

Po ustaleniu promienia krzywizny oblicza się maksymalną dopuszczalną grubość pręta. W oparciu o wymaganą wielkość siły przyciągania ustala się wysokość pręta oraz potrzebę zastosowania płyt osłonowych. W przypadku małej siły przyciągającej wystarczy, aby namagnesowany pręt stanowił obrzeżenie. Jasne jest, że w takim przypadku, zgodnie z celem wynalazku określenie przekrój prostokątny może również oznaczać przekrój kwadratowy lub przekrój, którego większy bok jest tylko nieznacznie dłuższy od krótszego boku.

W przypadku drzwi kwadratowych o boku mierzącym jeden metr przy zastosowaniu namagnesowanego pręta o sile przyciągania 50 g/cm i przyłożeniu siły w punkcie oddalonym 0 0,8 m od zawiasy powstaje para sił o wartości 12,5 kg przeciwdziałająca otwarciu.

F = 50 x 100 = 5000 g/bok = 5 g/bok M = 5 (1+0,5 + 0,5) = 10 kg Fo = 10/0,8 = 12,5 kg

Jakkolwiek zapewnia to zabezpieczenie przed przypadkowym otwarciem drzwi w trakcie jazdy, to nie powinno stwarzać kłopotów z otwieraniem drzwi podczas postoju. Z tych tez względów może być konieczne zastosowanie specjalnego urządzenia ułatwiającego otwieranie drzwi.

We wszystkich przypadkach uzyskuje się optymalną rozszerzalność uszczelki w kierunku prostopadłym do powierzchni styku z biegunem przeciwnym. Ta rozszerzalność umożliwia prawidłowe działanie uszczelki we wszystkich punktach jej przylegania do wszelkich nierówności płaszczyzny styku i zapewnienie uszczelnienia na całej długości obrysu między częścią nieruchomą i częścią otwieralną.

Odnośnie zastosowania w lodówce, zamrażarce i podobnych wykładzinach drzwi i okien oraz do ram okien i drzwi, w kabinach itp. uszczelka może przyjmować kształt pokazany ns fig 8 i 9, na których jest przedstawiony przekrój poprzeczny monolitycznie wytłaczanej uszczelki z miękkiego materiału z tworzywa sztucznego, takiego jak miękkie PCV, guma termoplastyczna lub tradycyjny wulkanizowany elastomer z wbudowanym namagnesowanym p-ctem 11.

Pręt 11 posiada dwa krótkie boki 19 i 19' oraz dwa długie boki 18 i 18'.

Boki, na których koncentruje się strumień magnetyczny są to krótkie boki 19 i 19', sposrod których bokiem, który ma przylgnąć do nieruchomej części zamknięcia jest krótki bok 19.

W tym przypadku elementem ustalajającym jest łącząca podstawa 27 lub spiczasta stopka 28, którą wprowadza się do wgłębienia w wykładzinie drzwi lodówki lub ramy okna albo drzwi.

Figura 8 przedstawia na przykład uszczelkę wytłaczaną łącznie, w której łączącą stopką 28 może być miękki lub sztywny odcinek, a pozostała część uszczelki jest wykonana z miękkiego materiału. Połączenie sztywnego i miękkiego materiału może być dokonane w formie znanych elastomerów wulkanizowanych o dwóch stopniach twardości, twardego i miękkiego PCV lub gumy termoplastycznej wspólnie wytłaczanej ze sztywnym materiałem, przez co uzyskuje się idealne przyleganie do siebie sztywnych i miękkich materiałów (takich jak termoplastyczna guma olefinowa i propylen, tworzywa AQBS i termoplastyczny styren lub guma poliestrowa).

W obydwu przypadkach pokazanych na fig. 8 i 9 rozszerzalna rurowa komora 10 posiada charakterystyczną strukturę opisaną w nawiązaniu do poprzednich przykładów. Działanie uszczelki według wynalazku jest przez to zasadniczo takie jak już zostało opisane.

169 683

Na fig. 8 i 9 rozszerzalna rurowa komora 10 posiada dolny obszar o większej grubości połączony w rejonie zawiasu z górnym obszarem o mniejszej grubości w celu uzyskania efektu poprzecznej stabilności. Przykłady pokazane na fig. 8 i 9 wyposażone są również w żebro 29, które przylega szczelnie do wykładziny drzwi w przypadku zastosowania w lodówce.

W przykładach wykonania z fig. 8 i 9 można również zastosować płyty osłonowe tak jak to miało miejsce w poprzednich przykładach w celu skoncentrowania siły przyciągania na krótkich bokach i uniknięcia jej częściowego rozproszenia wzdłuż długich boków.

Uszczelka według obecnego wynalazku może być analogicznie zastosowana w ramach okien i drzwi, na werandach lub systemach zamknięć ogólnego przeznaczenia w przemyśle budowlanym gdzie wymagane jest przystosowanie do pewnej krzywoliniowości krawędzi zamknięcia, na przykład w przypadku drzwi lub okien, które zamiast idealnie prostokątnego kształtu, mają górną część wykończoną w kształcie kołowym. W takich przypadkach równoległy krzywolinijny kształt ścianki mieszków zapewnia niezbędną krzywolinijność odcinkowi wytłaczanemu.

W opisanych dziedzinach zastosowania łatwość z jaką uszczelka układa się wzdłuż dowolnej krzywizny daje projektantowi znaczną swobodę w projektowaniu wykończonego obiektu.

Ogólnie biorąc, na podstawie powyższego jest oczywiste, że zaletami uszczelki według wynalazku są giętkość i elastyczność wzdłuż obrysu o dowolnym kształcie, który wymaga uszczelnienia, nawet w przypadku małych promieni krzywizn, bez odkształceń, które mogłyby pogorszyć uszczelnienie. Według obecnego wynalazku istotna jest również ciągłość układu utworzonego przez uszczelkę magnetyczną bez żadnych przerw w narożach spowodowanych spawami, przy czym w efekcie uzyskuje się znacznie polepszone uszczelnienie zabezpieczające przed przenikaniem chłodu i powietrza. Uszczelka magnetyczna według wynalazku może być poddawana licznym modyfikacjom w odniesieniu do poniższego.

Najistotniejsze jest stosowanie się do podstawowej koncepcji polegającej na umieszczeniu pręta magnetycznego wzdłuż obszaru uszczelniającego, w którym bok spełniający rolę uszczelnienia jest krótkim bokiem pręta o prostokątnym przekroju. Odnośnie produkcji uszczelki magnetycznej według wynalazku, można wykorzystywać zwykłe sposoby produkcji tego rodzaju uszczelek. Rozszerzalna komora wraz z gniazdem pręta magnetycznego i elementem ustalającym, czyli elementem zatrzaskowym w przypadku pojazdów samochodowych, mogą być na przykład formowane razem we wspólnie wytłaczanym materiale.

Zamiennie, element zatrzaskowy może być formowany oddzielnie i łączony z rozszerzalną rurową komorą połączeniową podczas wytłaczania.

169 683

169 683

169 683

Fig.8

Fig.9

:β

169 683

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 4,00 zł

Claims (15)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Uszczelka magnetyczna dla uszczelniania między elementem stałym i otwieranym zwłaszcza uszczelnienie między częściami stalą i otwieralną w obszarach krzywoliniowego przebiegu, szczególnie między korpusem i drzwiami pojazdu, zawierająca element mocujący oraz gniazdo zawierające namagnesowany pręt o prostokątnym przekroju poprzecznym, i w której element mocujący oraz gniazdo namagnesowanego pręta są ze sobą połączone za pomocą rozszerzalnej odkształcalnej komory rurowej, znamienna tym, że pręt (11) o prostokątnym przekroju poprzecznym ma namagnesowany co najmniej jeden z dwóch krótszych przeciwległych boków (19, 19'), przy czym w położeniu roboczym namagnesowany bok (19, 19’) skierowany ku części, z którą jest w styku zapewniając uszczelnienie, a przeciwległe swobodne ścianki (12, 13) rozszerzalnej rurowej komory (10) są krzywoliniowe, wygięte w tym samym kierunku i mają przekrój ceowy.
2. 2. Uszczelka według zastrz. 1, znamienna tym, że ścianka (13) rozszerzalnej rurowej komory (10), zwrócona w położeniu roboczym do wewnątrz krzywizny obszaru połączenia między stałą częścią i ruchomą częścią jest wygięta w swojej środkowej części, przy czym jej boczne części (14,15) są prostoliniowe.
3. 3. Uszczelka według zastrz. 1, znamienna tym, że gniazdo namagnesowanego pręta (11) jest uformowane wzdłuż jednego z poprzecznych odcinków prostoliniowego fragmentu tej ścianki rozszerzalnej rurowej komory (10), która jest zwrócona do wnętrza krzywizny.
4. 4. Uszczelka według zastrz. 3, znamienna tym, że żebro (16) wystaje od co najmniej jednego prostoliniowego bocznego odcinka (14) w kierunku drugiego, bocznego odcinka (15).
5. 5. Uszczelka według zastrz. 1, znamienna tym, że co najmniej zwrócona ku stałej części ścianka rozszerzalnej rurowej komory (10) jest wyposażona w zewnętrzne żebro (17) stanowiące rozpórkę.
6. 6. Uszczelka według zastrz. 1, znamienna tym, że mocujący element (4), komora dla namagnesowanego pręta (11) oraz rozszerzalna rurowa komora (10) stanowią oddzielne części połączone ze sobą na stałe, korzystnie klejem.
7. 7. Uszczelka według zastrz. 1, znamienna tym, że mocujący element (4), komora dla namagnesowanego pręta (11) oraz rozszerzalna rurowa komora (10) stanowią jednorodną całość, korzystnie wytłoczkę.
8. 8. Uszczelka według zastrz. 1, znamienna tym, że wzdłuż co najmniej jednego dłuższego boku namagnesowanego pręta (11) o prostokątnym przekroju poprzecznym umieszczona jest warstwa osłonowa.
9. 9. Uszczelka według zastrz. 8, znamienna tym, że warstwę osłonową stanowi metalowa płyta (20,20’).
10. 10. Uszczelka według zastrz. 8, znamienna tym, że warstwa osłonowa jest płytą (20, 20') ferromagnetyczną stanowiącą wspólną z namagnesowanym prętem (11) wytłoczkę.
11. 11. Uszczelka według zastrz. 1, znamienna tym, że namagnesowany pręt (11) ma w przekroju poprzecznym kształt kwadratu.
12. 12. Sposób wytwarzania pręta uszczelki magnetycznej, znamienny tym, że pręt (11) z materiału magnetyzującego się przepuszcza się przez pole magnetyczne wytworzone przez dwa przeciwległe bieguny magnetyczne, północny i południowy i krótsze boki (19, 19’) namagnesowanego pręta (11) umieszcza się równolegle do osi (22) biegunów północ-południe magnesu.

    169 683
13. 13. Sposób według zastrz. 12, znamienny tym, że przed magnesowaniem na dłuższe boki pręta (11) o prostokątnym przekroju poprzecznym nakłada się warstwę osłonową (20, 20') dla przyciągania magnetycznego.
14. 14. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że na warstwę osłonową (20, 20') nakłada się płytę metalową.
15. 15. Sposób według zastrz. 14, znamienny tym, że warstwę osłonową (20, 20') z materiału ferromagnetycznego wytłacza się wspólnie z namagnesowanym prętem (11).