PL170120B1

PL170120B1 - Uklad do zraszania spalin w wiezy absorpcyjnej PL PL

Info

Publication number: PL170120B1
Application number: PL92295404A
Authority: PL
Inventors: Dennis W Johnson; Paul J Lieb
Original assignee: Babcock & Wilcox Co
Priority date: 1991-07-26
Filing date: 1992-07-24
Publication date: 1996-10-31
Also published as: EP0524729B1; KR930001968A; CN1068971A; ES2108089T3; HU9201860D0; DE69222482T2; HUT64488A; EP0524729A1; CA2070162A1; JPH05184861A; ATE158725T1; CZ232992A3; TR26930A; JPH0661423B2; SK232992A3; CZ288474B6; SK280323B6; CA2070162C; DE69222482D1; KR960000011B1

Abstract

1 . Uklad do zraszania spalin w wiezy absorpcyjnej do odsiarczania spalin majacy podluzne glowice osadzone w sasiedztwie wiezy i podluzne przewody zasilajace pola czone z kazda z glowic, znamienny tym, ze co najmniej dwie podluzne glowice (14) osa dzone sa w sasiedztwie wiezy (10), zas prze wody zasilajace (16) sa przedstawione wzgledem siebie i ustawione w poprzek stru mienia plynacych gazów w tej samej lub prawie w tej samej plaszczyznie wewnatrz wiezy (10). F I G . 3 RZECZPOSPOLITA POLSKA PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest układ do zraszania spalin w wieży absorpcyjnej.

Proces odsiarczania spalin zachodzi głównie w wieży do odsiarczania spalin i polega na spryskiwaniu spalin mieszaniną substancji powodujących strącanie siarki. Spryskiwanie odbywa się za pomocą zainstalowanych w poprzek wieży głowic zraszających znajdujących się bezpośrednio w strumieniu spalin. We wcześniejszych konstrukcjach, zazwyczaj małych, potrzebne było spryskiwanie jednopoziomowe, co wynikało z małych wydatków gazu. Jednakże w miarę wzrostu wydatków spalin rosła również ilość wtryskiwanej substancji osiągając w końcu wielkość wymagającą instalowania następnego urządzenia zraszającego.

Liczba dodawanych urządzeń zraszających jest ograniczona ze względu na to, że dodanie każdego następnego zwiększa wysokość wieży absorpcyjnej o 1,5 m lub więcej, co może być czynnikiem krytycznym w pomieszczeniach o ograniczonej przestrzeni. Jednakże pomimo tego

170 120 ograniczenia decydującą rolę odgrywa w końcu wydatek spalin i konieczność usunięcia maksymalnej ilości siarki przed odprowadzeniem tych gazów do atmosfery. W związku z tym, powszechnie spotykane są urządzenia odsiarczające o pięciu lub więcej poziomach zraszania, dostosowanych do wydatku objętościowego spalin i stopnia ich zasiarczenia. Jednakże, na nieszczęście, wielopoziomowe urządzenia zraszające wymagają zwiększenia wysokości wieży absorpcyjnej do 6 m lub więcej, co z kolei wymaga odpowiedniego powiększenia wysokości pompowania i przedłużenia instalacji rurociągowych. W związku z tym, odsiarczanie większej ilości spalin wymaga zwiększenia wysokości (jak również średnicy) wieży, a tym samym zwiększenia energii zużywanej na pompowanie.

W pewnych urządzeniach stosuje się oprócz wspomnianych wielopoziomowych instalacji zraszających również rezerwowe instalacje tego typu, zastępujące jedno z normalnych urządzeń zraszających w razie jego awarii lub remontu. Zwiększa to tylko koszty i wysokość wieży absorpcyjnej.

W pewnych przypadkach w instalacjach odsiarczających występuje wysoki wskaźnik zawartości cieczy do gazu (L/G) w porównaniu z niskimi jego wartościami powszechnie spotykanymi w innych instalacjach. Wskaźnik L/Gjest stosunkiem wydatku cieczy do objętości gazu wyrażonym w litrach na minutę na 1000 metrów sześciennych na minutę. Wskaźnik L/G zależy od liczby zmiennych procesu takich jak typ reagenta, wartość pH, wymiary cząstek stałych, reaktywność, stężenie jonów chlorowych, stężenie dwutlenku siarki, stopień usunięcia dwutlenku siarki, stopień wykorzystania reagenta, wymiary kropelek czynnika zraszającego, etc. Wysoka wartość L/G świadczy o wysokim wydatku cieczy w odniesieniu do objętości gazu i zazwyczaj wynosi od 89 do 312,2 l/min. na 1000 m³/godz. lub powyżej. Odpowiednio, niska wartość L/G wynosi w zasadzie poniżej 44,6 l/min. na 1000 nr/godz. Jednym ze sposobów uzyskania wysokiego wskaźnika L/Gjest zwykłe dodanie większej liczby urządzeń zraszających wieży absorpcyjnej, co zwiększa ilość mieszaniny wtryskiwanej do spalin. Jednakże tAkie rozwiązanie nie eliminuje konieczności zwiększenia wysokości wieży, ani też nie zmniejsza zapotrzebowania na energię zużywaną na pompowanie umożliwiające dostarczenie mieszaniny na wyższy poziom.

W związku z tym, że każdy metr wysokości wieży absorpcyjnej zwiększa koszty oraz tym, że za każdą dodatkową ilość energii potrzebną na doprowadzenie mieszaniny na określony poziom trzeba zapłacić, pożądane jest zarówno zmniejszenie wysokości wieży absorpcyjnej jak i zmniejszenie zapotrzebowania energetycznego na działanie każdej zamontowanej instalacji do odsiarczania spalin.

Celem wynalazku jest układ do zraszania spalin w wieży absorpcyjnej.

Układ do zraszania spalin w wieży absorpcyjnej do odsiarczania spalin mający podłużne głowice osadzone w sąsiedztwie wieży i podłużne przewody zasilające połączone z każdą z głowic według wynalazku, charakteryzuje się tym, że co najmniej dwie podłużne głowice osadzone są w sąsiedztwie wieży, zaś przewody zasilające są przedstawione względem siebie i ustawione w popizek strumienia płynących gazów w tej samej lub prawie w tej samej płaszczyźnie wewnątrz wieży.

Korzystnie głowica jest połączona z pojedynczą pompą.

Korzystnie każda z głowic oraz średnice odpowiadających jej przewodów zasilających zmniejszają się wzdłuż ich długości.

Korzystnie co najmniej jedna z głowic jest umieszczona we wspomnianej płaszczyźnie.

Korzystnie obie głowice są umieszczone w jednej płaszczyźnie.

Korzystnie każda z głowic jest umieszczona niewspółpłaszczyznowo.

Korzystnie głowice znajdują się na zewnątrz wieży.

Korzystnie głowice znajdują się wewnątrz wieży.

Korzystnie co najmniej dwie z głowic znajdują się po tej samej stronie wieży.

Korzystnie głowice znajdujące się po tej samej stronie wieży są nieco przesunięte w pionie, a także ewentualnie w poziomie, względem siebie.

Korzystnie głowice znajdują się po przeciwległych stronach wieży.

Korzystnie po każdej z przeciwległych stron wieży znajduje się do czterech głowic.

170 120

Korzystnie co najmniej dwie głowice znajdujące się na przeciwległych stronach wieży leżą w jednej płaszczyźnie.

Korzystnie dodatkowo posiada zespół do rozprowadzania gazu, przeznaczony do, w przybliżeniu, równomiernego rozprowadzania gazu wewnątrz wieży.

Korzystnie jedna z głowic jest głowicą rezerwową.

Dzięki rozwiązaniu według wynalazku uzyskano instalację umożliwiającą zmniejszenie wysokości wieży absorpcyjnej oraz obniżenie kosztów energii. Ponadto istnieje możliwość zamontowania dodatkowego rezerwowego urządzenia zraszającego, bez konieczności zwiększania wysokości wieży absorpcyjnej.

Przedmiot wynalazku jest pokazany w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schemat typowej wieży absorpcyjnej spalin ze stosowanym zazwyczaj w takich wieżach wielopoziomowym urządzeniem zraszającym; fig. 2 - schemat częściowo w wyrwaniu, układu według wynalazku, pokazujący jednopoziomowe urządzenie zraszające będące przedmiotem niniejszego wynalazku; fig. 3 - rzut główny poziomy, częściowo w wyrwaniu, Jednopoziomowego urządzenia zraszającego według wynalazku; fig. 4a do fig. 4c przedstawiają przekroje, częściowo w wyrwaniu wzdłuż linii 4-4 na fig. 3, pokazujące możliwe miejsca montażu głowic; fig. 5 przedstawia przekrój, częściowo w wyrwaniu, poprowadzony wzdłuż linii 5-5 na fig. 3; fig. 6a do fig. 6e przedstawiają rysunki schematyczne pewnych typów dysz zraszających, które można zastosować w niniejszym wynalazku; fig. 7 przedstawia rzut główny poziomy, częściowo w wyrwaniu, alternatywnego rozwiązania jednopoziomowego, urządzenia zraszającego wyposażonego tylko w dwie głowice; fig. 8 przedstawia rzut główny poziomy, częściowo w wyrwaniu, jeszcze innego rozwiązania jednopoziomowego urządzenia zraszającego wyposażonego tylko w dwie głowice.

Na fig. 1 przedstawiono typową wieżę absorpcyjną 10 wchodzącą w skład instalacji odsiarczającej do spalin do urządzenia o mocy 500 MW. Wysokość typowej wieży wynosi około 36 m ponad ziemią i około 18 m średnicy. W jej skład wchodzi pewna liczba urządzeń zraszających 12, każdy z nich zazwyczaj zdublowany jest jednym urządzeniem umieszczonym poniżej niego i jednym umieszczonym powyżej, przy czym odległość pomiędzy poszczególnymi urządzeniami wynosi około 1,5 m.

Dotychczas w znanych urządzeniach potrzebne było zwielokrotnienie urządzeń 12 w stopniu umożliwiającym pokrycie zraszaniem całej powierzchni wieży absorpcyjnej 10 oraz dostarczenie za pomocą niezależnych dużych pomp wyporowych takiej ilości cieczy, aby jej stosunek do wydatku gazu (L/G) gwarantował odpowiednią sprawność wychwycenia dwutlenku siarki. Powinna to być taka ilość cieczy, którą spowoduje wytrącenie się siarki ze spalin, a tym samym zostanie spełniony warunek, aby wtryskiwana ciecz stykała się z całą ilością spalin, jaką musi odsiarczyć zamontowany układ.

W odróżnieniu od tej typowej instalacji, na fig. 2 przedstawiono urządzenie, według wynalazku, którego działanie wymaga tylko jednego poziomu zraszania. Jednopoziomowe urządzenie zraszające 12 posiada średnicę wynoszącą 18 m, ale wysokości tylko około 29 m ponad gruntem - oszczędność na wysokości wieży absorpcyjnej wynosi około 7 m. Poza tym, konstrukcja zgodna z niniejszym wynalazkiem umożliwia nadal zraszanie całej ilości spalin w celu usunięcia z nich siarki, z równoczesnym zachowaniem możliwości, w razie potrzeby, zraszania rezerwowego.

Na fig. 3 do fig. 5 przedstawiono sposób zmniejszenia wysokości wieży absorpcyjnej 10. W rozwiązaniu tym jednopoziomowe urządzenie zraszające 12 składa się z czterech oddzielnych głowic zewnętrznych 14, z których wychodzi pewna liczba równoległych przewodów zasilających 16. Średnica każdego z przewodów zasilających 16 zmniejsza się w miarę wzrostu odległości od jego macierzystej głowicy 14 (patrz fig. 4). Zmniejszenie średnicy wynika z konieczności dostosowania się do spadku wydatku cieczy, pojawiającego się w każdym przewodzie zasilającym 16 w miarę, jak przewód 16 biegnie w kierunku do wewnątrz wieży absorpcyjnej 10. Celem, jaki sobie w tym przypadku postawiono, jest utrzymanie w miarę możliwości stałego ciśnienia na całej długości każdego z przewodów zasilających 16 oraz zachowanie umiarkowanych prędkości przepływu cieczy. Należy również zwrócić uwagę na to, że średnica każdej z głowic 14 zmniejsza się wzdłuż jej długości z podobnych powodów. Jak

170 120 wynika z rysunku, w rozwiązaniu tym zastosowano dwie głowice 14, umieszczone po przeciwległych stronach wieży absorpcyjnej 10 (ogólna liczba głowic 14 w tym rozwiązaniu wynosi cztery). Znajdujące się po tej samej .stronie wieży absorpcyjnej 10 głowice 14 każdej pary leżą w pewnej, niewielkiej odległości od siebie, patrząc w kierunku pionowym, a czasami w kierunku poziomym. Wynika to z konieczności umieszczenia przewodów zasilających 16 z danej strony wieży absorpcyjnej 10 (a korzystnie z obu jej stron) w tej samej płaszczyźnie.

Na fig. 4a pokazano sytuację, w której głowica dolna l4 leży w jednej płaszczyźnie, natomiast głowica górna 14 jest przesunięta względem głowicy dolnej 14 zarówno w płaszczyźnie poziomej jak i pionowej. Takie rozwiązanie wymaga tego, aby przewody zasilające 16 wychodzące z głowicy górnej 14 były zaopatrzone w odpowiednie końcówki, dzięki którym mogą być ustawione w tej samej płaszczyźnie, co przewody zasilające 16 wychodzące z głowicy dolnej 14.

W rozwiązaniu pokazanym na fig. 4b, wspomniana płaszczyzna ustawienia przewodów zasilających 16 leży pomiędzy obu głowicami 14, co wymaga odpowiedniego ustawienia każdego z przewodów zasilających 16.

W rozwiązaniu pokazanym na fig. 4c, w płaszczyźnie przewodów zasilających 16, leży głowica górna 14. W każdym przypadku, bez względu na orientację głowic 14, przewody zasilające 16 są skonstruowane w taki sposób, aby leżały w tej samej płaszczyźnie, inaczej mówiąc - były umieszczone współpłaszczyznowo, wewnątrz wieży absorpcyjnej 10, jak to pokazano na fig. 5. Z konstrukcji instalacji do odsiarczania spalin wynika liczba potrzebnych pomp i głowic 14. W rozwiązaniu przedstawionym na rysunku umieszczono po dwie głowice 14 z każdej strony wieży 10. Inne możliwości konstrukcyjne polegają na umieszczeniu dwóch głowic 14 z jednej strony wieży 10 i jedna na drugiej, lub trzy głowice 10 z jednej strony, gdzie żadna nie leży na drugiej, albo też wszelkie inne rozwiązania począwszy od braku głowic 14 do czterech głowic 14 na każdej z przeciwległych stron wieży lO.

Jak widać na fig. 3, odpowiednie przewody zasilające 16 przedstawiono względem siebie w taki sposób, żeby nie dublowały pokrywanego przez siebie obszaru wewnątrz wieży absorpcyjnej 10. Na przeciwległej stronie wieży absorpcyjnej 10 znajdują się w zasadzie takie same elementy, ale obrócone o 180 stopni, wraz z przewodami zasilającymi 16 wychodzącymi z każdej z czterech głowic 14 na takim samym (albo prawie takim samym) poziomie wewnątrz wieży absorpcyjnej 10. Dzięki takiemu, zachodzącemu na siebie i przesuniętemu, położeniu przewodów zasilających 16, cały obszar wewnątrz wieży absorpcyjnej 10 jest zraszany cieczą z odpowiedniej głowicy 14 i przewodu zasilającego 16. Jednakże w praktyce istnieją duże, pokrywające się ze sobą obszary zraszania, co umożliwia wyłączenie z eksploatacji dowolnej całej głowicy 14 wraz z dołączonymi do niej przewodami zasilającymi 16 i potraktowanie jej w razie konieczności jako instalacji rezerwowej bez wpływu na sprawność usuwania siarki. Inaczej mówiąc, osiągnięcie odpowiedniej sprawności usuwania siarki wymaga zraszania tylko za pomocą trzech głowic, a więc dowolną, jedną z czterech głowic 14 można wyłączyć z eksploatacji bez wpływu na sprawność odsiarczania. Głowice 14 można ustawić w taki sposób, żeby były zasilane z dowolnego końca albo z dowolnego punktu swojej długości. Ogólnie mówiąc, głowice 14 są większe w miejscu zasilania i zmniejszają się w sposób opisany wcześniej.

Należy również zwrócić uwagę na to, że zazwyczaj każda głowica 14 jest podłączona do własnej pompy (nie pokazanej), dzięki czemujest niezależna od pozostałych głowic 14. W takiej sytuacji, w razie konieczności zraszania za pomocą tylko dwóch głowic 14, można wyłączyć pozostałe dwie pompy zasilające, bez wpływu na prędkość zraszania lub przepływu z dwóch pozostających jeszcze w eksploatacji głowic 14. Ponadto, w razie wystąpienia jakichkolwiek kłopotów w jednej z instalacji, możnają wyłączyć z eksploatacji do czasu rozwiązania problemu, bez wpływu na pracę całej wieży absorpcyjnej 10. Jednocześnie, ze względu na to, że wszystkie głowice 14 znajdują się na tym samym poziomie, urządzenie według wynalazku wymaga mniejszej energii do pompowania w porównaniu z wieżami absorpcyjnymi z wielopoziomowymi urządzeniami zraszającymi. Wynika to z tego, że w urządzeniu, według wynalazku, każda pompa musi pompować mieszaninę na jeden poziom, będący poziomem najniższym, a nie stopniowo na coraz wyższe poziomy, jak to jest konieczne w wieżach z wielopoziomowymi urządzeniami zraszającymi.

170 120

Idealnym rozwiązaniem jest urządzenie według wynalazku podparte od góry lub samonośne, co eliminuje możliwośćjego uszkodzenia wskutek uderzenia strumienia płynu, ale można je również podpierać od dołu. Poza tym do jego wyrobu (włącznie z dyszami) można użyć materiału o dowolnym składzie dostosowanym do warunków istniejących w wieży absorpcyjnej

10. Głowice mogą mięci dowolną konstrukcję, na pi^^j^ł^ł^d kołnierzową, spawaną, klejoną, gwintowaną, etc. Urządzenie według wynalazku można również stosować, jak to pokazano, w wieżach wyposażonych w zespoły do rozprowadzania gazów, palety, zespoły chłodzące, zespoły do wstępnego nasycania lub zespoły natryskowe 18 lub w wieżach bez urządzeń tego typu. Na fig. 1 i 2 pokazano również palety 22. W przypadku stosowania zespołu natryskowego 18, można go wyposażyć w rezerwowy zespół zraszania w taki sam sposób, jak opisano powyżej.

Na fig. 6a do 6e pokazano prosty zestaw dysz 20 umieszczonych na przewodach zasilających 16. Na fig. 6a pokazano pojedynczą dyszę spiralną, natomiast na fig. 6b - pojedynczą dyszę prostą. Na fig. 6c, 6d i 6e pokazano odpowiednio podwójne dysze spiralne lub proste, podwójne dysze prostokątne z mimośrodowym podłączeniem do przewodu zasilającego 16 oraz podwójne dysze prostokątne podłączone stycznie do przewodu zasilającego 16. Oczywiście, liczba dysz, typ i rozmieszczenie zależy od żądanej konstrukcji instalacji zraszającej i wymaganej rezerwy. W miarę zbliżania dysz 20 do siebie rośnie również stopień całkowitego pokrycia zraszanego obszaru. W przedstawionym rozwiązaniu dzięki odpowiedniemu rozmieszczeniu przewodów zasilających 16 i dysz 20 osiągnięto pokrycie rezerwowe rzędu 25%. W niektórych instalacjach liczb dysz przypadających na jedną głowicę 14 wynosi około 250 sztuk, w wyniku czego całkowita liczba dysz w całej instalacji wynosi 1000. Dysze 20 mogą być łączone z przewodami zasilającymi 16, w zależności od potrzeby, za pomocą kołnierzy, klejone, spawane lub nakręcane oraz ustawione w taki sposób, żeby wtryskiwały ciecz do góry, w dół lub pod dowolnym kątem w bok.

Nie odchodząc od istoty wynalazku można również wziąć pod uwagę konstrukcję z głowicami wewnętrznymi, zamiast pokazanymi głowicami zewnętrznymi 14. Jak można sądzić, instalacje rurociągowe głowic zewnętrznych znajdują się na zewnątrz wieży absorpcyjnej 10. Natomiast w przypadku głowic wewnętrznych do wieży wchodzi tylko jeden przewód rozgałęziający się wewnątrz w taki sposób, żeby zapewnić pełne pokrycie przekroju.

Jak widać na fig. 3, prawie cały obszar wewnątrz wieży absorpcyjnej 10 jest przegrodzony przewodami zasilającymi 16, ale w praktyce, przedstawiona konstrukcja symetryczna zapewnia swobodny przepływ na powierzchni stanowiącej prawie 50% całego przekroju. Ponadto w razie konieczności istnieje możliwość skonstruowania wieży absorpcyjnej 10 z dwoma lub trzema oddzielnymi urządzeniami zraszającymi 12, według wynalazku, z jednoczesnym zachowaniem zalet krótkiej wieży absorpcyjnej i niższego zużycia energii. Rezerwowe urządzenie zraszające może znajdować się na każdym z dwóch lub trzech oddzielnych poziomów zraszania z jednoczesnym zachowaniem całkowitego pokrycia przekroju. W takiej sytuacji można usytuować dwa lub trzy oddzielne urządzenia zraszające w stosie jeden nad drugim w taki sposób, żeby uzyskać dokładnie taki sam efekt przy patrzeniu z góry wieży, lub też można obrócić urządzenia zraszające o dowolny kąt zapewniający odpowiednie ich usytuowanie. Jeżeli rezerwowe urządzenie zraszające wchodzi w skład głowicy natryskowej 18, zazwyczaj będzie ono wyposażone w dwie głowice zasilające 14, z których jedną będzie głowica rezerwowa. Orientacja głowicy natryskowej 18 wchodzącej w skład rezerwowego urządzenia zraszającego może być niezależna od orientacji każdego z trzech oddzielnych urządzeń zraszających 12.

Na fig. 7 i fig. 8 pokazano jednopoziomowe urządzenie zraszające 12 o innej konfiguracji niż opisano powyżej. W tego typu urządzeniach zraszających 12 stosuje się zazwyczaj tylko dwie głowice 14 zamiast czterech, jak to opisano powyżej. Również konfiguracja przewodów zasilających 16 jest inna. W zakresie niniejszego wynalazku mieszczą się takie i wiele innych rozwiązań konstrukcyjnych urządzeń zraszających 12. Przedstawione na fig. 7 i 8 dwa rozwiązania stanowią przykłady możliwych odmian konstrukcyjnych.

170 120

FIG.7

170 120

FIG.5 —-,

FIG.6B

FIG.6D

FIG.6E

170 120

FIG.3

170 120

FIGI

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 4,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Układ do zraszania spalin w wieży absorpcyjnej do odsiarczania spalin mający podłużne głowice osadzone w sąsiedztwie wieży i podłużne przewody zasilające połączone z każdą z głowic, znamienny tym, że co najmniej dwie podłużne głowice (14) osadzone są w sąsiedztwie wieży (10), zaś przewody zasilające (16) są przedstawione względem siebie i ustawione w popRzek strumienia płynących gazów w tej samej lub prawie w tej samej płaszczyźnie wewnątrz wieży (10).
2. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że głowica (14) jest połączona z pojedynczą pompą.
3. Układ według zastrz. 2, znamienny tym, że każda z głowic (14) oraz średnice odpowiadających jej przewodów zasilających (16) zmniejszają się wzdłuż ich długości.
4. Układ według zastrz. 3, znamienny tym, że co najmniej jedna z głowic (14) jest umieszczona we wspomnianej płaszczyźnie.
5. Układ według zastrz. 3, znamienny tym, że obie głowice (14) są umieszczone w jednej płaszczyźnie.
6. Układ według zastrz. 3, znamienny tym, że każda z głowic (14) jest umieszczona niewspółpłaszczyznowo.
7. Układ według zastrz. 3, znamienny tym, że głowice (14) znajdują się na zewnątrz wieży (10).
8. Układ według zastrz. 3, znamienny tym, że głowice (14) znajdują się wewnątrz wieży (10).
9. Układ według zastrz. 3, znamienny tym, że co najmniej dwie z głowic (14) znajdują się po tej samej stronie wieży (10).
10. Układ według zastrz. 9, znamienny tym, że głowice (14) znajdujące się po tej samej stronie wieży (10) są nieco przesunięte w pionie, a także ewentualnie w poziomie, względem siebie.
11. Układ według zastrz. 3, znamienny tym, że głowice (14) znajdują się po przeciwległych stronach wieży (10).
12. Układ według zastrz. 11, znamienny tym, że po każdej z przeciwległych stron wieży (10) znajduje się do czterech głowic (14).
13. Układ według zastrz. 12, znamienny tym, że co najmniej dwie głowice (14) znajdujące się na przeciwległych stronach wieży (10) leżą w jednej płaszczyźnie.
14. Układ według zastrz. 3, znamienny tym, że dodatkowo posiada zespół do rozprowadzania gazu, przeznaczony do, w przybliżeniu, równomiernego rozprowadzania gazu wewnątrz wieży (10).
15. Układ według zastrz. 3, znamienny tym, że jedna z głowic (14) jest głowicą rezerwową.