PL170154B1 - Sposób wytrawiania literowego l/lub liczbowego kodu na powierzchni szkla i pasta do wytrawiania literowego i/lub liczbowego kodu na powierzchni szkla PL - Google Patents

Abstract

1. Sposób wytrawiania literowego i/lub liczbowego kodu rozpoznawczego na powierzchniach szkla, zwlaszcza na szybach pojazdów mechanicznych, przy zastosowaniu pasty do wytrawia- nia, w którym po zdjeciu folii podlozonej z folii szablonowej nakleja sie ja na powierzchnie szkla, po czym sciaga sie z niej folie aplikacyjna, nanosi sie w obszarze wyciec znaków w folii szablo- nowej paste do wytrawiania i po wymaganym czasie oddzialywa- nia usuwa sie folie szablonowa razem z pozostalosciami pasty do wytrawiania, znamienny tym, ze folie szablonowa ( 2 0) utrzymuje sie jej warstwa (25) srodka klejacego na folii podlozowej (30) z mozliwoscia sciagniecia jej bez zniszczenia warstwy (25), przy czym warstwie (25) folii szablonowej (2 0) nadaje sie wzgledem powierzchni szkla sile klejenia wieksza od sily klejenia srodka klejacego warstwy (45) folii aplikacyjnej (40) i stosuje sie paste (60) do wytrawiania o konsystencji zapobiegajacej wplywaniu pasty pomiedzy folie szablonowa (2 0) i powierzchnie szkla, zas krawedziom (12) wyciec (1 1) znaków (10) w folii szablonowej (2 0) nadaje sie elastycznosc wzgledem kruchego materialu szablonu. 3. Pasta do wytrawiania literowego i/lub liczbowego kodu na powierzchni szkla rozpoznawczego na istniejacych na pojezdzie powierzchniach szklanych dla zabezpieczania pojaz- dów mechanicznych przed kradzieza, znamienna tym, ze stano- wi ja pasta do wytrawiania dla wykonywania znaków o ostrych konturach, nie ulegajaca rozdzielaniu i nie wplywajaca w obszar krawedzi 1 konturów wyciec znaków w folii szablonowej pomie- dzy ta folia a powierzchnia szkla, przy czym pasta do wytrawiania jest mieszanina, posiadajaca nastepujacy sklad: 45% do 50% siarczanu baru, 1 0% do 12% fluorowodorku amonowego, 1 1% do 13% polisacharydu na bazie galaktozy, ramnozy albo arabi- nozy i kwasu glukonowego wzglednie mieszaniny tych substancji, przy czym pozostala czesc stanowi woda. F IG .1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytrawiania literowego i/lub liczbowego kodu rozpoznawczego na powierzchniach szkła, zwłaszcza na szybach pojazdów mechanicznych, przy zastosowaniu pasty do wytrawiania, w którym po zdjęciu folii podłożonej z folii szablonowej nakleja się ją na powierzchnię szkła, po czym ściąga się z niej folię aplikacyjną, nanosi się w obszarze wycięć znaków w folii szablonowej pastę do wytrawiania i po wymaganym czasie oddziaływania usuwa się folię szablonową razem z pozostałościami pasty do wytrawiania oraz pasta do wytrawiania kodu. Do zabezpieczenia pojazdów mechanicznych przed kradzieżą stosowane jest, oprócz umieszczania zwykłych oznakowań, grawerowanie w sposób trwały i nie ulegający ścieraniu na istniejących na pojeździe mechanicznym szybach kodu literowego, przy czym takie kody literowe zostają wprowadzone do centralnego komputera celem kontroli, a każdy pojazd mechaniczny otrzymuje indywidualne literowe oznaczenie kodowe. Oprócz grawerowania kodów literowych na wszystkich istniejących na pojeździe szybach znane jest również grawerowanie kodu rozpoznawczego literowego na szkłach reflektorów i świateł tylnych.

170 154

Z niemieckiego opisu 28 29 457 znane jest znakowanie pojazdów mechanicznych, niezależnie od ich zwykłego oznakowania, przez znakowanie za pomocą przydzielonego urzędowo oznaczenia, stanowiącego kombinację liter i liczb, na karoserii i/lub na szybach pojazdu mechanicznego. Takie znakowanie przeprowadza się w ten sposób, że kombinacje przydzielonego urzędowo oznaczenia literowo-liczbowego nanosi się bezpośrednio od strony zewnętrznej na karoserię i/lub na szyby pojazdu mechanicznego przy użyciu przywierającej do karoserii i/lub do szyby substancji w postaci pasty lub cieczy, która nadżera lub rozkłada je chemicznie, powodując trwałe zniszczenie podłoża. Wytrawienie kombinacji liter i liczb następuje przy użyciu pasty do wytrawiania, przy czym znaki pisze się od ręki lub stosuje się szablony literowe i liczbowe. Zastosowana pasta do wytrawiania składa się z siarczanu wapnia jako środka zagęszczającego, fluorku wapnia jako związku stanowiącego źródło fluorku, oraz kwasu siarkowego dla uwolnienia kwasu fluorowodorowego. W niemieckim opisie 36 19 717 opisano urządzenie do nanoszenia oznakowań na szybach samochodowych dla porównania zgodności i kontroli z tablicą rejestracyjną pojazdu mechanicznego w celu zapobiegania kradzieżom, które to urządzenie składa się z szablonu wykonanego z odpornego na działanie środka trawiącego tworzywa sztucznego.

Sposób wykonania znaków pisarskich lub podobnych znaków na szkłach płaskich przy użyciu stempla powleczonego kwasem wytrawiającym znany jest z niemieckiego opisu 29 00 479. Przy tym sposobie kwas wytrawiający przenosi się na szkło przy użyciu stempla z miękkiego, porowatego, szczególnie lekkiego i posiadającego dużą chłonność drewna, takiego jak na przykład drewno-balsa, w którym zostały wytłoczone żądane znaki, przy czym czas przebywania stempla na szkle oddziaływuje na głębokość wytrawienia. Na skutek zjawiska osmozy nabrany kwas zostaje zassany w miękki, porowaty stempel i po przyłożeniu stempla do szkła płaskiego zostaje na nie przeniesiony. Stempel przywiera przy tym do szkła płaskiego tak mocno, że przesunięcie się stempla samo z siebie niejest możliwe. W taki sposób powinno być zapewnione czyste przenoszenie napisu na powierzchnię, która ma być wytrawiona. Jednak przy stosowaniu tego sposobu nie jest możliwe nanoszenie liter i/lub liczb na powierzchnię szkła z uzyskiwaniem ostrych konturów, jak też przy niezręcznym manipulowaniu stemplem może nastąpić zatarcie całego napisu.

Inny sposób oraz oznaczenie dla zabezpieczania pojazdów mechanicznych przed kradzieżą znane jest z niemieckiego opisu 36 24 552. Sposób ten polega na tym, że dla każdego pojazdu mechanicznego graweruje się na wszystkich istniejących na pojeździe szybach po ich zewnętrznej stronie, oraz na szkłach reflektorów i tylnych świateł w postaci trwałej i nieścieralnej indywidualny literowy kod rozpoznawczy i wprowadza się go do pamięci centralnego komputera dla celów kontrolnych. Literowy kod rozpoznawczy wraz z przynależnymi do niego danymi pojazdu i użytkownika, zostają wprowadzone do pamięci centralnego komputera, który dzień i noc powinien być dostępny dla władz policyjnych, w wyniku czego kontrolowanie pojazdów mechanicznych powinno ulec polepszeniu.

Ponadto z opisu patentu europejskiego 0 006 641 znane jest stosowanie pasty lub cieczy do wytrawiania dla znakowania pojazdów mechanicznych w celu zabezpieczania przed kradzieżą przez wytrawienie urzędowego oznaczenia na zewnętrznej stronie pojazdu, zwłaszcza na szybie przedniej.

Z opisu zgłoszenia W. Brytanii 1366343 znane jest utrzymywanie folii szablonowej przy pomocy warstwy środka klejącego na folii nośnej, przy czym folię szablonową można usunąć z folii nośnej bez zniszczenia warstwy środka klejącego. Warstwa środka klejącego nie zostaje wprawdzie zniszczona ale oddziaływanie siły klejenia zmniejsza się w wyniku odrywania cząstek środka klejącego od folii szablonowej. Przy jej wykorzystaniu nie powstaje problem niedużej przyczepności w obszarze strefy brzegowej liter lub cyfr wyciętych przez sztancowanie w folii szablonowej, ponieważ nie przewiduje się wycięć w postaci liter lub cyfr.

Zarówno przy stosowaniu szablonów, jak również przy stosowaniu miękkiego i porowatego stempla naniesiona ciecz lub pasta do wytrawiania wpływa pomiędzy powierzchnię szkła i szablon, tak że w obszarze wycięć znaków wykonywanych przez ich wysztancowanie

170 154 następuje zamazywanie się konturów, co powoduje, że liczne urządzenia wymagają dużej zręczności rzemieślniczej dla otrzymania zakodowania o stosunkowo ostrych konturach. Przy stosowaniu stempla w przypadku nieumiejętnego manipulowania dochodzi łatwo do zamazania całego napisu.

Celem wynalazku jest zaproponowanie sposobu ze stosowaniem pasty do wytrawiania, za pomocą którego mogą być nanoszone na powierzchnię szkła oznakowania rozpoznawcze o ostrych konturach, bez występowania zjawiska zacierania się krawędzi nanoszonych oznaczeń.

Sposób wytrawiania kodu rozpoznawczego polega według wynalazku na tym, że folię szablonową utrzymuje się jej warstwą środka klejącego na folii podłożowej z możliwością ściągnięcia jej bez zniszczenia warstwy, przy czym warstwie folii szablonowej nadaje się względem powierzchni szkła siłę klejenia większą od siły klejenia środka klejącego warstwy folii aplikacyjnej i stosuje się pastę do wytrawiania o konsystencji zapobiegającej wpływaniu pasty pomiędzy folię szablonową i powierzchnię szkła, zaś krawędziom wycięć znaków w folii szablonowej nadaje się elastyczność względem kruchego materiału szablonu, przy czym korzystnie stosuje się pastę, którą stanowi mieszanina wodna składająca się z: 45% do 50% siarczanu baru, 10% do 12% fluorowodorku amonowego, 11% do 13% polisacharydu na bazie galaktozy, ramnozy albo arabinozy i kwasu glukonowego względnie mieszaniny tych substancji, przy czym pozostałą część stanowi woda.

Pasta do wytrawiania literowego i/lub liczbowego kodu rozpoznawczego na istniejących na pojeździe powierzchniach szklanych dla zabezpieczania pojazdów mechanicznych przed kradzieżą, charakteryzuje się według wynalazku tym, że stanowi ją pasta do wytrawiania dla wykonywania znaków o ostrych konturach, nie ulegająca rozdzielaniu i nie wpływająca w obszar krawędzi i konturów wycięć znaków w folii szablonowej pomiędzy tą folią a powierzchnią szkła, przy czym pasta do wytrawiania jest mieszaniną, posiadającą następujący skład: 45% do 50% siarczanu baru, 10% do 12% fluorowodorku amonowego, 11% do 13% polisacharydu na bazie galaktozy, ramnozy albo arabinozy i kwasu glukonowego względnie mieszaniny tych substancji, przy czym pozostałą część stanowi woda.

Dzięki sposobowi według wynalazku można uzyskiwać oznaczenie kodowe o ostrych konturach przez wytrawianie na przykład alfanumerycznych serii cyfr na powierzchniach szklanych, zwłaszcza na powierzchniach szyb pojazdów mechanicznych, przy czym pomimo stosowania szablonu do liter i cyfr, unika się zsuwania szablonu podczas procesu wytrawiania. Również unika się zjawiska zamazywania krawędzi liter i cyfr trawionych w powierzchni szkła, ponieważ pasta do wytrawiania z uwagi na swoją konsystencję nie może przenikać pomiędzy szablon a powierzchnię szkła. Dla wytworzenia ostrych konturów znaków stosuje się pastę do wytrawiania, która nie wpełza i nie rozdziela się w obszarze krawędzi i konturów wykrojonych znaków w szablonie i nie dostaje się pomiędzy szablon a powierzchnię szkła. Nieoczekiwanie okazało się, że takie właściwości uzyskuje się stosując pastę do wytrawiania o następującym składzie: 45% do 50% siarczanu baru, 10% do 12% fluorowodorku amonowego, 11% do 13% polisacharydu na bazie galaktozy, ramnozy albo arabinozy i kwasu glukonowego względnie mieszaniny tych substancji, przy czym pozostałą część stanowi woda.

Sam szablon jest wykonany z materiału kwasoodpornego, jak na przykład z folii z tworzywa sztucznego lub z innego odpowiedniego materiału. Stosowanie szablonu daje taką korzyść, że na powierzchni szkła wytrawione są znaki, które ze względu na ostrość konturów są łatwe do odczytania. Przy tym na skutek stosowania pasty do wytrawiania o podanych własnościach istnieje również możliwość stosowania szablonów z cyframi i/lub liczbami o małych rozmiarach znaku, tak że do naniesienia oznaczenia kodowego potrzebna jest tylko niewielka powierzchnia na szybie

Wytrawianie odbywa się w ten sposób, że samoprzylepną folię szablonową po ściągnięciu z niej folii podłożowej nakłada się na powierzchnię szkła, która ma zostać wytrawiona.

Następnie zdejmuje się z folii szablonowej folię aplikacyjną tak, że zostają odsłonięte dla nałożenia pasty do wytrawiania wycięcia znaków rozpoznawczych, wykonane w folii

170 154 szablonowej. W wybrania przelotowe, względnie wycięcia nanosi się pastę do wytrawiania. Po upływie pewnego czasu zdejmuje się folię szablonową z powierzchni szkła i ściera się pozostałości pasty. Przez naklejenie folii szablonowej zapewniono dokładne jej ustalenie bez zsuwania się. Oprócz tego unika się też rozmycia wytrawionych krawędzi, ponieważ wypełzanie pasty do wytrawiania pomiędzy folię i powierzchnię szkła zostaje powstrzymane. Konsystencja pasty do wytrawiania jest tak dobrana, że nawet najmniejsze kąciki szablonu zostają nie wypełnione. Ponadto pasta do wytrawiania zawiera środek zwiększający jej przyczepność dla uzyskania równomiernego wytrawienia. Niespodziewanie okazało się, że stosując tego rodzaju pastę do wytrawiania uzyskuje się jeszcze bardziej ostre kontury odwzorowania na powierzchni szkła niż stosując znane sposoby przy użyciu innego rodzaju pasty lub cieczy do wytrawiania. Dzięki temu można w najprostszy sposób realizować dokładne umiejscowienie szablonu i wytrawienie kodu o ostrych konturach na powierzchniach szkieł pojazdów mechanicznych. Szczególnie korzystnym jest tu stosowanie środków klejących na folii szablonowej i na folii aplikacyjnej, wykazujących różne siły klejenia. Folia aplikacyna przylega do folii szablonowej przed odsłonięciem wycięć dla rozprowadzenia pasty do wytrawiania folii szablonowej. W taki sposób powierzchnie folii szablonowej, które przy wycinaniu znaków nie posiadają żadnego połączenia swoich krawędzi, zostają ustalone w swoich położeniach i nie mogą ulec przesunięciu.

Przy ściąganiu folii aplikacyjnej te niepołączone powierzchnie folii szablonowej ze względu na ich mniejszą siłę przyklejania względem siły przyklejania folii szablonowej do powierzchni szkła nie zostają zerwane i pozostają w ustalonym położeniu, tak że po zakończeniu procesu wytrawiania znaki rozpoznawcze są wytrawione na powierzchni szkła przy zachowaniu idealnych konturów. Przy tym takie wytrawione znaki, nawet jeśli mają niewielkie wymiary, dają się odczytać dobrze i łatwo.

Przykłady wykonania wynalazku zostały objaśnione szczegółowo poniżej w oparciu o rysunek, którego figury pokazują: fig. 1 - w widoku perspektywicznym zestaw elementów składających się z folii podłożowej, folii szablonowej i folii aplikacyjnej, służący do zabezpieczania pojazdów mechanicznych, fig. 2 - zestaw według fig. 1, przedstawiony w widoku rozstrzelonym, fig. 3 - zestaw pokazany w powiększeniu w widoku z boku, fig. 4- zestaw pokazany w powiększonym przekroju pionowym wzdłuż linii IV-IV zaznaczonej na fig. 1 i fig. 5 - folię szablonową naklejoną na powierzchnię szkła, pokazaną w powiększonym przekroju podłużnym.

Pokazany na fig. 1 do 4 zestaw 100 do zabezpieczania pojazdów mechanicznych przed kradzieżą przez wytrawiony na istniejących na pojeździe powierzchniach szkieł literowy i/lub liczbowy kod rozpoznawczy, stanowi prostokątna lub posiadająca geometryczny kształt folia szablonowa 20, w której wykonane są znaki 10 w postaci wycięć 11 uzyskanych przez wysztancowanie lub w podobny sposób. Te znaki 10 tworzą literowy i/lub liczbowy kod rozpoznawczy, przy czym również w folii szablonowej 20 mogą być wykonane alfanumerycznie serie cyfr lub samych liter, albo też liter w kombinacji z cyframi. Folię szablonową 20 stanowi kwasoodporny względem pasty do wytrawiania materiał, taki jak tworzywo sztuczne lub inny odpowiedni materiał. Na stronie dolnej 20a folii szablonowej 20 jest naniesiona warstwa 25 środka klejącego, co powoduje, że folia szablonowa jest samoprzylepna i można ją naklejać na powierzchni 50 szkła, takiej jak na przykład szyba pojazdu mechanicznego (fig. 5).

Oprócz folii szablonowej 20 urządzenie 100 zawiera folie podłożową 30, którą stanowi przykrój 31 z papieru parafinowego lub z tworzywa sztucznego. Ta folia podłożowa 30 pokrywa warstwę 25 środka klejącego folii szablonowej 20 i można ją łatwo zdejmować z folii szablonowej. Folia szablonowa 20 jest tak przytrzymywana na folii podłożowej 30, że można ściągać folię szablonową 20 z folii podłożowej 30 bez niszczenia warstwy środka klejącego. Ustalenie tych powierzchni folii szablonowej, które przy wycinaniu w materiale folii szablonowej liter lub liczb, tworzących znaki rejestracyjne, nie są połączone ze sobą brzegami, następuje za pomocą folii aplikacyjnej 40 w postaci przykroju 41, który dzięki warstwie 45 środka klejącego jest utrzymywany na górnej stronie 20b folii szablonowej 20.

170 154

Taka warstwa 45 środka klejącego jest naniesiona na powierzchnię 40a folii aplikacyjnej 40, zwróconą ku folii szablonowej 20. Za pomocą warstwy 45 środka klejącego następuje trzymanie i ustalanie wyspowego kształtu powierzchni 28 folii szablonowej 20, pozostających przy wykonywaniu wycięć 11 znaków 10 przez ich sztancowanie. Folia szablonowa 20, folia podłożowa 30 i folia aplikacyjna 40 posiadają taki sam kształt oraz wymiary, tak że w stanie nałożenia jeden na drugą wszystkie elementy zestawu 100 pokrywają się (fig. 1).

Siła klejenia warstwy 25 środka klejącego folii szablonowej 20 względem powierzchni 50 szkła jest większa od siły klejenia warstwy 45 środka klejącego folii aplikacyjnej 40. Na skutek różnic pomiędzy siłami klejenia warstw 25 i 45 zapewnione jest, że przy ściąganiu folii aplikacyjnej 40 z folii szablonowej 20 wysepkowego kształtu powierzchnie 28 szablonu pozostają jako przylegające do powierzchni 50 szkła we wstępie nadanym, ustalonym położeniu, jednak folię aplikacyjną 40 można bez trudu ściągać z folii szablonowej, bez obawy, że razem z nią zostaną zdarte z powierzchni 50 szkła wyspowego kształtu powierzchnie 28 szablonu.

Stosowanie urządzenia 100 odbywa się przy użyciu pasty do wytrawiania 60 następująco: Folię podłożową 30 ściąga się z powleczonej warstwą środka klejącego strony folii szablonowej, po czym folię szablonową 20 nakleja się na powierzchnię 50 szkła. Aby zapewnić wystarczającą przyczepność wywiera się niewielki nacisk na folię szablonową 20, nałożoną na powierzchnię 50 szkła. Gdy wszystkie części, a zwłaszcza wyspowe powierzchnie 28 liter i liczb, przywierają już pewnie, ściąga się folię aplikacyjną 40, która jest złączona przez sklejenie z folią szablonową 20. Tak więc zapewnione jest tu naklejenie bez zagnieceń i przesunięć folii szablonowej na powierzchni 50 szkła. Po ściągnięciu folii aplikacyjnej 40 z naklejonej na powierzchnię 50 szkła folii szablonowej 20 zostają odsłonięte wycięcia 11 znaków 10 liter i/lub liczb, wykonane w folii szablonowej 20, tak że można teraz nanieść pastę do wytrawiania 60 na górną stronę folii szablonowej 20 i wprowadzić ją w wycięcia 11. Po określonym czasie działania folię szablonową 20 ściąga się z powierzchni 50 szkła; na powierzchni 50 szkła pozostają wytrawione znaki 10.

Stosuje się pastę do wytrawiania 60 nie wpływającą w obszar krawędzi i konturów 12 wycięć 11 znaków 10 w folii szablonowej 20 pomiędzy nią a powierzchnię 50 szkła. Przez stosowanie tego rodzaju pasty do wytrawiania 60 unika się zacieków na krawędziach trawionych, ponieważ wpływanie pasty do wytrawiania pomiędzy folię szablonową a powierzchnię 50 szkła jest zahamowane. Ten proces płynięcia pasty do wytrawiania pomiędzy folię szablonową 20 a powierzchnię 50 szkła jest dodatkowo zahamowany przez to, że krawędzie 12, ograniczające wycięcia 11 znaków 10 w folii szablonowej 20, są ukształtowane w stosunku do materiału folii szablonowej jako sprężyste względnie jako miękko-elastyczne. Jeśli folię szablonową stanowi stosunkowo kruchy materiał tworzywa sztucznego, to zapewnione jest przyleganie folii szablonowej 20 całą jej powierzchnią do górnej powierzchni 50 szkła. Wskutek odpowiedniego oddziaływania na materiał folii szablonowej 20 można obszar krawędzi 12 wycięć 11 o kształcie cyfr i/lub liter uczynić elastycznym i podatnym na przyleganie, tak że właśnie w obszarze krawędzi istnieje całkowite uszczelnienie względem powierzchni 50 szkła. Taki rodzaj uszczelnienia zapobiega wpływaniu pasty do wytrawiania pomiędzy folię szablonową 20 a powierzchnię 50 szkła.

Ponadto istnieje również możliwość ukształtowania krawędzi 12 wycięć 11 jako podwiniętych od strony zwróconej ku powierzchni 50 szkła. Na skutek takiego sprężysto-elastycznego ukształtowania uzyskuje się duże uszczelnienie względem przestrzeni pośredniej pomiędzy folią szablonową 20 a powierzchnią 50 szkła.

Folię aplikacyjną 40 stanowi tektura, karton, papier, folia z tworzywa sztucznego lub inne właściwe materiały.

Pastę do wytrawienia 60 stanowi mieszanina wodna, składająca się z następujących składników: 45 % do 50% siarczanu baru, 10% do 12% fluorowodorku amonowego,

11% do 13% polisacharydu na bazie galaktozy, ramnozy albo arabinozy i kwasu glukonowego względnie mieszaniny tych substancji, przy czym pozostałą cześć stanowi woda.

17(0 154

Podane procenty oznaczają procenty wagowe. Dla wytworzenia pasty do wytrawiania można zamiast składnika wodnego użyć również składnika nie wodnego, takiego jak na przykład z grupy alkoholi, glikoli, eteru i glikoeteru, ketonów itp. Istotnym jest, aby pasta do wytrawiania zachowywała właściwości pasty.

FIG. 5

170 154

FIG.1

100

FIG. 2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 2,00 zł

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wytrawiania literowego i/lub liczbowego kodu rozpoznawczego na powierzchniach szkła, zwłaszcza na szybach pojazdów mechanicznych, przy zastosowaniu pasty do wytrawiania, w którym po zdjęciu folii podłożonej z folii szablonowej nakleja się ją na powierzchnię szkła, po czym ściąga się z niej folię aplikacyjną, nanosi się w obszarze wycięć znaków w folii szablonowej pastę do wytrawiania i po wymaganym czasie oddziaływania usuwa się folię szablonową razem z pozostałościami pasty do wytrawiania, znamienny tym, że folię szablonową (20) utrzymuje sięjej warstwą (25) środka klejącego na folii podłożowej (30) z możliwością ściągnięcia jej bez zniszczenia warstwy (25), przy czym warstwie (25) folii szablonowej (20) nadaje się względem powierzchni szkła siłę klejenia większą od siły klejenia środka klejącego warstwy (45) folii aplikacyjnej (40) i stosuje się pastę (60) do wytrawiania o konsystencji zapobiegającej wpływaniu pasty pomiędzy folię szablonową (20) i powierzchnię szkła, zaś krawędziom (12) wycięć (11) znaków (10) w folii szablonowej (20) nadaje się elastyczność względem kruchego materiału szablonu.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się pastę, którą stanowi mieszanina wodna składająca się z :45% do 50% siarczanu baru, 10% do 12% fluorowodorku amonowego, 11% do 13% polisacharydu na bazie galaktozy, ramnozy albo arabinozy i kwasu glukonowego względnie mieszaniny tych substancji, przy czym pozostałą część stanowi woda.
3. 3. Pasta do wytrawiania literowego i/lub liczbowego kodu na powierzchni szkła rozpoznawczego na istniejących na pojeździe powierzchniach szklanych dla zabezpieczania pojazdów mechanicznych przed kradzieżą, znamienna tym, że stanowi ją pasta do wytrawiania dla wykonywania znaków o ostrych konturach, nie ulegająca rozdzielaniu i nie wpływająca w obszar krawędzi i konturów wycięć znaków w folii szablonowej pomiędzy tą folią a powierzchnią szkła, przy czym pasta do wytrawiania jest mieszaniną, posiadającą następujący skład: 45% do 50% siarczanu baru, 10% do 12% fluorowodorku amonowego, 11% do 13% polisacharydu na bazie galaktozy, ramnozy albo arabinozy i kwasu glukonowego względnie mieszaniny tych substancji, przy czym pozostałą część stanowi woda.