PL170184B1 - Uklad klimatyzacyjny do pomieszczen mieszkalnych PL - Google Patents

Abstract

1. Uklad klimatyzacyjny do pomieszczen miesz- kalnych zawierajacy zespól rekuperacyjny do przenoszenia ciepla od wydalanego powietrza do wlotowego powietrza, posiadajacy co najmniej jeden pierwszy wymiennik ciepla polaczony z kanalem wylotowym wydalanego powietrza 1 co najmniej jeden drugi wymiennik ciepla polaczony z kanalem wlotowym wlotowego powietrza, które sa pola- czone ze soba za pomoca cyrkulacyjnego ukladu rurowego z cyrkulujacym czynnikiem grzewczym oraz zawierajacy zródlo ciepla ogrzewajace powietrze wlotowe i zródlo zimna chlodzace powietrze wlotowe, a takze urzadzenie sterujace posiadajace czujnik temperaturowy powietrza wlotowego i elementy regulujace zespól rekuperacyjny i zródla ciepla i zimna, znamienny tym, ze zródla ciepla (11) i zimna (14) sa przylaczone do cyrkulacyjnego ukladu rurowego (9) zespolu rekuperacyjnego (4) za posrednictwem wspólnego przewodu (31) dostarcza- jacego czynnik grzewczy (D) i/lub czynnik chlodzacy (E) do cyrkulacyjnego ukladu rurowego (9), przy czym pomiedzy wspólnym przewodem (31) i zródlami ciepla (11) i zimna (14) sa wstawione elementy regulujace (32, 33) do sterowania doplywem ciepla lub zimna do powie- trza wlotowego (A). FIG 2 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest układ klimatyzacyjny do pomieszczeń mieszkalnych.

Układy klimatyzacji centralnej stosuje się do ogrzewania pomieszczeń mieszkalnych w porze zimowej i schładzania ich w porze letniej przez nagrzewanie lub schładzanie powietrza podawanego do mieszkania np. świeżego powietrza z zewnątrz. Ponadto odzyskiwanie ciepła z powietrza wydalanego z pomieszczeń mieszkalnych, np. z powietrza wylotowego, oraz przekazywanie go do powietrza podawanego staje się ostatnio coraz bardziej powszechne.

Znany jest układ klimatyzacyjny do pomieszczeń mieszkalnych, na przykład z niemieckiego zgłoszenia patentowego nr 2 601 127, który zawiera zespół rekuperacyjny do przenoszenia ciepła od wydalanego powietrza do wlotowego powietrza, posiadający co najmniej jeden pierwszy wymiennik ciepła połączony z kanałem wylotowym wydalanego powietrza i co najmniej jeden drugi wymiennik ciepła połączony z kanałem wlotowym wlotowego powietrza. Wymienniki te są połączone ze sobą za pomocą cyrkulacyjnego układu rurowego z cyrkulującym czynnikiem grzewczym. Ten znany układ zawiera źródło ciepła ogrzewające powietrze wlotowe i źródło zimna chłodzące powietrze wlotowe w razie potrzeby, a także zawiera urządzenie sterujące posiadające czujnik temperaturowy powietrza wlotowego i elementy regulujące dopływ czynników grzewczych i chłodzących zespołu rekuperacyjnego i źródeł ciepła i zimna.

Układ ten zawiera oddzielne zespoły do poszczególnych procesów cieplnych, takich jak urządzenia rekuperacyjne dla odzyskiwania ciepła z powietrza wydalanego do nagrzewania powietrza doprowadzanego, urządzenie chłodnicze do schładzania tego powietrza itp. Każde z tych urządzeń wyposażone jest w oddzielną instalację rurową zasilającą i cyrkulacyjną, łącznie z oddzielną pompą, aparaturą zabezpieczającą i załączającą, miernikami, zaworami sterowanymi itd. Poza tym każde takie urządzenie wymaga kompletnego wyposażenia nastawczego i kontrolnego.

Stosownie do tego układ klimatyzacyjny wymaga zainstalowania dużej liczby różnych urządzeń, co powoduje znaczne koszty zakupu, zabudowy, ustawiania i utrzymania urządzenia. Koszty wymaganej, izolowanej cieplnie instalacji przewodowej do przesyłu energetycznego oraz układów regulacji przekraczają często koszty samego urządzenia klimatyzacyjnego. Ponadto instalacja przewodowa zajmuje dużo miejsca w budynku, którego zapewnienie podwyższa oczywiście dodatkowo koszty instalacji.

Jeśli chciałoby się wykorzystać nie tylko energię wydalanego powietrza, ale też inne, niskotemperaturowe straty energii, takie jak ciepło kondensacji, potrzeba jest innych jeszcze urządzeń, co powoduje dalsze koszty.

Istnieje szereg urządzeń i zespołów, których zastosowanie zwiększa zużycie energii. Na przykład każdy wymiennik ciepła powoduje straty ciśnienia, co zwiększa zużycie energii przez wentylator urządzenia klimatyzacyjnego, a i każda pompa zużywa energię. Koszty zelektryfikowania urządzenia klimatyzacyjnego są wysokie, jako że każde urządzenie wymaga zastosowania przewodów i styczników, łączników z napędem mechanicznym, zabezpieczeń itp. Gdy wszystkie obsługiwane zespoły są oddzielne, zdarza się czasami, iż nakładają się w niepożądany sposób ich różne działania, jak na przykład zachodzi jednoczesne schładzanie i odzysk energii, co jeszcze bardziej zwiększa zużycie energii i podwyższa koszty. Ze względu na dużą liczbę urządzeń cały układ jest w wysokim stopniu narażony na zakłócenia i jest trudny w eksploatacji. Dlatego też układy klimatyzacyjne rzadko działają prawidłowo.

Układ klimatyzacyjny do pomieszczeń mieszkalnych według wynalazku, zawierający zespół rekuperacyjny do przenoszenia ciepła od wydalanego powietrza do wlotowego powietrza, zawierający co najmniej jeden pierwszy wymiennik ciepła połączony z kanałem wylotowym wydalanego powietrza i co najmniej jeden drugi wymiennik ciepła połączony z kanałem wlotowym wlotowego powietrza, które są połączone ze sobą za pomocą cyrkulacyjnego układu rurowego z cyrkulującym czynnikiem grzewczym oraz zawierający źródło ciepła ogrzewające powietrze wlotowe i źródło zimna chłodzące powietrze wlotowe, a także urządzenie sterujące zawierające czujnik temperaturowy powietrza wlotowego i elementy regulujące zespół rekuperacyjny i źródła ciepła i zimna, charakteryzuje się tym, że źródła ciepła i zimna są przyłączone do cyrkulacyjnego układu rurowego zespołu rekuperacyjnego za pośrednictwem wspólnego przewodu dostarczającego czynnik grzewczy i/lub czynnik chłodzący do cyrkulacyjnego układu

170 184 rurowego, przy czym pomiędzy wspólnym przewodem i źródłami ciepła i zimna są wstawione regulujące do sterowania dopływem ciepła lub zimna do powietrza wlotowego.

Korzystnie źródło ciepła i źródło zimna są dołączone do cyrkulacyjnego układu rurowego zespołu rekuperacyjnego za pośrednictwem sterowanego zaworu selektywnie doprowadzającego do drugiego wymiennika ciepła cyrkulujący w układzie rurowym czynnik grzewczy lub cyrkulujący czynnik grzewczy i czynnik grzewczy ze źródła ciepła w określonych proporcjach lub czynnik chłodzący ze źródła zimna. Korzystnie sterowany zawór jest połączony z nastawnikiem sterowanym za pośrednictwem czujnika temperaturowego powietrza wlotowego. Korzystnie drugi wymiennik ciepła jest zestawiony z dodatkowym wymiennikiem ciepła, przy czym drugi wymiennik ciepła jest połączony z cyrkulacyjnym układem rurowym, a dodatkowy wymiennik ciepłajest połączony z wspólnym przewodem odchodzącym od źródła ciepła i źródła zimna, przy czym drugi wymiennik ciepła i dodatkowy wymiennik ciepła są ustawione w szeregu względem wspólnego przewodu. Korzystnie drugi wymiennik ciepła składa się z co najmniej dwóch części, z których każda jest umieszczona na jednym z co najmniej dwóch oddzielnych kanałów wlotowych powietrza wlotowego, a ich oddzielne części cyrkulacyjnych układów rurowych są ze sobą połączone za pośrednictwem przewodów do przenoszenia ciepła za pomocą czynnika grzewczego, przy czym źródło ciepła i źródło zimna są połączone za pomocą wspólnego przewodu do każdej z części poprzez sterowany zawór. Korzystnie drugi wymiennik ciepła składa się z co najmniej dwóch części, z których każda jest umieszczona na jednym z co najmniej dwóch oddzielnych kanałów wlotowych powietrza wlotowego, a ich oddzielne części cyrkulacyjnych układów rurowych są ze sobą połączone za pośrednictwem przewodów do przenoszenia ciepła za pomocą czynnika grzewczego, przy czym źródło ciepła i źródło zimna są połączone poprzez zawór rozdzielający do wspólnego przewodu, który jest połączony z cyrkulacyjnym układem rurowym drugiego wymiennika ciepła poprzez sterowany zawór oraz z każdą z innych części wymiennika ciepła za pośrednictwem oddzielnych przewodów i odpowiedniego zaworu rozdzielającego oraz sterowanego zaworu.

Układ klimatyzacyjny według wynalazku nie wykazuje wad urządzeń znanych, ma prostą budowę oraz jest bardziej ekonomiczny.

Wynalazek pozwala zastąpić oddzielne zespoły przez jeden zespół, wykorzystywany na przemian dla dokonywania procesów realizowanych dotąd w niezbędnych, oddzielnych zespołach. Ponieważ teraz stosuje się tylko jeden, wieloczynnościowy zespół, potrzebny jest jeden zamiast trzech lub czterech układów instalacji przewodowej, jedna pompa, pojedyncze oprzyrządowanie elektryczne, pojedynczy układ regulacji itd. Niższe są straty ciśnienia w całej instalacji, o wiele mniejsze straty energii na pompowanie i zapobiega się zachodzeniu na siebie różnych procesów, dzięki czemu zużycie energii jest o wiele niższe niż w urządzeniach konwencjonalnych. Cały układ jest też mniej podatny na zakłócenia w pracy i znacznie prostszy w eksploatacji.

Układ klimatyzacyjny według wynalazku zawiera tylko jeden zespół wymienników ciepła i nie jest konieczny żaden osobny zespół wymienników ciepła z wymiennikami ciepła sprzężonymi cyrkulacyjnym układem rurowym obiegu zamkniętego do dodatkowego nagrzewania czy schładzania powietrza wlotowego.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schemat znanego układu klimatyzacyjnego, fig. 2 - schemat układu klimatyzacyjnego w zalecanym rozwiązaniu według wynalazku, fig. 3 - przykład układu klimatyzacyjnego, w którym wymiennik ciepła po stronie doprowadzenia powietrza w zespole wymienników ciepła ma zmodyfikowaną budowę oraz fig. 4 i 5 - dwa różne przykłady układu klimatyzacyjnego ze zmodyfikowanymi układami rozprowadzania doprowadzanego powietrza.

Na figurze 1 przedstawiono urządzenie klimatyzacyjne znane w dotychczasowym stanie techniki. Układ klimatyzacyjny zawiera kanał wlotowy 2, doprowadzający świeże powietrze wlotowe A do budynku 1 oraz kanał wylotowy 3 wyprowadzający wydalane powietrze B z budynku 1. Urządzenie klimatyzacyjne zawiera rekuperacyjny zespół 4 wymienników ciepła do odzyskiwania ciepła z powietrza wylotowego B i przekazywania go do powietrza świeżego B oraz zespół grzejny 5 i zespół chłodzący 6. Zespół rekuperacyjny 4 zawiera pierwszy wymiennik

170 184 ciepła 7, włączony w kanał wylotowy 3, drugi wymiennik ciepła 8 włączony w kanał wlotowy 2 oraz cyrkulacyjny układ rurowy 9 łączący wymienniki ciepła pierwszy 7 i drugi 8 i tworzący obieg zamknięty czynnika grzewczego C. Zespół grzejny 5 zawiera wymienniki 10 ciepła włączony w kanał wlotowy 2, źródło ciepłą 11 oraz układ rurowy 12 tworzący obieg zamknięty czynnika grzewczego D. Zespół chłodzący 6 zawiera wymiennik 13 ciepła włączony w kanał wlotowy 2, źródło zimna 14 oraz z układu rurowego 15 tworzący obieg zamknięty dla czynnika chłodzącego E.

Układ klimatyzacyjny wyposażony jest w czujniki temperaturowe 16 kontrolujące temperaturę podawanego powietrza i w urządzenie sterujące 17 do nastawiania i regulacji całego układu. Urządzenie sterujące 17 zawiera zespół logiczny i są do niego dołączone czujniki temperaturowe 16. Urządzenie sterujące 17 przystosowane jest do przesyłania sygnałów sterujących 18', 19’ i 20’ do odpowiednich nastawników 18,19 i 20 zespołu rekuperacyjnego 4, zespołu grzejnego 5 i zespołu chłodzącego 6. Nastawniki 18, 19, 20 uruchamiają z kolei odpowiednie zawory 21, 22 i 23 sterowane w układach obiegów zamkniętych zespołów rekuperacyjnego 4, grzejnego 5 i chłodzącego 6.

Układ zawiera wentylatory wlotowy 25, wylotowy 24 oraz pompę 26 w zespole rekuperacyjnym 4, pompę 27 w zespole grzejnym 5 i pompę 28 w zespole chłodzącym 6.

Układ klimatyzacyjny w takim konwencjonalnym rozwiązaniu działa w sposób następujący:

W porze zimowej ciepło przepływa w zespole rekuperacyjnym 4 z wydalanego powietrza B za pośrednictwem pierwszego wymiennika ciepła 7 do czynnika grzewczego C, który przetłaczany jest przez pompę 25 w cyrkulacyjnym układzie rurowym 9 obiegu zamkniętego poprzez drugi wymiennika ciepła 8, gdzie następuje oddawanie ciepła do powietrza wlotowego A. Gdy nie ma potrzeby nagrzewania powietrza wlotowego A, właściwy nastawnik 18 odbiera odpowiedni sygnał 18’ i reguluje zawór 21 tak, że czynnik grzewczy C w obiegu zamkniętym omija drugi wymiennika ciepła 8.

Przy niskich temperaturach poniżej 0°C ciepło odzyskiwane z wydalanego powietrza B nie wystarcza do wstępnego nagrzania świeżego powietrza wlotowego A. W takich przypadkach nastawnik 19 zespołu grzejnego 5, odbierając odpowiedni sygnał 19’ z urządzenia sterującego 17 reguluje się zawór 22. Czynnik grzewczy D zespołu grzejnego 5 jest przetłaczany przez pompę 27 ze źródła ciepła 11 do wymiennika 10 ciepła i dodatkowo nagrzewa powietrze wlotowe A.

W porze letniej temperatura powietrza na zewnątrz budynku bywa wyższa od wymaganej temperatury powietrza wlotowego A, które musi być dlatego schładzane. W tym celu konwencjonalny układ klimatyzacyjny jest wyposażony w urządzenie nawilżające 29, włączone w kanał wylotowy 3. Urządzenie nawilżające 29 zawiera nawilżacz 30 powietrza wylotowego B. Nawilżacz 30 wyparowuje wodę do powietrza wylotowego B, przez co temperatura tego powietrza zmniejsza się.

Schładzane w ten sposób powietrze przekazywane jest do zespołu 4 i za pośrednictwem układu rurowego 9 obiegu zamkniętego schładzane jest powietrze wlotowe A. Jeśli takie schładzanie wstępne nie jest dostateczne, nastawnik 20 zespołu chłodzącego 6 odbiera sygnał 20’ z urządzenia sterującego 17 całego układu i reguluje zawór 23 tak, że czynnik chłodzący E jest przepompowywany przez pompę 28 ze źródła zimna 14 do wymiennika 13 ciepła dla schładzania powietrza wlotowego A.

Figura 2 przedstawia schemat budowy urządzenia klimatyzacyjnego według wynalazku. Na rysunku tym zastosowano te same indeksy liczbowe, co na fig. 1 dla tych samych w zasadzie części.

Układ klimatyzacyjny według wynalazku zawiera zespół rekuperacyjny 4 zawierający pierwszy wymiennik ciepła 7, drugi wymiennik ciepła 8 i układ rurowy 9 zamkniętego obiegu oraz nastawnik 18 sterujący zaworem 21 i pompę 26.

Zgodnie z wynalazkiem źródło ciepła 11 jest dołączone za pośrednictwem wspólnego przewodu 31 do cyrkulacyjnego układu rurowego 9 obiegu zamkniętego zespołu rekuperacyjnego 4 poprzez zawór odcinający 32. Podobnie źródło zimna 14 dołączone jest za pośrednictwem tego samego wspólnego przewodu 31 do tegoż układu rurowego 9 obiegu zamkniętego przez zawór odcinający 33. Wspólny przewód 31 jest dołączony do cyrkulacyjnego układu rurowego 9 za pośrednictwem sterowanego zaworu 34.

Urządzenie sterujące 17, działające pod wpływem temperatury powietrza wlotowego A, połączone jest z zaworem 21 sterującym zespołem rekuperacyjnym 4, z zaworem odcinającym 32 źródła ciepła 11 oraz z zaworem odcinającym 33 źródła zimna 14 jak też z sterowanym zaworem 34, sprzężonymi z odpowiednimi nastawnikami 18, 35, 36 i 37.

Omówiony układ klimatyzacyjny pracuje w sposób następujący:

W porze zimowej ciepło odzyskiwane z powietrza wylotowego B przepływa do powietrza wlotowego A w zespole rekuperacyjnym 4. Urządzenie sterujące 17 utrzymuje zawory 32, 33 i 34 w stanie zamknięcia przez czas nagrzewania wstępnego powietrza wlotowego A wystarczający dla podwyższenia jego temperatury do pożądanego poziomu.

W razie gdy podgrzewanie wstępne powietrza wlotowego A w drugim wymienniku ciepła 8 dzięki odzyskowi ciepła z powietrza wydalanego B nie jest wystarczające, urządzenie sterujące 17 podaje sygnały 35’ i 37’ do nastawników 35 i 37 sterujących zaworami odcinającym 32 źródła ciepła 11 i sterowanym 34, powodując ich otwarcie. Pozwala to na dostarczanie ciepła ze źródła ciepła 11 do cyrkulacyjnego układu rurowego 9 obiegu zamkniętego i do drugiego wymiennika ciepła 8 zespołu rekuperacyjnego 4.

Gdy należy schłodzić powietrze wlotowe A w porze letniej, urządzenie sterujące 17 wytwarza sygnały 36’ i 37’ uruchamiające urządzenie nawilżające 29 i powodujące otwarcie zaworów odcinającego 33 źródła zimna 14 i sterowanego 34 przez sterujące nimi nastawniki 36 i 37. Umożliwia to przepływ czynnika chłodzącego ze źródła zimna 14do cyrkulacyjnego układu rurowego 9 obiegu zamkniętego i drugiego wymiennika ciepła 8, jeśli schładzanie powietrza wlotowego A w zespole rekuperacyjnym 4 poprzez odprowadzanie ciepła przez powietrze wylotowe B nie jest wystarczające.

Jeśli jest to wymagane, możliwe jest też przyłączenie do cyrkulacyjnego układu rurowego 9 obiegu zamkniętego w zespole rekuperacyjnym 4 według wynalazku kondensacyjnego zespołu grzejnego 38 jak to zaznaczono liniami przerywanymi na fig. 2, zawierającego źródło ogrzewania kondensacyjnego 39.

Przykład wykonania układu klimatyzacyjnego pokazanego na fig. 3 różni się od pokazanego na fig. 2 tylko tym, że drugi wymiennik ciepła 8 w zespole rekuperacyjnym 4 jest połączony z dodatkowym wymiennikiem ciepła 8a. Źródło ciepła 11 i źródło zimna 14 są przyłączone do cyrkulacyjnego układu rurowego 9 obiegu zamkniętego za pośrednictwem wspólnego przewodu 31 poprzez ten dodatkowy wymiennik ciepła 8a.

Rozwiązanie takie stosowane jest na przykład przy procesach kontrolowanych przepływem powietrza, kiedy stosunek masowy przepływu powietrza i cieczy nie może pozostawać niezmienny. Rozwiązanie to zapobiega zmianom temperatur w procesie w kierunku niekorzystnym ze względu na odzysk ciepła.

Przykład wykonania układu klimatyzacyjnego pokazanego na fig. 4 zawiera scentralizowany układ przewodów dla powietrza wylotowego B i podzielony układ instalacji przewodowej dla powietrza wlotowego A. Przy prostym układzie instalacji przewodowej powietrze wlotowe A jest rozdzielane na małe strumienie lokalne tak, że kanały na powietrze wlotowe A w budynku wraz z niezbędną izolacją cieplną mają mały przekrój.

Figura 4 ukazuje trzy oddzielne kanały wlotowe 2, 2’, 2” powietrza wlotowego A. Dodatkowe kanały 2’ i 2” mają zastosowane oddzielne wymienniki ciepła 8’ i 8”, oddzielne cyrkulacyjne układy rurowe 9’ i 9” obiegu zamkniętego i oddzielne zawory 21’ i 21” oraz sterowane zawory 34’ i 34”.

Cyrkulacyjne układy rurowe 9’ i 9” są przyłączone równolegle do cyrkulacyjnego układu rurowego 9 obiegu zamkniętego zespołu rekuperacyjnego 4 przewodami 9a i 9b. Cyrkulacyjne układy rurowe 9’ i 9” obiegów zamkniętych są przyłączone do źródeł ciepła 11 i zimna 14 przewodem odgałęźnym 31a. W ten sposób ilość energii przy nagrzewaniu i schładzaniu, przepływającej do różnych kanałów wlotowych 2, 2’, 2” powietrza wlotowego A może być regulowana niezależnie za pomocą sterowanych zaworów 34, 34’ i 34”.

170 184

Na figurze 4 źródła ciepła 11 i zimna 14 są przyłączone do wymienników ciepła 8, 8’ i 8” umieszczonych na kanałach wlotowych 2, 2’, 2” powietrza wlotowego A za pomocą wspólnego przewodu 31. Dzięki temu możliwe jest zasilanie na zmianę wszystkich wymienników ciepła 8, 8’, 8” bądź to czynnikiem grzewczym bądź czynnikiem chłodzącym.

Odwrotne rozwiązanie jest też możliwe, na przykład układ instalacji przewodowej dla powietrza wlotowego A może być scentralizowany a układ instalacji przewodowej dla powietrza wylotowego B może być podzielony, np. może mieć dwa lub więcej kanałów powietrza wylotowego.

Figura 5 pokazuje przykład wykonania układu klimatyzacyjnego, w którym układ instalacji przewodowej powietrza wlotowego A jest podzielony podobnie, jak na fig. 4.

W rozwiązaniu na fig. 5 źródła ciepła 11 i zimna 14 są przyłączone do wymienników ciepła 8, 8’ i 8” oddzielnymi przewodami 40 i 41 poprzez zawory rozdzielające 42 i 42’ tak, że każdy z czynników energetycznych może dopływać do każdego z wymienników ciepła 8, 8’, 8” niezależnie od rodzaju czynnika zasilającego inne wymienniki ciepła spośród 8, 8’, 8”.

Nie było w zamierzeniu ograniczanie wynalazku do omówionych wyżej przykładów wykonań układu klimatyzacyjnego według wynalazku, bo mogą być one w razie potrzeby modyfikowane w ramach podanych zastrzeżeń. Na przykład jest jasne, iż układ według wynalazku nie musi zawsze obejmować wszystkich funkcji pokazanych na fig. 1 i tak na przykład może być pominięte nawilżanie powietrza wylotowego B, jeśli nie jest to wymagane. Fig. 1 należy traktować jako pokazującą jedynie przykładowe rozwiązanie w dotychczasowym stanie techniki, obejmującym wszystkie możliwe procesy. Układ według wynalazku może też realizować wszystkie te funkcje, jeśli tylko jest to konieczne. Jest też możliwe zastosowanie w układzie według wynalazku wszystkich znanych połączeń rurowych, np. z zastosowaniem zaworów 2-drogowych itp. Mogą być też wykorzystane przy zastosowaniu wynalazku wszystkie znane sposoby regulacji, na przykład sygnały pomiarowe na wyjściach urządzenia sterującego 17 mogą być podawane na zawory sterujące 21 i 34 itd.

170 184

FIG. 3

FIG 4

FIG. 5

170 184

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims (6)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Układ klimatyzacyjny do pomieszczeń mieszkalnych zawierający zespół rekuperacyjny do przenoszenia ciepła od wydalanego powietrza do wlotowego powietrza, posiadający co najmniej jeden pierwszy wymiennik ciepła połączony z kanałem wylotowym wydalanego powietrza i co najmniej jeden drugi wymiennik ciepła połączony z kanałem wlotowym wlotowego powietrza, które są połączone ze sobą za pomocą cyrkulacyjnego układu rurowego z cyrkulującym czynnikiem grzewczym oraz zawierający źródło ciepła ogrzewające powietrze wlotowe i źródło zimna chłodzące powietrze wlotowe, a także urządzenie sterujące posiadające czujnik temperaturowy powietrza wlotowego i elementy regulujące zespół rekuperacyjny i źródła ciepła i zimna, znamienny tym, że źródła ciepła (11) i zimna (14) są przyłączone do cyrkulacyjnego układu rurowego (9) zespołu rekuperacyjnego (4) za pośrednictwem wspólnego przewodu (31) dostarczającego czynnik grzewczy (D) i/lub czynnik chłodzący (E) do cyrkulacyjnego układu rurowego (9), przy czym pomiędzy wspólnym przewodem (31) i źródłami ciepła (11) i zimna (14) są wstawione elementy regulujące (32,33) do sterowania dopływem ciepła lub zimna do powietrza wlotowego (A).
2. 2. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że źródło ciepła (11) i źródło zimna (14) są dołączone do cyrkulacyjnego układu rurowego (9) zespołu rekuperacyjnego (4) za pośrednictwem sterowanego zaworu (34) selektywnie doprowadzającego do drugiego wymiennika ciepła (8) cyrkulujący w układzie rurowym (9) czynnik grzewczy (C) lub cyrkulujący czynnik grzewczy (C) i czynnik grzewczy (D) ze źródła ciepła (11) w określonych proporcjach lub czynnik chłodzący (E) ze źródła zimna (14).
3. 3. Układ według zastrz. 2, znamienny tym, że sterowany zawór (34) jest połączony z nastawnikiem (37) sterowanym za pośrednictwem czujnika temperaturowego (16) powietrza wlotowego (A).
4. 4. Układ według zastrz. 2, znamienny tym, że drugi wymiennik ciepła (8) jest zestawiony z dodatkowym wymiennikiem ciepła (8a), przy czym drugi wymiennik ciepła (8) jest połączony z cyrkulacyjnym układem rurowym (9), a dodatkowy wymiennik ciepła (8a) jest połączony ze wspólnym przewodem (31) odchodzącym od źródła ciepłą (11) i źródła zimna (14), przy czym drugi wymiennik ciepła (8) i dodatkowy wymiennika ciepła (8a) są ustawione w szeregu względem wspólnego przewodu (31).
5. 5. Układ według zastrz. 2, znamienny tym, że drugi wymiennik ciepła (8) składa się z co najmniej dwóch części (8’, 8”), z których każdajest umieszczona najednym z co najmniej dwóch oddzielnych kanałów wlotowych (2, 2’, 2”) powietrza wlotowego (A), a ich oddzielne części cyrkulacyjnych układów rurowych (9, 9’, 9”) są ze sobą połączone za pośrednictwem przewodów (9a, 9b) do przenoszenia ciepła za pomocą czynnika grzewczego (C), przy czym źródło ciepła (11) i źródło zimna (14) są połączone za pomocą wspólnego przewodu (31,31a) do każdej z części (8, 8’, 8”) poprzez sterowany zawór (34’, 34”).
6. 6. Układ według zastrz. 2, znamienny tym, że drugi wymiennik ciepła (8) składa się z co najmniej dwóch części (8’, 8”), z których każdajest umieszczona najednym z co najmniej dwóch oddzielnych kanałów wlotowych (2, 2, 2’) powietrza wlotowego (A), a ich oddzielne części cyrkulacyjnych układów rurowych (9, 9’, 9”) są ze sobą połączone za pośrednictwem przewodów (9a, 9b) do przenoszenia ciepła za pomocą czynnika grzewczego (C), przy czym źródło ciepłą (11) i źródło zimna (14) są podłączone poprzez zawór rozdzielający (42’) do wspólnego przewodu (31), który jest połączony z cyrkulacyjnym układem rurowym (9) drugiego wymiennika ciepłą (8) poprzez sterowany zawór (34) oraz z każdą z innych części (8’) wymiennika ciepła (8) za pośrednictwem oddzielnych przewodów (40, 41) i odpowiedniego zaworu rozdzielającego (42’) oraz sterowanego zaworu (34’).

   * ★ ★

   170 184