PL171371B1 - Zlacze rurowe do przewodu prózniowo-cieczowego PL PL - Google Patents

Abstract

1. Zlacze rurowe do przewodu prózniowo- cieczowego, z rurowa pierwsza czescia zlaczowa, która jest wsuwana z luzem prom ieniowym osiowo az do polozenia szczelnego przylegania w zlobek pierscieniow y w powierzchni czolowej tulejowej drugiej czesci zlaczowej oraz jest blokow ana w tym p olozen iu , zn am ien n e tym, ze na jednej z czesci zlaczowych (10, 12) osadzony jest ruchom o pierscien rozdzielajacy (24), który oparty jest o um ieszczona na drugiej czesci zlacza przeciwpo- wierzchnie kolka (36) i po uruchom ieniu rozpiera obydwie czesci (1 0 ,1 2 ) zlacza. FIG . 1 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest złącze rurowe do przewodu próżniowo-cieczowego, z pierwszą rurową częścią złączową, która jest wsuwana z luzem promieniowym osiowo aż do położenia szczelnego przylegania w żłobek pierścieniowy w powierzchni czołowej tulejowej drugiej części złączowej oraz jest blokowana w tym położeniu.

Tego rodzaju złącze jest opisane w europejskim opisie patentowym 0.341.595. Jego zadaniem jest umożliwienie przy rozłączaniu części złączonych przeniknięcia powietrza przez istniejące pomiędzy nimi szczeliny promieniowe, które porywa ze sobą wodę ściekową, pozostałą ewentualnie w obszarze złącza oraz zapobiega dzięki temu jej ociekaniu i przyczynia się do samooczyszczania części złącza. Z tego względu złącze jest umieszczane korzystnie w kierunku przepływu bezpośrednio za zaworem po stronie odsysanego zbiornika ściekowego oraz również w kierunku przepływu przed 'dalszym zaworem, który zamyka się samoczynnie wówczas, gdy w przewodzie próżniowym jest zasysane tylko jeszcze powietrze i wskutek tego dochodzi do wzrostu ciśnienia w urządzeniu sterującym zaworu. W takie układy zaworowe wyposaża się np. zbiorniki ściekowe w wagonach kolejowych i przewody próżniowe do ich opróżniania, zamykany jest przy tym automatycznie również ten zawór po stronie wagonu kolejowego, do którego przyłącza się z celu opróżniania przewód próżniowy, gdy po odessaniu wody ściekowej jest odsysane następnie powietrze i wskutek tego wzrasta ciśnienie w urządzaniu sterującym zaworu. Za pomocą dławika lub innych odpowiednich środków dąży się jednak do tego,

171 371 aby zawór w wagonie kolejowym zamykał się już, zanim może zamknąć się zawór w przyłączonym przewodzie próżniowym, tak, iż ten ostatni zamyka się dopiero wówczas, gdy do przewodu próżniowego dopływa powietrze za pośrednictwem otwartego złącza.

Okazało się teraz, że praktyczne trudności sprawia rzeczywiście takie otwieranie złącza, aby działało ono zgodnie z przeznaczeniem. Potrzeba do tego pewnego doświadczenia i zręczności, którą nie zawsze może posiadać personel zatrudniony przy opróżnianiu zbiorników ściekowych. Trudności te wynikają stąd, że najpierw w położeniu szczelnego przylegania części złącza należy przykładać stosunkowo dużą siłę, aby pokonać siłę, wytworzoną przez próżnię, panującą wewnątrz. Zaledwie jest jednak przezwyciężone położenie szczelnego przylegania pomiędzy częściami złącza, pokonywany opór puszcza bardzo szybko i wskutek tego części złącza są rozłączane najczęściej z nagłym szarpnięciem i zbyt szybko. Może się przy tym wtedy zdarzyć, że wypływa jeszcze woda ściekowa, gdyż bądź nie mogła ona być odessana w pozostałej ilości w krótkim czasie szarpnięciowego rozłączenia, bądź też z tego powodu, że zawór po stronie przewodu próżniowego zamknął się zbyt szybko. Przy podanym powyżej zastosowaniu, bezociekowe złącze jest jednak bezwarunkowo konieczne, ponieważ ma się tam do czynienia ze ściekami fekaliowymi i dziennie należy opróżniać na stacjach przeglądowych bardzo dużą liczbę zbiorników ściekowych w wagonach kolejowych. Pojedynczy proces opróżniania trwa w przybliżeniu jedynie od dwóch do trzech minut.

Celem wynalazku jest udoskonalenia znanego złącza, aby można je było łatwiej otwierać i lepiej kontrolować bezociekowe otwieranie.

Istotą wynalazku jest to, że na jednej z części złącza osadzony zostaje ruchomo pierścień rozdzielający, który opiera się o umieszczoną na drugiej części złącza przeciwpowierzchnię i po uruchomieniu rozpiera obydwie części złącza.

Proponowany człon uruchamiający daje możliwość - np. za pomocą powierzchni pochyłych lub przekładni dźwigniowej - uzyskania dłuższej drogi uruchamiania w początkowej fazie rozłączania obu części złącza, dzięki czemu można osiągnąć zamierzone cele. W zalecanym rozwiązaniu członem uruchamiającym jest pierścień rozdzielający, który jest osadzony na jednej z części złącza nieruchomo w kierunku osiowym, lecz obrotowo, oraz jest wykonany z krzywkową powierzchnią boczną, która podczas obracania się pierścienia rozdzielającego opiera się o przeciwpowierzchnię, umieszczoną na drugiej części złącza, rozpierając obydwie części złącza za pomocą działania klinowego.

Użycie pierścienia rozdzielającego w złączu według wynalazku czyni zbędnym rozrywanie jego części ze stosunkowo dużą siłą, ponieważ działanie klinowe krzywkowej powierzchni bocznej pierścienia rozdzielającego wspiera siłę ręczną. Ponadto zapewnione jest to, ze części złącza są rozsuwane dostatecznie powoli, tak, iż powietrze, zassane pomiędzy nimi poprzez szczeliny promieniowe, może porwać ze sobą i odprowadzić resztki ścieków, które pozostały po zamknięciu położonego od strony zbiornika zaworu za tym ostatnim, zanim zawór, położony od strony zasysania, zamknie się samoczynnie.

W zalecanym przykładzie wykonania wynalazku pierścień rozdzielający służy jednocześnie do odblokowywania części złączowych. W tym celu proponuje się, aby był on osadzony na tulejowej drugiej części złącza i w stanie złączenia częścią swego obwodu utrzymywał co najmniej jeden element blokujący, prowadzony promieniowo w zewnętrznym promieniowo obszarze tej części złącza, w położeniu współpracy z wybraniem w pierwszej części złącza, lecz na drugiej części swego obwodu by był zaopatrzony w wydrążenie, które podczas obracania się pierścienia rozdzielającego pozwala wyjść elementowi blokującemu z wybrania w pierwszej części złącza, w celu dokonania rozłączenia. Jako elementy blokujące mogą być użyte np. kulki, rozłożone na obwodzie i występujące w odpowiedniej liczbie.

W dalszym zalecanym rozwinięciu wynalazku na pierścieniu rozdzielającym umieszczona jest wystająca promieniowo rękojeść, która dodatkowo ułatwia manipulację.

Przedmiot wynalazku jest bliżej objaśniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia złącze pod ciśnieniowego przewodu ściekowego w stanie

171 371 połączenia, w przekroju wzdłużnym i w widoku z boku, a fig. 2 - złącze według fig. 1 w położeniu pośrednim podczas rozłączania, w przekroju wzdłużnym.

Przedstawione złącze składa się z rurowej pierwszej części złączowej 10 oraz z tulejowej drugiej części złączowej 12. Część złączowa 10 jest połączona z. przewodem, prowadzącym do zbiornika ściekowego, natomiast część złączowa 12 - z przewodem podciśnieniowym lub próżniowym. Po obu stronach złącza znajduje się przy tym korzystnie po jednym zaworze typu, opisanego w europejskim opisie patentowym nr 0.341.595 B1.

Część złączowa 12 jest wykonana po lewej stronie rysunku ze żłobkiem pierścieniowym 14, który wchodzi osiowo od strony powierzchni czołowej w korpus części złączowej i ma takie usytuowanie i taką szerokość promieniową, że można w niego wsunąć osiowo rurową część złączową 10 z wewnętrznym i zewnętrznym luzem promieniowym. Z punktu widzenia działania, a tym samym samego wynalazku jest rzeczą mało znaczącą, czy część złączowa 12 jest wytworzona jako jedna całość, czy też składa się z dwóch połączonych ze sobą trwale części, z których część promieniowo wewnętrzna ogranicza kanał przepływowy 16 oraz tworzy wewnętrzną promieniowo ściankę żłobka pierścieniowego 14. Jako materiał na części 10 i 12 złącza wchodzi w rachubę korzystnie metal lub tworzywo sztuczne.

Na dnie żłobka pierścieniowego umieszczona jest uszczelka sprężysta 18, do której przylega szczelnie w stanie połączenia według fig. 1 czołowy koniec rurowej części złączowej 10. Zablokowanie obu części 10, 12 złącza następuje w tym stanie za pomocą szeregu rozłożonych wzdłuż obwodu kulek 19, które są ruchome promieniowo, lecz są prowadzone w sposób nie do utracenia w otworach promieniowych w części złączowej 12 oraz mogą wchodzić w dopasowane, mające kształt czaszy wybrania 22 w częśa złączowej 10. W stanie połączenia i zablokowania, przedstawionym na fig. 1, kulki 19 są utrzymywane za pomocą pierścienia rozdzielającego 24, osadzonego obrotowo na części złączowej 12, w położeniu współpracy z wybraniami 22 i są zabezpieczone przed wypadnięciem w kierunku promieniowym na zewnątrz. Przez obracanie pierścienia rozdzielającego 24 za pomocą uformowanego na nim lub zamocowanego uchwytu 26, odstającego promieniowo, można podprowadzić do kulek 19 położone od wewnątrz wydrążenia 28 w pierścieniu rozdzielającym 24. Następnie te ostatnie mogą przemieścić się promieniowo na zewnątrz i zwolnić część złączową 10, gdy jest ona odciągana osiowo od części złączowej 12.

Pierścień rozdzielający 24, który jest ustalony osiowo na części złączowej 12 np. pomiędzy powierzchnią 30 odsadzenia a kołkiem 32, służy jednak nie tylko do zabezpieczania i zwalczania blokady części złączowych za pomocą kulek 19 lub inaczej ukształtowanych, prowadzonych promieniowo elementów blokujących, lecz także jako pierścień rozdzielający złącza. W tym celu lewa na rysunku powierzchnia boczna pierścienia rozdzielającego 24 jest zaopatrzona w diametralnie przeciwległe krzywkowe występy osiowe 34. Krzywki te współpracują każdorazowo z przeciwpowierzchnią, np. w postaci kołka 36 na pierwszej części złączowej 10, z tym, że powierzchnie pochyłe krzywek 34 ślizgają się każdorazowo wzdłuż kołka 36 podczas obracania się pierścienia rozdzielającego 24, przy,czym pierścień rozdzielający 24, a wraz z nim część 12 złącza się wypierane coraz bardziej na prawo w odniesieniu do rysunku. W ten sposób można znieść szczelne przyleganie części 10 złącza do uszczelki 18 za pomocą małej siły jedynie przez obracanie pierścienia rozdzielającego 24 za pośrednictwem uchwytu 26, przyjmując za punkt wyjścia stan połączenia i zablokowania według fig. 1, bez obawy, że obydwie części złączowe zostaną oddzielone od siebie całkowicie w sposób zrywowy. Po zniesieniu szczelnego przylegania za pośrednictwem stosunkowo krótkiego ruchu wzajemnego obu części złączowych 10, 12, powietrze zostaje zassane z zewnątrz poprzez szczeliny promieniowe pomiędzy częściami złącza i porywa ze sobą ścieki, pozostałe w obszarze złącza. Następnie powietrze, dopływające pomiędzy częściami złącza, powoduje zamknięcie zaworu, umieszczonego w złączu od strony zasysania.

Jest zrozumiałe, że krzywki 34 na pierścieniu rozdzielającym 24 nie mogą rozewrzeć osiowo części 10, 12 złącza wcześniej, niż kulki 19 nie opuszczą wybrań 22 i nie będą

171 371

Kl CM mogły wejść promieniowo na zewnątrz do wydrążeń 28. Nie nastręcza jednak żadnych trudności takie rozmieszczenie powierzchni pochyłych jako przejść przy wybraniach 22, wydrążeniach 28 lub otworach 20. że początek cofania się kulek 19 podczas obracani się pierścienia rozdzielającego 24 pokrywa się z początkiem rozwierania obu części 10, 1 złącza przez krzywki 34, naciskające na kołki 36.

Przedstawione złącze zostało opisane powyżej w zastosowaniu do przewodu próżniowo-ściekowego. Ze zrozumiałych względów można je również stosować inaczej, mianowicie wszędzie tam, gdzie przenosi się ciecze za pomocą podciśnienia i gdzie dąży się z jednej strony do łatwego uruchamiania, z drugiej zaś strony do bezociekowego otwierania złącza.

171 371

34 32 19 28 24 30

FIG. 1

36 32 19 20 24 12 ι

FIG. 2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 2,00 zł

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Złącze rurowe do przewodu próżniowo-cieczowego, z rurową pierwszą częścią złączową, która jest wsuwana z luzem promieniowym osiowo aż do położenia szczelnego przylegania w żłobek pierścieniowy w powierzchni czołowej tulejowcj drugiej części złączowej oraz jest blokowana w tym położeniu, znamienne tym, że na jednej z części złączowych (10, 12) osadzony jest ruchomo pierścień rozdzielający (24), który oparty jest o umieszczoną na drugiej części złącza przeciwpowierzchnię kołka (36) i po uruchomieniu rozpiera obydwie części (10, 12) złącza.
2. 2. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że na jednej z części (12) złącza osadzony jest nieruchomo w kierunku osiowym, lecz obrotowo pierścień rozdzielający (24), który jest wykonany z krzywką powierzchnią boczną (34), która podczas obracania się pierścienia rozdzielającego (24) opiera się o przeciwpowierzchnię kołka (36), umieszczoną na drugiej części złącza oraz rozpiera obydwie części (10, 12) złącza za pomocą działania klinowego.
3. 3. Złącze według zastrz. 2, znamienne tym, że pierścień rozdzielający (24) jest osadzony na tulejowej drugiej części (12) złącza i w stanie połączenia częścią swego obwodu utrzymuje co najmniej jeden element blokujący (19), prowadzony promieniowy w zewnętrznym promieniowo obszarze tej części złącza, w położeniu współpracy z wybraniem (22) w pierwszej części (10) złącza, lecz na innej części swego obwodu jest zaopatrzony w wydrążenie (28), które podczas obracania pierścienia rozdzielającego (24) pozwala wyjść elementowi blokującemu (19) z wybrania (22) w pierwszej części (10) złącza, w celu dokonania rozłączenia.
4. 4. Złącze według zastrz. 3, znamienne tym, że zawiera w sobie szereg kulek (19), rozłożonych jako elementy blokujące wzdłuż obwodu.
5. 5. Złącze według zastrz. 2, znamienne tym, że na pierścieniu rozdzielającym (24) umieszczony jest uchwyt (26), odstający promieniowo.