PL171591B1

PL171591B1 - Narzedzie do osadzania w uchwycie narzedziowym i uchwyt narzedziowy dla przyrzadów recznych PL PL PL PL PL

Info

Publication number: PL171591B1
Application number: PL93299669A
Authority: PL
Inventors: Werner Kleine; Wolfgang Lange; Reinhard Schulz; Holger Meinke
Original assignee: Hilti Ag
Priority date: 1992-07-15
Filing date: 1993-07-14
Publication date: 1997-05-30
Also published as: ATE141848T1; MX9304240A; NO932556D0; HUT68752A; FI933194A0; SK72293A3; NO932556L; ES2090937T3; CZ283835B6; DE59303554D1; JPH06182607A; SK279680B6; US5397203A; DK0579579T3; GR3020895T3; AU661171B2; CN1087305A; CA2100488A1; EP0579579A1; CZ282630B6

Abstract

1. Narzedzie do osadzania w uchwycie narze- dziowym przyrzadów recznych, sluzacych do obróbki przecinakiem i/lub wiercenia udarowego z trzpieniem chwytowym, który zawiera co naj- mniej jeden osiowo zamkniety rowek ryglujacy i co najmniej dwa obrotowe rowki zbierajace, otwarte w kierunku wolnego konca trzpienia chwytowego, znamienne tym, ze jest przewi- dziany co najmniej jeden rowek wzdluzny (4, 8, 12, 20, 24, 28), otwarty w kierunku wolnego konca trzpienia chwytowego, który jest tak umieszczony, ze z jednej strony od sasiadujacych po obu stronach obrotowych rowków zbieraja- cych (2, 6, 10, 18, 22, 26) istnieja nierówne od- stepy w kierunku obwodowym, a z drugiej stro- ny rowek wzdluzny (4, 8 , 12, 20, 24, 28) i rowek ryglujacy (3, 7, 11, 19, 23, 27) zachodza na sie- bie w rzucie osiowym z utworzeniem powierz- chni odsadzenia (3b, 7a, 11b, 19a, 23a, 27a), odwróconej od tylnej strony czolowej. PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest narzędzie do osadzania w uchwycie narzędziowym przedmiotów ręcznych, służących do obróbki przecinakiem i/lub wiercenia udarowego i uchwyt narzędziowy dla przyrządów ręcznych, który zawiera co najmniej jeden zamknięty osiowo rowek ryglujący i co najmniej dwa obrotowe rowki zabierające, otwarte w kierunku wolnego końca trzpienia uchwytowego.

Z opisu patentowego RFN nr 2 551 125 są znane narzędzia dla przyrządów ręcznych, przy czym trzpień chwytowy tych narzędzi zawiera jeden lub dwa zamknięte osiowo rowki ryglujące, jak również jeden lub dwa obrotowe rowki zabierające, otwarte w kierunku wolnego końca trzpienia uchwytowego. Uchwyt narzędziowy, który służy do mocowania tych narzędzi, zawiera jeden lub dwa osiowo przesuwne elementy ryglujące, które w niniejszym przypadku są ukształtowane w postaci kulek. Znane jest ponadto stosowanie, zamiast kulek, elementów ryglujących w postaci wałków. We współdziałaniu tych elementów ryglujących z zamkniętymi osiowo rowkami ryglującymi uzyskuje się połączenie z zamknięciem kształtowym pomiędzy narzędziem a uchwytem narzędziowym. To połączenie z zamknięciem kształtowym można rozłączyć przez wyprzęgnięcie elementów ryglujących, tak ze narzędzie można wyjąć z uchwytu narzędziowego.

Wyżej wymienione rowki ryglujące wraz ze współpracującymi z nimi elementami ryglującymi nie są wystawione na działanie zbyt dużych obciążeń, ponieważ podczas pracy narzę4

171 591 dzie w uchwycie narzędziowym jest ułożyskowane praktycznie pływająco wobec elementów ryglujących, tzn elementy ryglujące we współpracy z rowkami ryglującymi podczas pracy nie muszą przenosić większych sił. Jedynie przy wyciąganiu narzędzia z otworu w elementach konstrukcyjnych, poprzez rowki ryglujące we współpracy z elementami ryglującymi są przenoszone pewne siły osiowe, aby zapewnić połączenie między narzędziem a uchwytem narzędziowym.

Natomiast bardzo wysokie obciążenia przypadają na obrotowe rowki zabierające, otwarte w kierunku wolnego końca trzpienia chwytowego, w które wchodzą odpowiednie listwy zabierające uchwytu narzędziowego. Przyczyną tych wysokich obciążeń jest moment obrotowy, przenoszony z uchwytu na narzędzie. Moment -obrotowy jest tym większy, im większa jest średnica obszaru roboczego w przypadku stosowanych narzędzi. Wskutek obecnego trendu, zgodnie z którym stosuje się coraz więcej narzędzi z większą średnicą obszaru roboczego w przyrządach ręcznych, z powodu nadzwyczaj dużych przenoszonych momentów obrotowych występuje tak znaczne zużycie obrotowych rowków zabierających, że następuje przedwczesne pojawienie się wyrobienia się narzędzia. To przedwczesne wyrobienie się narzędzia może nastąpić znacznie wcześniej przed normalnym zużyciem obszaru roboczego narzędzi spowodowanym używaniem.

Wykonanie większych obrotów rowków zabierających w celu uzyskania większej powierzchni roboczej, odpowiadającej przenoszonemu momentowi obrotowemu, nie jest możliwe z tego względu, że przez to znacznie osłabi się przekrój poprzeczny trzpienia chwytowego i w ten sposób zaprogramuje się z góry przedwczesne zużycie. Umieszczenie dalszych obrotowych rowków zabierających nie jest możliwe ze względu na brak miejsca, ponieważ na części górnej powierzchni trzpienia chwytowego są już wykonane osiowo zamknięte rowki ryglujące i umieszczenie dalszych czynników na powierzchni górnej pogorszyłoby prowadzenie narzędzia. W europejskim opisie patentowym EP-A 0 355 071 jest przedstawione narzędzie z trzpieniem chwytowym, na którego powierzchni górnej są wykonane trzy zamknięte osiowo rowki ryglujące. W przypadku tego znanego rozwiązania pozostaje jedynie miejsce dla jednego obrotowego rowka zabierającego, mogące sprostać stosowanym proporcjom wymiarów, oraz dalszego obrotowego rowka zabierającego o znacznie mniejszych wymiarach, przylegającego osiowo po obu stronach do rowka ryglującego. W przypadku tego znanego rozwiązania należy brać pod uwagę znaczne zmniejszenie wielkości możliwego do przeniesienia momentu obrotowego, a to z powodu rowków ryglujących, wykonanych na znacznej części powierzchni górnej trzpienia chwytowego.

Zadaniem wynalazku jest opracowanie narzędzia, które zwłaszcza we współdziałaniu z odpowiednim uchwytem narzędziowym zapewnia niepodatne na zużycie przenoszenie większych momentów obrotowych.

Zadanie to według wynalazku rozwiązano dzięki temu, że jest przewidziany co najmniej jeden rowek wzdłużny, otwarty w. kierunku wolnego końca trzpienia chwytowego, który jest tak umieszczony, że z jednej strony od sąsiadujących po obu stronach obrotowych rowków zbierających istnieją nierówne odstępy w kierunku obwodowym, a z drugiej strony rowek wzdłużny i rowek ryglujący zachodzą na siebie w rzucie osiowym z utworzeniem powierzchni odsadzenia, odwróconej od tylnej strony czołowej.

Odpowiednio do postaci wykonania narzędzia według wynalazku, do przenoszenia momentu obrotowego, poza obrotowymi rowkami zabierającymi, otwartymi osiowo w kierunku wolnego końca trzpienia chwytowego, służy również co najmniej jeden rowek wzdłużny, otwarty w kierunku wolnego końca trzpienia chwytowego. Przy tym rowek wzdłużny jest umieszczony w ten sposób, że nie osłabia on trzpienia chwytowego narzędzia, ani tez nie redukuje decydująco służącej, do prowadzenia górnej powierzchni trzpienia chwytowego. Odpowiednio do tego nie obniża się jakości prowadzenia narzędzia według wynalazku, pomimo że znacznie zwiększyła się całkowita powierzchnia robocza, miarodajna dla przenoszenia momentu obrotowego.

Dzięki ukształtowanemu według wynalazku zachodzeniu na siebie rzutu osiowego rowka ryglującego i rowka wzdłużnego tworzy się powierzchnia odsadzenia, odwrócona od tylnej

171 591 strony czołowej, która umożliwia osiowe ustalenie we współdziałaniu z odpowiednimi elementami ryglującymi uchwytu narzędziowego. Jeżeli nie ma do przeniesienia dużych sił w kierunku osiowym, wówczas ta powieizchnia odsadzenia wystarcza w zupełności do rozwiązania przypisanego jej zadania

Korzystnie są przewidziane dwa rowki wzdłużne, których każdorazowe rzuty osiowe zachodzi na rzut osiowy każdorazowo dwóch rowków ryglujących z utworzeniem powierzchni odsadzenia, odwróconych od tylnej strony czołowej Dzięki temu zwiększa się dodatkowo całkowita powierzchnia robocza, miarodajna dla przeniesienia momentu obrotowego bez dalszego osłabiania przekroju poprzecznego trzpienia chwytowego lub rezygnacji z części powierzchni górnej trzpienia chwytowego, służącej do prowadzenia narzędzia.

Celowo zaleca się umieszczenie dwóch rowków wzdłużnych wraz z rowkami ryglującymi, których rzut osiowy zachodzi na rzut osiowy rowków wzdłużnych, wzajemnie naprzeciwległe zasadniczo średnicowo. Dzięki temu uzyskuje się równomierne rozdzielenie sił, a przy tym z punktu widzenia wytwarzania uzyskuje się zalety, polegające na tym, że ewentualnie w przypadku bezwiórowego wytwarzania, przykładowo przez wyciskanie, urządzenie do prasowania można umieścić naprzeciwległe względem siebie.

Z punktu widzenia obciążenia momentem obrotowym jest korzystne, jeżeli osie symetrii rowków wzdłużnych leżą pod kątem ostrym względem osi symetrii rowków ryglujących. Wraz z tymi zaletami taki przestawny układ prowadzi przy tym do optymalnego wykorzystania nie zachodzących na siebie części powierzchni rzutu osiowego jako powierzchni odsadzenia dla osiowego ustalenia narzędzia. Kąt ten może zasadniczo wynosić ok. 10-35°.

Dostateczne zwiększenie całkowitej powierzchni roboczej, stosownej do przenoszenia momentu obrotowego, uzyskuje się przede wszystkim wówczas, jeżeli długość rowków wzdłużnych jest większa po obu stronach od osiowej długości rowków ryglujących. Takie wymiary rowków wzdłużnych nie powodują dalszego osłabienia przekroju poprzecznego trzpienia chwytowego, a ponadto przyczyniają się dodatkowo do uzyskania optymalnych warunków prowadzenia.

Osłabienie przekroju poprzecznego trzonu chwytowego zostaje wyeliminowane zwłaszcza wówczas, jeżeli rzut osiowy rowków wzdłużnych jest mniejszy od rzutu osiowego rowków ryglujących. Takie wymiary są z kolei korzystne dla utworzenia powierzchni odsadzenia, stosowanej dla osiowego mocowania narzędzia.

Zwłaszcza w związku z wyeliminowaniem osłabienia przekroju poprzecznego trzpienia chwytowego jest celowe umieszczenie rzutu osiowego rowków wzdłużnych wewnątrz rzutu osiowego rowków ryglujących.

Jeżeli celowo krawędzie wylotowe rowków wzdłużnych, każdorazowo od strony zabierania i rowków ryglujących, pokrywają się, wówczas nie powstają skoki odkształcenia, oddziałujące niekorzystnie na narzędzie. Przy tym tego rodzaju ukształtowanie ułatwia proces wytwarzania do tego stopnia, że stosuje się uproszczone urządzenia i zwiększa się ich żywotność.

Z punktu widzenia przenoszenia momentu obrotowego uzyskuje się optymalne warunki wówczas, gdy celowo przynajmniej powierzchnia nośna od strony zabierania rowków wzdłużnych przebiega zasadniczo promieniowo co najmniej w pewnych obszarach. Przekrój poprzeczny rowka wzdłużnego może być przy tym dowolnie ukształtowany, przykładowo w postaci trapezu lub trójkąta. Ponieważ rowki wzdłużne przechodzą przez rowki ryglujące, nie można uniknąć tego, że elementy ryglujące stykają się również z rowkami wzdłużnymi W celu umknięcia tworzenia się na przejściach między rowkami wzdłużnymi a rowkami ryglującymi krawędzi, powodujących zużywanie się elementów ryglujących, przynajmniej powierzchnia nośna od strony zabierania rowków wzdłużnych przebiega prostoliniowo i z podstawą rowków ryglujących tworzy styczną, przy czym podstawa rowków ryglujących jest ukształtowana w rodzaju łuku koła.

Zgodnie z dalszą postacią wykonania wynalazku, powierzchnia boczna rowków wzdłużnych, od strony zabierania, może przebiegać jako wypukła, a podstawa rowków ryglujących jako wygięta w rodzaju łuku koła, przy czym łuki rowków wzdłuznych i rowków ryglujących

171 591 stykają się wzajemnie w obszarze zakładki. Dzięki takiemu ukształtowaniu rowka wzdłużnego uniemożliwia się powstawanie skoków odkształcenia, wpływających niekorzystnie na narzędzie.

Z punktu widzenia wyeliminowania skokow odkształcenia, optymalne ukształtowanie rowków wzdłużnych polega na tym, że korzystnie ich powierzchnia nośna od strony zabierania przebiega jako wklęsła a podstawa rowków ryglujących jest ukształtowana w rodzaju łuku koła, przy czym łuki rowków wzdłużnych i rowków ryglujących pokrywają się. Poza zaletami, odnoszącymi się do wytwarzania i zmniejszenia zużycia, takie ukształtowanie rowków wzdłużnych przyczynia się do powstania trzpienia chwytowego, bez zarzutu z optycznego punktu widzenia

Jak wiadomo, wytwarzanie narzędzi według wynalazku można realizować obróbką wiórową lub bezwiórową, np. za pomocą wytłaczania. W przypadku obróbki wiórowej możliwe jest wytwarzanie praktycznie dowolnych profili trzpienia chwytowego, a więc również rowków wzdłużnych. W przypadku obróbki bezwiórowej, np. za pomocą wytłaczania, należy korzystnie przestrzegać tego, aby powierzchnia nośna rowków wzdłużnych leżąca naprzeciwległe powierzchni nośnej od strony zabierania, przebiegała prostoliniowo i tworzyła z osią symetrii rowków ryglujących kąt otwarcia. Dzięki temu nie powstają podcięcia powodujące utrudnienia, odnoszące się do doprowadzenia urządzeń do prasowania. Zwłaszcza w odniesieniu do wymiarowania rowków wzdłużnych, współdziałających od strony uchwytu narzędziowego z rowkami wzdłużnymi okazuje się korzystne, jeżeli powierzchnia nośna rowków wzdłużnych, leżąca naprzeciwległe powierzchni nośnej od strony zabierania, przebiega jako wypukła. Przy tym zaleca się, aby ta powierzchnia nośna była ukształtowana symetrycznie do powierzchni nośnej od strony zabierającej.

Również w odniesieniu do optymalnego ukształtowania listw wzdłużnych od strony uchwytu narzędziowego, współdziałających z rowkami wzdłużnymi, zwłaszcza jeśli chodzi o wytrzymałość, powierzchnia nośna rowków wzdłużnych, leżąca naprzeciwległe powierzchni bocznej od strony zabierania, jest ukształtowana jako wklęsła. Dzięki temu możliwe jest ukształtowanie zarówno rowków wzdłużnych, jak i współdziałających z nimi listw wzdłużnych od strony uchwytu narzędziowego jako symetrycznego profilu, jeżeli obydwie powierzchnie nośne są ukształtowane jako wklęsłe w jednakowy sposób.

Narzędzie ukształtowane w sposób wyżej wymieniony ma tę zaletę, że może być ono stosowane w tradycyjnym uchwycie narzędziowym, przykładowo znanym z opisu patentowego RFN nr 2 551 125. Jednak wówczas nie jest przenoszona większa część momentu obrotowego, ponieważ rowki wzdłużne nie są czynne. Zalety według wynalazku, tzn. możliwość zwiększenia przenoszonego momentu obrotowego, mogą być natomiast wykorzystane wówczas jeżeli narzędzie jest osadzone w uchwycie narzędziowym z otworem uchwytowym, który celowo zawiera co najmniej jeden promieniowo przesuwny element ryglujący, współpracujący z osiowo zamkniętymi rowkami regulującymi i jest wyposażony w co najmniej dwie listwy ryglujące, współdziałające z obrotowymi rowkami zabierającymi, otwartymi osiowo w kierunku wolnego końca trzpienia chwytowego oraz jest zaopatrzony w co najmniej jedną listwę wzdłużną, współpracującą z osiowo otwartym w kierunku wolnego końca trzpienia chwytowego rowkiem wzdłużnym, której rzut osiowy zachodzi na rzut pionowy obszaru każdego elementu ryglującego, wchodzącego w otwór uchwytu i wykazuje nierówne odstępy w kierunku obwodowym od obustronnie sąsiednich listw zabierających.

Korzystnie uchwyt narzędziowy zawiera przy tym dwie leżące średnicowo naprzeciwległe listwy zabierające, dzięki czemu następuje równomierne rozdzielenie przenoszonego momentu obrotowego na narzędzie.

Do równomiernego rozdzielenia przenoszonego momentu obrotowego są przewidziane również dwie leżące średnicowo naprzeciwległe listwy wzdłużne. Przy tym listwy te są celowo przestawione względem elementów ryglujących w ten sposób, że oś symetrii lis^w wzdłużnych jest ustawiona pod kątem ostrym względem osi symetrii elementów ryglujących.

Korzystna postać wykonania listw wzdłużnych polega na tym, ze przynajmniej ich powierzchnia nośna od strony zabierania przebiega jako wypukła. Zwłaszcza w odniesieniu do wytwarzania symetryczny profil listw wzdłużnych ma pewne zalety, tak ze dalsza korzystna

171 591 postać wykonania charakteryzuje się wygiętym jako wypukły przebiegiem powierzchni bocznej, leżącej naprzeciwko powierzchni bocznej od strony zabierania. Łuk powierzchni nośnej od strony zabierania, jak i naprzeciwległej jej powierzchni nośnej może zasadniczo odpowiadać łukowi, który opisuje elementy ryglujące, ukształtowane korzystnie jako kulki lub cylindry.

Przedmiot wynalazku jest bliżej wyjaśniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawiatrzpień chwytowy narzędzia według wynalazku, w widoku, fig. 2 - trzpień chwytowy z fig. 1, w przekroju wzdłuż linii II-II, fig. 3 - trzpień chwytowy innego narzędzia według wynalazku, w widoku, fig 4 - trzpień chwytowy z fig. 3, w przekroju wzdłuż linii IV-IV, fig. 5 - trzpień chwytowy innego narzędzia według wynalazku, w widoku, fig. 6 - trzpień chwytowy z fig. 5, w przekroju wzdłuż linii VI-VI, fig. 7 - schematycznie uchwyt narzędziowy według wynalazku w przekroju wzdłużnym, fig. 8 - uchwyt narzędziowy z fig. 7, w przekroju wzdłuż linii VIII-VIII, a fig. 9, 10, 11 przedstawiają dalsze postacie wykonania trzpieni chwytowych, każdorazowo w przekroju, odpowiednio do poprzednich figur.

Narzędzie według fig. 1 i 2 zawiera trzpień chwytowy 1. Trzpień chwytowy 1 jest zaopatrzony w dwa średnicowo naprzeciwległe obrotowe rowki zabierające 2, które są otwarte osiowo w kierunku wolnego końca trzpienia chwytowego 1. Przy tym trzpień chwytowy 1 jest zaopatrzony w dwa usytuowane średnicowo naprzeciwległe i zamknięte osiowo rowki ryglujące 3. Ponadto jest przewidziany wzdłużny rowek 4, który jest dłuższy z obu stron od rowka ryglującego 3, przy czym rzut osiowy rowka wzdłużnego 4 leży wewnątrz rzutu osiowego jednego rowka ryglującego 3. Obszar rowka ryglującego 3, na który nie zachodzi rzut osiowy rowka wzdłużnego 4, tworzy powierzchnię odsadzenia 3b.

Jak to przedstawia zwłaszcza fig. 2, przekrój poprzeczny rowka wzdłużnego 4 jest ukształtowany zasadniczo w postaci litery V, przy czym powierzchnia nośna 4a rowka wzdłużnego 4 od strony zabierania przebiega zasadniczo promieniowo i stycznie do podstawy rowka ryglującego 3. Przy tym fig. 2 przedstawia, że krawędź wylotowa 3a rowka ryglującego 3 pokrywa się z krawędzią wylotową 4b rowka wzdłużnego 4.

Narzędzie według fig. 3 i 4, zawiera trzpień chwytowy 5 z dwoma otwartymi osiowo w kierunku wolnego końca obrotowymi rowkami zabierającymi 6, usytuowanymi średnicowo naprzeciwległe. Również wzajemnie osiowo naprzeciwległe przewidziane są dwa rowki ryglujące 7. Przez rowki ryglujące 7, na ich długości, przechodzą również wzajemnie średnicowo naprzeciwległe rowki wzdłużne 8 z powierzchniami nośnymi 8a od strony zabierania. Rowki wzdłużne 8 są umieszczone względem rowków ryglujących 7 w ten sposób, że rzuty osiowe rowków wzdłużnych 8 zachodzą na rzuty osiowe rowków ryglujących 7. Obszary nie zachodzące na siebie tworzą powierzchnie odsadzenia 7a. Jak to przedstawia zwłaszcza fig. 4, w tej postaci wykonania osie symetrii L rowków wzdłużnych 8 przebiegają równolegle do osi symetrii V rowków ryglujących 7.

Narzędzie według fig. 5 i 6 zawierają trzpień chwytowy 9, który jest zaopatrzony w dwa wzajemnie średnicowo naprzeciwległe obrotowe rowki zabierające 10, otwarte osiowo w kierunku wolnego końca trzpienia chwytowego 9. Ponadto są przewidziane wzajemnie osiowo naprzeciwległe rowki ryglujące 11, których długość po obu stronach jest mniejsza od długości rowków wzdłużnych 12, leżących również wzajemnie średnicowo naprzeciw siebie. Jak to przedstawia zwłaszcza fig. 6, rowki wzdłużne 12 mają zasadniczo profil trapezowy, przy czym osie symetrii L rowków wzdłużnych 12 są usytuowane pod kątem ostrym a do osi symetrii V rowków ryglujących 11. Powierzchnie nośne rowków wzdłużnych 12 są przy tym tak dobrane, że powierzchnie nośne 12a od strony zabierania tworzą zasadniczo styczną do podstawy rowków ryglujących 11, a powierzchnie nośne 12b naprzeciwległe względem powierzchni nośnych 12a od strony zabierania, przebiegają równolegle do osi symetrii V rowków ryglujących 11. Tym samym kąt otwarcia tych powierzchni nośnych 12b do osi symetrii V rowków ryglujących 11 wynosi 0°, to znaczy, że porusza się on po najniższej wartości granicznej swojego dodatniego otwarcia.

Jak dalej przedstawia fig. 6, krawędzie wylotowe 12c rowków wzdłużnych 12 pokrywają się z krawędziami wylotowymi 11a rowków ryglujących 11. Ponadto na fig. 6 jest uwidocznione, że rzut osiowy rowków wzdłużnych 12 leży wewnątrz rzutu osiowego rowków ryglują8

171 591 cych 11, tak że nie zachodzące na siebie obszary rowków ryglujących 11 tworzą powierzchnie odsadzenia 11b

Na figurach 7 i 8 jest przedstawiona w uproszczeniu część uchwytu narzędziowego do mocowania np narzędzi zgodnie z fig. 5 i 6. Uchwyt narzędziowy składa się z prowadnicy 13, tulei uruchamiającej 14 oraz klatki 15. Prowadnica 13 zawiera wzajemnie średnicowo naprzeciwległe listwy wzdłużne 13b Odpowiednio do narzędzia z fig. 5 i 6, listwy zabierające 13a współpracują z obrotowymi rowkami zabierającymi 10, a listwy wzdłużne 13b - z rowkami wzdłużnymi 12. Dla współdziałania z rowkami ryglującymi 11, przykładowo w przypadku narzędzia według fig. 5 i 6, są przewidziane elementy ryglujące 16, ukształtowane w postaci kulek, przy czym dwa z nich leżą wzajemnie średnicowo naprzeciwko siebie. Elementy ryglujące 16 są ułożyskowane promieniowo przesuwnie, przy czym do tego celu są przewidziane przejścia 13c wewnątrz prowadnicy 13 Przez przekręcenie lub przesunięcie wzdłużne tulei uruchamiającej 14 względem prowadnicy 13, elementy ryglujące 16 mogą wchodzić w znane i nie przedstawione wybrania, tak że wychodzą one ze światła prowadnicy 13 i tym samym przez wychylenie się rowków ryglujących 11 narzędzia według fig. 5 i 6 uwalniają trzpień chwytowy 9 do usuwania narzędzia.

Figury 9 do 11 przedstawiają dalsze postacie wykonania narzędzi, z każdorazowo jednym trzpieniem chwytowym 17, 21, 25, który jest zaopatrzony każdorazowo w leżące średnicowo naprzeciwko siebie obrotowe rowki zabierające 18, 22, 26 oraz w leżące również średnicowo naprzeciw siebie rowki ryglujące 19, 23, 27.

Trzpień chwytowy 17 według fig. 9 jest wyposażony w rowki wzdłużne 20, których powierzchnia nośna 20a od strony zabierania jest wygięta jako wypukła. Jak przedstawia dalej fig. 9 podstawa rowków ryglujących 19 jest ukształtowana w rodzaju łuku koła, przy czym rowki wzdłużne 20, i rowki ryglujące 19 są tak dopasowane do siebie, że łuki zderzają się ze sobą

Z figury 9 wynika ponadto, że przez niezachodzące na siebie obszary tworzą się powierzchnie odsadzenia 19a. Dalej jest przedstawione, że powierzchnia nośna 20b rowków wzdłużnych 20, usytuowana naprzeciwległe powierzchni nośnej 20a od strony zabierania, przebiega prostoliniowo, a mianowicie pod dodatnim kątem otwarcia b do osi symetrii V rowków ryglujących 19. Ten kąt otwarcia b może leżeć w granicach 2° do 10°.

Trzpień chwytowy 21 według fig. 10 zawiera rowki wzdłużne 24, których powierzchnia nośna 24a od strony zabierania przebiega jako wygięta w sposób wypukły, analogicznie do ukształtowania zgodnie z fig. 9. Ponadto powierzchnia nośna 24b rowków wzdłużnych 24, naprzeciwległa do powierzchni nośnej 24a od strony zabierania, jest również wygięta jako wypukła i to analogicznie do powierzchni nośnej 24a od strony zabierania. W zachodzącym na siebie obszarze rowków ryglujących i rowków wzdłużnych 24 tworzą się ponownie powierzchnie odsadzenia 23a.

Trzpień chwytowy 25 według fig. 11 jest wyposażony w rowki wzdłużne 28, których powierzchnia boczna 28b od strony zabierania, jak i naprzeciwległa jej powierzchnia nośna 28b przebiega jako wklęsła. Dzięki temu tworzą się symetryczne rowki wzdłużne 28, których oś symetrii L jest usytuowana pod kątem ostrym a do osi symetrii V rowków ryglujących 27.

Jak to przedstawia zwłaszcza fig. 11, powierzchnia nośna 28a od strony zabierania jest wygięta w taki sam sposób, jak podstawa rowków ryglujących 27. Dzięki temu krawędzie wylotowe 27b rowków ryglujących 27 zbiegają się z krawędziami wylotowymi 28c rowków wzdłużnych 28. Z fig. 11 jest dalej widoczne, że w niezachodzącym na siebie obszarze rowków wzdłużnych 28 i obrotowych rowków zabierających 27 tworzą się powierzchnie zderzakowe 27a.

Claims

Zastrzezema patenrowe

1 Narzędzie do osadzania w uchwycie narzędziowym przyrządów ręcznych, służących do obróbki przecinakiem i/lub wiercenia udarowego z trzpieniem chwytowym, który zawiera co najmniej jeden osiowo zamknięty rowek ryglujący i co najmniej dwa obrotowe rowki zbierające, otwarte w kierunku wolnego końca trzpienia chwytowego, znamienne tym, ze jest przewidziany co najmniej jeden rowek wzdłużny (4, 8, 12, 20, 24, 28), otwarty w kierunku wolnego końca trzpienia chwytowego, który jest tak umieszczony, że z jednej strony od sąsiadujących po obu stronach obrotowych rowków zbierających (2, 6, 10, 18, 22, 26) istnieją nierówne odstępy w kierunku obwodowym, a z drugiej strony rowek wzdłużny (4, 8, 12, 20, 24, 28) i rowek ryglujący (3, 7, 11, 19, 23, 27) zachodzą na siebie w rzucie osiowym z utworzeniem powierzchni odsadzenia (3b, 7a, 11b, 19a, 23a, 27a), odwróconej od tylnej strony czołowej.

2. Narzędzie według zastrz. 1, znamienne tym, że są przewidziane dwa rowki wzdłużne (8, 12, 20, 24, 28), których każdorazowy rzut osiowy zachodzi na rzut osiowy każdorazowo dwóch rowków ryglujących (7,11,19, 23, 27) z utworzeniem powierzchni odsadzenia (7a, 11b, 19a, 23a, 27a), odwróconych od tylnej strony czołowej.

3. Narzędzie według zastrz. 2, znamienne tym, że dwa rowki wzdłużne (8, 12, 20, 24, 28) są umieszczone wraz z rowkami ryglującymi (7, 11, 19, 23, 27), których rzut osiowy zachodzi na rzut osiowy rowków wzdłużnych, zasadniczo wzajemnie średnicowo naprzeciwległe.

4 Narzędzie według zastrz. 1, albo 2, albo 3, znamienne tym, że osie symetrii (L) rowków wzdłużnych (20, 24, 28) leżą pod kątem ostrym (a) względem osi symetrii (V.) rowków ryglujących (11, 23, 27).

5 Narzędzie według zastrz. 1, znamienne tym, ze długość rowków wzdłużnych (4, 8, 12, 20, 24, 28) jest większa po obu stronach od osiowej długości rowków ryglujących (3, 7, 11, 19, 23, 27)

6. Narzędzie według zastrz. 1 albo 5, znamienne tym, że rzut osiowy rowków wzdłużnych (4, 8, 12, 20, 24, 28) jest mniejszy od rzutu osiowego rowków ryglujących (3, 7, 11, 19, 23, 27).

7. Narzędzie według zastrz. 6, znamienne tym, że cały rzut osiowy rowków wzdłużnych (4,12, 28) leży wewnątrz rzutu osiowego rowków ryglujących (3,11, 27).

8. Narzędzie według zastrz. 5, znamienne tym, że krawędzie wylotowe (3a, 4b, 11a, 12c, 27b, 28c) rowków wzdłużnych (4, 12, 28), każdorazowo od strony zabierania i rowków ryglujących (3,11, 27) pokrywają się.

9. Narzędzie według zastrz. 1, znamienne tym, że rowki wzdłużne (4, 8, 12, 20, 24, 28) zawierają powierzchnię nośną (4a, 8a, 12a, 20a, 24a, 28a) od strony zbierania, przebiegającą przynajmniej w pewnym obszarze zasadniczo promieniowo.

10. Narzędzie według zastrz. 9, znamienne tym, ze przynajmniej powierzchnia nośna (4a, 12a), od strony zbierania rowków wzdłużnych (4,12) przebiega prostoliniowo, a podstawa rowków ryglujących (3, 11) jest ukształtowana w rodzaju łuku koła, przy czym powierzchnia nośna (4a, 12a) tworzy styczną z podstawą rowków ryglujących (3,11).

11. Narzędzie według zastrz. 9, znamienne tym, że przynajmniej powierzchnia nośna (20a, 24a), od strony zbierania rowków wzdłużnych (20, 24) przebiega jako wypukła, a podstawa rowków ryglujących (19, 23) jest ukształtowana w rodzaju łuku koła, przy czym łuki rowków wzdłużnych (20, 24) i rowków ryglujących (19, 23) stykają się wzajemnie.

12 Narzędzie według zastrz 9, znamienne tym, że przynajmniej powierzchnia nośna (28a), od strony zbierania rowków wzdłużnych (28) przebiega jako wklęsła, a podstawa

171 591 rowków ryglujących (27) jest ukształtowana w rodzaju łuku koła, przy czym łuki rowków wzdłużnych (28) i rowków ryglujących (27) pokrywają się.

'u.

Narzędzie według zastrz. 9, znamienne tym, ze powierzchnia nośna (12D, 20b), leżąca naprzeciw powierzchni nośnej (12a, 20a), od strony zabierania rowków wzdłużnych (12, 20) przebiega prostoliniowo i tworzy z osią symetrii (V) rowków ryglujących (11, 19) dodatni kąt rozwarcia (b).

14. Narzędzie według zastrz. 9, znamienne tym, że powierzchnia nośna (24b) rowków wzdłużnych (24), leżąca naprzeciw powierzchni nośnej (24a), od strony zbierania, przebiega jako wypukła.

15. Narzędzie według zastrz. 9, znamienne tym, ze powierzchnia nośna (28b) rowków wzdłużnych (28), leżąca naprzeciw powierzchni nośnej (28a), od strony zbierania, przebiega jako wklęsła.

16. Uchwyt narzędziowy dla przyrządów ręcznych, znamienny tym, że zawiera co najmniej jeden promieniowo przesuwny element ryglujący (16), współpracujący z osiowo zamkniętymi rowkami ryglującymi (7, 11, 19, 23, 27) i jest wyposażony w co najmniej dwie listwy zabierające (13a), współdziałające z obrotowymi rowkami zabierającymi (4, 8, 12, 20, 24, 28), otwartymi osiowo w kierunku wolnego końca trzpienia chwytowego oraz w co najmniej jedną listwę wzdłużną (13b), współpracującą z osiowo otwartym w kierunku wolnego końca trzpienia chwytowego (9) rowkiem wzdłużnym (12), której rzut osiowy zachodzi na rzut pionowy obszaru każdorazowego elementu ryglującego (16), wchodzącego w otwór chwytowy i wykazuje nierówne odstępy w kierunku obwodowym od obustronnie sąsiednich listew zabierających (13a).

17. Uchwyt narzędziowy według zastrz. 16, znamienny tym, że zawiera dwie listwy zabierające (13a), umieszczone wzajemnie naprzeciwległe średnicowo.

18. Uchwyt według zastrz. 16, znamienny tym, że zawiera dwie listwy wzdłużne (13b), umieszczone średnicowo wzajemnie naprzeciwległe.

19 Uchwyt według zastrz. 16 albo 18, znamienny tym, że osie symetrii listew wzdłużnych (13b) są ułożone pod kątem ostrym do osi symetrii elementów ryglujących (16).

20. Uchwyt według zastrz. 16 albo 18, znamienny tym, że przynajmniej powierzchnia nośna, od strony zabierającej listew wzdłużnych (13b) przebiega jako wypukła.