PL171841B1 - Handle securing assembly for kitchen utensile handles - Google Patents

Abstract

1 . Zespól do rozlacznego mocowania uchwy tu do naczynia, z osadzonym kazdorazowo na uchwycie i naczyniu elementem mocujacym, które to elementy dla zrealizowania mocowania sa ze soba wzajemnie laczone przez docisk, znamienny tym, ze pierwszy element mocujacy, osadzony na uchwycie mocujacym (1) ma co najmniej jedno boczne odsadzenie (2, 3, 4; 28, 29, 30, 31) pozostajace po przymocowaniu uchwytu (1) na zewnatrz naczynia (9), i ze drugi mocujacy element (8, 36) osadzony po stronie zewnetrznej naczynia (9) ma obszar mocowa- nia (5, 6, 7; 39, 40), przy czym boczne odsadze- nie (2, 3, 4; 28, 29, 30, 31) zostaje przylaczone przez docisk przez obrócenie go o mniej niz 360°, zas obszar mocowania (5, 6, 7, 39, 40) uksztaltowany jest na wewnetrznej powierzchni nosnej drugiego mocujacego elementu (8, 36) wykonanego z drutu i wygietego miejscami po lukuZespól do rozlacznego mocowania uchwytu do naczynia PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół do rozłącznego mocowania uchwytu do naczynia.

Tego rodzaju zespoły mocujące są znane od dawna i służą między innymi do tego, żeby naczynia lub elementy zastawy kuchennej lub ich części uczynić bardziej podatnymi na ustawianie jednego na drugim lub ułatwić ich czyszczenie.

Przymocowanie uchwytu jak i jego odejmowanie winno być przy tym możliwie łatwe. Proste sposoby przymocowywania, jak np. połączenia śrubowe, okazały się wprawdzie trwałe i stabilne, są jednak podatne na zabrudzenie zwojów gwintu, a wystające niekiedy przy odjętym uchwycie części gwintowane mają ostre krawędzie. Użycie usytuowanych z boku krytych małych wkrętów ustalających, wywierających na element mocujący naczynia lub elementu zastawy kuchennej działanie zaciskające lub klinujące, redukuje wprawdzie podatność na zabrudzenie i zagrożenie wynikające z obecności części gwintowanych o ostrych krawędziach, jednakże taki uchwyt daje się z reguły przymocowywać lub odejmować tylko za pomocą dodatkowego narzędzia Połączenia śrubowe są dla uzyskania niezbędnej stabilności wyposażone zazwyczaj w większą liczbę zwojów gwintu, tak że przy przymocowywaniu lub odejmowaniu należy te wkręty obracać wielokrotnie, ponadto - dla uniknięcia uszkodzeń - należy unikać skośnego ich wprowadzania.

Prostszymi w użyciu są połączenia bagnetowe, z reguły nie posiadające żadnych gwintowanych części. Z austriackiego opisu patentowego nr 387 708 znany jest uchwyt, utrzymywany w taki sposób w otworze pokrywki o skomplikowanym kształcie, że wystające na boki końce kołków unieruchamiających obejmują od tyłu część powierzchni pokrywki. Element mocujący przytwierdzonego uchwytu jest w trakcie przygotowywania potraw poddany działaniu pary. Nie daje się przez to uniknąć wystąpienia zanieczyszczeń w obrębie mocowania, a nawet ewentualnego pokrywania się go zeskorupiałym nalotem, pogarsza się przy tym użyteczność - ze względu na zwiększony wysiłek związany z czyszczeniem - i staje się problematyczna pewność przymocowywania i odejmowania.

Rozłączne mocowanie uchwytu do naczynia znane jest również z opisów patentowych GB, A, N, 2 6554 i US, A, 3 278074. W obu opisach elementami mocującymi są odpowiednio ukształtowane wgłębienia i pasujące do nich występy. Mocowanie następuje poprzez wsunięcie występów ukształtowanych na uchwycie we wgłębienia wykonane w naczyniu i obrót uchwytu. Rozwiązania te wymagają wykonywania trudnych technologicznie wgłębień, co wiąże się ze znacznym wzrostem kosztów produkcji takich naczyń.

W związku z powyższym zadaniem wynalazku jest zarówno poprawienie użyteczności zespołu do mocowania i zwiększenie pewności jego działania, jak i stworzenie zespołu prostego i taniego w produkcji.

Zespół do rozłącznego mocowania uchwytu do naczynia, z osadzonym każdorazowo na uchwycie i naczyniu elementem mocującym, które to elementy dla zrealizowania mocowania są ze sobą wzajemnie łączone przez docisk, według wynalazku charakteryzuje się tym, że pierwszy element mocujący, osadzony na uchwycie mocującym ma co najmniej jedno boczne odsadzenie, które po przymocowaniu uchwytu nie wnika do wnętrza naczynia i że drugi mocujący element osadzony po stronie zewnętrznej naczynia ma obszar mocowania, przy czym boczne odsadzenie zostaje przyłączone przez docisk przez obrócenie go o mniej niż 360°, zaś obszar mocowania ukształtowany jest na wewnętrznej powierzchni nośnej drugiego mocującego elementu wykonanego z drutu i wygiętego miejscami po łuku.

Korzystnie każde boczne odsadzenie pierwszego elementu mocującego, osadzonego na uchwycie, jest skierowane na zewnątrz i posiada zasadniczo płaską powierzchnię przylegania i ukośną względem niej powierzchnię nośną.

Korzystnie pierwszy element mocujący ma trzy boczne skierowane na zewnątrz odsadzenia, których zasadniczo płaskie płaszczyzny przylegania kształtują razem trójkąt równora4

171 841 mienny ze spłaszczonymi rogami i że wykonana z drutu część drugiego elementu mocującego ma trzy wygięcia po łuku, stanowiące obszar mocowania usytuowane mniej więcej na bokach trójkąta równobocznego, który jest nieco większy od powierzchni podstawowej płaskich płaszczyzn przylegania.

Korzystnie pierwszy element mocujący uchwytu ma co najmniej jedno skierowane do wnętrza boczne odsadzenie, przeważnie cztery odsadzenia z płaską powierzchnią przylegania, a drugi element mocujący stanowi wygięty z drutu mocujący element, posiadający dwa odcinki drutu ułożone równolegle względem siebie i wygięte w kształt litery U, które w pierwszym obszarze odbiegają zasadniczo pionowo od naczynia, a w łączącym się z tym obszarem drugim obszarze każdy z nich przebiega po wygięciu na bok zasadniczo równolegle do zewnętrznej powierzchni tego naczynia.

Korzystnie uchwyt ma osłonę mającą w przekroju zasadniczo kształt lejka, która otacza z zewnątrz boczne odsadzenie lub odsadzenia, a na jej dolnej krawędzi ukształtowana jest kolista powierzchnia przylegania i/lub samouszczelniający się pierścień wargowy.

Korzystnie wewnątrz powierzchni' objętej przez drugi element mocujący, przeważnie w śiodku lej powierzchni, wykonany jest otwór łączący przestrzeń wewnętrzną naczynia lub elementu zastawy kuchennej z otoczeniem.

Korzystnie wewnątrz uchwytu, w obrębie podłużnej osi symetrii, znajduje się jedno lub kilka wybrań, w którym lub w których umieszczone są elementy funkcjonalne, dające się wyjmować lub zamocowane trwale, w płaskiej płaszczyźnie przylegania i w obrębie dolnej powierzchni przylegania osłony uchwytu przewidziane jest występowanie co najmniej jednego otworu.

Korzystnie element funkcjonalny, zamocowany w wybraniu w uchwycie przytwierdzonym do naczynia lub elementu zastawy kuchennej, co najmniej częścią swojego czujnika pomiarowego przechodzi przez otwór.

Korzystnie boczne odsadzenie lub odsadzenia w pierwszym elemencie mocującym i obszar lub obszary mocowania w drugim elemencie mocującym posiadają co najmniej jedno ścięcie, przeważnie z elementami wyznaczającymi odstępy lub wgłębieniami, które przy wzrastającym względnym obrocie uchwytu względem naczynia lub elementu zastawy kuchennej zwiększają siłę dociskającą, przeważnie przez zdefiniowane położenia zatrzaskowe.

W wyniku osadzenia elementu mocującego po zewnętrznej stronie naczynia lub elementu zastawy kuchennej unika się wnikania do ich wnętrza, przez co zmniejsza się podatność na zanieczyszczenia oraz zbędnymi stają się otwory wykonywane w skomplikowany sposób. Ponadto może być również uchwytem sam element mocujący, znajdujący się po zewnętrznej stronie naczynia lub elementu zastawy kuchennej, a ze temperatury po tej stronie, nawet w stanie nagrzania, są znacznie niższe od temperatur potrzebnych do gotowania potraw, więc naczynie to lub element zastawy kuchennej może być trzymane za usytuowany na nim element mocujący.

Obszar przewidziany do przymocowania elementu mocującego uchwytu może być wykorzystany przy odjętym uchwycie jako powierzchnia, na której może być stawiane naczynie lub element zastawy kuchennej o zmienionym przez odwrócenie przeznaczeniu, w wyniku czego np. mająca obły kształt pokrywka może być wówczas wykorzystana jako czarka lub półmisek. Taki obszar mocowania wymaga również korzystnie ustawienia kilku tego rodzaju naczyń lub elementów zastawy kuchennej jednego na drugim lub pakowanie ich ściśle jednego przy drugim.

Bardzo tam i stabilny element mocujący naczynia lub elementu zastawy kuchennej stanowi część wygięta z drutu, zasadniczo w kształt łuku. Do samocentrującego się połączenia z uchwytem dochodzi wówczas, kiedy obszar mocowania drugiego elementu mocującego znajduje się na wewnętrznej powierzchni nośnej tej części z drutu, a boczne odsadzenie elementu mocującego, osadzonego na uchwycie, jest skierowane na zewnątrz i ma, zasadniczo płaską, powierzchnię przylegania i ukośną względem niej powierzchnię nośną. Zamocowanie bez chybotania się jest zapewnione wówczas, kiedy pierwszy element mocujący ma trzy boczne odsadzenia, a część wygięta z drutu ma trzy odpowiadające im wygięcia po łuku, każde

171 841 z odpowiednim obszarem mocowania. Jeżeli te trzy boczne, skierowane na zewnątrz odsadzenia swoją, zasadniczo płaską, powierzchnią przylegania kształtują płaszczyznę podstawową o kształcie trójkąta równoramiennego, a trzy wygięcia po łuku elementu mocującego są usytuna trAilrata rńwnnbnr7nęan wiplcwon nd rban7C7g7t\r tn w uwnilni tego powstaje prowadzenie, umożliwiające dokładne zazębienie się jednego elementu mocującego z drugim, a ścisłe ich połączenie jest zapewnione niezawodnie również w wypadku niedokładnego manipulowania nimi. Trzy wygięcia po łuku elementu mocującego stanowią w obróconym naczyniu lub elemencie zastawy kuchennej pewne podparcie w trzech punktach.

Skuteczność ochładzania się i przydatność elementu mocującego na naczyniu lub elemencie zastawy kuchennej poprawiają się przy wzroście jego odległości od niego lub przy wzroście jego wielkości. Można to osiągnąć np.z.a pomocą dwóch odcinków drutu, ułożonych równolegle względem siebie i wygiętych w kształt litery U, ułożonych na początku względem naczynia lub elementu zastawy kuchennej jako odbiegające od nich, zasadniczo prostopadle względem ich powierzchni zewnętrznej, a następnie po rozgięciu na boki, usytuowane względem tej powierzchni w zasadzie równolegle. Element mocujący uchwytu ma przy tym co najmniej jedno, skierowane ku środkowi, boczne odsadzenie. Cztery odsadzenia umożliwiają pewne przymocowanie uchwytu po jego obróceniu już o 45°. Formowanie elementu mocującego, umieszczonego na naczyniu lub elemencie zastawy kuchennej, z wytłoczki, zasadniczo w kształcie garnuszka, jest tanie, a znajdujące się na nim trzy boczne odsadzenia przyczyniają się do stabilności naczynia lub elementu zastawy kuchennej, ustawionego na nich po jego obróceniu.

Dzięki umieszczonej na uchwycie osłonie uchwytu, mającej w przekroju poprzecznym kształt lejka, zwiększone jest bezpieczeństwo użytkowania. Osłona przyczynia się do mocowania uchwytu bez luzu, jeżeli na jej dolnej krawędzi występuje kolista powierzchnia przylegania.

Jeżeli w uchwycie, przeważnie w obrębie jego podłużnej osi symetrii, znajduje się jedno lub kilka wybrań, to mogą w nich być umieszczone, w sposób umożliwiający ich wyjmowanie lub zamocowane na stałe, elementy funkcjonalne. Takim elementem funkcjonalnym może być np. termometr do pomiaru temperatury wewnątrz garnka, higrometr, urządzenie do kondensacji, zasobnik płynu, zawór nadciśnieniowy lub regulacyjny.

W wyniku wykonania otworu w naczyniu lub w elemencie zastawy kuchennej w obrębie powierzchni obejmowanej przez element mocujący możliwe jest stosowanie elementów funkcjonalnych, zwłaszcza termometrów do pomiaru temperatury wewnątrz garnka, które co najmniej częścią powierzchni ich czujnika wnikają do jego wnętrza. Umożliwia to szybsze i dokładniejsze określenie przez pomiar warunków panujących wewnątrz takiego naczynia.

Dzięki ukośnym ścięciom na bocznych odsadzeniach elementu mocującego uchwytu i/lub podobnym ścięciom w obszarze mocowania elementu mocującego naczynia lub elementu zastawy kuchennej siła docisku w połączeniu dociskowym, w położeniach wyznaczonych położeniem zatrzasków ustalających, wynikających z obecności wybrzuszeń i wgłębień, zwiększa się w miarę zwiększania kąta obrotu uchwytu względem rzeczonego naczynia lub elementu zastawy kuchennej, a jakość połączenia ulega polepszeniu.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia uchwyt przymocowany do naczynia , lub elementu zastawy kuchennej, pokazany w pierwszym przykładzie wykonania w przekroju pionowym, fig. 2 - uchwyt przymocowany do naczynia, pokazanym w pierwszym przykładzie wykonania w przekroju poziomym, fig. 3 - element mocujący naczynia w pierwszym przykładzie wykonania, widziany z góry, fig. 4 - mocujący element naczynia w pierwszym przykładzie wykonania, widziany z boku, fig. 5 - uchwyt naczynia z umieszczonym w nim termometrem do pomiaru temperatury w jego wnętrzu, przymocowany do tego naczynia lub elementu zastawy kuchennej, pokazany w przekroju pionowym, fig. 6 - uchwyt przymocowany do naczynia, pokazany w drugim przykładzie wykonania w przekroju pionowym, fig. 7 - uchwyt przymocowany do naczynia pokazany w drugim przykładzie wykonania w przekroju poziomym, fig. 8 - mocujący element naczynia, pokazany w drugim przykładzie wykonania w widoku · perspektywicznym, fig. 9 - uchwyt przymocowany do naczynia, pokazany w trzecim przykładzie wykonania w przekroju piono6

171 841 wym i fig. 10 - uchwyt przymocowany do naczynia, pokazany w trzecim przykładzie wykonania w przekroju poziomym.

Uchwvt 1 ma w pierwszym przykładzie wykonania trzy boczne odsadzenia 2, 3, 4, wystające na zewnątrz z jego centralnego,zasadniczo cylindrycznego, środka. Te boczne odsadzenia 2, 3, 4 wchodzą w przymocowanym uchwycie 1 pod wygięte po łuku odcinki 5, 6, 7 mocującego elementu 8, wykonanego z drutu, przymocowanego do naczynia 9 na jego prostych odcinkach, występujących pomiędzy tymi wygiętymi po łuku odcinkami.

Wygięty z drutu element 8 stanowi element mocujący naczynia 9. Wygięte po łuku odcinki 5, 6, 7 stanowią obszary mocowania ukośnej powierzchni nośnej 10, występującej na każdym z bocznych odsadzeń 2, 3, 4, skierowanych na zewnątrz i leżących naprzeciwko, zasadniczo płaskiej, powierzchni przylegania 11.

W przymocowanym uchwycie pomiędzy zewnętrzną powierzchnią naczynia 9 a wygiętymi po łuku odcinkami 5, 6, 7 wykonanego z drutu mocującego elementu 8 zachodzi działanie klinujące, wynikające z istnienia ukośnej powierzchni nośnej 10 i płaskiej powierzchni przylegania 11. Powoduje ono coraz silniejsze mocowanie uchwytu 1 w miarę jego obracania. Dzięki istnieniu wygiętych po łuku odcinków 5, 6, 7, ewentualnie ich ukośnych powierzchni nośnych siła mocująca, wywarta na boczne odsadzenia 2, 3, 4, jest przenoszona na obszary mocowania. Siła docisku wzrasta przy tym progresywnie podczas dochodzenia do położenia przedstawionego na fig. 2 i po jego przekroczeniu wskutek dalszego obracania ponownie monofonicznie maleje. Wygięte po łuku odcinki 5, 6, 7 lub boczne odsadzenia 2, 3, 4 mają na przemian wgłębienia lub wybrzuszenia, nie pokazane na figurach, wyznaczające położenia zatrzaskowe i zdefiniowane dla nich siły. Uchwyt 1 ma na stronie przeciwległej względem elementu mocującego, zasadniczo płaską, pierścieniową powierzchnię 12, na której można stawiać pewnie naczynie 9 z przytwierdzonym doń uchwytem 1.

W obrębie podłużnej osi symetrii uchwytu 1 wykonane jest w nim wybranie 13 w postaci poosiowego otworu przelotowego. W pierwszym przykładzie wykonania ten centralny otwór przelotowy mieści w sobie, zasadniczo cylindryczny element funkcjonalny 14, stanowiący zamknięcie, którego dolna część 15 w kształcie sztancy ma w obrębie swojej krawędzi pierścieniowy rowek 16. W tym pierścieniowym rowku 16 znajduje się element uszczelniający 17, np. O-ring. Dolna część 15 w kształcie sztancy przenika jej odcinkiem, wystającym cylindrycznie z jej środka - przy zachowaniu pełnej szczelności dzięki obecności elementu uszczelniającego 17 - otwór 18 'w naczyniu 9. Przemieszczanie się zamknięcia czyli elementu funkcjonalnego 14 jest' ograniczone ogranicznikiem, który formuje przewężenie w środkowym wybraniu 13 oraz krawędź górnej -powierzchni dolnej części 15. Przy zamknięciu czyli elemencie funkcjonalnym 14 przesuniętym do góry, wnętrze naczynia 9 łączy się z otoczeniem otworem wylotowym 19, prowadzącym na zewnątrz obok środkowego wybrania 13 i otworem wylotowym 20, usytuowanym w lejkowatej, osadzonej współosiowo, osłonie 21 uchwytu, w jej obrębie przy dolnej powierzchni przylegania 22.

Zamknięcie jest trwale zamocowanym elementem funkcjonalnym 14, można jednak przewidzieć, jako alternatywne, wprowadzenie również odejmowalnego elementu funkcjonalnego. Tego rodzaju element funkcjonalny jest pokazany na fig. 5 i jest nim termometr czyli element funkcjonalny 23 do pomiaru temperatury wewnątrz naczynia, usytuowany współosiowo w środkowym wybraniu 13. Termometr czyli element funkcjonalny 23 ma górną część 24, zasadniczo w postaci tarczki i część dolną 25, zasadniczo cylindryczną. Dolna część 25 przechodzi częściowo przez otwór 18 w naczyniu 9, tak, że dolna część czujnika 26 termometru wnika do wnętrza tego naczynia 9.

W wybraniu 13 znajdują się na jego bokach promieniowe występy 27, które przesuwane są każdorazowo wzdłuż, zarówno odejmowany termometr jak i zamknięcie, utrzymują się wzębione w nie w poosiowym położeniu zatrzaskowym.

Dolna część 25 jest uszczelniona, z boku otaczającym ją elementem uszczelniającym 17, wypełniającym szczelnie pierścieniowy rowek w powierzchni przylegania 11 uchwytu 1 i przylegającym do powierzchni zewnętrznej naczynia 9. W tym przykładzie wykonania ani w powierzchni przylegania 11 ani w powierzchni przylegania 22 osłony 21 uchwytu nie ma bocz171 841 nych otworów wylotowych. Przy przymocowanym uchwycie siła dociskająca występuje między ukośną powierzchnią nośną 10 bocznego odsadzenia a wygiętym po łuku odcinkiem mocującego elementu 8, wykonanego z drutu, jak również między zewnętrzna, powierzchnia, naczyma O α ηητιποΓγζΊιηιο τμ-τγί ...... rr ivi Z.viun^ p/x aj j qłrv ylegania 22 osiouy ην O I n/4«..

y 4« J. UVli w . oolzn nrmnor-jnkmo nr^rlAonrtin 1 1 1UOIYU |ZV*Y1V1ZjV11111U p/1 Zu j, 1 VŁ«<Xll±Ci ±1 rtrf-,ι r j Lt*. a xi nie ma żadnego mechanicznego kontaktu z zewnętrzną powierzchnią naczynia 9, zatem droga przewodzenia ciepła miedzy nim a uchwytem 1 jest w ten sposób przerwana przez szczelinę powietrzną i element uszczelniający 17, przez co unika się dalszego nagrzewania się uchwytu 1.

W drugim przykładzie wykonania, przedstawionym na fig. 6, 7 i 8, elementem mocującym uchwytu 1 są cztery, wystające na zewnątrz, odsadzenia 28, 29, 30, 31, ciągnące się od cylindrycznej ściany wewnętrznej w płaszczyźnie równoległej do płaszczyzny, którą wyznacza płaszczyzna przylegania 22 osłony 21 uchwytu. Każde z bocznych odsadzeń 28, 29, 30, 31 ma płaską powierzchnię przylegania 32, 33, 34, 35, która może mieć na przemian fragmenty ukośne, ażeby wpływać przez to w określony sposób na siłę docisku w zależności od obracania uchwytu 1.

Do połączenia naczynia 9 z uchwytem 1 służy wygięty z drutu mocujący element 36, mający dwa odcinki w kształcie litery U, ułożone równolegle względem siebie i w górnym obszarze odgięte na zewnątrz. Te odcinki w kształcie litery U odbiegają w ich pierwszym obszarze 37 pionowo od naczynia 9 i przebiegają następnie w drugim obszarze 39, 40 zasadniczo równolegle do jego powierzchni. W drugim obszarze 39, 40, stanowiącym właściwy obszar mocowania, dochodzi przy przymocowanym uchwycie 1 do połączenia przez dociśnięcie mocującego elementu naczynia 9 z każdą z płaszczyzn przylegania 32, 33, 34, 35 tego uchwytu 1. Dzięki temu zostaje także dociśnięta do zewnętrznej powierzchni naczynia 9 pierścieniowa powierzchnia przylegania 22 osłony uchwytu 21. Docisk ten można wywołać lub zlikwidować przez każdorazowe obrócenie uchwytu 1 o 45°.

Dokładniejsze ukształtowanie środkowego obszaru uchwytu 1 w drugim przykładzie wykonania, przedstawionym na fig. 6, 7 i 8, jest na nich opuszczone, przy czym również i tutaj dają się wprowadzić w opisany już sposób elementy funkcjonalne, opisane przy pierwszym przykładzie wykonania.

Możliwy jest także wariant wykonania wynalazku przedstawiony na fig. 9 i 10, na których uchwyt 1 odpowiada zasadniczo uchwytowi przedstawionemu na fig. 6 i 7, z tym jednak wyjątkiem, że jako elementy mocujące ma trzy boczne odsadzenia 41, 42, 43, rozmieszczone symetrycznie w linii okręgu. Element mocujący naczynia 9 stanowi zasadniczo wytłoczka 44 w kształcie garnuszka, na górnej krawędzi której znajdują się trzy boczne promieniowe odsadzenia 45, 46, 47. Te boczne odsadzenia 45, 46, 47 tworzą łącznie z ich spodami obszar mocowania elementu mocującego, dociskanego każdorazowo przy przymocowywaniu uchwytu 1 powierzchniami przylegania, na tych odsadzeniach. Dochodzi przy tym, podobnie jak w drugim przykładzie wykonania, do mechanicznego stykania się powierzchni przylegania 22 osłony uchwytu 21 z zewnętrzną powierzchnią naczynia 9.

Powierzchnia przylegania 22 ma alternatywnie w opisanych przykładach wykonania kolejny, nie pokazany na figurach rysunku samouszczelniający się pierścień wargowy 49, który przy przymocowanym uchwycie 1 stanowi gazo- i/lub cieczoszczelne zamknięcie między zewnętrzną stroną osłony uchwytu 21 a jej przestrzenią wewnętrzną.

Również boczne odsadzenia 45, 46, 47 dają naczyniu 9 pewną podstawę przy ustawieniu go po odwróceniu, podobnie jak biegnące po bokach drugie obszary 39, 40.

W obrębie środka wytłoczld44 znajduje się umieszczony współosiowo z otworem 18 centralny otwór 48, mający mniej więcej ten sam profil co otwór 18.

Na figurach 9 i 10 środkowy obszar uchwytu 1 nie jest przedstawiony, ale również i tutaj elementy funkcjonalne, zaznaczone na fig. 1, 2 i 5, są wprowadzone w ten sam sposób.

Claims (9)

1. ZdStizeżeuia patentowe

   1 Zespół do rozłącznego mocowania uchwytu do naczynia, z osadzonym każdorazowo na uchwycie i naczyniu elementem mocującym, które to elementy dla zrealizowania mocowania są ze sobą wzajemnie łączone przez docisk, znamienny tym, że pierwszy element mocujący, osadzony na uchwycie mocującym (1) ma co najmniej jedno boczne odsadzenie (2, 3, 4; ' 28, 29, 30, 31) pozostające po przymocowaniu uchwytu (1) na zewnątrz naczynia (9) i, że drugi mocujący element (8, 36) osadzony po stronie zewnętrznej naczynia (9) ma obszar mocowania (5, 6, 7; 39, 40), przy czym boczne odsadzenie (2, 3, 4; 28, 29, 30, 31) zostaje przyłączone przez docisk przez obrócenie go o mniej niż 360°, zaś obszar mocowania (5, 6, 7; 39, 40) ukształtowany jest na wewnętrznej powierzchni nośnej drugiego mocującego elementu (8, 36) wykonanego z drutu i wygiętego miejscami po łuku.
2. 2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że każde boczne odsadzenie (2, 3, 4) pierwszego elementu mocującego, osadzonego na uchwycie (1), jest skierowane na zewnątrz i posiada zasadniczo płaską powierzchnię przylegania (11) i ukośną względem niej powierzchnię nośną (10)
3. 3. Zespół według zastrz. 2, znamienny tym, że pierwszy element mocujący ma trzy boczne skierowane na zewnątrz odsadzenia (2, 3, 4), których zasadniczo płaskie płaszczyzny przylegania (11) kształtują razem trójkąt równoramienny ze spłaszczonymi rogami i że wykonana z drutu część (8) drugiego elementu mocującego ma trzy wygięcia po łuku, stanowiące obszar mocowania (5 6, 7), usytuowane mniej więcej na bokach trójkąta równobocznego, który jest nieco większy od powierzchni podstawowej płaskich płaszczyzn przylegania (11).
4. 4. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że pierwszy element mocujący uchwytu (1) ma co najmniej jedno skierowane do wnętrza boczne odsadzenie (28, 29, 30, 31), korzystnie cztery odsadzenia (28, 29, 30, 31) z płaską powierzchnią przylegania (32, 33, 34, 35), a drugi element mocujący stanowi wygięty z drutu mocujący element (36), posiadający dwa odcinki drutu ułożone równolegle względem siebie i wygięte w kształt litery U, które w pierwszym obszarze (37, 38) odbiegają zasadniczo pionowo od naczynia (9), a w łączącym się z tym obszarem drugim obszarze (39, 40) każdy z nich przebiega po wygięciu na bok zasadniczo równolegle do zewnętrznej powierzchni tego naczynia (9).
5. 5. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, ze uchwyt (1) ma osłonę (21), mającą w przekroju zasadniczo kształt lejka, która otacza z zewnątrz boczne odsadzenie lub odsadzenia (2, 3, 4; 28, 29, 30, 31), a na jej dolnej krawędzi ukształtowana jest kolista powierzchnia przylegania (22) i/lub samouszczelniający się pierścień wargowy (49).
6. 6. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, ze wewnątrz powierzchni objętej przez drugi element mocujący, korzystnie w środku tej powierzchni, wykonany jest otwór (18, 48), łączący przestrzeń wewnętrzną naczynia (9) z otoczeniem.
7. 7. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, ze wewnątrz uchwytu (1), w obrębie podłużnej osi symetrii, znajduje się jedno lub kilka wybrań (13), w którym lub w których umieszczone są elementy funkcjonalne (14, 23), dające się wyjmować lub zamocowane trwale, a w płaskiej płaszczyźnie przylegania (10) i w obrębie dolnej powierzchni przylegania (22) osłony (21) uchwytu przewidziane jest występowanie co najmniej jednego otworu (19, 20).
8. 8. Zespół według zastrz. 7, znamienny tym, ze element funkcjonalny (23), zamocowany w wybraniu (13) w uchwycie (1), przytwierdzonym do naczynia (9), co najmniej częścią swojego czujnika pomiarowego (26) przechodzi przez otwór (18, 48).
9. 9. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że boczne odsadzenie lub odsadzenia (2, 3, 4; 28, 29,30,31) w pierwszym elemencie mocującym i obszar lub obszary mocowania (5, 6, 7; 39, 40) w drugim elemencie mocującym posiadają co najmniej jedno ścięcie, przeważnie z elementami wyznaczającymi odstępy lub wgłębienia, które przy wzrastającym względnym

   171 841 obrocie uchwytu (1) względem naczynia (9) zwiększają siłę dociskającą, korzystnie przez zdefiniowane położenie zatrzaskowe.