PL171865B1 - Wyrzutnia kreta wiertniczego i sposób uruchamiania wyrzutni kreta wiertniczego PL PL PL - Google Patents

Abstract

1 . W yrzu tn ia kreta w iertn iczego , z której jest w y p ro w a d za n a p od w p lyw em n a p e d u h y d ra u lic z n e g o stru n a rur w ie rtn i c z y c h , m a ja c a n a o d d a lo n y m od w y r z u tn i k o n c u k r e ta urucham ianego dla w iercenia p od ziem n ego kanalu, przy czym ta w yrzu tn ia kreta za w iera p od w ozie, napedzany hydraulicznie z e - spól cylin d ryczn o - tlok ow y p od w ójn ego d zialania, zaw ierajacy cy lin d er z p racujacym w mm tlokiem 1 o d d zia ly w u ja cy dla posu- w isto-zw rotn ego urucham iania preta la cz a c e g o w w yniku posu- w is t o -z w r o tn e g o r u c h u t lo k a , p r z y c z y m te n c y lin d e r je s t za m o n to w a n y n a w sp o m n ia n y m p o d w o z iu 1 m o z e w y k o n y w a c ru c h p o d lu z n y w z g le d e m te g o p o d w o z ia , z e s p ó l la c z a c y do od lacza ln ego przylaczania preta la cz a c e g o do rury w iertniczej na kon cu struny rur w iertn iczych p odczas pracy w yrzutn i, zas kret znajduje sie na drugim koncu struny tak. ze gd y pret laczacy w y k o n u je lin iow e su w y pracy w zgled em cylin dra, to lin iow y ruch preta je st p rzeka zyw an y ja k o ruch lin io w y na strune rur w iertni- c z y ch , która jest p opychana lub pociagana p op rzez ten ruch pieta la cz a c e g o , p rzy czym cylin der je st ruchom y p odlu znie w zgledem p o d w ozia p om iedzy p ierw szym i drugim p olozeniem pierw szy o d lacza ln y czlon ogran icza jacy do u trzym yw a n ia preta laczacego zasad n iczo nieruchom o w zgled em tego p od w ozia, przez co w w y n ik u napedu h ydraulicznego cy lin d er m oze b y c urucham iany od pierw szeg o polozenia do d ru giego p olozenia 1 na odw rót oraz drugi od laczaln y czlon ogran icza jacy do utrzym yw an ia cylindra z a s a d n ic z o n ie ru c h o m o p o d lu z n ie w tym d ru g im p o lo z e n iu , p r z e z c o w w yniku n a p ed u h y d ra u lic z n e g o p r z y lo z o n e g o do cylindra w spom niany pret la cz a c y m oze p oruszac sie posuw isto- zw rotn ie w zgled em cylindra tak, ze pod w p ly w e m zew netrznego ruchu odbieranego z cylindra, pret la c z a c y w y w ie ra sile p opycha- ja c a na strune rur w iertn iczych, p odlaczon a do preta laczacego w trakcie pracy w yrzutni z n a m ie n n a ty m , ze cylin der ( 5 6) w drugim polozeniu w ystaje p oza p od w ozie ( 4) FIG . 1 . PL PL PL

Description

Wynalazek dotyczy wyrzutni kieta wiertniczego, z której jest wyrzucana pod napędem hydraulicznym struna rur wiertniczych, przy czym na końcu tej struny odległym od wyrzutni znajduje się kret, uruchamiany do wiercenia kanału podziemnego.

Wynalazek dotyczy również sposobu uruchamiania wyrzutni kreta.

Wspomniany wyżej kanał może być wiercony dla pomieszczenia przykładowo, podziemnej nary lub kabla. Struna rur wiertniczych może być stosowana dla przeprowadzania przez nią napędu dla uruchamiania kreta dla wykonania wiercenia kanału.

Znane są krety, które pracują udarowo, wiercąc kanał w odpowiedzi na napęd hydrauliczny, przykładowo napęd pneumatyczny, przyłożony do kreta poprzez strunę rur wiertniczych, którajest podłączona do kreta i jest przepchnięta wzdłuż kanału za kretem poprzez napęd płynem, przykładowo napęd hydrauliczny.

Celem wynalazku jest opracowanie wyrzutni kreta, skonstruowanej odpowiednio dla otrzymania silnego, napędzanego płynowo naporu, oddziaływującego na strunę rur wiertniczych w kierunku wiercenia, jak również przystosowanej do otrzymywania znacznej siły wycofywania dla wyciągania struny z wywierconego kanału.

Następnym celem wynalazku jest opracowanie wyrzutni kreta, skonstruowanej tak, ze w stanie transportu może być znacznie krótsza niż w stanie roboczym dla popychania lub wciągania struny rur wiertniczych.

Według pierwszego aspektu wynalazku opracowano wyrzutnię kreta, z której jest wystrzeliwana pod napędem płynowym struna rur wiertniczych, mających na końcu struny oddalonym od wyrzutni kreta, uruchamianego dla wiercenia kanału podziemnego, przy czym ta wyrzutnia kreta zawiera środek podporowy napędzany płynem tłok podwójnego działania z cylindrem, zawierający cylinder z umieszczonym wewnątrz niego roboczo tłokiem, który uruchamia posuwisto - zwrotnie pręt łączący w miarę posuwisto-zwrotnego ruchu tłoka, przy czym cylinder jest zamontowany na tym w środku podporowym i jest przystosowany do ruchu podłużnego względem tego środka podporowego, środek łączący do odłączalnego przyłączania pręta

171 865 łączącego do wspomnianej rury wiercącej na końcu struny z rurą wiertniczą, podczas stosowania wyrzutni, zaś kret znajduje się na drugim końcu struny tak, że gdy pręt łączący wykonuje suwy liniowe względem cylindra, wówczas liniowy ruch pręta jest przykładany jako ruch liniowy do struny z rurą wiertniczą, która jest popychana lub pociągana pr γ-'γ/Λ'γ u?cnnmn 1 o ni' γπλΊί ru-ofo •--•pomniMnj ruch pięt-a łączącego, zaś cylinder jest ruchomy podłużnie względem środka podporowego pomiędzy pierwszym i drugim położeniem, pierwszy rozłączalny środek ograniczający dla przytrzymywania pręta łączącego zasadniczo nieruchomo względem wspomnianego środka podporowego, przez co pod napędem płynu cylinder może być przesuwany od wspomnianego pierwszego położenia do drugiego położenia i na odwrót, drugi rozłączalny środek ograniczający do przytrzymywania cylindra zasadniczo nieruchomo podłużnie we wspomnianym drugim położeniu, przez co pod wpływem napędu płynowego przyłożonego do cylindra wspomniany pręt łączący może poruszać się posuwisto - zwrotnie w stosunku do cylindra tak, ze pod wpływem ruchu zewnętrznego pochodzącego z cylindra wspomniany pręt łączący wywiera się popychającą na strunę rur wiertniczych podłączonych do pręta łączącego w trakcie użytkowania wyrzutni Cylinder, znajdujący się we wspomnianym drugim położeniu, może wystawać poza wspomniany środek podporowy zaś na cylindrze można zastosować rozłączalny element łączący środek podporowy do ograniczenia i podparcia cylindra przed wznoszeniem się od wspomnianego środka podporowego.

Podczas ruchu pomiędzy pierwszym i drugim położeniem, cylinder może być podparty ślizgowo poprzez prowadnicę na środku podporowym.

Środek łączący do łączenia z rurą wiertniczą może być zamontowany na członie ślizgowym, zamontowany ślizgowo na środku podporowym, zaś pręt łączący może być przyłączony do tego członu ślizgowego. Środek łączący może być ruchomy względem członu ślizgowego w kierunkach przeciwnych, wzdłuż których jest ruchomy człon ślizgowy za pomocą tego pręta łączącego.

Człon ślizgowy może łączyć się ślizgowo ze wspomnianym środkiem podporowym.

Środek podporowy może być przechylny względem ziemi, przez oddziaływanie ciśnieniowego siłownika hydraulicznego

Wyrzutnia kreta może być wyposażona w rozłączalny mechaniczny środek ograniczający dla przeciwstawiania się poszerzania kąta przechylania podpory.

Według drugiego aspektu wynalazku opracowano sposób uruchamiania wyrzutni kreta, przeznaczony przynajmniej do popychania struny rur wiertniczych poza kreta wiercącego kanał w ziemi, przy czym sposób ten obejmuje użytkowanie wyrzutni kreta, zawierającej podwozie, na którym jest zamontowana ślizgowo głowica wiertnicza, która jest przyłączana odłączalnie do tej struny oraz hydrauliczny zespół tłokowo cylindrowy podwójnego działania, zamontowany ślizgowo na podwoziu i mający pręt łączący dla popychania i pociągania wspomnianej głowicy wiertniczej, rozłączalne przyłączanie głowicy wiertniczej do podwozia w pierwszym położeniu wzdłuż podwozia przez rozłączalny pierwszy środek łączący dla przytrzymywania głowicy wiertniczej w pierwszym położeniu, przykładanie ciśnienia hydraulicznego dla wspomnianego zespołu dla uruchamiania cylindra wzdłuż pręta łączącego i podwozia w pierwszym kierunku do drugiego położenia wzdłuż podwozia, przy czym wspomniane pierwsze i drugie położenie znajdują się w odstępie względem siebie, rozłączalne przyłączenie cylindra wspomnianego zespołu do podwozia we wspomnianym drugim położeniu, przesuwanie pierwszego środka łączącego dla odłączenia głowicy wiertniczej od podwozia dla umożliwienia ruchu głowicy wiertniczej z tego pierwszego położenia oraz przykładanie ciśnienia hydraulicznego do zespołu dla cofnięcia pręta łączącego do cylindra i przesunięcia głowicy wiertniczej w pierwszym kierunku wzdłuż podwozia w kierunku wspomnianego drugiego położenia.

Obecnie zostanie opisany przykładowo każdy aspekt wynalazku w odniesieniu do rysunków towarzyszących, na których:

Figura 1 stanowi widok z boku wyrzutni kreta, zbudowanej według pierwszego aspektu wynalazku, pokazanej w położeniu transportowym, przy czym ta wyrzutnia kreta jest przystosowana do uruchamiania według drugiego aspektu wynalazku;

Figura 2 stanowi widok z boku wyrzutni kreta z fig 1 w położeniu roboczym;

171 865

Figura 3 stanowi widok w powiększeniu, w stosunku do fig. 1 i 2, częściowo w przekroju fragmentu części końcowej wyrzutni kreta z fig. 2;

Figura 4 stanowi schematyczny widok w przekroju wyrzutni kreta z fig 1 do 3, pokazujący no firr A \ucnnmnion\/ •ni^rwc^w ^0^01111^70101-^/ w ύοΙοούπτίρι nA7vm

V*. IV V» ν-J UHVHIV * '0 ’ »' UpV»lUl«M.llj Ut <>W1V M.I I »» Λ.ΙΛΙ VJ-V^Z_iV/Ł 1<VJ v/z_> J V/J i ograniczającej i pokazujący po prawej stronie fig. 4 wspomniany pierwszy środek ograniczający w odłączonej pozycji nieograniczającej;

Figura 5 stanowi przekrój wzdłuż linii V- V z fig. 3,z opuszczonymi niektórymi częściami,

Figura 6 stanowi przekrój wzdłuż linii VI - VI, z fig. 3, z opuszczonymi niektórymi częściami, a

Figura 7 stanowi widok w kierunku strzałki A na fig. 3, częściowo w przekroju, z opuszczonymi niektórymi częściami.

- , Przedstawiona na rysunkach wyrzutnia kreta 2 zawiera mocną, solidną podporę lub podwozie 4, utworzone z podłużnych, kanalowo ukształtowanych członów bocznych 6 1 8, z których każdy jest utworzony z dwóch belek 10, 12 o przekroju L, zespawanych ze sobą w miejscu 14 wzdluz przylegających krawędzi. Człony boczne 6, 8 w przerwach wzdłuż podwozia 4 są związane razem poprzez przyspawane do nich wydiążone, wzmacniające belki i 6 o przekroju prostokątnym. Na przednim końcu podwozie 4 posiada przednią płytę końcową 20, przyspawaną do członów bocznych 6, 8, mocującą prowadnicę 22, mającą środkowy otwór 23, przez który są przepuszczone 1 prowadzone pręty wiertnicze 24 struny wiertniczej. W kierunku tylnego końca podwozie 4 posiada solidną płytę ustalająca 26, przechodzącą pomiędzy członami bocznymi 6, 28 przyspawąną do nich. Na tylnym końcu podwozie 4 posiada płytę prowadzącą 28, przyspawaną poprzecznie i posiadającą w górnej krawędzi szczelinę prowadzącą 30 w kształcie V.

Przy górnej krawędzi każdego członu bocznego 6 albo 8 znajduje się plaski kołnierz 32 lub 34, tworzący bieżnie, wzdłuż których może przesuwać się człon ślizgowy 36. Człon ślizgowy 36 stanowi górną płytę ślizgową 38, przykrywającą górne boki bieżni 42 i 34, dolną płytę ślizgową 40, przykrywającą od spodu dolne boki bieżni i płytę dystansownikową 42, umieszczoną pomiędzy płytami 38, 40, do których jest ona zamocowana. Wzdłuż każdej podłużnej krawędzi górnej płyty ślizgowej 38 od strony spodniej i wzdłuż każdej podłużnej krawędzi dolnej płyty ślizgowe] 40 wzdluz strony górnej jest zamontowana odlączalnie wymienna płyta nośna 44 wykonana z materiału kompozytowego o stosunkowo dużej odporności na zużycie i mały m tarciu, względnie z tworzywa sztucznego. Tak więc, gdy człon ślizgowy 36 przesuwa się w tył i do przodu wzdłuz podwozia 4 na bieżniach 32, 34, to płyty nośne 44 ślizgają się po bieżniach.

Na górnej płycie ślizgowej 38 od strony jej tylnego końca jest przymocowana para wsporników 36, które są przytrzymane kołnierzami 48 pomiędzy wspornikami 46. Na poziomej przegubowej osi 52 jest zamontowane przechylnie strzemiączko 50, które jest zamontowane na końcu pręta łączącego 54, podłączonego do tłoka podwójnego działania (niepokazanego) przesuwnego w cylindrze 56 zasilanego hydraulicznie zespołu tłokowego podwójnego działania. któiy w tym przykładzie stanowi siłownik hydrauliczny. Cylinder 56 jest podparty w szczelinie 30 poprzez wymienne bloki nośne 58 ze stosunkowo odpornego na zużycie materiału kompozytowego lub tworzywa sztucznego, odlączalnie zamontowane na płycie prowadzącej 28 Wokół kołnierza wzmacniającego 60 na przednim końcu cylindra 56 jest przyspawana płyta blokująca 62, mająca wystający wypust 64 wchodzący do przestrzeni pomiędzy bieżniami 32, 34 1 wzmocniony po jednej strome poprzez przyspawaną płytkę 66 mająca przelotowy otwór 68 współosiowy z otworem 70 w wstępie 64. Płytka blokująca 62 ma po każdej stronie występu 64 wypusty 72, na których są zamontowane wymienne bloki nośne 74 z materiału kompozytowego o stosunkowo dużej odporności na zużycie i niewielkim tarciu lub tworzywa sztucznego dla przesuwania się po górnych powierzchniach bieżni 34. Na członie ślizgowym 36 z przodu wsporników 46 jest zamontowana ślizgowo głowica wiertnicza, zawierająca skrzynię powietrzną 76, (znana w technice), łożysko 78 1 silnik hydrauliczny 80 (również znany).

Silnik hydrauliczny 80, który ślizgowo spoczywa na górnej płycie ślizgowej 38, jest połączony rurami 82 1 84 ze znanym układem hydraulicznym napędu 1 sterowania (niepokazanym), przez co silnik może być napędzany obrotowo, dając obrotowe wyjście o pożądanej zmiennej szybkości lub dla zatrzymania. Obrotowe wyjście silnika 80 jest przekazywane za pośiednictwem walu (niepokazanego) poprzez łożysko 78, nadające wałowi dobrą odporność

171 865 na przemieszczenie wału w każdym kierunku wzdłuż jego osi względem obudowy 76 łożyska. Wał ten napędza następny wałek obrotowy 86, który jest wydrążony i posiada ścianę z przelotowymi otworami 88. otwartymi do wnętrza skrzynki powietrznej 76, która może być

--.,-,,-,..1,-,..,,-, ... a n A. Iw łposlób ΠΠ π·τ»»ν»Γ»Λ łWOtWW ny af 1 I )r»ł-l w 4 r?, ZQ 6i 4

ZjćidiiiiHćl w ζ,παιιγ j>jjvj£>vu ριΖ,νζ. tumy y\j y m ρυννινιι^νπι, χννν,ιν. ywnuuzn w ciiikci i wychodzi z niego przez zukosowaną wewnętrznie rurę łączącą 92, mającą nagwintowanie zewnętrzne.

Rura 92 jest zamontowana obrotowo wraz z wałem 86, gdy silnik hydrauliczny 80 ma wyjście obrotowe.

Głowica wiertnicza 76, 78, 80 jest zamontowana na członie ślizgowym 36 za pomocą dwóch równoległych szyn lub prętów 94, z których każdy przechodzi przez odpowiedni kanał w przeciwległych bokach obudowy 96 łożyska pomiędzy dwiema rozstawionymi powierzchniami przylegającymi lub wypustami 95 i 97 na obydwu bokach obudowy łożyska Każdy pręt 94 jest zamontowany z ograniczeniem przesuwu podłużnego względem członu ślizgowego 36 w dwóch rozstawionych wspornikach 98 i 100, zamontowanych trwale na płycie ślizgowej 38 po każdej stronie członu ślizgowego 36. Ponieważ wsporniki 98 i 100 każdej pary są rozstawione podłużnie względem członu ślizgowego 36 na odległość większą niż odległość pomiędzy wypustami 95 i 97 po każdej stronie obudowy 96, zatem głowica wiertnicza 76, 78, 80 może poruszać się jako zespół w stosunku do członu ślizgowego 36 wzdłuż prętów 94 w kierunku do przodu albo do tyłu, dopóki wypusty 95 nie oprą się o wsporniki 98, względnie wypusty 97 nie oprą się o wsporniki 100.

Na obydwu stronach członu ślizgowego 36 znajduje się kołek blokujący 102 w kształcie odwróconego U, przy czym odchodzące ramiona 106 każdego kołka są umieszczone w odpowiednich przelotowych kanałach 108 w bloku ustalającym 110, przymontowanym na górnej płycie ślizgowej 38 Każdy kanał 108 jest ustawiony w jednej linii z odpowiednimi przelotowymi kanałami 112 w górnej i dolnej płycie ślizgowej 38 i 40 i płytach łożyskowych 44. Gdy człon ślizgowy 36 znajduje się w skrajnie przednim położeniu takim jak pokazano na fig. 1, wówczas każdy zestaw ustawionych w linii kanałów 108, 112 jest ustawiony w linii z odpowiadającym kanałem 114 poprzez bieżnie 32 i 34. Tak więc każdy kołek blokujący 102 może być popchnięty w dół dla zapewnienia przejścia obydwu ramion 106 przez kanał 112 ponad bieżniami 32 i 34 i przez kanał 114 w bieżni i następnie przez kanał 112 poniżej bieżni 32, 34 dla przytrzymania członu ślizgowego 361 tym samym pręta łączącego 54 w skrajnie przednim położeniu względem podwozia 4. Dla odblokowania członu ślizgowego 36, wyjmuje się kołki blokujące 102 tak, aby ich ramiona wyszły z kanałów 114 w bieżniach.

W sąsiedztwie przedniego końca cylinder 76 posiada trwale przymontowaną parę ruchomych czopów 115 Z tyłu podwozia 4jest trwale przymocowana para płyt czopowych 116, jedna po każdej strome. Każda płyta czopowa posiada przednią pochyloną krawędź 118, wznosząca się do szczeliny U 120, tworzącej łożysko czopowe. Na każdej płycie czopowej 116 jest zamontowany przegubowo człon zapadkowy 122 w kształcie haka w miejscu 124, przy czym na każdym członie zapadkowym jest utworzony wrąb 126 w kształcie U. Obydwa człony zapadkowe 122 przechylają się oddzielnie.

Płyta blokująca 130 jest przyspawana do przedniej powierzchni płyty ustalającej 26 i posiada otwór 132 współosiowy z otworem 134 w płycie ustalającej Tylny koniec metalowego ustalacza 136 jest dopasowany do otworów 132, 134 i jest zablokowany na miejscu poprzez zdejmowalną śrubę 138 w płycie blokującej 130, która umożliwia wymianę ustalacza po zużyciu Od strony przedniego końca ustalacz 136 posiada zukosowany wypust 140.

Cylinder podwójnego działania 56 posiada przewody wlotowe/wylotowe 142 i 144, podłączone do układu zasilania i sterowania (niepokazanego) dla doprowadzania płynu hydraulicznego pod ciśnieniem cylindra.

Gdy człon ślizgowy 36 znajduje się przy przednim końca podwozia 4 podobnym do pokazanego na fig. 1, z kołkami blokującymi 1θ2 wprowadzonymi na miejsce (jak na lewej stronie fig. 4), blokując człon ślizgowy do podwozia, wówczas jeżeli przewód 144 doprowadza ciśnienie hydrauliczne do cylindra 56, zaś przewód 142 stanowi wylot, wówczas cylinder przesuwa się w prawo na fig. 1 względem tłoka, zaś pręt łączący 54 pozostaje nieruchomo ograniczony przez kołki blokujące. Gdy cylinder przesuwa się pomiędzy skrajnie przednim

171 865 położeniem a skrajnie tylnim położeniem, wówczas bloki nośne 74 (fig. 5) na przednim końcu cylindra 56 przesuwają się po bieżniach 32, 34 i chronią cylinder (podparty ślizgowo i prowadzony przez bloki nośne 58 w szczelinie prowadzącej 30) (przed zwichrowaniem lub obracaniem wokół swojej osi). Takiemu zwichrowaniu przeciwdziała również obecność wypustu 64 oraz płytki wzmacniającej 56 pomiędzy bieżniami (patrz fig. 5). Ze względu na przeciwdziałanie zwichrowaniu, dwa czopy 115 są utrzymywane zasadniczo pod kątem prostym do wrębu 120 (łożyska czopowe) i górnych części pochylni 118 płyt czopowych 116. tak aby zwiększyć prawdopodobieństwo wejścia czopa 115 do łożysk czopowych 120 stosunkowo gładko i równomiernie. To gładkie wejście do szczelin 120jest również wspomagane przez fakt, że tuż przed wejściem czopów 115 do szczelin 120, nieruchomy ustalacz 136 rozpoczyna wejście do ruchomych otworów 68, 70 od strony przedniego końca cylindra 56. Ustalacz 136 służy również do prowadzenia toru cylindra 56 i czopów 115, i równocześnie przytrzymuje cylinder względem podwozia 4, chroniąc cylinder 56 przed odchyleniem w tył. Takie przechylenie w tył stanowi potencjalne niebezpieczeństwo będące skutkiem przechylenia czopów 115 w łożyskach czopowych 120 w odpowiedzi na ciężar cylindra 56, wystający poza i na nadwieszony ponad tylnym końcem podwozia 4. Skok zespołu cylindryczno - tłokowego zawierającego cylinder 56 jest taki, że tylny ruch cylindra maleje tuż przed (przykładowo 1 mm przed) natrafieniem czopów 115 na zamknięty tył szczelin 120. Powoduje to uniknięcie przykładania siły hydraulicznej do płyt czopowych 116. Gdy tylko czopy 115 znajdą się w szczelinach 120, wówczas czopy te mogą być ograniczone lub zablokowane w nich przez przechylanie członów zapadkowych 122 (przeciwnie do ruchu wskazówek zegara na fig. 1) i obniżenie członów zapadkowych dla przytrzymania czopów w szczelinach, może to wymagać przebicia młotkiem członów zapadkowych 122 do odpowiedniego położenia.

Gdy przedni koniec cylindra 56 jest zablokowany do tylnego końca podwozia 4, wówczas można wyciągnąć kołki blokujące 102 z otworów 114 w bieżniach 32, 34. Przez doprowadzenie ciśnienia hydraulicznego przewodem 142 i stosując przewód 144 jako wylot, pręt łączący 54jest cofany za pomocą siły hydraulicznej do cylindra 56 tak, że człon ślizgowy 36 i głowica wiertnicza 76, 78, 80 mogą być pociągane wzdłuż podwozia 4 do skrajnie tylnego położenia (podobnego do pokazanego na fig. 2) w sąsiedztwie tyłu podwozia. Przez doprowadzenie ciśnienie hydraulicznego przewodem 144 i stosując przewód 142 jako wylot, silą hydrauliczna oddziaływująca na tłok powoduje wysunięcie pręta łączącego 54 z cylindra 56 popychając człon ślizgowy 36 i głowicę wiertniczą 76, 78, 80 z powrotem do skrajnie przedniego położenia. Tak więc człon ślizgowy 36 i głowica wiertnicza mogą poruszać się ruchem posuwisto - zwrotnym do tyłu do przodu wzdłuż podwozia 4 za pomocą siły hydraulicznej, zaś cylinder 56 jest zablokowany do płyt czopowych 116.

W sąsiedztwie przedniego końca podwozia 4 ma płytę lub przedni stojak 148 o kształcie zasadniczo prostokątnym wystający poprzecznie do wzdłużnej osi podwozia i poniżej podwozia i poza każdy jego bok. Po każdej stronie podwozia 4 są zamontowane dwie nóżki 150 (na fig. 1 i 2 pokazano tylko jedną), dla swobodnego przechylania w punkcie 152 na członach bocznych 6 i 8, przy czym przegub 152 wystaje pod kątem zasadniczo 90° do podłużnej osi podwozia. Pomiędzy nóżkami 150 wystaje poprzeczna rozporka 154, która jest do nich przytwierdzona. W zasadniczo połowie długości stojaka 14-8 znajduje się para pionowych, rozstawionych wsporników 156, z których każdy jest umieszczony po przeciwnych stronach rozporki 154 i swobodnie przechyla się względem niej wokół osi przegubu 158. Oś przegubu 158 jest zasadniczo równoległa do osi podwozia 4, a więc pod zasadniczo kątem 90° do osi przegubu 152. Ponieważ stojak 14-8 może przechylać się wokół dwóch osi 152,158, zatem może on łatwiej dostosowywać się do powierzchni nierównego gruntu, na której jest postawiony.

Przy tylnym końcu podwozia 4 są zamontowane dwa ustawione w odstępie wsporniki 160 (na fig. 1 i 2 pokazano tylko jeden) po jednym na każdym członie bocznym 6 i 8. Odpowiednia nóżka 162 jest zamontowana przegubowo w miejscu 164 na każdym wsporniku 160, zaś każda z dwóch nóżek posiada odpowiednie koło jezdne 166, z przymontowaną osią 167, przy czym każde koło znajduje się poza sąsiednim członem bocznym 6 albo 8. Poprzecznie do podłużnej osi podwozia wystaje płyta lub tylny stojak 168 o kształcie zasadniczo prostokątnym, który wystaje poniżej podwozia i poza każdy z jego boków. W sąsiedztwie każdego końca stojaka 168

171 865 znajduje się odpowiedni pionowy wspornik 170 (pokazano tylko jeden). Pomiędzy dwoma ustawionymi w odstępie wspornikami 170 jest przymontowany pręt 172, tworzący przegub wokół którego może swobodnie przechylać się stojak 168 wokół osi pod zasadniczo kątem 90° do osi podwozia. Ten przegubowy pręt 172 jest zamontowany na obydwu nóżkach 162 Pomiędzy dwiema nóżkami 162 znajduje się hydrauliczny zespół cylindryczno tłokowy 174. Jednym końcem siłownik 174 jest zamontowany przegubowo w miejscu 176 na jednej z belek wzmacniających 16. Drugim końcem siłownik 174 jest zamontowany przegubowo w miejscu 178 na poprzecznej rozpórce 180, odchodzącej od jednej z dwóch nóżek 162 do drugiej.

Jak pokazano przerywanymi liniami, na jednej z nóżek 162 jest zamontowany układ sterowania i zasilania 182 do sterowania doprowadzaniem ciśnienia hydraulicznego do siłownika 174. Układ 182 może zawierać pompę i zawory sterujące. Pompa może być uruchamiana poprzez poruszaną ręcznie rękojeść 182 dla rozwinięcia pożądanego ciśnienia hydraulicznego doprowadzanego do siłownika 174 dla wydłużenia go, powodując względny ruch pomiędzy tylnym stojakiem 168 a tylnym końcem podwozia 4 dla zwiększenia odległości pomiędzy nimi przez co podwozie może przesunąć się z położenia takiego jak pokazane na fig. 1 do położenia nachylonego (przedni koniec podwozia 4 najniżej) takiego jak pokazane na fig. 2, w którym obydwie nóżki 148, 168 stoją na powierzchni gruntu 186. Kąt nachylenia może ulegać zmianie do wartości maksymalnej wyznaczonej przez konstrukcję urządzenia w zależności od tego, jak daleko może ulec wydłużeniu siłownik 174. Tylny koniec podwozia 4 może być obniżony, przez cofnięcie siłownika 174 przez zastosowanie zaworów w układzie 182 dla zwolnienia ciśnienia hydraulicznego w siłowniku.

W razie potrzeby (i jak pokazano na fig. 1 i 2) można zamontować dwa lub więcej kół 188 (na fig. 1 i 2 pokazane tylko jedno) o działaniu samonastawnym, na odpowiednim wsporniku 190 wystającym w dół od odpowiedniego członu bocznego 6 albo 8 tak, że gdy wyrzutnia kreta 2 znajduje się w pozycji transportowej takiej jak pokazano na fig. 1, wówczas może ona stać na czterech kołach 166,188, które ułatwiają jej manewrowalność, przykładowo przy załadowywaniu lub zdejmowaniu z pojazdu transportowego lub może poruszać się na kołach toczących się po gruncie.

Gdy wyrzutnia kreta 2 ma zostać użyta wówczas jest ona transportowana na miejsce, gdzie trzeba wywiercić kanał. Często jest wykopany dół, od którego kret rozpoczyna wiercenie poniżej ziemi. Wyrzutnia 2 może stać na powierzchni gruntu 186 poza dołem, w razie potrzeby, i może być nachylona pod odpowiednim kątem (z zastosowaniem siłownika 174 i układu zasilania lub sterowania 182) dla doprowadzania struny rur wiertniczych 24 do wierconego kanału za kretem podłączonym do prowadzącego końca struny. Podczas prac przygotowawczych i z' członem ślizgowym 36 przyblokowanym do przedniego końca podwozia 4 za pomocą kołków blokujących 102, do cylindra 56 zostaje przyłożony napęd hydrauliczny dla napędzania go do tyłu od członu ślizgowego 36 tak, ze czopy 115 wchodzą do łożysk czopowych 120, do których następnie zablokowany jesl cylinder 36 przez przechylanie zapadek 122 do położenia ograniczającego czopy (pokazanego na fig. 2 i 3). Teraz zwalnia się kołki blokujące 102 z podwozia 41 przykłada napęd hydrauliczny do cylindra 56 dla wycofania pręta łączącego 54, przez co człon ślizgowy 36 i głowica wiertnicza 76, 78, 80 są pociągnięte w kierunku wyższego końca podwozia 4. Suw roboczy tłoka w cylindrze 56 jest zasadniczo równy lub większy niż długość każdego pręta 24 w strunie wiertniczej. Każda rura wiertnicza 24 posiada zewnętrznie nagwintowany koniec prowadzący oraz koniec wieczny 194, utworzony j ako łącznik 196 z poszerzonym końcem mający przykręconą wewnętrzną śrubę, która może być zdejmowalnie wkręcana na prowadzący koniec następnej rury wiertniczej. Ostatnia rura wiertnicza 24 w strunie jest umieszczona tak,, że jej koniec wieczny przechodzi przez prowadnicę 22 i wystaje nieznacznie poza przedni koniec podwozia 4. Teraz można wkręcić prowadzący koniec następnej rury wiertniczej 24 do łącznika rury wiertniczej w prowadnicy 22, zaś łącznik 194 nowej rury wiertniczej jest nakręcony ^a mrę,łączącą 92 głowicy wiertniczej 76, 78, 80 sąsiadującej z nowym końcem podwozia 4. W tym momencie jest doprowadzane w znany sposób sprężone powietrze poprzez skrzynkę,powietrzną 76 doistruny z rurami dla pneumatycznego uruchomienia udarowego kreta przy prowadzącym końcu struny. Można też uruchomić silnik hydrauliczny 80 dla nadania momentu wyjściowego, obracającego rurę łączącą 92 i tym samym stawę wiertniczą i kreta

171 865

Do cylindra 56 jest doprowadzane hydrauliczne ciśnienie w taki sposób aby wysunąć pręt łączący 54, a tym samym popchnąć człon ślizgowy 36 i głowicę wiertniczą 76, 78, 80 wzdłuż podwozia w dół w kierunku jego przedniego końca. W konsekwencji struna rur 24 i kret zostają tAnrl/lrinn Λ Λ ρκζυ.νχαίιν' ν/νινιζ^ια-ΐ^γ w <u.i i J u. oi i j . —· /Ιλύο ηπΩ nr\nicmin’7 r\<4 n .

A^ZjC L/lłU. LZ y V· JL. 11 tl\_- Ł. 11 U. W UUZ-, p V?V-lłł_/<J.Zjl od ciśnie nia hydraulicznego i ponieważ liniowy napór pręta łączącego 54 jest przekazywany prostoliniowo zasadniczo bezpośrednio przez głowicę wiertniczą do struny pręta wiertniczego. Linta oddziaływania pręta łączącego 54 i podłużna oś rury łączącej 92 mogą aczkolwiek nie jest to konieczne stanowić tę sama limę prostą, mogą one przykładowo być zasadniczo równoległe, oddalone o niewielką odległość od siebie lub znajdować się pod kątem względem siebie

Ponieważ hydrauliczny napór wywierany na strunę z rurami może być duży, zatem może występować tendencja do podnoszenia się wyrzutnika kreta 2 ponad ziemię w wyniku reakcji. Dla zatrzymania tego ruchu, nóżki 148 i 158 mogą być przytwierdzone do gruntu 186 poprzez stosunkowo długie zdejmowalne metalowe paliki 196, przybite młotkiem poprzez nóżki Jak można zobaczyć na fig. 2, paliki 192 przytrzymujące przednią nóżkę 148 są nachylone w dół od przedniego kierunku, zaś paliki 196 przytrzymujące tylną nóżkę 168 są nachylone w dół od kierunku tylnego. Każda nóżka 148, 168 posiada dwa towarzyszące paliki 196, po jednym w sąsiedztwie każdego końca nóżki. Każda nóżka 148, 168 posiada zamontowaną na niej nachyloną rurę 198 z otwartymi końcami, usytuowaną współosiowo względem odpowiedniego otworu poprzez nóżkę. Paliki 196 są osadzone i prowadzone poprzez rury 198. Paliki 196 i rura 198 przytrzymują mocno nóżki na miejscu względem gruntu, ponieważ istnieje większa możliwość kontaktu ze sobą w więcej niż jednym punkcie wzdłuż ich długości przez co zmniejsza się prawdopodobieństwo obrotu odpowiedniej nóżki wokół pojedynczego punktu kontaktu z palikiem. Także dla zabezpieczenia mocnego zatrzymania w gruncie, paliki 198 mogą być utworzone z metalu kątowego, mającego przykładowo przekrój w kształcie L.

Reakcja hydraulicznego naporu na strunę z rurami wiertniczymi oddziaływuje również dla poszerzenia szczeliny pomiędzy tylnym końcem podwozia 4 a tylną nóżką 168, co zwiększa przechylenie podwozia. Dla przeciwdziałania temu, pomiędzy podwoziem 4 i tylną nóżką 168 osadza się mechaniczne ograniczenie. W pokazanym przykładzie ograniczenie to stanowi łańcuch z hakiem 202 na jednym końcu, zakrzywionym do postaci metalowej pętli lub oczka 204 w kształcie duże U, zamontowanej na tylnej nóżce 168 i przymocowanej do następnej metalowej pętli lub oczka 206 w kształcie U zamontowanej na tyle podwozia i mającej palik 208, na którym jest zdejmowalnie osadzone jarzmo łańcucha. Silnik hydrauliczny może być zatrzymany w razie potrzeby, przy czym pręt łączący 54 stale popycha strunę z rućami. Wiadomo, że poprzez umiarkowane zatrzymanie obrotu kreta tak, że kret zatrzymuje się w wybranej pozycji względem jego osi obrotu, może on być sterowany poprzez efekt jego ciągłej pracy udarowej, dla spowodowania przejścia pożądanego toru podczas obrotu, w którym to przypadku kret posiada na swoim końcu prowadzącym znany klin lub narzędzie wiertnicze o postaci świdra.

Po dojściu członu ślizgowego 36 i głowicy wiertniczej 76, 78, 80 do przedniego końca podwozia 4, pręt łączący 54 osiąga koniec swego suwu roboczego i ustaje popychanie struny z rurami wiertniczymi. Teraz rozłącza się rurę łączącą 92 od struny i człon ślizgowy 36 oraz głowica wiertnicza 76, 78, 80 są pociągane z powrotem do tylnego końca podwozia poprzez wycofywanie hydrauliczne pręta łączącego 54 tak, że do wiecznego końca struny i do rury łączącej 92 może być podłączona nowa rura wiertnicza 24.

Ponieważ głowica wiertnicza 76,78,80 jest ruchoma do tyłu i do przodu o pewną odległość w stosunku do członu ślizgowego 36 poprzez zamontowanie na prętach 94 pomiędzy wspornikami 98, 100, zatem może ona być uruchamiana dając potrzebną przestrzeń roboczą dla umożliwienia odłączenia rury wiertniczej 24 od rury łączącej 92 lub bliskie sąsiedztwo umożliwiające przyłączenie rury wiertniczej do rury łączącej.

Należy zauważyć, ze ze względu na to, ze rura łącząca 92 podlega ruchowi posuwisto zwrotnemu, zatem wyrzutnia 2 może również być wykorzystywana do wyciągania struny z rurami wiertniczymi i kreta z wywierconego kanału, przy czym potrzebna tu procedura stanowi zasadniczo działanie odwrotne do opisanego powyżej. Po zakończeniu popychania lub wyciągania struny rur wiertniczych, lub przy innego rodzaju potrzebie złozenia wyrzutni, człon ślizgowy 36 jest zawrócony do przedniego końca podwozia 4 i zablokowany do niego przez

171 865 zastosowanie kołków blokujących 102, a następnie zapadki 122 są przechylone z powrotem dla uwolnienia czopów 115. Obecnie napęd hydrauliczny przykładany do przewodu 142, przewodu 144 stosowanego jako wylot, powoduje cofnięcie cylindra 56. wzdłuż podwozia 4 w kierunku .u aż ι_'γ·νίζ_)ΐ zawarta wewnątrz długości podwozia. Po wodo przod duje to znaczne skrócenie wyrzutni w porównaniu z długością aktywną dla popychania lub wyciągania rur wiertniczych 24. W stanie tak skróconym, wyrzutnia 2 jest łatwiejsza do obsługi i transportu. Paliki 196 są wyciągnięte z gruntu i uruchamia się zawory układu zasilania i sterowania 182 dla wyzwolenia ciśnienia w siłowniku 174 tak, że nóżki 162 cofają się albo pod ciężarem wyrzutni, lub automatycznie dla umożliwienia kontaktu kół 166, 188 z ziemią Tak samo można odłączyć łańcuch 200 od palika 208 i/lub oczka 204.

Ponieważ dla wywarcia naporu lub siły ciągnącej na strunę rur wiertniczych jest zastosowany cylinder hydrauliczny 56, zatem jest możliwe selektywne kontrolowanie stosowanej siły (napór pręta łączącego = się wybrane ciśnienie hydrauliczne x powierzchnia tłoka), i ponieważ siła jest przykładana od pręta łączącego 54 zasadniczo bezpośrednio i liniowo do struny z rurami, zatem jest możliwe dobieranie pożądanej siły i osiąga się pewność, że jest to zasadniczo siła pożądana, z którą powinna pracować struna z rurami wiertniczymi. Ponieważ cylinder 56 i pręt łączący 54 oddziaływują na strunę z rurami wiertniczymi przez uruchamianie członu ślizgowego 36, zatem ten człon ślizgowy nie podpiera cylindra 56, ponieważ jest on podparty i przytrzymywany przez ustalacz 136 łączący się z płytą blokującą 62.

Claims (27)

Wyrzutnia kreta wiertniczego i sposób uruchamiania wyrzutni kreta wiertniczego Zastrzeżenia patentowe

1. Wyrzutnia kreta wiertniczego, z której jest wyprowadzana pod wpływem napędu hydraulicznego struna rur wiertniczych, mająca na oddalonym od wyrzutni końcu kreta uruchamianego dla wiercenia podziemnego kanału, przy czym ta wyrzutnia kreta zawiera podwozie, napędzany hydraulicznie zespół cylindryczno - tłokowy podwójnego działania, zawierający cylinder z pracującym w nim tłokiem i oddziaływujący dla posuwisto-zwrotnego uruchamiania pręta łączącego w wyniku posuwisto-zwrotnego ruchu tłoka, przy czym ten cylinder jest zamontowany na wspomnianym podwoziu i może wykonywać ruch podłużny względem tego podwozia, zespół łączący do odłączalnego przyłączania pręta łączącego do rury wiertniczej na końcu struny rur wiertniczych podczas pracy wyrzutni, zaś kret znajduje się na drugim końcu struny tak, że gdy pręt łączący wykonuje liniowe suwy pracy względem cylindra, to liniowy ruch pręta jest przekazywany jako ruch liniowy na stiunę rur wiertniczych, która jest popychana lub pociągana poprzez len ruch pręta łączącego, przy czym cylinder jest ruchomy podłużnie względem podwozia pomiędzy pierwszym i drugim położeniem, pierwszy odłączalny człon ograniczający do utrzymywania pręta łączącego zasadniczo nieruchomo względem tego podwozia, przez co w wyniku napędu hydraulicznego cylinder może być uruchamiany od pierwszego położenia do drugiego położenia i na odwrót oraz drugi odłączalny człon ograniczający do utrzymywania cylindra zasadniczo nieruchomo podłużnie w tym drugim położeniu, przez co w wyniku napędu hydraulicznego przyłożonego do cylindra wspomniany pręt łączący może poruszać się posuwisto-zwrotnie względem cylindra tak, że pod wpływem zewnętrznego ruchu odbieranego z cylindra, pręt łączący wywiera siłę popychającą na strunę rur wiertniczych, podłączoną do pręta łączącego w trakcie pracy wyrzutni, znamienna tym, że cylinder (56) w drugim położeniu wystaje poza podwozie (4), zaś na cylindrze (56) i podwoziu (4) znajduje się odłączalny zespół połączeniowy (130,136) dla ograniczania i dla podpierania cylindra (56) przed zsunięciem z tego podwozia (4).

2. Wyrzutnia kreta według zastrz. 1, znamienna tym, że pręt łączący (54) wychodzi z pierwszego końca cylindra (56), zaś w drugim położeniu przeciwległy lub drugi koniec cylindra (56) wystaje poza podwozie (4), a odłączalny 'zespół połączeniowy (130,136) zawiera ustalacz (136), zamontowany na jednym z elementów (4,56), które stanowi podwozie (4) icylinder (56) oraz człon (130) z otworem (134), zamontowany na drugim z tych elementów (4,56) dla łączenia ustalacza (136) z tym otworem (134), gdy cylinder (56) znajduje się w tym drugim położeniu lub blisko niego.

3. Wyrzutnia kreta według zastrz. 1, znamienna tym, że cylinder (56) podczas ruchu pomiędzy pierwszym i drugim położeniem jest podparty ślizgowo poprzez prowadnicę (28) na podwoziu (4).

4. Wyrzutnia kreta według zastrz. 3, znamienna tym, że prowadnica (28) zawiera łożysko toczne (58).

5. Wyrzutnia kreta według zastrz. 1, znamienna tym, że cylinder (56) jest wyposażony w czopy (115), zachodzące w łożyska czopowe (120), gdy cylinder (56) porusza się do drugiego położenia, przy czym te łożyska czopowe (120) są zamontowane na podwoziu (4), i ma zwalnianą zapadkę (122) dla odłączalnego przytrzymywania czopów (115) we wspomnianych łożyskach czopowych (120).

6. Wyrzutnia kreta według zastrz. 5, znamienna tym, że każde łożysko czopowe (120) stanowi wrąb, mający otwarty bok lub wlot, do którego prowadzi pochyła powierzchnia (118) dla kierowania czopa (115) wgłąb tego wrębu.

7. Wyrzutnia kreta według zastrz. 1, znamienna tym, że na podwoziu (4) jest zamontowany ślizgowo człon ślizgowy (36), na którym jest zamontowany zespół łączący (76, 78, 80, 92) do

171 865 przyłączania do rury wiertniczej (24), a ponadto do członu ślizgowego (36) jest przyłączony pręt łączący (54) za pomocą łączników (50, 52, 46).

8 Wyrzutnia kreta według zastrz 7. znamienna tym. że zespół łączący (76. 80. 92) jest . ____ i τι «1 ιιύ/ΙΙίιτ i zeci wnych, w ziiuZ a χιπγτΙαγΙλκπ Γ'^Ι'Αηιι rli τ rrr»ii a ,t r l/iOfiinl/<^ aIi t-\łZjttłiiOiiWW ciiij t vivnv7iuv7 wz^iy-uLiu vzivnu y+juj w i\ivium\.avii pn których jest uruchamiany człon ślizgowy (36) za pomocą pręta łączącego (54).

9. Wyrzutnia kreta według zastrz. 8, znamienna tym, ze podwozie (4) zawiera bieżnie (32, 34), po których ślizga się człon ślizgowy (36).

10. Wyrzutnia kreta według zastrz. 7, znamienna tym, ze człon ślizgowy (36) jest połączony ślizgowo z podwoziem (4).

11. Wyrzutnia kreta według zastrz. 9, znamienna tym, że zespół łączący (76. 78, 80, 92) zawiera głowicę wiertniczą (76, 80, 92), przy czym głowica wiertnicza (76, 80, 92) jest zamontowana na członie ślizgowym (36) ruchomo względem tego członu ślizgowego (36) we wspomnianych przeciwnych kierunkach.

12. Wyrzutnia kreta według zastrz. 8, znamienna tym, ze zespół łączący (76, 80, 92) ma podzespół (76, 90) do doprowadzania sprężonego powietrza do tego zespołu łączącego (76, 80, 92) dla zasilania rury wiertniczej (24), gdy jest ona podłączona do tego zespołu łączącego (76, 80, 92).

13 Wyrzutnia kreta według zastrz. 8, znamienna tym, że zespół łączący (76, 80, 92) ma podzespół (80, 86) do obracania zespołu łączącego dla obracania rury wiertniczej (24), gdy jest ona podłączona do tego zespołu łączącego (76, 80, 92).

14. Wyrzutnia kreta według zastrz. 8, znamienna tym, że zespół łączący (76, 80, 92) ma pierwszy odłączalny człon ograniczający w postaci kołka blokującego (102) do łączenia członu ślizgowego (36) i do odłączalnego łączenia podwozia (4).

15. Wyrzutnia kreta według zastrz. 1, znamienna tym, że zespół cylindryczno-tłokowy stanowi zespół hydrauliczny.

16. Wyrzutnia kreta według zastrz. 1, znamienna tym, że podwozie (4) jest przechylne względem powierzchni ziemi (186) za pomocą oddziaływania siłownika (174) uruchamianego ciśnieniem płynu.

17. Wyrzutnia kreta według zastrz. 16, znamienna tym, ze podwozie (4) ma odłączalny mechaniczny zespól ograniczający (200, 206) przeciwdziałający rozszerzeniu się kąta, pod którym przechyla się to podwozie (4).

18. Wyrzutnia kreta według zastrz. 1, znamienna tym, że podwozie (4) jest wyposażone w przynajmniej jeden stojak (148,168) do ustawienia na powierzchni ziemi (186).

19. Wyrzutnia kreta według zastrz. 18, znamienna tym, że stojak (148, 168) posiada przynajmniej jedną rurę (198) dla pomieszczenia palika (196) wbijanego w ziemię.

20. Wyrzutnia kreta według zastrz. 19, znamienna tym, ze palik (196) ma postać metalowego kątownika.

21. Wyrzutnia kreta według zastrz. 1, znamienna tym, że podwozie (4) posiada koła (166,168) do toczenia się po ziemi.

22. Wyrzutnia kreta według zastrz. 18, znamienna tym, ze stojak (148,168) jest zamontowany przechylnie wokół przynajmniej jednej osi (152,172).

23. Sposób uruchamiania wyrzutni kreta, przeznaczony do przynajmniej popychania struny rur wiertniczych za kreta wiercącego kanał w ziemi, który to sposób obejmuje stosowanie wyrzutni kreta, zawierającej podwozie na którym jest zamontowana ślizgowo głowica wiertnicza, która jest odłączalnie przyłączona do struny, oraz hydrauliczny zespół cylindryczno-tłokowy podwójnego działania, zamontowany ślizgowo na tym podwoziu i mający pręt łączący do pociągania i popychania głowicy wiertniczej, odłączalne łączenie głowicy wiertniczej z podwoziem w pierwszym położeniu wzdłuż podwozia poprzez odłączalny pręt łączący dla utrzymywania głowicy wiertniczej w pierwszym położeniu, przykładanie ciśnienia hydraulicznego do wspomnianego zespołu dla przesunięcia cylindra wzdłuż pręta łączącego i podwozia w pierwszym kierunku do drugiego położenia wzdłuż podwozia, przy czym to pierwsze i drugie położenie są oddalone od siebie, odłączalne łączenie cylindra tego zespołu z podwoziem w di ugim położeniu, uruchamianie pręta łączącego dla odłączenia głowicy wiertniczej od podwozia dla umożliwienia odsunięcia głowicy wiertniczej od tego pierwszego położenia, i przykładanie ciśnienia hydraulicznego do zespołu dla cofnięcia pręta łączącego do cylindra i

171 865 przesunięcia głowicy wiertniczej w pierwszym kierunku wzdłuż podwozia w stronę tego drugiego położenia, znamienny tym, ze gdy cylinder (56) znajduje się we wspomnianym drugim położeniu to większa część długości tego cylindra (56) wystaje poza koniec podwozia (4).

24. Sposób według zastrz. 23, znamienny tym, ze gdy cylinder (56) jest odłączalnie połączony z podwoziem (4) w tym drugim położeniu, wówczas przyłożenie ciśnienia hydraulicznego do zespołu (54, 56) powoduje wysunięcie pręta łączącego (54) z cylindra (56) i popchnięcie głowicy wiertniczej (76, 78, 80) w przeciwnym drugim kierunku w stronę pierwszego położenia, i popychanie wspomnianej struny (24) podłączonej do głowicy wiertniczej (76, 78, 80)

25. Sposób według zastrz. 23, znamienny tym, że gdy cylinder (56) jest odłączalnie połączony z podwoziem (4) w drugim położeniu a pręt łączący (54) jest wysunięty z tego cylindra (56), wówczas przyłożenie ciśnienia hydraulicznego do zespołu (54, 56) dla cofnięcia pręta łączącego (54) do cylindra (56) powoduje pociągnięcie struny (24) podłączonej do głowicy wiertniczej (76, 78, 80).

26. Sposób według zastrz. 24, znamienny tym, że gdy głowica wiertnicza (76, 78, 80) jest odłączalnie połączona kołkiem (102) w pierwszym położeniu i jest przyłożone ciśnienie hydrauliczne dla przesunięci a cylindra (56) wzdłuż pręta łączącego (54) w przeciwnym drugim kierunku z drugiego położenia w stronę pierwszego położenia, wówczas cylinder (56) zostaje przesunięty tak, ze przynajmniej główna część jego długości nie wystaje poza ten koniec.

27. Sposób według zastrz. 23, znamienny tym, że głowica wiertnicza (76, 78, 80) jest przesuwana posuwisto-zwrotnie wzdłuż podwozia (4) za pomocą ciśnienia hydraulicznego, przyłożonego do tego zespołu (54, 56) o wartość suwu roboczego, która jest większa lub przynajmniej zasadniczo równa długości pręta wiertniczego (54) w strunie lub przyporządkowanego strunie