PL171895B1 - Zamek do ryglowania drzwi dźwigu, zwłaszcza osobowego - Google Patents

Abstract

Zamek do ryglowania drzwi dźwigu, © zwłaszcza osobowego, z ryglem, na który działa dźwignia zakończona rolką wchodzącą w kontakt z krzywką umieszczoną na kabinie dźwigu, mający styki elektryczne włączone szeregowo w obwód sterowy dźwigu, znamienny tym, że rygiel (4) wyposażonyjest w przesuwkę (7) mającą wybranie (10) odpowiadające wymiarami zapadce (11) i w zapadkę (11) umieszczoną wahliwie pod lub nad przesuwką (7), a pod lub nad ryglem (4) znajduje się blokada (2) połączona z korpusem (3) zamka, o którą opiera się jedna krawędź zapadki (11), uniemożliwiając wysunięcie się całkowite rygla (4), natomiast w drzwiach w otworze (16) na rygiel (4) znajduje się popychacz (17) umieszczony naprzeciw przesuwki (7) i wchodzący w kontakt z przesuwką (17) podczas zamykania drzwi.

Description

Przedmiotem wynalazku jest zamek do ryglowania drzwi dźwigu, zwłaszcza osobowego. Zamek znajduje zastosowanie do zamykania drzwi zewnętrznych, tak zwanych przystankowych, odcinających wnętrze szybu dźwigu od pomieszczenia, w którym oczekują pasażerowie na kabinę dźwigu.

Ze względu na bezpieczeństwo pasażerów, bezwarunkowo podczas ruchu kabiny dźwigu drzwi na wszystkich przystankach, czyli piętrach, muszą być zamknięte. Jednym z kilku jednocześnie stosowanych w dźwigach sposobów jest wbudowanie w zamki styków elektrycznych, włączonych szeregowo w obwód sterowniczy dźwigu. Kabina dźwigu może wtedy zostać wprawiona w ruch, gdy wszystkie zamki, a więc i drzwi, są dokładnie zamknięte a styki w zamkach zwarte. Niedomknięte na jakimkolwiek przystanku drzwi powodują przerwę w obwodzie elektrycznym i brak ruchu kabiny.

Istnieje wiele konstrukcji zamków spełniających warunek zwarcia styków w zamku przy całkowitym wysunięciu się rygla. Jedną z takich konstrukcji, obecnie nie stosowaną, jest dźwigniowa konstrukcja opisana w polskim zgłoszeniu P. 213 532. Ostatnio stosowane zamki wbudowane są w ościeżnice drzwi dźwigu. Rygiel takiego zamka odsuwany jest przy otwieraniu drzwi przez nacisk krzywki umocowanej na kabinie, a po zwolnieniu podczas odjazdu kabiny rygiel wysuwany jest przy zamykaniu drzwi przez sprężynę. Zamki takie tworzą blokadę mchu kabiny polegającą na sprężeniu rygla z zespołem styków tak,, aby styki były utrzymane w stanie rozwartym, gdy zamek i drzwi są otwarte i w stanie zwartym, gdy zamek i drzwi są zamknięte.

Celem wynalazku jest opracowanie niezawodnie działającego zamka, w którym umożliwione jest zatrzymanie rygla przed położeniem zwarcia styków. Położenie takie uniemożliwia ruch kabiny i dopiero całkowite wysunięcie rygla i zupełne, pewne zamknięcie drzwi daje stan zwarcia styków.

Według wynalazku rygiel zamka wyposażony jest w przesuwkę i w zapadkę umieszczoną wahliwie pod lub nad przesuwką. Przesuwką ma wybranie, w które może chować się zapadka. Pod lub nad ryglem znajduje się blokada połączona z korpusem zamka, o którą opiera się krawędź zapadki, uniemożliwiając całkowite wysunięcie się rygla. W drzwiach dźwigu, w otworze na rygiel znajduje się popychacz umieszczony naprzeciw przesuwki i wchodzący w kontakt z przesuwką podczas zamykania drzwi.

Tak zbudowany zamek nie powoduje zwierania się styków przy częściowym wysunięciu się rygla czyli przy niestarannym zamknięciu drzwi dźwigu. Styki w zamku według wynalazku zostają zwarte, gdy drzwi będą prawidłowo zamknięte, a rygiel wysunie się całkowicie i przesuwką wejdzie w kontakt z popychaczem w drzwiach.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zamek zablokowany w sytuacji, gdy drzwi są niedomknięte, fig. 2 przedstawia

171 895 zamek w momencie, gdy zastępuje odblokowanie rygla po wejściu w kontakt przesuwki z popychaczem, a fig. 3 - zamek całkowicie zamknięty z przesuwką wciśniętą przez popychacz i z zapadką odblokowaną.

Między górną prowadnicą 1 i dolną prowadnicą, która jednocześnie jest blokadą 2, umieszczonymi w korpusie 3, przesuwa się plaski rygiel 4, wypychany na zewnątrz zamka sprężyną 5 działającą na rygiel 4 poprzez dźwignię 6. W ryglu 4 znajduje się wybranie A, w którym umieszczona jest przesuwką 7 wypychana sprężyną 8. Znajdujący się na końcu przesuwki 7 ogranicznik 9 opierający się o ściankę wgłębienia w wybraniu A pozwala na przesunięcie się przesuwki 7 tylko do położenia, gdy czoło przesuwki 7 i czoło rygla 4 utworzą jedną płaszczyznę. Przesuwką 7 ma wybranie 10 przeznaczone do współpracy z zapadką 11 umieszczoną wahliwie w ryglu 4 pod przesuwką 7.

Zapadka 11 w położeniu otwartym zamka, to znaczy, gdy rygiel 4 jest wsunięty do wnętrza korpusu 3, swą górną krawędzią dotyka spodu przesuwki 7, a swą dolną krawędzią dotyka spodu wybrania 13 wykonanego w dolnej prowadnicy - blokadzie 2 rygla 4. Na lewym końcu rygla 4 umieszczony jest zwieracz 14 poruszający się wraz z ryglem 4, natomiast na ściance korpusu 3 naprzeciw zwieracza 14 umieszczona jest na stałe para elektrycznych styków 15.

Opisany według wynalazku zamek jest wbudowany w ościeżnicę drzwi. W drzwiach w otworze 16, do którego wchodzi rygiel 4, umieszczony jest stały popychacz 17 zatrzymujący przesuwkę 7. Jeden koniec dźwigni 6 współdziała z ryglem 4, a drugi koniec wyposażony jest w rolkę 18, która współpracuje z krzywką nie pokazaną na rysunku, umieszczoną na kabinie dźwigu. Kabina, dojeżdżając do piętra, na które została wezwana, naciska swoją krzywką rolkę 18, w wyniku czego górna część dźwigni 6 przemieszcza się w kierunku strzałki B, a dolna część dźwigni 6 przesuwa rygiel 4 w kierunku przeciwnym i drzwi zostają otwarte, a zwieracz 14 odsuwa się od styków 15. Gdy kabina odjeżdża z przystanku, dźwignia 6 jest uwalniana od nacisku krzywki, sprężyna 5 przesuwa dolną część dźwigni 6, a więc i rygiel 4 w kierunku na zewnątrz. Jednocześnie z ryglem 4 przesuwa się pod wpływem sprężyny przesuwką 7 i zapadka 11 aż do momentu, gdy zapadka 11 oprze się swą dolną krawędzią o pochyłą ściankę wybrania 13 w dolnej prowadnicy - blokadzie 2, podczas gdy górna krawędź zapadki 11 będzie zapierać się o spód przesuwki 7. W takim położeniu ruch rygla 4 może zostać zablokowany. W tym czasie następuje kontakt przesuwki 7 z popychaczem 17. Na drodze zaznaczonej na rysunku wymiarem a rygiel 4 przesuwa się względem przesuwki 7 zatrzymanej popychaczem aż do momentu, gdy górna krawędź zapadki 11 będzie mogła unieść się i wejść do wybrania 10 w unieruchomionej przesuwce 7, ślizgając się po pochyłej ściance wybrania 13 w prowadnicy - blokadzie 2. Dalej następuje bez przeszkód ruch całkowitego wysuwania się rygla 4 i zwarcie styków 15 zwieraczem 14. W przypadku jakiejkolwiek nieprawidłowości w zamykaniu drzwi dźwigu - na przykład przy niedomkniętych drzwiach - nie wystąpi kontakt popychacza 17 z przesuwką 7, rygiel 4 pod wpływem sprężyny 5 wysunie się częściowo i zostanie zablokowany zapadką 11 a styki 15 pozostaną rozwarte uniemożliwiając ruch kabiny.

Według wynalazku rygiel 4 może mieć również kształt walca, wewnątrz którego jest umieszczona trzpieniowa przesuwką, a na ryglu odpowiednio umocowana jest zapadka współpracująca z prowadnicą - blokadą. Może okazać się korzystne umieszczenie zapadki i blokady nad przesuwką. Również ogranicznik przesuwki może mieć inne dowolne rozwiązanie konstrukcyjne, na przykład jako kołek umieszczony poprzecznie w przesuwce i poruszający się w szparze rygla.

171 895

Fig. 2

171 895

©9· ³

171 895

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Zamek do ryglowania drzwi dźwigu, zwłaszcza osobowego, z ryglem, na który działa dźwignia zakończona rolką wchodzącą w kontakt z krzywką umieszczoną na kabinie dźwigu, mający styki elektryczne włączone szeregowo w obwód sterowy dźwigu, znamienny tym, że rygiel (4) wyposażony jest w przesuwkę (7) mającą wybranie (10) odpowiadające wymiarami zapadce (11) i w zapadkę (11) umieszczoną wahliwie pod lub nad przesuwką (7), a pod lub nad ryglem (4) znajduje się blokada (2) połączona z korpusem (3) zamka, o którą opiera się jedna krawędź zapadki (11), uniemożliwiając wysunięcie się całkowite rygla (4), natomiast w drzwiach w otworze (16) na rygiel (4) znajduje się popychacz (17) umieszczony naprzeciw przesuwki (7) i wchodzący w kontakt z przesuwką (17) podczas zamykania drzwi.