PL172105B1

PL172105B1 - Srodek kosmetyczny zawierajacy fosfolipidy i fluoroweglowodory oraz sposób jego wytwarzania PL PL PL

Info

Publication number: PL172105B1
Application number: PL93306536A
Authority: PL
Inventors: Udo Gross; Leonhard Zastrow; Joachim Roeding; Klaus Stanzl
Original assignee: Lancaster Group Gmbh
Priority date: 1992-06-26
Filing date: 1993-06-24
Publication date: 1997-08-29
Also published as: WO1994000098A1; DK0645997T3; JPH07508008A; HUT69311A; DE59301223D1; SK156494A3; EP0645997B1; NO944958L; AU4308193A; IL105944A0; GR3018498T3; HK1002698A1; CZ283658B6; HU9403735D0; ATE131717T1; IL105944A; CA2138977C; HU214042B; EP0645997A1; NZ253002A

Abstract

1. Srodek kosmetyczny zawierajacy fosfolipidy i fluoroweglowodory oraz nosnik kosmetyczny, znamienny tym, ze zawiera 20 do 99,5% wagowych kosmetycznego nosni- ka oraz 0,05 do 80% wagowych asymetrycznych plytkowych agregatów zlozonych z 0,1 do 40% wagowych fosfolipidów zawierajacych fosfatydylocholine w ilosci 30 do 99% wagowych oraz z 0,2 do 100% wag./obj. wysyconego tlenem pod normalnym lub podwy- zszonym cisnieniem sfluorowanego weglowodoru lub mieszanki sfluorowanych weglo- wodorów. 10. Sposób wytwarzania srodka kosmetycznego zawierajacego fosfolipidy i sfluo- rowane weglowodory oraz nosnik kosmetyczny, znamienny tym, ze 0,1 do 40% wago- wych fosfolipidów o zawartosci fosfatydylocholiny 30 do 99% wagowych emulguje sie z 0,2 do 100% wag./obj. fluoroweglowodoru lub z mieszanka fluoroweglowodorów przy wysokich obrotach mieszadla, a nastepnie calosc emulguje sie przy podwyzszonym cisnieniu az do otrzymania asymetrycznych plytkowych agregatów o wielkosci czastek 50 do 1000 nm. i 0,05 do 80% wagowych otrzymanych agregatów emulguje sie z 20 do 99,5% wagowych kosmetycznego nosnika, przy czym fluoroweglowodory zawarte w agregatach wysyca sie tlenem pod normalnym lub podwyzszonym cisnieniem. PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest kosmetyk zawierający fosfolipidy i sfluorowane węglowodory polepszające zaopatrywanie skóry ludzkiej w tlen.

Ogólnie znaną jest rzeczą, że stosuje się w charakterze preparatów kosmetycznych pewne specjalne struktury w postaci emulsji wodnej fosfolipido-liposomów. Liposomy wytwarzane z naturalnych fosfolipidów, na przykład zawartej w soi lecytyny odznaczają się płytkową, dwumolekulamą strukturą, odpowiadającą strukturze membran komórkowych. Przypisuje się im właściwości odnawiania struktury i ulepszania naturalnej zgodności odpornościowej naskórka. Liposomy przechodzą przez stratum corneum, rozmieszczają się w osłabionych miejscach naskórka czyli Epidermis i ulepszają strukturę międzykomórkową.

Podwyższenie biologicznej skuteczności kosmetyków można osiągnąć przez stosowanie odpowiednich substancji aktywnych i liposomów. Patent DE-A-3242385 (L’OREAL) opisuje liposomowy zestaw substancji, który w fazie liposomowej zawiera polipeptydowe ekstrakty roślinne (almondermina) oraz filtr ochronny, który chroni przed promieniami UV.

Firma Dior sprzedaje żel do twarzy Capture, który zawiera 5% ekstraktu z grasicy, 1% kolagenu oraz elastynowe peptydy, jak również 0,1% kwasu hialuronowego w liposomach o średnicy 100 nm z lecytyny sojowej. Żel zawiera dyspergator i jest pakowany do pojemników z pompką.

W celu poprawienia zaopatrzenia naskórka w tlen zaproponowano zastosowanie nadtlenków, na przykład nadtlenku wodoru, aby wytwarzający się in statu nascendi tlen pobudzał i aktywował metabolizm komórek naskórka. Jednakże znaczne działania uboczne, jak na przykład podrażnienia i uszkodzenia naskórka uniemożliwiły wdrożenie tego pomysłu. W patencie DE-A-2534315 zaproponowano kosmetyczną formułę użytkową zawierającą tlen. Zawiera ona w fazie wodnej gazowy fluorowęglowodór oraz związek powierzchniowo czynny. Całość jest pakowana do pojemników aerozolowych. Borgarello w patencie EP-A-296661 opracował stosowany w kosmetyce jednofazowy system izotropowy, w którym połączenia chlorowcowe są nośnikiem tlenu. Podał on typowy skład chemiczny zawierający 34% mieszaniny perchloro1-butyloczterowodorofuranu i polifluoro-1-propyloczterowodorofuranu, 7% izopropanolu, 49% wody i 10% emulgatora. Jako emulgator stosuje się fluorowe związki powierzchniowo czynne, na przykład typu amidów kwasu sulfonowego, perfluoroalkanów. Amidy kwasu sulfonowego są w wysokim stopniu powierzchniowo aktywne, jednakże wadą ich jest duża toksyczność LD50 = 0,1 do 0,2 g/kg i podrażnianie naskórka co stwierdzono w doświadczeniach przeprowadzonych na myszach. Stosowany jest również hemolifatyczny ekstrakt skorupiaków lub ekstrakt protein i proteidów z wołowej śledziony. Przy pomocy wspomnianych preparatów i metod nie można jednak uzyskać przekonywujących wyników odżywiania powierzchni naskórka.

Celem wynalazku jest wydatna poprawa zaopatrzenia naskórka w tlen w stopniu dającym się udowodnić i zmierzyć metodami analitycznymi.

Celem wynalazku jest również opracowanie kosmetyku doprowadzającego do naskórka potrzebną ilość tlenu. Środek kosmetyczny według wynalazku ma fosfolipidy, fluorowęglowodory i nośnik oraz charakteryzuje się tym, że zawiera 20 do 99,5% wagowych kosmetycznego nośnika oraz 0,05 do 80% wagowych asymetrycznych płytkowych agregatów złożonych z 0,1 do 40% wagowych fosfolipidów zawierających fosfatydylocholinę w ilości 30 do 99% wagowych oraz z 0,2 do 100% wag./obj. wysyconych tlenem pod normalnym lub podwyższonym ciśnieniem sfluorowanego węglowodoru lub mieszanki sfluorowanych węglowodorów.

% wag./obj. = ilość g/100 ml x 100.

Środek kosmetyczny korzystnie zawiera agregaty płytkowe z rdzeniem fluorowęglowodorowym o asymetrycznej przeważnie trójwarstwowej strukturze. Środek kosmetyczny zawiera sfluorowane węglowodory korzystnie wybrane z grupy złożonej z alifatycznych fluoroalkanów o prostych lub rozgałęzionych łańcuchach węglowych, mono lub bicyklicznych podstawionych w alkilu fluorem fluoroalkanów, perfluorowanych alifatycznych lub bicyklicznych amin, bis-(perfluroalkilo)-etenów, perfluoropolieterów oraz ich mieszanek, a także z perfluorodekaliny, F-butyloczterowodorofuranu, perfluorotrójbutyloaminy, bromku perfluorooktylowego, bis-fluoro- (butylo) etenu, lub C6-C9-perfluoroalkanów. Środek kosmetyczny zawiera sfluorowane węglo wodory w ilości korzystnie 20 do 100% wag./obj., w szczególności 40 do 100%, a najkorzystniej 70 do 100% wag./obj.

Środek kosmetyczny zawiera fosfolipidy wybrane korzystnie z grupy złożonej z naturalnych fosfolipidów, jak lecytyna sojowa lub lecytyna jajeczna, a także z syntetycznych fosfolipidów i/lub częściowo uwodornionych fosfolipidów oraz ma frakcję lipidową zawierającą fosfatydylocholinę w ilości korzystnie 70 do 99% wagowych i obok fosfatydylocholiny zawiera również korzystnie izolecytynę w ilości 1 do 10% wagowych. Środek kosmetyczny zawiera korzystnie wolno penetrujące w skórze sfluorowane węglowodory lub ich mieszanki o krytycznej temperaturze rozpuszczalności CST od 25 do 58°C.

Sposób według wynalazku wytwarzania środka kosmetycznego zawierającego fosfolipidy i sfluorowane węglowodory oraz nośnik kosmetyczny charakteryzuje się tym, że 0,1 do 40% wagowych fosfolipidów o zawartości fosfatydylocholiny 30 do 99% wagowych emulguje się z 0,2 do 100% wag./obj. fluorowęglowodoru lub z mieszanką fluorowęglowodorów przy wysokich obrotach mieszadła, a następnie całość emulguje się w homogenizatorze pod podwyższonym ciśnieniem aż do otrzymania asymetrycznych płytkowych agregatów o wielkości cząstek 50 do 1000 nm. Następnie 0,05 do 80% wagowych tych agregatów emulguje się z 20 do 99,5% wagowych kosmetycznego nośnika, przy czym fluorowęglowodory zawarte w agregatach wysyca się tlenem pod normalnym lub podwyższonym ciśnieniem. Fluorowęglowodory wybiera się korzystnie z grupy złożonej z alifatycznych fluoroalkanów o prostych lub rozgałęzionych łańcuchach węglowych, mono- lub bicyklicznych podstawionych w alkilu fluorem fluoroalkanów, perfluorowanych alifatycznych lub bicyklicznych amin, bis-(perfluoroalkilo)-etenów, perfluoropolieterów lub ich mieszanek, a w szczególności z grupy złożonej z perfluorodekaliny, F-butyloczterowodorofuranu, perfluorotrójbutyloaminy, bromku perfluorooktylowego, bis-fluoro (butylo) etenu lub C6-C9-perfluoroalkanów.

Sfluorowane węglowodory dodaje się w ilości korzystnie 20 do 100% wag./obj., najkorzystniej 40 do 100% wag./obj., a fosfolipidy - w ilości korzystnie 0,9 do 15% wagowych, a najkorzystniej 2 do 9% wagowych.

Stosowane określenia fluorowęglowodory, sfluorowane węglowodory lub perfluorowane węglowodory oznaczają węglowodory lub ich mieszanki, w których większość atomów wodoru zostało podstawione fluorem i które są zdolne do przenoszenia gazów, jak na przykład tlenu - O2 oraz dwutlenku węgla -CO2. Dość podstawionych fluorem atomów wodoru jest w tych związkach wystarczająca do absorpcji i przenoszenia odpowiedniej ilości gazu. Dobre właściwości absorpcyjne mają węglowodory, w których 90% atomów wodoru zostało podstawione fluorem. Zgodnie z wynalazkiem stosuje się węglowodory, w których podstawiono fluorem co najmniej 95%, korzystnie 98% lub 100% atomów wodoru. Jako fosfolipidy stosuje się fosfolipidy naturalne takie jak lecytyna zawarta w soi i w jajkach, fosfolipidy syntetyczne, lecytynę uwodornioną, fosfolipony H lub inne częściowo uwodornione fosfolipidy. Zawartość fosfatydylocholiny w fosfolipidach wynosi od 10 do 99% wagowych, przy czym korzystnejest stosowanie fosfolipidów zawierających od 30 do 99%, a w szczególności od 70 do 90% wagowych fosfatydylocholiny. Fosfolipidy mogą również zawierać obok fosfatydylocholiny lizolecytynę w ilości od 0,1 do 10% wagowych i/lub pochodne fosfolipidów, jak na przykład fosfatydyloetanoloamina, n-acetylofosfatydyloetanoloamina lub kwas fosfatydowy o stężeniu od 0,1 do 30% wagowych.

W przeciwieństwie do znanych wodnych emulsji liposomów - Vesikel, stabilizowane fosfolipidowe skupiska - agregaty według wynalazku mają w swoim rdzeniu hydrofobowe

172 105 fluorowęglowodory zdolne do transportowania tlenu. Ich chemiczne ustabilizowanie się na granicy powierzchni początkowo występuje w warstwie jednocząsteczkowej, a następnie w warstwie dwucząsteczkowej uformowanej w krótkim czasie po powstaniu warstwy poprzedniej. Te nowe agregaty cząsteczek mają odrębną strukturalną budowę i są określane jako asymetryczne płytkowe nośniki tlenu. Odznaczają się one bardzo wysoką koloidową chemiczną stabilnością, która przypuszczalnie jest osiągana dzięki płytkowej strukturze oraz powierzchniowemu ładunkowi agregatów. Dla uzyskania tych własności najbardziej odpowiednie są fosfolipidy lub ich mieszaniny zarówno naturalne jak i syntetyczne. Bardzo korzystne właściwości ma fosfatydylocholina. Dodaje się ją w ilości od 10 do 99% w połączeniu z lizolecytynami dodawanymi w ilości od 0,1 do 10% i/lub elektrycznie naładowanymi fosfolipidami dodawanymi w ilości od 0,1 do 30% wagowych. Wspomniane właściwości i skutki działania fosfolipidów można sprawdzić przez miareczkowanie kationowym polielektrolitem mierząc ich odpowiednie potencjały Zeta, a także gęstość ich ładunków elektrycznych. Dużą zaletą dyspersji fosfolipidowych według wynalazku jest intensyfikacja przenikania międzywarstwowego przez dodatkowe dostarczanie tlenu za pośrednictwem fluorowęglowodorów, a tym samym wzmożenie procesu wymiany materii w epidermalnej warstwie naskórka. Zostaje w ten sposób zaktywizowany ogólny stan oddychania naskórka i skóry. Podwyższenie respiracji komórek wzmacnia naturalny potencjał obronny skóry oraz przyspiesza wydzielanie toksyn skóry. Dlatego też kosmetyki zawierające fosfolipidy według wynalazku, to jest mające płytkową strukturę i zawierające wodę, wyraźnie doprowadzają wilgoć i mają właściwości wygładzające cerę, to jest naskórek. W zasadniczym przeciwieństwie do wspomnianych na wstępie znanych preparatów związki według wynalazku zachowują się nieco inaczej.

Nieoczekiwanie stwierdzono, że obojętne fluorowęglowodory o bardzo dużej zdolności rozpuszczania tlenu, stosowane w postaci płytkowych agregatów, mogą doskonale zaopatrywać skórę w tlen umiejętnie go dozując. Przenikanie asymetrycznych płytkowych agregatów wewnątrz skóry mogło być po raz pierwszy doświadczalnie stwierdzone metodą spektroskopową przy pomocy znakowanej dyspersji fosfolipidów na fizjologicznie nietkniętej izolowanej skórze. Badanie to potwierdziło opisane powyżej działanie i efekty stosowania związków według' wynalazku. Kosmetyki zawierające związki według wynalazku mogą być stosowane nie tylko do twarzy ludzkiej, ale również do całego ciała i jego epidermalnych obszarów włączając w to tkankę tłuszczową Cellulitis z niskim stopniem ukrwienia oraz obszar skóry na głowie, a w tym w szczególności komórki włosowe. Miejscowe stosowanie na skórze agregatów stabilizowanych fosfolipidami zawierającymi fluorowęglowodory nie było dotąd znane. Same sfluoryzowane węglowodory są chemicznie i biologicznie nieaktywnymi cieczami o wysokiej zdolności rozpuszczania tlenu. Dzięki tym własnościom zostały one zaproponowane do zastosowaniajako emulsje zastępujące krew i wypróbowane na ludziach w tym zakresie - K. C. Lowe: Blood substitutes, Wielka Brytania, 1988 r. Występujące w przyrodzie fosfolipidy, na przykład lecytyna sojowa lub jajeczna są ogólnie znane jako przyjazne dla skóry, a nawet pielęgnujące ją i również nie są toksyczne. Sfluorowane węglowodory mogą więc być przedmiotem wyboru, przy czym należy uwzględnić specyficzny cel ich zastosowania. W wyborze można kierować się ich rozpuszczalnością tlenu, ciśnieniem parcjalnym pary oraz rozpuszczalnością w lipidach. Stwierdzono, że krytyczna temperatura rozpuszczalności sfłuoryzowanych węglowodorów - CST w n-heksanie koreluje z ich rozpuszczalnością w lipidach, to jest na przykład w membranach komórkowych i dlatego stanowi pewien miernik szybkości przechodzenia przez skórę oraz absorpcji w niej. Zgodnie z tym, na przykład perfluorodekalina i bromek perfluorooktylu charakteryzują się małymi wartościami CST i mają stosunkowo dużą szybkość przechodzenia przez skórę i dużą absorpcję w niej, podczas gdy F-trójbutyloamina ma wysoką wartość CST - 59°C i długi okres połowicznej absorpcji w skórze. Odkryto, że fluorowane węglowodory bardzo dobrze mieszają się z innymi związkami, a ich wartości CST są linearnie zależne od składu chemicznego. W ten sposób przez zmieszanie ze sobą różnych sfluorowanych węglowodorów można osiągnąć określone wartości CST, których często nie można uzyskać przy stosowaniu pojedynczych związków chemicznych. Rozeznanie to dyktuje nam możliwość celowego zastosowania mieszanek sfluorowanych węglowodorów, by sobie zapewnić odpowiedni pozytywny wpływ na

172 105 szybkość penetracji kosmetyku wewnątrz skóry oraz odpowiedni okres czasu pozostawania w niej.

W sposobie otrzymywania środka kosmetycznego według wynalazku emulguje się wstępnie roztwór wodny fosfolipidów z fluorowęglowodorami w temperaturze odpowiedniej dla wprowadzonych wejściowych surowców. To wstępne zemulgowanie dyspersji następuje celowo przy wysokich obrotach mieszadła, na przykład przy 12000 do 15000 obrotów U/min. Właściwa homogenizacja następuje dopiero w homogenizatorze i to w warunkach zastosowania wysokiego ciśnienia. Średnica zdyspergowanych agregatów wynosi w granicach 50 do 3000 nm, zaleca się natomiast wielkości w granicach 140 do 320 nm. Odpowiedni rozdział wielkości cząstek można ujednorodnić przez ich odwirowanie względnie oddzielenie. Możliwe jest zastosowanie w wysokiej temperaturze sterylizacji w autoklawach bez wpływania w ten sposób na zmianę wielkości cząstek. Można również wprowadzać antyoksydanty, na przykład α-tokoferol w celu wyeliminowania procesów samoutlenienia nienasyconych rodników kwasów tłuszczowych, zawartych w rodzimych lipidach.

Frakcja lipidowa, zastosowana według opracowanej metody, zawiera fosfatydylocholinę w ilości 0,1 do 99% wagowych, zaleca się natomiast utrzymanie jej zawartości w ilości od 30-99%, a korzystnie 70-90%. Wprowadzenie asymetrycznych płytkowych agregatów jako substancji czynnych do maści, kremów, płynów kosmetycznych, a także innych wodnych lub alkoholowych zestawów kosmetycznych następuje w zależności od celu zastosowania, przy czym zawartość sfluorowanych węglowodorów i związana z tym dyspozycyjność tlenu O2 mogą wahać się w szerokich granicach. Agregaty muszą być w części lub całkowicie wysycone gazowym tlenem O2 jeszcze przed ich zastosowaniem w dowolnych kosmetycznych systemach takich jak na przykład, żele, pasty, pudry, maście, kremy, płyny kosmetyczne oraz wody względnie wyciągi alkoholowe. Tylko wysycenie tlenem powietrza atmosferycznego aż do stanu równowagi zgodnej z prawem Henry’ego może się przyczynić do osiągnięcia w środkach kosmetycznych według wynalazku wyższej ogólnej zawartości tlenu w stosunku do wszystkich innych ogólnie znanych kosmetyków. Zawartość asymetrycznych płytkowych agregatów fosfolipidowych w preparatach może zgodnie z wynalazkiem mieścić się w granicach 0,05-80% wagowych, natomiast zalecane jest stężenie 0,05-60%, a zwłaszcza stężenie agregatów w granicach 50% wagowych. Należy szczególnie podkreślić, że zgodnie z wynalazkiem asymetryczne płytkowe agregaty fosfolipidowe po ich przerobieniu na preparaty kosmetyczne nie ulegają już wpływowi zawartych w nich domieszek, co dobrze świadczy o ich szczególnie wysokiej stabilności.

Wynalazek zostanie bliżej objaśniony w dalszym ciągu niniejszego opisu w licznych wybranych przykładach.

Na załączonych rysunkach: Fig. 1 przedstawia wykres krytycznych temperatur rozpuszczalności (CST) mieszanek sfluorowanych węglowodorów w n-heksanie z perfluorodekałiną jako punkt wyjścia; Fig. 2 przedstawia wykres krytycznych temperatur rozpuszczalności (CST) mieszanek sfluorowanych węglowodorów w n-heksanie z bromkiem F-oktylu jako punkt wyjścia.

W tabeli zostały przedstawione niektóre wybrane sfluorowane węglowodory oraz rozpuszczalność w nich tlenu, ciśnienie pary i krytyczna temperatura rozpuszczalności. Wychodząc z tych wartości, można dla mieszanek sfluorowanych węglowodorów wybrać pożądane charakterystyki, świadczące o dobrej penetracji skóry przy udziale odpowiedniego zestawu kosmetycznych preparatów i substancji.

rn 105

Tabela 1

Sfluorowany węglowodór (FC)	Rozpuszczalność tlenu O2 [ml O2/100 ml FC]	Parcjalne ciśnienie pary P37°C [mmHg]	CST [°C]
Bromek perfluorooktylu	50	14	-24,5
Perfluorodekalina	40	12,5	22
Bis-F(butylo)eten	50	12,6	22,5
F-cykloheksylometylomorfolina	42	4	38,5
F-trójpropyloamina	45	18,5	43
F-dwuheksyloeter	45	2	59
F-trójbutyloamina	40	1	59
Perfluorodekalino-F-trójbutylo-amina 1/1	40	7	42
Perfluorobutylo-cztero- wodorofuran	52	51	29
F-metylocykloheksan	57	180	8,2
F-heksan	58	414	20

Przykład I. 50 ml 10% wodnego roztworu fosfolipidów [lecytyna sojowa, 80% fosfatydylocholiny (PC)] homogenizuje się w ultradźwiękowym dezintegratorze przy oziębianiu lodem z 80 g mieszanki sfluorowanych węglowodorów o wysokiej czystości, zawierającej 90% perfluorodekaliny oraz 10% F-dwubutylometyloaminy; krytyczna temperatura rozpuszczalności 26°C. Homogenizację prowadzi się tak długo aż cząstki o przeciętnej średnicy wykażą wielkość 244 nm. Mieszanka sfluorowanych węglowodorów (80 g) nie może zawierać atomów wodoru H. W trakcie pomiarów ³ p-NMR można rozpoznać po typowej szerokości sygnału, jak również na zdjęciach, wykonywanych przy pomocy mikroskopu elektronowego, multipłytkową strukturę agregatów, złożonych ze sfluorowanych węglowodorów i fosfolipidów.

Dyspersja agregatu może być bez stwarzania jakichkolwiek problemów oraz bez wpływu na jej stabilność wymieszana z odpowiednimi alkoholami w celu jej wysterylizowania. Dodatek 30 ml etanolu zapewnia jej całkowitą wolność od zarodków, przy czym otrzymana dyspersja wykazuje następujący skład: 62% wag./obj. sfluorowanych węglowodorów; 9,7% wag./obj. fosfolipidów; 19% wag./obj. etanolu.

Potencjał Zeta, który wynosi minus 61mV, obciąża cały układ negatywnym, wytworzonym przez fosfolipidy ładunkiem powierzchniowym wraz z elektrostatyczną stabilizacją dyspersji. Po wysyceniu gazowym tlenem dyspersja zostaje dokładnie zmieszana z podstawowymi składnikami maści lub kosmetyku, tolerowanymi przez asymetryczne płytkowe agregaty i tolerancyjnym wobec nich. Otrzymany w ten sposób kosmetyk posiada następujący skład chemiczny: 20 ml dyspersji fosfolipidów (5 g sfluorowanych węglowodorów, 2,2 g fosfolipidów); 65 ml fazy wodnej (żel poliakrylowy, glicerol, glikole polietylenowe, metyloparaben); 15 ml fazy oleistej (olej mineralny, alkohol cetylowy, trój glicerydy).

W kosmetyku znajdują się asymetryczne agregaty płytkowe fosfolipidowe, przy czym nie ulegają one wpływom żadnych zawartych w kosmetyku domieszek.

Przykład II. 18 g liofilizowanego fosfolipidu, zawierającego 60% PC (fosfatydylocholiny) i 20% PE (fosfatydyloetanoloaminy) rozpuszcza się w 90 ml sterylizowanej wody i zadaje 16 ml nieskażonego etanolu. Przy pomocy mechanicznego mieszadła o wysokich obrotach (Ultra-Turrax, 15000 obrotów U/min.) dyspersja zostaje dokładnie zmieszana, po czym w mieszalniku nastawionym na temperaturę 20°C dodaje się do niej perfluorodekalinę (CST 22°C). Surowa dyspersja jest następnie homogenizowana w homogenizatorze typu Manton Gaulin pod wysokim ciśnieniem 500 atm w strumieniu obojętnego gazu. Na początku następnej operacji do dyspersji dodaje się do 0,1% octanu alfa-tokoferolu w tym celu by zapobiec procesom samoutlenienia, a także w celu wyłapania wolnych rodników.

Pomiary przeprowadzone przy pomocy spektrometru korelującego bieg fotonów typu Coultronics potwierdziły, że mamy tu do czynienia z charakterystycznym układem i rozdziałem wielkości cząstek, których przeciętna średnica wynosi 128 nm. Asymetryczne płytkowe agregaty fosfolipidowe są ułożone w koncentrycznie uporządkowanych warstwach o nieparzystej liczbie.

172 105

Wynika to w sposób zupełnie przejrzysty ze zdjęć kriogenicznych wykonanych na mikroskopie elektronowym. Badania wykonane również na mikroskopie elektronowym przy zastosowaniu negative staining (negatywnego zabarwiania) dały podobne wyniki. Według badań ³¹p-NMR (spektroskopia paramagnetycznego rezonansu jądrowego) asymetryczne płytkowe agregaty znajdują się w postaci pojedynczej warstwy płytek o potencjale Zeta minus 76 mV. Skład dyspersji obejmuje: 48% wag./obj. perfluorodekaliny; 13% fosfolipidów; 9% etanolu.

Przykład III. 80 g n-F-heksanu, który jest zmieszany ze swoim perfluorowanym izomerem (CST 20°C), zalewa się 9,5 g żółcieni jajowej 3-SN fosfatydylocholiny w 47 ml dejonizowanej i sterylizowanej wody w obecności obojętnego gazu przy dodatku 0,2% dl-AlfaTokoferolu do surowej dyspersji, która musi być wcześniej zemulgowana mechanicznie. Surowa emulsja zostaje zhomogenizowana w ciśnieniowym homogenizatorze przy ciśnieniu 500 atm przy zachowaniu odpowiedniego reżimu temperaturowego i przy stałej kontroli wielkości cząstek. Otrzymana dyspersja wykazuje przeciętną lepkość oraz średnicę cząstek 294 nm. Po dodaniu 8 ml glikolu propylenowego stwierdzono w trakcie dłuższego doświadczenia pełną stabilność oraz jałowość (liczba zarodków krystalizacji mniejsza niż 100 K/g) w temperaturze pokojowej. Rozcieńczanie, na przykład przy wytwarzaniu kosmetycznych płynów, jest możliwe bez powstawania problemów oraz bez zmiany ważnych parametrów chemiczno-koloidalnych.

Badanie dyspersji przy pomocy mikroskopu świetlnego w świetle spolaryzowanym wskazuje, że mamy tu do czynienia z izotropowym, jednofazowym systemem, w którym nie ma ciekło-krystalicznych struktur.

Przykład IV. Dowód in vivo na penetrację liposomów.

Całkowicie fizjologicznie nienaruszona i świeżo izolowana skóra została na swojej wewnętrznej stronie utrwalona przy pomocy czujnika O2 czyli elektrody Clarka, a naskórek nawilżony przy pomocy dyspersji przenoszącej tlen O2 zawierającej asymetryczne płytkowe agregaty. W tych warunkach elektroda nie wykazała żadnego parcjalnego ciśnienia O2. Po trwającym 57 minut okresie penetracji agregaty osiągnęły odcinek skóry leżący w mieszalnym pomiarowym obszarze elektrody. Ciśnienie cząstkowe O2 wzrosło osiągając wartość 159 mm Hg. Szybkość penetracji do głębi skóry jest ściśle zależna od rodzaju i wielkości agregatów.

Przykłady 5 do 19. Niżej umieszczone przykłady ilustrują kosmetyczne formy użytkowe dla zastosowań specjalnych. Zawarte w nich udziały ilościowe zostały podane wyłącznie w procentach wagowych.

Przykład V. Emulsja (płyn kosmetyczny dla ciała).

kwas poliakrylowy 0,30%

TEA 0,30% benzoesan p-metylohydroksylowy 0,20% benzoesan p-propylohydroksylowy 0,10% mocznik imidazolidinylowy 0,20% sól sodowa EDTA czyli kwasu etylenodwuaminoczterooctowego 0,06% alkohol cetylo/stearylowy 11(,)% kwas stearynowy 1,00% palmitynian/mirystynian izopropylowy 3,00% parafina sublimowana 4,00% olejek jojobowy (Jojoba) 2,00^f% agregaty asymetryczne płytkowe fosfolipidowe 10,00% olejek perfumeryjny 1,00% woda demineralizowana q .s .

Przykład VI. Emulsja (krem).

kwas poliakrylowy 0,30% glikol propylenowy 5,00%

TEA 0,30% emulgator 1 6,O)% emulgator 2 4,50%

Aloe vera - żywica aloesowa 2,00%

172 105 olejek z łusek ryżowych 1,50% alkohol cetylowy/stearylowy 1,00% olejek jojobowy (Jojoba) 1,55% benzoesan p-metylohydroksylowy 0,20% benzoesan p-propylohydroksylowy 0,10% mocznik imidazolidinylowy 0,20% agregaty asymetryczne płytkowe fosfolipidowe 50,00% olejek perfumeryjny 1 ,CK)^% woda demineralizowana q.s.

Przykład VII. Emulsja (emulsja do oczyszczania cery).

kwas poliakrylowy 0,10% glikol propylenowy 3,00%

TEA 0,W% emulgator 1 5,00*% emulgator 2 2,50% olejek linaloesowy 1₅,0% olejek Avokado (smaczliwka wdzięczna-Persea gratissima) 2,00% olejek jojobowy (Jojoba) 1^0% benzoesan p-metylohydroksylowy 0,20% benzoesan p-propylohydroksylowy 0,10% mocznik imidazolidinylowy 0,20% agregaty asymetryczne płytkowe fosfolipidowe 0,10% olejek perfumeryjny 0,25% woda demineralizowana q.s.

Przykład VIII. Emulsja (maska).

kwas poliakrylowy 0,30% emulgator 1 5,00% emulgator 2 6,00%

TEA 0,30%

Aloe vera - żywica aloesowa 1 ,50% olejek jojobowy (Jojoba) 1,55% benzoesan p-metylohydroksylowy 0,!^C^^<% benzoesan p-propylohydroksylowy 0,ł0 mocznik imidazolidinylowy 0,!^(^^t% agregaty asymetryczne płytkowe fosfolipidowe 40,(X)% olejek perfumeryjny 0^0% woda demineralizowana q.s.

Przykład IX. Żel (maska wykonana z żelu).

kwas poliakrylowy 1,33% hydroksyetyloceluloza 0,20% glikol propylenowy 10,00% agregaty asymetryczne płytkowe fosfolipidowe 44,,0%

TEA 0,10% benzoesan p-metylohydroksylowy 0,,2% mocznik imidazolidinylowy 0,2^06% olejek perfumeryjny 0,Κ)% woda demineralizowana q.. s

Przykład X. Środek chroniący przed działaniem słońca, system emulgatorów złożony z agregatów asymetrycznych płytkowych fosfolipidowych, stabilizatorów, estru poliglicerynowego, estru polioksyetylenowego i palmitynianu izopropylowego 34,00% gliceryna 55^C^9fc

172 105

MgSO₄ ·7Η₂Ο	0,50%
filtr UV Nr 1	3,00%
filtr UV Nr 2	3,00%
benzoesan p-metylohydroksylowy	0,20%
benzoesan p-propylohydroksylowy	0,10%
mocznik imidazolidinylowy	0,30%
olejek perfumeryjny	1,00%
woda demineralizowana	q.s.
Przykład XI. Szampon
lauryloeterosiarczan sodowy	35,00%
amid kwasu tłuszczowego alkilo-betainy	10,00%
koncentrat do nadawania błysku	5,00%
bursztynian alkiloamidosulfonowy	5,00%
agregaty asymetryczne płytkowe fosfolipidowe	7,50%
Luviquat	1,00%
hydrolizat białkowy	1,00%
środek konserwujący	0,40%
kwas cytrynowy	0,05%
perfumy	0,50%
sól kamienna	0,50%
woda demineralizowana	q.s.
Przykład XH. Płyn do kąpieli i do natrysku wodnego.
lauryloeterosiarczan sodowy	45,00%
amid kwasu tłuszczowego alkilo-betainy	10,00%
koncentrat do nadawania błysku, nabłyskowy	5,00%
agregaty asymetryczne płytkowe fosfolipidowe	12,00%
kwas cytrynowy	0,05%
środek konserwujący	0,40%
perfumy	1,50%
sól kamienna	1,50%
woda demineralizowana	q.s.
Przykład ΧΙΠ. Płyn do leczenia włosów
kwas poliakrylowy	0,50%
chelaplex	0,006%
TEA	0,50%
glikol propylenowy	6,50%
agregaty asymetryczne płytkowe fosfolipidowe	20,00%
środek konserwujący	0,50%
perfumy	1,50%
woda demineralizowana	q.s.
Przykład XIV. Deo-krem
emulgator 1	8,00%
emulgator 2	4,00%
olejek jojobowy (Jojoba)	5,00%
Aloe vera - żywica aloesowa	5,00%
glikol propylenowy	6,00%
mentol	0,10%
kwas poliakrylowy	0,15%
TEA	0,13%
środek konserwujący	0,50%
agregaty asymetryczne płytkowe fosfolipidowe	25,00%
perfumy w czynnej substancji odwaniającej	1,50%
woda demineralizowana	q.s.

172 105

Przykład XV. Balsam po goleniu (After Shave) kwas poliakrylowy 0,20%

Chelaplex 0,006%

TEA 0,20% wosk 1,00% gliceryna 4,00% olejek jojobowy (Jojoba) 4,00% olejek z łusek ryżowych 4,00% etanol 10,00% agregaty asymetryczne płytkowe fosfolipidowe 37,00% środek konserwujący 0,50% perfumy 1,50% woda demineralizowana q.s.

Przykład XVI. Make up system emulgatorów złożony z estru poliglicerynowego, parafiny, estru polioksyetylenowego, palmitynianu izopropylowego i wosków 25,00%

Aloe vera - żywica aloesowa 2,00% gliceryna 5,00%

MgSOą - 7H2O 0,50% konserwant 0,50% agregaty asymetryczne płytkowe fosfolipidowe 37,00% farba 1 8,50% olejek perfumeryjny 1,00% woda demineralizowana q.s.

Przykład XVII. Make-up do oczu

Carbopol 0,20%

TEA 0,20%

Sorbit 10,30% środek konserwujący 0,50% olej parafinowy 2,50% agregaty asymetryczne płytkowe fosfolipidowe 8,00% emulgator 3,70% olej mineralny 2,90% etanol 5,00% farba 8,00% woda demineralizowana q.s.

Przykład XVIII . Puder do powiek prasowany zawierający czynnik chroniący przed działaniem światła talk 40,00% węglan magnezu MgCO3 1,50% stearynian magnezu 2,50% kaolin 2,20% farby 15,80% pigmenty zapewniające połysk (nabłyskowe) 21,50% olejek perfumeryjny 1,50% proteina jedwabna 5,00% emulsja w charakterze pośrednika, który umożliwia właściwy przebieg procesu: emulgator 4,50% lotny olejek sylikonowy 2,50% agregaty asymetryczne płytkowe fosfolipidowe 2,50% filtr UV 2,00% konserwant 0,30% woda demineralizowana q.s.

Przykład XIX. Make up - przezroczysty puder prasowany zawierający czynnik chroniący przed działaniem światła talk 70,50% kaolin 10,00% węglan magnezowy MgCO3 2,50% stearynian magnezowy 1,50% proteina jedwabna 2,50% farby 4,50% pigmenty nabłyskowe 7,50% olejek perfumeryjny 1 ,(00% emulsja w charakterze pośrednika, który umożliwia właściwy przebieg procesu: emulgator 4,50% lotny olejek sylikonowy 2,50% agregaty asymetryczne płytkowe fosfolipidowe 2,50% filtr UV 2,00% konserwant 0,30% woda demineralizowana q.s.

172 105

20 30 40 50 60 70 80 90 100 % PFC

172 105

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 4,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Środek kosmetyczny zawierający fosfolipidy i fluorowęglowodory oraz nośnik kosmetyczny, znamienny tym, że zawiera 20 do 99,5% wagowych kosmetycznego nośnika oraz 0,05 do 80% wagowych asymetrycznych płytkowych agregatów złożonych z 0,1 do 40% wagowych fosfolipidów zawierających fosfatydylocholinę w ilości 30 do 99% wagowych oraz z 0,2 do 100% wag./obj. wysyconego tlenem pod normalnym lub podwyższonym ciśnieniem sfluorowanego węglowodoru lub mieszanki sfluorowanych węglowodorów.
2. Środek kosmetyczny według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera agregaty płytkowe z rdzeniem fluorowęglowodorowym o asymetrycznej przeważnie trójwarstwowej strukturze.
3. Środek kosmetyczny według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera sfluorowane węglowodory wybrane z grupy złożonej z alifatycznych fluoroalkanów o prostych lub rozgałęzionych łańcuchach węglowych, mono lub bicyklicznych podstawionych w alkilu fluorem fluorocykloalkanów, perfluorowanych alifatycznych lub bicyklicznych amin, bis-(perfluoroalkilo)-etenów, perfluoropolieterów oraz ich mieszanek.
4. Środek kosmetyczny według zastrz. 3, znamienny tym, że zawiera sfluorowane węglowodory wybrane z grupy złożonej z perfluorodekaliny, F-butyloczterowodorofuranu, perfluorotrójbutyloaminy, bromku perfluorooktylowego, bis-fluoro (butylo) etenu lub C6-C9perfluoroalkanów.
5. Środek kosmetyczny według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera sfluorowane węglowodory w ilości 20 do 100% wag./obj., korzystnie od 40-100%, a w szczególności 70-100% wag./obj.
6. Środek kosmetyczny według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera fosfolipidy wybrane z grupy złożonej z naturalnych fosfolipidów, jak lecytyna sojowa lub lecytynajajeczna, a także syntetycznych fosfolipidów i/lub częściowo uwodornionych fosfolipidów.
7. Środek kosmetyczny według zastrz. 1, znamienny tym, że ma frakcję lipidową zawierającą fosfatydylocholinę w ilości 70 do 99% wagowych.
8. Środek kosmetyczny według zastrz. 1, znamienny tym, że obok fosfatydylocholiny zawiera również lizolecytynę w ilości 1 do 10% wagowych.
9. Środek kosmetyczny według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera wolno penetrujące w skórze sfluorowane węglowodory lub ich mieszanki o krytycznej temperaturze rozpuszczalności CST od 25 do 58°C.
10. Sposób wytwarzania środka kosmetycznego zawierającego fosfolipidy i sfluorowane węglowodory oraz nośnik kosmetyczny, znamienny tym, że 0,1 do 40% wagowych fosfolipidów o zawartości fosfatydylocholiny 30 do 99% wagowych emulguje się z 0,2 do 100% wag./obj. fluorowęglowodoru lub z mieszanką fluorowęglowodorów przy wysokich obrotach mieszadła, a następnie całość emulguje się przy podwyższonym ciśnieniu aż do otrzymania asymetrycznych płytkowych agregatów o wielkości cząstek 50 do 1000 nm. i 0,05 do 80% wagowych otrzymanych agregatów emulguje się z 20 do 99,5% wagowych kosmetycznego nośnika, przy czym fluorowęglowodory zawarte w agregatach wysyca się tlenem pod normalnym lub podwyższonym ciśnieniem.
11. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że fluorowęglowodory wybiera się z grupy złożonej z alifatycznych fluoroalkanów o prostych lub rozgałęzionych łańcuchach węglowych, mono- lub bicyklicznych, podstawionych w alkilu fluorem fluorocykloalkanów, perfluorowanych alifatycznych lub bi-cyklicznych amin, bis-(perfluoroalkilo)-etenów, perfluoropolieterów lub ich mieszanek, a w szczególności z grupy złożonej z perfluorodekaliny, F-butyloczterowodorofuranu, perfluorotrójbutyloaminy, bromku perfluorooktylowego, bis-fluoro (butylo) etenu lub Ce-Cę-perfluoroalkanów.

1Ί2.105
12. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że dodaje się sfluorowane węglowodory w ilości od 20 do 100% wag./obj., korzystnie 40 do 100% wag./obj.
13. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że dodaje się fosfolipidy w ilości od 0,9 do 15% wagowych, korzystnie od 2 do 9% wagowych.