PL172310B1 - Extension head - Google Patents

Abstract

1. Sposób wytwarzania licznych ustawionych w jednej linii pierscieni z odcinka drutu, w którym przepuszcza sie drut - przez pracujace w sposób ciagly stanowisko zwijania dla formo- wania uzwojenia wokól podluznej osi, przy czym swobodny ko- niec drutu opisuje tor spiralny wokól podluznej osi i w kierunku podluznej osi za stanowiskiem zwijania, dopóki swobodny koniec drutu nie oprze sie o ogranicznik dla zatrzymania dalszego ruchu swobodnego konca drutu, nastepnie przesuwa sie ostrze przecina- jace od pierwszego polozenia cofnietego do drugiego polozenia prze- cinania dla przeciecia uzwojenia i utworzenia pierscienia, a nastepnie wycofuje sie ostrze, umozliwiajac nowo przecietemu swobodnemu koncowi drutu przesuniecie sie do przodu w kierunku dalej od stano- wiska zwijania, z n a m ie n n y ty m , z e za pomoca ogranicznika ustala sie polozenie, w którym nowo przeciety pierscien, popchniety przez swobodny koniec drutu do przodu w kierunku wzdluznym, podpie- ra sie jako jeden z wielu ustawionych w jednej linii pierscieni na podporze wystajacej w kierunku podluznym od ogranicznika w kierunku splywu do dalszych stanowisk obróbczych 2. Urzadzenie do wytwarzania licznych ustawionych w jednej linii pierscieni z odcinka drutu, zawierajace stanowisko zwijania, które posiada wlot drutu dla pobierania odcinka drutu i które wytwarza uzwojenie wokól podluznej osi, poda- wanej ze stanowiska zwijania oraz stanowisko przecinania usy- tuowane za stanowiskiem zwijania, — .... a nastepnie cofa sie do polozenia nietnacego, zas nowo przeciety swobodny koniec uzwojenia przesuwa sie naprzód wzdluz toru spiralnego, popychajac odciety pierscien do przodu, znamienne tym, ze od ogranicznika (5) wystaje do przodu w kierunku podluznym podpora (8), (87, 91, 93), o która opieraja sie przeciete pierscienie (23), doprowa- dzane jako liczne ustawione w jednej linii pierscienie do naste- pnego stanowiska obróbczego FIG. 3 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania licznych ustawionych w jednej linii pierścieni z odcinka drutu i urządzenie do wytwarzania licznych ustawionych w jednej linii pierścieni z odcinka drutu.

Ze stanu techniki znane są rozmaite sposoby wytwarzania sprężynujących pierścieni zabezpieczających na skalę masową. Jednakże w większości przypadków sprężynujący pierścień zabezpieczający musi być poddany dokładnej obróbce i zabiegom dla nadania mu prawidłowych parametrów odnośnie kształtu, wymiarów, wytrzymałości i sprężystości. Tak więc, właściwy sposób wytwarzania sprężynujących pierścieni zabezpieczających polega nie tylko na nadawaniu im kształtu, ale również na właściwej dalszej obróbce pierścieni.

Pierścień zabezpieczający ma ogólnie kształt rozdwojony, przy czym pierścieniowy człon jest zasadniczo płaski. Większość pierścieni zabezpieczających nie jest dokładnie pierścieniowa, ponieważ są one zaprojektowane tak, aby miały kształt nieznacznie odmienny od pierścieniowego, jednakże można go traktować jako zbliżony do pierścienia. W obecnym opisie określenie pierścień będzie stosowane dla określania członów zasadniczo pierścieniowych, rozdwojonych członów pierścieniowych i rozdwojonych członów zasadniczo pierścieniowych, takich jak sprężynujące pierścienie zabezpieczające. Określenie to również obejmuje część wyciętą ze zwoju, który opisuje nawet więcej niż 360°.

Sprężynujące pierścienie zabezpieczające o średnicy do około 30 mm, są wytłaczane ze stalowego pasa. Większość sprężynujących pierścieni zabezpieczających mających średnicę większą niż 30 mm jest wytwarzana ze zwiniętego pierścieniowo drutu.

Z opisu patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 2948322 jest znany sposób wytwarzania licznych pierścieni z odcinka drutu, w którym przepuszcza się drut przez pracujące w sposób ciągły stanowisko zwijania dla formowania uzwojenia wokół podłużnej osi, przy czym swobodny koniec drutu opisuje tor spiralny wokół podłużnej osi i w kierunku podłużnej osi za stanowiskiem zwijania, dopóki swobodny koniec drutu nie oprze się o ogranicznik dla zatrzymania dalszego ruchu swobodnego końca drutu, następnie przesuwa się ostrze przecinające od pierwszego położenia cofniętego do drugiego położenia przecinania dla przecięcia uzwojenia i utworzenia pierścienia, a następnie wycofuje się ostrze, umożliwiając nowo przeciętemu swobodnemu końcowi drutu przesunięcia się do przodu w kierunku dalej od stanowiska zwijania.

Z tego samego opisu patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 2948322 jest znane urządzenie do wytwarzania licznych pierścieni z odcinka drutu, zawierające stanowisko zwijania, które posiada wlot drutu dla pobierania odcinka drutu i które wytwarza uzwojenie wokół podłużnej osi, podawanej ze stanowiska zwijania tak, że swobodny wyprzedzający koniec drutu opisuje tor spiralny wokół tej podłużnej osi i w kierunku tej podłużnej osi oraz stanowisko przecinania za stanowiskiem zwijania, zawierające ogranicznik odsunięty od stanowiska zwijania, przez co podczas pracy liczne zwoje uzwojenia leżą pomiędzy stanowiskiem zwijania i ogranicznikiem, przy czym stanowisko przecinania zawiera również wycofywane ostrze ruchome z położenia przecinania do położenia nietnącego w którym może następować dalszy ruch swobodnego końca uzwojenia, przez co uzwojenie wytworzone przez stanowisko zwijania posuwa się naprzód w kierunku podłużnym aż swobodny koniec drutu oprze się o ogranicznik, po czym ostrze przesuwa się do położenia przecinania dla odcięcia pierścienia, następnie ostrze cofa się do położenia nietnącego, zaś nowo przecięty swobodny koniec uzwojenia przesuwa się naprzód wzdłuż toru spiralnego, popychając odcięty pierścień do przodu.

1721510

Pierścienie wykonane sposobem i na urządzeniu według tego opisu patentowego stanowią rozdwojone pierścienie, stosowane jako dystansowniki w uszczelkach olejowych.

Gdy sprężynujący pierścień zabezpieczający jest wytwarzany ze zwiniętego drutu, to po odcięciu takiego pierścienia ze zwoju, musi on być poddany rozmaitym obróbkom, w trakcie których podstawowym występującym problemem jest splątywanie się pierścieni. Z tego względu opracowano kosztowne wyposażenie dodatkowe dla rozplątywania pierścieni po obróbce.

Innym znanym sposobem wytwarzania pierścieni zabezpieczających jest pobieranie odcinka drutu i wykonywanie z niego zwoju (zwój może mieć przykładowo długość 1,5 m), następnie zatrzymanie maszyny zwijającej drut i wykonanie jednego podłużnego cięcia wzdłuż długości uzwojenia, tym samym dzieląc uzwojenie na wiele pierścieni, leżących równolegle i ustawionych w jednej linii względem siebie. Następnie dana partia pierścieni zostaje wepchnięta na trzpień podporowy dla utrzymania pierścieni w uporządkowaniu dla dalszej obróbki. Wadę tego sposobu stanowi jego powolność, ponieważ wymaga on częstego zatrzymywania procesu wytwarzania zwoju.

Alternatywnym sposobem obejmujacym kompleksową synchronizacje jest uruchamianie zwijarki do drutu za pomocą silnika krokowego, który po wytworzeniu jednego pierścienia zatrzymuje się, i wówczas urządzenie przecinające odcina jeden pierścień, który odpada od stanowiska przecinania, a następnie zwijarka zostaje ponownie uruchomiona. Uformowane, kolejno odcinane pierścienie opadają poniżej urządzenia przecinającego w postaci stosu i ulegają splątywaniu, co powoduje konieczność stosowania czasochłonnego zabiegu rozplątywania.

Celem wynalazku jest opracowanie sposobu i urządzenia do wytwarzania sprężynujących pierścieni zabezpieczających, ustawionych dla obróbki w jednej linii i równolegle do siebie, co umożliwi wyeliminowanie czasochłonnego zabiegu rozplątywania po obróbce pierścieni pobieranych do obróbki ze stosu splątanych pierścieni.

Sposób wytwarzania licznych ustawionych w jednej linii pierścieni z odcinka drutu, w którym przepuszcza się drut przez pracujące w sposób ciągły stanowisko zwiania dla formowania uzwojenia wokół podłużnej osi, przy czym swobodny koniec drutu opisuje tor spiralny wokół podłużnej osi i w kierunku podłużnej osi za stanowiskiem zwijania, dopóki swobodny koniec drutu nie oprze się o ogranicznik dla zatrzymania dalszego ruchu swobodnego końca drutu, następnie przesuwa się ostrze przecinające od pierwszego położenia cofniętego do drugiego położenia przecinania dla przecięcia uzwojenia i utworzenia pierścienia, a następnie wycofuje się ostrze, umożliwiając nowo przeciętemu swobodnemu końcowi drutu przesunięcie się do przodu w kierunku dalej od stanowiska zwijania, według wynalazku charakteryzuje się tym, że za pomocą ogranicznika ustala się położenie, w którym nowo przecięty pierścień, popchnięty przez swobodny koniec drutu do przodu w kierunku wzdłużnym, podpiera się jako jeden z wielu ustawionych w jednej linii pierścieni na podporze wystającej w kierunku podłużnym od ogranicznika w kierunku spływu do dalszych stanowisk obróbczych.

Urządzenie do wytwarzania licznych ustawionych w jednej linii pierścieni z odcinka drutu, zawierające stanowisko zwijania, które posiada wlot drutu dla pobierania odcinka drutu i które wytwarza uzwojenie wokół podłużnej osi, podawanej ze stanowiska zwijania oraz stanowisko przecinania wytworzone za stanowiskiem zwijania, mające ogranicznik odsunięty od stanowiska zwijania, a także zawierające wycofywane ostrze, ruchome z położenia przecinania do położenia nietnącego, w którym następuje dalszy ruch swobodnego końca uzwojenia, przez co wytworzone przez stanowisko zwijania uzwojenie posuwa się naprzód w kierunku podłużnym, aż swobodny koniec drutu oprze się o ten ogranicznik, po czym ostrze przesuwa się do położenia przecinania dla odcięcia pierścienia, a następnie cofa się do położenia nietnącego, zaś nowo przecięty swobodny koniec uzwojenia przesuwa się naprzód wzdłuż toru spiralnego, popychając odcięty pierścień do przodu, według wynalazku charakteryzuje się tym, że od ogranicznika wystaje do przodu w kierunku podłużnym

172 310 podpora, o którą opierają się przecięte pierścienie, doprowadzane jako liczne ustawione w jednej linii pierścienie do następnego stanowiska obróbczego.

Ogranicznik korzystnie stanowi stosunkowo cienki człon o szerokości odpowiadającej przecięciu w pierścieniach, i korzystnie stanowi całość z ruchomym ostrzem.

Ruchome ostrze jest umieszczone ruchomo w kierunku podłużnej osi uzwojenia, wzdłuż toru sąsiadującego z krawędzią tnącą nieruchomego ostrza.

W sąsiedztwie nieruchomego ostrza znajduje się popychacz, zamontowany ruchomo wraz z wycofywanym ostrzem.

Wycofywane ostrze ma skośną powierzchnię kontaktującą się ze skośną powierzchnią krzywkową krzywki, zamontowanej ruchomo w kierunku zasadniczo pionowym, prostopadłym do podłużnej osi uzwojenia.

Uzwojenie i odcięte pierścienie znajdują się w kontakcie z powierzchnią roboczą członu prostującego szczelinę dla utrzymania pierścieni w jednej linii.

Korzystnie, w urządzeniu według wynalazku ruch wycofywanego ostrza jest kontrolowany za pomocą krzywki utworzonej przez ostrze mające pochyłą powierzchnię krzywkową, która współpracuje z nachyloną powierzchnią krzywki, poruszającej się w kierunku prostopadłym do osi podłużnej. Krzywka ta może być napędzana przez siłownik dla wytworzenia siły popychającej wycofywane ostrze. Siłownik może stanowić siłownik mechaniczny lub hydrauliczny. Zaleca się aby mechanizm przecinający był tak zamontowany, aby siłownik znajdował się powyżej uzwojenia, a ruch krzywki zachodził w kierunku zasadniczo pionowym. Korzystnie, przecinanie następuje w górnym suwie siłownika, umożliwiając tym samym dokładną regulację ruchu i redukując naprężenie wywierane na mechanizmy.

Dla zabezpieczenia prawidłowych okresów pracy ostrza, urządzenie korzystnie zawiera czujnik przyłączony do mikroprocesora kontrolującego siłownik. Czujnik ten wyczuwa, kiedy swobodny koniec zwoju napotyka na ogranicznik. Czujnik może stanowić czujnik optyczny, ale korzystnie jest to czujnik wykrywający kontakt pomiędzy zwojem i ogranicznikiem.

Naprężenie w uzwojeniu może powodować niecentryczne przestawianie szczeliny wyciętej w zwoju. Korzystnie zatem, urządzenie zawiera blok prostujący szczelinę, który opiera się o uzwojenie i przecięte pierścienie dla utrzymania ich w jednej linii.

Wynalazek likwiduje potrzebę stosowania dodatkowego wyposażenia do rozplątywania pierścieni po obróbce, bowiem obróbce są poddawane kolejne serie pierścieni ustawionych w jednej linii i równoległych do siebie, i jest szczególnie przydatny do wytwarzania sprężynujących pierścieni zabezpieczających.

Przedmiot wynalazku zostanie uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematyczną ilustrację urządzenia według wynalazku, fig. 2 schematyczny widok perspektywiczny pierwszego etapu pracy urządzenia według wynalazku, fig. 3 - schematyczny widok perspektywiczny drugiego etapu pracy urządzenia według wynalazku, fig. 4 - przekrój przez urządzenie według wynalazku, w pierwszym etapie pracy, fig. 5 - przekrój przez urządzenie według wynalazku, w drugim etapie pracy, fig. 6 powiększony widok perspektywiczny podpory urządzenia według wynalazku, fig. 7 - widok perspektywiczny rozłożonego na części członu prostującego szczelinę, a fig. 8 - widok z boku członu prostującego szczelinę z fig, 7.

Na figurach 1-3 pokazano schematyczną ilustrację urządzenia według wynalazku. Urządzenie według wynalazku zawiera wlot 2 drutu, znane stanowisko zwijania 3, stanowisko przecinania 4, ogranicznik 5, stanowiący jednocześnie wycofywane ostrze 7 i podporę oznaczoną ogólnie 8 na fig. 1 i pokazaną bardziej szczegółowo na fig. 6. Krawędź wycofywanego ostrza 7 jest ruchoma względem krawędzi 17 nieruchomego ostrza 15.

Ruch wycofywanego ostrza 7 jest kontrolowany za pomocą krzywki 27, która ma pochyłą powierzchnię 29, współpracującą z pochyłą powierzchnią 31 popychacza krzywkowego. Ruch krzywki 27 w kierunku pionowym przekłada się na poziomy ruch ostrza 7 w kierunku strzałek pokazanych na fig. 2 i 3. Ruch ostrza 7 do położenia przecinania odpó6

172 310 wiada ruchowi w górę krzywki 27. W pobliżu nieruchomego ostrza 15 znajduje się popychacz 19 w postaci rolki mającej oś zasadniczo prostopadłą do podłużnej osi 11.

Figury 4 i 5 przedstawiają bardziej szczegółowo urządzenie, w którym dla przejrzystości pominięto nieruchome ostrze 15 i uzwojenie.

Urządzenia pokazane na fig. 4 i 5 różnią się tylko wymiarami niektórych elementów, ponieważ są one przeznaczone do obsługi uzwojeń o rozmaitej średnicy i grubości. Pod wszystkimi innymi względami urządzenia te są identyczne, a zatem stosowane odnośniki cyfrowe są takie same.

Jak pokazano na fig. 4 i 5, stanowisko przecinania zawiera podstawę 33 i cztery podporowe postumenty 35. Podstawa 33 zawiera cztery otwory (niepokazane) na postumenty 35 dla zamontowania ich zasadniczo pionowo. Szczyt postumentów 35 podpiera górną część 37. Zawiera ona otwór 39, przez który można nałożyć krzywkę 27. Od części górnej 37 wystają pionowo w górę cztery kołki 41, które są zamontowane w otworach (niepokazanych) w części górnej 37. Na kołkach 41 za pośrednictwem tulejek 43 jest zamontowany ślizgowo uchwyt krzywkowy 45, przyłączony do czopa 47. Ruch uchwytu krzywkowego 45 na kołkach 41 jest kontrolowany za pomocą siłowników (niepokazanych). Siłowniki mogą stanowić siłowniki uruchamiane hydraulicznie lub pneumatycznie. W przypadku pokazanym na fig. 4 zastosowano prasę mechaniczną. Uchwyt krzywkowy 45 zawiera rowek, który przyjmuje głowicę 51 krzywki 27, utrzymując ją mocno we właściwym położeniu. Zwora 53 blokuje położenie krzywki 27.

Górna część 37 obudowy zawiera otwór 55, do którego może być mocowany uchwyt matrycowy 57 za pomocą zwory 59. Uchwyt matrycowy 57 zawiera dwa równoległe do siebie otwory (na fig. 4 pokazano tylko jeden otwór 61). W otworze 61 jest umieszczony kołek 63, który przechodzi przez górną obudowę 65 sprężyny 75, dolną obudowę 67 sprężyny 75 i przez płytę podstawową 69. Płyta podstawowa 69 zawiera zukosowany otwór 71 umożliwiający nałożenie nakrętki dla zmontowania obudowy w całość. Górna 65 i dolna obudowa 67 sprężyny 75 zawierają trzy otwory 73, ustawione we wzór trójkąta tak, że na fig. 4 są pokazane tylko dwa z tych otworów. Wewnątrz każdego otworu 73 jest zamontowana sprężyna 75 i kołek 77. Kołek 77 ma jedną powierzchnię płaską dla utrzymania jego ruchu w kierunku liniowym bez obrotu. Płyta końcowa 79 wyznacza powierzchnię na której opiera się sprężyna 75, popychając kołek 77 w kierunku do krzywki 27. Na fig. 4 jest to kierunek od strony lewej do prawej, określany w opisie jako kierunek do przodu.

Pomiędzy górną obudową 65 sprężyny 75 a dolną obudową 67 sprężyny 75 jest utworzona szczelina 81. W trakcie pracy uzwojenie przechodzi przez szczelinę 81. Kołek 77 opiera się o obudowy 83 i 85 ostrza 7. Każda z obudów 83,85 ostrza 7 zawiera otwór, przez który przechodzi popychacz 19 tak, że ruch obudowy 83,85 powoduje ruch popychacza 19. Każda z obudów 83, 85 ostrza .7 ma kształt L w przekroju, a ostrze 7 jest dopasowane pomiędzy obudową 83 i obudową 85. Pochyła powierzchnia 31 ostrza 7 opiera się o pochyłą powierzchnię krzywkową 29 krzywki 27. Krzywka 27 przechodzi przez szczelinę w płycie podstawowej 69 i przez blok podpierający 87, pokazany bardziej szczegółowo na fig. 5. Blok podpierający 87 jest przyłączony do uchwytu matrycowego 57 za pomocą śrub i kołków ustalających (niepokazanych).

Jak pokazano na fig. 6, blok podpierający 87 odpowiadający podporze 8 pokazanej na fig. 1, zawiera pionowy otwór 89 ukształtowany odpowiednio dla pomieszczenia nieruchomego ostrza 15, obudowy 83 ostrza i krzywki 27.

Przez cały człon podpierający 87 przechodzi poprzeczny rowek. Człon podpierający 87 zawiera podporę 91, posiadającą łukową powierzchnię górną, przyłączoną do pozostałej części członu podpierającego za pomocą trzpienia 93 o grubości równej grubości ostrza 7. Człon podpierający 87 jest tak zamontowany, że pierścień 23 po odcięciu przesuwa się wzdłuż podpory 91, zanim zostanie przekazany do następnych stanowisk obróbczych. Szczelina 95 jest tak ukształtowana i zwymiarowana, aby obudowy 83 i 85 ostrza 7 mogły przesuwać się wewnątrz tej szczeliny. Pozwala to na utrzymanie ustawienia wszystkich części w jednej linii. Szczelina 95 może być wykorzy172 310 stana do przyłączenia następnego środka podporowego dla przesuwania pierścieni na następne stanowiska. W ten sposób można kolejno wytwarzać liczne pierścienie, ustawione równolegle w jednej linii względem siebie.

Na figurach 1 do 5 pominięto człon 97 prostujący szczelinę, przedstawiony na fig. 7 i 8. Przybliżone położenie montowania 141 członu 97 prostującego szczelinę jest przedstawione na fig. 5.

Człon 97 prostujący szczelinę zawiera blok 99 rolek 115 z szeregiem promieniowych powierzchni 101. Człon 97 prostujący szczelinę jest zamontowany w sąsiedztwie uzwojenia, tak ze rolki 115 opierają się o powierzchnię uzwojenia, utrzymując je we właściwym położeniu. Gdy ma być obsługiwane uzwojenie o odmiennej średnicy, wówczas blok 99 rolek 115 zostaje obrócony dla wystawienia powierzchni 101 o odmiennym promieniu. Powoduje to popchnięcie uzwojenia i przeciętych pierścieni do położenia, w którym przecięte szczeliny są ustawione w jednej linii z krzywką dla umożliwienia popychania pierścieni w kierunku osiowym.

Blok 99 zawiera środkowy otwór 103 otoczony pięcioma blokującymi otworami 105. Blok 99 zawiera zasadniczo dwa równoległe człony płytkowe 107, z których każdy ma cztery otwory 111, w które wchodzą kołki 113. Służą one jako wałki montażowe dla rolek 115 z węglika spiekanego klasy opal, które są osadzone pomiędzy członami płytkowymi 107.

Blok 99 jest zamontowany obrotowo za pośrednictwem wałka 117, który przechodzi przez otwory 119 w dwóch ustawionych w jednej linii ślizgowych prowadnicach 121 bloku rolek i przez środkowy otwór 103. Każda ślizgowa prowadnica 121 bloku rolek zawiera otwór blokujący 123, przez który przechodzi kołek blokujący 125.

Każda prowadnica ślizgowa 121 bloku rolek zawiera górny i dolny rowek 127, do któreigo są dopasowane wypusty 129 na odpowiedniej górnej i dolnej ślizgowej obudowie 131. Ślizgowe obudowy 131 są zamontowane do płyty końcowej 133 za pomocą niepokazanych kołków. Sprężynowe kołki 135 przechodzą przez otwory 137 w płycie końcowej 133 a wokół nich przechodzą sprężyny 139. Ślizgowo względem obudów 131 są zamontowane prowadnice 124, które są odpychane od płyty końcowej 133 za pomocą sprężyn 139.

Większość części jest wykonana ze stali, jednakże nieruchome ostrze 15 i ruchome ostrze 7 są wykonane z węglików spiekanych klasy opal.

Pozycja robocza urządzenia pokazanego na fig. 4 odpowiada pozycji urządzenia z fig. 2, z krzywką 27 znajdującą się w skrajnie dolnym położeniu, zaś pozycja robocza urządzenia pokazanego na fig. 5 odpowiada pozycji urządzenia z fig. 3, z krzywką 27 znajdującą się w skrajnie górnym położeniu.

Działanie urządzenia według wynalazku jest następujące. Drut 9 jest doprowadzany do stanowiska zwijania 3, które pracuje w sposób ciągły, wytwarzając uzwojenie wokół podłużnej osi 11, w kierunku strzałki 13 do stanowiska przecinania 4. Na stanowisku zwijania 3 wytwarza się uzwojenie w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara wokół podłużnej osi 11. Drut 9 jest podawany ogólnie w kierunku od A do B, a stosowane tu określenie do przodu oznacza kierunek strzałki 13.

Ostrze 7 jest wycofywane w kierunku podłużnym, równoległym do osi 11, jak zaznaczono strzałką. Przecinanie jest realizowane poprzez oddziaływanie nożycowe pomiędzy wycofywanym ostrzem 7 i nieruchomym ostrzem 15. Krawędź wycofywanego ostrza 7 porusza się względem krawędzi 17 nieruchomego ostrza 15, dokonując przecięcia uzwojenia. Praca urządzenia przebiega w taki sposób, że swobodny koniec 21 uzwojenia jest doprowadzany po nieruchomym ostrzu 15 i popychaczu 19, aż oprze się o ogranicznik 5. Powoduje to zatrzymanie ruchu przedniego końca uzwojenia, przy czym stanowisko zwijania 3 pracuje w sposób ciągły.

Następnie ostrze 7 cofa się z położenia pokazanego na fig. 2 w kierunku do tyłu jak pokazano na fig. 3 dla współpracy z nieruchomym ostrzem 15 w celu dokonania przecięcia uzwojenia dla utworzenia pierścienia 23. Gdy ostrze 7 porusza się, to razem z nim porusza się rolka stanowiąca popychacz 19.

172 310

Następnie ostrze 7 powraca do swego położenia pokazanego na fig. 2, jak również porusza się popychacz 19 popychając tym samym nowo przecięty swobodny koniec 25 uzwojenia do przodu po nieruchomym ostrzu 15. Tym samym- likwidowane naprężenie w swobodnym, końcu 25 uzwojenia popycha uzwojenie w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, aż swobodny koniec 25 napotka ogranicznik 5, ewentualnie utworzony przez powierzchnię ostrza 7. Powoduje to popchnięcie nowo odciętego pierścienia 23 w kierunku do przodu. Grubość przecięcia umożliwia przejście rozcięcia w pierścieniu 23 po ograniczniku 5, aż napotka na podporę 8 pokazaną szczegółowo na fig. 6 dla przesunięcia do dalszych stanowisk obróbczych (niepokazanych szczegółowo ale zaznaczonych ogólnie jako 10 na fig. 1). Zwykle, następnym etapem obróbki będzie obróbka przez tłoczenie dla utworzenia właściwego zarysu pierścienia zabezpieczającego.

Ruch wycofywanego ostrza 7 jest kontrolowany przez pionowy ruch krzywki 27. Krzywka 27 ma pochyłą powierzchnię 29, która współpracuje z pochyłą powierzchnią 31 popychacza krzywkowego. Kąt pochylenia powierzchni 29 i 31 określa względny ruch krzywki 27 i ostrza 7. Ruch krzywki 27 w kierunku pionowym przekłada się na poziomy wzdłużny ruch ostrza 7 w kierunku strzałek pokazanych na fig. 2 i 3. Ruch ostrza 7 do położenia przecinania odpowiada ruchowi w, górę krzywki 27.

W trakcie pracy, siłownik mechaniczny pociąga czop 47 i krzywkowy uchwyt 45 w górę dla przesuwu na kołkach 41 dla przesunięcia krzywki 27 w górę. Siłownik ten stanowi przekształconą prasę do wycinania o nacisku 6 ton. Wielkość nacisku jest zredukowana poprzez oddziaływanie krzywki do około 2,4 tony. Oddziaływanie powierzchni krzywkowej 29 na powierzchnię 31 ostrza 7 powoduje popychanie ostrza 7 w stronę uzwojenia dla wykonania przecięcia względem nieruchomego ostrza 15. Obudowy 83 i 85 ostrza 7 poruszają się więc od położenia pokazanego na fig. 4 do położenia pokazanego na fig. 5, zaś kołki 77 opierają się o sprężyny 75. Następnie uruchamia się ponownie siłownik, który przesuwa się w dół z poprzedniego położenia dla umożliwienia wycofania ostrza 7 poprzez oddziaływanie sprężyny 75 na kołek 77. Rolka 19 porusza się wraz z obudową i powoduje popchnięcie nowo przeciętego końca 25 zwoju po nieruchomym ostrzu 15, tak że prześlizguje się on szybko poza ostrze 15, przylegając do ogranicznika 5 ostrza 7.

W celu zmiany wymiarów przecinanego uzwojenia, zmienia się krzywkę 27 przez zwolnienie zwory 53, zaś matrycowy uchwyt 57 zostaje zmieniony poprzez zwolnienie zwory 59.

Urządzenie według wynalazku może pracować z prędkością wykonywania od 20-30 pierścieni zabezpieczających na minutę do 400 pierścieni zabezpieczających na minutę.

Jakkolwiek urządzenie to może pracować w sposób ciągły, to jednak stwierdzono, że można zastosować czujnik 143 dla załączania siłowników w celu uruchomienia ostrza 7, gdy uzwojenie oprze się o ogranicznik 5. Czujnik 143 przedstawiono schematycznie jedynie na fig. 1, ponieważ może on być umieszczony w rozmaitych położeniach na stanowisku przecinania 4. Może on być zamontowany w obrębie ostrza 7 dla wyczuwania kontaktu poprzez zmianę przewodności, lub w miejscu sąsiadującym z uzwojeniem dla stwierdzenia, kiedy zostanie zatrzymany ruch uzwojenia. Czujnik 143 jest przyłączony do zespołu kontrolnego 145, który zwykle stanowi mikroprocesor, aby powodować zadziałanie siłownika, przesuwającego krzywkę 27 i ostrze 7. Jak wiadomo fachowcom z tej dziedziny, mikroprocesor jest zwykle przyłączony do stanowiska zwijania 3 i następnych stanowisk obróbczych 10. Tak więc, jeżeli z jakiegokolwiek powodu wystąpi przerwa w pracy jakiegoś stanowiska, wówczas pozostałe stanowiska będą nadal kontrolowane.

172 310

172210

\ 1 FIG. 3.

172 310

FIG. 4.

172 210

172 310

FIG. 7

LD

172 310

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 4,00 zł

Claims (9)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wytwarzania licznych ustawionych w jednej linii pierścieni z odcinka drutu, w którym przepuszcza się drut przez pracujące w sposób ciągły stanowisko zwijania dla formowania uzwojenia wokół podłużnej osi, przy czym swobodny koniec drutu opisuje tor spiralny wokół podłużnej osi i w kierunku podhiżnej osi za stanowiskiem zwijania, dopóki swobodny koniec drutu nie oprze się o ogranicznik dla zatrzymania dalszego ruchu swobodnego końca drutu, następnie przesuwa się ostrze przecinające od pierwszego położenia cofniętego do drugiego położenia przecinania dla przecięcia uzwojenia i utworzenia pierścienia, a następnie wycofuje się ostrze, umożliwiając nowo przeciętemu swobodnemu końcowi drutu przesunięcie się do przodu w kierunku dalej od stanowiska zwijania, znamienny tym, że za pomocą ogranicznika ustala się położenie, w którym nowo przecięty pierścień, popchnięty przez swobodny koniec drutu do przodu w kierunku wzdłużnym, podpiera się jako jeden z wielu ustawionych w jednej linii pierścieni na podporze wystającej w kierunku podłużnym od ogranicznika w kierunku spływu do dalszych stanowisk obróbczych.
2. 2. Urządzenie do wytwarzania licznych ustawionych w- jednej linii pierścieni z odcinka drutu, zawierające stanowisko zwijania, które posiada wlot drutu dla pobierania odcinka drutu i które wytwarza uzwojenie wokół podhiżnej osi, podawanej ze stanowiska zwijania oraz stanowisko przecinania usytuowane za stanowiskiem zwijania, mające ogranicznik odsunięty od stanowiska zwijania, a także zawierające wycofywane ostrze, ruchome z położenia przecinania do położenia nietnącego, w którym następuje dalszy ruch swobodnego końca uzwojenia, przez co wytworzone przez stanowisko zwijania uzwojenie posuwa się naprzód w kierunku podłużnym, aż swobodny koniec drutu oprze się o ten ogranicznik, po czym ostrze przesuwa się do położenia przecinania dla odcięcia pierścienia, a następnie cofa się do położenia nietnącego, zaś nowo przecięty swobodny koniec uzwojenia przesuwa się naprzód wzdłuż toru spiralnego, popychając odcięty pierścień do przodu, znamienne tym, że od ogranicznika (5) wystaje do przodu w kierunku podłużnym podpora (8), (87, 91, 93), o którą opierają się przecięte pierścienie (23), doprowadzane jako liczne ustawione w jednej linii pierścienie do następnego stanowiska obróbczego.
3. 3. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że ogranicznik (5) stanowi stosunkowo cienki człon o szerokości odpowiadającej przecięciu w pierścieniach.
4. 4. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że ogranicznik (5) stanowi całość z ruchomym ostrzem (7).
5. 5. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że ruchome ostrze (7) jest umieszczone ruchomo w kierunku podłużnej osi (11) uzwojenia.
6. 6. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że ruchome ostrze (7) jest umieszczone ruchomo wzdłuż toru sąsiadującego z krawędzią tnącą nieruchomego ostrza (15).
7. 7. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że w sąsiedztwie nieruchomego ostrza (15) znajduje się popychacz (19), zamontowany ruchomo wraz z wycofywanym ostrzem (7).
8. 8. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że wycofywane ostrze (7) ma skośną powierzchnię (31) kontaktującą się ze skośną powierzchnią krzywkową (29) krzywki (27), zamontowanej ruchomo w kierunku zasadniczo pionowym, prostopadłym do podłużnej osi (11) uzwojenia.

   172 310
9. 9. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że uzwojenie i odcięte pierścienie znajdują się w kontakcie z powierzchnią roboczą członu (97) prostującego szczelinę dla utrzymania pierścieni w jednej linii.