PL172381B1 - Wewnatrztchawiczna rurka odporna na dzialanie promieni lasera PL PL - Google Patents

Abstract

1. Wewnatrztchawiczna rurka odporna na dzialanie promieni lasera zawierajaca rur- ke zdolna do dostarczenia pacjentowi gazu, posiadajaca koniec dalszy do wlozenia pa- cjentowi i koniec blizszy do polaczenia z urzadzeniem do oddychania oraz warstwe odporna na dzialanie promieni lasera otacza- jaca rurke wzdluz co najmniej czesci dlugosci rurki pomiedzy koncem dalszym i koncem blizszym w postaci niepofaldowanej metalo- wej folii odbijajacej promienie lasera, zna- mienna tym, ze w arstw a (19, 31) ma powierzchniowe wystepy lub wglebienia od- dalone w wielu kierunkach od siebie. F i g . 1 d PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest wewnątrztchawiczna rurka odporna na działanie promieni lasera służąca do oddychania.

Promieniowanie laserowe znajduje coraz to większe zastosowanie w medycynie ze względu na swoją regulowalną moc, potencjalną dokładność w zastosowaniu i swoją właściwość zatrzymywania krwawienia. Jednakże mimowolne skierowanie energii laserowej na obszary

172 381 poza polem operacyjnym lub przedmioty łatwopalne, które znajdują się w sąsiedztwie stosowania lasera może prowadzić do poważnego zranienia pacjenta. Jedną z określonych spraw jest zastosowanie promieniowania laserowego w sąsiedztwie ulokowanej wewnątrztchawiczno rurki nr sr/Uwn x> ea AVior*mo bicamnin c U-ł arnuren o go lz-^g n rzłg x»4x\g o Igo »w^lx« f.

usmai^uuu , r»Vk ο^,/ΐν^uiu ou. jnvuyvvuvjνηωιη^ iuiAt yvv“ wnątrztchawiczne, to następuje uszkodzenie cieplne tych rurek i jeśli gaz do oddychania zawiera potencjalnie podr chu płomieniowego wysoki procent tlenu to może powstać zjawisko poważnie niepomyślnymi konsekwencjami dla pacjenta.

Przy usiłowaniu zaradzeniu temu potencjalnemu problemowi stosowano w dotychczasowej technice różne urządzenia ochronne dla wewnątrztchawicznych rurek. Na przykład rurka była zawijana w muślin lub gazę nasycone roztworem soli. Chociaż zapewnia to w pewnym stopniu ochronę wewnątrztchawicznej rurki, ale jeśli energia laserowa jest skupiona w jednym miejscu przez więcej niż kilka sekund, to zapewniona w ten sposób ochrona zniknie i wewnątrztchawiczna rurka zostanie uszkodzona.

Innym sposobem ochrony rurki wewnątrztchawicznej jest owinięcie tej rurki folią miedzianą lub aluminiową, która jest w postaci taśmy. Chociaż folia metaliczna ochrania w zasadzie mikę wewnąuzicuawiczną, to energia laserowa może odbić się óu powierzchni folii i spówodówać zranienie obszarów poza operacyjnych pacjenta lub personelu sali operacyjnej. W dodatku gdy wewnątrztchawiczna rurka jest wygięta, to folia może się splątać i ograniczyć oddychanie pacjenta, zwłaszcza gdy jest stosowana rurka o małej średnicy, lub też folia może się oddzielić na zlokalizowanym obszarze rurki pozostawiając szczeliny w ochronie i odsłaniając stosunkowo ostre krawędzie, które mogą skaleczyć pacjenta przy wyjmowaniu rurki. Folia metalowa może również uszkodzić napompowywalny mankiet i dlatego jest oddalona od tego mankietu, co zmniejsza pole ochrony laserowej jaką ma rurka.

Dostępny w handlu zestaw zaprojektowany do zapewnienia ochrony laserowej dla konιι,·Λτ'.ί·>ϊηη^”ϊ’''ϊ’ · ν^ι 17« <5 V ft mraL· iokairtmia fp.bo -7^ orakro τ rm. iLt.-·. Po! i rh-u',-'? g ί

V» VlIVjOllCiltlJ vil VTVVVU<|UAllVllUVriV£jliJVU 1W1V1V VUV)tUUJV ż*«< óivuiu Zj która jest owinięta wokół tej rurki i jest z kolei otoczona hydrofitową gąbką składającą się z produktu reakcji polialkoholu winylowego i formaldehydu. Gąbka taka jest przedstawiona w opisie patentu US 4 098 728.

Inny sposób ochrony konwencjonalnych rurek wewnątrztchawicznych jest przedstawiony w opisie patentu US 5 103 816. Jak w nim przedstawiono, rurka jest spiralnie owi

Ci kompozytem warstwy klejącej, folii, tkaniny ognioodpornej i hydrożelu.

Inne rozwiązania wewnątrztchawicznych rurek odpornych na działanie lasera dotyczą konstrukcji samej rurki. Na przykład, tak zwana rurka Baxtera-Nortona jest zbudowana z zablokowanej, giętkiej spirali ze stali nierdzewnej z zakończeniem dalszym i przylutowanym do niego złączem do oddychania. Rurka ta nie jest szczelna i nie jest zaopatrzona w napompowywalny mankiet.

Opis patentu US 4 834 087 i jego inna część, opis patentu US 5 040 531 przedstawiają rurkę wewnątrztchawiczną zbudowaną z giętkiej, szczelnej rurki z matową powierzchnią zewnętrzną dla zmniejszenia odbicia. Jednakże ta matowa powierzchnia ma skłonność do pochłaniania energii laserowej, co powoduje znaczny wzrost temperatury metalu, która może spowodować cieplne uszkodzenie otaczającej tkanki.

Inne rodzaje wewnątrztchawicznych rurek są zbudowane ze spirali aluminiowej i silikonowej z okryciem silikonowym lub z rurki silikonowej pokrytej ochronnym aluminium obsadzonym w warstwie silikonowej. Materiały zawierające silikon nie zapewniają ogólnie wystarczającego poziomu odporności na działanie laserowe. Co więcej gdy zostaną uszkodzone pod wpływem ciepła za pomocą energii laserowej, to pozostaje materiał podobny do popiołu, który może być trudny do całkowitego usunięcia z ciała pacjenta.

Inny rodzaj wewnątrztchawicznej rurki zawiera kawałek płaskiej folii aluminiowej, która jest nawinięta spiralnie wokół mankietowej rurki. Folia aluminiowa nie ma podłoża klejącego, ale jest utrzymywana na swoim miejscu dzięki naciskowi spiralnego nawinięcia i zamocowaniu taśmą w pobliżu bliskiego końca rurki. Warstwa folii aluminiowej jest pokryta nawinięciem teflonowym. Brak kleju na folii powoduje, że taka rurka wewnątrztchawiczna jest stosunkowo trudna do wytworzenia i może potencjalnie ulec rozpleceniu. Dodatkowo jeśli nawinięcie z teflonu zostanie poddane energii laserowej to może to spowodować stan medyczny znany jako

172 381 reakcja uczuleniowa na opary plastików. Oprócz tego jeśli energia laserowa przepali nawinięcie z teflonu i padnie na warstwę folii aluminiowej, to może się odbić i spowodować zranienie ~u;___, cuuun nacienta lub chirurga.

J <->

4,. 2 ł τλΙ* z4 rł rx i/ ił » «o ·» U n t^y ry 4·**-»1·λ1λ ntrr, ry r»*^t rey V* π + λλχλ»»» w r z*« 1¾ omówienie rożnych rodzajów rurek wewuąuztchawicznych stosowanych laserowej oraz ich cechy podano w Health Devices, tom 19, nr 4 strony 109-139 (Kwiecień 1990).

Problemem podległym, związanym z rurkami wewnątrztchawicznymi zaprojektowanymi do zastosowania w chirurgii laserowej jest umieszczenie tej rurki w poprawnym położeniu u pacjenta. Konwencjonalne rurki wewnątrztchawiczne mają znaki do wskazania odległości od dalszego końca. Jednakże ciemne znaki mają skłonność do pochłaniania energii laserowej i są dlatego opuszczane w pewnych rurkach projektowanych do zastosowania w chirurgii laserowej. Dodatkowo materiał do budowy pewnych rurek odpornych na działanie lasera jest trudny do zaznaczenia i znakowanie jest tym samym pominięte. Problem ten i technikę mierzenia głębokości nie znaczonych rurek wewnątrztchawicznych został opisany przez Dra Wayne S. Matthews, Jr. w Liście do wydawcy w Anesth. Analg., tom 70, strona 340 (1990).

Pomimo szeregu opracowań wykonanych w tej dziedzinie pozostały istotne wady i prowadzone jest w tej dziedzinie poszukiwanie wewnątrztchawicznej rurki z warstwą odporną na działanie lasera. Poszukiwane są również w tej dziedzinie ulepszone techniki dla ochrony przedmiotów i osób przed energią laserową.

Wewnątrztchawiczna rurka odporna na działanie promieni lasera według wynalazku zawierająca rurkę zdolną do dostarczenia pacjentowi gazu, posiadająca koniec dalszy do włożenia pacjentowi i koniec bliższy do połączenia z urządzeniem do oddychania oraz warstwę odporną na działanie promieni lasera otaczającą rurkę wzdłuż co najmniej części długości rurki pomiędzy końcem dalszym i końcem bliższym w postaci niepofałdowanej metalowej folii odbijającej promienie lasera charakteryzuje się tym, że warstwa odporna na działanie promieni lasera ma występy lub wgłębienia oddalone w wielu kierunkach od siebie.

Korzystnym jest, że powierzchniowe występy lub wgłębienia mają punkt środkowy, który jest oddalony od punktu środkowego sąsiedniego występu lub zakresie od 4 do 120 wysokości minimalnego występu lub wgłębienia korzystnie w zakresie od 20 do 60 wysokości minimalnego występu lub wgłębienia.

Korzystnym jest także, ze warstwa odporna na działanie promieni lasera ma postać zachodzącej na siebie taśmy nawiniętej spiralnie i, że taśma ta zawiera klej tylko po jednej stronie oraz, że klej po jednej stronie taśmy występuje średnio na 1 do 95% szerokości taśmy nawiniętej spiralnie, przy czym części zachodzące na siebie są pozbawione kleju, a także, że klej po jednej stronie taśmy występuje średnio na 25 do 35% szerokości tej taśmy.

Korzystnym jest również, że taśma ta ma szerokość od 120 do 1040 wysokości minimalnego występu lub wgłębienia.

Korzystnym jest ponadto, że za warstwą odporną na działanie promieni lasera, w kierunku końca dalszego rurki usytuowany jest przylegle do rurki nanompowywalny mankiet uszczelniający.

Następną korzyścią jest to, że pomiędzy warstwą odporną na działanie promieni lasera a rurką usytuowany jest pierścień ochronny dopasowany przylegle do napompowywalnego mankietu i że pierścień ochronny usytuowany jest pomiędzy końcem napompowywalnego mankietu w kierunku końca bliższego rurki na odległość w zakresie od 83% do 830% minimalnej zewnętrznej średnicy rurki korzystnie w zakresie od 333% do 500% minimalnej zewnętrznej średnicy rurki, a ponadto i to, że pierścień ochronny ma grubość w zakresie od 0,08% do 4,17% minimalnej zewnętrznej średnicy rurki.

Korzystnym jest, że rurka ma zewnętrzną warstwę nieurazową, korzystnie włókienniczą, która otacza warstwę odporną na działanie promieni lasera.

Korzystnym jest także, że ta warstwa nieurazowa ma grubość w zakresie od 1,17% do 26,67% minimalnej zewnętrznej średnicy rurki.

Przedmiot wynalazku został uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1(a) do (e) przedstawiają etapy budowy wewnątrztchawicznej rurki, przy czym fig. 1a przedstawia ogólny widok rurki z boku, fig. 1b - widok rurki z nałożonym pierścieniem ochronnym, fig. 1c - widok rurki z nawiniętą warstwą odporną na działanie promieni lasera, fig. 1d - widok rurki z nałożonymi pierścieniem i warstwą odpornymi na działanie promieni lasera,

172 381 fig. 1e - widok rurki kompletnej, fig. 2 - powiększony rzut z boku ilustrujący warstwę odporną na działanie lasera według niniejszego wynalazku, fig. 3 - rzut płaski ilustrujący warstwę odporną na działanie lasera z częściowym wyrwaniem dla odsłonięcia warstwy dodatkowej.

Na fig. 1 (a) - (e), rurka wewnątrztchawiczna odporna na działanie promieni lasera zawiera rurkę 10 wewnątrztcnawiczną o obudowie standardowej. Rurka 10 ma koniec bliższy 11, który zwykle zawiera złącze (nie pokazane) do połączenia z urządzeniem do oddychania (nie pokazanym) oraz koniec dalszy 12 do włożenia pacjentowi. Długość rurki zależy od przewidzianego pacjenta (na przykład, osoba dorosła, dziecko lub niemowle). Ogólnie rurki wewnątrztchawiczne dla dorosłych mają długość od końca dalszego do końca bliższego od 30 do 38 centymetrów, korzystnie od 32 do 36 centymetrów i najkorzystniej od 33 do 35 centymetrów z zewnętrzną średnicą w zakresie od 6 do 15 milimetrów. Rurka może być zbudowana z konwencjonalnego materiału podatnego, takiego jak polichlorek winylu, silikon, czerwona guma, lateks lub innego materiału elastomerowego, z zalecaniem czerwonej gumy. Rurka jest zwykle wstępnie uformowana w kształcie lukowym, odpowiednim do włożenia pacjentowi, jak to jest wiadome w tej dziedzinie.

Koniec dalszy 12 rurki wewnątrztchawicznej ma zwykle koniec ukosowany 13 i może zawierać oko Murphy^zego 14. Rurka jest zwykle zaopatrzona w napompowywalny mankiet 15, który jest umocowany do rurki za pomocą układu mocującego 16, którym może być każdy odpowiedni klej lub taśma. Jeśli jest to odpowiednie to ogólna struktura mankietu jest zaopatrzona w warstwę (nie pokazaną) w celu osiągnięcia gładkiej powierzchni. Warstwa taka może być przyłożona za pomocą zanurzenia tej rurki w emulsji lateksowej lub za pomocą innych technik znanych osobom wykształconym w tej dziedzinie.

Napompowalny mankiet 15 jest zwykle zbudowany z materiału lateksowego, zwłaszcza dla rurek wewnątrztchawicznych z czerwonej gumy, ale mogą być również zastosowane inne mateiiały, takie jak silikon, zdolne do· ukształtowania na napo^npow może być napompowany powietrzem, gazem obojętnym lub korzystnie wodą lub roztworem soli i jest korzystnie tak zbudowany, że do napompowania mankietu może być zastosowany ośrodek płynny pod ciśnieniem, na przykład od 1,7 do 55 MPa. Mankiet lateksowy jest korzystny ponieważ ma ogólnie wyższą odporność na przecinanie i może być napompowany przy wyywalny mankiet Mankiet ższych ciśnieniach w obrębie wskazanego zakresu, dzięki czemu można szybciej osiągnąć wypuszczenie ośrodka napompowanego.

Ośrodek płynny do napompowania mankietu jest dostarczany poprzez rurkę 17. Rurka 17 jest zwykle wyłączona w ściankę rurki 10 tak, że istnieje gładka powierzchnia, ale może również przebiegać wzdłuż powierzchni rurki 10. Rurka 17 jest zwykle połączona z komorą pęcherzykową (nie pokazaną), która wskazuje stan napompowania mankietu oraz zawiera złącze (nie pokazane) do połączenia ze źródłem ciśnienia odpowiedniego płynu napompowania.

Chociaż zilustrowano pojedynczy napompowywalny mankiet 15, w podobny sposób może być zastosowanych wiele ^nankie tów z wieloma rurkami do napompowania, jak ujawnić wspomnianym uprzednio opisie patentu US 4 834 087, którego treść jest włączona tu przez powołanie.

Jak pokazano na fig. 1 (b), przylegle napompowywalnego mankietu 15 jest ulokowany pierścień ochronny 18. Pierścień ochronny 18 jest zbudowany z materiału nie przepuszczaj ącego, odpornego na rozdarcie i przekłucie, który jest owinięty wokół rurki 10. Pierścień ochronny 18 powstrzymuje również uszkodzenie tlenku metalu mankietu, który występuje w konwencjonalnych rurkach z zastosowaniem mankietów lateksowych i folii metalicznej dla ochrony przed laserem. Chociaż nie ma żadnego ograniczenia na wzdłużne rozciągnięcie pierścienia ochronnego 18 (to znaczy od końca bliższego mankietu w kierunku końca bliższego 11 rurki 10), to zwykle rozciąga się on od mankietu w zakresie od 5 do 50 milimetrów, korzystnie od 20 do 30 milimetrów.

Materiałami, które mogą być stosowane na pierścień ochronny 18 jest Mylar (poliester), polietylen, poliuretan, polichlorek winylu, poliimid, policzterofluoroetylen, silikon i inne materiały, które chronią mankiet przed uszkodzeniem metalicznym i brzegiem metalicznej warstwy 19 odpornej na działanie lasera. Pierścień ochronny 18 może być stosunkowo cienki i może mieć grubość od 5 do 250 mikrometrów. Zaprojektowano pierścień w postaci taśmy, która może mieć

172 381 cienką warstwę konwencjonalnego kleju, takiego jak wysoce przylepnego kleju akrylowego, w celu umocowania pierścienia ochronnego 18 na rurce 10. Jednym z materiałów akceptowalnych jest taśma Mylar dostępna w Minnesota Mining Manufacturing Co. Pierścień ochronny 18 może h znanych technik, na przykład jako ciecz, hvć również przygotowany za pomocą innych -j - * ~.....” -*·‘j jest napryskana, naniesiona zanurzeniowo lub pędzlem i ma możliwość wyschnięcia.

Aby zapewnić ochronę rurki przed promieniami lasera rurka ta ma warstwę 19 odporną na działanie promieni lasera, którą wskazano na fig. 1(c). Warstwa 19 odporna na działanie lasera ma niematową, odbijającą powierzchnie i wiele nieregularności oowierzchniowych, które sa oddalone od siebie w wielu kierunkach. Na przykład, jak zilustrowano na rysunkach, te nieregulamości powierzchniowe mogą być oddalone od siebie wzdłuż długości i obwodu rurki. Odstęp pomiędzy środkowymi punktami sąsiednich nieregularności powierzchniowych jest tak wybrany, aby był mniejszy od średnicy plamki laserowej tak, że gdy promień lasera zderza się warstwę odporną na działanie lasera, to promień ten zostaje odchylony na co najmniej jednej nieregularności powierzchniowej. Na przykład jeśli jest stosowana plamka laserowa od 0,1 do 3 milimetrów, to odstęp pomiędzy środkowymi punktami sąsiednich nieregularności pokazany

-pi rr 8 r»»·'-»/-»’-!’ . Hg· 2 pi LCL

U ~x4 n i o n _n:__i________. .1 n e i u jun zw y me w ou V, l uu J0J HUninCU UW, RUirydUHC UU 0,5 UU

1,5 milimetra i najkorzystniej od 0,75 do 1,25 milimetra. Jest zrozumiałe, że nieregularności powierzchniowe według niniejszego wynalazku nie obejmują materiału pofałdowanego, który może spowodować odbicie liniowe energii laserowej lub może być poddany spłaszczeniu gdy materiał ten zostanie zgięty, co da powierzchnię odbicia bez rozproszenia.

Warstwa 19 odporna na działanie lasera jest materiałem odbijającym, który ma również wystarczającą giętkość tak, że może być owinięty wokół rurki 10 i gdy zostanie pokryty warstwą nieurazową może być zagięty w trakcie wkładania i stosowania bez zmniejszenia ochrony na działanie lasera i bez tworzenia ostrych krawędzi, które mogą skaleczyć pacjenta. Materiałami odpowiednimi są folie metaliczne, włączając folie stopów metalicznych, szczególnie aluminium, srebra, miedzi, cyny i niklu, zalecanymi materiałami jest miedź, aluminium i srebro. Materiał metaliczny może mieć grubość od 10 do 750 mikrometrów, korzystnie od 15 do 250 mikrometrów mierzonych za pomocą czujnikowego sprawdzianu po utworzeniu nieregularności powierzchniowych.

Wielkość nieregularności powierzchniowych może być zmieniona tak, aby służyły one do wystarczającego rozproszenia energii laserowej. Zwykle nieregularności powierzchniowe mogą mieć średnią średnicę od 0,1 do 3,0 milimetrów, korzystnie od 0,25 do 1,5 milimetra.

Nieregularnościami powierzchniowymi może być wiele występów lub wgłębień. Nieregularności powierzchniowe mogą mieć średnicę wysokość lub głębokość od 25 do 500 mikrometrów, co można uzyskać za pomocą przepuszczenia folii metalicznej pomiędzy parą walców kalandra, z których co najmniej jeden ma powierzchnię odciskającą żądany wzór nieregularności powierzchniowych na folii metalicznej. Mogą być również wykorzystane inne techniki w celu uzyskania wielu nieregularności powierzchniowych rozpraszających promień laserowy bez wystąpienia przekłuć lub innych defektów, które mogą zmniejszyć ochronę przed laserem. Jest zrozumiałe, że chociaż rysunki ilustrują nieregularności powierzchniowe w jednorodnym układzie rombowym, to nieregularności powierzchniowe nie muszą mieć jednakowego rozmiaru, wysokości lub głębokości i nie muszą być w układzie jednorodnym, pod warunkiem, że warstwa odporna na działanie lasera ma zdolność odbiciowego rozproszenia energii laserowej.

Warstwa 19 odporna na działanie lasera może być nawinięta wokół rurki jako arkusz pojedyńczy i umocowany na klej na małym polu zachodzącym na siebie lub jako seria współosiowych pierścieni, które częściowo nachodzą na siebie. Jednakże korzystnym jest, aby warsrwa 19 odporna na działanie lasera była przyłożona w postaci spiralnie nawiniętej taśmy, która częściowo nachodzi na zwój poprzedni bez szczelin lub oderwań w sposób zilustrowany na fig. 1 (c), aby zapewnić skuteczną odporność na działanie lasera dla rurki przy utrzymaniu znacznego stopnia giętkości. Gdy jest stosowane nawinięcie spiralne, to nieregularności powierzchniowe nie muszą istnieć na części taśmy, która jest przykryta przez następny odcinek taśmy.

Taśma zawiera korzystnie klei tylko po jednej stronie i tylko na części szerokości taśmy. Bardziej szczegółowo, jak zilustrowano na fig. 2, taśma może mieć szerokość c wybraną w zależności od określonego rozmiaru rurki. Na przykład szerokość taśmy może być od 3 do 26

172 381 milimetrów, korzystnie od 6 do 13 milimetrów. Położenie kleju na tej taśmie tak wybrano, aby było wygodnie nawinąć spiralnie taśmę wokół rurki i tak, aby w częściach zachodzących uniknąć w zasadzie styku kleju z taśmą nawiniętą poprzednio. W ten sposób taśma jest właściwie « «» * - - X Λ. X J przyklejona do nurki, ale przy zginaniu nurki w rozsądnym stopniu zachodzące części taśmy mają swobodę przesunięcia się na ściskanie lub rozciąganie, co utrzymuje giętkość i ochronę przed laserem zmniejszając możliwość splątania lub tworzenia ostrych krawędzi przy pokryciu warstwą 22 hieuroeową.

W jednym z oreyZłarów wykonania zilustrowanym na fig. 2. klej rozciąga sie od jednego brzegu do punktu wskazanego preee d . a zachodzenie osiągnięto tak, że część klejąca nie styka, się z częścią taśmy nawiniętą poprzednio. Klej nie musi rozciągać się do jednej krawędzi taśmy lub nie musi występować w tym samym miejscu lub nie musi być w tej samej ilości na wszystkich odcinkach taśmy o ile taśma jest odpowiednio przyklejona do rurki i zapewniona jest wskazana giętkość. No przykład gdy jest stosowana taśma nawinięta spiralnie, to pewne odcinki taśmy mogą nie mieć żadnego kleju, ale spiralne ułożenie zapewni stosowne przywieranie taśmy do rurki, przez co unika się potencjalnego rozpętania taśmy.

dio uzyskania powyższych celów klej występuje pizeciętnie na od 1 do 95% szeiokosci taśmy, korzystnie od 25 do 35% szerokości taśmy. Wyniki szczególnie skuteczne otrzymano, gdy klej został zastosowany od jednego brzegu do około jednej trzeciej szerokości taśmy i przy zastosowaniu zachodzenia na jedną połówkę poprzedniej wacstwy.

Aby zapewnić ochronę pczed laserem bezpośrednio w sąsiedztwie mankietu, pierścień 20 odporny na działanie lasera jest nawinięty na pierścieniu ochronnym 18 i na części warstwy 19 odpornej na działanie lasera, jak zilustrowano na fig. 1(d). Pierścień 20 odporny na działanie lasera jest zwykle z materiału metalicznego włączając stopy metaliczne takie, jak cyna, nikiel, aluminium, srebro i miedź, korzystnie pierścień ten jest z folii miedzianej, która jest umocowana do rurki klejem. Aby umożliwić nawinięcie materiału metalicznego jest on korzystnie dostatecznie cienki, aby był giętki i zwykle ma grubość od 10 do 250 mikrometrów. Pierścień 20 odporny na działanie laseca jest korzystnie zastosowany w postaci folii metalowej z podłożem klejowym, mającej szerokość od 5 do 50 milimetrów i może być kawałkiem taśmy odpornej na działanie lasera z nieregulachościami powierzchniowymi jak opisano powyżej.

pome ’ ry-i αη.'Γ'ΐ on <

przylega bezpośredni

... . z~ł mnnbiatn 1 \-l-V lllCHliVl<zł.Vł 1 -9 i służy do ochc ony mankietu przed uszkodzeniem przez metal, to pierścień 20 odporny na działanie lasera może być w ścisłej bliskości z mankietem tak, że odstęp pomiędzy mankietem i pierścieniem 20 odpornym na działanie lasera wskazany na fig. 1(d) przez 21 może być skrajnie mały, co zapewnia dodatkową ochronę przed laserem. Chociaż brzeg pierścienia 20 odpornego na działanie lasera nie rozciąga się na brzeg pierścienia 20 ochronnego, to odstęp 21 pomiędzy brzegiem pierścienia odpornego na działanie lasera i mankietem 15 jest ogólnie od 0,01 do 10 milimetrów, korzystnie od 0,1 do 1 milimetra.

Pokryciem pierścienia 20 odpornego na działanie lasera 20 i co najmniej znacznej części warstwy 19 odpornej na działanie lasera od bliższego końca mankietu do rurki pompowania 17 jest zewnętrzna warstwa 22 hieucaeowo. Zewnętrzną warstwę 22 ^e^azową może stanowić każdy materiał, który umożliwia właściwe ustawienie rurki wewnątcztchawicznej bez urazu pacjenta i może być poświęcony na stratę w zasadzie bez materiału resztkowego i bez tworzenia niepomyślnego stanu medycznego przy działaniu energii laserowej. No przykład warstwę hieurozową może stanowić gąbka hydroksylowanego polioctanu winylu, jak przedstawiono w opisie patentu US 4 098 728 lub hydcożel lub pewne tkaniny ognioodporne przedstawione w opisie patentu US 5 103 816, które są tu powołane.

W przykładzie wykonania bardziej korzystnym, zilustrowanym na fig: 1(e), zewnętrzną warstwą 22 hieurozową jest, elastyczny, higroskopijny, cienki materiał włókienniczy, który zapewnia również odporność na cięcie przez ostre brzegi, które mogą uszkodzić warstwę 19 odporną na działanie lasera. Tym materiałem włókienniczym może być materiał tkany, pleciony lub dziany, który jest nasycony wodą lub wodnym roztworem pomagającym utrzymanie rurki chłodnej. To znaczy, że jeśli na ten materiał włókienniczy rziaiaehecgia lasera, to tkany, pleciony lub dziany charakter tego materiału przyczynia się do wspomożenia przenikania cieczy do tego miejsca dzięki zjawisku równowagi. Sam materiał włókienniczy może być hydrofobowy lub

172 381 hydrofitowy i może być naturalny lub syntetyczny. Jeśli energia laserowa przekroczy skuteczność chłodzenia wywołanego zjawiskiem knotowym materiału włókienniczego, to ten materiał włókienniczy zostanie łatwo i czysto stracony w zasadzie bez wystąpienia niepomvślnvch τλτ·/λΗ»ιΙλ<·Αλιζ rrAtr anormn lncarn liriarTir

^.ilWUlVWVł KzZu 11 jr VII, £Vljr V11V1^1U 1LŁQV-1ŁI VlVtVlZjjf leżącą pod spodem warstwę 19 odporną na działanie lasera.

Materiałami włókienniczymi odpornymi na przecinanie, które mogą być zastosowane w niniejszym wynalazku są tkane, plecione lub dziane materiały, które mogą się składać z różnych materiałów, takich jak poliester, nylon, bawełna, len, jedwab i ich mieszaniny. Materiał odporny na przecinanie ma grubość od 0,07 do 1,6 milimetra, korzystnie od 0,25 do 0,755, milimetra. Jednym ze szczególnie możliwym do przyjęcia materiałem tkaninowym jest dziany materiał poliestrowy dostępny z Liberty Industries Inc., który jest oznaczony jako Miracle Wipes, pod numerem katalogowym 802-10003. Warstwa ta może być przyłożona na rurce w każdym ułożeniu, ale będzie korzystnym jej zastosowanie albo w postaci ciągłego walca, albo w postaci płaskiego wycinka materiału przyklejonego na miejscu z małym zachodzeniem na siebie. Mogą również występować inne warstwy, o ile nie wpływają one istotnie niepomyślnie na korzyści niniejszego wynalazku.

Klej zastosowany do umocowania zewnętrznej warstwy 22 nieurazowej jak również pierścienia 20 odpornego na działanie lasera, warstwy 19 odpornej na działanie lasera i pierścienia ochronnego 18 może być taki sam lub inny i może to być każdy klej konwencjonalny znany w tej dziedzinie. Kleje takie są ogólnie biologicznie zgodne, w zasadzie nie rozkładające się pod wpływem wilgoci i podlegają w sposób czysty starcie po poddaniu energii lasera. Na przykład klejem takim może być przylepny w wysokim stopniu klej akrylowy, który jest dostępny w handlu z Minnesota Mining and Manufacturing Co.

Ponieważ warstwa włókiennicza odporna na przecinanie może podlegać stracie w sposób czyos-/ po doznaniu uderzenia lasemwego, ro vwastwa ta mużc z.awierac anaiii idcniyiiicacyjiie 23 i/lub znaki instruujące 24 (na przykład lokalizujące). Chociaż znaki takie mogą zwiększyć pochłanianie laserowe, to nie zmniejszają istotnie ochrony rurki przed laserem ponieważ warstwa tkaninowa nie jest przewidziana jako główna warstwa odporna na działanie lasera i może być stracona w zasadzie bez niepomyślnych konsekwencji.

Wjednym z określonych przykładów ilustrujących rurka wewnątrztchawiczna z czerwonej gumy, jak pokazano na fig. 1 e, mająca średnicę wewnętrzną 6 milimetrów i średnicę zewnętrzną 10,6 milimetra, rozciąga się do 31 centymetrów od końca bliższego 11 do końca dalszego 10. Rurka ta ma kształt łukowaty, ukosowany koniec dalszy i oko Murphyrógo. Rurka ta jest zaopatrzona w mankiet lateksowy umocowany na obu swoich końcach, dalszym i bliższym i pokryta jest lateksem. Dalszy koniec mankietu jest oddalony o około 2 centymetry od dalszego końca rurki, z bliższym końcem mankietu rozciągającym się do punktu w przybliżeniu 5 centymetrów od dalszego końca rurki. Mankiet 15 jest napompowany przez rurkę pompowania 17, która jest włączaca w ścianę rurki wewnątrztchawicznej i jest połączona do komory pęcherzykowej oraz ma złączkę do połączenia ze źródłem ośrodka płynnego pod ciśnieniem. Rurka wewnątrztchawiczna jest zaopatrzona na swoim końcu bliższym 11 w złącze 15 milimetrowe do połączenia z urządzeniem do oddychania. W sąsiedztwie z bliższym końcem makietu jest pierścień ochronny, którym jest kawałek taśmy Mylar 850 uzyskanej z Minnesota Mining Manufacturing Co., która ma 2,5 centymetra szerokości i 50 mikrometrów grubości i która zawiera wysoce przylepny klej.

Dla zape.wciania ochrony przed laserem nawinięta jest spiralnie taśma miedziana, o szerokości 1,0 centymetra i grubości 150 mikrometrów, na pierścień ochronny 18 do miejsca gdzie rurka do pompowania wchodzi w ściankę rurki wewnątrztchawicznej. Folia miedziana ma wiele wgnieceń powierzchniowych, których punkty środkowe są ustawione w konfiguracji rombowej, o głębokości 100 mikrometrów, a które są w odstępie 1,0 milimetra. Wgniecenia powierzchniowe otrzymano dzięki przepuszczeniu tej folii pomiędzy walcami kalandra mającymi odpowiadające występy. Taśma jest zaopatrzona w klej o grubości 70 mikrometrów, który rozciąga się od jednego brzegu do miejsca w jednej trzeciej szerokości taśmy i taśma jest tak nawinięta, aby w połowie szerokości zachodziła na siebie tak, że faktycznie nie występuje styk kleju z poprzednio nawiniętą taśmą.

172 381

Folia miedziana z podłożem klejowym o szerokości w przybliżeniu 1,0 centymetra jest nawinięta na pierścień ochronny w sąsiedztwie bliższego końca mankietu napompowywalnego tak, że nakłada się naczęść spiralnie nawiniętej taśmy. Kawałek tkanego materiału poliestrowego λ <4 , z·»· X /-» i ΠΩ Zn atł-An i

V UiUgUdtl vvntjutvuvn narnlznć^i Q Q non himotro metal 7aotr\cnu/anv r4r\ ra οχιζίτ»ΐo

JZjCI uiwoci -z,-· vvnijiiiviiu uvoiui £juoivuv ▼» Milj LiU iliŁWIIłlyCid Ώ3 rurkę pomiędzy bliższym końcem mankietu i częścią wejściową rurki do pompowania z częściami zachodzącymi na siebie warstwy włókienniczej przyklejonymi razem wysoce przylepnym klejem wrażliwym na nacisk, dostępnym z Illbruck Corp. z Minneapolis, Minn. Warstwa włókiennicza zawiera znaki identyfikacyjne i znaki oznaczenia odległości różnych punktów na rurce od dalszego końca, w celu ułatwienia umieszczenia tej rurki u pacjenta.

Przy zastosowaniu rurka wewnątrztchawiczna odporna na działanie lasera ma kontakt z wodą sterylną lub sterylnym roztworem soli w celu nasączenia warstwy włókienniczej odpornej na przecinanie. Rurka jest poprawnie położona u pacjenta przy wykorzystaniu znaków lokalizujących na warstwie tkaninowej i rurka ta jest przyłączona do konwencjonalnego urządzenia do oddychania. Rurka pompowania 17 jest przyłączona do źródła solanki, a mankiet zostaje napompowany do minimalnego ciśnienia wymaganego do zrealizowania uszczelnienia tchawicznego i mankiet jest zwykle upakowany nasyconymi wacikami, aby zapewnić ograniczoną ochronę przed laserem. Pacjent może być dlatego leczony promieniowaniem laserowym przy wykorzystaniu znanych i sprawdzonych laserów takich, jak lasery dwutlenku węgla, lasery argonowe, lasery neodymowo-itrowo-aluminiowo-granatowe lub lasery potasowo-fosforano-tytanylowe, w zakresie polecanych ograniczeń gęstości mocy.

Ochrona przed laserem pacjentów lub elementów wyposażenia lub ogólnie obszarów może być osiągnięta dzięki ich pokryciu materiałem odpornym na działanie lasera, który zawiera warstwę 31 odporną na działanie lasera mającą opisane poprzednio nieregularności powierzchniowe. Na przykład arkusz 30 materiału odpornego na działanie lasera, jak zilustrowano na fig. 3, może zawierać warstwę 31 odporną na działanie lasera, która zawiera wiele nieregularności powierzchniowych oddalonych od siebie w wielu kierunkach w sposób przedstawiony poprzednio. Jednakże pod tym względem, jeśli arkusz materiału tego jest tak zbudowany, że każda z jego stron może być potencjalnie wystawiona na działanie energii laserowej, to wówczas obie strony warstwy 31 odpornej na działanie lasera muszą mieć na sobie wiele nieregularności powierzchniowych.

Warstwa 31 odporna na działanie lasera może być laminowana z inną warstwą 32, która zapewni pewną wygodę lub inne właściwości funkcjonalne. Na przykład warstwa ta może być warstwą włókienniczą odporną na przecinanie mającą wskazaną wyżej charakterystykę. Warstwa 32 może mieć zaznaczone na sobie znaki identyfikacyjne 33 lub znaki instruujące (nie pokazane). Jeśli nie jest uwzględniana odporność na przecinanie, to warstwa 32 może być zbudowana z innych materiałów takich jak gąbka z hydroksylowanego polioctanu winylu przedstawiona we wspomnianym uprzednio opisie patentu US 4 098 728 lub hydrożelu lub tkaniny ognioodpornej przedstawionych we wspomnianym uprzednio opisie patentu US 5 103 816.

Warstwa 31 odporna na działanie lasera może być otoczona innymi warstwami dla wygody, ciepła lub z innych powodów. Na przykład warstwa dodatkowa 34 może być zastosowana do utworzenia laminatu z warstwą 31 odporną na działanie lasera pomiędzy nimi. Warstwa dodatkowa 34 może być taka sama lub różna od warstwy 32.

Warstwa 19, 31 odporna na działanie lasera ma wiele sekcji, które są bezpośrednio lub pośrednio przyklejone poprzez jedną lub więcej warstw dodatkowych do tego przedmiotu. Co najmniej niektóre z tych sekcji mają części, które zachodzą na inne sekcje warstwy odpornej na działanie lasera. Układ ten może być osiągnięty poprzez utworzenie wielu współosiowych, zachodzących sekcji lub poprzez spiralne zawinięcie tego przedmiotu przez podłużny kawałek taśmy tak, że wystąpią części zachodzące na siebie.

172 381

172 381

Τ

172 381

12·

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 4,00 zł

Claims (13)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Wewnątrztchawiczna rurka odporna na działanie promieni lasera zawierająca rurkę zdolną do dostarczenia pacjentowi gazu, posiadająca koniec dalszy do włożenia pacjentowi i koniec bliższy do połączenia z urządzeniem do oddychania oraz warstwę odporną na działanie promieni lasera otaczającą rurkę wzdłuż co najmniej części długości rurki pomiędzy końcem dalszym i końcem bliższym w postaci niepofałdowanej metalowej folii odbijającej promienie lasera, znamienna tym, że warstwa (19, 31) ma powierzchniowe występy lub wgłębienia oddalone w wielu kierunkach od siebie.
2. 2. Rurka według zastrz. 1, znamienna tym, że powierzchniowe występy lub wgłębienia • 1 J _ _11 _____ 1 1. ·* Ił · 1· · ’ » mają punki śiodkowy, kiery jest oddalony Od punktu środkowego sąsiedniego występu iud wgłębienia w zakresie od 4 do 120 wysokości minimalnego występu lub wgłębienia a korzystnie w zakresie od 20 do 60 wysokości minimalnego występu lub wgłębienia.
3. 3. Rurka według zastrz. 1, znamienna tym, że warstwa (19, 31) ma postać zachodzącej na siebie taśmy nawiniętej spiralnie.
4. 4. Rurka według zastrz. 3, znamienna tym, że taśma ta zawiera klej po jednej stronie.
5. 5. Rurka według zastrz. 4, znamienna tym, że klej po jednej stronie taśmy występuje na zawartej w przedziale od 1 do 95% szerokości taśmy nawiniętej spiralnie, przy czym części zachodzące na siebie są pozbawione kleju.
6. 6. Rurka według zastrz. 5, znamienna tym, że klej po jednej stronie taśmy występuje na zawartej w przedziale od 25 do 35% szerokości tej taśmy.
7. 7. Rurka według zastrz. 3, znamienna tym, że taśma ma szerokość od 120 do 1040 wysokości minimalnego wgłębienia lub występu.
8. 8. Rurka według zastrz. 1, znamienna tym, że za warstwą (19, 31), w kierunku końca dalszego, (12) rurki (10) usytuowany jest przylegle do rurki (10) napompowywalny mankiet (15) uszczelniający.
9. 9. Rurka według zastrz. 8, znamienna tym, że pomiędzy warstwą (19, 31) a rurką (10) usytuowany jest pierścień ochronny (18) dopasowany przylegle do napompowywalnego mankietu (15).
10. 10. Rurka według zastrz. 9, znamienna tym, że pierścień ochronny (18) usytuowany jest pomiędzy końcem napompowywalnego mankietu (15) w kierunku końca bliższego (11) rurki (10) na odległość w zakresie od 83% do 830% minimalnej zewnętrznej średnicy rurki (10), korzystnie w zakresie od 333% do 500% minimalnej zewnętrznej średnicy rurki (10).
11. 11. Rurka według zastrz. 9, znamienna tym, że pierścień ochronny (18) ma grubość w zakresie od 0,08% do 4,17% minimalnej zewnętrznej średnicy rurki (10).
12. 12. Rurka według zastrz. 3, znamienna tym, że warstwę (19, 31) otacza zewnętrzna warstwa (22) nieurazowa, korzystnie włókiennicza.
13. 13. Rurka według zastrz. 12, znamienna tym, że warstwa (22) nieurazowa ma grubość w zakresie od 1,17% do 26,67% minimalnej zewnętrznej średnicy rurki (10).