PL172438B1 - Sposób transportowania czastek stalych i urzadzenie do transportowania czastek stalych PL PL - Google Patents

Abstract

1 Sposób transportowania czastek stalych z pierwszej komory zawierajacej czastki stale do sasiedniej drugiej komory w reaktorze ze zlozem fluidalnym, przy czym te dwie sasiadujace komory sa oddzielone sciana przegrodowa, majaca kilka kanalów wzajemnie laczacych te komory, zna- mienny tym, ze do pierwszej komory wprowadza sie gaz transportujacy i za pomoca tego gazu transportujacego przenosi sie czastki stale w postaci wielokrotnych przeplywów czastek stalych z pierwszej komory do drogiej komory przez kanaly w scianie przegrodowej, przy czym ustanawia sie uszczelnienie i/lub regulowany zawór przeplywu czastek stalych w kanalach w scianie przegrodowej poprzez dobór stosunku wysokosci do dlugosci tych kanalów tak, aby byl mniejszy niz tangens ka ta, stanowiacego maksymalny kat usypu haldy czastek stalych, przy którym czastki te gromadza sie bez rozsypywania lub zeslizgiwania w dól wzdluz boków haldy, przez co zapo- biega sie przeplywowi powrotnemu gazów i czastek stalych z drugiej komory z powrotem do pierwszej komory przez te kanaly 12 Urzadzenie do transportowania czastek stalych z pierwszej komory zawierajacej czastki stale do sasiedniej drugiej komory w reaktorze ze zlozem fluidalnym, przy czym te dwie sasiadujace komory sa oddzielone sciana przegrodowa zawierajaca kilka kanalów wzajemnie laczacych te komory, znamienne tym, ze w scianie przegrodowej znajduja sie przynajmniej dwa kanaly (38,39,42a-42f, 122,224,230,320), (20,114,218,322), umieszczone jeden na drugim, i majace stosunek (h/1) wysokosci (h) do dlugosci (1) mniejszy niz tangens kata (a ), stanowiacego maksymalny kat usypu haldy czastek stalych, przy którym czastki moga byc zgromadzone w stos bez rozposcierania sie lub zeslizgiwania w dól wzdluz boków haldy, które to kanaly (38,39,42a-42f, 122,221,230,320) w scianie przegrodowej (20,114, 218, 322), wzajemnie laczace te komory (30, 110, 210, 216, 316,12,112, 214, 210, 314), tworza uszczelnienie i/lub kontrolowany zawór przeplywu czastek stalych FIG 2 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób i urządzenie do transportowania cząstek stałych w reaktorach ze złożem fluidalnym.

W reaktorach ze złożem fluidalnym materiał stały może przykładowo być transportowany z jednej komory reaktora do sąsiednich komór roboczych dla odzyskiwania ciepła, rozdzielania cząstek, obróbki chemicznej lub innej. W reaktorach z krążącym złożem fluidalnym złoże materiału cząsteczkowego jest w sposób ciągły zawracane z kanału powrotnego do dolnej części komory reaktora.

Reaktory ze złożem fluidalnym są stosowane w rozmaitych odmiennych procesach spalania, przenoszenia ciepła, procesach chemicznych lub metalurgicznych. W zależności od procesu, rozmaite złoża materiałów stałych podlegają fluidyzacji i/lub krążeniu. W procesach spalania składnikami złoża fluidalnego może być paliwo cząsteczkowe, takie jak węgiel, koks, węgiel brunatny, drewno, odpady lub torf jak również inny materiał cząsteczkowy taki jak piasek, popiół, adsorbent siarki, katalizator lub tlenki metalu.

Wewnętrzne lub zewnętrzne krążenie lub przenoszenie cząstek stałych w reaktorach ze złożem fluidalnym następuje z komory mającej ciśnienie wyższe do następnej komory mającej niższe ciśnienie, lub z komory mającej niższe ciśnienie do komory mającej wyższe ciśnienie. Przy przenoszeniu cząstek z komory o wyższym ciśnieniu do komory o niższym ciśnieniu, cząstki są przymuszane do przepływu wskutek różnicy ciśnień pomiędzy dwiema komorami, zaś przy przenoszeniu cząstek z komory o niższym ciśnieniu do komory o wyższym ciśnieniu cząstki transportuje się środkami mechanicznymi, takimi jak transportery śrubowe, lub środkami niemechanicznymi np. poprzez zastosowanie gazu transportującego.

Transportery mechaniczne są zawodne w warunkach wysokich temperatur, panujących w piecach do spalania ze złożem fluidalnym, w wyniku gwałtownej erozji i tendencji do zatykania.

Przy stosowaniu środków niemechanicznych do transportowania cząstek stałych z komory mającej niższe ciśnienie do komory mającej wyższe ciśnienie, pomiędzy komorami musi być utworzone uszczelnienie lub blokada gazu. dla uchronienia przed niepożądanym przepływem gazu z komory mającej wyższe ciśnienie do komory mającej niższe ciśnienie.

Z opisu patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 5 069 171 jest znany sposób i urządzenie do transportowania cząstek stałych z pierwszej komory, zawierającej cząstki stałe, do sąsiedniej drugiej komory w reaktorze ze złożem fluidalnym, przy czym te dwie sąsiadujące komory są oddzielone ścianą przegrodową, mającą kilka kanałów wzajemnie łączących te komory.

W kanale powrotnym tego urządzenia, umieszczono uszczelnienie pętlowe (zawór J) tworzące blokadę gazu. Efekt uszczelniający jest uzyskany przez zapewnienie wypełnienia uszczelnienia pętlowego i przez utrzymywanie w uszczelnieniu pętlowym wystarczająco grubej warstwy materiału stałego. Materiał krążącego złoża, zgromadzony w uszczelnieniu pętlowym, wytwarza ciśnienie wystarczająco wysokie dla uruchomienia gazów przed przepływem z komory reaktora przy wysokim ciśnieniu przez kanał powrotny do separatora cząstek przy niższym ciśnieniu. Materiał stały ma możliwość przepływu grawitacyjnego z uszczelnienia pętlowego do komory reaktora lub jest przenoszony z uszczelnienia pętlowego poprzez wprowadzone powietrze fluidyzujące.

172 438

Znane są również inne sposoby i urządzenia do transportowania cząstek stałych, w których stosuje się innego rodzaju uszczelnienie gazowe w kanałach powrotnych reaktorów z krążącym złożem fluidalnym. W opisach patentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4 896 717

A Q1 nnŁrwanp zncfnemimnip o n-o^rm/prm tvr\n nc^^nrolnininriarm i i tok a\exj os w pneuzrjzm /_/ag>zwv ot «puv aozvevxjiieui w w vjr UJ-CjVZjV11 ucij (^W^Vj VY którym krążące złoże materiału cząsteczkowego jest prowadzone z separatora cząstek prze_z kanał powrotny do kotła uszczelniającego podłączonego do komory reaktora. Stały _mat_eriał zgromadzony w kotle uszczelniającym chroni gaz przed przepływem z komory reakt_ora d_o kanału powrotnego. Materiał stały jest przenoszony przez fluidyzujący gaz i przelew _z k_otł_a uszczelniającego do komory reakcyjnej.

W opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4 538 549 jest pokazany inny rodzaj zastosowanego uszczelnienia gazowego (zawór L), w którym kanał powrotny w reaktorze z krążącym złożem fluidalnym jest podłączony do dolnej części komory reaktora poprzez dość długi poziomy kanał. Materiał krążącego złoża jest zgromadzony w poziomym kanale, chroniąc gaz przed przepływem z komory reaktora o wysokim ciśnieniu do kanału powrotnego o niższym ciśnieniu. Cząsteczki stałe są transportowane poprzez przenoszenie gaz_u przez poziomy kanał do komory reaktora. Znane konstrukcje z zaworem L mają bardzo długie kanały poziome o dużych przekrojach. Kanały muszą być długie dla powodowania narastania cząstek w kanale w ilości wystarczającej dla uchronienia gazów przed przepływem prze_z ten kanał do kanału powrotnego.

Dla wytworzenia skutecznych uszczelnień gazowych w przypadku stosowania wspomnianych powyżej rodzajów uszczelnień gazowych (przestrzenne uszczelnienia pętlowe, kotły uszczelniające lub zawory L) konieczne jest stosowanie dużych ilości materiału krążącego złoża. Ponadto, gdy w kanale powrotnym układu z krążącym złożem fluidalnym podlega krążeniu gorące złoże materiału, wówczas potrzebne są skomplikowane podpory, uszczelnienia cieplne, układy izolacyjne i połączenia w konstrukcjach uszczelnień gazowych dla uruchomienia przed zniszczeniami powodowanymi przez różnicę temperatur podczas rozruchu i wyłączania.

Celem wynalazku jest opracowanie sposobu i urządzenia do transportowania cząstek stałych, w których będą zminimalizowane wspomniane powyżej wady. Potrzebne są uszczelnienia gazowe zajmujące mniejszą przestrzeń, mniej podatne na uszkodzenia i mniej kosztowne, zwłaszcza w konstrukcjach chłodzonych.

Sposób przenoszenia cząstek stałych z pierwszej komory zawierającej cząsteczki stałe do sąsiedniej drugiej komory, przy czym te dwie sąsiednie komory są oddzielone ścianą przegrodą, mającą kilka kanałów o określonym stosunku wysokości do długości, umieszczonych w ścianie przegrodowej i wzajemnie łączących te komory, według wynalazku charakteryzuje się tym, do pierwszej komory wprowadza się gaz transportujący i za pomocą tego gazu transportującego przenosi się cząstki stałe w postaci wielokrotnych przepływów cząstek stałych z pierwszej komory do drugiej komory przez kanały w ścianie przegrodowej, przy czym ustanawia się uszczelnienie i/lub regulowany zawór przepływu cząstek stałych w kanałach w ścianie przegrodowej poprzez dobór stosunku wysokości do długości tych kanałów tak, aby był mniejszy niż tangens kąta, stanowiącego maksymalny kąt usypu hałdy cząstek stałych, przy którym cząstki te gromadzą się bez rozsypywania lub ześlizgiwania w dół wzdłuż boków hałdy, przez co zapobiega się przepływowi powrotnemu gazów i cząstek stałych z drugiej komory z powrotem do pierwszej komory przez te kanały.

Cząstki stałe w układzie złoża fluidalnego transportuje się ze złoża cząstek stałych w pierwszej komorze do znajdujących się w drugiej komorze cząstek stałych w stanie sfluidyzowanym lub w stanie przenoszenia pneumatycznego.

Uszczelnienie i/lub regulowany zawór przepływu cząstek stałych w kanałach w ścianie przegrodowej ustanawia się poprzez zastosowanie stosunku wysokości do długości tych kanałów wynoszącego korzystnie mniej niż 0,5.

Gaz transportujący wprowadza się przez spód pierwszej komory i/lub jedną ścianę boczną przeciwległą do ściany przegrodowej w pierwszej komorze.

Cząstki stałe transportuje się z komory spalania w piecu ze złożem fluidalnym do sąsiedniej komory obróbczej zawierającej sfluidyzowane złoże cząstek.

172 438

Cząstki stałe w piecu ze złożem fluidalnym transportuje się również z komory wewnętrznego wymiennika ciepła, zawierającej sfluidyzowane złoże cząstek stałych, do komory spalania, dla zawracania do obiegu krążących cząstek stałych w piecu.

ΡτόοΙΙί ciało w rtółe* η ’ν brojacurn żlnirlolrdz-rn łrołiewsdriKa cics to

U»VW1V »ł piwu Xj JLXJL J 111 ŁjŁ\J ŁJ\Slki X 1W1UW11Ij XXX VX V V4J W Oiy LXXTVX_V- ZjIVCU VijtpLVJ\.

stałych w kanale powrotnym do komory spalania pieca.

Cząstki stałe transportuje się w postaci wielokrotnych przepływów cząstek stałych przez poziome lub lekko nachylone szczelinowe kanały, umieszczone jeden nad drugim.

Cząstki stałe transportuje się w postaci wielokrotnych poziomych przepływów cząstek stałych przez kanały, i ustanawia się uszczelnienie i/lub regulowany zawór przepływu cząstek stałych w kanałach poprzez zastosowanie wysokości kanałów mniejszej niż około 50 mm.

Przynajmniej część gazu transportującego wprowadza się przez jedną ścianę boczną przeciwległą do ściany przegrodowej w pierwszej komorze.

W ścianę przegrodową wkłada się palny materiał mający postać wąskich kanałów, następnie pokrywa się ścianę przegrodową wykładziną ogniotrwałą, po czym ogrzewa się tę wykładzinę ogniotrwałą i tym samym wypala się materiał palny i pozostawia wąskie kanały w pozostającej ścianie.

Urządzenie do transportowania cząstek stałych z pierwszej komory, zawierającej cząstki stałe, do sąsiedniej drugiej komory, przy czym te dwie sąsiadujące komory są oddzielone ścianą przegrodową zawierającą kilka kanałów, które to urządzenie zawiera wlot gazu do wprowadzania gazu transportującego do pierwszej komory, według wynalazku charakteryzuje się tym, że w ścianie przegrodowej znajdują się przynajmniej dwa kanały umieszczone jeden nad drugim, mające stosunek wysokości do długości mniejszy niż tangens kąta, stanowiącego maksymalny kąt usypu hałdy cząstek stałych, przy którym cząstki te mogą być zgromadzone w stos bez rozpościerania się lub ześlizgiwania w dół wzdłuż boków hałdy, które to kanały w ścianie przegrodowej, wzajemnie łączące te komory, tworzą uszczelnienie i/lub kontrolowany zawór przepływu cząstek stałych.

Wspomniane przynajmniej dwa kanały korzystnie mają stosunek wysokości do długości mniejszy niż około 0,5.

Przynajmniej dwa kanały umieszczone jeden nad drugim są połączone w łączną konfigurację skrzelopodobną w przynajmniej dwóch konstrukcjach ramowych w ścianie przegrodowej, przy czym te kanały są poziome, a każdy z nich ma wysokość mniejszą niż około 50 mm.

Przynajmniej dwie konstrukcje ramowe są umieszczone w ścianie przegrodowej obok siebie i są rozstawione w poziomym odstępie względem siebie.

Z przodu konstrukcji ramowych w pierwszej komorze są umieszczone liczne stanowiące wlot dysze gazu transportującego dla transportowania cząstek stałych przez te kanały.

W pierwszej komorze w strefach w sąsiedztwie przestrzeni interwencyjnych pomiędzy wspomnianymi konstrukcjami ramowymi znajdują się powierzchnie przenoszenia ciepła.

Korzystnie wspomniane przynajmniej dwa kanały są połączone w łączną konfigurację skrzelopodobną w konstrukcji ramowej w ścianie przegrodowej.

Kanały te mają stosunek wysokości do długości mniejszy niż około 0,5, i tworzą kąt wynoszący przynajmniej około 10° względem poziomu.

Pierwsza komora stanowi komorę spalania a druga komora stanowi komorę obróbczą, względnie pierwsza komora stanowi komorę obróbczą a druga komora jest komorą spalania.

Korzystnie pierwsza komora stanowi kanał powrotny a druga komora stanowi komorę spalania.

W sąsiedztwie pierwszej komory i drugiej komory znajduje się dodatkowa trzecia komora, która to trzecia komora jest oddzielona od pierwszej komory częścią tej samej pierwszej ściany przegrodowej, oddzielającej pierwszą komorę i drugą komorę, przy czym ta pierwsza ściana przegrodowa ma z dala od pierwszych wąskich kanałów wzajemnie łączących pierwszą komorę i drugą komorę, dwa lub więcej wąskich kanałów, umieszczonych jeden nad drugim w pierwszej ścianie przegrodowej, wzajemnie łączących pierwszą i trzecią komorę, tworząc uszczelnienie i/lub kontrolowany zawór przepływu cząstek stałych, przy czym ta trzecia komora jest oddzielona od drugiej komory drugą ścianą przegrodową, mającą kanał wzajemnie łączący tę drugą

172 438 komorę i trzecią komorę, przy czym pierwsza komora stanowi komorę spalania, druga komora stanowi komorę transportującą a trzecia komora stanowi komorę obróbczą.

Ściana przegrodowa wewnątrz pierwszej komory jest wyłożona ogniotrwałą wykładziną.

w r\rrm ma Γρίπην τλτ'ζογττάλΙζμτγοι no π»ύμ nr» o -mn o »-»♦·>-»»»»-» <G»v>.G 4,,.^ w vgiuvuvvuivj wjfuwdbuuv otciaiij pizv£ivuu są umreszczonL· piz,yiiajAHll.llej dwa wąskie kanały.

Ściana przegrodowa korzystnie stanowi membranową ścianę rurową, zaś przynajmniej dwa kanały, jeden nad drugim, są umieszczone w tej membranowej ścianie rurowej w miejscu wygięcia rur dla utworzenia otworu dla tych przynajmniej dwóch kanałów.

W sposobie według wynalazku, gaz transportujący, przenoszący cząstki stałe z kanałów do drugiej komory reaktora, może być wprowadzany przez dyszę lub otwory w spodzie pierwszej komory i/lub poprzez dyszę lub otwory na rozmaitych poziomach w ścianie bocznej, korzystnie przeciwległej do ściany przegrodowej. Przez kontrolowanie przepływu gazu transportującego przez odmienne dysze na rozmaitych poziomach i położeniach jest możliwe kontrolowanie ilości cząstek stałych przepływających przez kanały. Gaz transportujący wprowadzany przez dyszę w spodzie pierwszej komory przenosi cząstki stałe przez wszystkie kanały w ścianie przegrodowej, zaś gaz transportujący wprowadzany przez dyszę położoną wyżej na ścianie bocznej, głównie przenosi cząstki stałe przez wyższe kanały w pierwszej komorze. Dysze umieszczone zbyt blisko kanałów przenoszą mniej materiału stałego niż dysze umieszczone w znacznej odległości od kanałów. Dość cząstek stałych transportowanych przez kanały może oczywiście być kontrolowana przez ilość wprowadzanego gazu transportującego.

Przez stosowanie sposobu według wynalazku jest możliwe kontrolowanie ilości cząstek stałych krążących z pierwszej komory do drugiej, np. z kanału powrotnego do komory reaktora spalania do komory wymiennika ciepła.

Jako gaz transportujący może być stosowane powietrze ze skrzynki powietrznej reaktora ze złożem fluidalnym lub powietrze z oddzielnej dmuchawy, korzystnie przy trochę wyższym ciśnieniu, lub część innego taniego gazu, np. zawróconego do obiegu gazu odlotowego. Można stosować również gazy obojętne, zwłaszczajeżeli potrzebne są warunki obojętne, nieutleniające.

W sposobie według wynalazku, cząsteczki złoża w piecu do spalania ze złożem fluidalnym są transportowane z komory spalania bezpośrednio lub poprzez komorę obejściową do sąsiedniej komory wymiennika ciepła poprzez wąskie szczelinowe kanały lub przewody, które są rozmieszczone w układzie skrzelopodobnym, w ścianie przegrodowej oddzielającej komorę wymiennika ciepła, lub przy stosowaniu komory obejściowej, w ścianie przegrodowej oddzielającej komorę obejściową od komory spalania. Przepływ cząstek przez kanały i tym samym odzyskiwanie ciepła w wymienniku ciepła jest kontrolowane przez kontrolowanie wprowadzania gazu transportującego, kierującego cząstki poprzez kanały do wymiennika ciepła lub do komory obejściowej. Cząsteczki mogą być zawracane poprzez ścianę oddzielającą komorę wymiennika ciepła od komory spalania za pomocą gazu transportującego i przelew umieszczony w górnej części komory wymiennika ciepła lub poprzez następny zestaw szczelinowych kanałów lub przewodów w dolnej części komory wymiennika ciepła.

Według korzystnego wariantu sposobu według wynalazku, cząsteczki krążącego złoża w reaktorze z krążącym złożem fluidalnym są ponownie wprowadzane do komory reaktora z kanału powrotnego poprzez uszczelnione, skrzelopodobne kanały utworzone w dolnej części kanału powrotnego. W kanale powrotnym jest utworzone złoże krążących cząstek. Złoże porusza się powolnie w dół w miarę jak materiał stały jest ponownie wprowadzany do komory spalania, a nowy materiał stały jest w sposób ciągły dodawany na wierzch złoża. Wysokość złoża może być kontrolowana przez kontrolowanie przepływu gazu transportującego, ponownie wprowadzającego materiał stały poprzez uszczelnione skrzelopodobne kanały z kanału powrotnego do komory spalania.

Według wynalazku otrzymano więc układ samoregulacyjny, w którym gdy poziome złoża w kanale powrotnym są położone zbyt nisko, wówczas gaz transportujący ma tendencję do przepływu w górę poprzez złoże do górnej części kanału powrotnego bez przenoszenia cząstek stałych przez kanały. Prowadzi to do zwiększenia wysokości złoża materiału w kanale powrotnym. Następnie przy określonym poziomie złoża, wysokość złoża w kanale powrotnym chroni

172 438 przed przepływem gazu transportującego w górę poprzez złoże i przepływem przez kanały dla przenoszenia cząstek stałych poprzez te kanały.

Efekt uszczelnienia przepływu cząstek stałych w kanałach w ścianie przegrodowej zależy od stosunku wysokości do długości tych kanałów. W urządzeniu według wynalazku stosunek wysokości do długości h/l dla kanałów poziomych powinien być mniej szy niż 0,5 dla uchronienia cząstek stałych przed niekontrolowanym przepływem przez kanały i dla utrzymywania wystarczająco wysokiego poziomu powierzchni cząstek stałych w pierwszej komorze dla uruchomienia gazu przed przepływem zwrotnym poprzez kanały. Im mniejsza pionowa wysokość (h), tym krótszy kanał można zastosować. Maksymalna wielkość kanałów mających przekrój okrągły lub kwadratowy powinna być określona średnicą wynoszącą około 50 mm. Kanały mające poziome szczelinowe przekroje powinny korzystnie mieć maksymalną wysokość pionową (h) wynoszącą około 50 mm. Maksymalna stosowana wielkość jest zależna od materiału obrabianego w złożu fluidalnym.

Przekrój kanałów w płaszczyźnie ściany przegrodowej jest korzystnie podobny do prostokątnej szczeliny, jednakże w niektórych zastosowaniach można stosować kanały mające przekroje kwadratowe lub okrągłe.

Kanały mogą być wykonane jako nachylone, mające końce wylotowe na poziomie wyższym niż końce wlotowe dla uniknięcia gromadzenia się grubego materiału przy wlotowym końcu kanałów. W kanałach wlotowych, długość (1) kanałów może być dodatkowo zmniejszona w porównaniu z kanałami poziomymi mającymi ten sam przekrój. W niektórych zastosowaniach kanały mogą być tylko częściowo nachylone, tak, że ich spód jest nachylony, zaś górny obszar graniczny jest poziomy. Jest również możliwe wykonywanie kanałów nachylonych w jednym kierunku przy końcach wlotowych i nachylonych w drugim kierunku przy końcach wylotowych. Przekrój kanałów może mieć kształt V lub kształt odwróconego V. W niektórych zastosowaniach można zastosować skokowo wzrastający lub malejący przekrój.

Strona wlotowa kanałów może mieć przepustnicę dla uchronienia zatykania kanałów przez wchodzące duże cząstki. Alternatywnie kanały mogą być ukształtowane lejowo, ze średnicą zwiększającą się w kierunku strony wylotowej.

Według następnego zalecanego rozwiązania wynalazku, w ścianie przegrodowej pomiędzy dwiema komorami zastosowano kilka szczelinowych kanałów lub otworów utworzonych na szczycie każdego w konstrukcji ramowej. Komory stanowią przykładowo komorę w dolnej części kanału powrotnego, komorę spalania w piecu do spalania ze złożem fluidalnym lub komorę wymiennika ciepła podłączoną do komory spalania. Szczelinowe kanały tworzy kilka oddzielnych kanałów dla przepływu cząstek stałych przez ścianę przegrodową. Całkowita pionowa wysokość hcał zastępczego dużego pojedynczego kanału może według pierwszego aspektu wynalazku być podzielona na kilka pionowych wysokości h1, h2, h3,..., przy czym każda podzielona pionowa wysokość h1, h2, h^ ..., stanowi część całkowitej wysokości hcał. Całkowita powierzchnia przekroju tych podzielonych kanałów jest określona przez przepływ masowy, potrzebny np. do przenoszenia ciepła w wewnętrznym lub zewnętrznym wymienniku ciepła.

Długość (1) każdego podzielonego kanału może być zmniejszona w tej samej proporcji w jakiej jest zmniejszana pionowa wysokość, bez zmniejszenia efektu uszczelniającego kanału. Według praktycznego aspektu obecnego wynalazku, do transportowania cząstek z jednej komory do drugiej można zastosować krótkie kanały, mające długość wystarczającąjedynie dla przejścia przez wspólną membranową ścianę, przy równoczesnym tworzeniu uszczelnienia przepływu stałego.

Krótkie kanały w urządzeniu według obecnego wynalazku dają się łatwo umieścić w zwykłych ścianach z rurami wodnymi lub w ścianach membranowych. Kanały te mogą też być utworzone w żebrach łączących rury w ścianie. Kanały takie korzystnie mogą być umieszczone w ścianie w konfiguracji typu skrzelopodobnego, tworząc tzw. uszczelnienia grzebieniowe, połączone w prefabrykowanej ramie.

Wynalazek obecny pozwala na otrzymanie ulepszonego uszczelnienia gazowego przepływu stałego, które nie zajmuje dużo przestrzeni i w łatwy sposób może być włączone do istniejących konstrukcji reaktora. Nowe uszczelnienie gazowe minimalizuje potrzebę stosownia skomplikowanych połączeń, izolatorów cieplnych lub podpór.

172 438

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematyczny przekrój przez urządzenie z krążącym złożem fluidałnym według pierwszego przykładowego rozwiązania wynalazku; fig. 2 - częściowy powiększony przekrój dolnej części kanału powrotnego i kanałów tworzących tzw. uszczelnienie grzebieniowe z fig. 1; fig. 3 - schematyczny przekrój dolnej części komory spalania ze złożem fluidalnym według następnego przykładowego rozwiązania urządzenia według wynalazku; fig. 4 - schematyczny widok z wyciętymi ścianami bocznymi, przykładowej komory obejściowej i komory wymiennika ciepła podłączonego do komory spalania urządzenia według obecnego wynalazku, z fig. 5 - schematyczny przekrój dolnej części reaktora z krążącym złożem fluidalnym, w którym zastosowano urządzenie według następnego przykładowego rozwiązania urządzenia według wynalazku.

Na fig. 1 przedstawiono piec do spalania 10 z krążącym złożem fluidalnym, zawierający komorę spalania 12 przeznaczoną do pomieszczenia rozpostartego złoża fluidalnego cząstek. Do górnej części komory spalania 12 jest podłączony separator cząstek 14 do oddzielania cząstek zawieszonych w mieszaninie gazów spalinowych, zaś materiał stały jest wyprowadzany z komory spalania popizez kanar 13. zastosowano kanał powrotny hj ula recyrkulacji oddzielonego materiału stałego z separatora do dolnej części komory spalania 12.

Ściany 20, 22, 24, 26, 28 komory spalania 12, separator 14 i kanał powrotny 16 są korzystnie wykonane z paneli tworzących ekran wodny lub paneli membranowych, częściowo chronionych przez wykładzinę ogniotrwałą 29, jak pokazano na fig. 2.

Dolna część 30 kanału powrotnego 16, jak pokazano na fig. 1 i fig. 2, ma większy przekrój poziomy niż górna część 32 kanału powrotnego 16. Pęcherzykowe złoże 34 zawracanych cząstek znajduje się w dolnej części 30. Przestrzeń gazowa 36 rozciąga się od złoża 34 do separatora cząstek 14. Wloty 38 i 39 zawracanego materiału złoża z kanału powrotnego 16 do komory spalania 12 są umieszczone w dolnej części 30 komory spalania. Wloty paliwa 40 są umieszczone głównie poniżej wlotów 38, 39 tak, że paliwo i zawracane cząstki są bezpośrednio mieszane, gdy są wprowadzane do komory spalania 12. W razie potrzeby, do dolnej części 30 kanału powrotnego 16 może być wprowadzane paliwo.

Powierzchnie przenoszenia ciepła, takie jak niepokazane na rysunku powierzchnie przegrzewacza, można zastosować w złożu pęcherzykowym 34 pomiędzy dwoma wlotami 38 i 39 w strefie przenoszenia ciepła.

Wloty 38, 39 korzystnie zawierają wąskie szczelinowe kanały wlotowe 42a, 42b,..., 42e, 42f (patrz fig. 2) umieszczone jeden nad drugim w ramowej konstrukcji 44, łączącej dolną część kanału powrotnego 16 z dolną częścią komory spalania 12. Każdy z kanałów 42a-42f korzystnie ma stosunek h/l wysokości (h) do (1) mniejszy niż 0,5, a zwykle h < niż 50 mm. Jak przedstawiono na fig. 2, kanały 42a-42f korzystnie są lekko nachylone w górę od kanału powrotnego 16 do komory spalania 12 np. pod kątem około 10-20° (na fig. 2 około 15°).

Materiał złoża 34 w kanale powrotnym 16 pokrywający kanały wlotowe 42a-42f i stały przepływ wewnątrz kanałów wlotowych 42a-42f tworzą łącznie uszczelnienie gazowe, chroniące gazy w komorze spalania przed przepływem z komory spalania 12 pod wysokim ciśnieniem p1 poprzez kanały 42a-42f i złoże 34 do przestrzeni gazowej 36 pod niższym ciśnieniem w górnej części 32 kanału powrotnego 16.

Do dolnej części 30 kanału powrotnego 16 wprowadza się gaz transportujący (np. powietrze, gaz obojętny, zawrócony do obiegu gaz spalinowy lub podobny) poprzez dolne wloty gazowe 46, 48, 50, 52 i 54 (fig. 1). Wloty gazowe mogą stanowić dowolne odpowiedniego rodzaju dysze, takie jak dysze zwykle stosowane w złożach fluidalnych. Dodatkowo lub wyłącznie, gaz transportujący może być wprowadzany poprzez górne wloty gazowe 56, 58 i 60 (fig. 2). Gaz transportujący wprowadzany przez dolne wloty gazowe 46-54 przenosi cząstki z najniższej i górnych części złoża 34 w stronę kanałów wlotowych 42a-42f. Gaz transportujący wprowadzany przez dyszę 56 przenosi więcej cząstek niż gaz transportujący wprowadzany przez dyszę 58, który transportuje materiał stały głównie poprzez najwyższy z kanałów wlotowych 42a-42c, np. gaz przy niskich obciążeniach może być wprowadzany głównie przez najwyższą dyszę 60, dla przenoszenia tylko niewielkich ilości cząstek stałych i dla utrzymywania odpowiedniego poziomu złoża w kanale powrotnym 16.

172 438

Przez kontrolowanie przepływu gazu transportującego przez rozmaite dysze 46-60 można ustalić optymalny przepływ cząstek stałych przez wszystkie kanały wlotowe 42a-42f, w zmiennych warunkach procesowych, dla zawracania do obiegu pożądanych ilości materiału złoża 34 dl nopr7P7 kanały 42a_-42f do komory «nalania 12 i równ

JT - £----—--·— — «— ~ J ΑΧ- X X W **

O 7αΡ*Ρ7ηΐα/'·7αη, n IA 2jUL/VZ.p>iVV£jUlllU

AP7PeniP uszczelnienia przepływu stałego w tych kanałach podczas zmieniających się warunków procesu, np, zapobiegając obniżeniu poziomu złoża poniżej poziomu, który będzie umożliwiał przepływ gazu z komory spalania 12 przez kanały 42a-42f do kanału powrotnego 16. Jednocześnie jest utrzymywany na odpowiednim poziomie efekt uszczelnienia gazowego samego złoża. Regulacja przepływów gazu transportującego również steruje oddziaływaniem zawrotnym kanałów 42a42f. Przy dużym obciążeniu złożem materiału zawracanego przez kanał powrotny 16, gaz transportujący może być wprowadzany przez wszystkie lub prawie wszystkie dysze 46-58 dla przechwycenia maksymalnych ilości cząstek stałych w gazie transportującym dla przenoszenia przez kanały 42a-42f. W warunkach małego obciążenia, przez kanały 42a-42f muszą być transportowane tylko niewielkie ilości materiału złoża. Może to być zrealizowane przez wprowadzenie gazu transportującego głównie poprzez dysze 54, 60, przez co część złoża 54 znajdująca się najbliżej kanałów wlotowych 42c i 42f, jak również najbliżej dysz 46-52 jest w baidzo niewielkim stopniu poddawana oddziaływaniu gazu transportującego, co prowadzi do zmniejszenia ilości materiału złoża, zawracanego do obiegu poprzez kanały 42a-42f. Jeżeli występuje niski poziom złoża 34, wówczas gaz transportujący wprowadzany przez dysze 60 i 58 może przepływać w górę do przestrzeni gazowej 36 kanału powrotnego 16 bez przenoszenia jakiegokolwiek materiału złoża.

Jednakże należy zapewnić ustanowienie gazowego uszczelnienia przepływu stałego w kanałach. Uszczelnienie gazowe może w niektórych przypadkach być ustanowione zwłaszcza w · najniższych kanałach 42e i 42f przez wypełnienie tych kanałów cząstkami stałymi. Rzeczywisty przepływ cząstek poprzez kanały 42a-42f nie jest konieczny dla uzyskania uszczelnienia gazowego, jeżeli będzie występował wystarczająco wysoki poziom cząstek stałych w kanale powrotnym 16 dla uruchomienia gazu przed przepływem przez ten kanał.

W strefie przenoszenia ciepła pomiędzy wlotami 38 i 39 strefy uszczelnienia przepływu stałego, gaz fluidyzujący może być wprowadzany przez dyszę dla kontrolowania przenoszenia ciepła i dla transportowania materiału stałego z pożądaną prędkością ze strefy przenoszenia ciepła w stronę wlotów 38 i 39.

Konstrukcja ramowa 44 jak pokazano na fig. 1 i 2 łatwo może być włożona do konwencjonalnej ściany rurowej lub ściany membranowej, takiej jak ściana 28. Konstrukcja ramowa 44 i znajdujące się w niej szczelinowe kanały wlotowe 42a-42f mogą być wbudowane w ścianę 20 przy pokrywaniu ściany wykładziną ogniotrwałą 29. Rury w rurowej ścianie 20 mogą być wygięte (nie pokazano na rysunku) dla utworzenia otworu na konstrukcję ramową 44. Do konstrukcji ramowej 44 pomiędzy rurami przed pokryciem ramowej ściany 20 wykładziną ogniotrwałą 29 jest włożona forma wyznaczająca kształt szczelinowych kanałów 42a-42f, wykonana z materiału Styrox lub innego materiału wypalanego. Forma ta jest wypalana podczas ogrzewania ogniotrwałej wykładziny 29, pozostawiając tylko szczelinowe kanały lub otwory 42a'-42ff ustawione w jednej linii z kanałami 42a-42f.

Na fig. 3 pokazano następne rozwiązanie urządzenia według obecnego wynalazku. W tym urządzeniu komora 110 wymiennika ciepła jest podłączona do komory reaktora 112, dla odzyskiwania ciepła ze złoża materiału (niepokazanego) w komorze reaktora 112 poprzez wewnętrzne zawracanie materiału złoża przez komorę 110 wymiennika ciepła.

Komora 110 wymiennika ciepłajest połączona z nachyloną, wyłożoną ogniotrwałe ścianą 114 dolnej części ściany komory 118 reaktora. W górnej części wyłożonej ogniotrwałe ściany 114 znajdują się otwory wlotowe 116. Cząsteczki płynące w dół wzdłuż ściany bocznej komory 118 są przechwytywane przez otwory 116 i płyną do komory 110 wymiennika ciepła. W komorze 110 wymiennika ciepła znajdują się powierzchnie przenoszenia ciepła krążącego płynu.

W najniższej części wyłożonej ogniotrwałe ściany 114 znajdują się szczelinowe kanały wylotowe 122 dla ponownego wprowadzania cząstek do komory reaktora 112. Kanały 122 do ponownego wprowadzania cząstek do komory reaktora 112 tworzą uszczelnienie przepływu

172 438 stałego. Kanały 122 stanowią wąskie szczeliny umieszczone jedna nad drugą, przy czym każda szczelina tworzy oddzielny zawór L.

Gaz transportujący (np. powietrze) jest wprowadzany przez dyszę 124 w spodzie komory π/ντ-ηίαπηΐνα nionło Hlo p7Qetpp ł Vrdnanp wzenon!Va /n#a-ało dr» Vstnnrn/ τ·«αVr»wir»eii

TY J XXXlVllllliVW V4V|JXU V*XM £/X £JV11VLI|UV1 * I VV1V AJ *X-Vy 111VI J »» J Ullfyw ViV^/lW W 1WU1V1 j X V< ΙΛ1Ϋ V J j X X VJ i dla kontrolowania uszczelnienia przepływu stałego w kanałach 122. Można zastosować inne dysze (niepokazane na rysunku) do wprowadzania gazu fluidyzującego w strefach przenoszenia ciepła w komorze 110 wymiennika ciepła dla kontrolowania przenoszenia ciepła.

Fig. 4 pokazuje następne rozwiązanie urządzenia według wynalazku. Pokazana jest tutaj część komory reakcyjnej 210 w reaktorze ze złożem fluidalnym z obudową 212 umieszczoną w sąsiedztwie komory reakcyjnej 210 i zawierającą komorę wznoszenia 214 i komorę obróbczą 216. Obudowa 212 jest umieszczona częściowo tyłem względem jednej ściany bocznej 218 komory reakcyjnej 210. Obudowa 212 jest podzielona ścianą 232 na komorę wznoszenia 214 i komorę obróbczą 216. Otwór 234 w górnej części ściany 232 łączy obydwie komory 214, 216.

W komorze reakcyjnej 210 znajduje się wylot 220 na pierwszym pionowym poziomie we wspólnej ścianie 222 pomiędzy komorą wznoszenia 214 i komorą reakcyjną 210. Cząstki stałe ____u_____.....1-4. ooa „ i.-—. --i.-.om j- i.-—.__________01 a ...______:i...

wają e ico.tyjncj διο uu kuiuuij wmubiciud kc w wynlKu różnicy ciśnień pomiędzy tymi komorami. Wąskie szczelinowe kanały 221, tworzące uszczelnienie grzebieniowe, są umieszczone w wylocie 220 dla uchronienia gazu przed przepływem z jednej komory do drugiej i dla uchronienia przed przepływem cząstek większych niż mające wstępnie określoną wielkość z komory reakcyjnej 210 do komory wznoszenia 214. W komorze wznoszenia 214 są umieszczone dysze powietrze 234 dla pneumatycznego przenoszenia cząstek st_ałych poprzez otwór 234 do komory obróbczej 216. W ścianie 228 pomiędzy komorą reakcyjną

210 i komorą obróbczą 216 znajdują się dwa wloty 226 i 227 dla transportowania cząstek stałych z powrotem do komory reakcyjnej 210. Gaz transportujący i zawieszone w nim cząstki stałe przepływają z komory wznoszenia 214 przez wlot 226 do komory reakcyjnej 210.

Drugi wlot 227, umieszczony wewnątrz złoża cząstek stałych w komorze obróbczej 216, zawiera wąskie szczelinowe kanały 230 umieszczone jeden nad drugim. Cząstki stałe przepływają przez kanały 230 grawitacyjnie lub też są poprzez nie transportowane za pomocą gazu fluidyzacyjnego, wprowadzanego poprzez dysze 240. W drugim wlocie 227 są ustanowione uszczelnienia przepływu stałego, zapobiegające niekontrolowanemu przepływowi stałemu z komory obróbczej 216 do komory reakcyjnej 210.

Na fig. 5 pokazano jeszcze inne przykładowe rozwiązanie urządzenia według wynalazku, które zawiera komorę reakcyjną 310 reaktora z krążącym złożem fluidalnym, mającą podłączony kanał powrotny 312 i komorą 314 wymiennika ciepła. W dolnej części 318 kanału powrotnego 312 jest zgromadzone złoże 316 cząstek stałych. W ścianie przegrodowej 322, pomiędzy dolną częścią 318 kanału powrotnego 312 a komorę 314 wymiennika ciepła znajdują się kanały 320 przepływu stałego. Gaz transportujący jest wprowadzany przez dyszę 324 do dolnej części kanału powrotnego 312 dla transportowania cząstek przez kanały 320 do komory 314 wymiennika ciepła i dla kontrolowania przepływu przez uszczelnienie przepływu stałego, ustanowione pomiędzy kanałem powrotnym i komorą wymiennika ciepła.

Materiał stały wprowadzany do wymiennika ciepła 314 jest w nim fluidyzowany i _zawracany do komory reakcyjnej 314 poprzez przelew przez otwór 326. W dolnej części ściany pr_zegrodowej 325 pomiędzy komorą wymiennika ciepła 314 a komorą reakcyjną 310 można w _razi_e potrzeby zastosować dodatkowe kanały według wynalazku.

172 438

FIG. 2

172 438

FIG.3

172 438

FIG.4

324

FIG. 5

FIG. 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 4,00 zł

Claims (28)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób transportowania cząstek stałych z pierwszej komory zawierającej cząstki stałe do sąsiedniej drugiej komory w reaktorze ze złożem fluidalnym, przy czym te dwie sąsiadujące komory są oddzielone ścianą przegrodową, mającą kilka kanałów wzajemnie łączących te komory, znamienny tym, że do pierwszej komory wprowadza się gaz transportujący i za pomocą tego gazu transportującego przenosi się cząstki stałe w postaci wielokrotnych przepływów cząstek stałych z pierwszej komory do drugiej komory przez kanały w ścianie przegrodowej, przy czym ustanawia się uszczelnienie i/lub regulowany zawór przepływu cząstek stałych w kanałach w ścianie przegrodowej poprzez dobór stosunku wysokości do długości tych kanałów tak, aby był mniejszy niż tangens kąta, stanowiącego maksymalny kąt usypu hałdy cząstek stałych, przy którym cząstki te gromadzą się bez rozsypywania lub ześlizgiwania w dół wzdłuż boków hałdy, przez co zapobiega się przepływowi powrotnemu gazów i cząstek stałych z drugiej komory z powrotem do pierwszej komory przez te kanały.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że transportuje się cząstki stałe w układzie złoża fluidalnego ze złoża cząstek stałych w pierwszej komorze do znajdujących się w drugiej komorze cząstek stałych w stanie sfluidyzowanym lub w stanie przenoszenia pneumatycznego.
3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że ustanawia się uszczelnienie i/lub regulowany zawór przepływu cząstek stałych w kanałach w ścianie przegrodowej poprzez zastosowanie stosunku wysokości do długości tych kanałów wynoszącego mniej niż 0,5.
4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wprowadza się gaz transportujący przez spód pierwszej komory i/lub jedną ścianę boczną przeciwległą do ściany przegrodowej w pierwszej komorze.
5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że transportuje się cząstki stałe z komory spalania w piecu ze złożem fluidalnym do sąsiedniej komory obróbczej zawierającej sfluidyzowane złoże cząstek.
6. 6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że transportuje się cząstki stałe w piecu ze złożem fluidalnym z komory wewnętrznego wymiennika ciepła, zawierającej sfluidyzowane złoże cząstek stałych, do komory spalania, dla zawracania do obiegu krążących cząstek stałych w piecu.
7. 7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że transportuje się cząstki stałe w piecu z krążącym złożem fluidalnym ze złoża cząstek stałych w kanale powrotnym do komory spalania pieca.
8. 8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że transportuje się cząstki stałe w postaci wielokrotnych przepływów cząstek stałych przez poziome lub lekko nachylone szczelinowe kanały, umieszczone jedne nad drugim.
9. 9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że transportuje się cząstki stałe w postaci wielokrotnych poziomych przepływów cząstek stałych przez kanały, i ustanawia się uszczelnienie i/lub regulowany zawór przepływu cząstek stałych w kanałach poprzez zastosowanie wysokości kanałów mniejszej niż około 50 mm.
10. 10. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że przynajmniej część gazu transportującego wprowadza się przez jedną ścianę boczną przeciwległą do ściany przegrodowej w pierwszej komorze.
11. 11. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że w ścianę przegrodową wkłada się palny materiał mający postać wąskich kanałów, następnie pokrywa się ścianę przegrodową wykładziną ogniotrwałą, po czym ogrzewa się tę wykładzinę ogniotrwałą i tym samym wypala się materiał palny i pozostawia wąskie kanały w pozostającej ścianie.

    172 438
12. 12. Urządzenie do transportowania cząstek stałych z pierwszej komory zawierającej cząstki stałe do sąsiedniej drugiej komory w reaktorze ze złożem fluidalnym, przy czym te dwie sąsiadujące komory są oddzielone ścianą przegrodową zawierającą kilka kanałów wzajemnie łO/mmOWe/wlU fd f 'IftdFMiaitrm łirm T^d r»^ « n ^τιτ — kzi± w iw.ij.ivi j j ϋΧΛωιιίΛνιΐϋν t,j aai, ZjV w l)viuiiiv ρίχνει MłJ.vz w VJ Zjliaj UlLiJCj J-Ιγ· JJiZjj' 11<XJ llUlICJ Li VV d kanały (38,39,42a-42f, 122,224,230,320), (20, ll4,218,322), umieszczone jeden na drugim, i mające stosunek (M) wysokości (h) do długości (1) mniejszy niż tangens kąta (a), stanowiącego maksymalny kąt usypu hałdy cząstek stałych, przy którym cząstki mogą być zgromadzone w stos bez rozpościerania się lub ześlizgiwania w dół wzdłuż boków hałdy, które to kanały (38, 39, 42a-42f, 122,221,230,320) w ścianie przegrodowej (20, 114, 218, 322), wzajemnie łączące te komory (30, 110,210,216, 316,12,112,214,210, 314), tworzą uszczelnienie i/lub kontrolowany zawór przepływu cząstek stałych.
13. 13. Urządzenie według zastrz 12, znamienne tym, że wspomniane przynajmniej dwa kanały (38,39, 42a-42f), 122,221,230,320) mają stosunek (h/l) wysokości (h) do długości (1) mniejszy niż około 0,5.
14. 14. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że wspomniane przynajmniej dwa kanały (38, 39) umieszczone jeden nad drugim są połączone w łączną konfigurację skrzeiopodobną w przynajmniej dwóch konstrukcjach ramowych (44) w ścianie przegrodowej (20), przy czym te kanały (38, 39) są poziome, a każdy z nich ma wysokość mniejszą niż około 50 mm.
15. 15. Urządzenie według zastrz. 14, znamienne tym, że przynajmniej dwie konstrukcje ramowe (44) są umieszczone w ścianie przegrodowej (20) obok siebie i są rozstawione w poziomym odstępie względem siebie.
16. 16. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, że z przodu konstrukcji ramowych (44) w pierwszej komorze (34) są umieszczone liczne stanowiące wlot (46, 48, 50, 52, 54, 56, 58, 60) dysze (56-60) gazu transportującego dla transportowania cząstek stałych przez te kanały (38,39).
17. 17. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, że w pierwszej komorze (34,110) w strefach w sąsiedztwie przestrzeni interwencyjnych pomiędzy wspomnianymi konstrukcjami ramowymi (44) znajdują się powierzchnie przenoszenia ciepła (120).
18. 18. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że wspomniane przynajmniej dwa kanały (38,39 42a-42f, 122,221,230,320) są połączone w łączną konfigurację skrzelopodobną w konstrukcji ramowej (44) w ścianie przegrodowej (20, 114,218, 322).
19. 19. Urządzenie według zastrz. 18, znamienne tym, że kanały (38,39, 42a-42f,122,221, 230, 320) mają stosunek (h/l) wysokości (h) do długości (1) mniejszy niż około 0,5.
20. 20. Urządzenie według zastrz. 19, znamienne tym, że kanały (38,39, 42a-42f, 122,221, 230, 320) tworzą kąt wynoszący przynajmniej około 10° względem poziomu.
21. 21. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że kanały (38,39, 42a-42f, 122,221, 230, 320) tworzą kąt wynoszący przynajmniej około 10° względem poziomu.
22. 22. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że pierwsza komora stanowi komorę spalania (210) a druga komora stanowi komorę obróbczą (214).
23. 23. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że pierwsza komora stanowi komorę obróbczą (10) a druga komora jest komorą spalania (112).
24. 24. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że pierwsza komora stanowi kanał powrotny (34) a druga komora stanowi komorę spalania (12).
25. 25. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że w sąsiedztwie pierwszej komory (210) i drugiej komory (214) znajduje się dodatkowa trzecia komora (216), która to trzecia komora (216) jest oddzielona od pierwszej komory częścią (228) tej samej pierwszej ściany przegrodowej (218), oddzielającej pierwszą komorę (210) i drugą komorę (214), przy czym ta pierwsza ściana przegrodowa (218) ma z dala od pierwszych wąskich kanałów (224) wzajemnie łączących pierwszą komorę (210) i drugą komorę (214), dwa lub więcej wąskich kanałów (230), umieszczonych jeden nad drugim w pierwszej ścianie przegrodowej (218), wzajemnie łączących pierwszą (210) i trzecią komorę (216) tworząc uszczelnienie i/lub kontrolowany zawór przepływu cząstek stałych, przy czym ta trzecia komora (216) jest oddzielona od drugiej komory (214) drugą ścianą przegrodową (232) mającą kanał (234) wzajemnie łączący tę drugą komorę (214) i trzecią komorę (216), przy czym pierwsza komora (210) stanowi komorę spalania, druga komora (214) stanowi komorę transportującą a trzecia komora (216) stanowi komorę obróbczą.

    172 438
26. 26. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że ściana przegrodowa (20) wewnątrz pierwszej komory (34) jest wyłożona ogniotrwałą wykładziną (29).
27. 27. Urządzenie według zastrz. 26. znamienne tym. że w ogniotrwałej wykładzinie (29) irnolrio 1z<innłvr / Λ w ą>Kxv ivaucuj y-r^a. )-121 ), ___ o o αασοαπηο tAfrim λ imtiikai z4........

    ZegiJdJ W VJ (20) są UlUl\eJZ\cŁ1Jl^e UlWd W
28. 28. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że ściana przegrodowa (20) stanowi membranową ścianę rurową, zaś przynajmniej dwa kanały (42a-42f), jeden nad drugim, są umieszczone w tej membranowej ścianie rurowej w miejscu wygięcia rur dla utworzenia otworu dla tych przynajmniej dwóch kanałów.