PL172741B1 - Łącznik kątowy profili górniczych krzyżujących się pod kątem prostym - Google Patents

Abstract

1. Łącznik kątowy profili górniczych krzyżujących się pod kątem prostym złożony z jarzma z kołnierzami i śruby kabłąkowej lub hakowej z nakrętkami, znamienny tym, że kołnierze (1a, 1b)jarzma (1) są przesunięte względem siebie tak, że linia łącząca środki otworów (2) montażowych w kołnierzach tworzy z osią (3) wzdłuzna jarzma kąt (a) ostry mieszczący się w przedziale 45° ± 15°, przy czym odległość (a) pomiędzy otworami (2) mierzona równolegle do osi (3)jestrówna co najmniej sumie szerokości (s2) kształtownika (7) obudowy i średnicy (d) śruby (4) kabłąkowej lub hakowej, natomiast odległość (b) pomiędzy otworami (2) mierzona prostopadle do osi (3)jest równa co najmniej sumie szerokości (sf) kształtownika (6) podciągu i średnicy (d) śruby.

Description

Przedmiotem wynalazku jest łącznik kątowy profili górniczych krzyżujących się pod kątem prostym stosowany przy wzmacnianiu podciągami obudowy odrzwiowej wyrobisk i chodników.

W praktyce górniczej do wzmacniania obudowy szczególnie w pokładach zagrożonych tąpaniami, w wyrobiskach nachylonych lub przy wykonywaniu skrzyżowań, stosuje się podciągi wykonane z szyn lub profili korytkowych, które łączy się z poszczególnymi odrzwiami. Podciągi te usytuowane są równolegle do osi wyrobiska, w związku z czym kształtownik podciągu i kształtownik odrzwi tworzą ze sobą kąt prosty. Dotychczas połączenia takie wykonuje się poprzez zastosowanie znanych strzemion, przy czym kabłąki obejmują kształtownik obudowy, a ich gwintowane końcówki umieszczone są w otworach sąsiednich jarzm założonych na kształtowniku podciągu.

W przypadku wykorzystania do mocowania podciągów strzemion przeznaczonych do wykonania obudowy z profilu korytkowego typu V, każdorazowo do zrealizowania połączeń stosuje się dwa strzemiona, natomiast przy użyciu strzemion z obudowy KS-KO stosuje się dwa strzemiona z przedłużonymi kabłąkami, bądź cztery typowe strzemiona. Ostatni wariant nie pozwala na bezpośrednie przyleganie podciągu do kształtownika odrzwi co powoduje że powstają dodatkowe przeguby niekorzystnie wpływające na pracę połączenia.

Przedstawione rozwiązania wydłużają czas wykonania połączenia z uwagi na podwójną ilość połączeń śrubowych, utrudniają zabudowę podciągów i podrażają koszt realizacji wzmocnienia obudowy.

172 741

Przedstawione rozwiązanie według wynalazku pozbawione jest wyżej wymienionych niedogodności.

Istota rozwiązania polega na tym, że jarzmo łącznika obejmującego profil podciągu ma kołnierze przesunięte względem siebie tak, że linia łącząca środki otworów montażowych w kołnierzach tworzy z osią wzdłużną jarzma kąt ostry mieszczący się w przedziale 45° ± 15°. Odległość środków otworów mierzona równolegle do osi jarzma jest równa co najmniej sumie szerokości kształtownika obudowy i średnicy śruby kabłąkowej (hakowej), zaś odległość mierzona prostopadle do osi jarzmajest równa co najmniej sumie szerokości kształtownika podciągu średnicy śruby. W odmianie rozwiązania jarzmo posiada dodatkowo dwa ograniczniki usytuowane na końcach kołnierzy bliższych osi kształtownika obudowy o wysokości sięgającej powyżej dolnej krawędzi dna tego kształtownika, korzystnie ukształtowane względem zewnętrznej powierzchni profilu korytkowego.

Rozwiązanie według wynalazku posiada prostą konstrukcję zapewniającą pewne i stabilne połączenie podciągu z odrzwiami obudowy. Korzystne wyprofilowanie jarzma poprzez przesunięcie kołnierzy względem siebie powoduje, że środki otworów montażowych w kołnierzach znajdują się na przekątnej krzyżujących się profili, co pozwala na zastosowanie jednego kabłąka do realizowania połączenia. Takie rozwiązanie ułatwia montaż podciągu i skraca cykl jego wykonania. Korzystnie wpływa na pracę połączenia, gdyż występujące siły wewnętrzne w jarzmie i kabłąku równoważą się praktycznie w układzie płaskiej ramy. Natomiast w dotychczasowych rozwiązaniach równoważenie sił następuje w układzie ramy przestrzennej, co jest mniej korzystne w sytuacji asymetrycznych obciążeń. Może to spowodować nierównomierne obciążanie kabłąków a więc ich wydłużanie, co stwarza możliwość poluzowania jednego z nich, przez co połączenie staje się mało skuteczne.

Konstrukcja pozwala na stosowanie dużych momentów dokręcania i prawidłowe przyleganie łączonych kształtowników do siebie a jarzma do podciągu. W przypadku, gdy podciąg wykonany jest na przykład z szyny lub jarzmo nie zazębia się z kołnierzami korytka, łącznik w odmianie rozwiązania wyposażono w ograniczniki opierające się o zewnętrzną powierzchnię kształtownika odrzwi, co powoduje, że podczas montażu, zostają prawidłowo względem siebie ułożone łączone kształtowniki, a podczas dokręcania nakrętek kabłąka nie występuje obrót jarzma względem kształtowników i połączenie zostaje prawidłowo zrealizowane.

Przedmiot rozwiązania zobrazowano w przykładowym wykonaniu rysunkiem, na którym fig. i przedstawia zabudowany łącznik w widoku z przodu, fig. 2 ten sam łącznik w widoku z boku, a fig. 3 przedstawia zabudowany łącznik w widoku z góry, który wyposażono w ograniczniki.

Łącznik jak uwidacznia rysunek złożony jest z jarzma 1 i kabłąka 4 z nakrętkami 5. Jarzmo posiada kołnierze 1a, 1b, które są względem siebie przesunięte. Przesunięcie kołnierzy wyposażonych w powierzchnię 1c współpracujące z kształtownikiem 6 podciągu o profilu korytkowym, jest takie że linia łącząca środki otworów 2 montażowych usytuowanych w kołnierzach tworzy z osią 3 wzdłużną jarzma kąt a mieszczący się w przedziale 45° ± 15°. Odległość a otworów montażowych mierzona równolegle do osi 3 wzdłużnej jest równa co najmniej sumie szerokości S2 kształtownika 7 obudowy i średnicy d kabłąka 4, natomiast odległość b pomiędzy otworami mierzona prostopadle do osi 3 wzdłużnej jest równa co najmniej sumie szerokości S] kształtownika 6 podciągu i średnicy d kabłąka 4.

Kołnierze 1a i 1b połączone są obejmą 1 d odwzorowywującą pobocznicę kształtownika 6 podciągu w przybliżeniu wzdłuż lini łączącej środki otworów montażowych, korzystnie o szerokości zmniejszającej się w kierunku dna jarzma. W odmianie rozwiązania uwidocznionego na fig. 3 łącznik wyposażono w ograniczniki 8a, 8b usytuowane na końcach kołnierzy 1a, lb bliższych osi kształtownika 7 odrzwi, które sięgają powyżej dolnej krawędzi 7a dna kształtownika 7, i posiadają kształt dostosowany do zewnętrznej jego powierzchni.

172 741

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims (2)

Zastrzeżenia patentowe

1. Łącznik kątowy profili górniczych krzyżujących się pod kątem prostym złożony z jarzma z kołnierzami i śruby kabłąkowej lub hakowej z nakrętkami, znamienny tym, że kołnierze (1a, 1b) jarzma (1) są przesunięte względem siebie tak, że linia łącząca środki otworów (2) montażowych w kołnierzach tworzy z osią (3) wzdłużna jarzma kąt (a) ostry mieszczący się w przedziale 45° ± 15°, przy czym odległość (a) pomiędzy otworami (2) mierzona równolegle do osi (3) jest równa co najmniej sumie szerokości (S2) kształtownika (7) obudowy i średnicy (d) śruby (4) kabłąkowej lub hakowej, natomiast odległość (b) pomiędzy otworami (2) mierzona prostopadle do osi (3) jest równa co najmniej sumie szerokości (si) kształtownika (6) podciągu i średnicy (d) śruby.

2. Łącznik kątowy profili górniczych krzyżujących się pod kątem prostym złożony z jarzma z kołnierzami i śruby kabłąkowej lub hakowej z nakrętkami, znamienny tym, że kołnierze (1a, 1b) jarzma (1) są przesunięte względem siebie tak, że linia łącząca środki otworów (2) montażowych w kołnierzach tworzy z osią (3) wzdłużną jarzma kąt (a) pstry mieszczący się w przedziale 45° ± 15°, przy czym odległość (a) pomiędzy otworami (2) mierzona równolegle do osi (3) jest równa co najmniej sumie szerokości (S2) kształtownika (7) obudowy i średnicy (d) śruby (4) kabłąkowej lub hakowej, natomiast odległość (b) pomiędzy otworami (2) mierzona prostopadle do osi (3) jest równa co najmniej sumie szerokości (si) kształtownika (6) podciągu i średnicy (d) śruby, ponadto posiada dwa ograniczniki (8a, 8b) usytuowane na końcach kołnierzy bliższych osi kształtownika (7) obudowy o wysokości (h) sięgającej powyżej dolnej krawędzi (7a) dna tego kształtownika, korzystnie ukształtowane względem zewnętrznej powierzchni (7b) kształtownika (7) obudowy.