PL172762B1 - Pojazd silo so w y PL - Google Patents

Abstract

1. Pojazd silosowy z majacym forme cylindra zbiornikiem cisnieniowym z co najmniej jedna, co najmniej pólcylindryczna górna powloka i co naj- mniej dwoma co najmniej pólcylindrycznymi dolnymi powlokami naczepionym czesciowo na ciagnik i czo- lowo zamknietym przez czesci dna, znamienny tym, ze kazda górna powloka (14) posiada obejmowana przez siebie powierzchnia przekroju (Q1), bedaca wycinkiem kola, który o okreslona wielkosc wiekszy jest niz pólkole, a kazda dolna powloka (18,19,20) posiada obejmowana przez siebie powierzchnie prze- kroju (Q2), bedaca wycinkiem kola, który o okreslona wielkosc wiekszy jest niz pólkole i lezace naprzeciw siebie linie styku (21,22) kazdej górnej powloki (14) z przyporzadkowanymi jej kazdorazowo dolnymi powlokami (18,19,20) polaczone sa ze soba przez kotwy (25), korzystnie ze stali VA, natomiast kazda linia styku (21,22) jest oslonieta przez plaska tasme metalowa (23, 24), korzystnie tasme stalowa lub tasme aluminiowa, poza tym kazda tasma metalowa (23, 24) w obrebie kazdej kotwy (25) posiada roz- szerzony wezel przenoszacy (26, 126), wykonany korzystnie z aluminium. F i g 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest pojazd silosowy ze zbiornikiem ciśnieniowym w formie walczaka, nałożony częściowo na ciągnik i czołowo zamknięty przez części dna, będącym

172 762 zbiornikiem na ładunek, z co najmniej jedną co najmniej półcylindryczną górną powłoką i co najmniej dwoma co najmniej półcylindrycznymi powłokami dolnymi.

Pojazdy silosowe są używane do transportu najróżniejszych towarów sypkich i płynnych.

Pojazd silosowy jako silosowa naczepa siodłowa posiada zbiornik ciśnieniowy, który ma główny odcinek zbiornika ciśnieniowego ukształtowany cylindrycznie i w którym do głównego odcinka przylega w kierunku przednim również cylindryczny odcinek przedni, który przeciętnie jest mniejszy i ma ukształtowany zaczep siodłowy. Górna tworząca przedniego mniejszego odcinka zbiornika ciśnieniowego zbiega się z górną tworzącą głównego odcinka. Przejście między mniejszym cylindrycznym odcinkiem a większym cylindrycznym odcinkiem połączony jest przez stożkowatą międzyczęść.

W znanych rozwiązaniach cylindryczne ukształtowanie zbiornika ciśnieniowego sprawia, że cała ścianka zbiornika zostaje poddana jedynie wytrzymałości na rozciąganie. W przypadku znanych zbiorników ciśnieniowych jest wprawdzie możliwe zwiększyć ładowność, ponieważ dzięki różnym przekroj om poprzecznym poszczcgólnych odcinków zbiornika możliwe jest dopasowanie zbiornika ciśnieniowego do przestrzennych danych faktycznych w kierunku wzdłuż pojazdu. Jednakże wykorzystanie przedstawionych możliwości jest ograniczone, ponieważ na podstawie znanej maksymalnej szerokości pojazdu silosowego i znanego przekroju kołowego pojazdu silosowego do osiągnięcia cylindrycznego ukształtowania niemożliwe jest całkowite wykorzystanie maksymalnej wysokości pojazdu silosowego. Dla rozwiązania tego problemu zostało już zaproponowane, by zbiornik ciśnieniowy ukształtować tak, że składa się on z półcylindrycznej części górnej i półcylindrycznej części dolnej, które są ze sobą połączone przez w istocie płaskie części ściany pośredniej. Te części ściany pośredniej są usztywnione przez użebrowanie lub tym podobne i części ściany pośredniej połączone są ze sobą przez kotwy (DE-OS 30 48 868).

W podobnym projekcie przewiduje się, że części ściany pośredniej ukształtowane są wielowarstwowo w konstrukcji przekładkowej (EP-A-O 214 339/DE 85 25 167 U1). Znany jest także zbiornik odporny na ściskanie, zbudowany z dwóch powłok płaszczowych przy uwzględnieniu maksymalnych wymiarów przekroju poprzecznego przy kontenerach spełniających normy ISO oraz maksymalnych szerokościach walcowania na zimno, z których każda jest uprzednio wykonana z dwóch walcowanych na zimno blach, zespawanych ze sobą w kierunku wzdłużnym, oparty na dolnym dźwigarze wzdłużnym w formie rury i górnym, zbliżonym do wanienkowego dźwigarze wzdłużnym. Obydwa wzdłużne dźwigary są ze sobą złączone nad kotwami. Górny wzdłużny dźwigar składa się z wkraczającej do wnętrza zbiornika powłoki szczytowej, płyty rozciąganej, której górne krawędzie łączą się ze sobą i z elementu kształtowego ustawionego między powłoką szczytową a płytą rozciągalną. Wymagana z nadmienionych powodów wymiarowych, stosunkowo szeroka płyta szczytowa, służy zarazem do zamocowania włazu i innego osprzętu zbiornika i tworzy do tego wannę przelewową, która jest opróżniana do dołu przez kilka kotew w formie rury (DD 291 301 A5).

Te znane rozwiązania mają jednakże istotne wady, ponieważ planowane, w istocie płaskie, części ściany pośredniej lub bocznej, przy użyciu zbiornika jako zbiornika ciśnieniowego, narażone są na wysokie naprężenia; przy płaskich częściach, obok sił rozciągających, przenoszonych z dolnych i górnych powłok, występują też momenty zginające, którym w znanych rozwiązaniach przeciwdziała się przez dodatkowe środki, jak użebrowania, usztywnienia, lub przez skomplikowaną budowę.

Zadaniem przedstawionego wynalazku jest udoskonalenie zbiornika tego rodzaju jak przedstawiono na wstępie tak, że ograniczona dopuszczalną wysokością i szerokością pojazdu silosowego przestrzeń do umieszczania zbiornika na ładunek zostanie optymalnie wykorzystana i że jednocześnie zostanie osiągnięta prosta budowa zbiornika silosowego, przy czym możliwości obciążenia zależnie od ładunku i ciśnienia będą odpowiadać możliwościom znanych zbiorników ciśnieniowych lub powinny je przewyższać.

172 762

Zadanie to zostanie zrealizowane przez rozwiązanie przedstawione poniżej.

Istota wynalazku, którym jest pojazd silosowy z mającym formę cylindra zbiornikiem ciśnieniowym, z co najmniej jedną, co najmniej półcylinaryczną górną powłoką i co najmniej dwoma co najmniej półcylindrycznymi dolnymi powłokami, naczepionym na ciągnik i czołowo zamkniętym przez części dna, polega na tym, że każda górna powłoka posiada obejmowaną przez siebie powierzchnię przekroju będącą wycinkiem koła, który jest o określoną wielkość większy niż półkole, a każda dolna powłoka posiada obejmowaną przez siebie powierzchnię przekroju będącą wycinkiem koła, który jest o określoną wielkość większy niż półkole. Leżące naprzeciw siebie linie styku każdej górnej powłoki z przyporządkowanymi jej każdorazowo dolnymi powłokami, połączone są ze sobą przez kotwy, korzystnie ze stali VA, natomiast każda linia styku osłonięta jest przez płaską taśmę metalową, korzystnie taśmę stalową lub aluminiową. Każda taśma metalowa w obrębie kotwy posiada rozszerzony węzeł przenoszący, korzystnie z aluminium.

Korzystnie jest, gdy powierzchnia przekroju każdej górnej powłoki i każdej dolnej powłoki jest większa od półkola o (10 - 20)%.

Korzystnym jest też, gdy na każdym z dwóch płaskich boków taśmy metalowej nałożona jest trwale swoim obszarem stykowym jedna z górnych lub dolnych powłok.

Także korzystnym jest, gdy każda górna i/lub dolna powłoka przyspawana jest do taśmy metalowej, a leżące naprzeciw siebie taśmy metalowe połączone są ze sobą przez kilka umieszczonych w odstępach jedna od drugiej kotew.

Również korzystnym jest, gdy każdy węzeł przenoszący połączony jest z każdym końcem kotwy, zbudowanym jako płaski, wielkością odpowiadający pierwszej ścianie bocznej węzła przenoszącego, równoległościenny korpus naczepowy, wykonany korzystnie ze stali VA.

Szczególnie korzystnym jest, gdy węzeł przenoszący ukształtowany jest jako korpus równoległościenny, który posiada co najmniej jeden otwór, przez który przeprowadzona jest śruba łącząca, mogąca być ze swoją główką umieszczona w zagłębieniu rowkowym na drugiej ścianie bocznej, leżącej naprzeciw pierwszej ściany bocznej części przenoszącej i może być swoim trzpieniem wkręcona w odpowiedni otwór gwintowy w mającym w przybliżeniu trapezowy przekrój poprzeczny korpusie naczepowym końca kotwy.

Poza tym korzystnym jest, gdy w zagłębieniu w kształcie otworu podłużnego umieszczona jest płytka wzmacniająca, korzystnie ze stali VA o kształcie odpowiadającym kształtowi zagłębienia z co najmniej jednym wgłębieniem dla główki śruby łączącej.

Korzystnym jest zaś, gdy korpus naczepowy końca kotwy posiada w przybliżeniu trapezowy przekrój poprzeczny.

Oprócz tego korzystnym jest, gdy pojazd ma tylko jedną ciągłą powłokę górną i trzy dolne.

Dzięki takiej budowie zbiornika ładunkowego uzyskuje się to, że w zbiorniku ładunkowym występują praktycznie tylko naprężenia rozciągające, ponieważ naprężenia zginające występują jedynie w obrębie przejścia dolnych powłok do stożkowej lub półcylindrycznej kształtki przejściowej, przy czym okazało się, że występujące tam obciążenia mogą być utrzymane na tak niskim poziomie, że w sumie występuje udoskonalenie zbiornika według tzw. teorii membrany lub bańki mydlanej, która właśnie zabezpiecza to, że pojedyncze elementy konstrukcji podlegają tylko naprężeniom rozciągającym.

Dalsza korzyść polega na tym, że uzyskano całkiem prostą konstrukcję, która umożliwia to, że przestrzeń stojąca do dyspozycji przy rozmieszczaniu ładunku jest optymalnie wykorzystana, bez ponoszenia specjalnych nakładów konstrukcyjnych. Oprócz tego odpadają całkowicie nakłady na ściany boczne lub pośrednie.

Konstrukcyjne ukształtowanie pomysłu polega na tym, że górne powłoki oraz przednie i tylne dolne powłoki nie są ukształtowane jako półcylindry, lecz jako częściowy cylinder, który jest większy niż półcylinder, tak że w przekroju poprzecznym mamy więcej niż półkole. To jak daleko dolne krawędzie górnej powłoki względnie górne krawędzie dolnej powłoki przebiegają do wnętrza, zależy od tego, jak duża powinna być odległość punktów środkowych półpowłok tzn., jaką wysokość powinien mieć zbiornik

172 762 ciśnieniowy w przednim odcinku i w głównym odcinku. Ponieważ wraz z rosnącym oddaleniem punktów środkowych powstaje przewężenie w środku zbiornika ciśnieniowego, musi tu być znalezione rozwiązanie kompromisowe. Okazało się przy tym, że dobre wyniki daje wyznaczenie odległości punktów środkowych każdorazowo jednorodnych częściowo cylindrycznych górnych i dolnych powłok w obrębie 45% - 60% promienia częściowo cylindrycznej górnej powłoki względnie dolnej powłoki, a najlepiej około 50% promienia górnej powłoki. Rezultatem tego jest to, że powierzchnia przekroju obejmowana przez górną powłokę względnie dolną powłokę jest każdorazowo większa o około 10% do 20% od półkola.

Przez odgałęzienie sił rozciągających przeniesionych przez kotwy na dołączoną w obszarze stykowym powłok taśmę metalową zostanie osiągnięte równomierne naprężenie i nawet przy obciążeniach ściskających nie mogą wystąpić żadne momenty.

W rozwiązaniu każdy odcinek górnej powłoki umieszczony jest na przyporządkowanym mu odcinku powłoki dolnej, przy czym na obszarze styku umieszczona jest płaska taśma metalowa, na której powłoki zostają swoim obszarem stykowym nałożone i połączone szczelnie, tzn. przyspawane. Leżące naprzeciw siebie taśmy metalowe, które tworzą leżące naprzeciw siebie linie styku powłok, są złączone pomiędzy sobą przez kilka odstających od siebie kotew, tak, że na obszarze linii styku mamy do czynienia jedynie z siłami rozciągającymi, a mianowicie w kierunku linii działania siły powłok.

Aby udoskonalić kotwę pod względem prostoty konstrukcyjnej, a jednocześnie zaoszczędzenia ciężaru i wysokiej obciążalności, każda taśma metalowa, w obrębie każdej kotwy ma część przeznaczoną do przenoszenia sił, która złączona jest w sposób łatwy do rozłączenia z końcem każdej kotwy. Poza tym koniec kotwy ma kształt płaski, wielkością korespondujący ze ścianą boczną części przenoszącej, a w przybliżeniu równoległościenny korpus podporowy ma w przybliżeniu trapezowy kształt poprzeczny, przez co zagwarantowane będzie, że przejście z kotwy z korpusu przenoszącego do dolnej, względnie górnej powłoki przebiegać będzie relatywnie gładko, dzięki czemu możliwości czyszczenia, a w szczególności samoczyszczenie zbiornika silosowego w trakcie opróżniania, względnie po opróżnieniu, będą szczególnie dobre. Aby to jeszcze udoskonalić, rozmieszczono zakrzywione części okładziny, które pokryją boki części przenoszącej, tak, że powstanie całkowicie gładka powierzchnia wewnętrzna bez podcięć i ostrych krawędzi. Możliwe jest też umieszczenie po stronie zewnętrznej, między częścią przenoszącą a powłokami, płyt okładzinowych, aby stworzyć gładką powierzchnię zewnętrzną, która daje zarówno lepsze możliwości czyszczenia, jak i optycznie estetyczny wygląd zbiornika ładunkowego.

Przedmiot wynalazku, w przykładowym wykonaniu, uwidoczniono w schematach na rysunku, gdzie na fig. 1 przedstawiono silosową naczepę siodłową w rzucie bocznym, na fig. 2 - kierunki działania sił w obszarze styku górnej i dolnej powłoki, na fig. 3 odcinek taśmy metalowej z węzłami przenoszącymi, na fig. 4 - węzeł przenoszący w przekroju w płaszczyźnie IV - IV, na fig. 5 - częściowy przekrój przez zbiornik w płaszczyźnie V - V, zaś na fig. 6 - przekrój węzła przenoszącego.

Nazwana ogólnie jako pojazd silosowy 100, silosowa wywrotkowa naczepa siodłowa, która przedstawiona jest bez ciągnika, składa się z ramy pojazdu 10, przy której umieszczone są wszystkie używane elementy silosowej wywrotkowej naczepy siodłowej, jak podwozie, wsporniki, sprzężenie siodłowe 10a z czopem głównym, ukształtowane tak, że rama pojazdu 10 może być w zwyczajny sposób naczepiona na nie przedstawiony ciągnik. Na ramę pojazdu 10 nałożony jest zbiornik ciśnieniowy 11, zbudowany jako zbiornik silosowy do towarów sypkich i płynnych. Na ramie pojazdu 10 może być zamocowane urządzenie podnośnikowe 12, które na rysunku zaznaczone jest za pomocą kresek, przy czym zbiornik ciśnieniowy 11, przy późniejszym wysunięciu urządzenia podnośnikowego 12 przechylany jest w kierunku Y wokół osi wahań 13.

Zbiornik ciśnieniowy 11 posiada częściowo cylindryczną górną powłokę 14, która rozciąga się w istocie nad całą długością L zbiornika ciśnieniowego 11 i może być w istocie podzielona na obszar przedni 15, który odpowiada obszarowi naczepienia,

172 762 obszar przejściowy 16 i obszar główny 17, które poniżej są też określane jako odcinki. W przednim obszarze 15 zbiornika ciśnieniowego 11 dołączona jest do górnej powłoki 14 pierwsza częściowo cylindryczna dolna powłoka 18, przy czym przewidywany iest tutai nieznaczny odstęp pomiędzy punktem środkowym M1 promienia R górnej powłoki 14 i punktem środkowym M2 promienia R dolnej powłoki 18 (fig. 5), ponieważ z powodu sprzężenia siodłowego 10a w tej strefie jest ograniczona przestrzeń.

W obszarze przejściowym 16 przylega w stronę tyłu pojazdu do pierwszej dolnej powłoki 18 druga powłoka 19, o kształcie stożkowym lub skośnie półcylindrycznym, do której nadal w kierunku tyłu pojazdu, przylega w głównym obszarze 17, częściowo cylindryczna, trzecia dolna powłoka 20. Krawędzie dolnych powłok 18, 19, 20 nie dotykają przy tym bezpośrednio odpowiednich krawędzi górnej powłoki 14, lecz w obszarze linii styku 21, 22 jest umieszczona płaska taśma metalowa 23, 24 jako płaszczyzna styku, do której płaskich boków 23a, 24a przyspawane są krawędzie S górnej powłoki 14 względnie dolnych powłok 18,19, 20, w wyniku czego powstaje do pewnego stonnia jednocześciowy zbiornik. Tworzące w ten sposób linie styku taśmy metalowe 23,24

Ł J J ν x <

są ze sobą połączone przez rozmieszczone w odstępach (odstęp A) kotwy. Z tego wynika przebieg sił, jak schematycznie naszkicowano na fig. 2.

Przy tym ukształtowanie zgodnie z wynalazkiem jest takie, że każda górna powłoka 14 posiada obejmowaną przez siebie powierzchnię przekroju Q1, która jest wycinkiem koła, który o określoną wielkość jest większy niż półkole i że każda dolna powłoka 18, 19, 20 posiada obejmowaną przez siebie powierzchnię przekroju Q2, która jest wycinkiem koła, który o określoną wielkość jest większy niż półkole, przy czym powierzchnia przekroju Q1 każdej górnej powłoki 14 jest o 10% - 20% większa niż półkole i powierzchnia przekroju Q2 każdej dolnej powłoki 18,19, 20 jest o 10% - 20% większa niż półkole.

Przez to, zarówno górna powłoka 14 jak i dolna powłoka 20 posiadają przekrój poprzeczny częściowo w formie koła o promieniu R, a taśma metalowa 24 zostaje odciążona przez kotwę 25, występują we wszystkich częściach, mianowicie w górnej powłoce 14, w dolnej powłoce 20 i w kotwie 25 przy obciążeniu ciśnieniowym tylko siły rozciągające.

Aby zagwarantować wolny od wszelkich momentów przebieg sił między każdą powłoką a kotwą 25, przewidziany jest zgodnie z wynalazkiem, bliżej przedstawiony na fig. 3 i 4, węzeł przenoszący 26, który każdorazowo połączy koniec kotwy 27 z taśmą metalową i powłokami. Każdy koniec kotwy 27 każdej kotwy 25 jest przy tym ukształtowany jako korpus naczepowy 28, który posiada w przybliżeniu trapezowy przekrój poprzeczny i ukształtowany jest jako korpus płaski, korespondujący wielkością z pierwszą ścianą boczną 36 węzła przenoszącego 26. Węzeł przenoszący 26 posiada w przybliżeniu kształt równoległościenny i posiada dwa otwory 29,30, przez które przeprowadzone są dwie śruby łączące 31,32, które wkręcone są w odpowiednie nieprzelotowe otwory 29a, 30a z gwintami wewnętrznymi w korpusie naczepowym 28. Główki 33, 34 śrub łączących 31, 32 są przy tym pogrążone w węźle przenoszącym 26, a przez to mianowicie, że ma on zagłębienie 35 typu otworu podłużnego, w które włożona jest płyta wzmacniająca 39 w sposób jednopłaszczyz.nowy, mająca wgłębienia 39,40 takie, że pogrążone są w nich główki 33,34 śrub łączących 31, 32. Ponieważ część przejściowa wykonana jest z aluminium, siły od główek 33,34 śrub łączących 31, 32 są przenoszone przez, wykonaną korzystnie ze stali VA, płytę wzmacniającą w odpowiedni sposób do węzła przenoszącego 26. Śruby łączące 31, 32 są przy tym mocno wkręcone w korpus naczepowy 28, tak że możliwy jest przebieg sił od powłok przez węzeł przenoszący 26, dalej przez główki 33, 34 śrub do kotwy 25.

Aby ułatwić czyszczenie, na przykład przy transporcie towarów sypkich lub towarów sproszkowanych w zbiorniku ciśnieniowym 11, mogą zostać umieszczone przy wewnętrznej stronie zbiornika, między węzłem przenoszącym 26 a powłokami 14, względnie 20, w sposób przedstawiony na fig. 4, części okładzinowe 41, 42 tak, że powstaną stosunkowo gładkie i łatwe do czyszczenia powierzchnie. Także na zewnątrz zbiornika ciśnieniowego 11 może być przewidziana płyta okładzinowa 43 z odpowiednimi otworami dla węzłów przenoszących 26.

172 762

Na fig. 6 przedstawiona jest dalsza forma węzła przenoszącego 126. Przy tym na miejsce równoległościennego, podstawowego węzła przewidziany jest wytłaczany kształtownik, który posiada zasadniczo tą samą konstrukcję, co opisany za pomocą fig. 3 i 4 węzeł przenoszący 26.

Fi g. 3 29· 30

Fig.6

172 762

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims (9)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Pojazd silosowy z mającym formę cylindra zbiornikiem ciśnieniowym z co najmniej jedną, co najmniej półcylindryczną górną powłoką i co najmniej dwoma co najmniej półcylindrycznymi dolnymi powłokami naczepionym częściowo na ciągnik i czołowo zamkniętym przez części dna, znamienny tym, że każda górna powłoka (14) posiada obejmowaną przez siebie powierzchnią przekroju (Q1), będącą wycinkiem koła, który o określoną wielkość większy jest niż półkole, a każda dolna powłoka (18, 19, 20) posiada obejmowaną przez siebie powierzchnię przekroju (Q2), będąca wycinkiem koła, który o określoną wielkość większy jest niż półkole i leżące naprzeciw siebie linie styku (21, 22) każdej górnej powłoki (14) z przyporządkowanymi jej każdorazowo dolnymi powłokami (18, 19, 20) połączone są ze sobą przez kotwy (25), korzystnie ze stali VA, natomiast każda linia styku (21,22) jest osłonięta przez płaską taśmę metalową (23,24), korzystnie taśmę stalową lub taśmę aluminiową, poza tym każda taśma metalowa (23, 24) w obrębie każdej kotwy (25) posiada rozszerzony węzeł przenoszący (26,126), wykonany korzystnie z aluminium.
2. 2. Pojazd silosowy według zastrz. 1, znamienny tym, że powierzchnia przekroju (Q1) każdej górnej powłoki (14) jest większa od półkola o 10% - 20%.
3. 3. Pojazd silosowy według zastrz. 1, znamienny tym, że powierzchnia przekroju (Q2) każdej dolnej powłoki (18,19, 20) jest większa od półkola o 10% - 20%.
4. 4. Pojazd silosowy według zastrz. 1, znamienny tym, że na każdym z dwóch płaskich boków (23a, 23b) taśmy metalowej (23, 24) jest nałożona trwałe jedna z górnych powłok (14) lub dolnych powłok (18,19, 20) swoim obszarem stykowym (5).
5. 5. Pojazd silosowy według zastrz. 1, znamienny tym, że każda górna (14) i/lub dolna powłoka (18,19, 20) przyspawana jest do taśmy metalowej (23, 24).
6. 6. Pojazd silosowy według zastrz. 1, znamienny tym, że leżące naprzeciw siebie taśmy metalowe (23, 24) połączone są ze sobą przez kilka umieszczonych w odstępach jedna od drugiej kotew (25).
7. 7. Pojazd silosowy według zastrz. 1, znamienny tym, że każdy węzeł przenoszący (26,126) połączony z każdym końcem kotwy (27), zbudowany jest jako płaski, wielkością odpowiadający pierwszej ścianie bocznej (36) węzła przenoszącego (26), równoległościenny korpus naczepowy (28), jest wykonany korzystnie ze stali VA.
8. 8. Pojazd silosowy według zastrz. 1, znamienny tym, że węzeł przenoszący (26,126) ukształtowany jest jako korpus równoległościenny, który posiada co najmniej jeden otwór (29, 30), przez który przeprowadzona jest śruba łącząca (31, 32), mogąca być ze swoją główką (33, 34) umieszczona w zagłębieniu (35) rowkowym na drugiej ścianie przenoszącej (26) i może być swoim trzpieniem wkręcona w odpowiedni otwór gwintowy (29a, 30a) w mającym w przybliżeniu trapezowy przekrój poprzeczny korpusie naczepowym (28) końca kotwy (27), poza tym w zagłębieniu (35) w kształcie podłużnego otworu umieszczona jest płyta wzmacniająca (38), korzystnie ze stali VA o kształcie odpowiadającym kształtowi zagłębienia (35) z co najmniej jednym wgłębieniem (39,40) dla główki (33, 34) śruby łączącej (31, 32).
9. 9. Pojazd silosowy według zastrz. 1, znamienny tym, że ma tylko jedną ciągłą górną powłokę (14) i trzy dolne powłoki (18,19, 20).