PL172916B1 - Strzykawka PL PL PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Strzykawka zawierajaca obudowe, w której jest umieszczony pojemnik dawkowanego plynu oraz gwintowany tloczek stykajacy sie z nurnikiem 1 za- pewniajacy popychanie nurnika tylko w jednym kie- runku, a z dalszym koncem strzykawki jest polaczona igla, zas na blizszy koniec obudowy strzykawki jest nasuniety kapturek z otworem, w który wchodzi po- kretlo dozowania polaczone z wewnetrzna nakretka na tloczku, znamienna tym, ze zawiera emitujacy dzwiek wskaznik (20) konca dawki plynu umieszczony we- wnatrz pokretla dozowania (15). PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest strzykawka. Niniejszy wynalazek dotyczy urządzenia do wstrzykiwania precyzyjnie odmierzonych dawek środków farmaceutycznych, zwłaszcza strzykawki podskórnej o wyglądzie przypominającym pióro lub ołówek mechaniczny, przeznaczonej głównie do wstrzykiwania wielokrotnych, odmierzonych dawek takich środków jak insulina lub hormon wzrostu człowieka.

Diabetycy i inne osoby znajdują się często w sytuacjach, w których nie mogą uzyskać profesjonalnej pomocy służby zdrowia do podskórnego lub domięśniowego wstrzyknięcia ściśle odmierzonej dawki płynnego środka farmaceutycznego. Dlatego powinni mieć do dyspozycji tanie strzykawki do odmierzania dokładnej dawki leku nie wymagające profesjonalnej pomocy służby zdrowia. Dosyć często zdarza się, że osoby te potrzebują więcej niż jedną dawkę dziennie, przy czym dawki te nie mają takiej samej objętości.

Z opisów patentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki o numerach 4,973,318; 4,413,760; 4,498,904; 3,613,952; 4,475,905; 4,883,472 i 4,592,745 oraz międzynarodowych publikacji PCT WO 87/02895; WO 88/07874; WO 82/02662; PCT CH 86/00151; PCT DK 88/0064 znane są urządzenia tego typu, przypominające wyglądem pióro lub mechaniczny ołówek. Zazwyczaj dozownik takich urządzeń jest na tyle duży, że może znajdować się w nim kilka dawek, a jednocześnie na tyle mały, że wygodnie mieści się w kieszeni lub w portfelu.

W znanych urządzeniach istnieje zazwyczaj pojemnik na ciecz z zamkniętym jednym końcem, przystosowanym do wprowadzania igły w taki sposób, że znajdująca się w pojemniku ciecz wypływa podczas wstrzykiwania. Na ogół drugi koniec pojemnika zamyka tłoczek. W celu uniemożliwienia naruszania zawartości lub ponownego użycia pojemnika na płyn, tłoczek jest skonstruowany w taki sposób, że można na niego naciskać pewną siłą zmniejszając objętość pojemnika, w którym znajduje się płyn, ale nie ma możliwości wyciągnięcia tłoczka, a tym samym powiększenia objętości pojemnika.

W obudowę wchodzi wydłużony element w formie nurnika przeznaczony do popychania tłoczka zamykającego drugi koniec pojemnika. Strzykawka jest zaopatrzona w element do pomiaru odległości, jaką przebywa nurnik, co umożliwia dokładne określanie zmniejszenia objętości pojemnika o ilość wstrzykiwanej cieczy. Nurnik porusza się tylko w jednym kierunku, ku tłoczkowi, co uniemożliwia jakiekolwiek działania na niego w celu powiększania objętości pojemnika na ciecz. Zespół igły jest przykryty kapturkiem ochronnym, przymocowanym do zamkniętego końca pojemnika.

Z europejskiego zgłoszenia patentowego nr 496,141 znana jest strzykawka, która zawiera igłę osadzoną na jednym końcu obudowy strzykawki. W obudowie znajduje się pojemnik z dawkowanym płynem oraz gwintowany tłoczek, który styka się z nurnikiem w taki sposób, że tłoczek przesuwa nurnik i poruszając się w dół zmusza ciecz do wypłynięcia z igły. Na drugi koniec obudowy strzykawki nasunięty jest kapturek. Integralną częścią kapturka jest kieszeniowy zacisk. Kapturek posiada otwór, do którego pasuje pokrętło dozowania. Obrót pokrętła dozowania powoduje, że wewnętrzna nakrętka, położona z pokrętłem dozowania przesuwa tłoczek, a pokrętło dozowania zajmuje położenie precyzyjnie odpowiadające odmierzonej dawce, którą można obserwować na skali przez okienko znajdujące się na kapturku. Popchnięcie w dół pokrętła dozowania powoduje wytrysk z igły dokładnie odmierzonej ilości płynu.

Stosowane dotychczas strzykawki podobne do pióra cieszą się powodzeniem, nie gwarantują pewności, że została zaaplikowana cała wymagana dawka.

Celem wynalazku jest opracowanie strzykawki sygnalizującej wstrzyknięcie całej dawki leku.

Strzykawka według wynalazku zawierająca obudowę, w której jest umieszczony pojemnik dawkowanego płynu oraz gwintowany tłoczek stykający się z nurnikiem i zapewniający popychanie nurnika tylko w jednym kierunku, a z dalszym końcem strzykawki jest połączona igła, zaś na bliższy koniec obudowy strzykawki jest nasunięty kapturek z otworem, w który wchodzi pokrętło dozowania połączone z wewnętrzną nakrętką na tłoczku charakteryzuje się tym, że zawiera emitujący dźwięk wskaźnik końca dawki płynu umieszczony wewnątrz pokrętła dozowania.

Korzystnie wskaźnik zawiera część górną, sprężyste nóżki, prostopadłe do części górnej i zaopatrzone w kołnierz oraz co najmniej jedną zakrzywioną nóżkę, prostopadłą do górnej części.

Korzystnie wskaźnik końca dawki płynu zawiera trzy równomiernie rozmieszczone sprężyste nóżki i zakrzywioną nóżkę umieszczoną pomiędzy sprężystymi nóżkami.

Korzystnie kołnierz, umieszczony na zewnętrznej powierzchni sprężystych nóżek opiera się na występie umieszczonym wewnątrz pokrętła dozowania.

Korzystnie zakrzywione nóżki opierają się na występie umieszczonym wewnątrz pokrętła dozowania.

Strzykawka zawierająca wskaźnik końca dawki płynu według wynalazku gwarantuje, że została zaaplikowana cała wymagana dawka. Po precyzyjnym ustawieniu pokrętła dozowania, odpowiadającemu pożądanej wielkości dawki pozostaje do zrealizowania jej wstrzyknięcie, bez konieczności obserwowania zmiany położenia tłoczka, czy też nurnika. Koniec dawki, to znaczy całkowite zakończenie jej podawania, jest potwierdzone dźwiękiem, w postaci trzasku, wyemitowanym przez sprężyste nóżki wskaźnika nagłym przerwaniu ich sprzężenia z występami pokrętła dozowania.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania jest przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia podobną do pióra strzykawkę do insuliny w widoku ogólnym, fig. 2 - wskaźnik końca dawki w widoku perspektywicznym, fig. 3 - wskaźnik końca dawki współpracujący z pokrętłem dozowania w przekroju poprzecznym, fig. 4 - wskaźnik w położeniu nastawionym w przekroju pionowym, zaś fig. 5 - położenie sprężystej nóżki po zwolnieniu i po trzasku w tym samym przekroju pionowym co fig. 4.

Strzykawka 1, jak przedstawiono na fig. 1 zaopatrzona jest w igłę 2 osadzoną na dalszym końcu strzykawki 1, w której znajduje się pojemnik 4 z dawkowanym płynem. Gwintowany tłoczek 5 styka się z nurnikiem 6 w taki sposób, że tłoczek 5 przesuwa nurnik 6 i poruszające się w dół zmusza ciecz do wypłynięcia z igły 2. Kapturek 7 nasuwa się na bliższy koniec obudowy 3 strzykawki 1. Integralną częścią kapturka 7 jest kieszeniowy zacisk 8. Pokrętło dozowania 15 pasuje do otworu 11, na bliższym końcu kapturka 7. Obrót pokrętła dozowania 15 powoduje, że wewnętrzna nakrętka połączona z pokrętłem dozowania 15, przesuwa tłoczek 5 i wydłuża go w

172 916 taki sposób, że pokrętło dozowania 15 zajmuje położenie 15b, precyzyjnie odpowiadające odmierzonej dawce, którą można obserwować na skali przez okienko 12. Popchnięcie pokrętła dozowania 15 z położenia 15b do położenia 15a powoduje wytrysk z igły 2 dokładnie odmierzonej ilości cieczy.

Na figurze 2 przedstawiono integralny wskaźnik 20 końca dawki. Posiada on część górną 21, prostopadłe sprężyste nóżki 22 z zewnętrznym kołnierzem 23, i prostopadłe zakrzywione nóżki 24. Wskaźnik 20 końca dawki pasuje do otworu 11 na bliższym końcu kapturka 7, jak pokazano na fig. 3.

Na pokrętle dozowania 15 znajduje się karbowana część 17 i wydłużona, cylindryczna część 18, której średnica jest mniejsza od średnicy karbowanej części 17, i która pasuje do otworu 11. W podstawie karbowanej części 17, w miejscu jej połączenia z cylindryczną częścią 18, znajdują się otwory 19, odsłaniające dolną część 25 sprężystych nóżek 22 na bliższym końcu kapturka 7, oraz mała wewnętrzna obręcz 9. Wewnątrz pokrętła dozowania 15 znajduje się również występ 10, na którym spoczywa kołnierz 23 sprężystej nóżki 22, a także występy 30, na których opierają się zakrzywione nóżki 24.

Wskaźnik 20 posiada trzy równomiernie rozmieszczone nóżki 22. Nóżki 22 mają zakrzywioną powierzchnię i wyginają się sprężyście do środka. Pomiędzy sprężystymi nóżkami 22 znajdują się zakrzywione nóżki 24 wyginające się zgodnie z krzywizną. Krótsze zakrzywione nóżki 24 spoczywają na występach 30, natomiast dłuższe sprężyste nóżki 22 opierają się na występie 10.

Figura 4 przedstawia wskaźnik 20 końca dawki w położeniu wyjściowym, w którym zakrzywiona nóżka 21 spoczywa na występie 30, a kołnierz 23 nóżki 22 jest oparty na występie 10. Pokrętło dozowania 15 jest obrócone w celu ustalenia dawki.

Figura 5 przedstawia wskaźnik 20 w położeniu pod koniec odmierzania dawki. Część górna 21 wskaźnika 20 dochodzi do obręczy 9 w kapturku 7. Skutkiem sprzężenia obręczy 9 z częścią końcową 25 sprężystej nóżki 23 jest raptowne zsunięcie się kołnierza 23 z występu 10, w wyniku czego powstaje dźwięk przypominający trzask, sygnalizujący koniec dawkowania. W miarę popychania górnej części 21 wskaźnika 20 końca dawki zakrzywiona nóżka 24 wygina się wskutek nacisku wywieranego przez występ 30. Nacisk zwalniający na część 21 powoduje powrót zakrzywionej nóżki 24 do jej położenia wyjściowego pokazanego na fig. 4 i ponowne ustawienie się kołnierza 23 na występie 10. Jak można zauważyć na fig. 4 i 5, sprężysta nóżka 22 wygina się w płaszczyźnie krzywizny. Pod naciskiem górna część 21 wskaźnika dawki 20 odkształca się, a po jego ustaniu powraca do swojego położenia początkowego.

Jak widać na fig. 1, urządzenie działa w ten sposób, że w celu ustawienia odpowiedniej dawki, obserwowanej na skali przez okienko 12, należy obrócić pokrętło dozowania 15 do położenia 15b. Następnie należy igłę 2 strzykawki 1 wprowadzić pod skórę i wciskać górną część 21 wskaźnika 20 dawki do chwili, kiedy znajdzie się on w położeniu 15a, co sygnalizuje trzask powstający wskutek ześlizgnięcia się kołnierza 23 z występu 10. Po zwolnieniu nacisku na górną część 21, zakrzywione nóżki 24 nastawiają ponownie kołnierz 23 na występ 10. Pacjent jest pewny, że po usłyszeniu trzasku została wstrzyknięta pełna dawka leku.

Wskaźnik 20 końca dawki środka farmaceutycznego według wynalazku związany jest funkcjonalnie z pokrętłem dozowania 15 strzykawki 1 do zastrzyków podskórnych, które należy podnieść do góry w celu ustalenia wielkości dawki i popchnięć w celu jej aplikacji. We wskaźniku 20 końca dawki znajduje się element do wytwarzania dźwięku napinany w ten sposób, że emituje dźwięk po popchnięciu pokrętła 15 do końca dawki oraz element do ponownego nastawienia elementu do wytwarzania dźwięku po zwolnieniu pokrętła dozowania 15 po wstrzyknięciu dawki leku.

Wskaźnik 20 posiada część górną 21 ze zwisającymi z niej prostopadle sprężystymi nóżkami 22. Na zewnętrznej powierzchni sprężystych nóżek 22 znajduje się kołnierz 23 opierający się na występie 10 wewnątrz pokrętła dozowania 15. W pokrętle dozowania 15 znajduje się wydłużona część dopasowana do cylindrycznej tulejki 11 znajdującej się na bliższym końcu kapturka 7 w taki sposób, że po popchnięciu pokrętła dozowania do tulejki, pod koniec operacji wstrzykiwania, górna część tulejki 11 styka się z końcem sprężystej nóżki 22 i

172 916 odsuwa kołnierz 23 sprężystej nóżki 22 od występu 10 wywołując dźwięk przypominający trzask. Po zwolnieniu nacisku na część górną 21 wskaźnika 20, kołnierz 23 wraca do swojego położenia na występie 10 pod działaniem sprężystych zakrzywionych nóżek 24.

Zatem po dojściu do końca dawki, to znaczy po podaniu całej odmierzonej dawki, podczas popychania części górnej 21 wskaźnika 20 rozlega się trzask, natomiast po zwolnieniu nacisku na część górną 21 wskaźnik 20 wraca do swojego pierwotnego położenia na skutek sprężystego działania sprężystych zakrzywionych nóżek 24.

W najprostszym wykonaniu strzykawka według wynalazku zawiera wskaźnik 20 z częścią górną 21 zaopatrzoną w sprężyste nóżki 22 z elementami umożliwiającymi im powtarzalny powrót do określonego położenia wyjściowego w pokrętle dozowania 15, element do zwalniania sprężystych nóżek 22 z określonego położenia pod koniec wstrzykiwanej dawki, oraz sprężysty element do przywracania sprężystym nóżkom 22 ich położenia wyjściowego.

W przykładzie wykonania wskaźnik 20 końca dawki stanowi integralny element dopasowany do pokrętła dozowania 15 i współpracujący z nim. Część górna 21 wskaźnika 20 ma wystające i sprężyste nóżki 22, na których górnej powierzchni znajduje się element, zazwyczaj kołnierz 23, służący do ich utrzymywania w określonym położeniu w pokrętle dozowania 15 do chwili wstrzyknięcia całej dawki. Pod koniec dawki następuje zwolnienie sprężystych nóżek 22 z ich położenia wyjściowego, co powoduje wytworzenie dźwięku podobnego do trzasku. We wskaźniku 20 końca dawki znajduje się również element przywracający sprężyste nóżki 22 do ich położenia wyjściowego. Rolę tę pełnią zakrzywione nóżki 24, które również zwisają prostopadle z górnej części wskaźnika 20 końca dawki i wyginają się w płaszczyźnie swojej krzywizny, stycznej do okrągłej części górnej 21. Zakrzywione nóżki 24 współpracują z wewnętrzną powierzchnią pokrętła dozowania 15 dzięki temu, że spoczywają na występie 30. Zakrzywione nóżki 24 wyginają się podczas popychania części górnej 21 w celu aplikacji dawki i wracają do swojego położenia początkowego po zwolnieniu nacisku na część górną 21. Powrót zakrzywionych nóżek 24 powoduje ponowne ustawienie sprężystych nóżek 22 w ich ustalonym położeniu.

Dla profesjonalistów z tej dziedziny jest oczywiste, że istnieje wiele elementów współpracujących takich jak występy, karby i nóżki w różnej liczbie, o różnych wielkościach, kształtach, położeniu i z różnych materiałów, które mogą służyć jako elementy alternatywne, służące do wytwarzania dźwięku pod koniec dawki i jako elementy sprężyste do ponownego nastawiania elementów do wytwarzania dźwięku.

172 916

“—2

FIG. 2 FIG. 3

FIG.4 FIG. 5

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Strzykawka zawierająca obudowę, w której jest umieszczony pojemnik dawkowanego płynu oraz gwintowany tłoczek stykający się z nurnikiem i zapewniający popychanie nurnika tylko w jednym kierunku, a z dalszym końcem strzykawki jest połączona igła, zaś na bliższy koniec obudowy strzykawki jest nasunięty kapturek z otworem, w który wchodzi pokrętło dozowania połączone z wewnętrzną nakrętką na tłoczku, znamienna tym, że zawiera emitujący dźwięk wskaźnik (20) końca dawki płynu umieszczony wewnątrz pokrętła dozowania (15).
2. 2. Strzykawka według zastrz. 1, znamienna tym, że wskaźnik (20) zawiera część górną (21), sprężyste nóżki (22), prostopadłe do części górnej (21) i zaopatrzone w kołnierz (23) oraz co najmniej jedną zakrzywioną nóżkę (24), prostopadłą do górnej części (21).
3. 3. Strzykawka według zastrz. 2, znamienna tym, że wskaźnik (20) końca dawki płynu zawiera trzy równomiernie rozmieszczone sprężyste nóżki (22) i zakrzywioną nóżkę (24) umieszczoną pomiędzy sprężystymi nóżkami (22).
4. 4. Strzykawka według zastrz. 3, znamienna tym, że kołnierz (23), umieszczony na zewnętrznej powierzchni sprężystych nóżek (22) opiera się na występie (10) umieszczonym wewnątrz pokrętła dozowania (15).
5. 5. Strzykawka według zastrz. 4, znamienna tym, że zakrzywione nóżki (24) opierają się na występie (30) umieszczonym wewnątrz pokrętła dozowania (15).