PL173032B1

PL173032B1 - Płyta termoizolacyjna elewacyjna

Info

Publication number: PL173032B1
Application number: PL93308740A
Authority: PL
Inventors: Markus Stracke; Georg Khevenhüller; Peter Goess; Wolfgang Stracke
Original assignee: Peter Goess; Khevenhueller Georg; Markus Stracke; Wolfgang Stracke
Priority date: 1992-11-09
Filing date: 1993-11-09
Publication date: 1998-01-30
Also published as: DK0672216T3; HU9501350D0; AT399004B; DE59304007D1; AU5411794A; CA2148932A1; WO1994011586A1; FI952160A7; ATA219792A; PL308740A1; JPH08505667A; HU214040B; EP0672216B1; FI952160A0; EP0672216A1; CZ114295A3; HUT72099A; SK60195A3; FI952160L; CZ285898B6

Abstract

1 .Plyta termoizolacyjna elewacyjna, zna-- mienna tym, ze zawiera rozdrobnione odpa- dy polistyrenu spienionego, zwiazane lepiszczem cementowym, przy czym wiel- kosc ziarna tych odpadów wynosi od 2 do 15 mm, a gestosc wzgledna plyty termoizolacyj- nej (1) wynosi od 0,2 do 0,35 kg/l. F i g 7 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest płyta termoizolacyjna elewacyjna.

Znane są izolacje cieplne na elewacjach, w ramach których na elewacje nakleja się, a następnie powleka płyty z twardej pianki polistyrenowej lub płyty wytłaczane z pianki. Elewacje zabezpiecza się również przed zbyt szybkim wychłodzeniem za pomocą mat z włókna szklanego lub wełny mineralnej, które mocuje się na elewacji za pomocą kraty z łat i nakładanej później okładziny chroniącej przed wpływami atmosferycznymi.

Te i podobne środki nie nadają się jednak ze względów bezpieczeństwa do wysokich elewacji, zwłaszcza zaś do renowacji wysokościowców z elementów prefabrykowanych z betonu ciężkiego.

Ze względu na bezpieczeństwo przeciwpożarowe stosowanie płyt z pianki jako zabezpieczenia elewacji nie jest dozwolone już od około ośmiu metrów nad poziomem gruntu (na przykład w Niemczech). Przy stosowaniu wełny mineralnej lub szklanej niekorzystne jest również to, że w przypadku zawilgocenia tej okładziny następuje zarówno utrata właściwości termoizolacyjnych, jak też na tyle duży wzrost ciężaru okładzin elewacyjnych w wyniku ich nasączenia wodą, że elementy mocujące tę konstrukcję nie są już w stanie przejmować obciążeń, co grozi runięciem całej konstrukcji. Należy też zwrócić uwagę na zagrożenia związane z powstawaniem lodu.

Również późniejsze wykonywanie, wypełniającego od tyłu, muru obrzutowego w celu uzyskania bezpiecznej elewacji, nie jest ekonomiczne, zwłaszcza w przypadku wysokościowców. System ten stosuje się na nowych budowach, przy czym jako wypełniacz dla osiągnięcia efektu termoizolacyjnego wykorzystuje się wszelkiego typu lekkie pomocnicze materiały budowlane.

Znane systemy termoizolacyjne, stosowane do poprawy termoizolacyjnych właściwości elewacji, mają ponadto tę wadę, że po zamocowaniu wymagają pokrycia powierzchniowego, które z jednej strony zapobiega przenikaniu wilgoci do materiałów izolacyjnych, z drugiej zaś nadaje elewacji okazały wygląd zewnętrzny. Ponadto tak zwane okładziny elewacyjne o pełnej wartości termoizolacyjnej z polistyrenu spienionego również wymagają powłoki ochronnej z kleju budowlanego z wkładką tkaninową, aby palna masa piankowa była z jednej strony

173 032 zabezpieczona przed pożarem, z drugiej zaś przed promieniowaniem ultrafioletowym. Ponadto powłoka ochronnajest konieczna dlatego, aby odpierać z zewnątrz udary mechaniczne. Stanowi ona również podkład dla niezbędnej powłoki malarskiej.

Wymagane jest przy tym wyjątkowo dokładne obrobienie wszystkich pokryć lub powłok ochronnych elewacyjnych systemów termoizolacyjnych, ponieważ każda najmniejsza nierówność, każde pęknięcie o grubości włosa i temu podobne są natychmiast widoczne gołym okiem. Tak na przykład nie jest możliwe trwałe, pozbawione pęknięć, pokrycie spoin czołowych pomiędzy betonowymi elementami prefabrykowanymi w budynkach wielkopłytowych, ponieważ zbrojenie tkaninowe powłoki ochronnej nie może przejmować sił rozciągających i skurczowych, pochodzących od betonowych elementów prefabrykowanych, w związku z czym można w tych miejscach oczekiwać wystąpienia pęknięć.

Celem wynalazku jest wyeliminowanie wspomnianych wad i zaproponowanie, prostej do wytwarzania i montażu, płyty termoizolacyjnej elewacyjnej.

Płyta termoizolacyjna elewacyjna według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera rozdrobnione odpady polistyrenu spienionego, związane lepiszczem cementowym, przy czym wiel kość ziarna tych odpadów wynosi od 2 do 15 mm, a gęstość względna płyty termoizolacyjnej wynosi od 0,2 do 0,35 kg/l.

Korzystnie cząstki odpadów polistyrenu spienionego są obrobione na gorąco, zwłaszcza spieczone.

Korzystnie powierzchnie obciętej płyty termoizolacyjnej są nadtopione.

Korzystnie odpady polistyrenu spienionego są związane lepiszczem z cementu normalnego lub lepiszczem z cementu białego.

Korzystnie na bocznych ściankach płyty termoizolacyjnej znajdują się żłobki dla listew sprężystych.

Płyty termoizolacyjne według wynalazku odznaczają się dobrymi właściwościami termoizolacyjnymi i są łatwe w montażu. Płyty te można na przykład przykleić, a następnie przymocować kołkami. Ponadto związanie odpadów polistyrenu spienionego lepiszczem cementowym zapobiega nasączaniu płyt wodą. Proponowana płyta jest zabezpieczona przed mrozem, poza tym daje się łatwo obrabiać, ponieważ nie jest krucha. Płytami termoizolacyjnymi według wynalazku można okładać także elewacje wysokościowców. Płyty o grubości powyżej 15 cm nadają się przy tym do zastosowania równieżjako płyty przeciwpożarowe, którymi można zabezpieczać przed uszkodzeniami w wyniku pożaru nawet podciągi żelbetowe.

Proponowane płyty termoizolacyjne mają ponadto tę zaletę, że umożliwiają bardzo korzystne zużytkowanie odpadów polistyrenu· spienionego, co zmniejsza zanieczyszczenie środowiska. W tym celu można przykładowo rozdrabniać opakowania piankowe.

Koszty wytwarzania izolacji cieplnej na elewacji przy użyciu płyt termoizolacyjnych według wynalazku są mniejsze niż w znanych systemach również z uwagi na prostszy montaż, przy czym prócz tego elewacja może uzyskać wykończenie strukturalne, ponieważ płyty termoizolacyjne, wykonane z zastosowanych materiałów, jeszcze przed montażem można zaopatrzyć w wyprofilowania.

Zastosowanie obrobionych na gorąco lub spieczonych cząstek odpadów polistyrenu spienionego zapobiega praktycznie wchłanianiu wody przez płytę termoizolacyjną, gdyż powierzchnie cząstek polistyrenu spienionego są zeszklone. Spieczenie cząstek pianki powoduje wzrost wytrzymałości płyt termoizolacyjnych. W procesie wytwarzania płyt do cząstek polistyienu można dodać środki upłynniające iub porotwórcze.

Płyty termoizolacyjne według wynalazku można bardzo łatwo obrabiać na przykład przez frezowanie, dzięki czemu na przykład płyty prostopadłościenne o wymiarach 40 cm x 80 x 15 cm można na wszystkich czterech brzegach opatrzyć od zewnątrz wyprofilowaniami krawędziowymi. Płyty te wymagają jedynie zamocowania na elewacji.

Nadtopienie powierzchni przyciętej płyty zapobiega wykruszaniu się cząstek tworzywa z powierzchni cięcia.

Związanie cząstek polistyrenu spienionego lepiszczem z cementu białego umożliwia pokrywanie płyt słabo kryjącymi wybarwieniami.

173 032

Umieszczenie na bocznych ściankach płyty rowków dla sprężyn znacznie upraszcza montaż płyty.

Płyty termoizolacyjne według wynalazku są mocowane na elewacji za pomocą klejenia i kołków. Dzięki pomalowaniu płyt po ich zamocowaniu można zrezygnować z nakładania dodatkowej powłoki. Farba, która może mieć również postać farby natryskowej i farby dyspersyjnej, powoduje również wzmocnienie zewnętrznych warstw płyty termoizolacyjnej, ponieważ dzięki kapilarnej zdolności zasysania cementu, zawartego w betonie lekkim, ciecz dyspersyjna może wnikać na głębokość kilku centymetrów do wnętrza płyt. Dzięki temu do izolacji cieplnej elewacji można stosować całkiem lekkie płyty, o gęstości względnej wynoszącej jedynie 0,2 kg/l. W wyniku obrobienia płyt termoizolacyjnych gorącym powietrzem wzrasta przy tym przyczepność natryskowej powłoki malarskiej, zwłaszcza wówczas, gdy jej powierzchnie zostały uprzednio obrobione dyspersją podkładową. Montaż płyt termoizolacyjnych ulega uproszczeniu, jeżeli w płyty są wbite blachy z wgłębionym rowkiem.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia płytę termoizolacyjną, fig. 2 - schemat elewacji, obłożonej płytami termoizolacyjnymi według fig. 1, fig. 3 - tracony pomocniczy element montażowy, fig. 4 - schemat pomocniczego elementu montażowego według fig. 3 w przekroju, fig. 5 - szczegół połączenia poszczególnych płyt termoizolacyjnych, zaś fig. 6 - widok elewacji, obłożonej płytami termoizolacyjnymi według fig. 1.

Figura 1 przedstawia płytę termoizolacyjną 1, wykonaną z betonu lekkiego i polistyrenu spienionego. Rozdrobnione odpady polistyrenowe są przy tym związane lepiszczem cementowym lub lepiszczem z cementu białego. Płyty termoizolacyjne 1 mają gęstość względną od 0,2 do 0,35 kg/l, przy czym współczynnik przewodzenia ciepła wynosi około 0,065 W/mK. Dla grubości płyty termoizolacyjnej 1 od 16 do 18 cm uzyskuje się wartość K około 0,4 W/m²K. W elewacji obłożonej płytami termoizolacyjnymi według wynalazku osiąga się zmniejszenie zużycia energii cieplnej do 40%. Wielkość ziarna w cząstkach polistyrenu spienionego wynosi przy tym od 2 do 5 mm.

Płyty termoizolacyjne 1 obrabia się korzystnie gorącym powietrzem, aby nadtopić i zeszklić przecięte pory odpadów polistyrenu spienionego. Wyklucza to praktycznie wchłanianie wody

Płyty termoizolacyjne 1 mają, wytworzone za pomocą frezowania, wyprofilowania 2. Ponadto fig. 2 uwidacznia, znajdujące się w ściankach bocznych 4 płyty termoizolacyjnej 1, otwory 3 na kołki. W otwory te wstawia się ukośnie osadzone kołki 5, które wchodzą w elewację 6, jak widać na fig. 2. Boczne krawędzie okładziny elewacyjnej można przy tym zakryć elementami kształtowymi 7.

W ścianki boczne 4 płyt termoizolacyjnych 1 wbite są blachy 8, z których każda jest zaopatrzona w rowek 9, w którego wgłębieniach 10 umieszczone są otwory 11, służące do prowadzenia wiertła, za pomocą którego wykonuje się otwory do osadzenia kołków 5. Na czołowych powierzchniach blach 8 znajdują się ponadto wierzchołki 12 i ostrza 13, które dzięki krzywiźnie blachy 8 wchodzą w płytę termoizolacyjną 1, zapewniając skuteczne zamocowanie blachy 8. Wgłębienia 10 blach 8 służą przy tym jednocześnie jako podpory łbów wkrętów 15, wkręconych w kołki 14 (fig. 4).

Jak widać na fig. 5, płyty termoizolacyjne 1 można na ich ściankach bocznych 4 zaopatrzyć w żłobki 16, w które wstawione są listwy sprężyste 17.

Montaż płyt termoizolacyjnych 1 odbywa się w ten sposób, że płyty te przykleja się do elewacji 6 za pomocą kleju mrozoodpornego i dodatkowo zabezpiecza za pomocą kołków 14 i wkrętów 15.

Płyty termoizolacyjne 1 można bez trudu przycinać na żądany wymiar za pomocą cięcia lub frezowania (fig. 6). Korzystne jest przy tym obrobienie miejsc przecięcia gorącym powietrzem w celu zeszklenia przeciętych cząstek pianki. Ponadto płyty termoizolacyjne 1 można pokryć farbą natryskową, zwłaszcza farbą dyspersyjną, co zwiększa wytrzymałość obrobionej powierzchni płyt.

Fig 4

74 75 y !

10 9

173 032

Fig.1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 2,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1 .Płyta termoizolacyjna elewacyjna, znamienna tym, że zawiera rozdrobnione odpady polistyrenu spienionego, związane lepiszczem cementowym, przy czym wielkość ziarna tych odpadów wynosi od 2 do 15 mm, a gęstość względna płyty termoizolacyjnej (1) wynosi od 0,2 do 0,35 kg/l.
2. Płyta termoizolacyjna według zastrz. 1, znamienna tym, że cząstki odpadów polistyrenu spienionego są obrobione na gorąco.
3. Płyta termoizolacyjna według zastrz. 1, znamienna tym, że cząstki odpadów polistyrenu spienionego są spieczone.
4. Płyta termoizolacyjna według zastrz. 1, znamienna tym, że powierzchnie obciętej płyty termoizolacyjnej (1) są nadtopione.
5. Płyta termoizolacyjna według zastrz. 1, znamienna tym, że odpady polistyrenu spienionego są związane lepiszczem z cementu normalnego.
6. Płyta termoizolacyjna według zastrz. 1, znamienna tym, że odpady polistyrenu spienionego są związane lepiszczem z cementu białego.
7. Płyta termoizolacyjna według zastrz. 1, znamienna tym, że na bocznych ściankach (4) płyty termoizolacyjnej (1) znajdują się żłobki (16) dla listew sprężystych (17).