PL173460B1 - Przyrząd do zabezpieczania okładzin - Google Patents

Abstract

1. Przyrzad do zabezpieczania okladzin, z zakotwionym w warstwie nosnej elementem mocujacym, którego czesc znajdujaca sie w otworze okladziny mocowana jest wzgledem sciany tego otworu za pomoca elementu zabezpieczajacego celem zabezpieczenia okladziny, znamienny tym, ze element za- bezpieczajacy (15) wykonany jest w postaci klina rurkowego ze skosna plaszczyzna jako powierzchnia klinowa (18), która lezy na usytuowanej na elemencie mocujacym (1) wspólpracujacej powierzchni natarcia (11) i ze element zabezpieczajacy (15) jest prze- suwny na tej powierzchni w kierunku osadze- nia za pomoca trzpienia gwintowanego (14) polaczonego z elementem mocujacym (1). F I G . 3 PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest przyrząd do zabezpieczania okładzin, w szczególności dla późniejszej naprawy fasady, posiadający zakotwiony w warstwie nośnej element mocujący, którego część znajdująca się w otworze okładziny mocowanajest względem ściany tego otworu za pomocą elementu zabezpieczającego.

Tego rodzaju przyrząd znany jest z opisu patentowego DE-OS-41 28 459. Przyrządem tym ustawia się najpierw za pomocą elementu ustalającego element mocujący skośnie w wywierconym otworze dopóki nie nastąpi utwardzenie zaprawy. Następnie element mocujący zostaje zgięty na odcinku znajdującym się w powłoce izolacyjnej i okładzinie za pomocą elementu zabezpieczającego, tak że ten ostatni tworzy zamocowanie dociskowe względem okładziny. W ten sposób możliwe jest, że element zabezpieczający może już po montażu przejąć w większej części ciężar okładziny, także przy zawodności kotew nośnych pozostały ciężar okładzin może być przejęty przez przyrząd zabezpieczający bez pionowego przesunięcia okładziny.

Znany element zabezpieczający posiada kształt języczka, to znaczy, że posiada wypukłą powierzchnię zewnętrzną, której promień odpowiada promieniowi otworu jaki jest wywiercony poprzez okładzinę. Grubość elementu zabezpieczającego jest tak dobrana, żeby element mocujący mógł być zgięty o określony kąt, a okładzina została zamocowana siłą docisku.

Ten znany przyrząd posiada tę wadę, że nie daje możliwości przeniesienia określonej siły do okładziny i przez to równomiernego rozkładu obciążeń na poszczególne elementy mocujące. Wskutek dużego nakładu na montaż nie zawsze jest również ekonomicznie uzasadnione jego zastosowanie do zabezpieczenia okładzin, w których występują pęknięcia.

173 460

Zadaniem wynalazku jest utworzenie przyrządu łatwego pod względem montażowym, który umożliwi kontrolowane zabezpieczenie okładziny przed przesunięciem pionowym i który może bvć również zastosowany w okładzinach pękniętych.

Zgodnie z wynalazkiem, zadanie to zostało rozwiązane dzięki temu, że wykonany w postaci klina rurkowego element zabezpieczający ze skośną płaszczyzną klinową zostaje po zakotwieniu elementu mocującego w warstwie nośnej przesunięty osiowo na powierzchni natarcia elementu mocującego za pomocą trzpienia gwintowanego, np. przez nakręcenie na niego nakrętki. Wskutek tego przesunięcia element zabezpieczający zostaje promieniowo odciśnięty do ściany otworu w okładzinie i zamocowany siłą tarcia. Poprzez określony moment obrotowy przyłożony do trzpienia gwintowanego można w prosty i nie niszczący sposób nanieść siłę mocującą przy równomiernym rozdziale nacisku na ściance otworu okładziny.

Połączenie trzpienia gwintowanego z elementem mocującym może się odbyć przez to. że trzpień gwintowany będzie posiadał zagięty odcinek wchodzący w promieniowo usytuowany otwór elementu mocującego, znajdujący się w obszarze powierzchni natarcia:.

Pr7v Ιώγίρ nnwiprTrhni matarma i wenolnrarniωραι v nna nnu/iArzrórU Hita/Mt/u-J alamantii z Ł ŁJJ «I IWUjw»·!!* » »ł MW MJ 4» * w Ł\e4Łiw W VJ V1VU1V11LU zabezpieczającego o wartości od 10 do 20 stopni uzyskuje się z jednej strony optymalne warunki dla siły przesuwu, a z drugiej strony optymalne warunki dla siły promieniowej powodującej mocowanie.

Dla ustalenia elementu zabezpieczającego na elemencie mocującym i dla zapobieżenia przedwczesnemu przesunięciu, na elemencie zabezpieczającym usytuowany jest element ustalający zrywowy. Podczas przesuwu elementu zabezpieczającego następuje jego oddzielenie się od elementu ustalającego w miejscu zrywania.

Zamiast dłuższego zagiętego trzpienia gwintowanego można zastosować trzpień krótszy z nasadzoną tulejką gwintowaną, w którą wkręca się śrubę z łbem sześciokątnym. To wykonanie daje ograniczenie drogi, a tym samym i siły działającej na okładzinę podczas przyłożenia momentu obrotowego.

Po utwardzeniu zaprawy element mocujący jest ustalony centrycznie w otworze okładziny poprzez element ustalający.

Pierścieniowa szczelina pomiędzy elementem mocującym a ścianą otworu okładziny umożliwia przesuw elementu zabezpieczającego dla pionowego zamocowania okładziny szczelina ta o kierunku poziomym umożliwia przejmowanie rozszerzalności liniowych, wywoływanych przez wahania temperatury okładziny. Szczelina ta może być jeszcze powiększona przez biegnące równolegle spłaszczenia usytuowane z boku na elemencie zabezpieczającym.

Przedmiot wynalazku uwidoczniony jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia element mocujący z zagiętym trzpieniem gwintowanym, w widoku z boku i częściowo w przekroju wzdłużnym; fig. 2 - element zabezpieczający wraz z elementem ustalającym, w przekroju wzdłużnym; fig. 3 - przyrząd zakotwiony, w przekroju wzdłużnym; fig. 3a - wywiercony otwór z przyrządem wg fig. 3, w widoku z góry; fig. 4 - przyrząd po zamocowaniu elementu zabezpieczającego, w przekroju wzdłużnym; fig. 4a - przyrząd z fig. 4, w widoku z góry; fig. 5 - przyrząd z nasadzoną na trzpień gwintowany tuleją gwintowaną, w przekroju wzdłużnym.

Na fig. 1 przedstawiony jest w widoku element mocujący 1 jako część przyrządu do zabezpieczania okładzin 2. Ściana wielowarstwowa jest przedstawiona na fig. 3 i składa się z okładziny 2, warstwy izolacyjnej 3 oraz warstwy nośnej 4. Element mocujący 1 może być w prostej odmianie wykonany jako trzpień kotwiący, zaopatrzony w odcinek profilowany 5 i odcinek gładki 6. Na swoim końcu wejściowym 7 element mocujący 1 zaopatrzony jest korzystnie w ostrze daszkowe 8 dla wymieszania zaprawy 23. Na przednim obszarze elementu mocującego znajduje się powierzchnia natarcia 11, utworzona przez skośne ścięcie. Korzystne nachylenie tej powierzchni względem osi wzdłużnej elementu mocującego wynosi od 10 do 20 stopni. Prawie w środku powierzchni natarcia usytuowany jest promieniowo otwór 12. W otworze tym znajduje się zagięty odcinek 14a trzpienia 14, zaopatrzonego w gwint 13. Drugie ukośne ścięcie 24 jest przeznaczone do umieszczania narzędzia do osadzania, aby uniknąć skrętu podczas procesu osadzania.

173 460

Na fig. 2 przedstawiony jest w przekroju wzdłużnym rurkowy element zabezpieczający 15, połączony poprzez miejsce zrywowe 16 z elementem ustalającym 17, który wykonany jest w postaci nakładki Element zabezpieczający 1 5 posiada wyknnana w postaci skośnej płasinvmv powierzchnię klinową 18, której długość i kąt odpowiada powierzchni natarcia 11 na elemencie mocującym 1.

Promień elementu zabezpieczającego 15 jest dostosowany do średnicy otworu w okładzinie 2 i do średnicy elementu mocującego 1. Element zabezpieczający zaopatrzony jest w podłużny otwór przelotowy 27.

Figura 3 przedstawia przyrząd w stanie osadzonym w fazie utwardzenia. Dla osadzenia elementu mocującego 1 wierci się najpierw za pomocą diamentowego narzędzia wiertniczego otwór 22 przez okładzinę,2 i warstwę izolacyjną 3 aż do warstwy nośnej 4. W niej otwór wiercony jest wiertarką udarową. Średnicę otworu 22 wybiera, się zgodnie ze zwyczajowymi technikami montażowymi o około 2 do 3 mm większą niż średnica trzpienia kotwiącego 1. Po oczyszczeniu wywierconego otworu wprowadza się do niego patron zaprawowy. Patron ten zostaje zniszczony ^^07 nmr^voó^r7Onv nonu 1 let/ńfw 'zomnntnąimnw met nnr-zarl y i τ trałAiArłipw łł^/1 v »» uw/juuj iwi V» j z, Zov«.i * W »» vsn j JVJL U^1ZjVUI11U Zj UZipikilllUlU gWHl towanym 14. Zawarte w patronie składniki ulegają zmieszaniu. Ostrze daszkowe 8 służy przy tym jako środek pomocniczy dla zniszczenia patronu i następnie jako mieszarka do zaprawy łączącej 23, wypełniającej szczelinę pierścieniową pomiędzy trzpieniem kotwiącym 1 i ścianką otworu. Po tym nasuwa się na trzpień gwintowany 14 element zabezpieczający 15 wraz z elementem ustalającym 17, w taki sposób, żeby dolna krawędź elementu ustalającego przylegała do skosu 11 elementu mocującego 1.

Przy metodzie alternatywnej zaktywizowana juz zaprawa zostaje do otworu wstrzyknięta, a trzpień kotwiący 1 wciśnięty do zaprawy.

Z fig. 3a widoczne jest, że element zabezpieczający 15 zaopatrzony jest w dwa boczne równoległe spłaszczenia 19, 21.

Figura 4 przedstawia przyrząd po utwardzeniu zaprawy 23 i po zamocowaniu rurkowego elementu zabezpieczającego 15 w otworze okładziny 2. Przez przyłożenie momentu obrotowego do śruby 25 trzpienia gwintowanego 14, która spoczywa na podkładce 26, następuje przesunięcie elementu zabezpieczającego 15 na powierzchni natarcia 11 w kierunku osadzenia. Powstała w wyniku tego pionowa siła napinająca i skierowana przeciwnie do okładziny 2 powoduje, że element zabezpieczający 15 ulega zamocowaniu siłą docisku względem okładziny.

Figura 4a przedstawia otwór z przyrządem wg fig. 4 w widoku i góry. Szczelina pierścieniowa 28, 29 w kierunku poziomym pozwala na kompensację wydłużeń osiowych wywołanych przez wahania temperatury okładziny 2.

Figura 5 przedstawia alternatywne wykonanie przyrządu, w którym zamiast trzpienia gwintowanego 14 zastosowany jest trzpień krótki 14 i nakręconą tuleją gwintowaną 31. W tuleję tą wkręca się śrubę z łbem sześciokątnym 32. To wykonanie zapewnia dodatkową kontrolę przy wprowadzaniu momentu obrotowego.

173 460

173 460

173 460

173 460

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 2,00 zł

Claims (6)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Przyrząd do zabezpieczania okładzin, z zakotwionym w warstwie nośnej elementem mocującym, którego część znajdująca się w otworze okładziny mocowanajest względem ściany tego otworu za pomocą elementu zabezpieczającego celem zabezpieczenia okładziny, znamienny tym, że element zabezpieczający (15) wykonany jest w postaci klina rurkowego ze skośną płaszczyzną jako powierzchnią klinową (18), która leży na usytuowanej na elemencie mocującym (1) współpracującej powierzchni natarcia (11) i ze element zabezpieczający (15) jest przesuwny na tej powierzchni w kierunku osadzenia za pomocą trzpienia gwintowanego (14) połączonego z elementem mocującym (1).

   O 1rl 1»·^ 1 ' , i u,y i óiju vwuiu^ z-uouzj. · 'łnnraiAM μ wr 4irm τώ fr<7ni ań rr hm r rzmnaHr odcinek (14a) wchodzący w promieniowo usytuowany otwór (12) elementu mocującego (1).
2. 3. Przyrząd według zastrz. 2, znamienny tym, że otwór (12) znajduje się prawie centrycznie w obszarze powierzchni natarcia (11).
3. 4. Przyrząd według zastrz. 1, znamienny tym, że zawarty pomiędzy powierzchnią natarcia (11), a osią wzdłużną elementu mocującego (1), kąt a mieści się w zakresie 10 do 20 stopni.
4. 5. Przyrząd według zastrz. 1, znamienny tym, że element zabezpieczający (15) zaopatrzony jest w przelotowe wybranie (27) o kształcie podłużnego otworu. '
5. 6. Przyrząd według zastrz. 1, znamienny tym, że na elemencie zabezpieczającym (15) usytuowany jest wykonany w postaci nakładki element ustalający (17), który połączony jest z elementem mocującym poprzez miejsce zrywowe (16).
6. 7. Przyrząd według zastrz. 1, znamienny tym, ze na trzpień gwintowany (14) nasadzona jest tulejka gwintowana (31), w którą wkręcona jest śruba (32) dla przesuwu elementu zabezpi r

   eczającego (15).