PL173627B1 - Walec prasujący - Google Patents

Abstract

1. Walec prasujacy przeznaczony do rozdrab- niania materialu granulowanego, skladajacy sie z dwóch lub wiecej walców polozonych obok siebie, ob- racajacych sie w przeciwnych kierunkach, gdzie po- miedzy dwoma sasiadujacymi walcami, z których przynajmniej jeden jest ruchomy w swojej prowad- nicy, rozdrabniana warstwa jest formowana, przy czym tylko jeden z dwóch walców jest polaczony ze zródlem napedu, znamienny tym, ze prowadnica kaz- dego z ruchomych walców jest rzeczywiscie równo- legla do wypadkowej sily dzialajacej na ruchomy walec. Fig.1 PL PL PL

Description

Stosownie do wynalazku, jest to osiągnięte dzięki zastosowaniu opisywanego walca prasującego charakteryzującego się tym, że prowadnica dla każdego z ruchomych walców jest rzeczywiście równoległa do wypadkowej siły działającej na ruchomy walec. W wyniku tego, w rzeczywistości cala siła wypadkowa działająca na ruchomy walec jest pochłaniana wyłącznie przez elementy reakcyjne takie jak: cylindry hydrauliczne lub sprężyny, które są umieszczone przy prowadnicy walca.

Ogromne znaczenie ma wartość kąta pomiędzy linią łączącą osie walców i prowadnicą walca, którajest konieczna do zapewnienia równoległości pomiędzy siłą wypadkową działającą na walec i prowadnicę i może być obliczona według podanego poniżej wzoru, jeśli walce mają jednakową średnicę:

17362Ί β = N/2Tv gdzie:

β = kąt wyrażony w radianach

N = moc pochłaniana wyrażona w kW

T = siła .całkowita wyrażona w kN v = prędkość obwodowa walca wyrażona w m/s

W normalnych warunkach pracy walca prasującego opisanego powyżej, wartość kąta zwykle zawiera się pomiędzy 0.02 a 0.10, bardziej pożądane jest jednak aby zawierała się ona pomiędzy 0.03 a 0.0Ί.

W rozwiązaniach walców prasujących, ciężar ruchomego walcajak i obudowy jego łożysk przynajmniej częściowo jest przenoszony na prowadnicę. Ciężar ten, w nieznacznym stopniu wpływa na kierunek siły wypadkowej działającej na ruchomy walec i na położenie kątowe prowadnicy, które należy dobrać odpowiednio tak, że wypadkowa siła jest rzeczywiście równoległa do prowadnicy.

Wynalazek będzie teraz przedstawiony wraz z dalszymi szczegółami z odwołaniem się do towarzyszących, schematycznych rysunków z których fig. 1 przedstawia pierwsze rozwiązanie walca prasującego stosownie do wynalazku, fig. 2 - drugie rozwiązanie walca prasującego stosownie do wynalazku.

Figura 1 przedstawia walec prasujący 1 składający się z dwóch obracających się w przeciwnych kierunkach walców 3 i 5 o jednakowych średnicach. Walec 3 jest zamocowany w sposób pozwalający mu na przemieszczanie się w prowadnicy Ί, podczas gdy walec 5 jest zamocowany na stale i połączony z nie pokazanym na rysunku źródłem napędu. Podczas pracy walca prasującego materiał jest wprowadzany przez wałek pociągowy 9, pomiędzy walcami 3 i 5 następuje formowanie warstwy, która jest rozdrabniana przez poddanie jej naprężeniom ściskającym pochodzącym od walców. Napędzany walec 5 jest zasilany momentem obrotowym T (βι + β2) v,który jak to pokazano na rysunku wywołuje siły reakcji T, które działają pod kątem βι w stosunku do linii łączącej środki obu walców. W pokazanym przykładzie kąty β i i β2 są sobie równe, gdyż średnice walców są sobie równe. Stosownie do wynalazku prowadnica Ί walca 3 jest usytuowana tak, że siła reakcji T jest równoległa do niej, zatem nie istnieje składowa tej siły położona pod kątem do prowadnicy Ί, która musi być przez nią pochłaniania. W rzeczywistości cała siła jest pochłaniana przez elementy nie pokazane na rysunku takie jak: cylindry hydrauliczne lub sprężyny. W alternatywnym rozwiązaniu walec 5 może być także zamocowany w sposób pozwalający na przemieszczanie się go w nie pokazanej na rysunku prowadnicy; w takim jednak przypadku prowadnica ta musi być położona, tak że jest równoległa do prowadnicy Ί.

Figury 2 przedstawia walec prasujący 11 składający się z trzech walców 13, 14 i 15 o jednakowych średnicach. Walce 13 i 15 są zamocowane w sposób pozwalający na przemieszczanie się ich w oddzielnych prowadnicach 16 i 1Ί, podczas gdy walec 14 jest zamocowany na stałe i połączony z nie pokazanym na rysunku źródłem napędu. Podczas pracy walca prasującego materiał jest wprowadzany przez wałek pociągowy 19, pomiędzy walcami 13 i 14 następuje formowanie warstwy, która jest rozdrabniana przez poddanie jej naprężeniom ściskającym pochodzącym od walców. Materiał jest później poddawany dodatkowemu rozdrobnieniu pomiędzy walcami 14 i 15.

Podobnie jak w rozwiązaniu pokazanym na fig. 1 moment na nie przemieszczającym się walcu 14 powoduje powstanie sił reakcji T na ruchomych walcach 13 i 15. Jak to pokazano na wykresie sił, siły reakcji działają wzdłuż linii położonej pod kątem] w stosunku do linii łączącej środki walców. Stosownie do wynalazku prowadnice 16 i 1Ί walców są usytuowane tak, że siła reakcji jest równoległa do nich, zatem nie istnieje składowa tej siły położona pod kątem do prowadnicy, która musi być przez nią pochłaniana. W rzeczywistości cała siła jest pochłanina przez elementy nie pokazane na rysunku takie jak: cylindry hydrauliczne lub sprężyny.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Walec prasujący przeznaczony do rozdrabniania materiału granulowanego, składający się z dwóch lub więcej walców położonych obok siebie, obracających się w przeciwnych kierunkach, gdzie pomiędzy dwoma sąsiadującymi walcami, z których przynajmniej jeden jest ruchomy w swojej prowadnicy, rozdrabniana warstwa jest formowana, przy czym tylko jeden z dwóch walców jest połączony ze źródłem napędu, znamienny tym, że prowadnica każdego z ruchomych walców jest rzeczywiście równoległa do wypadkowej siły działającej na ruchomy walec.
2. 2. Walec prasujący według zastrz. 1, znamienny tym, że oba walce mają jednakowe średnice, a kąt (3 pomiędzy prowadnicą i linią łączącą osie obu walców jest zawarty pomiędzy 0.02 a 0.10 radiana.
3. 3. Walec prasujący według zastrz. 2, znamienny tym, że kąt β jest zawrrty pomiędzy 0.03 a 0.7 radiana.

   Niniejszy wynalazek dotyczy walca prasującego (opisanego w dalszej części) przeznaczonego do rozdrabniania materiału granulowanego, składającego się z dwóch lub więcej położonych obok siebie walców obracających się w przeciwnych kierunkach, gdzie pomiędzy dwoma sąsiadującymi walcami, z których przynajmniej jeden jest ruchomy w swojej prowadnicy, rozdrabniana warstwa jest formowana, przy czym tylko jeden z dwóch walców jest połączony ze źródłem napędu.

   Walce prasujące tego rodzaju są dobrze znane i częściej używane od walców prasujących, w których napędzane są wszystkie walce. Wynika to z faktu, że instalacja walca jest prostsza i mniej kosztowana, gdy nie wszystkie walce są połączone ze źródłem napędu.

   W przypadku walców prasujących nie posiadających napędu na wszystkie walce istniejący stan obciążenia statycznego jest jednakże niekorzystny. Spowodowane jest to występowaniem znacznej siły reakcji działającej pod kątem prostym do prowadnicy ruchomego walca, która z kolei wynika z faktu, iż wypadkowa siła działająca na ruchomy walec nie działa równolegle do prowadnicy walca, jak ma to miejsce w przypadku gdy napędzane są wszystkie walce, natomiast działa ona w kierunku, który jest przesunięty o pewien kąt w stosunku do prowadnicy walca. Siła reakcji działająca pod kątem prostym do prowadnicy walca powoduje zwiększenie, szczególnie w połączeniu ze znacznymi naciskami występującymi pomiędzy walcami podczas rozdrabniania, rzeczywistych naprężeń mechanicznych w ramie walca parr^^i^jrą^^go, a także znacznego zużycia narażonej na działanie sił samej prowadnicy, gdy ruchomy walec porusza się w niej tam i z powrotem, co wynika ze zmiennej grubości rozdrabnianej warstwy.

   Przedmiotem opisywanego wynalazku jest walec prasujący, w którym uniknięto wyżej opisanych wad.