PL174351B1

PL174351B1 - Teczka na dokumenty do podpisu z co najmniej jednym elementem przytrzymującym i sposób wytwarzania teczki do podpisu z co najmniej jednym elementem przytrzymującym

Info

Publication number: PL174351B1
Application number: PL94307062A
Authority: PL
Inventors: Maurice Caquel
Original assignee: Emey Sa
Priority date: 1993-05-19
Filing date: 1994-05-17
Publication date: 1998-07-31
Also published as: ATE169568T1; AU6848594A; WO1994026536A1; DE69320328T2; PL307062A1; EP0625432B1; DE69320328D1; EP0625432A1

Abstract

1. Teczka na dokumenty do podpisu z co naj- mniej jednym elementem przytrzymujacym skladaja- ca sie z kartek, z których kazda posiada wierzch i spód, a element przytrzymujacy ma postac wywinietego paska, czesciowo przyklejonego do brzegu kartki, przy czym element przytrzymujacy jest ograniczony zagieciem kartki równoleglym do jednego z jej brze- gów i umieszczonym w pewnej odleglosci od tego brzegu, znamienna tym, ze c z e s c kartki (1, 11) polo- zona pomiedzy jej swobodnym brzegiem i zagie- ciem, stanowi element przytrzymujacy (3, 13), wywiniety na jedna ze stron tej samej kartki i przyklejony czesciowo do tej strony wzdluz waskiego pasma (4, 1 8) sasiadujacego z falda ograniczajaca kartke (1, 11) i element przytrzymujacy (3 , 13), przy czym nie przy- klejona czesc elementu przytrzymujacego (3 , 13) po- lozona pomiedzy czescia przyklejona i zewnetrznym swobodnym brzegiem elementu przytrzymujacego (3, 13) stanowi, wraz z kartka (1, 11), z której jest on uformowany, zespól przytrzymujacy. 12. Sposób wytwarzania teczki na dokumenty do podpisu z co najmniej jednym elementem przytrzy- mujacym, znamienny tym, ze formuje sie kartki z co najmniej jednym elementem przytrzymujacym oraz harmonijkowy grzbiet, a nastepnie kazda poszczegól- na kartke wciska sie i przykleja sie do kazdej faldy harmonijkowego grzbietu. Fig. 4 Fig. 5 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest teczka na dokumenty do podpisu z co najmniej jednym elementem przytrzymującym i sposób wytwarzania teczki do podpisu z co najmniej jednym elementem przytrzymującym.

Teczki takie są szeroko stosowane, zwłaszcza do umieszczania w nich szeregu kolejnych dokumentów, które mają być podpisane.

Znane są tradycyjne teczki na dokumenty do podpisu na ogół wykonywane z prostokątnych okładek wykonanych z grubego papieru, kartonu, bibuły, lub podobnego materiału, na których środku, na całej wysokości jest fałda wykonana poprzez zagięcie. Z obydwu stron tej środkowej fałdy usytuowane są fałdy boczne, również wykonane poprzez zagięcie. Zespół tych trzech fałd umożliwia dostosowanie pojemności okładki do stopnia jej wypełnienia dokumentami. Okładki zostają następnie łączone przez wzajemne sklejanie, tworząc zespół kartek zawierający tyle przedziałów ile okładek użyto do jego wykonania.

Sklejając okładki dla stworzenia kartek należy unikać nanoszenia kleju na część każdej z okładek znajdującą się pomiędzy zagięciem środkowym i zagięciami bocznymi.

Po wykonaniu takiego zespołu okładek, na jego grzbiet nakłada się tkaninę wzmacniającą zwaną płótnem introligatorskim, którą nakleja się na całość grzbietów okładek, to znaczy na część każdej z okładek znajdującą się pomiędzy dwoma zagięciami bocznymi, która nie została posmarowana klejem przy łączeniu okładek w zespół. Następnie na pierwszą kartkę, która stanowi wierzch zespołu oraz na ostatnią kartkę nakleja się warstwę pokrycia.

Wadą tego rodzaju tradycyjnych teczek na dokumenty do podpisu jest brak jakichkolwiek zespołów przytrzymujących umieszczone w nich dokumenty, co zmusza do mocowania każdego z dokumentów do odpowiadającej mu kartki przy pomocy spinacza.

Z brytyjskiego opisu patentowego nr GB 102 778 znany jest profil mający klapy, z których każda zawiera we wnętrzu drugą kartkę ograniczającą kieszonkę do sortowania banknotów. Portfel z dwiema klapami przeznaczony jest do indywidualnego użytku. Poza tym zespół przytrzymujący jest realizowany nie tylko przez kieszonkę wewnętrzną, ale również przez zagięcie centralne głównej kartki. Ponadto wewnętrzna kieszonka może być naszyta na główną kartkę, co dowodzi, że portfel wykonany jest z innego materiału, niż papier, lub karton. Rozwiązanie według tego patentu obejmuje pojedynczą kieszonkę, a więc nie dotyczy problemu łączenia licznych kieszonek ze sobą.

Z opisów francuskich zgłoszeń patentowych nr nr 2557833 i 2571309 znana jest teczka na dokumenty do podpisu posiadająca wzdłuż wewnętrznego brzegu każdej z kartek podłużny element przytrzymujący, wychodzący z kartki, do której należy i częściowo przyklejony do następnej kartki, co umożliwia wsunięcie dokumentu, który ma być podpisany, zaciśnięcie go, a w końcu uniemożliwienie wysunięcia się dokumentu podczas przewracania kolejnych kartek, nie utrudniając podpisywania. Ten element przytrzymujący jest ograniczony przez zagięcie wspomnianej kartki wykonane równolegle do jej wewnętrznego brzegu w pewnej od niego odległości i przez część wspomnianej kartki znajdującą się pomiędzy jej swobodnym brzegiem i częścią częściowo przyklejoną, tworzącej element przytrzymujący.

Wytwarzanie takiej teczki polega również na uformowaniu zespołu przez częściowe przyklejenie każdego z elementów przytrzymujących wychodzącego z każdej z kartek do kartki

174 351 następnej, następnie na otwarciu całości i wyrównaniu fałd, łączących każdą kartkę z odpowiednim elementem przytrzymującym, na nałożeniu i przyklejeniu płótna na grzbiet i ponownym zamknięciu całości.

Ten sposób wytwarzania teczki na dokumenty do podpisu nawet usprawniony przez odpowiednie oprzyrządowanie, wymaga wykwalifikowanej siły roboczej i stosunkowo długiego czasu na dokładne ułożenie, połączenie oraz sklejenie, naklejenie grzbietu na wyrównane fałdy kolejnych kartek i na ich ponowne złożenie.

Teczka na dokumenty do podpisu z co najmniej jednym elementem przytrzymującym składająca się z kartek, z których każda posiada wierzch i spód, a element przytrzymujący ma postać wywiniętego paska, częściowo przyklejonego do brzegu kartki, przy czym element przytrzymujący jest ograniczony zagięciem kartki równoległym do jednego z jej brzegów i umieszczonym w pewnej odległości od tego brzegu, według wynalazku charakteryzuje się tym, że część kartki położona pomiędzy jej swobodnym brzegiem i zagięciem, stanowi element przytrzymujący, wywinięty na jedną ze stron tej samej kartki i przyklejony częściowo do tej strony wzdłuż wąskiego pasma sąsiadującego z fałdą ograniczającą kartkę i element przytrzymujący, przy czym nie przyklejona część elementu przytrzymującego położona pomiędzy częścią przyklejoną i zewnętrznym swobodnym brzegiem elementu przytrzymującego stanowi, wraz z kartką, z której jest on uformowany, zespół przytrzymujący.

Korzystnym jest, że element przytrzymujący jest częściowo przyklejony do wierzchniej strony kartki, z której jest uformowany.

Korzystnym jest, że element przytrzymujący jest częściowo przyklejony do spodniej strony kartki, z której jest uformowany.

Korzystnym jest, że każda z kartek posiada jeden element przytrzymujący.

Korzystnym jest, że każda z kartek posiada co najmniej dwa elementy przytrzymujące rozmieszczone na wielu jej brzegach.

Korzystnym jest, że każda z kartek posiada dwa elementy przytrzymujące uformowane na dwóch równoległych naprzeciwległych brzegach.

Korzystnym jest, że jeden z elementów przytrzymujących jest uformowany przez częściowe przyklejenie do wierzchniej strony kartki, a drugi element przytrzymujący jest uformowany przez częściowe przyklejenie do spodniej strony tej samej kartki.

Korzystnymjest, że każda z kartek posiada cztery elementy przytrzymujące rozmieszczone na dwóch parach równoległych brzegów kartki.

Korzystnym jest, że każdy element przytrzymujący z każdej pary jest wywinięty i częściowo przyklejony, jeden do wierzchniej strony, a drugi do spodniej strony kartki, przy czym elementy przytrzymujące jednej pary mają wycięcia w miejscach sąsiadujących z elementami przytrzymującymi drugiej pary.

Korzystnym jest, że elementem łączącym i unieruchamiającym zespół kartek składających się na teczkę jest harmonijkowy grzbiet, do którego każdej fałdy jest wklejona jedna z kartek.

Korzystnym jest, że elementem łączącym i unieruchamiającym zespół kartek składających się na teczkę jest oprawa z pierścieniami z metalu, lub tworzywa sztucznego, spirala śrubowa, pręt z tworzywa sztucznego z pierścieniami przechodzącymi przez otwory wykonane przy jednym z brzegów kartki, lub oprawa zespolona, którą stanowią przyklejone do siebie wewnętrzne brzegi kartek.

Sposób wytwarzania teczki na dokumenty do podpisu z co najmniej jednym elementem przytrzymującym, według wynalazku charakteryzuje się tym, że formuje się kartki z co najmniej jednym elementem przytrzymującym oraz harmonijkowy grzbiet, a następnie każdą poszczególną kartkę wciska się i przykleja się do każdej fałdy harmonijkowego grzbietu.

Inny sposób wytwarzania teczki na dokumenty do podpisu z co najmniej jednym elementem przytrzymującym, według wynalazku charakteryzuje się tym, że formuje się kartki z co najmniej jednym elementem przytrzymującym, następnie perforuje się jeden z brzegów każdej kartki po czym łączy się zespół kartek składających się na teczkę za pomocą oprawy z pierścieniami, spirali śrubowej, lub pręta z tworzywa sztucznego z pierścieniami.

Teczka według wynalazku jest wygodna w użyciu i pozwala na umieszczenie na każdej kartce teczki do czterech dokumentów do podpisu przytrzymywanych niezależnie.

174 351

Sposób wytwarzania jest prosty, gdyż fałda grzbietu dobrze umiejscawia wsuniętą w nią kartkę, co ułatwia montaż teczki, eliminując konieczność korzystania z wykwalifikowanej siły roboczej, skracając czas montażu i tym samym zmniejszając koszt produkcji teczki.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonaniajest przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia fragment teczki wytwarzanej tradycyjnym sposobem w widoku perspektywicznym, fig. 2 - tę samą teczkę po przymocowaniu grzbietu, w widoku bocznym, fig. 3 - fragment teczki według wynalazku, w stanie nie zagiętym, w widoku perspektywicznym, fig. 4 - tę samą teczkę w położeniu częściowo otwartym, w widoku bocznym, fig. 5 - kartkę z dwoma elementami przytrzymującymi, w widoku perspektywicznym, fig. 6 - teczkę z kartkami z fig. 5, w stanie zamkniętym, w widoku bocznym, fig. 6a - szczegół teczki z fig. 6, w powiększeniu, zaś fig. 7 - otwartą teczkę ukazującą prawą, wierzchną stronę kartki i lewą, spodnią stronę poprzedzającej kartki z elementami przytrzymującymi uformowanymi na podłużnych i poprzecznych brzegach kartki.

Teczka (fig. 1 i 2) wytwarzana tradycyjnym sposobem składa się z kartek F1, F2, F3,...Fn, z których każda posiada zagięcie środkowe R1, R2,... Rn i dwa zagięcia boczne R'1, R'2,...R'n i R1, R2,...Rn, jeden element przytrzymujący T1, T2,...Tn, umieszczony na każdej kartce i utworzony z tej części kartki, która znajduje się pomiędzy jej wolnym brzegiem L1, L2, L3,...Ln i zagięciem bocznym R1, R2, R3,...Rn, przy czym każdy z tych elementów przytrzymujących jest częściowo przyklejony do wąskiego pasma wewnętrznego B1, B2,...Bn, umieszczonego na wierzchu następnej kartki. Według tradycyjnego sposobu wytwarzania teczki na dokumenty do podpisu zagina się każdą z kartek wzdłuż trzech równoległych do siebie linii zagięć, układa się żądaną liczbę kartek F jedna do drugiej i przykleja się częścią pasma wewnętrznego B każdego elementu przytrzymującego T do następnej kartki, następnie otwiera się i rozciąga teczkę dla wyrównania wszystkich trzech zagięć R, R', R, po czym nakleja się na zewnętrznej stronie tych zagięć grzbiet D, a następnie całość ponownie zamyka się.

Wykonanie takiego zespołu operacji wymaga stosunkowo dużego nakładu pracy wykwalifikowanej siły roboczej i jest pracochłonne.

Teczka (fig. 3 - 4) według wynalazku również składa się z kartek. Na wierzchniej stronie 2 każdej z kartek 1 znajduje się element przytrzymujący 3, utworzony przez jej wywinięcie wzdłuż zagięcia, przyklejony częściowo wzdłuż wąskiego pasma 4 do wierzchu kartki.

Kartki 1 z elementem przytrzymującym 3, z których każda jest wsunięta do wnętrza fałdy 5 harmonijkowego grzbietu 6, tworzą wraz z grzbietem 6 teczkę na dokumenty do podpisu. Jeśli grzbiet 6 użyty do wykonania teczki jest zbyt delikatny, może być wzmocniony i usztywniony.

Teczka na dokumenty do podpisu z elementem przytrzymującym wykonanym z części każdej z kartek ma wiele wykonań, w których teczka ma liczne elementy przytrzymujące podłużne i/lub poprzeczne (fig. 5 - 7), jednakże w każdym wykonaniu elementy przytrzymujące wykonane są poprzez wywinięcie kartki i częściowe przyklejenie każdego z elementów przytrzymujących do wierzchu i/lub spodu tej samej kartki. Zatem te wszystkie wykonania mieszczą się w ramach wynalazku.

W jednym z wykonań teczki (fig. 5) każda z kartek 11 składających się na teczkę, ma kształt litery Z, znany pod nazwą haczyk do dachówki na skutek wykonania wywinięć wzdłuż przeciwległych dłuższych boków 15 i 16, tworzących strony: odpowiednio wierzchnią 12 i spodnią \^r2' oraz dwa elementy przytrzymujące 13 i 14, wywinięte w przeciwne strony i częściowo przyklejone wzdłuż dwóch wąskich pasm, odpowiednio, 18 i 19 do każdej z dwóch stron 12 i 12'.

Kartki 11, po ich uformowaniu, są wsunięte, wszystkie razem lecz indywidualnie, w fałdy harmonijkowego grzbietu 17 teczki, która ponadto jest uzupełniona dwiema sztywnymi okładkami 21, 22, przy czym wewnętrzny brzeg każdej kartki 11 jest przyklejony do połowy każdej z fałd 20 grzbietu 17, na całej, lub części jej długości (fig. 6 i 6a). Brzeg kartki może być również przyklejony do wyżej położonej połowy fałdy 20 grzbietu.

Jak to uwidoczniono na fig. 7, na której analogiczne części prawej i lewej połowy teczki według wynalazku (pokazanej w położeniu otwartym na jakiejkolwiek stronie) oznaczono tymi samymi oznaczeniami liczbowymi, lecz z przecinkiem dla strony lewej, która odpowiada spodowi odpowiedniej kartki 11'. Z każdą prawą, wierzchnią stroną 12, jest połączony element przytrzymujący 13 na wewnętrznym brzegu kartki 11, z której jest on uformowany. Jest on

174 351 częściowo przyklejony do wierzchu odpowiedniej kartki 11. Z każdą lewą, spodnią stroną 12' jest również połączony element przytrzymujący 13', umieszczony wzdłuż zewnętrznego brzegu poprzedzającej kartki 11', z której jest on uformowany. Jest on częściowo przyklejony do spodu kartki 11'. Podobnie, element przytrzymujący 14, utworzony przez wywinięcie do tyłu prawej kartki 11 jest połączony ze spodem następnej kartki a element przytrzymujący 14', utworzony przez wywinięcie do tyłu poprzedzającej kartki 11', jest połączony z wierzchem kartki poprzedzającej.

W ten sposób na każdej kartce teczki na dokumenty do podpisu można umieścić dwa dokumenty, przy czym każdy z nich będzie przytrzymywany niezależnie od drugiego.

W jednym z wykonań każda kartka 11 i 11 'jest również wywinięta wzdłuż jej poprzecznego brzegu, celem uformowania pary elementów przytrzymujących 110, 110', 111, 111' umieszczonych u góry i u dołu każdej ze stron wierzchniej 12 i spodniej 12', przy czym każdy z tych poziomych elementów przytrzymujących ma wycięcia 112, 112', 113, 113', dostosowane do rozmieszczenia i szerokości pionowych elementów przytrzymujących 13, 13' i 14, 14', w celu uniemożliwienia nakładania się elementów przytrzymujących 110, 110', 111, 111' na elementy przytrzymujące 13,13' i 14,14'. W ten sposób na dwóch stronach każdej kartki teczki na dokumenty do podpisu można umieścić aż do czterech dokumentów przytrzymywanych niezależnie.

Jak to pokazano na fig. 6, fałdy grzbietu 17 już na wstępie ustalają położenie wsuniętych w nie kartek 11, co ułatwia montaż teczki, eliminując potrzebę wykwalifikowanej siły roboczej, skracając czas montażu i zmniejszając tym samym koszt produkcji teczki.

Sposób według wynalazku polega na tym, że formuje się kartki z co najmniej jednym elementem przytrzymującym oraz harmonijkowy grzbiet, a następnie każdą poszczególną kartkę wciska się i przykleja się do każdej fałdy harmonijkowego grzbietu.

Inny sposób według wynalazku polega na tym, że formuje się kartki z co najmniej jednym elementem przytrzymującym, następnie perforuje się jeden z brzegów każdej kartki, po czym łączy się zespół kartek składających się na teczkę za pomocą oprawy z pierścieniami, spirali śrubowej, lub pręta z tworzywa sztucznego z pierścieniami.

174 351

Fig. 3

.1

J i

Fig. 4

174 351

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Teczka na dokumenty do podpisu z co najmniej jednym elementem przytrzymującym składająca się z kartek, z których każda posiada wierzch i spód, a element przytrzymujący ma postać wywiniętego paska, częściowo przyklejonego do brzegu kartki, przy czym element przytrzymujący jest ograniczony zagięciem kartki równoległym do jednego z jej brzegów i umieszczonym w pewnej odległości od tego brzegu, znamienna tym, że część kartki (1, 11) położona pomiędzy jej swobodnym brzegiem i zagięciem, stanowi element przytrzymujący (3,13), wywinięty na jedną ze stron tej samej kartki i przyklejony częściowo do tej strony wzdłuż wąskiego pasma (4, 18) sąsiadującego z fałdą ograniczającą kartkę (1, 11) i element przytrzymujący (3, 13), przy czym nie przyklejona część elementu przytrzymującego (3, 13) położona pomiędzy częścią przyklejoną i zewnętrznym swobodnym brzegiem elementu przytrzymującego (3, 13) stanowi, wraz z kartką (1, 11), z której jest on uformowany, zespół przytrzymujący.
2. Teczka według zastrz. 1, znamienna tym, że element przytrzymujący (3, 13) jest częściowo przyklejony do wierzchniej strony (2,12) kartki (1, 11), z której jest uformowany.
3. Teczka według zastrz. 1, znamienna tym, że element przytrzymujący (3, 13) jest częściowo przyklejony do spodniej strony (12') kartki (1,11), z której jest uformowany.
4. Teczka według zastrz. 2, albo 3, znamienna tym, że każda z kartek (1, 11) posiada jeden element przytrzymujący (3,13).
5. Teczka według zastrz. 2, albo 3, znamienna tym, że każda z kartek (1, 11) posiada co najmniej dwa elementy przytrzymujące (3,13,14) rozmieszczone na wielu jej brzegach.
6. Teczka według zastrz. 5, znamienna tym, że każda z kartek (1, 11) posiada dwa elementy przytrzymujące (3, 13, 14) uformowane na dwóch równoległych naprzeciwległych brzegach.
7. Teczka według zastrz. 6, znamienna tym, że jeden z elementów przytrzymujących (3, 13) jest uformowany przez częściowe przyklejenie do wierzchniej strony (2, 12) kartki (1, 11), a drugi element przytrzymujący (14) jest uformowany przez częściowe przyklejenie do spodniej strony (12') tej samej kartki (1,11).
8. Teczka według zastrz. 5, znamienna tym, że każda z kartek (11, 11') posiada cztery elementy przytrzymujące (13,14,110,111, 13', 14', 110', 111') rozmieszczone na dwóch parach równoległych brzegów kartki (11,11').
9. Teczka według zastrz. 8, znamienna tym, że każdy element przytrzymujący z każdej pary jest wywinięty i częściowo przyklejony, jeden do wierzchniej strony (12), a drugi do spodniej strony (12') kartki, przy czym elementy przytrzymujące jednej pary mają wycięcia (112, 113, 112', 113') w miejscach sąsiadujących z elementami przytrzymującymi 14,13', 14') drugiej pary.
10. Teczka według zastrz. 6 albo 8, znamienna tym, że elementem łączącym i unieruchamiającym zespół kartek (1,11,11') składających się na teczkę jest harmonijkowy grzbiet (6,17), do którego każdej fałdy (5) jest wklejona jedna z kartek (1,11,11').
11. Teczka według zastrz. 6 albo 8, znamienna tym, że elementem łączącym i unieruchamiającym zespół kartek (1, 11, 11') składających się na teczkę jest oprawa z pierścieniami z metalu, lub tworzywa sztucznego, spirala śrubowa, pręt z tworzywa sztucznego z pierścieniami przechodzącymi przez otwory wykonane przy jednym z brzegów kartki, lub oprawa zespolona, którą stanowią przyklejone do siebie wewnętrzne brzegi kartek.

174 351
12. Sposób wytwarzania teczki na dokumenty do podpisu z co najmniej jednym elementem przytrzymującym, znamienny tym, że formuje się kartki z co najmniej jednym elementem przytrzymującym oraz harmonijkowy grzbiet, a następnie każdą poszczególną kartkę wciska się i przykleja się do każdej fałdy harmonijkowego grzbietu.
13. Sposób wytwarzania teczki na dokumenty do podpisu z co najmniej jednym elementem przytrzymującym, znamienny tym, że formuje się kartki z co najmniej jednym elementem przytrzymującym, następnie perforuje się jeden z brzegów każdej kartki, po czym łączy się zespół kartek składających się na teczkę za pomocą oprawy z pierścieniami, spirali śrubowej, lub pręta z tworzywa sztucznego z pierścieniami.