PL174465B1 - Urządzenie do wspomagania porodu - Google Patents

Abstract

1. Urzadzenie do wspomagania porodu, zaopatrzo- ne w obejme brzuszna z pojemnikiem przeponowym, polaczonym ze zródlem powietrza, znamienne tym, ze jest zaopatrzone w czujnik (2) skurczów macicy, oraz w polaczony z nim i z obejma brzuszna (3) uklad sterujacy (1), zlozony z pierwszego zaworu (9), pola- czonego z obejma brzuszna (3) za posrednictwem pierwszego powietrznego przewodu wejsciowego (24B), z pierwszego czujnika cisnienia (11), polaczo- nego na wejsciu z pierwszym zaworem (9) za pomoca powietrznego przewodu detekcji (26), zas na wyjsciu - z mikroprocesorem (22), za posrednictwem modula- tora analogowego (12) i pierwszego przewodu ele- ktrycznego (27), z zaworu upustowego (7), polaczonego na wyjsciu z obejma brzuszna (3) za pomoca powietrznego przewodu wyjsciowego (24A) i z odpowietrznikiem (8), zas na wejsciu - z mikropro- cesorem (22), za pomoca drugiego przewodu elektry- cznego (52), oraz z pierwszym zaworem bezpieczenstwa (39) i z pierwszym regulatorem cis- nienia (17), za posrednictwem powietrznego przewo- du bezpieczenstwa (50), przy czym pierwszy regulator cisnienia (17) polaczony jest na wejsciu ze zródlem powietrza, i z mikroprocesorem (22), za pomoca trze- ciego przewodu elektrycznego (30). F IG . I PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do wspomagania porodu, zaopatrzone w obejmę brzuszną z pojemnikiem przeponowym, połączonym ze źródłem powietrza.

Zwykły proces porodowy dzieli się na trzy okresy, z których dwa pierwsze są okresami krytycznymi, związanymi bezpośrednio z wydaniem na świat płodu. Pierwszy okres porodowy rozpoczyna się z chwilą pojawienia się rytmicznych skurczów porodu, i kończy się w momencie pełnego rozwarcia ujścia zewnętrznego szyjki macicy, wynoszącego 10 cm. Pełne rozwarcie szyjki macicy rozpoczyna drugi okres porodu, który kończy się urodzeniem płodu. Trzeci okres porodu trwa od momentu urodzenia płodu do momentu urodzenia popłodu (łożyska).

Postęp porodu jest wynikiem odruchowych skurczów mięśni macicy (siła podstawowa), i ciśnienia wewnątrzbrzusznego, spowodowanego świadomymi skurczami mięśni brzucha i przepony (siła wtórna).

Stosowane podczas porodu leki przeciwbólowe i znieczulenie zewnątrzoponowe prowadzą do osłabienia wtórnej siły porodowej, powodując nierzadko przedłużenie porodu i dystocję (zatrzymanie porodu). Istnieje ścisły związek między przedłużonym porodem i dystocją, a zwiększoną umieralnością niemowląt, czy też krwotokami poporodowymi. W takim przypadku, niezbędne jest skrócenie czasu porodu.

Jeżeli nie ma żadnych przeciwwskazań, powszechnie stosowanymi sposobami skrócenia czasu, i zakończenia porodu są narzędzia kliniczne (kleszcze położnicze, próżniociąg położniczy), lub cięcie cesarskie.

Użycie narzędzi klinicznych jest często przyczyną uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, porażenia nerwu twarzowego i wylewu wewnątrzczaszkowego.

Niedogodnością cięcia cesarskiego jest zwiększone ryzyko chorób poporodowych i ryzyko zgonu matki. Zastosowanie cięcia cesarskiego wiąże się także ze zwiększonymi kosztami pobytu w szpitalu.

Innym, znanym sposobem skrócenia czasu trwania porodu jest pozajelitowe podawanie roztworu oksytocyny, która nasila pobudliwość macicy do rytmicznych skurczów.

Niedogodnością tego sposobu skrócenia czasu trwania porodu jest możliwość wystąpienia w pewnych przypadkach tężcowych skurczów macicy i utrata przytomności przez noworodka, wywołana niedotlenieniem.

Znane urządzenia do wspomagania porodu, i umożliwiające skrócenie porodu przez zwiększenie wtórnej siły porodowej, stanowią obejmę brzuszną, zaopatrzoną w nadmuchiwany i opróżniany z powietrza pojemnik przeponowy w sposób nieautomatyczny. Tego typu urządzenia znane są z opisów patentowych Stanów Zjednoczonych A. P. nr US 2 597 637 i nr US 5 174 281, oraz z chińskiego opisu patentowego nr Ch 2198.

Niedogodnością tych urządzeń do wspomagania porodu jest nieautomatyczne napełnianie i opróżnianie z powietrza obejmy brzusznej, powodując niesynchroniczność ze skurczami macicy, jak również narażenie pacjentki na błędy lekarzy. Wadą tych urządzeń jest również brak możliwości identyfikacji nietypowych sytuacji porodowych, co opóźnia podejmowanie właściwych decyzji przez personel lekarski.

Z opisów patentowych Stanów Zjednoczonych A. P. nr US 4 534 338, nr US 4 736 731, nr US 4 531 516, nr US 4 548 198 i nr US 4 520 820, znane są nadmuchiwane powietrzem ubiory i urządzenia do pierwszej pomocy medycznej, umożliwiające utrzymanie określonego wewnętrznego ciśnienia.

Niedogodnością tego typu ubiorów i urządzeń jest brak możliwości sterowania rytmicznym napełnianiem i opróżnianiem ich z powietrza, jak również stosowania ich do wspomagania porodu.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji urządzenia do wspomagania porodu, eliminującego niedogodności znanych dotychczas urządzeń do wspomagania porodu, umożliwiającego automatyczne skrócenie czasu trwania porodu, monitorowanie jego przebiegu, oraz identyfikację nietypowych sytuacji porodowych i ich diagnozowanie.

Cel ten, zrealizowano w konstrukcji urządzenia do wspomagania porodu według wynalazku, które jest zaopatrzone w czujnik skurczów macicy, oraz w połączony z nim i z obejmą brzuszną układ sterujący, złożony z pierwszego zaworu, połączonego z obejmą brzuszną za pośrednictwem pierwszego powietrznego przewodu wejściowego, z pierwszego czujnika ciśnie4

174 465 nia, połączonego na wejściu z pierwszym zaworem za pomocą powietrznego przewodu detekcji, zaś na wyjściu - z mikroprocesorem, za pośrednictwem modulatora analogowego i pierwszego przewodu elektrycznego.

Urządzenie jest ponadto zaopatrzone w zawór upustowy, połączony na wyjściu z obejmą brzuszną za pomocą powietrznego przewodu wyjściowego i z odpowietrznikiem, zaś na wejściu - z mikroprocesorem, za pomocą drugiego przewodu elektrycznego, oraz z pierwszym zaworem bezpieczeństwa i z pierwszym regulatorem ciśnienia, za pośrednictwem powietrznego przewodu bezpieczeństwa. Pierwszy regulator ciśnienia jest połączony na wejściu ze źródłem powietrza, i z mikroprocesorem, za pomocą trzeciego przewodu elektrycznego.

Urządzenie jest korzystnie zaopatrzone w połączoną z mikroprocesorem pamięć, w której znajduje się baza danych nietypowych porodów.

Zawór upustowy jest korzystnie połączony z czujnikiem awarii za pośrednictwem wyjściowego powietrznego przewodu awaryjnego, przy czym czujnik awarii jest połączony z mikroprocesorem za pomocą czwartego przewodu elektrycznego.

Mikroprocesor jest korzystnie połączony elektrycznie z przełącznikiem, który jest połączony z pierwszym, drugim i trzecim wyłącznikiem zaworu kontrolnego.

Pierwszy regulator ciśnienia jest korzystnie połączony z butlą ciśnieniową za pośrednictwem pierwszego powietrznego przewodu ciśnieniowego i pierwszego zaworu kontrolnego, lub z drugim powietrznym przewodem ciśnieniowym, za pośrednictwem drugiego zaworu kontrolnego, ewentualnie z wejściem pompy powietrza, za pośrednictwem trzeciego zaworu kontrolnego, która jest połączona na wyjściu z silnikiem, połączonym z mikroprocesorem za pośrednictwem siłownika i piątego przewodu elektrycznego.

Mikroprocesor jest korzystnie połączony na wyjściu z sygnalizatorem alarmowym, oraz z monitorem i drukarką.

Obejma brzuszna jest korzystnie zaopatrzona w drugi zawór bezpieczeństwa.

Obejma brzuszna jest korzystnie połączona ze sprężarką powietrza, za pośrednictwem drugiego zaworu, drugiego czujnika ciśnienia, drugiego regulatora ciśnienia, drugiego powietrznego przewodu wejściowego i pierwszego przyłącza.

Zaletą urządzenia do wspomagania porodu według wynalazku jest zapobieganie przedłużaniu się porodu, wynikającego ze znieczulenia zewnątrzoponowego i z osłabienia pacjentki, i wywołującego często uszkodzenie płodu. Stosowanie urządzenia według wynalazku pozwala na ograniczenie porodów przez cesarskie cięcie, jak również z wykorzystaniem innych narzędzi wspomagających poród, takich jak kleszcze i próżniociąg.

Zaletą urządzenia według wynalazku jest również bieżąca analiza krzywej ciśnienia wewnątrzmacicznego i identyfikacja anomalnych warunków porodowych, oraz wyświetlenie informacji diagnostycznych dla personelu lekarskiego i automatyczne uruchomienie alarmu, wraz z wyłączeniem urządzenia w krytycznych momentach porodu, mogących stwarzać zagrożenie zarówno dla pacjentki, jak i dla płodu.

Wynalazek jest przykładowo wyjaśniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schemat blokowy urządzenia do wspomagania porodu według wynalazku, fig.2 - wykres zależności ciśnienia wewnątrzmacicznego i wspomagającego od czasu, fig.3 - schemat blokowy układu sterującego urządzenia według fig. 1, a fig.4 - schemat blokowy odmiany układu napełniania i opróżniania z powietrza obejmy brzusznej układu według fig.3.

Przedstawione na fig. 1 urządzenie do wspomagania porodu według wynalazku, składa się z czujnika 2 skurczów macicy, z połączonego z nim układu sterującego 1, oraz z obejmy brzusznej 3, połączonej z układem sterującym 1, i zaopatrzonej w pojemnik przeponowy, służący do napełniania i opróżniania z powietrza.

Obejma brzuszna 3, wykonana jest z tkaniny, korzystnie z tkaniny poliamidowej, pokrytej tworzywem elastomerycznym, lub poliuretanowym.

Pojemnik przeponowy obejmy brzusznej 3 wykonany jest korzystnie z cienkiej błony elastomeru poliuretanowego.

Czujnikiem 2 skurczów macicy jest korzystnie wewnętrzny czujnik tensometryczny (czujnik inwazyjny), połączony z cewnikiem, lub zewnętrzny czujnik tokometryczny (czujnik nieinwazyjny). Wewnętrzny czujnik tensometryczny służy do pomiaru amplitudy, częstotliwości

174 465 i czasu trwania skurczów macicy, oraz napięcia ścianki macicy. Zewnętrzny czujnik tokometryczny umożliwia pomiar częstotliwości, oraz - z mniejszą dokładnością - amplitudy skurczów macicy.

Przedstawiony na fig.3 układ sterujący 1 urządzenia według wynalazku, składa się z układu napełniania i opróżniania z powietrza obejmy brzusznej 3, z układu detekcji ciśnienia w obejmie brzusznej 3, z układu przetwarzania danych, z układu wizualizacji, oraz z układu zasilania.

Układ detekcji ciśnienia w obejmie brzusznej 3 składa się z pierwszego czujnika ciśnienia 11, oraz z połączonego z nim na wyjściu modulatora analogowego 12, który jest połączony z mikroprocesorem 22 układu przetwarzania danych, za pośrednictwem pierwszego przewodu elektrycznego 27. Pierwszy czujnik ciśnienia 11 jest połączony na wejściu z pierwszym zaworem 9 za pośrednictwem powietrznego przewodu detekcji 26. Pierwszy zawór 9 jest połączony z obejmą brzuszną 3 za pośrednictwem drugiego przyłącza 25B i pierwszego powietrznego przewodu wejściowego 24B, oraz z czujnikiem awarii 44, za pośrednictwem wejściowego powietrznego przewodu awaryjnego 37 A, który z kolei jest połączony z mikroprocesorem 22 za pomocą czwartego przewodu elektrycznego 38. Pierwszy zawór 9 jest ponadto zaopatrzony w wylot 10, służący do korygowania ciśnienia.

Układ napełniania i opróżniania z powietrza obejmy brzusznej 3 jest zaopatrzony w zawór upustowy 7, połączony na wyjściu z obejmą brzuszną 3, za pośrednictwem trzeciego przyłącza 25A i powietrznego przewodu wyjściowego 24A, oraz na wejściu z pierwszym regulatorem ciśnienia 17 i z nadciśnieniowym zaworem bezpieczeństwa 39, za pośrednictwem powietrznego przewodu bezpieczeństwa 50. Zawór upustowy 7 jest ponadto połączony z czujnikiem awarii 44 układu detekcji ciśnienia, za pomocą wyjściowego powietrznego przewodu awaryjnego 37B, z odpowietrznikiem 8, oraz z mikroprocesorem 22, za pomocą drugiego przewodu elektrycznego 52. Pierwszy regulator ciśnienia 17 jest połączony na wejściu - za pomocą trzeciego przewodu elektrycznego 30 - z mikroprocesorem 22, oraz ze źródłem powietrza, służącego do napełnienia obejmy brzusznej 3. Źródłem powietrza może być butla ciśnieniowa 20, połączona z pierwszym regulatorem ci śnienia 17 za pośrednictwem pierwszego powietrznego pr/.ewodu ciśnieniowego 21 i pierwszego zaworu kontrolnego 18, lub drugi powietrzny przewód ciśnieniowy 42 powietrza zewnętrznego (z sieci), połączony z pierwszym regulatorem ciśnienia 17 za pośrednictwem drugiego zaworu kontrolnego 19, ewentualnie pompa powietrza 6, połączona na wyjściu z pierwszym regulatorem ciśnienia 17 za pośrednictwem trzeciego zaworu kontrolnego 32, zaś na wejściu - z silnikiem 5, który przez siłownik 4 i piąty przewód elektryczny 31 jest połączony z mikroprocesorem 22. Wybór określonego źródła powietrza dokonywany jest za pomocą przełącznika 15, połączonego z mikroprocesorem 22, i z wyłącznikami pierwszego, drugiego i trzeciego zaworu kontrolnego 18,19 i 32.

Układ przetwarzania danych składa się z mikroprocesora 22, oraz z pamięci 40, służącej do przechowywania zmierzonych parametrów i informacji diagnostycznych. Mikroprocesor 22 jest połączony na wejściu z modulatorem analogowym 12, z czujnikiem awarii 44, oraz z czujnikiem 2 skurczów macicy, za pośrednictwem czwartego przyłącza 28 i szóstego przewodu elektrycznego 29. Na wyjściu, mikroprocesor 22 jest połączony z zaworem upustowym 7, z pierwszym regulatorem ciśnienia 17, z przełącznikiem 15, z siłownikiem 4, z sygnalizatorem alarmowym 14, oraz z układem wizualizacji, złożonym z monitora 13 i drukarki 16.

Układ sterujący 1 jest zasilany za pośrednictwem stabilizatora napięcia 36, połączonego na wejściu z przewodami zasilającymi 33 za pośrednictwem bezpiecznika 35 i wyłącznika 34. Mikroprocesor 22 jest zasilany napięciem o wartości 5V, zaś pozostałe moduły elektryczne, to jest zawory, pompa, i czujnik ciśnienia - napięciem o wartości 12V.

Na fig.4 przedstawiona jest odmiana układu napełniania i opróżniania z powietrza obejmy brzusznej 3. Układ ten, jest zaopatrzony w sprężarkę 60, która połączonajest z obejmą brzuszną 3 za pośrednictwem zaworu drugiego 67, drugiego czujnika ciśnienia 72, drugiego regulatora ciśnienia 66, łącznika grodziowego, drugiego powietrznego przewodu wejściowego 80 i pierwszego przyłącza 70. Pierwsze przyłącze 70 jest połączone z drugiej strony z trzecim czujnikiem ciśnienia 76 i z trzecim zaworem 77, za pośrednictwem trzeciego powietrznego przewodu wejściowego 82 i łącznika grodziowego.

174 465

Przedstawione na fig. 1 urządzenie do wspomagania porodu według wynalazku działa w sposób następujący: Wszelkie zmiany ciśnienia macicy, wywołane skurczami są sygnalizowane przez czujnik 2 skurczów macicy, a zmierzone wartości amplitudy, częstotliwości i czasu trwania skurczów macicy, są następnie przekazywane do układu sterującego 1, który - na podstawie otrzymanych danych - steruje napełnianiem i opróżnianiem z powietrza pojemnika przeponowego obejmy brzusznej 3. Sterowanie to, polega na automatycznym napełnianiu powietrzem pojemnika przeponowego obejmy brzusznej 3 do określonego ciśnienia, w chwilę po rozpoczęciu skurczów macicy, oraz na opróżnieniu z niego powietrza podczas zaniku skurczów. Ponadto, układ sterujący 1 umożliwia wizualizację zmierzonych przez czujnik 2 parametrów, wartości ciśnienia w obejmie brzusznej, jak również włączenie sygnalizacji alarmowej w krytycznych przypadkach.

Wpływ ciśnienia obejmy brzusznej 3 na ciśnienie macicy w czasie skurczu przedstawiony jest na fig. 2. Wykres a przedstawia typową krzywą ciśnienia wewnątrzmacicznego (bez wspomagania) w czasie drugiej fazy pierwszego okresu porodu (przy rozwarciu szyjki macicy od 3 cm do 10 cm), charakteryzującą się łagodnym wzrostem ciśnienia w czasie rozpoczęcia skurczu i łagodnym spadkiem w czasie jego zaniku. Amplituda tego ciśnienia wynosi od 5.333x10³ Pa do 6.666x10³ Pa, zaś częstotliwość skurczów - od 24 do 30 na godzinę, podczas gdy w pierwszej fazie pierwszego okresu porodu (przy rozwarciu szyjki macicy do 3 cm) amplituda ciśnienia wynosi od 2.66x10' Pa do 4x10³ Pa, zaś częstotliwość skurczów - od 12 do 18 na godzinę.

Wykres b przedstawia ciśnienie powietrza w obejmie brzusznej 3, którego wzrost rozpoczyna się po stwierdzeniu określonego, założonego progu ciśnienia wewnątrzmacicznego, wynoszącego korzystnie od 2x103 Pa do 2.66x103 Pa. Amplituda ciśnienia krzywej b wzrasta szybko, aż do uzyskania określonego, założonego ciśnienia wewnątrzmacicznego (wykres c). Wówczas maksymalna wartość ciśnienia powietrza w obejmie brzusznej 3 jest utrzymywana na stałym poziomie, aż do momentu stwierdzenia jego małego maksimum b', które odpowiada zanikowi skurczu macicy. Następnie, ciśnienie obejmy brzusznej 3 jest gwałtownie zmniejszane. Wspomaganie porodu za pomocą urządzenia według wynalazku realizuje się korzystnie w pierwszym okresie porodu, przy rozwarciu szyjki macicy od 6 cm do 7 cm.

Sterowanie napełnianiem i opróżnianiem z powietrza obejmy brzusznej 3 za pomocą przedstawionego na fig.3 układu sterującego 1 jest następujące: Ciśnienie powietrza w obejmie brzusznej 3 jestmierzone za pomocą pierwszego czujnika ciśnieniowego 11, którego elektryczny sygnał wyjściowy jest modulowany w modulatorze analogowym 12 i przesyłany do mikroprocesora 22, gdzie jest przetworzony na sygnał cyfrowy, za pośrednictwem wewnętrznego przetwornika analogowo-cyfrowego.

Jednocześnie z danymi ciśnienia obejmy brzusznej 3, do mikroprocesora 22 przesyłane są dane ciśnienia wewnątrzmacicznego, mierzonego przez czujnik 2 skurczów macicy. Na podstawie wartości ciśnienia wewnątrzmacicznego, i ciśnienia obejmy brzusznej 3, mikroprocesor 22 oblicza różnicę między ciśnieniem docelowym macicy, a naturalnym ciśnieniem wewnątrzmacicznym, a następnie wysyła sygnał sterujący do pierwszego regulatora ciśnienia 17, powodując tym samym zmianę ciśnienia obejmy brzusznej 3, proporcjonalną do obliczonej różnicy ciśnień. Napełnianie powietrzem obejmy brzusznej 3, realizowane jest przez jedno ze źródeł powietrza, którego wybór dokonywany jest za pomocą przełącznika 15. Opróżnianie z powietrza obejmy brzusznej 3, w odpowiedzi na sygnał sterujący z mikroprocesora 22, realizowane jest przez odpowietrznik 8, za pośrednictwem zaworu upustowego 7. W przypadku wystąpienia jakiejkolwiek awarii w obwodzie przewodów powietrza, czujnik awarii 44 wysyła odpowiedni sygnał sterujący do mikroprocesora 22, który uruchamia sygnalizator alarmowy 14, korzystnie dźwiękowy. Naciśnięcie nieuwidocznionego na rysunku wyłącznika alarmowego powoduje automatyczne opróżnienie z powietrza obejmy brzusznej 3.

Nadciśnieniowy pierwszy zawór bezpieczeństwa 39 jest nastawiany ręcznie, i ogranicza do określonej wartości maksymalne ciśnienie obejmy brzusznej 3. Analogiczne funkcje bezpieczeństwa pełni drugi zawór bezpieczeństwa 23, połączony bezpośrednio z obejmą brzuszną 3.

Różne wartości ciśnienia docelowego macicy, uzależnione od anomalnych skurczów macicy, i stanowiące kryterium do obliczenia ciśnienia obejmy brzusznej 3 przez mikroproce174 465 sor 22, są przechowywane w pamięci 40. W celu odfiltrowania zmian ciśnienia macicy, nie wywołanej jej skurczem, lecz innymi czynnikami, jak na przykład ruchem pacjentki, mikroprocesor 22 nie przekazuje sygnału sterującego do pierwszego regulatora 17, lecz czyni to w przypadku, jeżeli ciśnienie wewnątrzmaciczne osiągnie określoną wartość, wynoszącą korzystnie 20% maksymalnej amplitudy ciśnienia skurczu naturalnego, i trwa przez określony czas, korzystnie przez 5 sekund.

W czasie działania urządzenia do wspomagania porodu, mikroprocesor 22 wyświetla na monitorze 13 wartości następujących ciśnień: a mianowicie naturalnego ciśnienia wewnątrzmacicznego, maksymalnego ciśnienia obejmy brzusznej 3, ciśnienia wewnątrzmacicznego przy wspomaganiu ciśnienia obejmy brzusznej 3, bieżącego ciśnienia obejmy brzusznej 3, oraz informacje diagnostyczne dla personelu lekarskiego, jak również sytuacje alarmowe. Wyświetlane na monitorze 13 dane mogą być wydrukowane z wykorzystaniem drukarki 16.

Ciśnienie skurczów macicy jest mierzone przez czujnik 2, korzystnie tensometryczny, którego sygnał wyjściowy zmienia amplitudę od IV do 5V przy zmianie napięcia ścianki macicy od 0 do IN.

Przedstawiona na fig. 4 odmiana układu napełniania i opróżniania z powietrza obejmy brzusznej 3 działa w sposób następujący: Trzeci czujnik ciśnienia 76 mierzy ciśnienie obejmy brzusznej 3, i w przypadku wykrycia skurczu macicy, następuje dopływ powietrza drugim powietrznym przewodem wejściowym 80 do obejmy brzusznej 3, aż do momentu uzyskania w niej określonego ciśnienia maksymalnego. Drugi zawór 67 zostaje zamknięty, jeżeli uzyskane zostanie określone ciśnienie w obejmie brzusznej 3, oraz stopniowo otwierany w przypadku spadku w niej ciśnienia. Amplituda sygnału wyjściowego drugiego i trzeciego czujnika ciśnienia 72 i 76 zmienia się od IV do 15V przy czułości zmian 7.5x10 '' V/Pa. Trzydzieści sekund od momentu rozpoczęcia napełniania powietrzem obejmy brzusznej 3, trzeci zawór 77 zostaje otwarty, ograniczając tym samym maksymalne' ciśnienie obejmy 3.

Kontrola prawidłowego napełniania powietrzem obejmy brzusznej 3 dokonywana jest w sposób ciągły przez mikroprocesor 22, który za pomocą określonego programu sprawdza przyrost jej ciśnienia w czasie. Minimalna szybkość wzrostu ciśnienia obejmy brzusznej wynosi korzystnie 267Pa/s, a każda mniejsza wartość tej szybkości traktowana jest przez mikroprocesor 22 jako awaria (na przykład wywołana zgięciem jednego z przewodów powietrza), który wywołuje natychmiastowe opróżnienie obejmy brzusznej 3, i uruchomienie sygnalizatora alarmowego 14, przynajmniej przez czas 5 sekund. Obejma brzuszna 3 może być opróżniona również za pośrednictwem wyłącznika alarmowego, który otwiera trzeci zawór 77 i zamyka drugi zawór 67.

Ze względu na liczne zagrożenia dla zdrowia pacjentki, jakie mogą powstawać podczas porodu, oprogramowanie mikroprocesora 22 - poprzez określone kryteria ustawienia parametrów i alarmowania - uwzględnia liczne, nietypowe przypadki anomalnego porodu.

Do kryteriów ustawienia parametrów urządzenia do wspomagania porodu zalicza się: maksymalny czas trwania docelowego ciśnienia wewnątrzmacicznego, czas przerwy między kolejnymi napełnieniami powietrzem obejmy brzusznej 3, docelowe ciśnienie wewnątrzmaciczne w różnych fazach porodu, maksymalne ciśnienie obejmy brzusznej 3, oraz filtrowanie zmian ciśnienia wewnątrzmacicznego, nie wywołanego skurczem macicy.

Ze względu na możliwość wystąpienia częstoskurczu, lub skurczów skrośnych, wykazujących zwykle dłuższy czas trwania niż czas trwania normalnego skurczu macicy, wynoszącego od 60 s do 90 s, czas trwania docelowego ciśnienia wewnątrzmacicznego ustalony jest w zakresie od 20 s do 60 s, korzystnie 30 s. Dzięki takiemu kryterium ustawienia czasu trwania docelowego ciśnienia wewnątrzmacicznego, unika się wywierania na brzuch pacjentki ciśnienia przez długi czas. ,

Czas przerwy między kolejnymi napełnieniami powietrzem obejmy brzusznej 3 wynosi korzystnie 90 s, i wynika ze zmiennej częstotliwości skurczów macicy w różnych fazach porodu, lub skurczów anomalnych, takich jak na przykład skurczów podwójnych, o znacznie większej częstotliwości powtarzania.

Docelowe ciśnienie wewnątrzmaciczne ustalane jest w zależności od fazy porodu, a mianowicie: przy rozwarciu szyjki macicy w zakresie od 3 do 8 cm, docelowe jej ciśnienie wynosi od 5.333x 10³ Pa do 8x 1 (EPa powyżej ciśnienia wywołanego naturalnym skurczem, przy

174 465 rozwarciu szyjki macicy w zakresie od 8 do 10 cm - 8x 10' Pa, zas w końcowej fazie porodu w zakresie od 1.0666xl0⁴ Pa do 2.1332xl0⁴ Pa. O wartości docelowego ciśnienia wewnątrzmacicznego, która zależy również od stanu klinicznego pacjentki, decyduje w każdym przypadku personel lekarski. Każdy niekontrolowany wzrost tego ciśnienia o 2x10³ Pa powyżej wartości docelowej powoduje automatyczne uruchomienie alarmu i opróżnienie z powietrza obejmy brzusznej 3.

Maksymalne ciśnienie obejmy brzusznej 3 jest ustalane ze względów bezpieczeństwa i zależy od okresu i fazy porodu. W pierwszym okresie porodu, przy rozwarciu szyjki macicy w zakresie od 3 cm do 8 cm, maksymalne ciśnienie obejmy brzusznej 3 wynosi korzystnie 2x10⁴ Pa, zaś przy rozwarciu szyjki macicy w zakresie od 8cm do 10 cm - 3.333x10⁴ Pa. Podczas drugiego okresu porodu, maksymalne ciśnienie obejmy brzusznej 3 wynosi korzystnie 4.6662x10⁴ Pa. W przypadku wzrostu ciśnienia w obejmie brzusznej 3 powyżej maksymalnej wartości, zostaje uruchomiony alarm, i automatyczne opróżnienie z powietrza tej obejmy. Na przykład, w przedstawionym na fig.4 układzie napełniania i opróżniania z powietrza obejmy brzusznej 3, nadmiar ciśnienia powoduje automatyczne otwarcie trzeciego zaworu 77.

Oprócz skurczów macicy, zmiany ciśnienia wewnątrzmacicznego mogą być również wywołane ruchami pacjentki, i powodować niepotrzebne napełnienie powietrzem obejmy brzusznej 3. W tym przypadku, w sposób ciągły sprawdzana jest szybkość przyrostu ciśnienia wewnątrzmacicznego, i szybkości znacznie większe są traktowane jako zmiany ciśnienia wewnątrzmacicznego nie związanego z naturalnymi skurczami macicy. Za kryterium stwierdzenia prawdziwości skurczu macicy przyjęto trwanie ciśnienia wewnątrzmacicznego - wynoszącego 20% maksymalnej wartości - przez czas 5 s.

Urządzenie jest ponadto zaopatrzone w bazę danych dotyczących nietypowych sytuacji porodowych, których kryteria wystąpienia są w sposób ciągły sprawdzane przez mikroprocesor 22, przez porównanie wartości zmierzonych przez czujnik 2 z wartościami bazy danych. Baza tych danych znajduje się w pamięci 40, i uwzględnia hipotonię i hipokurczliwość, wieloskurcz, nieregularną aktywność macicy, skurcze skrośne, skurcze podwójne, częstoskurcz, częstoskurcz z postępującą hipertonią, częstoskurcz z tendencją do tężyczki, skurcze szczytowe, oraz skurcz nadmierny. W przypadku wystąpienia jakiejkolwiek z tych nietypowych sytuacji porodowych, następuje jej automatyczna identyfikacja, wyświetlenie na monitorze 13 określonych informacji diagnostycznych dla personelu lekarskiego, oraz w niektórych przypadkach włączenie alarmu i automatyczne opróżnienie z powietrza obejmy brzusznej 3.

Nierzadko zdarza się, że kolejnym okresom porodowym towarzyszy hipotonia lub hipokurczliwość, polegająca na obniżeniu naturalnego ciśnienia wewnątrzmacicznego, na zmniejszeniu częstotliwości powtarzania skurczów i na skróceniu czasu pojedynczego skurczu. W takim przypadku, w celu uzyskania docelowego ciśnienia wewnątrzmacicznego, maksymalne ciśnienie obejmy brzusznej 3 może zostać przekroczone, i zostaje uruchomiony sygnalizator alarmowy 14, powodując automatyczne opróżnienie z powietrza tej obejmy. Urządzenie według wynalazku może być jednak dalej stosowane, po uprzednim zwiększeniu maksymalnego ciśnienia obejmy brzusznej 3.

Cechą charakterystyczną wieloskurczu są przynajmniej dwa maksima w czasie jednego skurczu. Wieloskurcz może więc powodować niekorzystne napełnianie i opróżnianie z powietrza obejmy brzusznej 3. Dzięki bazie danych uwzględniających ten przypadek, i specjalnemu oprogramowaniu mikroprocesora 22, wieloskurcz jest wykrywany powodując uruchomienie sygnalizatora alarmowego 14.

Skutkiem nieregularnej aktywności macicy są częste jej skurcze o niskiej amplitudzie, wywołane skurczami różnych części macicy i mogących prowadzić do zjawiska migotania macicy. Skurcze o niskiej amplitudzie nie powodują napełnienia powietrzem obejmy brzusznej 3, i zostaje uruchomiony sygnalizator alarmowy 14, z wyświetloną na monitorze 13 stosowną informacją.

Skurcze skrośne charakteryzują się bardzo powolnym spadkiem ciśnienia wewnątrzmacicznego w czasie zaniku skurczu. W tym przypadku może być wyświetlona na monitorze 13 informacja o tego rodzaju skurczu, lecz nie zostaje uruchomiony alarm, i urządzenie może być dalej stosowane.

174 465

Skurcze podwójne stanowią: skurcz główny o normalnej amplitudzie ciśnienia i następujący zaraz po nim skurcz poboczny, o mniejszej amplitudzie. Chociaż skurcz podwójny zostaje zidentyfikowany przez urządzenie, to jednak nie zostanie uruchomiony alarm, gdyż ze względu na zadaną przerwę czasową między kolejnymi napełnieniami powietrzem obejmy brzusznej 3, urządzenie nie wywołuje żadnych skutków ubocznych.

W przypadku zaistnienia częstoskurczu (zwiększona częstotliwość skurczów macicy przy zaniku jej rozluźnienia), częstoskurczu z postępującą hipertonią, lub częstoskurczu z tendencją do tężyczki, zostaje uruchomiony alarm wraz z wyświetleniem na monitorze 13 określonej informacji. W tych okolicznościach o dalszym stosowaniu urządzenia decyduje personel lekarski.

Skurcze szczytowe (skurcze o dużej amplitudzie ciśnienia wewnątrzmacicznego i ostrym maksimum tej amplitudy), jak również skurcze nadmierne (skurcze przy których ciśnienie wewnątrzmaciczne przekracza normalny poziom, to jest 8x10³ Pa) powodują wyświetlenie na monitorze 13 określonych informacji, a decyzję o dalszym stosowaniu urządzenia podejmuje personel lekarski.

174 465

FIG. 2

174 465

174 465

Departament Wydawniciw UP PP.NNdad dO egz. Cena 4,00 zł

Claims (11)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie do wspomagania porodu, zaopatrzone w obejmę brzuszną z pojemnikiem przeponowym, połączonym ze źródłem powietrza, znamienne tym, że jest zaopatrzone w czujnik (2) skurczów macicy, oraz w połączony z nim i z obejmą brzuszną (3 ) układ sterujący (1), złożony z pierwszego zaworu (9), połączonego z obejmą brzuszną (3) za pośrednictwem pierwszego powietrznego przewodu wejściowego (24B), z pierwszego czujnika ciśnienia (11), połączonego na wejściu z pierwszym zaworem (9) za pomocą powietrznego przewodu detekcji (26), zaś na wyjściu - z mikroprocesorem (22), za pośrednictwem modulatora analogowego (12) i pierwszego przewodu elektrycznego (27), z zaworu upustowego (7), połączonego na wyjściu z obejmą brzuszną (3) za pomocą powietrznego przewodu wyjściowego (24A) i z odpowietrznikiem (8), zaś na wejściu - z mikroprocesorem (22), za pomocą drugiego przewodu elektrycznego (52), oraz z pierwszym zaworem bezpieczeństwa (39) i z pierwszym regulatorem ciśnienia (17), za pośrednictwem powietrznego przewodu bezpieczeństwa (50), przy czym pierwszy regulator ciśnienia (17) połączony jest na wejściu ze źródłem powietrza, i z mikroprocesorem (22), za pomocą trzeciego przewodu elektrycznego (30).
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że jest zaopatrzone w połączoną z mikroprocesorem (22) pamięć (40), w której znajduje się baza danych nietypowych porodów.
3. 3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zawór upustowy (7) jest połączony z czujnikiem awarii (44) za pośrednictwem wyjściowego powietrznego przewodu awaryjnego (37B), przy czym czujnik awarii (44) jest połączony z mikroprocesorem (22) za pomocą czwartego przewodu elektrycznego (38).
4. 4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że mikroprocesor (22) jest połączony elektrycznie z przełącznikiem (15), który jest połączony z pierwszym, drugim i trzecim wyłącznikiem zaworu kontrolnego (18,19, 32).
5. 5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że pierwszy regulator ciśnienia (17) jest połączony z butlą ciśnieniową (20) za pośrednictwem pierwszego powietrznego przewodu ciśnieniowego (21) i pierwszego zaworu kontrolnego (18).
6. 6. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że pierwszy regulator ciśnienia (17) jest połączony z drugim powietrznym przewodem ciśnieniowym (42), za pośrednictwem drugiego zaworu kontrolnego (19).
7. 7. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że pierwszy regulator ciśnienia (17) jest połączony z wejściem pompy powietrza (6) za pośrednictwem trzeciego zaworu kontrolnego (32), która jest połączona na wyjściu z silnikiem (5), połączonym z mikroprocesorem (22) za pośrednictwem siłownika (4) i piątego przewodu elektrycznego (31).
8. 8. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że mikroprocesor (22) jest połączony na wyjściu z sygnalizatorem alarmowym (14).
9. 9. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że mikroprocesor (22) jest połączony na wyjściu z monitorem (13) i drukarką (16).
10. 10. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że obejma brzuszna (3) zaopatrzona jest w drugi zawór bezpieczeństwa (23).
11. 11. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że obejma brzuszna (3) jest połączona ze sprężarką powietrza (60), za pośrednictwem drugiego zaworu (67), drugiego czujnika ciśnienia (72), drugiego regulatora ciśnienia (66), drugiego powietrznego przewodu wejściowego (80) i pierwszego przyłącza (70).

    174 465