PL174469B1 - Masa łebkowa do zapałek i sposób jej wytwarzania - Google Patents

Abstract

1. Masa łebkowa do zapałek na bazie chloranu potasu, znamienna tym, że jako substancje palne zawiera mieszaninę fosforków żelaza w ilości od 5 do 20 cz. wag., w przeliczeniu na suchą masę składników, korzystnie od 9 do 12 cz. wag., jako substancje wiążące zawiera klej skórny i mąkę ziemniaczanąw ilości od 9 do 15 cz. wag., korzystnie od 10 do 12 cz. wag., jako substancje katalizująco-uaktywniające zawiera fluorek wapnia i dwutlenek tytanu i/lub trójtlenek żelaza w ilości sumarycznej od 5 do 12 cz. wag., korzystnie od 6 do 8 cz. wag.; jako wypełniacze zawiera pył krzemionkowy, puder diatomitowy i mączkę skaleniowąw ilości sumarycznej od 15 do 30 cz. wag., korzystnie od 21 do 23 cz. wag. 2.Sposób wytwarzania masy łebkowej do zapałek, znamienny tym, że w pierwszym etapie przygotowuje się roztwór substancji wiążących gotując mąkę ziemniaczaną na krochmal i mieszając go z roztworem wodnym kleju skórnego otrzymanym przez spęcznienie go w wodzie i następnym całkowitym rozpuszczeniu w temperaturze około 60°C, po czym w drugim etapie pozostałe składniki z wyjątkiem chloranu potasu dodaje się do roztworu substancji wiążących, uzupełniając w miarę potrzeby wodę, a na koniec dodaje się chloran potasu ciągle mieszając tworzącą się masę.

Description

Przedmiotem wynalazku jest ekologiczna masa łebkowa do zapałek i sposób jej wytwarzania.

Znane masy łebkowe do zapałek zawierająjako główny składnik utleniający chloran potasu oraz substancje wiążące jak żelatynę, klej skórny, skrobię; jako substancje palne - siarkę, żywice, gosfor czerwony; jako substancje katalizująco-uaktywniające - dwuchromian potasu, tlenek manganu, tlenek cynku; jako wypełniacze - ziemię okrzemkową, pumeks, mączkę szklaną oraz pigmenty.

Niektóre składniki znanych mas łebkowych są szkodliwe dla człowieka i środowiska, zarówno w trakcie procesu wytwarzania mas, jak również i w trakcie używania gotowych zapałek. Np. dwuchromian potasu zawiera szkodliwy dla zdrowia chrom, który w trakcie wytwarzania mas przechodzi do ścieków zagrażając środowisku, jak również ludziom zatrudnionym przy ich produkcji.

Siarka podczas spalania gotowych zapałek tworzy SO₂, który ma szkodliwe działanie na użytkownika. Fosfor czerwony stanowi zagrożenie zarówno w procesie wytwarzania zapałek, jak i podczas ich przechowywania, stwarzając możliwość samozapłonu. Tlenki manganu i tlenek cynku są toksyczne.

Celem wynalazku jest masa łebkowa do zapałek nie zawierająca w swym składzie substancji szkodliwych zarówno dla użytkownika, jak i dla osób zatrudnionych przy ich wytwarzaniu.

Cel ten osiągnięto wytwarzając masę łebkową do zapałek na bazie chloranu potasu, która jako substancje palne zawiera mieszaninę fosforków żelaza w ilości od 5 do 20 cz. wag., w przeliczeniu na suchą masę składników, korzystnie od 9 do 12 cz. wag., jako substancje wiążące zawiera klej skórny i mąkę ziemniaczaną w ilości od 9 do 15 cz. wag., korzystnie od 10 do 12 cz. wag., jako substancje katalizująco-uaktywniające zawiera fluorek wapnia i dwutlenek tytanu i/lub trójtlenek żelaza w ilości sumarycznej od 5 do 12 cz. wag., korzystnie od 6 do 8 cz. wag., jako wypełniacze zawiera pył krzemionkowy, puder diatomitowy i mączkę skaleniowąw ilości sumarycznej od 15 do 30 cz. wag., korzystnie od 21 do 23 cz. wag.

Sposób według wynalazku polega na tym, że w pierwszym etapie przygotowuje się roztwór substancji wiążących gotując mąkę ziemniaczaną na krochmal i mieszając go z roztwo174 469 rem wodnym kleju skórnego uzyskanego przez uprzednie spęcznienie go w wodzie i całkowite rozpuszczenie w temperaturze około 60°C. W drugim etapie pozostałe składniki z wyjątkiem chloranu potasu dodaje się do roztworu substancji wiążących, uzupełniając w miarę potrzeby wodę, a na koniec dodaje się chloran potasu ciągle mieszając tworzącą się masę.

Użyte w charakterze substancji wiążącej roztwory mąki ziemniaczanej (krochmal) i kleju skórnego dają odpowiednie spienienie masy, warunkujące następnie równomierne jej spalanie.

Użyty w charakterze substancji katalizująco-uaktywniającej fluorek wapnia emituje egzoelektrony, zwiększając czułość zapłonu masy, a dwutlenek tytanu i czerwień żelazowa katalizują zapłon i przebieg spalania, przy czym czerwień żelazowa stanowi równocześnie pigment czerwony a dwutlenek tytanu dzialąrónocześnie rozjaśniająco na kolor masy.

Użyta w charakterze substancji palnej mieszanina fosforków żelaza zapewnia odpowiednią czułość zapłonu, nie dając szkodliwych produktów spalania.

Użyte w charakterze wypełniaczy składniki dają najkorzystniejsze własności co do szorstkości masy, wpływają też korzystnie na zachowanie pożądanych własności masy w długotrwałym przechowywaniu.

Sposób według wynalazku przedstawiono bliżej w przykładach stosowania.

Przykład I. 1,8 cz. wag. mąki ziemniaczanej gotuje się z wodą na krochmal, a następnie miesza się z wodnym roztworem 9.4 cz. wag. Roztwór kleju otrzymuje się przez spęcznienie go w wodzie, a następnie całkowite rozpuszczenie przez pozostawienie na łaźni wodnej w temp. 60°C. Odważa się substancje katalizująco-uaktywniające, które stanowią: fluorek wapnia w ilości 1,6 cz. wag. i czerwień żelazowa w ilości 5,4 cz. wag., z substancją palna. którą stanowi mieszanina fosforków żelaza w ilości 10,0 cz. wag. oraz z wypełniaczami, które stanowią: mączka skaleniowa w ilości 16,0 cz. wag., puder diatomitowy w ilości 3,8 cz. wag. i pył krzemionkowy w ilości 2,0 cz. wag. Mieszaninę tę wprowadza się do roztworu substancji wiążących, dodając w miarę potrzeby wodę dla uzyskania pożądanej gęstości masy (konsystencji). Na koniec dodaje się chloran potasu ciągle mieszając tworzącą się masę. Receptura nie obejmuje dodatku pigmentów ani dodatkowych substancji spieniających, które wprowadza się w miarę potrzeb. Uzyskana masa łebkowa nie zawiera w swym składzie substancji szkodliwych i cechuje się dobrą czułością zapłonu.

Przykład II. Postępując jak w przykładzie I używa się w charakterze substancji wiążących mąkę ziemniaczaną w ilości 2,0 cz. wag., klej skórny w ilości 9,0 cz. wag.; w charakterze substancji katalizująco-uaktywniających: fluorek wapnia w ilości 1,6 cz. wag. i dwutlenek tytanu w ilości 4,4 cz. wag.; w charakterze substancji palnej: mieszaninę fosforków żelaza w ilości 12,0 cz. wag.; a w charakterze wypełniacza: mączkę skaleniową w ilości 16,0 cz. wag., puder diatomitowy w ilości 2,0 cz. wag. i pył krzemionkowy w ilości 3,0 cz. wag.

Przykład HI. Postępując jak w przyl^^c^^i^I używa się w charakterze substancji wiążących: mąkę ziemniaczaną w ilości 2,0 cz. wag., klej skórny w ilości 9,2 cz. wag.; w charakterze substancji katalizująco-uaktywniających: fluorek wapnia w ilości 1,6 cz. wag.; dwutlenek tytanu w ilości 2,0 cz. wag. i czerwień żelazową w ilości 3,4 cz. wag.; w charakterze substancji palnej: mieszaninę fosforków żelaza w ilości 11,0 cz. wag.; a w charakterze wypełniacza: mączkę skaleniową w ilości 15,8 cz. wag., puder diatomitowy w ilości 3,0 cz. wag. i pył krzemionkowy w ilości 2,0 cz. wag.

Uzyskane w przykładach II i III masy cechują się nie gorsząjakościąjak w przykładzie I.

174 469

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz

Cena 2,00 zł

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Masa łebkowa do zapałek na bazie chloranu potasu, znamienna tym, że jako substancje palne zawiera mieszaninę fosforków żelaza w ilości od 5 do 20 cz. wag., w przeliczeniu na suchą masę składników, korzystnie od 9 do 12 cz. wag., jako substancje wiążące zawiera klej skórny i mąkę ziemniaczaną w ilości od 9 do 15 cz. wag., korzystnie od 10 do 12 cz. wag., jako substancje katalizująco-uaktywniające zawiera fluorek wapnia i dwutlenek tytanu i/lub trójtlenek żelaza w ilości sumarycznej od 5 do 12 cz. wag., korzystnie od 6 do 8 cz. wag.; jako wypełniacze zawiera pył krzemionkowy, puder diatomitowy i mączkę skaleniową w ilości sumarycznej od 15 do 30 cz. wag., korzystnie od 21 do 23 cz. wag.
2. 2.Sposób wytwarzania masy łebkowej do zapałek, znamienny tym, że w pierwszym etapie przygotowuje się roztwór substancji wiążących gotując mąkę ziemniaczaną na krochmal i mieszając go z roztworem wodnym kleju skórnego otrzymanym przez spęcznienie go w wodzie i następnym całkowitym rozpuszczeniu w temperaturze około 60°C, po czym w drugim etapie pozostałe składniki z wyjątkiem chloranu potasu dodaje się do roztworu substancji wiążących, uzupełniając w miarę potrzeby wodę, a na koniec dodaje się chloran potasu ciągle mieszając tworzącą się masę.