PL174679B1

PL174679B1 - Naczynie kuchenne i sposób wytwarzania naczynia kuchennego

Info

Publication number: PL174679B1
Application number: PL94302195A
Authority: PL
Inventors: Ferdinando Cartossi
Original assignee: Inoxia Srl
Priority date: 1993-02-11
Filing date: 1994-02-10
Publication date: 1998-08-31
Also published as: GR3025336T3; EP0613752A1; CZ26394A3; HU214546B; JP3567996B2; HU9400376D0; ZA94544B; SI9400067A; EP0613752B1; DE69405610T2; CZ293550B6; PL302195A1; SK283225B6; DE69405610D1; IT1263894B; JPH0898771A; HUT66890A; RU2121901C1; YU48729B; YU6494A

Abstract

1. Naczynie kuchenne, zawierajace pojemnik ze stali nierdzewnej, który na zewnetrznej powierzch- ni dna ma warstwe posrednia pokryta warstwa po- krywowa, znamienne tym, ze ma co najmniej jedna nakladke blaszana (18) umieszczona na warstwie pokrywowej (14), która ma ksztalt i polozenie do- pasowane do zamierzonego wzoru zewnetrznej po- wierzchni dna naczyn 9. Sposób wytwarzania naczynia kuchennego, w którym ksztaltuje sie pojemnik ze stali nierdzewnej, umieszcza sie na zewnetrznej powierzchni dna poje- mnika metalowa plyte o dobrej przewodnosci cieplnej, zwlaszcza z aluminium, nastepnie naklada sie na plyte warstwe pokrywowa ze stali nierdzewnej, ogrzewa sie otrzymany zespól do temperatury bliskiej i nizszej niz temperatura topnienia plyty, a potem wywiera sie na- cisk udarowy na zespól doprowadzajac do trwalego polaczenia pomiedzy poszczególnymi czesciami skla- dowymi dna, znamienny tym, ze po nalozeniu war- stwy pokrywowej (14) na plycie (12) i przed ogrze- waniem zespolu (20) umieszcza sie na warstwie po- krywowej (14) co najmniej jedna nakladke blaszana (18), na która material dobiera sie o temperaturze topnie- nia nizszej niz temperatura topnienia materialu ply- ty ( 1 2), a ksztalt i usytuowanie dobiera sie zaleznie od zamierzonego wzoru.ia ( 10). Fig. 2 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest naczynie kuchenne i sposób wytwarzania naczynia kuchennego, zwłaszcza ze stali nierdzewnej.

W ostatnim czasie rośnie znaczenie ogrzewania poprzez indukcję. Tego typu ogrzewanie wymaga specjalnego rodzaju naczyń kuchennych, których dno ma warstwę metalu o wysokiej przenikalności magnetycznej.

Znane są naczynia i sposób wytwarzania naczynia mającego pojemnik ze stali nierdzewnej, na którego dno jest nałożona warstwa pośrednia z metalu o dobrej przewodności ciepła (takiego jak aluminium lub miedź), a ta pośrednia warstwajest przykryta od zewnątrz zewnętrzną warstwą pokrywową również ze stali nierdzewnej.

Znane są różne sposoby wytwarzania naczyń kuchennych powyżej wspomnianego typu. Jeden z tych sposobów jest opisany we włoskim opisie patentowym nr 965732. Według ujawnionego tam rozwiązania, sposób wytwarzania naczynia polega na tym, że umieszcza się płytę metalu o dobrej przewodności cieplnej, korzystnie aluminium, i o odpowiedniej grubości na zewnętrznej powierzchni czołowej dna zasadniczego pojemnika, następnie umieszcza się na tej, płycie warstwę pokrywową ze stali nierdzewnej, ogrzewa się ten zespół do temperatury bliskiej, ale niższej, temperatury topnienia metalu płyty i wywiera nacisk udarowy na ten zespół doprowadzając do trwałego połączenia pomiędzy poszczególnymi składowymi elementami dna.

174 679

Naczynie otrzymywane tym sposobem ma trójwarstwowe dno, którego pośrednia warstwa jest dobrym przewodnikiem ciepła. W przypadku zastosowania do wykonania dna materiału o dobrej przenikalności magnetycznej, zwykle stali AIS1340, otrzymuje się naczynia, które mogą być ogrzewane na drodze indukcji.

Naczynia otrzymywane w ten sposób mają tę wadę, że ich dna po krótkim czasie ulegają wypaczeniu, co czyni te naczynia nieprzydatnymi.

Naczynie kuchenne według wynalazku, zawierające pojemnik ze stali nierdzewnej, który na zewnętrznej powierzchni dna ma warstwę pośrednią pokrytą warstwą pokrywową, charakteryzuje się tym, że ma co najmniej jedną nakładkę blaszaną umieszczoną na warstwie pokrywowej, która ma kształt i położenie dopasowane do zamierzonego wzoru zewnętrznej powierzchni dna naczynia.

Pomiędzy nakładką blaszaną i warstwą pokrywową jest umieszczona aluminiowa folia łącząca.

Każda nakładka blaszana zawiera kilka części z różnych metali.

Każda część nakładki blaszanej ma budowę warstwową.

Na wewnętrznej powierzchni dna naczynie ma co najmniej jedną dodatkową wewnętrzną nakładkę blaszaną umieszczoną w jednej płaszczyźnie z wewnętrzną powierzchnią dna naczynia, przy czym kształt i usytuowanie wewnętrznej nakładki blaszanej są dopasowane do zamierzonego wzoru wewnętrznej powierzchni dna naczynia.

Pomiędzy wewnętrzną nakładką blaszaną i wewnętrzną powierzchnią dna naczynia jest umieszczona aluminiowa folia łącząca.

Każda wewnętrzna nakładka blaszana zawiera kilka części z różnych metali.

Każda część wewnętrznej nakładki blaszanej ma budowę warstwową.

Sposób wytwarzania naczynia kuchennego według wynalazku, w którym kształtuje się pojemnik ze stali nierdzewnej, umieszcza się na zewnętrznej powierzchni dna pojemnika metalową płytę o dobrej przewodności cieplnej, zwłaszcza z aluminium, następnie nakłada się na płytę warstwę pokrywową ze stali nierdzewnej, ogrzewa się otrzymany zespół do temperatury bliskiej i niższej niż temperatura topnienia płyty, a potem wywiera się nacisk udarowy na zespół doprowadzając do trwałego połączenia pomiędzy poszczególnymi częściami składowymi dna, charakteryzuje się tym, że po nałożeniu warstwy pokrywowej na płycie i przed ogrzewaniem zespołu umieszcza się na warstwie pokrywowej co najmniej jedną nakładkę blaszaną, na którą materiał dobiera się o temperaturze topnienia niższej niż temperatura topnienia materiału płyty, a kształt i usytuowanie dobiera się zależnie od zamierzonego wzoru.

Pomiędzy nakładką blaszaną i warstwą pokrywową umieszcza się aluminiową folię.

Poszczególne nakładki blaszane wytwarza się z tego samego metalu.

Każdą nakładkę blaszaną zestawia się z kilku części z różnych metali.

Części nakładki blaszanej zestawia się w postaci warstw.

Nakładkę blaszaną wytwarza się z wcześniej ukształtowanej wielowarstwowej blachy.

Aluminiową folię nakłada się wcześniej na nakładce blaszanej za pomocą napylania aluminium.

Nakładkę blaszaną kształtuje się wraz z aluminiową folią z wielowarstwowej blachy, której jedną zewnętrzną warstwę stanowi warstwa aluminium, a drugą zewnętrzną warstwę stanowi materiał nakładki blaszanej.

Co najmniej część nakładki blaszanej kształtuje się z metalu o dużej przenikalności magnetycznej.

Co najmniej część nakładki blaszanej kształtuje się ze stali nierdzewnej o dużej przenikalności magnetycznej.

Przed ogrzewaniem zespołu umieszcza się na wewnętrznej powierzchni dna naczynia co najmniej jedną dodatkową wewnętrzną nakładkę blaszaną, którą wytwarza się z materiału o temperaturze topnienia niższej niż temperatura topnienia materiału płyty, zaś jej zewnętrzną powierzchnię wytwarza się z metalu o dobrej odporności na korozję i umieszcza się ją w jednej płaszczyźnie z wewnętrzną powierzchnią dna naczynia, natomiast kształt i usytuowanie dobiera się zależnie od zamierzonego wzoru.

174 679

Pomiędzy wewnętrzną nakładkę blaszaną i dnem naczynia umieszcza się aluminiową folię łączącą.

Poszczególne wewnętrzne nakładki blaszane wytwarza się z różnych metali.

Każdą wewnętrzną nakładkę blaszaną zestawia się z kilku części z różnych metali.

Części wewnętrznej nakładki blaszanej zestawia się w postaci warstw.

Wewnętrzną nakładkę blaszaną wytwarza się z wcześniej ukształtowanej wielowarstwowej blachy.

Aluminiową folię nakłada się wcześniej na wewnętrznej nakładce blaszanej za pomocą napylania aluminium.

Wewnętrzną nakładkę blaszaną kształtuje się wraz z aluminiową folią z wielowarstwowej blachy, której jedną zewnętrzną warstwę stanowi warstwa aluminium, a drugą zewnętrzną warstwę stanowi wewnętrzna nakładka blaszana.

Zewnętrzną warstwę wewnętrznej nakładki blaszanej wytwarza się z materiału mającego dobrą odporność na korozję pod wpływem żywności

Zewnętrzną warstwę wewnętrznej nakładki blaszanej wytwarza się z tytanu i/lub stali nierdzewnej AISI316L.

Sposób wytwarzania naczynia według wynalazku, zapewnia uzyskanie naczynia z wzorem na dnie, który w najprostszym przypadku, przy wykorzystaniu jednej nakładki blaszanej, ma postać prostej figury geometrycznej takiej, jak okrąg lub wielokąt odpowiednio do kształtu nakładki. Można również uzyskać bardziej skomplikowane wzory, a złożoność takich wzorów jest jedynie ograniczona możliwościami wytwórczymi.

Dzięki temu, że nakładka blaszana może być ze stali nierdzewnej, ostateczny wygląd zewnętrznej powierzchni dna naczynia korzystnie uzyskuje się poprzez grawerowanie na przykład figur dowolnych kształtów.

Zastosowanie sposobu według wynalazku umożliwia otrzymanie naczynia, które może być ogrzewane poprzez indukcję. Ponadto możliwe jest wykorzystanie do wytwarzania naczyń kuchennych typowych urządzeń stosowanych wcześniej do tych celów.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia początkowy etap wytwarzania naczynia, przy czym naczynie jest przedstawione w przekroju osiowym przed wywieraniem nacisku udarowego na zespół elementów tworzących dno naczynia, fig. 2 - naczynie z fig. 1, w przekroju, w końcowym etapie wywierania nacisku udarowego na dno naczynia, fig. 3 - naczynie z fig. 2, widziane w kierunku strzałki 3 z fig. 2.

Jak przedstawiono na fig. 1, sposób wytwarzania naczynia polega na tym, że na zewnętrznej powierzchni dna naczynia 10 umieszcza się płytę 12, korzystnie z aluminium. Grubość płyty 12 i jej rozmiar muszą być dopasowane do efektu, jaki ma się uzyskać. Następnie na płycie 12 umieszcza się warstwę pokrywową 14 ze stali nierdzewnej, zwykle tego samego typu (AISI 304) z jakiego jest wykonane naczynie 10.

Jak jest pokazane na fig. 1, warstwa pokrywowa 14 ma skierowane do dołu krawędzie 16, za pomocą których aluminiowa płyta 12 (patrz fig. 2) w gotowym naczyniu 10 jest całkowicie przykryta. Należy jednak zaznaczyć, że warstwa pokrywowa 14 nie musi mieć krawędzi 16. W takim przypadku, po ukształtowaniu maczynia, widoczna jest płyta 12 o dobrej przewodności cieplnej, która jest nie przykryta.

Według wynalazku, na warstwę pokrywową 14 nakłada się nakładkę blaszaną 18. Jeżeli metal nakładki blaszanej 18 jest typu, który uniemożliwia uzyskanie trwałego połączenia pomiędzy nakładką blaszaną 18 i stalą nierdzewną warstwy pokrywowej 14 wskutek podgrzania ich do temperatury bliskiej temperatury topnienia i następnie wywierania nacisku (na przykład stal nierdzewna), na warstwę pokrywową 14 nakłada się również aluminiową folię 22, pokazaną na fig. 1, 2, umieszczoną pomiędzy nakładką blaszaną 18 i warstwą pokrywową 14 w obszarze odpowiadającym temu, w którym konieczne jest uzyskanie trwałego połączenia.

Aluminiową folię 22 korzystnie nakłada się uprzednio na powierzchnię nakładki blaszanej 18, która ma być skierowana w stronę warstwy pokrywowej 14. Aluminiową folię 22 korzystnie wykonuje się poprzez napylanie aluminium na jedną powierzchnię nakładki blaszanej 18.

174 679

Nakładka blaszana 18 korzystnie jest ze stali nierdzewnej tego typu, z jakiej jest wykonany pojemnik 10 i/lub warstwa pokrywowa 14, ale również może być innego typu, nawet niekoniecznie ze stali nierdzewnej. Może być z żelaza, aluminium, miedzi, tytanu, mosiądzu, niklu lub innych metali, zależnie od zamierzonych rezultatów.

Nakładka blaszana 18 ma dowolny kształt, zależny od rodzaju wzoru, który ma być uzyskany na zewnętrznej powierzchni dna naczynia 10. Na przykład stosując nakładkę blaszaną o kształcie okrągłym, wielokątnym lub gwiazdy, sposobem według wynalazku uzyskuje się na zewnętrznej powierzchni dna naczynia wzór okrągły, wielokątny lub w kształcie gwiazdy.

Zamiast jednej nakładki blaszanej 18, jak w pokazanym przypadku, korzystnie nakłada się kilka nakładek blaszanych o dobranym kształcie, które układa się na warstwie pokrywowej 14 w taki sposób, że uzyskuje się żądany efekt estetyczny.

Po nałożeniu nakładki blaszanej 18, i ewentualnie aluminiowej folii 22, otrzymuje się zespół 20 składający się z poszczególnych, wyżej wymienionych części, jak pokazano na fig. 1. W praktyce poszczególne części zespołu 20 są tymczasowo utrzymywane w połączeniu ze sobą za pomocą co najmniej jednego punktu zgrzewanego.

W następnej kolejności ogrzewa się zespół 20 do temperatury bliskiej ale niższej niż temperatura topnienia aluminium, z któregojest wykonana płyta 12. Następnie zespół 20 montuje się na typowym stemplu (nie pokazany), po czym wywiera się na zespół 20 nacisk udarowy za pomocą tłocznika (również nie pokazany) łącząc poszczególne części składowe dna.

Na figurze 2 przedstawiono naczynie 10 w końcowym stadium wywierania nacisku Wskutek nacisku udarowego wywieranego przez tłocznik i wskutek ogrzania zespołu 20 do wyższej temperatury we wcześniejszym etapie, zarówno aluminiowa płyta 12 jak i warstwa pokrywowa 14 ulegają deformacji. Jeżeli, jak wspomniano, grubość i objętość płyty 12 jest dobrana zgodnie z ustalonymi warunkami, cała przestrzeń pomiędzy dnem pojemnika 10 i warstwą pokrywową 14 jest wypełniona poprzez utworzenie warstwy przejściowej 12'. Jak to jest widoczne na fig. 2, nakładka blaszana 18 również może być wtłoczona lub osadzona w warstwie pokrywowej 14, która z kolei jest częściowo osadzona w warstwie przejściowej 12'.

Jak to jest widoczne na fig. 2, po ogrzaniu zespołu 20 i wywarciu udarowego nacisku poszczególne nakładki blaszane 18 są zagłębione w warstwie pokrywowej 14 ze stali nierdzewnej, która w związku z tym jest odkształcona. Płyta 12 o dobrej przewodności cieplnej podobnie odkształca się zgodnie z deformacją warstwy pokrywowej 14.

Grubość płyty 12 przed nałożeniem nakładki blaszanej 18 musi być nie mniejsza niż suma grubości nakładki blaszanej 18, aluminiowej folii 22 i warstwy pokrywowej 14 ze stali nierdzewnej tak, żeby podczas wywierania nacisku płyta 12 mogła odkształcić się w wystarczającym stopniu, aby pomieścić wgłąbioną warstwę pokrywową 14 i nakładkę blaszaną 18.

Na figurze 3 przedstawiono przykładowy wygląd zewnętrznej powierzchni dna naczynia 10 z fig. 2. Na dnie jest ukształtowana szczelina 24, która otacza nakładkę blaszaną 18. Szczelina 24, do kompensowania liniowej rozszerzalności, która ogranicza jeden (jeżeli zastosowano tylko jedną nakładkę 18) lub wiele (jeżeli zastosowano więcej nakładek 18) obszarów ukształtowanych przez poszczególne zagłębione nakładki 18 ma za zadanie skompensowanie skutków liniowej rozszerzalności termicznej. Jednocześnie uzyskuje się ozdobny wzór w postaci wygrawerowanych linii oddających kształt nakładek 18. W przypadku zastosowania nakładek blaszanych 18 ze stali nierdzewnej, powierzchnia w obrębie tych obszarów ma ten sam kolor jak pozostała zewnętrzna powierzchnia dna naczynia 10. Nawet w tym przypadku korzystnie te obszary mają inny wygląd niż pozostała część powierzchni. Jest to uzyskiwane poprzez stosowanie innej obróbki wykańczającej dla tych obszarów niż dla pozostałej części zewnętrznej powierzchni dna naczynia 10, na przykład wcześniejszego polerowania nakładek blaszanych 18 lub odwrotnie. Podobnie niektóre obszary nakładek blaszanych 18 korzystnie mają polerowaną powierzchnię, a inne nie, zgodnie z żądanym końcowym efektem estetycznym.

Korzystnie nakładki blaszane 18 są z metalu o innej barwie niż stal nierdzewna i dzięki temu możliwe jest uzyskanie bardzo zróżnicowanego efektu estetycznego. Dno naczynia 10 posiada wtedy różnobarwny wzór.

W celu zapobieżenia osadzaniu się brudu w szczelinach 24 otaczających nakładki blaszane 18, korzystnie dobiera się je jako bardzo wąskie. Szerokość tych szczelin zalezy od

174 679 grubości nakładek blaszanych 18. Im cieńsza jest nakładka blaszana 18, tym węższa może być szczelina 24. Nie należy również stosować zbyt grubych nakładek 18 ze względu na przewodność ciepła.

W szczególnym przypadku pokazanym na fig. 3, nakładka blaszana 18 również zawiera różne otwory o trzech różnych średnicach. W szczególności, nakładka blaszana 18 ma cztery okrągłe otwory 26, cztery mniejsze okrągłe otwory 28 i środkowy otwór 30 o największej średnicy. Każdy z otworów 26, 28, 30 jest otoczony okrągłą szczeliną. Jak to widać na fig. 3 wewnątrz otworów 26, 28, 30 jest ułożona w jednej płaszczyźnie z nakładką blaszaną 18, nierdzewna stal pośredniej warstwy 14. W innym korzystnym przykładzie wykonania otwory 26, 28, 30 są przykryte inną nakładką blaszaną, zwłaszcza z innego metalu niż nakładka blaszana 18.

Nakładka blaszana 18 korzystnie jest z metalu o dużej przenikalności magnetycznej, dzięki czemujest zapewniony nie tylko żądany wzór na zewnętrznej powierzchni naczynia 10, ale także możliwość ogrzewania naczynia 10 za pomocą indukcji magnetycznej. W szczególności nakładka blaszana 18 może być ze stali nierdzewnej AISI 340. która ma wysoką przenikalność magnetyczną. W tym przypadku, dodatkowo do już wymienionych przyczyn (zapewnienia odpowiednio cienkiej szczeliny otaczającej nakładkę blaszaną w związku z warunkami przenoszenia ciepła) istnieją jeszcze inne powody stosowania stosunkowo cienkiej magnesowalnej nakładki blaszanej 18. Po pierwsze wiadomo, że im cieńsza jest nakładka blaszana 18, tym wyższa jest wydajność ogrzewania za pomocą indukowanych prądów. Ponadto im cieńsza jest nakładka blaszana 18 tym mniejsze są naprężenia odkształcenia wywierane na dno dna, dzięki czemu zabezpiecza się lub co najmniej zmniejsza dopuszczalną wartość wspomnianych naprężeń odkształcenia występujących w typowych naczyniach ze stali nierdzewnej ogrzewanych za pomocą indukcji magnetycznej. Dlatego nie ma potrzeby wykonywania cieńszych podstaw dla takich naczyń kuchennych.

W tym przypadku kształt i wielkość nakładki blaszanej 18 oraz wybór wzoru otrzymywanego na dnie zależy od wymagań stawianych dobrej wydajności grzewczej naczyń kuchennych ogrzewanych za pomocą indukcji magnetycznej.

Nakładka blaszana 18 korzystnie może być przygotowana z pewnej liczby części z różnych metali, na przykład z kilku warstw różnych metali. Zwłaszcza może być przygotowana z dostępnego laminatu składającego się z dwóch lub więcej warstw różnych metali.

Alternatywnie nakładka 18 jest wykonana z laminatu wielowarstwowego, którego jedna warstwa zewnętrzna stanowi aluminiową folię 22, a druga warstwa zewnętrzna stanowi nakładkę blaszaną 18.

W przypadku stosowania wielowarstwowej nakładki blaszanej 18, uzyskuje się naczynie kuchenne dobrze ogrzewane przez indukcję magnetyczną, jeżeli co najmniej jedna z warstw nakładki blaszanej 18 jest z metalu mającego wysoką przenikalność magnetyczną.

Jeżeli istotne jest uzyskanie wzoru na wewnętrznej powierzchni dna naczynia 10, nakłada się na tę wewnętrzną powierzchnię dna naczynia 10 co najmniej jedną dodatkową wewnętrzną nakładkę blaszaną (nie pokazana), która ma kształt i wymiary potrzebne do uzyskania żądanego wzoru, analogicznie jak nakładkę blaszaną 18.

Ze względu na wymaganie odporności na chemiczne reakcje z kwasami i solami zawartymi w żywności, praktycznie te wewnętrzne nakładki blaszane mogą być tylko ze stali nierdzewnej lub tytanu. Z tego powodu pomiędzy wewnętrznymi nakładkami blaszanymi i dnem naczynia muszą być umieszczone dodatkowe arkusze folii aluminiowej. Wielkość tych dodatkowych arkuszy aluminiowej folii odpowiada obszarom, na które są nałożone na wewnętrzną powierzchnię dna nakładki blaszane.

W celu uzyskania naczynia kuchennego, w którym płaska część wewnętrznej powierzchni dna ma dużą odporność korozyjną, nakłada się dodatkową nakładkę blaszaną ze stali nierdzewnej o dobrej odporności korozyjnej lub tytanu na co najmniej całą płaską część wewnętrznej części dna. Praktycznie ta dodatkowa nakładka blaszana jest okrągła, a jej średnica jest równa średnicy płaskiej części wewnętrznej powierzchni dna naczynia.

Naczynie kuchenne wytworzone opisanym sposobem korzystnie jest poddawane obróbce wykańczającej, takiej jak polerowanie poszczególnych części i mocowanie uchwytów.

174 679

^g· ¹

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Naczynie kuchenne, zawierające pojemnik ze stali nierdzewnej, który na zewnętrznej powierzchni dna ma warstwę pośrednią pokrytą warstwą pokrywową, znamienne tym, że ma co najmniej jedną nakładkę blaszaną (18) umieszczoną na warstwie pokrywowej (14), która ma kształt i położenie dopasowane do zamierzonego wzoru zewnętrznej powierzchni dna naczynia (10).
2. Naczynie według zastrz. 1, znamienne tym, że pomiędzy nakładką blaszaną (18) i warstwą pokrywową (14) jest umieszczona aluminiowa folia łącząca (22).
3. Naczynie według zastrz. 2, znamienne tym, że każda nakładka blaszana (18) zawiera kilka części z różnych metali.
4. Naczynie według zastrz. 3, znamienne tym, że każda część nakładki blaszanej (18) ma budowę warstwową.
5. Naczynie według zastrz. 1, znamienne tym, że na wewnętrznej powierzchni dna naczynie ma co najmniej jedną dodatkową, wewnętrzną nakładkę blaszaną umieszczoną w jednej płaszczyźnie z wewnętrzną powierzchnią dna naczynia (10), przy czym kształt i usytuowanie wewnętrznej nakładki blaszanej są dopasowane do zamierzonego wzoru wewnętrznej powierzchni dna naczynia (10).
6. Naczynie według zastrz. 5, znamienne tym, że pomiędzy wewnętrzną nakładką blaszaną i wewnętrzną powierzchnią dna naczynia (10) jest umieszczona aluminiowa loha łącząca.
7. Naczynie według zastrz. 6, znamienne tym, że każda wewnętrzna nakładka blaszana zawiera kilka części z różnych metali.
8. Naczynie według zastrz. 7, znamienne tym, że każda część wewnętrznej nakładki blaszanej ma budowę warstwową.
9. Sposób wytwarzania naczynia kuchennego, w którym kształtuje się pojemnik ze stali nierdzewnej, umieszcza się na zewnętrznej powierzchni dna pojemnika metalową płytę o dobrej przewodności cieplnej, zwłaszcza z aluminium, następnie nakłada się na płytę warstwę pokrywową ze stali nierdzewnej, ogrzewa się otrzymany zespół do temperatury bliskiej i niższej niż temperatura topnienia płyty, a potem wywiera się nacisk udarowy na zespół doprowadzając do trwałego połączenia pomiędzy poszczególnymi częściami składowymi dna, znamienny tym, że po nałożeniu warstwy pokrywowej (14) na płycie (12) i przed ogrzewaniem zespołu (20) umieszcza się na warstwie pokrywowej (14) co najmniej jedną nakładkę blaszaną (18), na którą materiał dobiera się o temperaturze topnienia niższej niż temperatura topnienia materiału płyty (12), a kształt i usytuowanie dobiera się zależnie od zamierzonego wzoru.
10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że pomiędzy nakładką blaszaną (18) i warstwą pokrywową (14) umieszcza się aluminiową folię (22).
11. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że poszczególne nakładki blaszane (18) wytwarza się z tego samego metalu.
12. Sposób według zastrz. 11, znamienny tym, że każdą nakładkę blaszaną (18) zestawia się z kilku części z różnych metali.
13. Sposób według zastrz. 12, znamienny tym, że części nakładki blaszanej (18) zestawia się w postaci warstw.
14. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że nakładkę blaszaną (18) wytwarza się z wcześniej ukształtowanej wielowarstwowej blachy.
15. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że aluminiową folię (22) nakłada się wcześniej na nakładce blaszanej (18) za pomocą napylania aluminium.
16. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że nakładkę blaszaną (18) kształtuje się wraz z aluminiową folią z wielowarstwowej blachy, której jedną zewnętrzną warstwę stanowi warstwa aluminium, a drugą zewnętrzną warstwę stanowi materiał nakładki blaszanej (18).

174 679
17. Sposób według zastrz. 14, znamienny tym, że co najmniej część nakładki blaszanej (18) kształtuje się z metalu o dużej przenikalności magnetycznej
18. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że co najmniej część nakładki blaszanej (18) kształtuje się ze stali nierdzewnej o dużej przenikalności magnetycznej.
19. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że przed ogrzewaniem zespołu (20) umieszcza się na wewnętrznej powierzchni dna naczynia (10) co najmniej jedną dodatkową wewnętrzną nakładkę blaszaną, którą wytwarza się z materiału o temperaturze topnienia niższej niż temperatura topnienia materiału płyty (12), zaś jej zewnętrzną powierzchnię wytwarza się z metalu o dobrej odporności na korozję i umieszcza się ją w jednej płaszczyźnie z wewnętrzną powierzchnią dna naczynia (10), natomiast kształt i usytuowanie dobiera się zależnie od zamierzonego wzoru.
20. Sposób według zzsttz. 19, znamienny tym, żż pomiędzy wewnętrzną nakładką blaszaną i dnem naczynia (10) umietncna się aluminiową folię łączącą.
21. Sposób według zastrz. 19, znamienny tym, że poszczególne wewnętrzne nakładki blaszane wytwarza się z różnych metali.
22. Sposób według zastrz. 21, znamienny tym, że każdą wewnętrzną nakładkę blaszaną zestawia się z kilku części z różnych metali.
23. Sposób według zastrz. 22, znamienny tym, że części wewnętrznej nakładki blaszanej zestawia się w postaci warstw.
24. Sposób według zastrz. 23, znamienny tym, że wewnętrzną nakładkę blaszaną wytwarza się z wcześniej ukształtowanej wielowarstwowej blachy.
25. Sposób według zastrz. 20, znamienny tym, że aluminiową folię nakłada się wcześniej na wewnętrznej nakładce blaszanej za pomocą napylania aluminium.
26. Sposób według zastrz. 20, znamienny tym, że wewnętrzną nakładkę blaszaną kształtuje się wraz z aluminiową folią z wielowarstwowej blachy, której jedną zewnętrzną warstwę stanowi warstwa aluminium, a drugą zewnętrzną warstwę stanowi wewnętrzna nakładka blaszana (18).
27. Sposób według zastrz. 19, znamienny tym, że zewnętrzną warstwę wewnętrznej nakładki blaszanej wytwarza się z materiału mającego dobrą odporność na korozję pod wpływem żywności.
28. Sposób według zastrz. 27, znamienny tym, że zewnętrzną warstwę wewnętrznej nakładki blaszanej wytwarza się z tytanu i/lub stali nierdzewnej AISI316L.