PL174892B1

PL174892B1 - Urządzenie do mocowania napiętego arkusza materiału

Info

Publication number: PL174892B1
Application number: PL94312214A
Authority: PL
Inventors: Hans-Ulrich Grünig; Guido Kreuzer; Eckhard Napp
Original assignee: Anton Hurtz Gmbh U Co Kg
Priority date: 1993-06-29
Filing date: 1994-06-24
Publication date: 1998-09-30
Also published as: CZ334595A3; GR3022620T3; ES2098152T3; EP0706458B1; PL312214A1; EP0706458A1; CH687604A5; US5794528A; DK0706458T3; WO1995001261A1; ATE149016T1; DE59401836D1

Abstract

Twórcy wynalazku: Hans-Ulrich Grünig, Schwarzenburg, CH Guido Kreuzer, Viersen, DE Eckhard Napp, Grefrath, DE (74) Pelnomocnik: Dziamowska Monika, POLSERVICE 1. Urzadzenie do mocowania napietego arku- sza materialu, zwlaszcza tkaniny, zawierajace rame napinajaca z elementów ksztaltowych, z których kaz- dy ma w przylegajacej do arkusza materialu powierz- chni biegnacy wzdluz elementu ksztaltowego rowek, w którym umieszczone sa elementy mocujace, utrzy- mujace arkusz materialu w stanie napietym, znamien- ne tym, ze elementy mocujace stanowi zlozona z pierwszego preta (7) 1 drugiego preta (8) para wspól- pracujacych ze soba, sztywnych pretów o okraglym przekroju, rozciagajacych sie co najmniej na cz e s c i dlugosci rowka (6) elementu ksztaltowego (2,3,4,5), przy czym drugi pret (8) jest umieszczony pomiedzy arkuszem materialu (18) 1 czescia powierzchni rowka (6), zas napiety arkusz materialu (18) jest owiniety wokól pierwszego preta ( 7), wspartego w rowku (6) na wystepie (13), natomiast pomiedzy czescia po- wierzchni pierwszego preta (7) i czescia powierzchni rowka (6) znajduje sie klinowe zaglebienie (21), w któ- rym przy napietym arkuszu materialu (18) pierwszy pret (7) jest zakleszczony wraz z drugim pretem (8). Fig. 4 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do mocowania napiętego arkusza materiału, zwłaszcza tkaniny.

174 892

Zwłaszcza w dziedzinie sitodruku stosowane są ramy napinające, na których rozpinana jest tkanina sitodrukowa. Rozpinanie tej tkaniny musi odbywać się z zachowaniem zadanego na wstępie naciągu i w sposób bardzo równomierny.

Znane rozwiązanie, umożliwiające spełnienie tego wymogu, polega na tym, że tkanina jest rozpinana na ramie napinającej przy pomocy znanego urządzenia napinającego, w stanie napiętym sklej ana z ramą, po czym suszona. Następnie ramę napinaj ącą wraz z rozpiętą na niej tkaniną zdejmuje się z urządzenia napinającego. Postępowanie takie jest o tyle niekorzystne, że przy ponownym użyciu ramy napinającej usuwa się naklejoną tkaninę, po czym ramę napinającą należy oczyścić za pomocą odpowiednich rozpuszczalników, które z kolei wymagają utylizacji. Ponadto nie wszystkie tkaniny, stosowane na przykład w sitodruku, nadają się do klejenia. Dotyczy to zwłaszcza tkanin, które przed rozpinaniem podlegają obróbce, na przykład są pokrywane powłokami.

W niemieckim opisie patentowym nr DE-A-32 39319 przedstawiono urządzenie zaciskowe do ram sitodrukowych. Na powierzchni elementów kształtowych, z których składa się rama, znajduje się biegnący wzdłuż obwodu rowek, w który wciska się wklęsły, taśmowy element zaciskowy, przy czym wraz z tym elementem zaciskowym w rowek wciskana jest również tkanina. Za pomocą tego urządzenia trudno jest uzyskać równomierne napięcie z zachowaniem wymaganej siły napinającej, przede wszystkim dlatego, że nie jest możliwe napinanie po osadzeniu elementu zaciskowego. Element zaciskowy służy raczej do przytrzymywania tkaniny.

Z amerykańskiego opisu patentowego nr US-A-3 553 862 znana jest rama napinająca, w której umieszczone są elementy kształtowe o regulowanym położeniu. Te regulowane elementy kształtowe są zaopatrzone we wzdłużny rowek, w który wkłada się tkaninę, zaciskając ją za pomocą jednego lub dwóch prętów. Pręty te są wykonane ze sprężystego materiału, którego odkształcanie powoduje wywieranie nacisku na mocowaną tkaninę. Po zaciśnięciu tkaniny można uzyskać wymaganą siłę napinającą, przesuwając odpowiednie elementy kształtowe. Opisana rama napinająca umożliwia równomierne napięcie tkaniny. Mocowanie na ramie napinającej może odbywać się bez udziału kleju. Jednak fakt, że materiał można napinać wewnątrz ramy napinającej, znacznie utrudnia i zwiększa koszty jej wykonania.

Zadanie wynalazku polega na opracowaniu ramy napinającej, umożliwiającej równomierne rozpinanie tkaniny i jej mocowanie za pomocą prostych elementów mocujących, a także charakteryzującej się prostotą i niskimi kosztami wytwarzania.

Urządzenie do mocowania napiętego arkusza materiału, zwłaszcza tkaniny, zawierające ramę napinającą z elementów kształtowych, z których każdy ma w przylegającej do arkusza materiału powierzchni biegnący wzdłuż elementu kształtowego rowek, w którym umieszczone są elementy mocujące, utrzymujące arkusz materiału w stanie napiętym, według wynalazku charakteryzuje się tym, że elementy mocujące stanowi złożona z pierwszego pręta i drugiego pręta para współpracujących ze sobą, sztywnych prętów o okrągłym przekroju, rozciągających się co najmniej na części długości rowka elementu kształtowego, przy czym drugi pręt jest umieszczony pomiędzy arkuszem materiału i częścią powierzchni rowka, zaś napięty arkusz materiału jest owinięty wokół pierwszego pręta, wspartego w rowku na występie, natomiast pomiędzy częścią powierzchni pierwszego pręta i częścią powierzchni rowka znajduje się klinowe zagłębienie, w którym przy napiętym arkuszu materiału pierwszy pręt jest zakleszczony wraz z drugim prętem.

Korzystnie występ rowka znajduje się w obszarze, graniczącym z powierzchnią elementu kształtowego, po stronie napiętego arkusza materiału, zaś obszar przeciwnej, zewnętrznej powierzchni rowka, graniczący z powierzchnią elementu kształtowego, jest zaopatrzony w wystającą listwę brzegową.

Korzystnie szerokość otworu rowka w obszarze powierzchni ramy pomiędzy występem i listwą brzegową jest większa niż większa średnica jednego z obu prętów i mniejsza niż suma średnic obu prętów.

Korzystnie przy napiętym arkuszu materiału pierwszy pręt spoczywa w obszarze rowka, wychodzącym ze skierowanej w stronę rowka, dolnej powierzchni występu i stanowiącym powierzchnię, której przekrój ma kształt łuku koła o promieniu, odpowiadającym promieniowi

174 892 pierwszego pręta, przy czym oba środki, odpowiadające promieniowi łuku koła i promieniowi pierwszego pręta, pokrywają się ze sobą.

Korzystnie obszar powierzchni rowka, który wraz z powierzchnią pierwszego pręta tworzy klinowe zagłębienie, ma w przekroju kształt łuku koła, przy czym promień tego łuku koła jest większy niż suma promienia pierwszego pręta i średnicy drugiego pręta, zaś środek tego łuku koła jest przesunięty względem środka o zadany na wstępie wymiar w kierunku powierzchni ramy.

Korzystnie co najmniej jeden z obu prętów jest co najmniej na jednym końcu zaopatrzony w końcówkę do nasadzania dźwigni obrotowej, obracającej pręt.

Korzystnie elementy kształtowe ramy mają biegnący wzdłuż całej ich długości rowek i są połączone ze sobą w narożach ramy tak, że czoło jednego elementu kształtowego przylega do dłuższego boku sąsiedniego elementu kształtowego.

Korzystnie elementy kształtowe ramy mają biegnący wzdłuż całej ich długości rowek, przy czym każdy z elementów kształtowych jest na obu końcach zaopatrzony w zukosowania, które przy połączonych elementach kształtowych stykają się ze sobą, zaś w narożach składającej się ze zukosowanych elementów kształtowych ramy umieszczone są otwory, stanowiące przedłużenia rowków do obsadzenia dźwigni obrotowej i do nasadzenia jej na końcówkę pręta.

Korzystnie elementy kształtowe ramy mają biegnący wzdłuż całej ich długości rowek, przy czym każdy z elementów kształtowych jest na obu końcach zaopatrzony w zukosowania, które przy połączonych elementach kształtowych stykają się ze sobą, zaś naroża są podzielone wzdłuż płaszczyzny przekroju, prostopadłej do powierzchni ramy i zukosowań oraz przebiegającej po wewnętrznej stronie dwóch, zbiegających się w narożu rowków.

Korzystnie pierwszy pręt i drugi pręt mają różne średnice.

Korzystnie promień pierwszego pręta jest mniejszy lub większy niż promień łuku koła, wychodzącego z dolnej powierzchni występu.

Korzystnie obszar rowka, do którego przylega pierwszy pręt przy napiętym arkuszu materiału, jest pokryty powłoką o innym współczynniku tarcia.

Korzystnie urządzenie jest umieszczone w zewnętrznym obwodzie obracanej i blokowanej rolki naciągowej ramy napinającej do sitodruku.

Korzystnie co najmniej jeden z prętów jest wyprofilowany w kształcie gwintu, rozciągającego arkusz materiału w kierunku końców pręta.

Korzystnie co najmniej jeden koniec rowka elementu kształtowego jest co najmniej częściowo zasłonięty, zaś ruchy prętów, co najmniej w kierunku poprzecznym, są ograniczone za pomocą urządzenia przytrzymującego.

Korzystnie urządzenie przytrzymujące stanowi jarzmo, w którym pręty są prowadzone za pomocą współosiowych trzpieni.

Urządzenie do mocowania napiętego arkusza materiału, zwłaszcza tkaniny, zawierające ramę napinającą z elementów kształtowych, z których każdy ma w przylegającej do arkusza materiału powierzchni biegnący wzdłuż elementu kształtowego rowek, w którym umieszczone są elementy mocujące, utrzymujące arkusz materiału w stanie napiętym, według wynalazku odznacza się również tym, ze elementy mocujące stanowi złożona z pierwszego pręta i drugiego pręta para współpracujących ze sobą, sztywnych prętów o okrągłym przekroju, rozciągających się co najmniej na części długości rowka elementu kształtowego, przy czym napięty arkusz materiału jest owinięty wokół drugiego pręta i dociśnięty przezeń do części powierzchni rowka i do pierwszego pręta, zaś pierwszy pręt jest wsparty w rowku o występ, natomiast pomiędzy częścią powierzchni pierwszego pręta i częścią powierzchni rowka znajduje się klinowe zagłębienie, w którym przy napiętym arkuszu materiału pierwszy prętjest zakleszczony wraz z drugim prętem.

174 892

Korzystnie przy napiętym arkuszu materiału pierwszy pręt spoczywa w obszarze rowka, wychodzącym ze skierowanej w stronę rowka, dolnej powierzchni występu i stanowiącym powierzchnię, której przekrój ma kształt łuku koła o promieniu, odpowiadającym promieniowi pierwszego pręta, przy czym oba środki, odpowiadające promieniowi łuku koła i promieniowi pierwszego pręta, pokrywają się ze sobą.

Korzystnie elementy kształtowe ramy maj ą biegnący wzdłuż całej ich długości rowek, przy czym każdy z elementów kształtowych jest na obu końcach zaopatrzony w zukosowania, które przy połączonych elementach kształtowych stykają się ze sobą, zaś w narożach składającej się ze zukosowanych elementów kształtowych ramy umieszczone są otwory, stanowiące przedłużenia rowków do obsadzenia dźwigni obrotowej i do nasadzenia jej na końcach pręta.

Korzystnie elementy kształtowe ramy maj ą biegnący wzdłuż całej ich długości rowek, przy czym każdy z elementów kształtowych jest na obu końcach zaopatrzony w zukosowania, które przy połączonych elementach kształtowych stykają się ze sobą, zaś naroża są podzielone wzdłuż płaszczyzny przekroju, prostopadłej do powierzchni ramy i zukosowań oraz przebiegającej po wewnętrznej stronie dwóch, zbiegających się w narożu rowków.

Korzystnie pierwszy pręt i drugi pręt mają różne średnice.

Urządzenie do mocowania napiętego arkusza materiału, zwłaszcza tkaniny, zawierające ramę napinającą z elementów kształtowych, z których każdy ma w przylegającej do arkusza materiału powierzchni biegnący wzdłuż elementu kształtowego rowek, w którym umieszczone są elementy mocujące, utrzymujące arkusz materiału w stanie napiętym, według wynalazku charakteryzuje się również tym, ze elementy mocujące stanowi złożona z pierwszego pręta i drugiego pręta para współpracujących z sobą, sztywnych prętów o okrągłym przekroju, rozciągających się co najmniej na części długości rowka elementu kształtowego, przy czym napięty arkusz materiału jest owinięty wokół drugiego pręta i dociśnięty przezeń do części powierzchni rowka i do drugiego pręta, zaś drugi pręt jest wsparty w rowku o występ, natomiast pomiędzy częścią powierzchni pierwszego pręta i częścią powierzchni rowka znajduje się klinowe zagłębienie, w którym przy napiętym arkuszu materiału pierwszy pręt jest zakleszczony wraz z drugim prętem.

Korzystnie przy napiętym arkuszu materiału pierwszy pręt spoczywa w obszarze rowka, wychodzącym ze skierowanej w stronę rowka, dolnej powierzchni występu i stanowiącym

174 892 powierzchnię, której przekrój ma kształt łuku koła o promieniu, odpowiadającym promieniowi pierwszego pręta, przy czym oba środki, odpowiadające promieniowi łuku koła i promieniowi pierwszego pręta, pokrywają się ze sobą.

Korzystnie elementy kształtowe ramy mają biegnący wzdłuż całej ich długości rowek i są połączone są sobą w narożach ramy tak, że czoło jednego elementu kształtowego przylega do dłuższego boku sąsiedniego elementu kształtowego.

Korzystnie pierwszy pręt i drugi pręt mają różne średnice.

Rowek jest korzystnie ukształtowany w taki sposób, że część powierzchni pierwszego pręta, włożonego w rowek, i część powierzchni rowka tworzą wspólnie zagłębienie o kształcie klinowym, w które wkłada się drugi pręt. Tkanina oplata przy tym pierwszy pręt. Ten pierwszy pręt jest podczas napinania tkaniny dociskany do występu, znajdującego się w rowku. W celu napięcia tkaniny pierwszy pręt jest obracany w kierunku, który sprawia, że drugi pręt unosi się w kierunku otwierającego się klina. Umożliwia to przeciąganie tkaniny przez rowek wokół pierwszego pręta w celu jej napięcia. Gdy pierwszy pręt zostanie przekręcony w drugim kierunku, drugi pręt jest wciskany w klin, co powoduje zaklinowanie pierwszego pręta przez drugi i wspólnie z nim. Dzięki temu uzyskuje się optymalne zamocowanie napiętego materiału.

Skierowany w stronę powierzchni odpowiedniego elementu kształtowego otwór rowka jest korzystnie ograniczony przez występ i sąsiadującą z występem listwę brzegową. Osiągana w ten sposób szerokość otworu jest większa niż większa średnica jednego z obu prętów, a jednocześnie mniejsza niż suma średnic obu prętów razem. W zaklinowanym położeniu obu prętów, a zatem przy napiętej tkaninie, uniemożliwia to wydostanie się jednego lub obu prętów z rowka. Dzięki temu uzyskuje się optymalne zabezpieczenie napiętej tkaniny przed poluzowaniem.

Obszar rowka, w którym po napięciu materiału spoczywa pierwszy pręt, ma korzystnie kształt odpowiadający kształtowi drążka. Zapewnia to optymalne zaciśnięcie materiału.

174 892

Przekrój powierzchni obszaru rowka, która tworzy zewnętrzną stronę klinowego zagłębienia, ma korzystnie kształt łuku koła, którego promień jest nieznacznie większy niż suma promienia pierwszego pręta i średnicy drugiego pręta. W celu uzyskania kształtu klina środek tego łuku koła jest lekko przesunięty do powierzchni ramy względem środka pierwszego pręta, jeżeli ten przylega do występu.

Inne korzystne wykonanie wynalazku polega na tym, że oba pręty są na jednym lub obu końcach wyposażone w element kształtowy, na który nasadza się dźwignię obrotową do przekręcania odpowiedniego pręta. Jeżeli tkanina jest napięta, można wówczas w celu zakleszczenia prętów obrócić drugi pręt w taki sposób, że zagłębi się on bardziej w klinowe zagłębienie, wskutek czego po zwolnieniu urządzenia napinającego tkanina będzie już zakleszczona, co zapobiega jej cofaniu.

Możliwe jest również napięcie tkaniny w żądanym kierunku wyłącznie poprzez obrót pierwszego pręta.

Przedmiot wynalazku został uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia złożoną z elementów kształtowych ramę napinającą w ujęciu perspektywicznym, fig. 2 - element kształtowy ramy napinającej w obszarze rowka w przekroju, fig. 3 przekrój według fig. 2, przy czym pierwszy pręt jest umieszczony w rowku, fig. 4 - przekrój według fig. 2, przy czym drugi pręt jest umieszczony w rowku, fig. 5 - przekrój według fig. 2, z ułożonym w rowku pierwszym i drugim prętem przed rozpoczęciem napinania tkaniny, fig. 6 - przekrój według fig. 2, przy czym oba pręty są zaklinowane w rowku, fig. 7 - inną postać wykonania elementów kształtowych w przekroju, fig. 8 - następną postać wykonania narożnego połączenia elementów kształtowych w celu utworzenia ramy napinającej, fig. 9 - następną postać wykonania narożnego połączenia elementów kształtowych w celu utworzenia ramy napinającej, fig. 10, 11 - obszar rowka o odmiennym wykonaniu szczegółów i odmiennym prowadzeniu materiału w formie arkusza, w ujęciach odpowiadających fig. 6. Zaś fig. 12 - zastosowanie elementu kształtowego jako urządzenia do napinania plandeki samochodu ciężarowego w ujęciu schematycznym.

Przedstawiona na fig. 1 rama napinająca składa się z czterech elementów kształtowych 2, 3, 4, 5, tworzących w zasadzie płaski prostokąt. Elementy kształtowe 2, 3, 4, 5 są połączone w taki sposób, że czoło jednego elementu kształtowego styka się z zakończeniem dłuższego boku sąsiedniego elementu kształtowego. W każdym z elementów kształtowych 2, 3, 4, 5, w jego przylegającej do arkusza materiału powierzchni, znajduje się rowek 6, biegnący wzdłuż danego elementu kształtowego 2, 3, 4, 5. W efekcie przedstawionego na fig. 1 połączenia elementów kształtowych 2, 3,4, w każdym z naroży ramy napinającej 1 rowek 6 kończy się po zewnętrznej stronie ramy napinającej 1.

W każdy z rowków 6 włożony jest pierwszy pręt 7 i drugi pręt 8, przy czym rowek ma odpowiedni kształt, cojest opisane poniżej. Oba pręty 7, 8 są korzystnie zaopatrzone na końcach w pojedyncze elementy kształtowe 9, w niniejszym przykładzie wykonania o kształcie sześciokąta. Oba pręty 7,8 mogą wychodzić z jednej strony poza rowek 6, wystając lekko poza krawędź ramy napinającej 1. Umożliwia to nasadzenie na sześciokątną końcówkę odpowiedniego pręta 7 lub 8 nie przedstawionego klucza, za pomocą którego obraca się odpowiedni pręt 7 lub 8, przy czym cel tego obrotu jest również przedstawiony poniżej.

Na figurze 2 przedstawiony jest kształt przekroju rowka 6 w elementach kształtowych 2, 3, 4, 5. Wewnętrzna powierzchnia 10 rowka 6, położona od wewnętrznej strony 11 złożonej z elementów kształtowych 2,3,4,5 ramy napinającej, jest w obszarze graniczącym z powierzchnią 12, do której przylega napinany materiał, zaopatrzona w występ 13. Ze spodu występu 13 wychodzi ograniczająca rowek 6 powierzchnia, której przekrój ma kształt łuku koła 14 o promieniu R. Środek łuku 14 jest oznaczony jako M2. Począwszy od tuku 14 wewnętrzna powierzchnia rowka 6 biegnie prostopadle do wewnątrz, do powierzchni 12.

Zewnętrzną powierzchnię 15 rowka 6 stanowi powierzchnia, której przekrój ma również kształt łuku koła 16 o promieniu R2 i środku M1. Środek M1 jest przesunięty w stosunku do środka M2 o wymiar a w kierunku powierzchni 12 rowka 6. Wymiar a jest równy w przybliżeniu jednej dziesiątej średnicy pierwszego pręta 7. Zakończenie łuku 16 względem powierzchni 12 stanowi listwa brzegowa 17.

174 892

Rozpinany na ramie napinającej 1 arkusz materiału 18 można ułożyć na ramie napinającej w taki sposób, że zasłania on rowki 6 odpowiednich elementów kształtowych 2,3,4, 5. W rowku 6 układa się wówczas pierwszy pręt 7, przy czym pierwszy pręt 7 przylega do wciśniętego również w rowek 6 arkusza materiału l8, co widać na fig. 3. Ograniczony występem 13 i listwą brzegową 17 otwór rowka 6 (patrz fig. 2) ma szerokość nieznacznie większą niż średnica pierwszego pręta 7. Promień R1 pierwszego pręta 7 odpowiada w zasadzie promieniowi R (fig. 2).

Po włożeniu pierwszego pręta 7 w rowek 6 zewnętrzny koniec 19 arkusza materiału 18 jest zawijany, co na fig. 3 przedstawiono linią przerywaną i oznaczono jako 19'.

W tak powstały otwór rowka 6 wprowadza się teraz, jak pokazano na fig. 4, drugi pręt 8. Średnica tego drugiego pręta 8 jest taka sama, jak średnica wspomnianego już pierwszego pręta 7. Uniesiony zewnętrzny koniec 19 jest wówczas ponownie odwijany na zewnątrz.

Drugi pręt 8 dochodzi wówczas do łuku 16 rowka 6, jak widać na fig. 5. Zewnętrzny koniec 19 arkusza materiału 18 można teraz zamocować w znanym, nie przedstawionym tutaj urządzeniu napinającym, po czym naciągnąć go w kierunku strzałki 20.

Przy napinaniu arkusza materiału 18 pierwszy pręt 7 jest podnoszony z podstawy rowka do momentu, gdy zostanie zatrzymany na łuku 14 rowka 6. Drugi pręt 8 zapobiega dalszemu przesuwaniu się pierwszego pręta 7. Napinanie arkusza materiału 18 w kierunku strzałki 20, jak to przedstawiono na fig. 6, powoduje obrót pierwszego pręta 7 w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, wskutek czego drugi pręt 8 jest dociskany w kierunku klinowego zagłębienia 21, utworzonego z powierzchni pierwszego pręta 7 i łuku 16. Gdy na zewnętrzny koniec 19 przestaje działać naciąg, pierwszy pręt 7 ma tendencję do obracania się w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, wskutek czego drugi pręt 8 jest wciskany do dołu w klinowe zagłębienie 21, co powoduje zaklinowanie drugiego pręta 8, a co za tym idzie, również pierwszego pręta 7. W efekcie napięty arkusz materiału 18 jest utrzymywany w stanie naprężonym.

Zaklinowanie drugiego pręta 8 w klinowym zagłębieniu 21 można wspomóc w ten sposób, że drugi pręt 8 obraca się w położeniu przedstawionym na fig. 6 za pomocą nasadzonego na sześciokątną końcówkę 9 (fig. 1) klucza w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara.

Napinanie arkusza materiału 18 może odbywać się również w sposób, że w stanie przedstawionym na fig. 6 pierwszy pręt 7 jest przekręcany za pośrednictwem sześciokątnej końcówki 9 (fig. 1) w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Tarcie arkusza materiału 18 na pierwszym pręcie 7 jest wystarczające do osiągnięcia żądanego stopnia napięcia arkusza materiału 18. Po zakończeniu tak przeprowadzonego napinania następuje zaklinowanie pierwszego pręta 7 i drugiego pręta 8 w opisany powyżej sposób.

Oba pręty 7, 8 biegną przez całą długość rowka 6 i są wykonane ze sztywnego materiału, na przykład metalu.

Przedstawione na fig. 7 elementy kształtowe 2, 3, 4, 5 mają postać pustych elementów kształtowych 22, przy czym zwykle w jednym narożu znajduje się rowek 6 o odpowiednim kształcie. Tego rodzaju pusty element kształtowy 22 można otrzymać na przykład metodą wyciskania aluminium.

Odmienną niż wariant opisany w odniesieniu do fig. 1 postać wykonania narożnego połączenia dwóch sąsiednich elementów kształtowych przedstawiono na fig. 8. Elementy kształtowe, na przykład 2 i 3, są na końcach zaopatrzone w zukosowanie 23. W celu połączenia obu elementów kształtowych 2, 3 są one przykładane do siebie zukosowaniami 23 i łączone w znany sposób. Aby pierwszy pręt 7 ewentualnie drugi pręt 8, ułożone w odpowiednich rowkach 6, można było teraz obrócić za pomocą dźwigni obrotowej, w narożu połączenia obu elementów kształtowych 2, 3 umieszczone są dwa otwory 24, 25, które rozpoczynają się na zewnętrznej stronie ramy, zaś kończą w odpowiednich rowkach 6. Te otwory 24, 25 leżą zatem w osiach odpowiednich rowków 6.

Kolejny wariant wykonania narożnego połączenia dwóch sąsiednich elementów kształtowych przedstawiony jest na fig. 9. Oba elementy kształtowe, na przykład 2, 3, są tak samo zaopatrzone w zukosowanie 23 i połączone ze sobą w sposób, opisany w odniesieniu do fig. 8. Aby dźwignia miała dostęp do pierwszego pręta 7 i drugiego pręta 8, które są ułożone w rowkach 6, obszar naroża jest podzielony wzdłuż płaszczyzny przekroju 26. Ta płaszczyzna przekroju jest prostopadła do powierzchni ramy i powierzchni zukosowania 23 i biegnie po wewnętrznej stronie

174 892 obu, zbiegających do naroża, rowków 6. Oba rowki 6 wychodzą zatem z płaszczyzny przekroju 26. Zapewniony jest wobec tego dostęp klucza do pierwszego pręta 7 i drugiego pręta 8.

Jeżeli pierwszy pręt 7 i drugi pręt 8 nie sięgają w przedstawionych narożnych połączeniach elementów kształtowych poza krawędź ramy, można w odpowiednim końcu rowka w obszarze sześciokątnej końcówki pręta umieścić wybranie, umożliwiające nasadzenie klucza na sześciokątną końcówkę pręta. Zamiast tego można we wszystkich wykonaniach prętów 7,8 zastosować uruchamianie przy pomocy wielokąta wewnętrznego.

Przedstawiony na fig. 10, 11 obszar rowka jest podobny do pokazanych na fig. 2 do 7. W szczególności rowek 6 składa się z powierzchni w kształcie łuku koła 16, z którą łączy się z jednej strony poprzez łuk 14 występ 13, z drugiej zaś strony poprzez łuk 27 o mniejszym promieniu płaska ścianka 10, która rozciąga się aż po wysokość występu 13 i na której można również umieścić listwę brzegową 17, ograniczającą otwór rowka 6. To, czy łuk 16 lub ścianka 10 tworzą zewnętrzną, czy też wewnętrzną stronę rowka 6, zależy od tego, po której stronie płaszczyzny rysunku zamocowany jest arkusz materiału 18. Mocowanie to można zrealizować przy pomocy dowolnego łożyska oporowego, na przykład równoległego do występu 13, oddzielnego pręta i temu podobnych, jeżeli arkusz materiału 18 ma postać plandeki samochodu ciężarowego lub płachty namiotowej W tym przypadku należałoby w jakiś sposób zamocować element kształtowy 2, aby przy napinaniu arkusza materiału 18 nie mógł się on przesuwać w kierunku łożyska oporowego, udaremniając tym samym napinanie materiału. Jeżeli element kształtowy 2 stanowi część ramy napinającej do sitodruku, wówczas powierzchnia 12 jest tą powierzchnią, z którą styka się napinany materiał i na której jest rozpinany. Zgodnie z tym strzałka 20 oznacza kierunek, w którym jest naciągany arkusz materiału 18, aby następnie być przytrzymanym przez znajdujące się w rowku 6 pręty 7, 8. Odpowiednio do tego na fig. 10 ścianka 10 tworzy zewnętrzną, a łuk 16 wewnętrzną stronę rowka 6, podczas gdy na fig. 11 łuk 16 tworzy zewnętrzną, a ścianka 10 wewnętrzną stronę rowka 6.

Pręty 7, 8 są, podobnie jak w opisanych uprzednio przykładach wykonania, prętami sztywnymi, wyposażonymi w razie potrzeby w opisane powyżej elementy kształtowe, na przykład sześciokątną końcówkę pod klucz. Mają one tę samą średnicę i, w odniesieniu do wymiarów rowka 6, również tę samą wielkość, co pręty 7, 8 opisanych wcześniej wykonań. Przyjęto przy tym, że rowek 6 ma w obszarze łuku 16 aż po występ 13 ten sam kształt i wymiary, co w wykonaniach, opisanych uprzednio. Z prętów 7, 8 przyjęto i oznaczono jako pierwszy ten pręt, który sąsiaduje z arkuszem materiału 18, rozpiętym na zewnątrz elementu kształtowego 2.

Na fig. 10 przedstawiono pierwszy pręt 7 poniżej występu 13 w pozycji zakleszczenia z drugim prętem 8. W przeciwieństwie do opisanych uprzednio wykonań z fig. 2 do 7 arkusz materiału 18 opasuje drugi pręt 8. Napinanie i klinowanie prętów 7, 8 odbywa się w ten sposób, że najpierw rozpościera się arkusz materiału 18 nad rowkiem 6, po czym wciska go drugim prętem 8 w rowek 6 do chwili, gdy pręt 8 i sąsiadujący z nim fragment arkusza materiału 18 znajdą się w pobliżu podstawy rowka. Następnie umieszcza się pierwszy pręt 7 między arkuszem materiału 18 i powierzchnią 12 występu 13 i wsuwa go w rowek 6 lub umieszcza wewnątrz rowka 6, na przykład w obszarze łuku 14 poniżej występu 13. Sposób umieszczania pręta 7 jest zależny od możliwości. Jeżeli arkusz materiału 18 można odchylić podobnie do fig. 3, w tym przypadku w kierunku ścianki 10, wówczas pręt 7 można włożyć poprzecznie. Możliwe jest również wsuwanie pręta 7 w kierunku wzdłużnym pod arkusz materiału 18. Po umieszczeniu prętów 7, 8 w rowku 6 wolny koniec arkusza materiału 18 ciągnie się w kierunku strzałki 20, co powoduje uniesienie pręta 8. Unoszony jest przy tym także pręt 7, ponieważ odstęp między prętem 8 i łukiem 16 jest tak dobrany, że pręt 7 nie może się w nim zmieścić. Przy unoszeniu pręta 8 jest on obracany w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Odpowiednio do tego pręt 7 obraca się w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara. Proces ten trwa tak długo, aż pręt 8 wejdzie w klinowe zagłębienie 21 pomiędzy częścią powierzchni pierwszego pręta 71 częścią powierzchni rowka 6 lub ścianki 10. Odpowiednio do tego zagłębienie 21 biegnie prostopadle do płaszczyzny rysunku. Klinowe zagłębienie 21 może być bardziej ostre lub bardziej rozwarte, zależnie od tego, czy ścianka 10 jest mniej lub bardziej nachylona względem pionu. W następstwie tego ujście rowka 6 jest mniejsze lub większe. Fig. 10 pokazuje mniejsze nachylenie ścianki 10, działające na zasadzie samohamowania, powodującego zaklinowanie

174 892 prętów 7,8. Klinowanie ewentualnie blokowanie prętów 7,8 w sensie samohamowania następuje pod działaniem występu 13 w chwili, gdy na zewnętrzny koniec 19 arkusza materiału 18 przestanie działać naciąg. Wówczas materiał ten próbuje obrócić pręt 8 zgodnie z ruchem wskazówek zegara, natomiast pręt 7 przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, co powoduje zaklinowanie drugiego pręta 8 z pierwszym prętem 7. W ten sposób arkusz materiału 18 jest utrzymywany w stanie napiętym.

Na fig. 11 rozpięty na zewnątrz elementu kształtowego 2 arkusz materiału 18 jest umieszczony z prawej strony, wskutek czego pierwszy pręt 7 jest w przeciwieństwie do fig. 4 umieszczony z prawej strony pręta 8. Wkładanie prętów 7, 8 odbywa się w przykładzie wykonania według fig. 11 podobnie, jak to przedstawiono na podstawie fig. 3 do 5. Najpierw arkusz materiału 18 rozpościera się nad otworem rowka 6, po czym pierwszy pręt 7 wciska arkusz materiału 18 do dołu w rowek 6. Następnie koniec 19 materiału można ustawić w położenie zbliżone do oznaczonego na fig. 3 jako 19', aby umożliwić włożenie pręta 8. Jeżeli teraz pociągnie się za koniec 19 arkusza materiału 18, pręt 7 unosi się, obracając jednocześnie w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, przy czym unoszony jest również pręt 8, ponieważ przejście między prętem 7 i łukiem 16 jest zbyt małe, by pręt 8 mógł opaść na dół. Jeżeli pręt 7 nie będzie mógł być dalej ciągnięty w górę lub obracany, wówczas puszcza się materiał 18, którego naprężenie powoduje wówczas obrót pręta 7 w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, wskutek czego drugi pręt 8 obraca się w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara. Ponieważ jednak pierwszy pręt 7 tworzy z obszarem powierzchni rowka 6 ewentualnie łuku 16 klinowe zagłębienie 21, oba pręty 7, 8 klinują się ze sobą.

Zależnie od doboru materiału elementów urządzenia ewentualnie ramy napinającej i zależnie od współczynnika tarcia arkusza materiału 18 konieczne może okazać się zróżnicowanie kształtów poszczególnych elementów, aby poprawić lub w ogóle osiągnąć opisane działanie elementów, a zatem pożądane napięcie materiału 18. Przykładowo może okazać się konieczne, by pręty 7, 8 miały różne średnice. Nie owinięty materiałem pręt w przykładzie wykonania fig. 6 ma przykładowo większą średnicę, aby zapobiec zbyt szybkiemu zablokowaniu obu prętów 7, 8 przy ciągnięciu za koniec 19 materiału 18. Materiał 18 można wtedy lepiej naciągnąć. W tym sensie korzystne może okazać się również, jeżeli promień Ri pierwszego pręta 7 jest mniejszy lub większy niż promień R łuku 14, który wychodzi ze spodu występu 13. Odpowiednie zmniejszenie tarcia pierwszego pręta 7 o łuk 14 może również zapobiec przedwczesnemu zaklinowaniu prętów 7, 8. W związku z tym obszar rowka 6, do którego przylega pierwszy pręt 7 po naciągnięciu materiału, można pokryć powłoką, zmieniającą współczynnik tarcia tego obszaru.

Urządzenie można korzystnie zastosować do sitodruku w połączeniu ze znaną ramą napinającą w ten sposób, że umieszcza się je na zewnętrznym obwodzie obracanej i blokowanej rolki napinającej. Oba sztywne pręty chwytają i przytrzymują arkusz materiału 18, po czym przekręca się i blokuje rolkę napinającą, naciągając arkusz materiału 18.

Korzystny jest fakt, że urządzenie do mocowania napiętego arkusza materiału nie musi być stosowane w połączeniu z ramą napinającą, lecz możnaje również wykorzystać do napinania na przykład plandeki samochodu ciężarowego. Szczególnie w tym przypadku, ale również wówczas, gdy rama napinająca jest ramą do sitodruku według fig. 1, należy zadbać o to, by pręty 7, 8 nie mogły wypaść z rowka 6. Zapobiega temu wykonanie urządzenia przedstawione na fig. 12, ukazującej część elementu kształtowego w widoku bocznym. Jeden koniec elementu kształtowego 2 jest zaopatrzony w jarzmo 28, które co najmniej częściowo zasłania otwarty koniec rowka 6. Wskutek tego pręty 7, 8 nie mogą wyślizgnąć się z rowka 6 elementu kształtowego 2, gdy jest on ustawiony pionowo. Jarzmo 28 stanowi element przytrzymujący, który ogranicza wzdłużny ruch prętów 7, 8. Ponadto jednak należy zadbać o to, by pręty 7, 8 nie mogły wypadać z otworu rowka 6, gdy jest on ustawiony na przykład poziomo według fig. 12, co może mieć miejsce w przypadku urządzenia do napinania plandeki samochodu ciężarowego, jeżeli element kształtowy 2 jest zamocowany na samochodzie zgodnie z rysunkiem, to jest z otworem rowka 6 skierowanym w bok. W takich lub podobnych przypadkach jarzmo 28 jest zaopatrzone w szczelinę prowadzącą 29, w której za pomocą trzpieni 30, 31 prowadzone są pręty 7, 8. Szczelina prowadząca 29 rozciąga

174 892 się wewnątrz rowka 6 poziomo ewentualnie równolegle do wzdłużnego kierunku przekroju z fig. 6. .

Na zewnątrz rowka 6 szczelina prowadząca 29 jest skierowana ukośnie do dołu i może zawierać wybrania 32 do umieszczenia trzpieni prowadzących 30, 31 prętów 7, 8, jeżeli nie znajdują się one wewnątrz rowka 6. Pierwszy pręt 7 jest wówczas umieszczony niżej, podczas gdy drugi pręt 8 leży w pobliżu rowka. Aby naciągnąć arkusz materiału 18 ewentualnie plandekę, jej koniec 19 przeciąga się między powierzchnią 12 i położonym blisko rowka prętem 8. Następnie pręt 8 wsuwa się, wciskając materiał 18 w rowek 6, w przedstawione na fig. 12, bliższe podstawie rowka położenie, ewentualnie nieco niżej, po czym można włożyć pręt 7. Na zakończenie ciągnie się za wolny koniec 19 materiału 18, powodując jego naprężenie.

Praktyczne wykonanie trzpieni prowadzących 30, 31 polega na odsądzeniu końców prętów 7, 8, przy czym pierścień Seegera zapewnia określone ustawienie prętów 7, 8 w kierunku wzdłużnym. Ten sam efekt osiąga się, umieszczając na końcach prętów 7, 8 śruby z łbami, które zachodzą za jarzmo 28, patrząc od strony pręta. Jeżeli oba końce rowka wyposaży się w jarzma, nie jest wymagane zaczepianie o jarzmo 28 Na fig. 12 przedstawiono jarzmo 28 w wersji zamkniętej. Jest to konieczne tylko wówczas, gdy nie można w inny sposób zapobiec niepożądanemu wypadaniu prętów 7, 8 ze szczeliny prowadzącej 29.

174 892

Fig. 3

Fig. 2

Fig. 4

174 892

Fig. 8

Rg. 9

174 892

FIG.12

Z), ^Qp^ti ¹⁷⁴^

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Urządzenie do mocowania napiętego arkusza materiału, zwłaszcza tkaniny, zawierające ramę napinającą z elementów kształtowych, z których każdy ma w przylegającej do arkusza materiału powierzchni biegnący wzdłuż elementu kształtowego rowek, w którym umieszczone są elementy mocujące, utrzymujące arkusz materiału w stanie napiętym, znamienne tym, że elementy mocujące stanowi złożona z pierwszego pręta (7) i drugiego pręta (8) para współpracujących ze sobą, sztywnych prętów o okrągłym przekroju, rozciągających się co najmniej na części długości rowka (6) elementu kształtowego (2, 3, 4, 5), przy czym drugi pręt (8) jest umieszczony pomiędzy arkuszem materiału (18) i częścią powierzchni rowka (6), zaś napięty arkusz materiału (18) jest owinięty wokół pierwszego pręta (7), wspartego w rowku (6) na występie (13), natomiast pomiędzy częścią powierzchni pierwszego pręta (7) i częścią powierzchni rowka (6) znajduje się klinowe zagłębienie (21), w którym przy napiętym arkuszu materiału (18) pierwszy pręt (7) jest zakleszczony wraz z drugim prętem (8).
2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że występ (13) rowka (6) znajduje się w obszarze, graniczącym z powierzchnią (12) elementu kształtowego (2, 3, 4, 5), po stronie napiętego arkusza materiału, zaś obszar przeciwnej, zewnętrznej powierzchni rowka (6), graniczący z powierzchnią (12) elementu kształtowego (2,3,4,5), jest zaopatrzony w wystającą listwę brzegową (17).
3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że szerokość otworu rowka (6) w obszarze powierzchni (12) ramy (1) pomiędzy występem (13) i listwą brzegową (17) jest większa niż większa średnica jednego z obu prętów (7, 8) i mniejsza niż suma średnic obu prętów (7, 8).
4. Urządzenie według według zastrz. 1, znamienne tym, że przy napiętym arkuszu materiału (18) pierwszy pręt (7) spoczywa w obszarze rowka (6), wychodzącym ze skierowanej w stronę rowka (6), dolnej powierzchni występu (13) i stanowiącym powierzchnię, której przekrój ma kształt łuku koła (14) o promieniu (R), odpowiadającym promieniowi (Ri) pierwszego pręta (7), przy czym oba środki (M2; Mi), odpowiadające promieniowi (R) łuku koła (14) i promieniowi (Ri) pierwszego pręta (7), pokrywają się ze sobą.
5. Urządzenie według zastrz, 1, znamienne tym, że obszar powierzchni rowka (6), który wraz z powierzchnią pierwszego pręta (7) tworzy klinowe zagłębienie (21), ma w przekroju kształt łuku koła (16), przy czym promień (R2) tego łuku koła (16) jest większy niż suma promienia (Ri) pierwszego pręta (7) i średnicy drugiego pręta (8), zaś środek (Mi) tego łuku koła (16) jest przesunięty względem środka (M2) o zadany na wstępie wymiar (a) w kierunku powierzchni (12) ramy (1).
6. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że co najmniej jeden z obu prętów (7, 8) jest co najmniej na jednym końcu zaopatrzony w końcówkę (9) do nasadzania dźwigni obrotowej, obracającej odpowiedni pręt (7, 8).
7. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że elementy kształtowe (2,3,4,5) ramy (1) mają biegnący wzdłuż całej ich długości rowek (6) i są połączone ze sobą w narożach ramy (1) tak, że czoło jednego elementu kształtowego przylega do dłuższego boku sąsiedniego elementu kształtowego.
8. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że elementy kształtowe (2,3,4,5) ramy (1) mają biegnący wzdłuż całej ich długości rowek (6), przy czym każdy z elementów kształtowych jest na obu końcach zaopatrzony w zukosowania (23), które przy połączonych elementach kształtowych stykają się ze sobą, zaś w narożach składającej się z zukosowanych elementów kształtowych ramy (1) umieszczone są otwory (24, 25), stanowiące przedłużenia odpowiednich rowków (6) do obsadzenia dźwigni obrotowej 1 nasadzenia jej na końcówkę (9) odpowiedniego pręta (7, 8).
9. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że elementy kształtowe (2, 3,4,5) ramy (1) mają biegnący wzdłuż całej ich długości rowek (6), przy czym każdy z elementów kształtowych

174 892 jest na obu końcach zaopatrzony w zukosowania (23), które przy połączonych elementach kształtowych stykają się ze sobą, zaś naroża są podzielone wzdłUż płaszczyzny przekroju (26), prostopadłej do powierzchni (12) ramy i odpowiednich zukosowań (23) oraz przebiegającej po wewnętrznej stronie dwóch, zbiegających się w odpowiednim narożu rowków (6).
10. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że pierwszy pręt (7) i drugi pręt (8) mają różne średnice.
11. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że promień (Ri) pierwszego pręta (7) jest mniejszy niż promień (R) łuku koła (14), wychodzącego z dolnej powierzchni występu (13).
12. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że promień (Ri) pierwszego pręta (7) jest większy niż promień (R) łuku koła (14), wychodzącego z dolnej powierzchni występu (13).
13. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że obszar rowka (6), do którego przylega pierwszy pręt (7) przy napiętym arkuszu materiału (18), jest pokryty powłoką o innym współczynniku tarcia.
14. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że jest ono umieszczone w zewnętrznym obwodzie obracanej i blokowanej rolki naciągowej ramy napinającej do sitodruku.
15. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że co najmniej jeden z prętów (7,8) jest wyprofilowany w kształcie gwintu, rozciągającego arkusz materiału (18) w kierunku końców pręta.
16. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że co najmniej jeden koniec rowka (6) elementu kształtowego (2, 3,4,5) jest co najmniej częściowo zasłonięty, zaś ruchy prętów (7, 8), co najmniej w kierunku poprzecznym, są ograniczone za pomocą urządzenia przytrzymującego.
17. Urządzenie według zastrz. 16, znamienne tym, że urządzenie przytrzymujące stanowi jarzmo (28), w którym pręty (7, 8) są prowadzone za pomocą współosiowych trzpieni (30, 31).
18. Urządzenie do mocowania napiętego arkusza materiału, zwłaszcza tkaniny, zawierające ramę napinającą z elementów kształtowych, z których każdy ma w przylegającej do arkusza materiału powierzchni biegnący wzdłuż elementu kształtowego rowek, w którym umieszczone są elementy mocujące, utrzymujące arkusz materiału w stanie napiętym, znamienne tym, że elementy mocujące stanowi złożona z pierwszego pręta (7) i drugiego pręta (8) para współpracujących ze sobą, sztywnych prętów o okrągłym przekroju, rozciągających się co najmniej na części długości rowka (6) elementu kształtowego (2,3,4,5), przy czym napięty arkusz materiału (18) jest owinięty wokół drugiego pręta (8) i dociśnięty przezeń do części powierzchni rowka (6) i do pierwszego pręta (7), zaś pierwszy pręt (7) jest wsparty w rowku (6) o występ (13), natomiast pomiędzy częścią powierzchni pierwszego pręta (7) i częścią powierzchni rowka (6) znajduje się klinowe zagłębienie (21), w którym przy napiętym arkuszu materiału (18) pierwszy pręt (7) jest zakleszczony wraz z drugim prętem (8).
19. Urządzenie według zastrz. 18, znamienne tym, że występ (13) rowka (6) znajduje się w obszarze, graniczącym z powierzchnią (12) elementu kształtowego (2, 3, 4, 5), po stronie napiętego arkusza materiału, zaś obszar przeciwnej, zewnętrznej powierzchni rowka (6), graniczący z powierzchnią (12) elementu kształtowego (2,3,4,5), jest zaopatrzony w wystającą listwę brzegową (17).
20. Urządzenie według zastrz. 18, znamienne tym, że szerokość otworu rowka (6) w obszarze powierzchni (12) ramy (1) pomiędzy występem (13) i listwą brzegową (17) jest większa niż większa średnica jednego z obu prętów (7, 8) i mniejsza niż suma średnic obu prętów (7,8).
21. Urządzenie według zastrz. 18, znamienne tym, że przy napiętym arkuszu materiału (18) pierwszy pręt (7) spoczywa w obszarze rowka (6), wychodzącym ze skierowanej w stronę rowka (6), dolnej powierzchni występu (13) i stanowiącym powierzchnię, której przekrój ma kształt łuku koła (14) o promieniu (R), odpowiadającym promieniowi (Ri) pierwszego pręta (7), przy czym oba środki (M2; Mi), odpowiadające promieniowi (R) łuku koła (14) i promieniowi (Ri) pierwszego pręta (7), pokrywają się ze sobą.
22. Urządzenie według zastrz. 18, znamienne tym, że co najmniej jeden z obu prętów (7, 8) jest co najmniej na jednym końcu zaopatrzony w końcówkę (9) do nasadzania dźwigni obrotowej, obracającej odpowiedni pręt (7, 8).
23. Urządzenie według zastrz. 18, znamienne tym, że elementy kształtowe (2, 3, 4, 5) ramy (1) mają biegnący wzdłuż całej ich długości rowek (6) 1 są połączone ze sobą w narożach

174 892 ramy (1) tak, że czoło jednego elementu kształtowego przylega do dłuższego boku sąsiedniego elementu kształtowego.
24. Urządzenie według zastrz. 18, znamienne tym, że elementy kształtowe (2, 3, 4, 5) ramy (1) mają biegnący wzdłuż całej ich długości rowek (6), przy czym każdy z elementów kształtowych jest na obu końcach zaopatrzony w zukosowania (23), które przy połączonych elementach kształtowych stykają się ze sobą, zaś w narożach składającej się ze zukosowanych elementów kształtowych ramy (1) umieszczone są otwory (24, 25), stanowiące przedłużenia odpowiednich rowków (6) do obsadzenia dźwigni obrotowej i do nasadzenia jej na końcówkę (9) odpowiedniego pręta (7. 8).
25. Urządzenie według zastrz. 18, znamienne tym, że elementy kształtowe (2, 3, 4, 5) ramy (1) mają biegnący wzdłuż całej ich długości rowek (6), przy czym każdy z elementów kształtowych jest na obu końcach zaopatrzony w zukosowania (23), które przy połączonych elementach kształtowych stykają się ze sobą, zaś naroża są podzielone wzdłuż płaszczyzny przekroju (26), prostopadłej do powierzchni (12) ramy i odpowiednich zukosowań (23) oraz przebiegającej po wewnętrznej stronie dwóch, zbiegających się w odpowiednim narożu rowków (6).
26. Urządzenie według zastrz. 18, znamienne tym, że pierwszy pręt (7) i drugi pręt (8) mają różne średnice.
27. Urządzenie według zastrz. 26, znamienne tym, że promień (Ri) pierwszego pręta (7) jest mniejszy niż promień (R) łuku koła (14), wychodzącego z dolnej powierzchni występu (13).
28. Urządzenie według zastrz. 26, znamienne tym, że promień (Ri) pierwszego pręta (7) jest większy niż promień (R) łuku koła (14), wychodzącego z dolnej powierzchni występu (13).
29. Urządzenie według zastrz. 18, znamienne tym, że obszar rowka (6), do którego przylega pierwszy pręt (7) przy napiętym arkuszu materiału (18), jest pokryty powłoką o innym współczynniku tarcia.
30. Urządzenie według zastrz. 18, znamienne tym, że jest ono umieszczone w zewnętrznym obwodzie obracanej i blokowanej rolki naciągowej ramy napinającej do sitodruku.
31. Urządzenie według zastrz. 18, znamienne tym, że co najmniej jeden z prętów, (7, 8) jest wyprofilowany w kształcie gwintu, rozciągającego arkusz materiału (18) w kierunku końców pręta.
32. Urządzenie według zastrz. 18, znamienne tym, że co najmniej jeden koniec rowka (6) elementu kształtowego (2, 3, 4, 5) jest co najmniej częściowo zasłonięty, zaś ruchy prętów (7, 8), co najmniej w kierunku poprzecznym, są ograniczone za pomocą urządzenia przytrzymującego.
33. Urządzenie według zastrz. 32, znamienne tym, że urządzenie przytrzymujące stanowi jarzmo (28), w którym pręty (7, 8) są prowadzone za pomocą współosiowych trzpieni (30, 31).
34. Urządzenie do mocowania napiętego arkusza materiału, zwłaszcza tkaniny, zawierające ramę napinającą z elementów kształtowych, z których każdy ma w przylegającej do arkusza materiału powierzchni biegnący wzdłuż elementu kształtowego rowek, w którym umieszczone są elementy mocujące, utrzymujące arkusz materiału w stanie napiętym, znamienne tym, że elementy mocujące stanowi złożona z pierwszego pręta (7) i drugiego pręta (8) para współpracujących ze sobą, sztywnych prętów o okrągłym przekroju, rozciągających się co najmniej na części długości rowka (6) elementu kształtowego (2,3,4,5), przy czym napięty arkusz materiału (18) jest owinięty wokół drugiego pręta (8) i dociśnięty przezeń do części powierzchni rowka (6) i do drugiego pręta (7), zaś drugi pręt (8) jest wsparty w rowku (6) o występ (13), natomiast pomiędzy częścią powierzchni pierwszego pręta (7) i częścią powierzchni rowka (6) znajduje się klinowe zagłębienie (21), w którym przy napiętym arkuszu materiału (18) pierwszy pręt (7) jest zakleszczony wraz z drugim prętem (8).
35. Urządzenie według zastrz. 34, znamienne tym, że szerokość otworu rowka (6) w obszarze powierzchni (12) ramy (1) pomiędzy występem (13) i listwą brzegową (17) jest większa niż większa średnica jednego z obu prętów (7, 8) i mniejsza niż suma średnic obu prętów (7, 8).
36. Urządzenie według zastrz. 34, znamienne tym, że przy napiętym arkuszu materiału (18) pierwszy pręt (7) spoczywa w obszarze rowka (6), wychodzącym ze skierowanej w stronę rowka (6), dolnej powierzchni występu (13) i stanowiącym powierzchnię, której przekrój ma kształt łuku kola (14) o promieniu (R), odpowiadającemu promieniowi (Ri) pierwszego pręta (7), przy czym

174 892 oba środki (M2; Mi), odpowiadające promieniowi (R) łuku koła (14) i promieniowi (Ri) pierwszego pręta (7), pokrywają się ze sobą.
37. Urządzenie według zastrz. 34, znamienne tym, że obszar powierzchni rowka (6), który wraz z powierzchnią pierwszego pręta (7) tworzy klinowe zagłębienie (21), ma w przekroju kształt łuku koła (16), przy czym promień (R2) tego łuku koła (16) jest większy niż suma promienia (Ri) pierwszego pręta (7) i średnicy drugiego pręta (8), zaś środek (Mi) tego łuku koła (16) jest przesunięty względem środka (M2) o zadany na wstępie wymiar (a) w kierunku powierzchni (12) ramy (1).
38. Urządzenie według zastrz. 34, znamienne tym, że co najmniej jeden z obu prętów (7, 8) jest co najmniej na jednym końcu zaopatrzony w końcówkę (9) do nasadzania dźwigni obrotowej, obracającej odpowiedni pręt (7, 8).
39. Urządzenie według zastrz. 34, znamienne tym, że elementy kształtowe (2, 3, 4, 5) ramy (1) mają biegnący wzdłuż całej ich długości rowek (6) i są połączone ze sobą w narożach ramy (1) tak, że czoło jednego elementu kształtowego przylega do dłuższego boku sąsiedniego elementu kształtowego.
40. Urządzenie według zastrz. 34, znamienne tym, że elementy kształtowe (2, 3, 4, 5) ramy (1) mają biegnący wzdłuż całej ich długości rowek (6), przy czym każdy z elementów kształtowych jest na obu końcach zaopatrzony w zukosowania (23), które przy połączonych elementach kształtowych stykają się ze sobą, zaś w narożach składającej się ze zukosowanych elementów kształtowych ramy (1) umieszczone są otwory (24, 25), stanowiące przedłużenia odpowiednich rowków (6) do obsadzenia dźwigni obrotowej i do nasadzenia jej na końcówkę (9) odpowiedniego pręta (7, 8).
41. Urządzenie według zastrz. 34, znamienne tym, że elementy kształtowe (2, 3, 4, 5) ramy (1) mają biegnący wzdłuż całej ich długości rowek (6), przy czym każdy z elementów kształtowych jest na obu końcach zaopatrzony w zukosowania (23), które przy połączonych elementach kształtowych stykają się ze sobą, zaś naroża są podzielone wzdłuż płaszczyzny przekroju (26), prostopadłej do powierzchni (12) ramy i odpowiednich zukosowań (23) oraz przebiegającej po wewnętrznej stronie dwóch, zbiegających się w odpowiednim narożu rowków (6).
42. Urządzenie według zastrz. 34, znamienne tym, że pierwszy pręt (7) i drugi pręt (8) mają różne średnice.
43. Urządzenie według zastrz. 42, znamienne tym, że promień (Ri) pierwszego pręta (7) jest mniejszy niż promień (R) łuku koła (14), wychodzącego z dolnej powierzchni występu (13).
44. Urządzenie według zastrz. 42, znamienne tym, że promień (Ri) pierwszego pręta (7) jest większy niż promień (R) łuku koła (14), wychodzącego z dolnej powierzchni występu (i3).
45. Urządzenie według zastrz. 34, znamienne tym, że obszar rowka (6), do którego przylega pierwszy pręt (7) przy napiętym arkuszu materiału (18), jest pokryty powłoką o innym współczynniku tarcia.
46. Urządzenie według zastrz. 34, znamienne tym, że jest ono umieszczone w zewnętrznym obwodzie obracanej i blokowanej rolki naciągowej ramy napinającej do sitodruku.
47. Urządzenie według zastrz. 34, znamienne tym, że co najmniej jeden z prętów, (7, 8) jest wyprofilowany w kształcie gwintu, rozciągającego arkusz materiału (18) w kierunku końców pręta.
48. Urządzenie według zastrz. 34, znamienne tym, że co najmniej jeden koniec rowka (6) elementu kształtowego (2, 3, 4, 5) jest co najmniej częściowo zasłonięty, zaś ruchy prętów (7, 8), co najmniej w kierunku poprzecznym, są ograniczone za pomocą urządzenia przytrzymującego.
49. Urządzenie według zastrz. 48, znamienne tym, że urządzenie przytrzymujące stanowi jarzmo (28), w którym pręty (7, 8) są prowadzone za pomocą współosiowych trzpieni (30, 31).