PL174898B1

PL174898B1 - Koło pojazdu z oponą pneumatyczną

Info

Publication number: PL174898B1
Application number: PL94314876A
Authority: PL
Inventors: Olivier Muhlhoff; Jean-Pierre Pompier
Original assignee: Michelin & Cie
Priority date: 1993-12-08
Filing date: 1994-11-22
Publication date: 1998-10-30
Also published as: EP0733000B1; KR100313053B1; PL314876A1; CN1085594C; WO1995015863A1; KR960706408A; DE69417059D1; EP0733000A1; CN1142801A; ATE177374T1; JPH09506313A; ES2128702T3; AU1219695A; DE69417059T2; BR9408279A; US5749982A; FR2713558A1; FR2713558B1; AU677883B2; CA2178216C

Abstract

1 Kolo pojazdu z opona pneumatyczna zawierajace oprócz opony, obrecz i pierscien utrzymujacy, przy czym opona posiada dwie wzmocnione stopki oraz jest ograniczona wzdluz osi przez brzegi obreczy, odlegle od siebie o wielkosc bedaca szerokoscia obreczy, posiadajaca, patrzac w przekroju poludni- kowym, wzdluz osi na zewnatrz, pierwsze gniazdo i drugie gniaz- do obreczy, przy czym pierwsze gniazdo posiada tworzaca, której zewnetrzny koniec liczac od plaszczyzny równikowej znajduje sie na okregu o srednicy mniejszej od srednicy okregu, na którym znajduje sie wewnetrzny koniec tworzacej liczac od tej samej plaszczyzny, znamienne tym, ze pierwsze gniazdo obreczy (23') jest przedluzone na zewnatrz wzdluz osi obrotu obreczy (2) przez wystep (25') o malej wysokosci (h1), a drugie gniazdo obreczy (23``) posiada tworzaca, której osiowo zewnetrzny koniec liczac od plaszczyzny równikowej (x-x') opony (1) znajduje sie na okregu o srednicy co najmniej równej srednicy okregu, na któ- rym znajduje sie zewnetrzny koniec tworzacej, przy czym drugie gniazdo (23”) swym wystepem (25") o malej wysokosci jest przedluzone osiowo do wewnatrz oraz osiowo na zewnatrz przez kolnierz obreczy (24), przy czym srednica tego kolnierza jest wieksza od srednicy calej czesci obreczy (2) zawartej pomiedzy kolnierzem (24) i brzegiem obreczy promieniowo najblizszym kolnierza (24), natomiast pierscien utrzymujacy (3), w stanie swobodnym, ma ksztalt owalny, korzystnie jest obwodowo nie- rozciagliwy i jest usytuowany na wysiegu obreczy (21), zas opona (1) posiadajaca dwie stopki (12', 12'') ma zarys pierwszej stopki (12') posiadajacy tworzaca (12B), której zewnetrzny koniec li- czac od plaszczyzny równikowej (x-x') opony (1) znajduje sie na okregu o srednicy mniejszej od srednicy okregu, na którym znajduje sie wewnetrzny koniec liczac od tej samej plaszczyzny, oraz zarys drugiej stopki (12") posiadajacy tworzaca (12B), której koniec zewnetrzny liczac od plaszczyzny równikowej (x-x') opony (1) lezy na okregu o srednicy co najmniej równej srednicy okregu, na którym znajduje sie wewnetrzny koniec................... FIG.2 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest koło pojazdu z oponą pneumatyczną, zawierającą oprócz opony obręcz mocującą i pierścień utrzymujący. Najkorzystniej obręcz do mocowania opony powinna być jednoelementowa, zaś opona powinna mieć osnowę promieniową. Obręcz wraz z oponą i ewentualnie pierścieniami utrzymującymi bieżnik opony, stanowi zestawy, które są przydatne w przypadku jazdy przy nienormalnie zmniejszonym ciśnieniu nadmuchiwania względem ciśnienia nominalnego, zwanym ciśnieniem pracy, przy czym to ciśnienie pracy może opaść nawet do zera.

Główne trudności spotykane przy jeździe z zerowym lub niskim ciśnieniem w oponie dotyczą ryzyka odklinowania się stopki opony, a w szczególności odklinowania się stopki po stronie zewnętrznej opony zamontowanej po zewnętrznej stronie pojazdu. Znane zaproponowane sposoby unikania takich odklinowań, a w szczególności te, które przewidują osiowe rozmieszczenie wewnątrz zewnętrznego gniazda obręczy występu lub garbu o małej wysokości, wiążą się ze zwiększeniem trudności przy montażu i demontażu opon.

Jedno z rozwiązań możliwych do zastosowania do problemu odklinowywania się stopki jest opisane we francuskim zgłoszeniu 1139619, dotyczącym zestawu złożonego z opony i obręczy, takich że elastyczne brzegi opony, w przeciwieństwie do klasycznych stopek, obejmują ograniczniki obręczy przeznaczone do utrzymywania brzegów opony w oddaleniu jeden od drugiego. To rozwiązanie wymaga specjalnej osnowy zbrojonej, niezgodnej z własnościami wymaganymi przez obecne opony.

Rozwiązanie przedstawione w opisie patentowym nr DE 85 85 14 zawiera obręcz z dwoma gniazdami obręczy odchylonymi na zewnątrz. Te gniazda obręczy są powiększone wzdłuż osi obrotu koła, przez kołnierze o znormalizowanej wysokości, która jest dużo większa w porównaniu z wysokością występu lub garbu pierwszego gniazda obręczy według niniejszego wynalazku. Ponadto oba gniazda obręczy według w/w rozwiązania sąjednakowe w przeciwieństwie do rozwiązania według wynalazku.

Niektóre dawne rozwiązania przewidują dodanie do obręczy, takiej jak wcześniej opisano, podpory utrzymującej, stanowiącej jej integralną część lub zamocowaną względem niej. Znane są zestawy zawierające obręcze z podporą utrzymującą, zawierające lub nie zawierające garb, opisane na przykład w zgłoszeniu niemieckim 3 626 012 i francuskim 2560 121. Ich zastosowanie nie jest jednak rozpowszechnione, gdyż pomimo pewnego postępu, związane są z nimi trudności montażowe. Wspomniane zgłoszenie

174 898 francuskie opisuje sposób montażu umożliwiający usunięcie licznych trudności: przechylanie i owalizacja jednego z stopek opony umożliwia przejście obręczy, wyposażonej w podporę utrzymującą, do wnętrza opony, jeśli obręcz jest ustawiona w taki sposób, że oś obrotu obręczy jest prostopadła do osi opony, następnie stopki są, z pomocą rowków montażowych umieszczonych osiowo po obu stronach podpory utrzymującej, umieszczane w odpowiednich gniazdach na obręczy.

Jeśli jako S oznaczy się całkowitą szerokość obręczy montażowej mierzoną osiowo pomiędzy końcami dwóch brzegów, jako DJ' - średnicę obręczy mierzoną na poziomie przecięcia stopki obręczy z tworzącą gniazda obręczy w kształcie ściętego stożka, widzianą w przekroju południkowym, jako H' - wysokość podpory mierzoną względem, równolegle, osi obrotu obręczy przechodzącej przez wspomniany punkt przecięcia, jako Db - średnicę stopki opony mierzoną równolegle do płaszczyzny równikowej opony, równolegle przechodzącą przez środek drutówki, opisywane tutaj urządzenie nie może być zastosowane w przypadku, gdy 2nDB jest mniejsze niż 2(DJ+2H'+S), przez co niemożliwe jest rozmieszczenie opony w klasycznej postaci wraz z efektywną wewnętrzną podporą.

Niniejszy wynalazek dotyczy rozwiązań różnych od tych przedstawionych w cytowanym zgłoszeniu, umożliwiających jednocześnie ulepszyć warunki funkcjonowania i stosowania opony o osnowie promieniowej przy jeździe z niewielkim lub zerowym ciśnieniem w oponie, zapewniając lepszą ochronę przed wstrząsami powodowanymi przez podłoże, wspomniane rozwiązanie dotyczy tak obręczy, jak i zestawów tworzonych przez te obręcze i dostosowane do nich opony, wraz z lub bez pierścienia utrzymującego bieżnik, wymiennego lub niewymiennego.

Istota wynalazku

Koło pojazdu z oponą pneumatyczną zawierające oprócz opony, obręcz i pierścień utrzymujący, przy czym opona posiada dwie wzmocnione stopki oraz jest ograniczona wzdłuż osi przez brzegi obręczy, odległe od siebie o wielkość będącą szerokością obręczy, posiadająca, patrząc w przekroju południkowym, wzdłuż osi na zewnątrz, pierwsze gniazdo i drugie gniazdo obręczy, przy czym pierwsze gniazdo posiada tworzącą, której zewnętrzny koniec licząc od płaszczyzny równikowej znajduje się na okręgu o średnicy mniejszej od średnicy okręgu, na którym znajduje się wewnętrzny koniec tworzącej licząc od tej samej płaszczyzny, według wynalazku, charakteryzuje się tym, że pierwsze gniazdo obręczy jest przedłużone na zewnątrz wzdłuż osi obrotu obręczy przez występ o małej wysokości, a drugie gniazdo obręczy posiada tworzącą, której osiowo zewnętrzny koniec licząc od płaszczyzny równikowej opony znajduje się na okręgu o średnicy co najmniej równej średnicy okręgu, na którym znajduje się zewnętrzny koniec tworzącej, przy czym drugie gniazdo swym występem o małej wysokości jest przedłużone osiowo do wewnątrz oraz osiowo na zewnątrz przez kołnierz obręczy, przy czym średnica tego kołnierza jest większa od średnicy całej części obręczy zawartej pomiędzy kołnierzem i brzegiem obręczy promieniowo najbliższym kołnierza, natomiast pierścień utrzymujący, w stanie swobodnym, ma kształt owalny, korzystnie jest obwodowo nierozciągliwy i jest usytuowany na wysięgu obręczy, zaś opona posiadająca dwie stopki ma zarys pierwszej stopki posiadający tworzącą, której zewnętrzny koniec licząc od płaszczyzny równikowej opony znajduje się na okręgu o średnicy mniejszej od średnicy okręgu, na którym znajduje się wewnętrzny koniec licząc od tej samej płaszczyzny, oraz zarys drugiej stopki posiadający tworzącą, której koniec zewnętrzny licząc od płaszczyzny równikowej opony leży na okręgu o średnicy co najmniej równej średnicy okręgu, na którym znajduje się wewnętrzny koniec licząc od tej samej płaszczyzny oraz promieniową osnowę zbrojeniową zamocowaną w każdej stopce do pierścienia wzmacniającego, przy czym osnowa zbrojeniowa posiada przynajmniej w pierwszej stopce, profil południkowy o stałym kierunku krzywizny, do którego styczna, w punkcie styczności z pierścieniem wzmacniającym stopki, tworzy z osią obrotu kąt Φ' otwarty do zewnątrz, o wielkości przynajmniej 70°, a najlepiej większy od 80°C.

Obręcz jednoelementowa ma przynajmniej jeden wysięg przeznaczony do współpracy z pierścieniem utrzymującym bieżnik opony usytuowany wzdłuż osi obrotowej koła pomiędzy końcami wewnętrznymi dwóch gniazd obręczy oraz posiadający ukośną

174 898 względem płaszczyzny równikowej opony tworzącą, której minimalna średnica jest co najmniej równa średnicy części obręczy usytuowanej wzdłuż obrotowej osi koła pomiędzy końcem i brzegiem obręczy w najniższych punktach tworzącej gniazda obręczy.

Obręcz posiada co najmniej jeden rowek montażowy, który usytuowany jest osiowo pomiędzy gniazdami i sąsiaduje z kołnierzem obręczy.

Wysięg usytuowany wzdłuż osi koła sąsiaduje z pierwszym gniazdem obręczy.

Gniazda obręczy posiadają tworzące ściętego stożka, nachylone do osi obrotu pod kątem α' w zakresie od 4° do 30°.

Gniazda obręczy posiadają tworzące ściętego stożka, nachylone do osi obrotu pod różnymi kątami α'.

Wysięg obręczy, współpracujący z nawleczonym pierścieniem utrzymującym, posiada tworzącą cylindryczną, której minimalna średnica jest równa średnicy nominalnej obręczy, przy czym wysięg obręczy jest wyposażony na swym brzegu w wewnętrzny występ pozycjonujący usytuowany wzdłuż osi, służący jako ogranicznik pierścienia utrzymującego.

Osnowa zbrojeniowa posiada, w stanie gotowości roboczej profil południkowy, którego kierunek krzywizny jest stały na całej jego długości, przy czym styczne w punktach styczności (A) tego profilu do pierścieni wzmacniających stopek tworzą z osią obrotu kąty Φ' z przedziału 70°-110°.

Osnowa zbrojeniowa posiada, w stanie gotowości roboczej, profil południkowy, który w pierwszej stopce posiada stały kierunek krzywizny, w przypadku którego styczna, w punkcie styczności, z pierścieniem wzmacniającym pierwszej stopki tworzy z osią obrotu kąt Φ' otwarty na zewnątrz, o wielkości przynajmniej 70°, a najkorzystniej 80°, oraz który w drugiej stopce posiada punkt przegięcia, będący punktem przechodzenia krzywizny wypukłej profilu w krzywiznę wklęsłą tego samego profilu posiadającą styczną w punkcie, tworzącą wraz z osią obrotu kąt Φ', osiowo i promieniowo otwarty na zewnątrz, z przedziału 60° i 90°.

W oponie korzystnie stosowanej w niniejszym wynalazku, zarysy stopek mają kształt ściętych stożków, a każdy zarys tworzy z osią obrotu kąt z przedziału 10° - 45°, otwarty osiowo do wewnątrz i promieniowo na zewnątrz dla zarysu stopki przeznaczonej do montażu w pierwszym gnieździe obręczy, oraz kąt osiowo i promieniowo otwarty na zewnątrz dla zarysu stopki przeznaczonej do montażu w drugim, gnieździe obręczy.

Zwężony koniec stopki, przeznaczony do montażu w pierwszym gnieździe obręczy, może być ścięty lub, inaczej mówiąc, zarys lub podstawa stopki będzie połączona ze stopką z zawężonej strony przez segment prosto nachylony względem prostej równoległej do osi obrotu, pod kątem promieniowo i osiowo otwartym na zewnątrz, mniejszym od 90°, najkorzystniej równym 45^O±5°, zwężony koniec stopki jest częścią stopki odpowiadającą końcowi zarysu stopki najbliższemu osi obrotu, podczas gdy podstawa stopki jest częścią stopki odpowiadającą końcowi gniazda stopki najbardziej oddalonego. Podstawy stopek opony według wynalazku są również z korzyścią przycięte, gniazda stopek są przedłużone osiowo od strony podstaw przez tworzące, ustawione względem osi obrotu pod kątem z przedziału 40°-50°.

Stopki są montowane na obręczy, a w szczególności w gniazdach o kształcie ściętego stożka stopki, przy pewnym mocowaniu. To mocowanie jest zdefiniowane, w przypadku rozważanego zestawu, jako wzajemny stosunek minimalnej średnicy gniazda obręczy o minimalnej średnicy zarysu stopki. To mocowanie jest z korzyścią przynajmniej równe 1,003, nie przekraczając jednak 1,02.

Poza tym, że zestaw według wynalazku rozwiązuje problem odklinowania się stopki przy minimalizacji problemów montażowych opony, szczególna struktura opony, a zwłaszcza stopek opony daje kilka dodatkowych zalet.

Jeśli owalizacja stopki opony jest operacją konieczną przy montażu opony i chociaż struktura niektórych pierścieni wzmacniających stopki, w szczególności drutówek typu oplotowego, umożliwiają łatwą owalizację, to jednak ta operacja nie powinna przekraczać pewnych granic. W szczególności, zbyt wymuszana owalizacja, co miało miejsce w przypadkach zgodnych ze stanem techniki, silnie narusza sztywność drutówki, tak pod wpływem rozciągania, jak i zginania na krawędzi, czy zginania w płaszczyźnie, co się przenosi na własności związane z łatwiejszym odklinowywaniem, sztyWnością, wytrzymałością na zmęczenie stopek i odpornością na rozdarcia. Te własności są utrzymywane przez wynalazek.

Przedmiot wynalazku zostanie uwidoczniony w przykładzie wykonania dla opony, 185/33-16 zamontowanej na obręczy o średnicy 406,4 mm, na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia przekrój południkowy obręczy według wynalazku; fig. 2 - koło pojazdu z oponą pneumatyczną w przekroju południkowym uwidaczniający zestaw, zawierający obręcz, oponę o odpowiedniej strukturze i pierścień utrzymujący bieżnik.

Obręcz 2 o szerokości S mierzonej wzdłuż obrotowej koła pomiędzy jej końcami najbardziej od siebie oddalonymi w płaszczyźnie równikowej X-X', jest uformowana, patrząc od jednego brzegu do drugiego, z występu 25', którego powierzchnia lub ścianka wewnętrzna tworzy z osią obrotu obręczy kąt γ', równy kątowi y powierzchni zewnętrznej 12A zaostrzonego końca stopki 12' opony 1, oraz której średnica Ds, równa 402 mm, jest mniejsza od wewnętrznej średnicy Dt pierścienia wzmacniającego 14, który jest, w opisanym przykładzie, drutówką typu oplotowego. Wysokość h1, mierzona względem osiowo zewnętrznego końca gniazda obręczy 23' jest co najwyżej równa 1,25% średnicy nominalnej D, wspomniana średnica nominalna jest, jak jest to zasadniczo przyjęte i w opisanym przypadku pokazującym obręcz o dwóch gniazdach o tej samej średnicy, średnicą końców gniazd najbardziej promieniowo oddalonych od osi obrotu. Ta średnica nominalna jest równa 406,4 mm.

Występ 25' jest powiększony wzdłuż osi na rysunku w kierunku płaszczyzny równikowej X-X', tzn. do wnętrza obręczy 2 przez gniazdo obręczy 23', którego ścianka przechodzi wzdłuż osi w wysięg 21. Wysięg 21 posiada cylindryczną tworzącą o średnicy D, oraz ta cylindryczna część jest osiowo zaopatrzona od wewnątrz w ogranicznik pozycjonujący 26, który służy, jak sama nazwa wskazuje, do pozycjonowania pierścienia utrzymującego bieżnik, który jest nawlekany na wysięg 21. Wysokość h2 tego ogranicznika, co najwyżej równa 1,.5% średnicy nominalnej D obręczy 2, jest w opisanym przykładzie, równa 5 mm. Osiowa odległość L, mierzona pomiędzy końcem występu 25' i powierzchnią wewnętrzną ogranicznika 26 bliższą do płaszczyzny równikowej x-x', jest równa 103 mm, która to wielkość jest mniejsza od połowy szerokości obręczy 2, równej 215 mm.

Rowek montażowy 22, przedłużający wzdłuż obrotowej osi koła, wysięg 21, wyposażoną w ogranicznik pozycjonujący, posiada głębokość h' o wielkości 50 mm, przy czym ta wysokość h' jest mierzona promieniowo począwszy od osiowej linii wyznaczającej nominalną średnicę D obręczy. Gniazdo obręczy 23, posiadające osiowo wewnątrz występ 25 o wysokości równej w opisanym przypadku 3 mm, oraz osiowo sąsiadujące z zewnętrzną stroną kołnierza 24, uzupełnia obręcz 2. Gniazdo 23 posiada tworzącą, której wewnętrzny koniec od strony płaszczyzny równikowej x-x' znajduje się na okręgu o średnicy mniejszej od średnicy okręgu, na którym znajduje się zewnętrzny koniec od strony płaszczyzny równikowej x-x' tego gniazda 23, zewnętrzny koniec znajduje się na okręgu o średnicy D, która jest jednocześnie średnicą nominalną i średnicą osiowo końcowego punktu gniazda 23' w kierunku do płaszczyzny równikowej x-x'. Jeśli chodzi o kołnierz 24, ma on postać typowych kołnierzy w stosowanych dotychczas obręczach, to znaczy jest utworzony z pierwszej części 24', prostopadłej do osi obrotu obręczy, przy czym pierwsza część 24' jest przedłużona osiowo i promieniowo do zewnątrz przez zakrzywioną część 24. Kołnierz 24 posiada średnicę Df o długości 432 mm, większą od średnicy D wysięgu 21.

Dwa gniazda 23' i 23 posiadają tworzące ściętych stożków, tworzące z osią obrotu obręczy kąt α' z przedziału 4° i 30°, a w przedstawionym przykładzie równy 14°.

Na figurze 2, zestaw posiada obręcz 2, taką jak pokazano na fig. 1, oponę 1 posiadającą stopkę o odpowiedniej strukturze i pierścień 3 utrzymujący bieżnik. Opona 1 posiada bieżnik 10 połączony za pomocą dwóch boków z dwiema stopkami 12' i 12. Jest ona wzmocniona przez promieniową osnowę zbrojeniową 13 utworzoną z jednego płata lin tekstylnych, zaczepionych w każdej stopce 12', 12 poprzez oplecenie wokół pierścienia wzmacniającego 14, który w pokazanym przykładzie jest drutówką typu oplotowego.

174 898

Najwyższą część osnowy zbrojonej stanowi zbrojenie szczytowe 15. Opona 1 ma stosunek kształtu najkorzystniej co najwyżej równy 0,7, a dokładniej mniejszy od 0,5. Przez stosunek kształtu należy rozumieć stosunek H/B osnowy zbrojeniowej 13, gdzie H jest wysokością osnowy zbrojonej 13, a B jest jej maksymalną osiową szerokością. Wysokość H jest odległością promieniową dzielącą punkt T osnowy zbrojonej najbardziej oddalony od osi obrotu linii promieniowej przechodzącej przez środek ciężkości O odcinka pierścienia wzmacniającego 14 najbliższego osi obrotu; w opisanym przypadku wynosi ona 63 mm, a rozważana opona ma stosunek formy równy 0,33. Maksymalna osiowa szerokość B jest równa 190 mm.

Osnowa zbrojona 13 posiada, po stronie zestawu odpowiadającej pierwszemu gniazdu obręczy 23' i w stopce 12', profil południkowy, którego styczna AT do punktu T pierścienia wzmacniającego 14 tworzy wraz z osią obrotu opony otwarty na zewnątrz kąt Φ o wielkości 85°. Osnowa zbrojona 13, po stronie zestawu odpowiadającej drugiemu gniazdu obręczy 23 i w stopce 12, posiada profil południkowy posiadający punkt przegięcia I. Promieniowo ponad tym punktem przegięcia, profil zbrojenia jest wypukły; promieniowo pod punktem przegięcia, profil zbrojenia jest wklęsły i styka się z drutówką 14 w punkcie A, podczas gdy w punkcie I styczna IT' do profilu południkowego tworzy wraz z osią obrotu opony kąt Φ' równy 75°.

Każda stopka 12', 12 o szerokości osiowej porównywalnej z szerokościami znanych i stosowanych stopek, posiada zarys stopki na bazie ściętego stożka 12B, tworzące z osią obrotu kąt a, z przedziału 10° i 45°, w opisanym przypadku równy 22° i większy od kąta a, który jest kątem gniazd obręczy. Po stronie zestawu odpowiadającej pierwszemu gniazdu 23', zarys stopki 12 jest przedłużony osiowo na zewnątrz przez zewnętrzną powierzchnię 12A zwężonego końca stopki 12', oraz osiowo do wewnątrz przez tworzącą ściętego stożka 12C odpowiadającą podstawie stopki 12'. Po stronie zestawu odpowiadającej drugiemu gniazdu 23, zarys stopki 12B jest powiększone wzdłuż obrotowej osi koła na zewnątrz przez tworzącą stożkową 12C podstawy, podczas gdy gniazdo 12B jest od płaszczyzny równikowej x-x' od wewnątrz połączone z wewnętrzną ścianką opony.

Jeśli chodzi o pierścień 3 utrzymujący bieżnik, jego przekrój południkowy ma kształt zbliżony do prostokąta, którego bok promieniowo wewnętrzny jest prostoliniowy, podczas gdy boki brzegowe i bok promieniowo zewnętrzny mogą być lekko zakrzywione. Różnica H' pomiędzy jego promieniem wewnętrznym i zewnętrznym jest równa 31 mm, co stanowi 50% wysokości H opony 1.

Jest on utworzony z wulkanizatu kauczukowego, wzmocnionego odpowiednio promieniowo wewnętrznie i promieniowo zewnętrznie przez zbrojenie 31, utworzone z dwóch warstw lin tekstylnych rozstawionych obwodowo co około 2°. Średnica tego pierścienia utrzymującego jest, w opisanym przypadku, równa średnicy D części obrotowej 21, a pierścień utrzymujący może być łatwo nawlekany na wspomnianą część obrotową.

174 898

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Koło pojazdu z oponą pneumatyczną zawierające oprócz opony, obręcz i pierścień utrzymujący, przy czym opona posiada dwie wzmocnione stopki oraz jest ograniczona wzdłuż osi przez brzegi obręczy, odległe od siebie o wielkość będącą szerokością obręczy, posiadająca, patrząc w przekroju południkowym, wzdłuż osi na zewnątrz, pierwsze gniazdo i drugie gniazdo obręczy, przy czym pierwsze gniazdo posiada tworzącą, której zewnętrzny koniec licząc od płaszczyzny równikowej znajduje się na okręgu o średnicy mniejszej od średnicy okręgu, na którym znajduje się wewnętrzny koniec tworzącej licząc od tej samej płaszczyzny, znamienne tym, że pierwsze gniazdo obręczy (23') jest przedłużone na zewnątrz wzdłuż osi obrotu obręczy (2) przez występ (25') o małej wysokości (h1), a drugie gniazdo obręczy (23) posiada tworzącą, której osiowo zewnętrzny koniec licząc od płaszczyzny równikowej (x-;x') opony (1) znajduje się na okręgu o średnicy co najmniej równej średnicy okręgu, na którym znajduje się zewnętrzny koniec tworzącej, przy czym drugie gniazdo (23) swym występem (25) o małej wysokości jest przedłużone osiowo do wewnątrz oraz osiowo na zewnątrz przez kołnierz obręczy (24), przy czym średnica tego kołnierza jest większa od średnicy całej części obręczy (2) zawartej pomiędzy kołnierzem (24) i brzegiem obręczy promieniowo najbliższym kołnierza (24), natomiast pierścień utrzymujący (3), w stanie swobodnym, ma kształt owalny, korzystnie jest obwodowo nierozciągliwy i jest usytuowany na wysięgu obręczy (21), zaś opona (1) posiadająca dwie stopki (12', 12) ma zarys pierwszej stopki (12') posiadający tworzącą (12B), której zewnętrzny koniec licząc od płaszczyzny równikowej (x-x') opony (1) znajduje się na okręgu o średnicy mniejszej od średnicy okręgu, na którym znajduje się wewnętrzny koniec licząc od tej samej płaszczyzny, oraz zarys drugiej stopki (12) posiadający tworzącą (12B), której koniec zewnętrzny licząc od płaszczyzny równikowej (x-x') opony (1) leży na okręgu o średnicy co najmniej równej średnicy okręgu, na którym znajduje się wewnętrzny koniec licząc od tej samej płaszczyzny oraz promieniową osnowę zbrojeniową (13) zamocowaną w każdej stopce (12', 12) do pierścienia wzmacniającego (14), przy czym osnowa zbrojeniowa (13) posiada przynajmniej w pierwszej stopce (12'), profil południkowy o stałym kierunku krzywizny, do którego styczna (AT), w punkcie styczności (A) z pierścieniem wzmacniającym (14) stopki (12'), tworzy z osią obrotu kąt Φ' otwarty do zewnątrz, o wielkości przynajmniej 70°, a najlepiej większy od 80°.
2. Koło według zastrz. 1, znamienne tym, że obręcz jednoelementowa (2) ma przynajmniej jeden wysięg (21) przeznaczony do współpracy z pierścieniem (3) utrzymującym bieżnik opony (1) usytuowany wzdłuż osi obrotowej koła pomiędzy końcami wewnętrznymi dwóch gniazd obręczy (23') i (23), oraz posiadający ukośną względem płaszczyzny równikowej (x-x') opony (1) tworzącą, której minimalna średnica jest co najmniej równa średnicy części obręczy usytuowanej wzdłuż obrotowej osi koła pomiędzy końcem i brzegiem obręczy w najniższych punktach tworzącej gniazda obręczy (23').
3. Koło według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że obręcz (2) posiada conajmniej jeden rowek montażowy (22), który usytuowany jest osiowo pomiędzy gniazdami (23', 23) i sąsiaduje z kołnierzem obręczy (24).
4. Koło według zastrz. 2 znamienne tym, że wysięg (21) usytuowany wzdłuż osi koła sąsiaduje z pierwszym gniazdem obręczy (23').
5. Koło według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że gniazda obręczy (23', 23) posiadają tworzące ściętego stożka, nachylone do osi obrotu pod kątem α' w zakresie od 4° do 30°.
6. Koło według zastrz. 5, znamienne tym, że gniazda obręczy (23', 23) posiadają tworzące ściętego stożka nachylone do osi obrotu pod różnymi kątami α

174 898
7. Koło według zastrz. 2, znamienne tym, że wysięg obręczy (21), współpracujący z nawleczonym pierścieniem utrzymującym (3), posiada tworzącą cylindryczną, której minimalna średnica (D) jest równa średnicy nominalnej obręczy, przy czym wysięg obręczy (21) jest wyposażony na swym brzegu w wewnętrzny występ pozycjonujący usytuowany wzdłuż osi, służący jako ogranicznik pierścienia utrzymującego (3).
8. Koło według zastrz. 1, znamienne tym, że osnowa zbrojeniowa (13) posiada, w stanie gotowości roboczej profil południkowy, którego kierunek krzywizny jest stały na całej jego długości, przy czym styczne (AT) w punktach styczności (a) tego profilu do pierścieni wzmacniających (14) stopek (12', 12) tworzą z osią obrotu kąty Φ' z przedziału 70°-110°.
9. Koło według zastrz. 1 albo 8, znamienne tym, że osnowa zbrojeniowa (13) posiada, w stanie gotowości roboczej, profil południkowy, który w pierwszej stopce (12') posiada stały kierunek krzywizny, w przypadku którego styczna (AT), w punkcie styczności (A), z pierścieniem wzmacniającym (14) pierwszej stopki (12') tworzy z osią obrotu kąt Φ otwarty na zewnątrz, o wielkości przynajmniej 70°C, a najkorzystniej 80°C, oraz który w drugiej stopce (12) posiada punkt przegięcia (I), będący punktem przechodzenia krzywizny wypukłej profilu w krzywiznę wklęsłą tego samego profilu posiadającą styczną (IT)' w punkcie (I), tworzącą wraz z osią obrotu kąt Φ', osiowo i promieniowo otwarty na zewnątrz, z przedziału 60° i 90°.