PL175027B1

PL175027B1 - Stojak obudowy

Info

Publication number: PL175027B1
Application number: PL94307479A
Authority: PL
Inventors: Richard Voss
Original assignee: Richard Voss Grubenausbau Gmbh; Voss Richard Grubenausbau
Priority date: 1993-07-14
Filing date: 1994-07-09
Publication date: 1998-10-30
Also published as: DE4323462A1; DE4323462C2; PL307479A1; TR28747A; CA2142467A1; CZ65695A3; CN1112369A; US5611646A; WO1995002748A1; AU7120694A

Abstract

1. Stojak obudowy do stosowania w kopal- niach podziemnych w obszarze scian i chodni- ków, z wsuwanymi w siebie wzajemnie stojakiem zewnetrznym i wewnetrznym, przy czym stojak zewnetrzny jest polaczony ze stopa stojaka i kol- nierzem pierscieniowym, zas stojak wewnetrzny z glowica koronowa za pomoca drutów scinanych, natomiast stojak wewnetrzny i tlok z glówka sa zaopatrzone w odpowiadajace sobie wzajemnie gwinty, przy czym stojak zawiera umieszczony na stojaku wewnetrznym zawór zasilajaco-opró- zniajacy oraz wbudowany w glow ice stojaka zawór cisnieniowy, znamienny tym, ze zawór zasilajaco-oprózn iajacy (40) ma postac otwieralnego zaworu zwrotnego (41), zaopatrzone- go w podwójne przylacze pistoletowe (42, 53), zas na odwrotnym w zgledem stopy (4) stojaka koncu (30) glówki (27) tloka znajduje sie uszczelka (31). F ig .1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest stojak obudowy.

W górnictwie podziemnym i przy budowie tuneli stojaki obudowy, nazywane również stojakami pojedynczymi, służą do stabilizowania pustych przestrzeni, powstałych w trakcie robót górniczych. Znane stojaki obudowy mają postać jedno- lub kilku członowych stojaków teleskopowych i są zazwyczaj zasilane emulsją typu woda w oleju. Za pomocą pomp umieszczonych poza obszarem wyrobiska ścianowego względnie w pewnej odległości od miejsca eksploatacji, taką emulsję pompuje się odpowiednimi wężami do danego stojaka obudowy. Za pomocą tak zwanych pistoletów do osadzania, przestrzeń wewnętrzna stojaka obudowy zostaje połączona z pompą i odpowiednio napełniona, co powoduje rozsunięcie stojaka i jego rozparcie pomiędzy stropem i spągiem. Znane ze stanu techniki zawory napełniająco-opróżniające mają dość skomplikowaną konstrukcję, przy czym reguły są one montowane od zewnątrz na stojaku wewnętrznym i sprzężone z zaworem ciśnienowym. Taki zawór zespolony łączy w sobie poszczególne funkcje, to jest osadzanie, rabowanie, a także zabezpieczenie przed przeciążeniem. Zawory te, zwłaszcza w odniesieniu do zaworu ciśnieniowego, charakteryzują się stosunkowo niewielkim natężeniem przepływu, co sprawia, że również szybkość wsuwania stojaka jest zbyt mała w przypadku zaistnienia realnego przeciążenia. Z tego względu w głowicy stojaka zainstalowane zostały zawory ciśnieniowe o dużym natężeniu przepływu, w przypadku których uzyskuje się stosunkowo duże natężenia przepływu, wynoszące do 1000 l na minutę. Zawory względnie bloki zaworowe o dużym natężeniu przepływu są znane z niemieckiego opisu patentowego nr 40 35 874.7 oraz polskiego opisu patentowego nr 123 334. Wadą znanych rozwiązań jest jednak dość skomplikowana konstrukcja zaworu napełniającoopróżniającego, umieszczonego od zewnątrz na stojaku wewnętrznym. Ponadto znane zawory napełniająco-opróżniające dysponują tylko jednym przyłączem pistoletowym, wykorzystywanym podczas osadzania stojaka, natomiast rabowanie wymaga czysto mechanicznego przystawienia pistoletu z drugiej strony zaworu napełniająco-opróżniającego w celu przesunięcia zaworu wewnętrznego, służącego jednocześnie jako zawór ciśnieniowy.

Zadaniem wynalazku jest opracowanie stojaka obudowy opisanego na wstępie typu, który zapewnia bezpieczne i szybkie osadzanie i rabowanie z dużą szybkością wsuwania, zwłaszcza w przypadku wystąpienia tąpnięć , górotworu.

Stojak obudowy do stosownia w kopalniach podziemnych w obszarze ścian i chodników, z wsuwanymi w siebie wzajemnie stojakiem zewnętrznym i wewnętrznym, przy czym stojak zewnętrzny jest połączony ze stopą stojaka i kołnierzem pierścieniowym, zaś stojak wewnętrzny z głowicą koronową za pomocą drutów ścinanych, natomiast stojak wewnętrzny i tłok z główką są zaopatrzone w odpowiadające sobie wzajemnie gwinty, przy czym stojak zawiera umieszczony na stojaku wewnętrznym zawór zasilająco-opróżniający oraz wbudowany w głowicę stojaka zawór ciśnieniowy, według wynalazku charakteryzuje się tym, ze zawór zasilająco-opróżniający ma postać otwieralnego zaworu zwrotnego, zaopatrzonego w podwójne przyłącze piestoletowe, zaś na odwrotnym względem stopy stojaka końcu główki tłoka znajduje się uszczelka.

Korzystnie główka tłoka ma większą średnicę, dopasowaną do wewnętrznej średnicy stojaka zewnętrznego, natomiast tłok jest ukształtowany tak, ze pomiędzy stojakiem zewnętrznym i ścianką zewnętrzną tłoka znajduje się kanał pierścieniowy.

Korzystnie kanał pierścieniowy dochodzi do kołnierza pierścieniowego, który powyżej tego kanału jest uszczelniony względem stojaka wewnętrznego za pomocą pierścienia

175 027 uszczelniającego i zawiera otwieralny zawór zwrotny, połączony z kanałem pierścieniowym przez otwór.

Korzystnie otwieralny zawór zwrotny na kołnierzu pierścieniowym jest połączony naprzemiennie giętkimi przewodami z zaworem zasilająco-opróżniającym w postaci otwieralnego zaworu zwrotnego i jest naprzemiennie otwieralny sterującą cieczą roboczą.

Korzystnie główka tłoka jest dodatkowo uszczelniona na dolnej krawędzi za pomocą umieszczonej w rowku uszczelki podwójnej.

Korzystnie w główce tłoka, pomiędzy uszczelką na górnej krawędzi i uszczelką podwójną, znajduje się wybranie, w którym umieszczona jest taśma uszczelniająca z teflonu.

Korzystnie uszczelka na górnej krawędzi i uszczelka podwójna mają postać zwartego pierścienia rowkowanego.

Korzystnie otwieralny zawór zwrotny ma trzyczęściowy korpus, w którym jest umieszczony, przesuwny w kierunku przeciwnym do kierunku działania siły sprężyny zaworu, tłok z popychaczem i tłokiem sterującym, przy czym połączona z wewnętrzną przestrzenią stojaka komora zaworu jest uszczelniona względem komory pośredniej popychacza przez powierzchnię uszczelniającą tłoka zaworu, zaś komora pośrednia popychacza jest uszczelniona względem komory za tłokiem sterującym przez tłok sterujący, przy czym komora pośrednia popychacza jest połączona z jednym przyłączem pistoletowym, zaś komora za tłokiem sterującym jest połączona z drugim przyłączem pistoletowym.

Korzystnie osadzona obrotowo w głowicy stojaka płyta nastawcza zaworu ciśnieniowego ma otwory osiowe, przesunięte względem środka płyty.

Korzystnie połączona z podstawą stopa stojaka jest zaopatrzona w złącze śrubowe z uchwytem hakowym.

Korzystnie główka tłoka jest połączona za pomocą drutu ścinanego z tłokiem, przy czym główka tłoka oraz połączona z podstawą stopa stojaka są wykonane z aluminium.

Rozdzielenie zaworu napełniająco-opróżniającego i zaworu ciśnieniowego umożliwia otrzymanie zaworu ciśnieniowego o bardzo dużym natężeniu przepływu. W oparciu o regulowaną wartość ciśnienia i zdane parametry można uzyskać prędkości wsuwania, wynoszące 3 m na sekundę i więcej, tak że tego rodzaju zawór można uznać za nadający się do zastosowania w przypadku tąpnięć. Ponadto zawór napełniająco-opróżniający ma na tyle uproszczoną konstrukcję, że sam proces napełniania i rabowania przebiega łatwiej i szybciej. Istnieje zwłaszcza możliwość wychwytywania medium ciśnieniowego, uwalnianego podczas rabowania, i takiego odprowadzania go giętkimi przewodami, aby możliwy był jego późniejszy odzysk. To z kolei prowadzi do znacznego zmniejszenia stopnia zanieczyszczania środowiska, ponadto jest korzystne również ze względów eksploatacyjnych, ponieważ nie ma wówczas potrzeby quasi-ciągłego doprowadzania do pomp zasilających nowej emulsji. Ogólnie rzecz biorąc, stojak obudowy według wynalazku spełnia w optymalnym stopniu wymagania eksploatacyjne i inne.

Tarcie pomiędzy główką tłoka i wewnętrzną ścianką stojaka zewnętrznego jest korzystnie zmniejszone za pomocą uszczelki, umieszczonej na odwrotnym względem stopy stojaka końcu główki tłoka. Dzięki temu główka tłoka unosi się na cienkiej warstwie wody, co nie tyko ułatwia jej przesuwnie z uwagi na zmniejszenie tarcia, lecz także zapewnia bardziej równomierny ruch tłoka.

O ile główka tłoka może być wykonana ze zmniejszającego tarcie aluminium, to sam tłok jest wykonany ze stali, i to ze stali umacnianej na zimno. Niepożądane tarcie jest tu wyeliminowane w ten sposób, że główka tłoka ma większą średnicę, dopasowaną do wewnętrznej średnicy stojaka zewnętrznego, zaś sam tłok jest tak ukształtowany, że pomiędzy stojakiem zewnętrznym i zewnętrzną ści^inką tłoka znajduje się kanał pierścieniowy. Przy odpowiednim wykonaniu stojaka obudowy kanał ten jest połączony z otaczającym powietrzem, dzięki czemu podczas rozsuwania stojaka, a także podczas jego wyjmowania, może zachodzić wyrównywanie ciśnień. Stojak według wynalazku umożliwia również rezygnację ze sprężyny powrotnej i hydrauliczne usuwanie stojaka, jeżeli kanał pierścieniowy dochodzi do pierścienia kołnierzowego, uszczelnionego powyżej tego kanału względem

175 027 stojaka wewnętrznego za pomocą pierścienia uszczelniającego i zawiera otwieralny zawór zwrotny, połączony przez otwór z kanałem pierścieniowym. Dzięki temu przy rabowaniu stojaka można wprowadzać ciecz roboczą przez otwieralny zawór zwrotny, a następnie przy otwartym względnie odblokowanym pierwszym zaworze zwrotnym stojak można schować w sposób czysto hydrauliczny. Potrzebny do tego nakład pracy jest w istocie niewielki.

Jeżeli otwieralny zawór zwrotny na pierścieniu kołnierzowym jest połączony naprzemiennie giętkimi przewodami z otwieralnym zaworem zwrotnym, służącym jako zawór napełniająco-opróżniający, i tym samym można go otwierać z obu stron sterującą cieczą roboczą wówczas przy rabowaniu hydraulicznym można zrezygnować z oddzielnego sterowania obydwoma zaworami zwrotnymi. Dzięki temu, na przykład przy usuwaniu stojaka, można jednocześnie przez odpowiednie zasilanie otwierałnego zaworu zwrotnego, związanego z pierścieniem kołnierzowym, tak otwierać również zawór zwrotny, służący jako zawór napełniająco-opróżniający, aby wypierana z wnętrza stojaka ciecz mogła również wydostawać się na zewnątrz i była odprowadzana giętkim przewodem. I odwrotnie, przy napełnianiu względnie osadzaniu stojaka obudowy, związany z pierścieniem wieńcowym, otwieralny zawór zwrotny zostaje odblokowany, umożliwiając wypływanie cieczy roboczej, zbierającej się w pierścieniowej komorze, a co za tym idzie, swobodne rozsunięcie stojaka obudowy.

Wymagane uszczelnienie w obszarze główki tłoka osiąga się, jeżeli niezależnie od uszczelnienia górnej krawędzi główki tłoka, również na jego dolnej krawędzi zostanie zastosowana, umieszczona w rowku, podwójna uszczelka. Umożliwia to skuteczne uszczelnienie główki tłoka w obu kierunkach jej działania. Odpowiedni dobór kształtu i długości tych uszczelek, zwłaszcza zaś nadanie im postaci zwartych pierścieni rowkowanych, sprawia, ze przy zadziałaniu zaworu, zwłaszcza w przypadku wystąpienia przeciążenia, wyeliminowane są niekorzystne zjawiska typu drgań, przekoszeń lub temu podobnych.

Równomierne smarowanie w przypadku uszczelnienia górnej i dolnej krawędzi główki tłoka zapewnia taśma uszczelniająca z teflonu, umieszczona w wybraniu, znajdującym się pomiędzy uszczelką na górnej krawędzi a uszczelką podwójną na dolnej krawędzi. Taśma teflonowa zapewnia równomierny przesuw główki tłoka, a tym samym całego stojaka wewnętrznego,

Konstrukcja otwieralnych zaworów zwrotnych według wynalazku umożliwia ich łatwe i celowe otwieranie, w związku z czym przy rabowaniu stojaka obudowy należy jedynie podawać ciśnienie sterujące, powodując takie wysunięcie tłoka sterującego z położonej za nim komory, aby tłok sterujący mógł się unieść z powierzchni uszczelnienia, zaś medium robocze mogło wypływać z wnętrza stojaka. Medium robocze pokonuje przy tym z powrotem tę samą drogę, którą poprzednio zostało wtłoczone przez pistolety do osadzania i pompę do wnętrza stojaka. Pozwala to nie tyko uprościć konstrukcję otwieralnego zaworu zwrotnego, lecz również daje pewność, że uwalniane medium robocze będzie skutecznie zawracane do obiegu względnie kierowane do odzysku.

Siła docisku sprężyny zaworu ciśnieniowego jest regulowana poprzez przesuw płyty nastawczej, umieszczonej w głowicy stojaka. W znanych płytach nastawczych stosuje się sześciokątne wybranie pod klucz, przy czym wykonanie tego wybrania wymaga pewnych nakładów. Aby to zagadnienie uprościć, płyta nastawcza zaworu ciśnieniowego, osadzona obrotowo w głowicy stojaka według wynalazku, jest zaopatrzona w otwory osiowe, przesunięte względem środka płyty. Dzięki temu przy użyciu stosukowo prostego narzędzia zawór można tak regulować, aby zapewnić utrzymanie założonego ciśnienia zadziałania.

Zaopatrzenie stopy stojaka w złącze śrubowe z uchwytem hakowym ułatwia zamocowanie sprężyny powrotnej na stopie stojaka. W stopie tej, wykonanej z aluminium, można osadzić złącze śrubowe z odpowiedniej stali lub tym podobnego materiału, i do tego złącza podczepić sprężynę, nie obawiając się przy tym przeciążenia, zwłaszcza pęknięcia. Ponadto

175 027 ułatwia to wykonanie odpowiedniego połączenia, zwłaszcza jeżeli złącze śrubowe je zaopatrzone w sześciokątne wybranie, umożliwiające zastosowanie typowych kluczy.

W stojaku według wynalazku tłok ma wygnaną z aluminium i połączoną na elementy drutowe główkę, uszczelnioną względem wewnętrznej ścianki stojaka zewnętrznego. Również łączona z podstawą stopa stojaka jest wykonana z aluminium. Zastosowane w stojaku według wynalazku elementy aluminiowe są umieszczone wewnątrz stojaka, tak że w odniesieniu do podpór typowych dla górnictwa można je uznać za bezpieczne. Ponieważ jednak chodzi tu o części o znacznej objętości, zastosowanie aluminium pozwala na znaczne zmniejszenie całkowitego ciężaru stojaka obudowy. Ponadto przez zastosowanie tłoka o odpowiedniej główce osiąga się korzystny dobór materiałów w obszarze tarcia pomiędzy stojakiem zewnętrznym i stojakiem wewnętrznym, co pozwala oczekiwać znacznego zmniejszenia tego tarcia. Należy podkreślić, że z jednej strony prowadzi to do wydłużenia czasu pracy stojaka, z drugiej zaś zapewnia korzystne warunki jego eksploatacji.

Stojak według wynalazku jest na tyle wytrzymały, że nadaje się do robót, prowadzonych pod ciśnieniem 420 · 10⁵ Pa. Podpomość wstępna odpowiednich stojaków obudowy wynosi 40 ton. Wbudowany w stojak obudowy zawór ciśnieniowy oraz uproszczony zawór napełniająco-opróżniający według wynalazku pozwalają osiągać prędkość wsuwania, wynoszącą 3 m na sekundę i więcej, co sprawia, ze tego typu stojaki nadają się nawet do przyjmowania obciążeń, występujących przy tąpnięciach. Szczególne wykonanie zaworu napełniająco-opróżniającego w postaci otwieralnych zaworów zwrotnych umożliwia ponowne wychwytywanie medium roboczego, uwalnianego podczas rabowania, i zawracanie go do obiegu. Ponadto konstrukcja według wynalazku zapewnia szybkie i bezpieczne osadzanie stojaka, jak też szybkie i bezpieczne jego rabowanie.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia stojak obudowy z zaznaczonym zaworem napełniająco-opróżniającym w przekroju wzdłużnym, fig. 2 - zawór napełniająco-opróżniający w powiększonym przekroju, fig. 3 - stojak obudowy do rabowania hydraulicznego, pokazany w przekroju wzdłużnym, zaś fig. 4 - oba otwieralne zawory zwrotne do rabowania hydraulicznego.

Ukazany na fig. 1 stojak 1 obudowy składa się ze stojaka zewnętrznego 2, połączonej z nim za pomocą drutowych elementów ścinanych podstawy 3, stopy 4 oraz stojaka wewnętrznego 10. Stopa 4 jest wbudowana w stojak zewnętrzny 2 i połączona z nim za pomocą drutowych elementów ścinanych. Połączenie podstawy 3, jak też stopy 4 ze stojakiem zewnętrznym 2 jest dodatkowo zabezpieczone przetyczkami 5. Przy zdejmowaniu podstawy 3 przetyczki 5 można po prostu wbić w pustą przestrzeń 6, co umożliwia ich późniejsze wykorzystanie.

W stopie 4 stojaka znajduje się złącze śrubowe 7, zaopatrzone w hakowy uchwyt 9 do połączenia ze sprężyną powrotną 8. Takie złącze śrubowe jest wykonane na przykład ze stali, podczas gdy pozostała część stopy 4 stojaka jest wykonana z aluminium, co pozwala osiągnąć odpowiednie zmniejszenie ciężaru.

Głowica 11 stojaka jest połączona z głowicą koronową 12, przy czym również tutaj do połączenia zastosowane są przetyczki 13.

Aby w przypadku gwałtownego przeciążenia można było zredukować ciśnienie w wewnętrznej przestrzeni 14 stojaka, w głowicy 11 jest zainstalowany zawór ciśnieniowy. Ten zawór ciśnieniowy 15 ma tłok 16 o stosunkowo dużej średnicy, zaopatrzony w odpowiednie otwory osiowe i promieniowe, dzięki czemu w przypadku zadziałania zaworu ciśnieniowego 15 stosunkowo duże ilości cieczy roboczej mogą wypływać w kierunku otworu wylotowego 43. Odpowiednie ciśnienie zadziałania jest zadane przez obie sprężyny 17, 18 zaworu, wsparte z jednej strony na talerzyku 19, z drugiej zaś na płycie nastawczej 20. Płyta nastawcza 20 jest za pomocą gwintu osadzona przesuwnie w głowicy 11 stojaka, przy czym jej przesuw może być dokonywany przez odpowiednie otwory osiowe 21, które biegną od tarczowego wybrania 22 w kierunku sprężyn 17, 18 zaworu. Przy użyciu

175 027 odpowiedniego prostego narzędzia można zatem dokładnie nastawić punkt zadziałania zaworu ciśnieniowego.

Wszystkie istotne części stojaka 1 obudowy są połączone ze sobą wzajemnie za pomocą drutowych elementów ścinanych 26. Jedynie pomiędzy tłokiem 25 i stojakiem wewnętrznym 10 znajduje się gwint 24, ponieważ tutaj zastosowanie drutowego elementu ścinanego byłoby bardzo skomplikowane, o ile w ogóle byłoby możliwe.

Główka 27 tłoka, która z kolei jest połączona za pomocą drutowego elementu ścinanego 26 z tłokiem 25, jest wykonana z aluminium. Dzięki temu uzyskuje się korzystną parę materiałów o mniejszym tarciu. Ciecz robocza nie może wnikać pomiędzy ściankę wewnętrzną 29 stojaka zewnętrznego 2 i odpowiednią ściankę zewnętrzną główki 27 tłoka, ponieważ na odwrotnym do podstawy 3 końcu 30 znajduje się uszczelka 31. To usytuowanie uszczelki w rowku 32 na wspomnianym końcu 30 ma tę zaletę, że cała główka 27 tłoka przemieszcza się na cienkiej warstwie wody, co powoduje dalsze zmniejszenie ewentualnego tarcia. Puste rowki 33 sprzyjają powstawaniu cienkiej warstewki wody. Przestrzeń wewnętrzna 14 stojaka jest uszczelniona względem tego obszaru za pomocą uszczelki 28.

Podczas gdy główka 27 tłoka przylega jak najszczelniej do ścianki wewnętrznej 29 stojaka zewnętrznego 2, to w obszarze tłoka 25, pomiędzy jego ścianką zewnętrzną 36 i ścianką wewnętrzną 29 stojaka zewnętrznego 2, znajduje się kanał pierścieniowy 35. Kanał pierścieniowy 35 idzie w górę aż do pierścienia kołnierzowego 37, gdzie znajduje się pierścień uszczelniający 38, który uszczelnia ten obszar. Niezależnie od tego kanał pierścieniowy 35 należy tak połączyć ze ścianką zewnętrzną, aby przy wsuwaniu i wysuwaniu stojaka wewnętrznego 10 w kanale pierścieniowym 35 nie mogła tworzyć się poduszka ciśnieniowa.

Z boku stojaka wewnętrznego 10 umieszczony jest zawór napełniająco-opróżniający 40, który poprzez kanał łączący 39 jest połączony z przestrzenią wewnętrzną 14 stojaka. Ten zawór napełniająco-opróżniający 40 ma postać otwieralnego zaworu zwrotnego 41, przy czym bliższe szczegóły są omówione poniżej. Zawór zwrotny 41 jest zaopatrzony w dwa przyłącza pistoletowe 42 i 53 oraz stabilny korpus.

Otwieralny zawór zwrotny jest opisany w odniesieniu do fig. 2. Wewnątrz stabilnego korpusu 44 zaworu umieszczony jest tłok 46, przesuwny przeciwnie do kierunku działania siły sprężyny 45 zaworu. Tłok 46 ma powierzchnię uszczelniającą 47, ukształtowaną odpowiednio do powierzchni uszczelniającej korpusu 44 zaworu, i jest zaopatrzony w długi popychacz 48, na którego końcu umieszczony jest tłok sterujący 49. Przestrzeń wewnętrzna korpusu 44 zaworu jest podzielona na trzy obszary, mianowicie na komorę 50 zaworu, komorę pośrednią 51 popychacza i komorę 52 za tłokiem sterującym.

Przy napełnianiu względnie osadzaniu stojaka 1 obudowy przyłącze piestoletowe 42 zostaje połączone z pompą. Ciecz robocza przepływa wówczas przez to przyłącze 42 i odpowiednie otwory 54, 55 do komory pośredniej 51 popychacza. Tłok 46 zaworu zostaje uniesiony ze szczelnego gniazda zaworu, to znaczy z powierzchni uszczelniającej 47, w związku z czym ciecz robocza może wpływać do komory 50 zaworu, a stamtąd, przez nie pokazany tu otwór, do przestrzeni wewnętrznej 14 stojaka.

Jeżeli teraz stojak 1 obudowy należy ponownie usunąć, to za pomocą tego samego pistoletu do osadzania i tego samego przyłącza 53, przez nie pokazany tu otwór, podaje się ciśnienie sterujące do komory 52 za tłokiem sterującym. Tłok sterujący 49 zostaje odpowiednio przesunięty, unosząc przy tym za pomocą popychacza 48 tłok 46 zaworu z powierzchni uszczelniającej 47, dzięki czemu ciecz robocza może odpływać drogą odwrotną w stosunku do opisanej powyżej, przez odblokowany zawór zwrotny 41, mianowicie przez przyłącze pistoletowe 42. Takie przyłącze jest połączone bezciśnieniowo za pomocą giętkiego przewodu z nie przedstawionym tu zbiornikiem, wskutek czego ciecz robocza odpowiednio spływa, zbiera się w tym zbiorniku, a następnie jest zawracana do obiegu.

Figura 3 ukazuje stojak 1 obudowy, którego usuwanie odbywa się hydraulicznie. W tym celu kanał pierścieniowy 35 pomiędzy stojakiem zewnętrznym 2 i stojakiem wewnętrznym 10 względnie tłokiem 25 jest połączony poprzez otwór łączący 56 z drugim otwieralnym zaworem zwrotnym 57. Wskutek tego ciecz robocza może być wtłaczana przez ten

175 027 otwieralny zawór zwrotny 57 do kanału pierścieniowego 35, powodując dociśnięcie względnie dosunięcie główki 27 tłoka do stopy 4 stojaka. Obszar ten jest wówczas uszczelniony dodatkowym pierścieniem uszczelniającym 58 od góry.

Komora wewnętrzna wgzlędnie przestrzeń wewnętrzna 14 stojaka jest w przykładzie wykonania, przedstawionym na fig. 3, uszczelniona za pomocą dwóch uszczelek, mianowicie po pierwsze przez wspomniany już, przyporządkowany górnej krawędzi 60, pierścień względnie uszczelka 31, po drugie zaś przez podwójną uszczelkę 62, umieszczoną w rowku 61 na dolnej krawędzi 59 główki 27 tłoka. Aby również w tym przypadku zapewnić wymagane niewielkie tarcie, w główce 27 tłoka znajduje się wybranie 63, w którym umieszczona jest taśma uszczelniająca 64 z teflonu. Obie uszczelki 62 i 31 mają postać zwartego pierścienia rowkowanego, co zapobiega występowaniu wibracji i przekoszeń, gdy główka 27 tłoka zostaje przesunięta, nawet bardzo gwałtownie.

Również w przykładzie wykonania stojaka, obudowy, przedstawionym na fig. 3, zapewnione jest odprowadzanie uwalnianego medium roboczego, co zapobiega wzajemnemu przeciwdziałaniu cieczy roboczych, znajdujących się w stojaku. W tym celu oba otwieralne zawory zwrotne 41, 57 są połączone ze sobą giętkimi przewodami w układzie krzyżowym. Wskutek tego, gdy ciecz robocza do napełnienia stojaka podawana jest przez przyłącze pistoletowe 42, wówczas przez przeciwległe, drugie przyłącze 67 i podłączony tam giętki przewód, jest ona podawana również na drugie przyłącze pistoletowe 53' drugiego zworu zwrotnego 57. Powoduje to otwarcie drugiego zaworu zwrotnego 57, zaś ciecz robocza, gromadząca się w kanale pierścieniowym 35, może wypływać przez otwieralny zawór zwrotny 57, nie utrudniając przebiegu osadzania stojaka 1 obudowy.

Przy hydraulicznym usuwaniu stojaka 1 obudowy ciecz robocza jest doprowdzana poprzez przyłącze pistoletowe 42', w związku z czym może ona wpływać do kanału pierścieniowego 35. Równocześnie poprzez drugie przyłącze 68 i giętki przewód łączący z przyłączem sterującym względnie drugim przyłączem pistoletowym 53' następuje otwarcie pierwszego otwieralnego zaworu zwrotnego 41. Ciecz robocza, znajdująca się w przestrzeni wewnętrznej 14 stojaka, może teraz wypływać poprzez odblokowany zawór zwrotny 41, tak że obecność cieczy roboczej w kanale pierścieniowym 35 przyspiesza przebieg usuwania stojaka.

Wszystkie wymienione cechy, również te, które wynikają wyłącznie z rysunków, są istotne dla wynalazku, zarówno pojedynczo, jak też we wzajemnej kombinacji.

Fig.2

5 4

175 027

Fig. 3

175 027

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 4,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Stojak obudowy do stosowania w kopalniach podziemnych w obszarze ścian i chodników, z wsuwanymi w siebie wzajemnie stojakiem zewnętrznym i wewnętrznym, przy czym stojak zewnętrzny jest połączony ze stopą stojaka i kołnierzem pierścieniowym, zaś stojak wewnętrzny z głowicą koronową za pomocą drutów ścinanych, natomiast stojak wewnętrzny i tłok z główką są zaopatrzone w odpowiadające sobie wzajemnie gwinty, przy czym stojak zawiera umieszczony na stojaku wewnętrznym zawór zasilająco-opróżniający oraz wbudowany w głowicę stojaka zawór ciśnieniowy, znamienny tym, że zawór zasilająco-opróżniający (40) ma postać otwieralnego zaworu zwrotnego (41), zaopatrzonego w podwójne przyłącze pistoletowe (42, 53), zaś na odwrotnym względem stopy (4) stojaka końcu (30) główki (27) tłoka znajduje się uszczelka (31).
2. Stojak obudowy według zastrz. 1, znamienny tym, że główka (27) tłoka ma większą średnicę, dopasowaną do wewnętrznej średnicy stojaka zewnętrznego (2), natomiast tłok (25) jest ukształtowany tak, że pomiędzy stojakiem zewnętrznym i ścianką zewnętrzną (36) tłoka (25) znajduje się kanał pierścieniowy (35).
3. Stojak obudowy według zastrz. 2, znamienny tym, że, kanał pierścieniowy (35) dochodzi do kołnierza pierścieniowego (37), który powyżej tego kanału (35) jest uszczelniony względem stojaka wewnętrznego (10) za pomocą pierścienia uszczelniającego (38) i zawiera otwieralny zawór zwrotny (57), połączony z kanałem pierścieniowym przez otwór (56).
4. Stojak obudowy według zastrz. 3, znamienny tym, że otwieralny zawór zwrotny (57) na kołnierzu pierścieniowym (37) jest połączony naprzemiennie giętkimi przewodami z zaworem zasilająco-opróżniającym (40) w postaci otwieralnego zaworu zwrotnego (41) i jest naprzemiennie otwieralny sterującą cieczą roboczą.
5. Stojak obudowy według zastrz. 2, znamienny tym, że główka (27) tłoka jest dodatkowo uszczelniona na dolnej krawędzi (59) za pomocą umieszczonej w rowku (61) uszczelki podwójnej (62).
6. Stojak obudowy według zastrz. 2, znamienny tym, że w główce (27) tłoka, pomiędzy uszczelką (31) na górnej krawędzi (60) i uszczelką podwójną (62), znajduje się wybranie (63), w którym umieszczona jest taśma uszczelniająca (64) z teflonu.
7. Stojak obudowy według zastrz. 5, znamienny tym, że uszczelka (31) na górnej krawędzi (60) i uszczelka podwójna (62) mają postać zwartego pierścienia rowkowanego.
8. Stojak obudowy według zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, że otwieralny zawór zwrotny (41, 57) ma trzyczęściowy korpus (44), w którym jest umieszczony, przesuwny w kierunku przeciwnym do kierunku działania siły sprężyny (45) zaworu, tłok (46) z popychaczem (48) i tłokiem sterującym (49), przy czym połączona z wewnętrzną przestrzenią (14) stojaka komora (50) zaworu jest uszczelniona względem komory pośredniej (51) popychacza przez powierzchnię uszczelniającą (47) tłok zaworu, zaś komora pośrednia popychacza jest uszczelniona względem komory (52) za tłokiem sterującym przez tłok sterujący (49), przy czym komora pośrednia (51) popychacza jest połączona z jednym przyłączem pistoletowym (42), zaś komora (52) za tłokiem sterującym jest połączona z drugim przyłączem pistoletowym (53).
9. Stojak obudowy według zastrz. 1, znamienny tym, że osadzona obrotowo w głowicy (11) stojaka płyta nastawcza (20) zaworu ciśnieniowego (15) ma otwory osiowe (21), przesunięte względem środka płyty.
10. Stojak obudowy według zastrz. 1, znamienny tym, że połączona z podstawą (3) stopa (4) stojaka jest zaopatrzona w złącze śrubowe (7) z uchwytem hakowym (9).

175 027
11. Stojak obudowy według zastrz. 1, znamienny tym, że główka (27) tłoka jest połączona za pomocą drutu ścinanego z tłokiem (25), przy czym główka (27) tłoka oraz połączona z podstawą (3) stopa (4) stojaka są wykonane z aluminium.