PL175292B1 - Ścianowa obudowa podporowa, zwłaszcza do ścian podsadzkowych - Google Patents

Abstract

1. Ścianowa obudowa podporowa, zwłaszcza do ścian podsadzkowych, składająca się z sekcji zmechanizowanej lemniskatowej obudowy podporowej, zawierającej stropnicę zasadniczą podpartą dwoma przednimi i dwoma tylnymi podporami osadzonymi w belce lewej i prawej spągnicy, przy czym stropnica zasadnicza z przodu połączona jest przegubowo ze stropnicą przednią wychylną, a z tyłu ze stropnicą wychylną tylną, rozpieranymi hydraulicznymi podporami oraz spągnicą złożona z belki prawej i belki lewej sprzęgniętych między sobą portalem przednim, połączonym z przesuwnikiem przekładki sekcji, który drugim końcem zamocowany jest przegubowo do belki zespołu przesuwu usytuowanej między belkami spągnicy a na frontowej ścianie portalu przedniego jest umocowany siłownik podnoszenia spągnicy, znamienna tym. że ma belkę (9) lemnlskaty w postaci odwróconej litery T z łukowo łagodnymi przejściami płaszczyzn nośnych, osadzoną przegubowo od góry w odległości 1/3 od tylnego końca stropnicy zasadniczej (1), a w podstawie zaopatrzoną w trzy otwory, przy czym otwórśrodkowy usytuowany Jest poprzecznie do osi symetrii belki (9) lemniskaty w odległości 1 /4 od dolnego jej końca, a dwa dolne otwory symetrycznie po bokach podstawy belki (9) lemnlskaty. z tym że wgórnym otworze zamocowanyjest łącznik przedni (10) leminiskaty, a w dolnych otworach łączniki tylne (11) lemniskaty, przy czym drugi koniec łącznika przedniego (10)jest połączony przegubowo z uchem (63) zamocowanym do tylnego portalu (39) spągnicy zamocownego między stojakami przednimi (7) i tylnymi (8) stropnicy zasadniczej (1), a drugie końce łączników tylnych (11) zamocowane są przegubowo w belkach spągnicy za linią stojaków tylnych (8) stropnicyzasadniczej (1).

Description

Przedmiotem wynalazku jest ścianowa obudowa podporowa, zwłaszcza do ścian podsadzkowych. Ścianowa obudowa podporowa przeznaczona jest do stosowania w górnictwie podziemnym, przy czym poszczególne sekcje jako ociosowe zabudowane są w ścianie przy wybieraniu złoża systemem podsadzkowym.

Znane obudowy zmechanizowane w ścianach podsadzkowych nie pozwalają na wyeliminowanie obudowy indywidualnej w przestrzeni przeznaczonej do podsadzania. Obudowy te kroczą za urabiającym kombajnem węglowym i nie pozwalają na rozdzielenie procesu urabiania do podsadzania. Często też znane obudowy nie mają wystarczającej podporności w stosunku do szerokości otwarcia, zwłaszcza przed rozpoczęciem podsadzania.

Znana konstrukcja zmechanizowanej obudowy górniczej z polskiego opisu patentowego nr 153 643 posiada zasadniczą stropnicę podpartą stojakami, wspartymi na spągnicy oraz połączoną przegubowo z zasadniczą stropnicą odzawałową, osłonę podpartą również przegubowo łącznikami osadzonymi w spągnicy. Z zasadniczą stropnicą połączone są przegubowo: wychylną przednia stropnica, podparta siłownikiem i tylną stropnicą. Elementy konstrukcji zmechanizowanej obudowy górniczej łączą się przegubowo poprzez połączeniowy zespół, który składa się z pośredniej listwy z otworami, w których tkwią czopowe zakończenia uch. Ucha mają otwory, których osiowość ustawiana jest kontrolnym sworzniem.

Niedogodnością znanej konstrukcji zmechanizowanej obudowy górniczej jest niedostateczna podporność zakończenia tylnej stropnicy, konieczność rozrzedzenia podziałki zabudowy poszczególnych sekcji, aby można było prowadzić budowę tamy podsadzkowej oraz opinanie stropu nad stropnicą tylną i sąsiednimi sekcjami z lewej oraz prawej strony. Odzawałowa osłona jako belka lemniskaty jest konstrukcją bardzo rozbudowaną, przez co konieczne jest stosowanie czterech łączników: dwóch przednich i dwóch tylnych. Każda sekcja po przejściu maszyny urabiającej jest dosuwana do czoła ściany. Ponadto brak jest możliwości podnoszenia spągnicy z ewentualnego podmulenia podsadzką.

Celem wynalazku jest usunięcie lub co najmniej zmniejszenie niedogodności znanych zmechanizowanych obudów podsadzkowych. Aby osiągnąć ten cel wytyczono zadanie opracowania udoskonalonej konstrukcji ścianowej obudowy podporowej, zwłaszcza do ścian podsadzkowych, umożliwiającej w zestawie ścianowym, równoczesne urabianie i podsadzanie, przy wysokiej koncentracji wydobycia.

Zadanie to rozwiązano zgodnie z wynalazkiem w ten sposób, że ścianowa obudowa podporowa ma belkę lemniskaty w postaci odwróconej litery T z łukowo łagodnymi przejściami płaszczyzn nośnych, osadzoną przegubowo od góry w odległości 1/3 od tylnego końca stropnicy zasadniczej, a w podstawie zaopatrzoną w trzy otwory, przy czym otwór środkowy usytuowany jest poprzecznie do osi symetrii belki lemniskaty w odległości 1/4 od dolnego jej końca, a dwa dolne otwory symetrycznie po bokach podstawy belki lemniskaty z tym, że w górnym otworze zamocowany jest łącznik przedni lemniskaty, a w dolnych otworach łączniki tylne lemniskaty, przy czym drugi koniec łącznika przedniego jest połączony przegubowo z uchem zamocowanym do tylnego portalu spągnicy zamocowanego między stojakami przednimi i tylnymi stropnicy zasadniczej, a drugie końce łączników tylnych zamocowane są przegubowo w belkach spągnicy za linią stojaków tylnych stropnicy zasadniczej, podczas gdy sprzęgający belki spągnicy portal przedni przed linią stojaków przednich stropnicy zasadniczej ma na tylnej ścianie ucha do mocowania przesuwnika przekładki sekcji, którego drugi koniec zamocowany jest przegubowo w gnieździe zainstalowanym na końcu długiej belki zespołu przesuwu, usytuowanej w kanale

175 292 między belkami spągnicy, a na frontowej ścianie portal przedni ma obudowę, w której umocowany jest siłownik podnoszenia spągnicy, opierający się o górną płaszczyznę długiej belki zespołu przesuwu. Belka lemniskaty składa się z podstawy w postaci grubej blachy w kształcie odwróconej litery T z łagodnymi łukami u podstawy, do której przyspawane są na całej jej długości symetrycznie do osi podłużnej tężniki, wystające od góry nieco za podstawę, wzmocnione od strony wewnętrznej długimi blachami, które od dołu nie dochodzą do końca podstawy, a tężniki od strony zewnętrznej w dolnej części wzmocnione są blachami kształtowymi, podczas gdy w jednej trzeciej długości belki lemniskaty od góry wspawane jest poprzeczne żebro, a na końcu od góry podstawy górne poprzeczne żebro, które zamknięte są pokrywą, podczas gdy do poprzecznego żebra i do podstawy niżej tego żebra wspawany jest środnik w postaci blachy kształtowej, do którego po zewnętrznych płaszczyznach dospawane są blachy, a przestrzenie między długimi blachami a środnikiem zakryte są blachami skośnymi, które drugim końcem połączone są z podstawą, przy czym poprzecznie poprzez środnik, dospawane do niego blachy oraz w tężnikach, długich blachach i blachach kształtowych przechodzi otwór do mocowania łącznika przedniego, podczas gdy do podstawy na zewnętrznych dolnych jej końcach wspawane są ucha wzmocnione dużym pierścieniem i pierścieniem łożyskowym oraz podobnie jak w uchach w tężnikach, długich blachach i blachach kształtowych usytuowane są poprzeczne otwory z tym, że otwory te służą do mocowania za pomocą sworzni ciągieł - łączników tylnych lemniskaty. Od góry przestrzeń między podstawą a pokrywą zamknięta jest blachami kształtowymi, które pokryte są na zewnątrz jednolitą czaszą, podczas gdy w górnej części po bokach do tężników przyspawane są podłużne płaskowniki dystansowe usytuowane prostopadle do tężników, a z kolei do płaskowników dystansowych przyspawane są ucha, przy czym otwór poprzeczny przechodzący przez ucha przechodzi przez tężniki, długie blachy i blachy kształtowe. Podstawę belki prawej i lewej spągnicy stanowi blacha denna z końcami z przodu uniesionymi do góry, do których przyspawane są na całej długości zewnętrzne tężniki, a od wewnętrznej strony belek tężniki wewnętrzne, które za portalem tylnym przechodzą we wsporniki wewnętrzne, przy czym w kanale belki prawej i lewej między portalem przednim a tylnym wspawany jest tężnik poprzeczny, podczas gdy między portalem przednim i tężnikiem poprzecznym wspawane są wewnątrz wzmacniające pionowe blachy, a do blachy dennej wspawane są gniazda przednich podpór głównych, a do pionowej płaszczyzny przedniej portalu przedniego wspawane są żebra usztywniające w osi belek, przy czym przednia część belek od góry pokryta jest blachą, a za portalem przednim kanał między belkami spągnicy do portalu tylnego nakryty jest blachą z wycięciem podłużnym w środku tej blachy, przy czym od tylnej płaszczyzny pionowej tężnika poprzecznego wspawanajest w osi belek spągnicy blacha przenikająca przez portal tylny, a belka prawa i lewa spągnicy od tężnika poprzecznego do portalu tylnego przykrytajest blacha, podczas gdy za portalem tylnym do zewnętrznego tężnika i wewnętrznego tężnika wspawane są na belkach spągnicy gniazda do osadzania podpór tylnych głównych, a wewnętrzne płaszczyzny kanałów belki prawej i lewej za portalem tylnym wzmocnione są blachami, a wewnętrzne płaszczyzny tężników wewnętrznych wzmocnione są blachami, przy czym kanał pomiędzy belkami spągnicy w tylnej części zamknięty jest blachą podpartą wspornikami. W końcu belki prawej i lewej przestrzeń między tężnikiem zewnętrznym a tężnikiem wewnętrznym zamknięta jest blachą połączoną z przodu z gniazdem tylnej podpory głównej, a z tyłu z blachą pionową belki spągnicy. Do tylnej płaszczyzny pionowej portalu tylnego i górnej płaszczyzny blachy zamykającej kanał między belkami spągnicy wspawane jest ucho, w którym poprzecznie przed linią tylnych podpór głównych usytuowany podpór jest otwór współosiowo z otworami w tężnikach wewnętrznych i wzmacniających blachach do mocowania łącznika przedniego lemniskaty, który widełkami obejmuje ucho. W belkach spągnicy w ich tylnej części nad przestrzenią zamkniętą blachy w tężnikach zewnętrznych, tężnikach wewnętrznych oraz blachach wzmacniających są usytuowane otwory na sworznie do przegubowego mocowania łączników tylnych lemniskaty, które wchodzą w belki spągnicy końcami w postaci łubek. Rozstaw otworów do mocowania łączników tylnych w belkach spągnicy i ucha łącznika przedniego jest dwukrotnie większy w stosunku do rozstawu w belce lemniskaty. Mocowanie belki lemniskaty w stropnicy zasadniczej oraz mocowanie cięgła łącznika przedniego w belce lemniskaty i z drugiej strony w uchu portalu tylnego spągnicy jest usytuowane w tej samej pionowej płaszczyźnie, która

175 292 przechodzi przez oś podłużną spągnicy, podczas gdy łączniki tylne mocowane są w belce lemniskaty u jej podstawy w dwóch skrajnych symetrycznych do osi wzdłużnej spągnicy i przechodzących przez wewnętrzne płaszczyzny pionowe belek spągnicy. W kanale między belkami spągnicy usytuowane są naprzeciw siebie ślizgi o łukowej dolnej powierzchni, umiejscowione przed portalem tylnym w połowie wysokości tężników wewnętrznych belek spągnicy. Stojaki przednie i stojaki tylne stropnicy zasadniczej, podpory stropnicy przedniej wychylnej, siłownik osłony czoła ściany, podpory stropnicy wychylnej tylnej zabezpieczone są blokiem zaworowym wyposażonym w zawór zwrotny otwierany ciśnieniem i zawór bezpieczeństwa nastawiony na ciśnienie robocze z tym, że siłownik stropnicy wysuwnej tylnej połączony jest z zaworem bezpieczeństwa sterowanym ciśnieniem nastawionym na ciśnienie robocze 10 MPa, podczas gdy poszczególne odbiorniki połączone są blokiem rozdzielaczy wykonawczych, które połączone są z kolei z przewodem magistralnym zasilającym, zabezpieczonym filtrem i zaworem odcinającym oraz przewodem spływowym połączonym z blokiem zaworowym zabezpieczonym zaworem zwrotnym i zaworem bezpieczeństwa o progu nastawu od 2,5.do 3,0 MPa.

Ścianowa obudowa podporowa, zwłaszcza do ścian podsadzkowych, według wynalazku złożona z sekcji ociosowych zmechanizowanej obudowy podporowej w zestawie z sekcjami podsadzkowymi zmechanizowanej obudowy podporowej umożliwia ciągłą produkcję węgla oraz niezależne prowadzenie technologii urabiania podsadzania. Ścianowa obudowa podporowa eliminuje obudowę indywidualną z pola podsadzania i powoduje wzrost koncentracji produkcji, a tym samym wzrost wydajności wydobycia ze ściany. Poprawia także bezpieczeństwo i warunki pracy w czasie prowadzenia eksploatacji ściany podsadzkowej.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie sekcje zmechanizowanej obudowy podporowej w widoku z boku i częściowym przekroju pionowym, fig. 2 - belkę lemniskaty w widoku z przodu, fig. 3 belkę lemniskaty w przekroju pionowym wzdłuż linii A-A zaznaczonej na fig. 2, fig. 4 - belkę lemniskaty w przekroju pionowym podłużnym wzdłuż linii B-B zaznaczonej na fig. 2, fig. 5 spągnicę sekcji zmechanizowanej obudowy podporowej w widoku z góry z odkrytą prawą belką, fig. 6 - spągnicę sekcji zmechanizowanej obudowy podporowej w widoku z przodu, fig. 7 spągnicę sekcji zmechanizowanej obudowy podporowej w przekroju poprzecznym pionowym wzdłuż linii C-C zaznaczonej na fig. 5, fig. 8 - spągnicę sekcji zmechanizowanej obudowy podporowej w przekroju pionowym podłużnym wzdłuż linii D-D zaznaczonej na fig. 5, fig. 9 spągnicę sekcji zmechanizowanej obudowy podporowej w przekroju pionowym podłużnym wzdłuż linii E-E zaznaczonej na fig. 5, fig. 10 - schemat ideowy układu hydraulicznego sekcji zmechanizowanej obudowy podporowej.

Sekcja zmechanizowanej obudowy podporowej ma stropnicę wieloczłonową złożoną ze stropnicy zasadniczej 1 o długości 3150 mm połączonej przegubowo ze stropnicą przednią wychylną 2 o długości 1500 mm i szerokości 2160 mm, w której usytuowana jest stropnica przednia 3 o długości 800 mm połączona z kolei przegubowo z osłoną 4 czoła ściany o długości 800 mm, która może spełniać także rolę drugiej stropnicy wychylnej przedniej. Od tyłu stropnica zasadnicza 1 połączona jest przegubowo ze stropnicą tylną wychylną 5 o długości 1500 mm i szerokości 1260 mm, w której jest usytuowana stropnica wysuwną tylna 6 o długości 800 mm.

Stropnica zasadnicza 1 podparta jest dwoma przednimi podporami głównymi 7 oraz tylnymi podporami głównymi 8. Podpory główne 7 i 8 osadzone są od góry w gniazdach znajdujących się. w stropnicy zasadniczej 1 i zabezpieczone sworzniami. Do stropnicy zasadniczej 1 przegubowo połączona jest belka 9 lemniskaty, z którą z kolei przegubowo połączony jest łącznik przedni 10 oraz dwa łączniki tylne 11 lemniskaty. Belka 9 lemniskaty jest zamocowana w stropnicy .zasadniczej 1 przegubowo w odległości \β od jej tylnego końca.

Belka 9 lemniskaty ma postać odwróconej litery T z łukowo łagodnymi przejściami płaszczyzn nośnych. Składa się z podstawy 12 w postaci grubej blachy w kształcie odwróconej litery T z łagodnymi łukami u podstawy. Do podstawy 12 przyspawane są na całej jej długości, symetrycznie do jej podłużnej osi tężnika 13 wystające od góry nieco za podstawę 1'2.Tężniki 13 od strony wewnętrznej wzmocnione są długimi blachami 14, które od dołu nie dochodzą do końca podstawy 12. Tężniki 13 od strony zewnętrznej w dolnej części nieco powyżej połowy

175 292 długości wzmocnione są blachami kształtowymi 15. W jednej trzeciej długości belki 9 lemniskaty od góry wspawane jest do podstawy 12 i długich blach 14 poprzeczne żebro 16 oraz na końcu od góry podstawy 12 górne poprzeczne żebro 17. Poprzeczne żebra 16 i 17 zamknięte są pokrywą 18 w postaci płaskownika. Od góry przestrzeń między podstawą 12 a pokrywą 18 zamkniętajest blachami kształtowymi 19 i 20, które pokryte są na zewnątrz jednolitą czaszą 21. Od góry po bokach do tężnika 13 przyspawane są podłużne płaskowniki dystansowe 22 i 23, usytuowane prostopadle do tężników 13. Z podłużnymi płaskownikami dystansowymi 22 i 23 zamocowane są po zewnętrznej stronie ucha 24, przy czym płaskownik dystansowy 23 przenika prawie na całej swej długości ucho 24. Przez ucho 24 przechodzi otwór poprzeczny prostopadły do osi symetrii belki 9 lemniskaty. Otwór ten jest także wykonany przez tężniki 13 i długie blachy 14. Otwory usytuowane w górnej części belki 9 lemniskaty służą do połączenia belki 9 ze stropnicą zasadniczą 1. Do poprzecznego żebra 16 i do podstawy 12 poniżej tego żebra 16 wspawany jest środnik 25 w postaci blachy kształtowej, do którego po zewnętrznych płaszczyznach dospawane są blachy 26, a przestrzenie między długimi blachami 14 a środnikiem 25 zakryte są blachami skośnymi 27, które drugim końcem połączone są z podstawą 12. Do podstawy 12 pod blachami skośnymi 27 wspawane jest żebro 28 połączone także ze środnikiem 25 i blachami 26. Przez środnik 25 i blachy 26 przechodzi poprzecznie usytuowany otwór do mocowania łącznika przedniego 10 lemniskaty. Podobnie na przedłużeniu osi otworu w środniku 25 i blachach 26 są usytuowane otwory w tężnikach 13, długich blachach 14 i blachach kształtowych 15, przy czym z jednej strony otwór ten jest wzmocniony pierścieniem 29, który służy do zabezpieczania sworznia łączącego cięgło łącznika przedniego 10 lemniskaty. Otwory do mocowania sworznia łącznika przedniego 10 lemniskaty są usytuowane w odległości 1/4 od dolnego końca belki 9 lemniskaty. Do podstawy 12 na zewnętrznych dolnych jej końcach wspawane są ucha 30 wzmocnione dużym pierścieniem i pierścieniem łożyskowym 31. W tężnikach 13, długich belkach 14 i blachach kształtowych 15 podobne jak w uchach 30 usytuowane są poprzeczne otwory. W przestrzeni między uchem 30 i blachą kształtową 15 poniżej poprzecznego otworu wspawane są blachy usztywniające 32,33 i 34, natomiast w środkowej części między końcówką tężnika 13 i długiej blachy 14 oraz skośnych blach 27 wspawane są powyżej poprzecznego otworu blachy usztywniające 35,36 i 37, przy czym blacha usztywniająca 37 jest przyspawana na całej szerokości od dołu do podstawy 12 belki 9 lemniskaty. Otwory dolne symetrycznie usytuowane po bokach podstawy 12 belki 9 lemniskaty służą do mocowania za pomocą sworznia cięgieł - łączników tylnych 11 lemniskaty.

Stopy podpór głównych 7 i 8 osadzone są w belce prawej i belce lewej spągnicy stanowiących bazę sekcji obudowy. Belka prawa i belka lewa zbudowana jest w kształcie płóz o przekroju skrzynkowym oraz połączone między sobą portalem przednim 38 i portalem tylnym 39. Podstawę belki prawej stanowi blacha denna 40, a podstawę belki lewej blacha denna 41 z końcami od przodu uniesionymi do góry. Do blach dennych 40 i 41 belek spągnicy przyspawane są na całej długości zewnętrzne tężniki 42, a od wewnętrznej strony belek tężniki wewnętrzne 43, które za portalem tylnym 39 przechodzą we wsporniki wewnętrzne. W kanale belki prawej i lewej między portalem przednim 38 a portalem tylnym 39 spawany jest tężnik poprzeczny 44, podczas gdy między portalem przednim 38 i tężnikiem poprzecznym 44 wspawane są wewnątrz wzmacniające pionowe blachy 45 i 46, a do blachy dennej 40 i 41 wspawane są gniazda 47 podpór przednich 7. Do pionowej płaszczyzny przedniej portalu przedniego 38 wspawane są żebra usztywniające 48 usytuowane w osi belki prawej i lewej. Przednia część belek od góry pokryta jest blachą 49. Za portalem przednim 38 kanał między belkami spągnicy od pionowej płaszczyzny portalu przedniego 38 do pionowej płaszczyzny przedniej portalu tylnego 39 nakryty jest blachą 50 z wycięciem podłużnym w środku tej blachy. Do pionowej płaszczyzny tylnej portalu przedniego 38 i blachy 50 przyspawane są ucha 51 z otworem poprzecznym służącym do mocowania głowicy przesuwnika 52 przekładki. Od tylnej płaszczyzny pionowej tężnika poprzecznego 44 spawanajest w osi belek spągnicy blacha 53 przechodząca pod portalem tylnym 39, a belka prawa i lewa od tężnika poprzecznego 44 do portalu tylnego 39 przykryta jest blachą 54. Za portalem tylnym 39 do tężnika zewnętrznego 42 i tężnika wewnętrznego 43 wspawane są w belkach gniazda 47 do osadzenia podpór tylnych głównych 8. W końcu belki

175 292 prawej i lewej przestrzeń między tężnikiem zewnętrznym 42 a tężnikiem wewnętrznym 43 zamknięta jest blachą 55 połączoną z przodu z gniazdem 47, a z tyłu z blachą pionową 56 belki.

Wewnętrzne płaszczyzny kanałów belki za portalem tylnym 39 wzmocnione są blachami 57 i 58 a wewnętrzne płaszczyzny tężników wewnętrznych 43 spełniających funkcje wspornika wzmocnione są blachami 59 i 60. Kanał pomiędzy belkami w tylnej części zamknięty jest blachą 61 podpartą wspornikami 62. Do tylnej płaszczyzny pionowej portalu tylnego 39 i górnej płaszczyzny blachy 61 zamykającej kanał wspawane jest ucho 63, w którym poprzecznie przed linią tylnych podpór głównych 8 usytuowany jest otwór współosiowo z otworami w tężnikach wewnętrznych 43 i blachach 59 i 60, które służą do mocowania cięgła - łącznika przedniego 10 lemniskaty, przy czym łącznik przedni 10 widełkami obejmuje ucho 63. Dla zbezpieczenia sworznia łącznika przedniego 10 na tężniku wewnętrznym 43 za portalem tylnym 39 osadzony jest pierścień 64. W belkach spągnicy w ich tylnej części nad przestrzenią zamkniętą blachą 55 w tężnikach zewnętrznych 42, tężnikach wewnętrznych 43 oraz blachach wzmacniających 57 i 58 są usytuowane otwory na sworznie do przegubowego mocowania cięgieł - łączników tylnych 11. Na tężnikach zewnętrznych 42 belek osadzone są pierścienie 65 dla zabezpieczenia sworzni łączników tylnych 11. Łączniki tylne 11 wchodzą w belki spągnicy swoimi końcami w postaci łubek. Rozstaw otworów dla umocowania cięgieł - łączników tylnych 11 w belkach spągnicy i ucha 63 łącznika przedniego 10 jest dwukrotnie większy w stosunku do rozstawu w belce 9 lemniskaty. Mocowanie belki 9 lemniskaty w stropnicy zasadniczej 1 oraz mocowanie cięgła łącznika przedniego 10 w belce 9 lemniskaty i z drugiej strony w uchu 63 portalu tylnego 39 spągnicy jest usytuowane w tej samej pionowej płaszczyźnie, która przechodzi przez oś podłużną spągnicy. Cięgła łączników tylnych 11 mocowane są w belce 9 lemniskaty u jej podstawy w dwóch skrajnych symetrycznych do osi wzdłużnej spągnicy i przechodzących przez wewnętrzne płaszczyzny pionowe belek spągnicy.

Połączony głowicą przesuwnik 52 przekładki z uchami 51 portalu przedniego 38 drugim końcem zamocowany jest przegubowo w gnieździe zainstalowanym na końcu długiej belki 66 zespołu przesuwu, która jest usytuowana w kanale między belkami spągnicy. Część przednia długiej belki 66 zespołu jest za pomocą sworznia umocowana z uchwytami belki korekcyjnej 67 połączonej z uchami rynny przenośnika ścianowego 65 o podziałce 1,5 m, przy czym co siódme połączenie długiej belki 66 zespołu przesuwu jest bezpośrednie za pomocą łącznika korygującego z uchem rynny przenośnika ścianowego 67. Do frontowej ściany portalu przedniego 38 spągnicy zamocowana jest obudowa 69 w formie pochwy, a wewnątrz obudowy umocowany jest siłownik 70 podnoszenia spągnicy umożliwiający łagodne przemieszczania się sekcji w kierunku czoła ściany. Siłownik 70 opiera się o górną płaszczyznę długiej belki 66 zespołu przesuwu. Na wewnętrznych płaszczyznach belek spągnicy w kanale, w którym pracuje długa belka 66 zespołu przesuwu usytuowane są naprzeciw siebie ślizgi 71 o łukowej dolnej powierzchni ograniczające podnoszenie długiej belki 66 zespołu przesuwu. Ślizgi 71 są umiejscowione przed portalem tylnym 39 w połowie wysokości wewnętrznych tężników 43 belek spągnicy.

Układ hydrauliczny sekcji zmechanizowanej obudowy podporowej składa się z dwu przednich podpór 7 w postaci stojaków i dwu tylnych podpór 8 w postaci stojaków, przesuwnika 52 przekładki sekcji, trzech podpór 72 stropnicy przedniej wychylnej dwu siłowników 73 wysuwu stropnicy wysuwnej przedniej 3, siłownika 74 osłony 4 czoła ściany, która jest jednocześnie podporą drugiej stropnicy wychylnej, dwóch siłowników korekcyjnych 75 blach bocznych stropnicy zasadniczej 1, siłownika 70 podnoszenia spągnicy, dwóch podpór 76 stropnicy wychylnej tylnej 5 oraz siłownika 77 stropnicy wysuwnej tylnej 6.

Przednie podpory 7 i tylne podpory 8 są połączone parami przewodami wysokociśnieniowymi i zabezpieczone blokiem zaworowym wyposażonym w zawór zwrotny otwierany ciśnieniem i zawór bezpieczeństwa nastawiony na ciśnienie robocze 48 MPa. Podpory 72 stropnicy przedniej wychylnej 7 połączone są przewodami wysokociśnieniowymi i zabezpieczone blokiem zaworowym wyposażonym w zawór zwrotny otwierany ciśnieniem i zawór bezpieczeństwa nastawionymi na ciśnienie robocze 45 MPa. Siłownik 74 osłony 4 czoła ściany zabezpieczony jest podwójnym blokiem zaworowym wyposażonym w zawory zwrotne otwierane ciśnieniem i zawory bezpieczeństwa nastawione na ciśnienie robocze 38 MPa. Podpory 76 stropnicy tylnej wychylnej 5 połączone są przewodami wysokociśnieniowymi i zabezpieczone

175 292 blokiem zaworowym wyposażonym w zawór zwrotny otwierany ciśnieniem i zawór bezpieczeństwa nastawionymi na ciśnienie 45 MPa. Siłownik 77 stropnicy wysuwanej tylnej 6 połączony jest przewodami wysokociśnieniowymi z zaworem bezpieczeństwa sterowanym ciśnieniem nastawionym na ciśnienie robocze 10 MPa i działa gdy sekcja kroczy w kierunku czoła ściany.

Przesuwnik 52 przekładki (przesuwu) sekcji, siłowniki 73 wysuwu stropnicy wysuwnej przedniej 3, siłownik 77 wysuwu stropnicy wysuwnej tylnej 6 oraz siłowniki korekcyjne 75 blach bocznych stropnicy zasadniczej 1 połączone są przewodami wysokociśnieniowymi z zespołem zaworów sterujących ciśnieniem od przesuwnika 52 przekładki tak, aby kroczenie sekcji odbywało się osiowo, zaś stropnica przednia wysuwną 3 chowała się a stropnica wysuwną tylna 6 wysuwała się.

Wszystkie odbiorniki hydrauliczne podłączone są przewodami wysokociśnieniowymi z blokiem rozdzielaczy wykonawczych, a ten z kolei przewodem wielokanałowym 78 z blokiem rozdzielaczy sterujących nieuwidocznionych na rysunkach. Dopływ medium z magistrali 79 dokonuje się połączeniem z blokiem rozdzielaczy sterujących i wykonawczych, przy czym połączenie z blokiem wykonawczym zabezpieczone jest filtrem 80 o oczkach 80 mikronów i zaworem odcinającym, a spływ z rozdzielaczy wykonawczych połączony jest z blokiem zaworowym 81 zabezpieczonym zaworem zwrotnym i zaworem bezpieczeństwa o progu nastawu od

2,5 do 3,0 MPa.

Po rozparciu sekcji zmechanizowanej obudowy podporowej między stropem a spągiem łączy się sekcje obudowy z przenośnikiem ścianowym 68, po czym podbij a się stropnicę przednią wychylną 2 i podbija się stropnicę wychylną tylną 5. Zabezpiecza się ocios ściany osłoną 4 czoła ściany za pomocą siłownika 74. Kombajn węglowy wykonuje skraw przesuwając się po przenośniku ścianowym 68. Po wykonaniu skrawu zabezpiecza się odsłonięty strop. Operację tę wykonuje się przez wysunięcie stropnicy wysuwanej przedniej 3 za pomocą siłowników 73 przez przesunięcie całej sekcji obudowy w kierunku czoła ściany za pomocą przesuwnika 52 i siłownika 70 służącego do podnoszenia spągnicy. Można wykonywać także drugi skraw kommbajnem węglowym i zabezpieczyć nowookryty strop za pomocą osłony 4 czoła ściany bez ruszania z miejsca sekcji obudowy.

Po wykonaniu skrzynki podsadzki hydraulicznej uruchamia się urządzenie przesuwu sekcji obudowy. Kiedy sekcja obudowy kroczy w kierunku czoła ściany poprzez układ zaworów następuje chowanie stropnicy przedniej wysuwnej 3 i wysuwanie się stropnicy tylnej wysuwnej 6. Wykonuje się kolejny, trzeci skraw i operację powtarza się.

Sekcja zmechanizowanej obudowy podporowej w czasie pracy połączona jest z przenośnikiem ścianowym 68 i nie jest skojarzona z rurociągiem podsadzkowym.

175 292

175 292

175 292

175 292

Fig.7

175 292

175 292

175 292

175 292 vo|

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 4,00 zł

Claims (11)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Ścianowa obudowa podporowa, zwłaszcza do ścian podsadzkowych, składająca się z sekcji zmechanizowanej lemniskatowej obudowy podporowej, zawierającej stropnicę zasadniczą podpartą dwoma przednimi i dwoma tylnymi podporami osadzonymi w belce lewej i prawej spągnicy, przy czym stropnica zasadnicza z przodu połączona jest przegubowo ze stropnicą przednią wychylną, a z tyłu ze stropnicą wychylną tylną, rozpieranymi hydraulicznymi podporami oraz spągnicą złożona z belki prawej i belki lewej sprzęgniętych między sobą portalem przednim, połączonym z przesuwnikiem przekładki sekcji, który drugim końcem zamocowany jest przegubowo do belki zespołu przesuwu usytuowanej między belkami spągnicy a na frontowej ścianie portalu przedniego jest umocowany siłownik podnoszenia spągnicy, znamienna tym, że ma belkę (9) lemniskaty w postaci odwróconej litery T z łukowo łagodnymi przejściami płaszczyzn nośnych, osadzoną przegubowo od góry w odległości 1/3 od tylnego końca stropnicy zasadniczej (1), a w podstawie zaopatrzoną w trzy otwory, przy czym otwór środkowy usytuowany jest poprzecznie do osi symetrii belki (9) lemniskaty w odległości 1/4 od dolnego jej końca, a dwa dolne otwory symetrycznie po bokach podstawy belki (9) lemniskaty, z tym że w górnym otworze zamocowany jest łącznik przedni (10) leminiskaty, a w dolnych otworach łączniki tylne (11) lemniskaty, przy czym drugi koniec łącznika przedniego (10) jest połączony przegubowo z uchem (63) zamocowanym do tylnego portalu (39) spągnicy zamocownego między stojakami przednimi (7) i tylnymi (8) stropnicy zasadniczej (1), a drugie końce łączników tylnych (11) zamocowane są przegubowo w belkach spągnicy za linią stojaków tylnych (8) stropnicy zasadniczej (1).
2. 2. Ścianowa obudowa podporowa według zastrz. 1, znamienna tym, że belka (9) lemniskaty składa się z podstawy (12) w postaci grubej blachy w kształcie odwróconej litery T z łagodnymi łukami u podstawy, do której przyspawane są na całej jej długości symetrycznie do osi podłużnej tężniki (13), wystające od góry nieco za podstawę (12) wzmocnione od strony wewnętrznej długimi blachami (14), które od dołu nie dochodzą do końca podstawy (12), a tężniki (13) od strony zewnętrznej w dolnej części wzmocnione są blachami kształtowymi (15), podczas gdy w jednej trzeciej długości belki (9) lemniskaty od góry wspawane jest poprzecznie żebro (16), a na końcu od góry podstawy (12) górne poprzeczne żebro (17), które zamknięte są pokrywą (18), podczas gdy do poprzecznego żebra (16) i do podstawy (12) niżej tego żebra (16) wspawany jest środnik (25) w postaci blachy kształtowej do którego po zewnętrznych płaszczyznach dospawane są blachy (26), a przestrzenie między długimi blachami (14) a środkiem (25) zakryte są blachami' skośnymi (27), które drugim końcem połączone są z podstawą (12), przy czym poprzecznie poprzez środnik (25), dospawane do niego blachy (26) oraz w tężnikach (13), długich blachach (14) i blachach kształtowych (15) przechodzi otwór do mocowania łącznika przedniego (10), podczas gdy do podstawy (12) na zewnętrznych dolnych końcach wspawane są ucha (30) wzmocnione dużym pierścieniem i pierścieniem łożyskowym (31) oraz podobnie jak w uchach (30) w tężnikach (13) długich blachach (14) i blachach kształtowych (15) usytuowane są poprzeczne otwory z tym, że otwory te służą do mocowania za pomocą sworzni cięgieł - łączników tylnych (11) lemniskaty.
3. 3. Ścianowa obudowa podporowa według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że od góry przestrzeń między podstawą (12) a pokrywą (18) zamknięta jest blachami kształtowymi (19 i 20), które pokryte są na zewnątrz jednolitą czaszą (21), podczas gdy w górnej części po bokach do tężników (13) przyspawane są podłużne płaskowniki dystansowe (22 i 23) usytuowane prostopadle do tężników (13), a z kolei do płaskowników dystansowych (22 i 23) przyspawane są ucha (24), przy czym otwór poprzeczny przechodzący przez ucha (24) przechodzi przez tężniki (13), długie blachy (24) i blachy kształtowe.

   175 292
4. 4. Ścianowa obudowa podporowa według zastrz. 1, znamienna tym, że podstawa belki prawej i lewej spągnicy w postaci blachy dennej (40 oraz 41) z końcami z przodu uniesionymi do góry i połączonymi na całej długości z zewnętrznymi tężnikami (42) ma od wewnętrznej strony belek tężniki wewnętrzne (43), które za portalem tylnym (39) przechodzą we wsporniki wewnętrzne, przy czym w kanale belki prawej i lewej między portalem przednim (38) a portalem tylnym (39) wspawany jest tężnik poprzeczny (44), podczas gdy między portalem przednim (38) i tężnikiem poprzecznym (44) wspawane są wewnątrz wzmacniające pionowe blachy (45 i 46), a do blachy dennej (40 i 41) wspawane są gniazda (47) podpór przednich (7), a do pionowej płaszczyzny przedniej portalu przedniego (38) wspawane są żebra usztywniające (48), przy czym przednia część belek od góry pokrytajest blachą (49), a za portalem przednim (38) kanał między belkami spągnicy do portalu tylnego (39) nakryty jest blachą (50) z wycięciem podłużnym w środku tej blachy, przy czym od tylnej płaszczyzny pionowej tężnika poprzecznego (44) wspawana jest w osi belek spągnicy blacha (53) przenikająca przez portal tylny (39), a belka prawa i lewa spągnicy od tężnika poprzecznego (44) do portalu tylnego (39) przykrytajest blachą (54), podczas gdy za portalem tylnym (39) do zewnętrznego tężnika (42) i wewnętrznego tężnika (43) wspawane są na belkach spągnicy gniazda (47) do osadzenia podpór tylnych głównych (8), a wewnętrzne płaszczyzny kanałów belki prawej i lewej za portalem tylnym (39) wzmocnione są blachami (57 i 58), a wewnętrzne płaszczyzny tężników wewnętrznych (42) wzmocnione są blachami (59 i 60), przy czym kanał pomiędzy belkami spągnicy w tylnej części zamknięty jest blachą (61) podpartą wspornikami (62).
5. 5. Ścianowa obudowa podporowa według zastrz. 1 albo 4, znamienna tym, że w końcu belki prawej i lewej przestrzeń między tężnikiem zewnętrznym (42) a tężnikiem wewnętrznym (43) zamknięta jest blachą (55) połączoną z przodu z gniazdem (47), a z tyłu z blachą pionową (56) belki spągnicy.
6. 6. Ścianowa obudowa podporowa według zastrz. 1 albo 4, znamienna tym, że do tylnej płaszczyzny pionowej portalu tylnego (39) i górnej płaszczyzny blachy (61) zamykającej kanał między belkami spągnicy wspawane jest ucho (63), w którym poprzecznie przed linią tylnych podpór głównych (8) usytuowany jest otwór współosiowo z otworami w tężnikach wewnętrznych (43) i wzmacniających blachach (59 i 60), do mocowania łącznika przedniego (10) lemniskaty, który widełkami obejmuje ucho (63).
7. 7. Ścianowa obudowa podporowa według zastrz. 1 albo 4, znamienna tym, że w belkach spągnicy w ich tylnej części nad przestrzenią zamkniętą blachą (55) w tężnikach zewnętrznych (42), tężnikach wewnętrznych (43) oraz blachach wzmacniających (57 i 58) są usytuowane otwory na sworznie do przegubowego mocowania łączników tylnych (11) lemniskaty, które wchodzą w belki spągnicy końcami w postaci łubek.
8. 8. Ścianowa obudowa podporowa według zastrz. 1, znamienna tym, że rozstaw otworów do mocowania łączników tylnych (11) w belkach spągnicy i ucha (63) łącznika przedniego (10) jest dwukrotnie większy w stosunku do rozstawu w belce (9) lemniskaty.
9. 9. Ścianowa obudowa podporowa według zastrz. 1, znamienna tym, że mocowanie belki (9) lemniskaty w stropnicy zasadniczej (1) oraz mocowanie cięgła łącznika przedniego (10) w belce (9) lemniskaty i z drugiej strony w uchu (63) portalu tylnego (39) spągnicy jest usytuowane w tej samej pionowej płaszczyźnie, która przechodzi przez oś podłużną spągnicy, podczas gdy łączniki tylne (11) mocowane są w belce (9) lemniskaty u jej podstawy w dwóch skrajnych symetrycznych do osi wzdłużnej spągnicy i przechodzących przez wewnętrzne płaszczyzny pionowe belek spągnicy.
10. 10. Ścianowa obudowa podporowa według zastrz. 1 albo 4, znamienna tym, że w kanale między belkami spągnicy usytuowane są naprzeciw siebie ślizgi (71) o łukowej dolnej powierzchni, umiejscowione przed portalem tylnym (39) w połowie wysokości wewnętrznych tężników (43) belek spągnicy.
11. 11. Ścianowa obudowa podporowa według zastrz. 1, znamienna tym, że stojaki przednie (7) i stojaki tylne (88) stropnicy zasadniczej (1), podpory (72) stropnicy przedniej wychylnej (2) siłownik (74) osłony (4) czoła ściany, podpory (76) stropnicy wychylnej tylnej (5) zabezpieczone blokiem zaworowym wyposażonym w zawór zwrotny otwierany ciśnieniem i zawór bezpieczeństwa nastawiony na ciśnienie robocze ma siłownik (77) stropnicy wysuwanej tylnej (6) połączony

    175 292 z zaworem bezpieczeństwa sterowanym ciśnieniem nastawionym na ciśnienie robocze 10 MPa, podczas gdy poszczególne odbiorniki połączone są z blokiem rozdzielaczy wykonawczych, które połączone są z kolei z przewodem magistralnym zasilającym (79), zabezpieczonym filtrem (80) i zaworem odcinającym oraz przewodem spływowym połączonym z blokiem zaworowym (81) zabezpieczonym zaworem zwrotnym i zaworem bezpieczeństwa o progu nastawu od 2,5 do 3,0 MPa.