PL175630B1

PL175630B1 - Sposób wytwarzania skrzynkowego samonośnego zespołu budowlanego

Info

Publication number: PL175630B1
Application number: PL94309639A
Authority: PL
Inventors: Jan Madsen
Original assignee: Systems Modules Ltd S
Priority date: 1993-01-18
Filing date: 1994-01-18
Publication date: 1999-01-29
Also published as: AU5880394A; AU680865B2; CZ184695A3; DE69407162D1; US5625998A; DK9200156U4; DE679212T1; WO1994016160A1; EP0679212B1; PL309639A1; RU2120003C1; EP0679212A1; CZ287042B6; DE69407162T2; DK0679212T3

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania skrzynkowego samonośnego zespołu budowlanego.

Z opisu patentowego GB-A-2.040.334 znany jest skrzynkowy samonośny zespół budowlany zawierający element podłogowy ukształtowany z ramy i płyty, który łączy się z elementem

175 630 sufitowym za pomocą czterech słupów narożnych. Sposób wytwarzania tego zespołu polega na wstępnym zamocowaniu elementów podłogowych i sufitowych na sztywnej ramie wsporczej, którą następnie transportuje się na miejsce budowy, przy czym na placu budowy łączy się ze sobą szereg tego rodzaju zespołów budowlanych, a następnie zakłada się poszycie wewnętrzne, izolację i okładzinę wierzchnią.

Z opisu patentowego US-A-3.442.056 znany jest sposób wytwarzania prefabrykowanego zespołu budowlanego zawierającego element podłogowy i sufitowy, w postaci profilowanych belek metalowych kształtujących ramę wokół krawędzi tych elementów, oraz element ścienny zawierający profilowane belki metalowe lub słupy wzdłuż jej krawędzi bocznych. Sposób wytwarzania zespołu budowlanego polega na tym, że elementy ścienne mocuje się na elementach podłogowych za pomocą spawania stykających się ze sobą belek, po czym element sufitowy nakłada się na szczyt elementów ściennych a stykające się belki łączy się za pomocą spawania.

Sposób wytwarzania skrzynkowego samonośnego zespołu budowlanego, według wynalazku, w którym łączy się ze sobą samonośne elementy podłogowy i sufitowy zawierające konstrukcję wsporczą i umieszcza się pomiędzy nimi dwie pary przeciwległych ścian, po czym ustawia się w każdym narożu wsporczy, pionowy słup, uformowany z odcinków kształtownika i łączy się sztywno za pomocą słupów konstrukcję wsporczą elementu podłogowego z konstrukcją wsporczą elementu sufitowego, charakteryzuje się tym, że poziomuje się podłoże, po czym umieszcza się na nim element podłogowy, na którym ustawia się pionowo ściany, a następnie po połączeniu ścian ze sobą, układa się na nich element sufitowy i łączy się go ze ścianami, po czym łączy się słupy wsporcze z konstrukcją wsporczą elementów, podłogowego i sufitowego.

Korzystne jest gdy ustawia się na styk ściany i kształtuje się pionową wnękę dla słupów.

Korzystne jest gdy formuje się konstrukcję wsporczą elementu podłogowego z dwóch pierwszych, wzdłużnych elementów bocznych oraz szeregu umieszczonych pomiędzy nimi podłogowych dźwigarów poprzecznych.

Korzystne jest gdy formuje się konstrukcję wsporczą elementu sufitowego z dwóch drugich wzdłużnych elementów bocznych oraz szeregu umieszczonych pomiędzy nimi sufitowych dźwigarów poprzecznych.

Korzystne jest gdy łączy się podłogowe i sufitowe dźwigary poprzeczne z dźwigarami wzdłużnymi na każdym ich końcu, po czym dźwigary wzdłużne mocuje się do pierwszych i drugich elementów bocznych.

Korzystne jest gdy formuje się pierwsze i drugie elementy boczne, z odcinków ksz.tałtownika o przekroju w kształcie litery C.

Korzystne jest gdy formuje się dźwigary wzdłużne, z odcinków kształtownika o przekroju w kształcie litery U, a podłogowe i sufitowe dźwigary poprzeczne formuje się z odcinków kształtowników o przekroju w kształcie litery C, nadając im szerokość równą wewnętrznej szerokości odcinka o przekroju w kształcie litery U.

Korzystne jest gdy formuje się dźwigary wzdłużne, z odcinków kształtownika o przekroju w kształcie litery U, a podłogowe i sufitowe dźwigary poprzeczne formuje się z odcinków kształtowników o przekroju w kształcie litery U, nadając im szerokość równą wewnętrznej szerokości odcinka o przekroju w kształcie litery U.

Korzystne jest gdy stosuje się słupy o prostokątnym przekroju, w szczególności kwadratowym..

Korzystne jest gdy łączy się słupy z konstrukcją wsporczą elementów podłogowych i sufitowych za pomocą spawania.

Ponieważ zespół budowlany składa się z poszczególnych elementów, to możliwa jest ich prefabrykacja w zakładzie przemysłowym, z większą dokładnością i w sposób bardzo racjonalny. Również elementy tworzące zespoły mogą być składane i montowane ostatecznie w fabryce, z przygotowaniem do tworzenia bloków finalnych, następnie przetransportowywanych i składanych na miejscu budowy.

Proponowany zespół budowlany można wykorzystywać do wszelkich typów i zespołów konstrukcji zunifikowanych modułów, na przykład domów, hoteli, szkół itp.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia trzy zespoły budowlane według niniejszego wynalazku, odpowiednio nało4

175 630 żone i dostawione liniowo, w widoku perspektywicznym, fig. 2 przedstawia element podłogowy zespołu budowlanego w widoku od góry, fig. 2a przedstawia szczegół 2a z fig. 2, w widokU perspektywicznym, fig. 3 przedstawia element sufitowy zespołu budowlanego w widoku z góry, fig. 3a przedstawia szczegół 3a z fig. 3, w widoku perspektywicznym, fig. 4 przedstawia element ścienny zespołu budowlanego w widoku od zewnątrz, fig. 4a przedstawia szczegół 4a z fig. 4, w widoku perspektywicznym, fig. 5 przedstawia przekrój wzdłuż linii 5-5 z fig. 1, fig. 6 przedstawia przekrój wzdłuż linii 6-6 z fig. 1, fig. 7 przedstawia narożnik zespołu budowlanego w widoku w kierunku strzałki 7 z fig. 1, fig. 7a przedstawia przekrój wzdłuż linii 7-7 z fig. 1, fig. 7b przedstawia przekrój wzdłuż linii 7b-7b z fig. 1, fig. 8 przedstawia przekrój wzdłuż linii 8-8 z fig. 11, fig. 9 przedstawia przekrój wzdłuż linii 9-9 z fig. 1.

Przedstawiony na fig. 1, samonośny zespół budowlany zawiera element podłogowy 1, element sufitowy 2 i umieszczone w każdym z czterech narożników, słupy 5, które sztywno łączą element podłogowy 1 i element sufitowy 2. Słupy 5 przejmują siły pionowe działające na zespół budowlany. Każdy słup 5 jest uformowany z odcinków kształtownika o przekroju prostokątnym i zaopatrzony jest na górnym końcu w wystającą płytę górną 6, a na dolnym końcu - w wystającą płytę dolną 7. Płyty górne 6 i dolne 7 umieszcza się nad sobą przy piętrowym układaniu dwóch zespołów, jednego nad drugim, i łączy się za pomocą śrub umieszczonych w otworach obu płyt. W każdym z zespołów budowlanych umieszcza się parę ścian 3, 4 oraz wewnętrzne ścianki działowe.

Jak to przedstawiono na fig. 2 i fig. 2a, element podłogowy 1 zawiera konstrukcję wsporczą w postaci dwóch wzdłużnych dźwigarów stalowych 8,9 o przekroju w kształcie litery U i szereg dźwigarów poprzecznych 10 o przekroju w kształcie litery C, ułożonych pomiędzy dźwigarami wzdłużnymi. Dźwigary poprzeczne mają szerokość, dopasowaną do pustych miejsc w dźwigarach wzdłużnych 8,9. Dźwigary poprzeczne połączone są z dźwigarami wzdłużnymi 8,9 za pomocą kątowników 11, które są mocowane za pomocą wkrętów samogwintujących. Na powierzchni zewnętrznej każdego z dźwigarów wzdłużnych 8, 9 zamocowany jest odcinek ceownika, stanowiący pierwszy wzdłużny element boczny 12,13 z otwartą częścią zwróconą w stronę sąsiedniego dźwigara wzdłużnego 8, 9. Odcinek ceownika 12, 13 mocuje się do dźwigarów wzdłużnych 8, 9 za pomocą wkrętów samogwintujących ułożonych w kątowniku

11. Następnie na każdym z końców pierwszych wzdłużnych elementów bocznych 12, 13, po wewnętrznej stronie mocuje się nakładkę stykową 15.

Jak to przedstawiono na fig. 3 i 3a, element sufitowy 2 ma podobną konstrukcję do elementu podłogowego 1, i zawiera dwa dźwigary wzdłużne 18,19 z umieszczonymi pomiędzy nimi dźwigarami poprzecznymi 20 o przekroju w kształcie litery C, przy czym dźwigary poprzeczne mocuje się na każdym końcu do dźwigarów wzdłużnych za pomocą kątowników 21. Na wewnętrznej powierzchni każdego z dźwigarów wzdłużnych 18,19 ceownika, stanowiącego drugie elementy boczne 22,23, mocuje się po wewnętrznej stronie obsadę 25 z wystającą częścią kątową.

Na fig. 4, każdy element ścienny zawiera kształtowniki stanowiące element kratowy, który jest boczną ścianą 3 lub końcową ścianą 4. Kratownica zawiera dwa wzdłużne odcinki kształtownika U 14, 16 i pewną liczbę odcinków 17 kształtownika C, usytuowanych pomiędzy odcinkami 14,16 kształtownika U i mających długość, zapewniającą umieszczenie ich w wolnej przestrzeni odcinków kształtownika U. Poprzeczne odcinki kształtownika C połączone są z wzdłużnymi odcinkami kształtowników 14, 16 za pomocą spawania punktowego, w miejscu oznaczonym odnośnikiem 24. Ściana przedstawiona na fig. 4 zaopatrzona jest w otwór drzwiowy, lecz zależnie od jego przeznaczenia element drzwiowy może być wykonany bez otworu lub może być zaopatrzony w jeden lub kilka otworów okiennych itp.

Ściany 3, 4 zaopatrzone są w wewnętrzne oblicowania, korzystnie, gipsowe okładziny tynkowe, przykręcane do odcinków 14, 16,17 kształtownika. Elementy sufitowe 2 i podłogowe 1 zawierają wewnętrzne oblicowania. Oblicowanie sufitu stanowią korzystnie, gipsowe okładziny tynkowe, przykręcone do odcinka 18, 19, 20 kształtownika tego elementu, a wewnętrzne oblicowanie elementu podłogowego stanowią, korzystnie, płyty wiórowe przykręcone do jego dźwigara 8, 9, 10 wykonanego z kształtownika.

175 630

Jak widać na fig. 7, 7a i 7b, słupy 5 połączone są z odcinkami kształtownika C, czyli z pierwszymi elementami bocznymi 12, 13 elementu podłogowego, i z odcinkami kształtownika C drugich elementów bocznych 22, 23 elementów sufitu przez spawanie nakładki stykowej 15 i obsady 25 zamocowanej na końcach pierwszych elementów 12,13 i odpowiednio kształtownika C drugich elementów 22, 23 do słupa narożnego 5.

Spaw słupa narożnego 5 i pierwszych elementów bocznych 12, 13 podłogi oznaczono odnośnikiem 26, natomiast spaw słupa narożnego 5 i drugiego elementu bocznego 22, 23 kształtownika C sufitu oznaczono odnośnikiem 27.

Przed wytworzeniem zespołu budowlanego, poszczególne elementy są kompletowane wraz z oblicowaniem i izolacją. Ściana 3 zaopatrzona jest w oblicowanie wewnętrzne 28 z gipsowych okładzin tynkowych, element sufitowy 2 zaopatrzony jest w podwójną gipsową okładzinę tynkową 29, a element podłogowy ma wewnętrzne oblicowanie 30 z płyt wiórowych. Element podłogowy 1 następnie zaopatruje się w niezbędne instalacje i okłada się korzystnie gipsową okładziną tynkową 33.

Sposób wytwarzania zespołu budowlanego ilustrują fig. 5-9.

Element podłogowy 1 umieszcza się na wyrównanym podłożu z bloków stalowych, po czym na elemencie podłogowym 1, mocuje się pionowo ścianki 3, 4, przy czym podpiera się ściany za pomocą zewnętrznych dźwigarów 4, natomiast^ ściany boczne podtrzymuje się za pomocą pierwszych części bocznych 12,13o przekroju C. Ściany 3,4 następnie zestawia się na styk, a w narożnikach kształtuje się pionową przelotową pustkę dla słupów 5 (patrz fig. 8 i 9). Ściany 3 i 4 łączy się w narożnikach za pomocą kątowników 32 i wkrętów samogwintujących 31, które umieszcza się w kątownikach i wkręca się· w zewnętrzny odcinek 17,17' kształtownika C sąsiednich ścian 3, 4. Przy czym ściany 3, 4 i element podłogowy 1 łączy się za pomocą wkrętów samogwintujących 31 (patrz fig. 5 i 6).

Po zamocowaniu ścian 3, 4 opuszcza się element sufitowy 2 na ściany 3, 4, zaś drugie elementy boczne 22,23 kształtownika C, elementu sufitowego 2 opiera się na dolnych odcinkach 16 kształtownika U ścian 3. Natomiast zewnętrzne dźwigary poprzeczne 20 opiera się na górnych odcinkach 16 kształtownika U ściany 4. Element sufitowy 2 mocuje się do ścian 3,4 za pomocą wkrętów samogwintujących 31 (patrz fig. 5 i 6).

Na koniec, mocuje się słupy narożne 5 za pomocą spawania do pierwszych elementów bocznych 12, 13, o kształcie C, elementu podłogowego oraz do odcinków kształtownika C elementu sufitowego 2.

Po zamocowaniu słupów narożnych 5, zespół budowlany uzyskuje sztywność, odpowiednią dla zespołu samonośnego i transportuje się go na miejsce budowy. Oczywistym jest, że przed przewiezieniem go na miejsce budowy wyposaża się zespół w grzejniki, kuchnię, okna, drzwi i elementy stolarki i łazienkę/toaletę, glazurę, wykładziny podłogowe, pokrycia malarskie itp. Ponadto po zewnętrznej stronie ścian 2, 3 mocuje się płyty okładzinowe, korzystnie gipsowe. Przy takim stopniu wykończenia, montaż na placu budowy może być wykonany w ciągu około jednej godziny.

Na placu budowy zespół podnosi się i mocuje płytami spodnimi słupów za pomocą śrub, korzystnie, na zewnątrz, bez wchodzenia do wnętrza zespołu.

Po wytworzeniu zespołu zamyka się złącza pomiędzy poszczególnymi zespołami za pomocą gipsowej okładziny tynkowej.

Po wytworzeniu bloku zespołów budowlanych całość okłada się licówką, na przykład z cegły okładzinowej.

Pokrycie dachem wykonuje się w znany sposób.

175 630

Fig 8

Fig 9

175 630

Fig 6

Fig 7b

Fig 7

175 630

Fig 5

175 630

Fig 3a

175 630

Fig 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 2,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób wytwarzania skrzynkowego samonośnego zespołu budowlanego, w którym łączy się ze sobą samonośne elementy podłogowy i sufitowy zawierające konstrukcję wsporczą i umieszcza się pomiędzy nimi dwie pary przeciwległych ścian, po czym ustawia się w każdym narożu wsporczy, pionowy słup, uformowany z odcinków kształtownika i łączy się sztywno za pomocą słupów konstrukcję wsporczą elementu podłogowego z konstrukcją wsporczą elementu sufitowego, znamienny tym, że poziomuje się podłoże, po czym umieszcza się na nim element podłogowy (1), na którym ustawia się pionowo ściany (3, 4), a następnie po połączeniu ścian (3,4) ze sobą, układa się na nich element sufitowy (2) i łączy się go ze ścianami (3,4), po czym łączy się słupy wsporcze (5) z konstrukcją wsporczą elementów, podłogowego i sufitowego (1, 2).
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że ustawia się na styk ściany (3, 4) i kształtuje się pionową wnękę dla słupów (5).
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że formuje się konstrukcję wsporczą elementu podłogowego (1) z dwóch pierwszych, wzdłużnych elementów bocznych (12, 13) oraz szeregu umieszczonych pomiędzy nimi podłogowych dźwigarów poprzecznych (10).
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że formuje się konstrukcję wsporczą elementu sufitowego (1) z dwóch drugich wzdłużnych elementów bocznych (22, 23) oraz szeregu umieszczonych pomiędzy nimi sufitowych dźwigarów poprzecznych (20).
5. Sposób według zastrz. 3 albo 4, znamienny tym, że łączy się podłogowe i sufitowe dźwigary poprzeczne (10,20) z dźwigarami wzdłużnymi (8,9,18,19) na każdym ich końcu, po czym dźwigary wzdłużne (8,9,18,19) mocuje się do pierwszych i drugich elementów bocznych (12,13,22, 23).
6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że formuje się pierwsze i drugie elementy boczne (12,13,22,23) z odcinków kształtownika o przekroju w kształcie litery C.
7. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że formuje się dźwigary wzdłużne (8, 9, 18, 19) z odcinków kształtownika o przekroju w kształcie litery U, a podłogowe i sufitowe dźwigary poprzeczne (10, 20) formuje się z odcinków kształtowników o przekroju w kształcie litery C, nadając im szerokość równą wewnętrznej szerokości odcinka o przekroju w kształcie litery U.
8. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że formuje się dźwigary wzdłużne (8, 9, 18, 19) z odcinków kształtownika o przekroju w kształcie litery U, a podłogowe i sufitowe dźwigary poprzeczne (10, 20) formuje się z odcinków kształtowników o przekroju w kształcie litery U, nadając im szerokość równą wewnętrznej szerokości odcinka o przekroju w kształcie litery U.
9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się słupy (5) o prostokątnym przekroju, korzystnie kwadratowym.
10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że łączy się słupy (5) z konstrukcją wsporczą elementów podłogowych i sufitowych (1, 2) za pomocą spawania.