PL175743B1 - Sposób i urządzenie do naprawiania nawierzchni kolejowych - Google Patents

Abstract

1 Sposób naprawiania nawierzchni kolejowych, zwlaszcza wielotorowych, w którym usuwa sie warstwe podtorza toru starego i jednoczesnie wykonuje sie przy zastosowaniu przesuwnego zestawu rozporowego z no- zami dolnymi i bocznymi wykop, w którym jest umiesz- czony material do utworzenia warstwy podsypki toru nowego, a sciany wykopu zabezpiecza sie, znamienny tym, ze za pomoca nozy dolnych (13), przylegajacych do dna (8) wykopu (6) i nozy bocznych (15), podpierajacych sciany boczne zestawu rozporowego (9) zabezpiecza sie wykop (6), a noze dolne i boczne (13, 15), prowadzone na ramie podporowej (10) zestawu rozporowego (9), wciska sie w m aterial gruntu, po czym doprowadza sie rame podporowa (10), a za zestawem rozporowym (9) za pomoca belki naciskowej i wyrównujacej (29), sprzezo- nej z zestawem rozporowym (9), wyrównuje sie dno (8) wykopu (6) i w obszarze tylnych konców nozy bocznych (15) umieszcza sie materialy dla utworzenia nowej war- stwy podsypki, a w tylnej przestrzeni roboczej (23) zestawu rozporowego (9) na dnie (8) wykopu (6) jako nowa warstwe podsypki umieszcza sie oslone (33), skla- dajaca sie z runa, warstwy gliny lub tp., a n a niej zageszczona warstwe piasku (34) i na koniec n a niej zageszczona warstwe tlucznia F I G 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób naprawiania nawierzchni kolejowych, zwłaszcza wielotorowych, oraz urządzenie do naprawiania nawierzchni kolejowych.

W praktyce w znacznym zakresie występują problemy związane z naprawą istniejących nawierzchni kolejowych, przy której całe podtorze musi być oddzielone i zbudowane na nowo. Te prace, w przypadku najczęściej istniejących torach wielokrotnych, względnie podwójnych, muszą być przeprowadzane przy utrzymaniu ruchu pociągów na jednym z istniejących torów, co znacznie utrudnia prace naprawcze. Naprawę można tak przeprowadzać, że po usunięciu podtorza toru starego jest wykopywany np. za pomocą koparki wykop, którego ściana boczna, leżąca obok sąsiedniego toru, musi być odpowiednio zabezpieczona, co odbywa się za pomocą ścianek szczelnych. W wykopanym i zabezpieczonym wykopie następnie umieszcza się i zagęszcza materiały budowlane dla warstwy podsypki nowego wykopu. Przy tym najpierw na dnie wykopu umieszcza się zagęszczoną warstwę piasku, na której umieszcza się zagęszczony tłuczeń, który tworzy warstwę podsypki dla nawierzchni nowego toru.

Przy wykonywaniu wykopów jest znane zabezpieczanie ścian wykopu za pomocą wzajemnie rozprężalnych płytowych ścianek szczelnych, przy czym na każdej ścianie wykopu są umieszczone jedna za drugą dwie płytowe ścianki szczelne, połączone przez przesuwniki tak, że obudowa, utworzona przez płytowe ścianki szczelne może być poruszana w sposób krokowy w kierunku zabioru wykopu (opis US 3 750 409). Znane jest przy pracach układania rur wykorzystanie dla zabioru wykopu zestawu rozporowego, który składa się z noży bocznych, zabezpieczających ściany wykopu, prowadzonych na ramie podporowej i noży dolnych, przylegających do dna wykopu, przy czym noże boczne i dolne są połączone z ramą podporową przez hydrauliczne siłowniki nożowe. Przy tym zestaw rozporowy składa się z wyprzedzającej tarczy nożowej, której noże zabiorowe są zaopatrzone w przegubowo zawieszone noże nadążne, które są podpierane i prowadzone na ramie nadążnej i zabezpieczają wykop w obszarze układania rury. Rama nadążna jest poruszalna w kierunku zabioru wykopu za pomocą siłowników, przyłączonych do ramy podporowej wyprzedzającej tarczy nożowej. Zabiór wykopu odbywa się przy tym za pomocą sprzętu zabiorowego, umieszczonego na wyprzedzającej tarczy nożowej (DE-A 34 43 292, DE-A 26 58 349, DE-B 28 10 386, DE-A 26 22 671).

Tarcze nożowe, których głównym obszarem zastosowania jest drążenie tuneli na podstawie swojej zasady pracy, polegającej na zamocowaniu siłą tarcia pomiędzy nożami drążącymi a ściankami wykopu, są stosowane jako zestawy rozporowe tylko wtedy, gdy przy pracach układania rur wykonuje się wykopy na stosunkowo dużej głębokości.

Z opisu wzoru użytkowego DE-U 92 11 801 jest znane urządzenie do wymiany materiału ziemnego, zwłaszcza obok szlaków komunikacyjnych i budowli, które zawiera zestaw szalun4

175 743 kowy z dwiema równoległymi, utrzymywanymi w odstępie pionowymi ścianami szalunkowymi, które w rodzaju zestawu rozporowego są umieszczane przez wbijanie w grunt lub uprzednio wykonany wykop. Pomiędzy ścianami szalunkowymi jest umieszczona płytowa podpora, która jest z nimi sprzężona za pomocą przesuwnika, który pozwala na ich przesuwanie w gruncie i umożliwia wymianę gruntu za pomocą innego sprzętu.

Zadaniem wynalazku jest opracowanie sposobu naprawiania nawierzchni kolejowych oraz urządzenia do naprawiania nawierzchni kolejowych, za pomocą którego prace naprawcze można przeprowadzać technicznie bez zarzutu i pewnie, z wysoką prędkością postępowania.

Zadanie to w odniesieniu do sposobu zostało rozwiązane dzięki temu, że za pomocą noży dolnych, przylegaj ących do dna wykopu i noży bocznych, podpierających ściany boczne zestawu rozporowego zabezpiecza się wykop, a noże dolne i boczne, prowadzone na ramie zestawu rozporowego, wciska się w materiał gruntu, po czym doprowadza się ramę podporową, a za zespołem rozporowym za pomocą belki naciskowej i wyrównującej, sprzężonej z zespołem rozporowym, wyrównuje się dno wykopu i w obszarze tylnych końców noży bocznych umieszcza się materiały dla utworzenia nowej warstwy podsypki, a w tylnej przestrzeni roboczej zestawu rozporowego na dnie wykopu jako nową warstwę podsypki umieszcza się osłonę, składającą się z runa, warstwy gliny lub tp., a na niej zagęszczoną warstwę piasku i na koniec na niej zagęszczoną warstwę tłucznia.

Korzystnie zestawem rozporowym steruje się kierunkowo i przesuwnie dociąga się do noży dolnych ramę nadążną, prowadzącą dolne noże nadążne.

Według wynalazku zabiór wykopu przeprowadza się za pomocą sprzętu wybierającego umieszczonego na ramie podporowej.

Zadanie to w odniesieniu do urządzenia zostało rozwiązane dzięki temu, że w tylnej przestrzeni roboczej, znajdującej się za ramą podporową jest umieszczona ruchoma nad dnem wykopu belka naciskowa i wyrównująca, która przez hydrauliczne przesuwniki jest z nią sprzężona.

Korzystnie rama podporowa tworzy ramę wyprzedzającą, z którą poprzez hydrauliczne siłowniki dociągające jest sprzężona rama nadążna i, że do noży bocznych, prowadzonych na ramie wyprzedzającej, są przyłączone w przegubach, korzystnie przegubach kardana, noże nadążne, które są prowadzone na ramie nadążnej.

Zgodnie z wynalazkiem do zewnętrznych noży dolnych są przyłączone w przegubach nadążne noże dolne, na których opiera się rama nadążna.

Według wynalazku noże boczne mają większą długość od noży dolnych, przy czym wystają one od strony czołowej i strony tylnej ponad ramę podporową i ponad noże dolne, a na ramie podporowej jest umieszczony, korzystnie wychylnie w wysokości, sprzęt wybierający razem z przenośnikiem usuwającym dla wykopywania wykopu, a także są umieszczone łapy kotwiące, nastawialne do dna wykopu.

Korzystnie belka naciskowa i wyrównująca jest podparta w wykopie, np. na zagęszczonym materiale sypkim, umieszczonym w tylnej przestrzeni roboczej i jest zaopatrzona w środki mocujące, np. siłowniki.

Według wynalazku noże boczne mają szerokość, która odpowiada w przybliżeniu głębokości wykopu, a noże nadążne noży bocznych wystają od strony tylnej ponad ramą nadążną i zabezpieczającą przestrzeń roboczą, a korzystnie co najmniej część noży bocznych na przednim końcu posiada klinowe ostrze, i że belka naciskowa i wyrównująca ma prowadnicę utworzoną przez noże boczne.

Zgodnie z wynalazkiem rama zwęża się stożkowo do swojej strony tylnej.

Korzystnie rama nadążna jest zaopatrzona w środki mocujące, np. siłowniki mocujące i zawiera noże dolne i nadążne noże dolne, które są wyposażone w elementy kotwiące, np. kolce.

Zaletą wynalazku jest to, że uzyskuje się pewne zabezpieczenie wykonanego wykopu z wystarczająco dużymi odcinkami roboczymi i umożliwienie prowadzenia po krzywiźnie w celu dopasowania do przebiegu toru. Podparcie ramy na dnie wykopu przez noże dolne prowadzi do pożądanego wygładzenia i uszczelnienia dna wykopu, i sprzyja pracy zespołu rozpierającego przy wgniataniu noży zabiorowych, a także przy dociąganiu ramy. Prace naprawcze prowadzi

175 743 się przy utrzymaniu ruchu szynowego na torze sąsiednim, przy czym pozostaje zapewnione pewne podparcie warstwy podsypki toru sąsiedniego, służącego do ruchu szynowego.

Urządzenie według wynalazku jest uwidocznione w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia urządzenie do naprawy nawierzchni kolejowych wraz z przesuwnym zestawem rozporowym, w przekroju poprzecznym; fig. 2 - przesuwny zestaw rozporowy według fig. 1, w widoku z góry, w kierunku strzałki II na fig. 1; fig. 3 - przesuwny zestaw rozporowy, w widoku z boku w kierunku strzałki II na fig. 2; fig. 4 - w widoku z góry przesuwny zestaw rozporowy z innym, przyporządkowanym sprzętem wybierającym służącym do wykopywania wykopów, a fig. 5 - w widoku z góry przesuwny zestaw rozporowy według fig. 4.

Na fig. 1 jest przedstawiona nawierzchnia kolejowa 1, która zawiera odcinek toru naprawianego i tor sąsiedni 2, który służy do utrzymywania ruchu podczas przeprowadzania prac naprawczych i który w obszarze przeprowadzanych prac naprawczych jest oddzielony od toru sąsiedniego 2 swoją nawierzchnią. Szyny 3 i podkłady 4 toru sąsiedniego 2 w znany sposób są umieszczone na podtorzu, które jest utworzone przez zagęszczone podłoże, z tłucznia 5, który ze swojej strony spoczywa na zagęszczonej warstwie piasku. Z fig. 1 jest widoczne, że tłuczeń 5 na dnie wykopu jest nachylony pod małym kątem na zewnątrz, na lewo według rysunku tak, że jego odwadnianie odbywa się w tę stronę.

Przy naprawie toru jego całe podtorze, ewentualnie aż do gruntu rodzimego jest zdejmowane, przy czym jest wykonywany wykop 6, co odbywa się za pomocą przejezdnej koparki, z której jedynie łyżka 7, umieszczona na wysięgniku jest pokazana na fig. 3. Wykop 6 jest tak wykonywany, że jego dno 8 jest nachylone w kierunku do strony przeciwległej do toru 2, a więc do strony zewnętrznej, w celu odwadniania nowo utworzonej warstwy podsypki. Leżąca wewnątrz ściana boczna wykopu 6 w górnym obszarze jest utworzona przez zagęszczone podłoże z tłucznia 5 toru sąsiedniego 2. Kierunek robót przy przeprowadzaniu prac naprawczych jest na fig. 2 określony przez strzałkę A.

Zabezpieczenie wykopu 6 w każdorazowym obszarze naprawiania odbywa się za pomocą przesuwnego zestawu rozporowego 9, który posiada płaską ramę podporową 10, której wysokość odpowiada w przybliżeniu głębokości wykopu 6 i która, jak można rozpoznać z fig. 1, posiada przekrój poprzeczny w postaci U, której płaska część pozioma 11, tworząca żebro U, zawiera na swojej stronie dolnej prowadnice nożowe 12 dla umieszczonych blisko obok siebie noży dolnych 13, za pomocą których rama podporowa 10 opiera się na nachylonym dnie 8. Równoległe noże dolne 13 tworzą pomiędzy obydwoma ścianami wykopu 6 zasadnicze pełnopowierzchniowe przykrycie dna 8. Płaska część pozioma 11 ramy podporowej 10 na swoich obu bokach posiada wystające stałe części boczne 14, które tworzą oba ramiona U ramy podporowej 10 i na których w prowadnicy nożowej 12 jest prowadzony nóż boczny 15. Przy większej głębokości wykopu oczywiście może być umieszczonych także więcej noży bocznych 15, umieszczonych jeden nad drugim na częściach bocznych 14. Prowadnice nożowe 12 są wykonane, jak w tarczach nożowych, z prowadnic rowkowych T. Każdemu nożowi dolnemu 13 i nożowi bocznemu 15 jest przyporządkowany co najmniej jeden siłownik 16, w pokazanym przykładzie wykonania (fig. 1) para siłowników nożowych. Siłowniki 16 stanowią hydrauliczne siłowniki podwójnego działania. Jak można rozpoznać z fig. 3, są one przyłączone z jednej strony do ramy podporowej 10, a z drugiej strony do przyporządkowanego noża 13, 15. Przez sterowanie siłownikiem 16 noże dolne 13 i noże boczne 15, pojedynczo niezależnie od siebie lub także grupowo wobec nieruchomej ramy podporowej 10, są wciskane w grunt, zgodnie ze skokiem siłownika 16 w kierunku roboczym A. Wszystkie noże 13,15 są wciskane, co pozwala przez zasilanie ciśnieniowe siłowników 16 w kierunku wsuwania, dociąganie ramy podporowej 10 w kierunku roboczym A, przy czym noże 13, 15 na podstawie swojego tarcia z dnem 8 wykopu i ścianami bocznymi wykopu 6, tworzą podporę popychakową dla ramy podporowej 10. Ten sposób pracy jest znany z tarcz nożowych.

Rama podporowa 10 przesuwnego zestawu rozporowego 9 tworzy ramę wyprzedzającą, z którą poprzez hydrauliczne siłowniki dociągowe 18 jest sprzężona rama nadążna 19, która jest pokazana na fig. 2 jedynie po jednej stronie X wykopu 6, jednakże wobec niej jest wykonana symetrycznie. Rama nadążna 19, stosownie do tego po obu stronach osi X wykopu 6, która zbiega się z osią wzdłużną zestawu rozporowego 9, przez hydrauliczny siłownik dociągowy 18 jest

175 743 przyłączona do ramy podporowej 10. Oba siłowniki dociągowe 18 stanowią również podwójnie działające hydrauliczne siłowniki. Jest widoczne, że rama nadążna 19 ma krótszą długość konstrukcyjną od ramy podporowej 10. Zwłaszcza fig. 2 pokazuje, że do tylnego końca noży bocznych 15 są przyłączone w przegubach 21 przedłużenia nożowe, w postaci tak zwanych noży nadążnych 20, które korzystnie są tak wykonane w rodzaju przegubów kardana, że ruchy przegubowe pomiędzy nożami bocznymi 15 i nożami nadążnymi 20 są możliwe nie tylko w kierunku wysokości, ale także w kierunku bocznym. Noże nadążne 20 są prowadzone w prowadnicach nożowych 12 ramy nadążnej 19. Stosownie do tego noże boczne 15 i przyłączone do nich przegubowo noże nadążne 20 są podparte bocznie nie tylko na ramie podporowej 10, ale także na ramie nadążnej 19 i są prowadzone z luzem, przesuwnie w kierunku zabioru kierunku roboczym A. Z fig. 2 jest widoczne, że noże boczne 15 wystają od strony czoła ponad ramę podporową 10 i są podparte na ścianach wykopu, w przestrzeni roboczej 22, gdzie następuje wykonywanie wykopu 6. Poza tym fig. 2 pokazuje, że noże nadążne 20, przyłączone do noży bocznych 15 od strony tylnej, a więc przeciwnie do kierunku roboczego A, wystają poza ramę nadążną 19, a zatem zabezpieczająca ścianę wykopu w tylnej przestrzeni roboczej 23, w której jest układana nowa warstwa podsypki. Fig. 2 pokazuje również, że noże boczne 15 mają znacznie większą długość od noży dolnych 13, których długość zasadniczo odpowiada długości konstrukcyjnej ramy podporowej 10, w odniesieniu do skoku siłownika 16. Jedynie do obu zewnętrznych noży dolnych 13, leżących po stronie obu ścian wykopu, jest przyłączony przestawialnie w wysokości w przegubie 24 nadążny noż dolny 25, który również opiera się na dnie 8. Oba równoległe nadążne noże dolne 25 tworzą podporę ślizgową dla ramy nadążnej 19, która jest podparta - ślizgowo na nadążnych nożach dolnych 25. Nadążne noże dolne 25 kończą się przed tylną przestrzenią roboczą 23 tak, że tutaj dno 8 jest otwarte na całą szerokość wykopu 6.

Do ramy podporowej 10, od strony tylnej, w symetrycznym układzie wobec osi X, są przyłączone dwie łapy kotwiące 26, które jak pokazuje przede wszystkim fig. 3, są wykonane jako płyty kotwiące, które na swojej stronie dolnej mają kolce 27. Obie łapy kotwiące 26 są ułożyskowane wychylnie w wysokości na ramie podporowej 10 tak, że za pomocą hydraulicznego siłownika nastawczego 28 są one dociskane do dna 8, w celu zakotwiczenia lub mogą być także podnoszone z tego położenia roboczego, w którym nie mają one żadnego kontaktu z dnem 8 wykopu 6. Korzystnie łapy kotwiące 26 są przestawialne w wysokości w prowadnicy pionowej, umieszczonej na ramie podporowej 10 i uruchamiane za pomocą siłownika nastawczego 28. W położeniu zakotwiczenia rama podporowa 10 jest więc przez łapy kotwiące 26 stabilizowana w swoim położeniu tak, że noże zabiorowe 13, 15 za pomocą siłowników 16 mogą być wciskane w kierunku roboczym A, bez przy tym niepożądanego przesuwania się do tyłu w wykopie 6 ramy wyprzedzającej 20.

Jak pokazują fig. 2 i 3 z tyłu ramy nadążnej 19 jest umieszczona belka naciskowa i wyrównująca 29, za pomocą której dno 8 wykopu 6 jest równane, względnie wyrównywane, zanim nowa warstwa podsypki zostanie umieszczona w przestrzeni roboczej 23. Także naciskiem wywołanym przez łapy kotwiące 26 na dno 8 można równać dno 8. Belka naciskowa i wyrównująca 29 tworzy w wykopie 6 od strony czołowej ograniczenie przestrzeni roboczej 23. Posiada ona przedłużenie 30, skierowane do ramy podporowej 10, do którego jest przyłączona poprzez każdorazowy podwójnie działający hydrauliczny przesuwnik 31 tak, że przy nieruchomej ramie podporowej 10 może ona być poruszana w obu kierunkach nad dnem 8 wykopu 6, aby wyrównywać dno 8. Z fig. 2 można rozpoznać, że belka naciskowa i wyrównująca 29 na swoich obu przeciwległych bokach w miejscu 32 jest prowadzona bocznie na nożach nadążnych 20 i, że noże nadążne 20 są podpierane na belce naciskowej i wyrównującej 29.

Przy przeprowadzaniu prac naprawczych w obszarze przedniej przestrzeni roboczej 22 jest wykonywany wykop, np. za pomocą koparki (łyżka 7), przy czym podtorze toru starego jest usuwane. Zaleca się przy tych pracach tak szerokie spiętrzanie podłoża z tłucznią po stronie leżącego wewnątrz noża bocznego 15, zwróconego do toru sąsiedniego 2, że ten nóż boczny 15 bez przeszkód ze strony zagęszczonego tłucznia, może być w niego wciskany za pomocą swojego siłownika 16. Położenie wciskane obu noży bocznych 15 jest zaznaczone na fig. 2 linią punktowo-kreskową. Jeżeli wykop 6 w przestrzeni roboczej 22 jest wypróżniony, noże boczne 15 wspólnie lub pojedynczo są po kolei wciskane w kierunku roboczym A o skok siłownika 16, po

175 743 czym noże dolne 13 za pomocą przyporządkowanych siłowników 16 są wciskane pojedynczo lub grupowo również w kierunku roboczym A. Przy wciskaniu noże dolne 13 i noże boczne 15 ze swoimi nożami nadążnymi 20 są prowadzone na ramie 10. Rama 10 jest przy tym przez obniżenie łap kotwiących 26 stabilizowana w swoim położeniu na dnie 8. Jeżeli wszystkie noże zabiorowe 13,15, 29 są wciśnięte o skok siłownika 16, po zluzowaniu łap kotwiących 26 rama podporowa 10 może być za pomocą siłowników 16 dociągana w kierunku roboczym A o ich skok roboczy. Ruch do przodu ramy podporowej 10jest podtrzymywany za pomocą przesuwnika 31 belki dociskowej i wyrównującej 29, która przy tym jest podpierana w przestrzeni roboczej 23, np. na już i tutaj umieszczonej nowej warstwie podsypki lub na innej podporze. Po ruchu wgniatania ramy podporowej 10 rama nadążna, ślizgająca się na nadążnych nożach dolnych 25 za pomocą siłownika nadążnego 18, może być doganiania w kierunku roboczym A.

Jak wspomniano, nowe podtorze, względnie nowa warstwa podsypki przy zabezpieczeniu ścian wykopu jest umieszczana w przestrzeni roboczej 23. Przy tym najpierw na równe dno 8 jest umieszczana cienka warstwa osłaniająca 33, np. runo, warstwa gliny, jako warstwa nieprzepuszczająca wody, na której później jest umieszczana warstwa piasku 34, która jest zagęszczana np. za pomocą wibratora płytowego, walca lub tp. Na zagęszczonej warstwie piasku następnie umieszcza się podłoże z tłucznia, które w zwykły sposób jest również zagęszczane i na które potem jest umieszczona nawierzchnia toru nowego. Przesuwnym zestawem rozporowym steruje się ze stanowiska sterowania 35 na ramie podporowej 10. Na tej ramie podporowej 10 znajdują się poza tym agregaty pompowe 36 i 37 i zbiornik 38 dla zasilania różnorodnych hydraulicznych mechanizmów.

Zestaw rozporowy 9, pokazany na fig. 4 i 5, odróżnia się od zestawu według fig. 1 do 3 tylko tym, że wykonywanie wykopu 6 w przestrzeni roboczej 22 od strony czoła odbywa się za pomocą sprzętu wybierającego 39, umieszczonego na ramie podporowej 10, który w pokazanym przykładzie wykonania posiada dwa jednakowo osiowo napędzane walce frezujące 40, które są .ułożyskowane ruchliwie w wysokości na wspólnym ramieniu wychylnym 41, które ze swojej strony jest ułożyskowane w łożysku wychylnym 42 o poziomej osi na ramie podporowej 10, przy czym wychylanie w wysokości odbywa się za pomocą co najmniej jednego hydraulicznego siłownika wychylnego 43. 44 jest oznaczony napęd walców frezujących 40, które na swoim płaszczu walca posiadają ślimak transportowy 45, wyposażony w narzędzia frezujące, który doprowadza odspojony materiał do przenośnika środkowego 46, który odtransportuje go z obszaru roboczego wykopu 6 np. do miejsca przeróbki tak, że on po przeróbce co najmniej częściowo może być z powrotem stosowany do budowy nowej warstwy podsypki. Ładowanie urobku odspojonowego przez obrotowe walce frezujące 40 na przenośnik środkowy 46 odbywa się za pomocą napędzanego ramienia ładującego 47, które jest umieszczone po obu bokach przenośnika środkowego 46.

Za pomocą opisanych urządzeń można pewnie przeprowadzać naprawę nawierzchni kolejowych z wysoką prędkością postępu (w kierunku strzałki A), przy czym przesuwny zestaw rozporowy 9 pewnie zabezpiecza wykop 6 w każdorazowym obszarze roboczym. Ważne jest przede wszystkim to, że tok boczny korony podtorza, zaznaczony na fig. 1 w miejscu 5', jest pewnie utrzymywany na stronie toru sąsiedniego 2, nie zamykanego dla ruchu pociągów, przez tutaj znajdujący się nóż boczny lub noże boczne 15 i ich noże nadążne 20, i że przesuwny zestaw rozporowy 9 podąża na odcinku toru, bez utracenia podparcia na stoku 5'. Opisany zestaw rozporowy 9 umożliwia w wystarczającej mierze różne niezbędne ruchy sterujące, które pozwalają bez względu na wykonanie, np. przez odpowiednią kolejność we wciskaniu noży 13,15,29 na uzyskanie nieznacznego położenia ukośnego w wykopie, które przeciwdziała tendencjom znoszenia zestawu rozporowego 9 w kierunku przeciwległym do stoku 5'. Takie korekty mogą być przeprowadzane za pomocą przesuwników 31 belki naciskowej i wyrównującej 29, gdy ona podpiera się po stronie przestrzeni roboczej 23. W tym przypadku przez zasilanie pojedyncze lub także przez zasilenia przeciwbieżne obu przesuwników 24 można przeprowadzać zmiany położenia, względnie korektę położenia ramy podporowej 10, a przez to także na niej prowadzonych noży. Jednocześnie za pomocą łap kotwicznych 26 jest możliwe, przykładowo gdy tylko jedna z obu łap kotwiących 26 znajduje się w zakotwieniu, oddziaływanie za pomocą różnych siłowników roboczych na położenie ramy podporowej 10. Dalej istnieje możliwość

175 743 umieszczenia na przednim końcu noża lub noży bocznych 15, podpierających stok 5' płozy klinowej 15 (fig. 2), która przy wciskaniu noży bocznych 15 w ramach luzu, istniejącego w prowadnicach nożowych, wywołuje lekkie zukosowanie noża, w sensie korekty kursu zestawu rozpierającego. Także jest możliwe wykonanie ramy podporowej 10 lekko stożkowej, w ten sposób, że zwęża się ona stożkowo do tyłu tak, że rama podporowa 10 w wykopie 6 jest lekko zukosowana wobec osi X wykopu 6, aby wykonać wspomniany ruch sterujący. Ostatecznie jest także możliwe umieszczenie noży bocznych 15 w ich prowadnicach nożowych 12 z luzem w kierunku poprzecznym wykopu 6 tak, że np. za pomocą małego hydraulicznego siłownika sterującego może być zmieniane położenie noży bocznych 15 wobec ramy podporowej 10, aby móc wykonać korektę sterowania. Jak powyżej wspomniano, przy ruchu zestawu rozporowego 9 belka naciskowa i wyrównująca 29 jest podparta w wykopie 6 tak, że jej przesuwniki 31 są wykorzystane do dosuwu ramy 10 lub rama podporowa 10 przy dociskaniu noży zabiorowych poprzez przesuwniki 31 i belkę naciskową i wygładzającą 29 jest podparta na stronie tylnej w obszarze roboczym 23. Podparcie belki naciskowej i wygładzającej 29 może być także na sprzęcie roboczym, np. na wibratorze płytowym, za pomocą którego jest zagęszczany materiał sypki, umieszczany w przestrzeni roboczej 23, w celu wytworzenia nowego podtorza. Dalej istnieje także możliwość umieszczenia na belce naciskowej i wyrównującej 29 środków mocujących, korzystnie hydraulicznie uruchamianych jednostek siłowników napinających lub tp., za pomocą których belka naciskowa i wyrównująca 29 może być zluzowana bocznie wobec noży nadążnych 20, względnie dociskać noże nadążne 20 i do ścian wykopu 6. Także za pomocą tych środków można belkę naciskową i wyrównującą 29 stosować jako podporę. Za pomocą tych środków jest także polepszone zabezpieczenie ścian wykopu 6 w obszarze noży nadążnych 20. Rozumie się, że przy tym zamocowaniu belki naciskowej i wyrównującej 29 w prowadnicach 12 noży nadążnych 20 musi być wystarczająco duży luz ruchowy. Według dalszej cechy postaciowej wynalazku belka naciskowa i wyrównująca 29 jest np. przez elementy blokujące unieruchamiana na obu nadążnych nożach dolnych 25 tak, że przy jeździe do przodu ramy podporowej 10 w kierunku roboczym A tworzy ona wspomnianą podporę. Noże dolne 13 i/lub nadążne noże dolne 25 na swojej stronie dolnej mogą być zaopatrzone w elementy kotwiące, np. kolce tak, że przez ciężar podpory ramy nadążnej 19 są one dociskane do dna 8 wykopu i dzięki temu sprzyjają ruchowi posuwowemu ramy podporowej 10 w kierunku roboczym A. Kolce te są celowo wykonane jako uzębienie ukośne tak, że w małym stopniu nie przeszkadzają one ruchowi do przodu noży dolnych 25 w kierunku roboczym A, jednak ich ruch powrotny przy przesuwie ramy 10 jest uniemożliwiony. Dalej istnieje możliwość takiego ukształtowania ramy nadążnej 19, że w wykopie 6 może być ona mocowana, względnie unieruchamiana. Może to odbywać się za pomocą urządzenia kotwiącego, umieszczonego na ramie nadążnej 19, np. odpowiednich łap kotwiących 26. Z łap kotwiących 26, umieszczonych na ramie 10 można w tym przypadku ewentualnie także zrezygnować. Dalej na ramie nadążnej 19 mogą być usytuowane środki mocujące, np. jednostki siłowników napinających, za pomocą których noże nadążne 20 można dociskać do ścian wykopu. Za pomocą tych środków mocujących rama nadążna 19 przy przesuwie ramy podporowej 10 przejmuje funkcje podpory. Przy tym jej siłowniki dociągające 18 mogą być wykorzystane do ruchu do przodu ramy podporowej 10 w kierunku roboczym A.

Jak pokazuje zwłaszcza fig. 2 długość noży bocznych 15, jak także długość noży nadążnych 20 jest większa od długości ramy podporowej 10, np. o 1,5 do 2 razy. Długość noży bocznych 15 może być co najmniej w przybliżeniu równa długości noży nadążnych 20 lub być także większa. Z fig. 1 można rozpoznać, że na obu bokach ramy podporowej 10 jest usytuowany tylko pojedynczy nóż boczny 15. Szerokość względnie wysokość tego noża bocznego 15 odpowiada w przybliżeniu głębokości wykopu 6. Poza tym fig. 1 pokazuje, że cała rama podporowa 10 z umieszczonymi na niej nożami 13,15jestnachylonaodpowiedniodonachylenia dna 8 wykopu 6 i, że noże boczne 15 nachylone wobec pionu pod kątem ostrym są umieszczone i prowadzone na ramie podporowej 10.

175 743

175 743

FIG.3

175 743

175 743

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 4,00 zł

Claims (18)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób naprawiania nawierzchni kolejowych, zwłaszcza wielotorowych, w którym usuwa się warstwę podtorza toru starego i jednocześnie wykonuje się przy zastosowaniu przesuwnego zestawu rozporowego z nożami dolnymi i bocznymi wykop, w którym jest umieszczony materiał do utworzenia warstwy podsypki toru nowego, a ściany wykopu zabezpiecza się, znamienny tym, że za pomocą noży dolnych (13), przylegających do dna (8) wykopu (6) i noży bocznych (15), podpierających ściany boczne zestawu rozporowego (9) zabezpiecza się wykop (6), a noże dolne i boczne (13, 15), prowadzone na ramie podporowej (10) zestawu rozporowego (9), wciska się w materiał gruntu, po czym doprowadza się ramę podporową (10), a za zestawem rozporowym (9) za pomocą belki naciskowej i wyrównującej (29), sprzężonej z zestawem rozporowym (9), wyrównuje się dno (8) wykopu (6) i w obszarze tylnych końców noży bocznych (15) umieszcza się materiały dla utworzenia nowej warstwy podsypki, a w tylnej przestrzeni roboczej (23) zestawu rozporowego (9) na dnie (8) wykopu (6) jako nową warstwę podsypki umieszcza się osłonę (33), składającą się z runa, warstwy gliny lub tp., a na niej zagęszczoną warstwę piasku (34) i na koniec na niej zagęszczoną warstwę tłucznia.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że zestawem rozporowym (9) steruje się kierunkowo i przesuwnie dociąga się do noży dolnych (13) ramę nadążną (19), prowadzącą dolne noże nadążne (20).
3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że zabiór wykopu (6) przeprowadza się za pomocą sprzętu wybierającego (39) umieszczonego na ramie (10).
4. 4. Urządzenie do naprawiania nawierzchni kolejowych, zwłaszcza wielotorowych, zawierające przesuwny zestaw rozporowy, postępujący za przebiegiem toru starego, który zabezpiecza utworzony przez usuwanie podtorza toru starego, wykopywany postępująco w jego przebiegu, wykop, który to zestaw jest zaopatrzony w noże dolne i boczne, 'prowadzone na jego ramie podporowej i przyporządkowane siłowniki, podparte na ramie podporowej, przy czym rama podporowa ma przekrój poprzeczny w postaci U, którego płaska część ramowa, tworząca żebro U posiada na stronie dolnej prowadnice dla noży dolnych, a jej części boczne, tworzące ramię U, wystające ponad płaską część ramową, mają prowadnice dla noży bocznych, znamienne tym, że w tylnej przestrzeni roboczej (23), znajdującej się za ramą podporową (10) jest umieszczona ruchoma nad dnem (8) wykopu (6) belka naciskowa i wyrównująca (29), która przez hydrauliczne przesuwniki (31) jest sprzężona z ramą podporową (10).
5. 5. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że rama podporowa (10) tworzy ramę wyprzedzającą, z którą poprzez hydrauliczne siłowniki dociągające (18) jest sprzężona rama nadążna (19) i, że do noży bocznych (15), prowadzonych na ramie wyprzedzającej, ą przyłączone w przegubach (21), korzystnie przegubach kardana, noże nadążne (20), które są prowadzone na ramie nadążnej (19).
6. 6. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że do zewnętrznych noży dolnych (13) są przyłączone w przegubach (24) nadążne noże dolne (25), na których opiera się rama nadążna (19).
7. 7. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że noże boczne (15) mają większą długość od noży dolnych (13), przy czym wystają one od strony czołowej i strony tylnej ponad ramę podporową (10) i ponad noże dolne (13).
8. 8. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że na ramie podporowej (10) jest umieszczony, korzystnie wychylnie w wysokości, sprzęt wybierający (39) razem z przenośnikiem usuwającym (46) dla wykopywania wykopu (6).
9. 9. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że na ramie podporowej (10) są umieszczone łapy kotwiące (26), nastawialne do dna (8) wykopu (6).
10. 10. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że belka naciskowa i wyrównująca (29) jest podparta w wykopie (6), np. na zagęszczonym materiale sypkim, umieszczonym w tylnej przestrzeni roboczej (23).

    175 743
11. 11. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że belka naciskowa i wyrównująca (29) jest zaopatrzona w środki mocujące, np. siłowniki.
12. 12. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że noże boczne (15) mają szerokość, która odpowiada w przybliżeniu głębokości wykopu.
13. 13. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że noże nadążne (20) noży bocznych (15) wystają od strony tylnej ponad ramą nadążną (19) i zabezpieczającą przestrzeń roboczą (23).
14. 14. Urządzenie według zastrz. 13, znamienne tym, że co najmniej część noży bocznych (15) na przednim końcu posiada klinowe ostrze (15).
15. 15. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że belka naciskowa i wyrównująca (29) ma prowadnicę utworzoną przez noże boczne (15).
16. 16. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że rama podporowa (10) zwęża się stożkowo do swojej strony tylnej.
17. 17. Urządzenie według zastrz. 13, znamienne tym, że rama nadążna (19) jest zaopatrzona w środki mocujące np. siłowniki mocujące.
18. 18. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że zawiera noże dolne (13) i nadążne noże dolne (25), które są wyposażone w elementy kotwiące np. kolce.