PL175766B1

PL175766B1 - Urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym wejściem do dowolnego pomieszczenia, w szczególności drzwi antywłamaniowe

Info

Publication number: PL175766B1
Application number: PL95306881A
Authority: PL
Inventors: Marek Głowacki; Artur Litwiński
Original assignee: Glowacki Marek; Litwinski Artur
Priority date: 1995-01-18
Filing date: 1995-01-18
Publication date: 1999-02-26
Also published as: PL306881A1; GB2297121A; GB9526467D0

Abstract

1. Urzadzenie zabezpieczajace przed nieuprawnionym wejsciem do dowolnego pomieszczenia, w szczególnosci drzwi antywlamaniowe, zawierajace rame stanowiaca oscieznice drzwiowa lub zaopatrzona w trwale z nia pola- czone dodatkowe elementy stanowiace oscieznice, i prze- znaczona do zamocowania w otworze drzwiowym lub w poblizu otworu drzwiowego, otaczajac ten otwór wokól jego obwodu, oraz zawierajace skrzydlo drzwiowe osadzone za- wiasowo w oscieznicy tak, ze jest mozliwe odchylanie skrzydla drzwiowego wzgledem niej wzdluz osi równoleglej do jednej z pionowych krawedzi tego skrzydla drzwiowego, natomiast przy naprzeciwlegle usytuowanej drugiej krawe- dzi pionowej skrzydla drzwiowego jest osadzony mecha- nizm zamka drzwiowego, polaczony w sposób trwaly ze skrzydlem drzwiowym i zaopatrzony w co najmniej jeden rygiel zamykajacy, znamienne tym, ze skrzydlo drzwiowe (2) ma listwe suwakowa (7) osadzona przesuwnie w elemen- cie prowadzacym (8) usytuowanym przy, oraz wzdluz wy- mienionej, drugiej krawedzi pionowej (2A) skrzydla drzwiowego (2) i przymocowanym do niego w sposób trwa- ly, a wymieniona listwa suwakowa jest zaopatrzona w co najmniej jeden zespól blokujacy (9), sprzegajacy skrzydlo drzwiowe z rama (1) i/lub oscieznica drzwiowa (17) i zabez- pieczajacy skrzydlo drzwiowe przed nieuprawnionym otwarciem, gdy znajduje sie ono w polozeniu zamkniecia, przy czym co najmniej jeden rygiel zamykajacy (25) mecha- nizmu zamka drzwiowego (20) jest sprzegany z listwa su- wakowa (7) FIG . 1 PL PL PL

Description

Wynalazek dotyczy urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym wejściem do dowolnego pomieszczenia, w szczególności drzwi antywłamaniowych, zawierającego ramę przeznaczoną do zamocowania w otworze drzwiowym lub w pobliżu otworu drzwiowego pomieszczenia, otaczającą ten otwór i stanowiącą ościeżnicę lub zaopatrzoną w dodatkowe elementy stanowiące ościeżnicę, trwale z nią połączone, oraz zawierające skrzydło drzwiowe osadzone zawiasowo w ościeżnicy tak, że jest możliwe odchylanie skrzydła drzwiowego względem niej wzdłuż osi pionowej, równoległej do jednej z pionowych krawędzi tego skrzydła drzwiowego, natomiast przy naprzeciwlegle usytuowanej drugiej krawędzi pionowej tego skrzydła drzwiowego jest osadzony mechanizm zamka drzwiowego, połączony w sposób trwały ze skrzydłem drzwiowym. W tego rodzaju urządzeniach, przeznaczonych do montowania w otworze drzwiowym lub na powierzchni ściany pomieszczenia, wokół obwodu otworu drzwiowego, po wymontowaniu skrzydła drzwiowego z istniejącej już w tym otworze ościeżnicy, znane jest stosowanie mechanizmu zamka drzwiowego zaopatrzonego w co najmniej jeden rygiel zamykający, przeznaczony do bezpośredniego sprzęgania z ościeżnicą drzwiową, gdy skrzydło drzwiowe znajduje się w położeniu zamknięcia. W przypadku konieczności uzyskania bardziej skutecznego zabezpieczenia pomieszczenia jest znane stosowanie mechanizmu zamka drzwiowego, który za pomocą układu łączników przegubowych wprowadza większą liczbę rygli zamykających w stan sprzęgnięcia z ościeżnicą drzwiową lub z obwodową powierzchnią otworu drzwiowego.

W konstrukcjach urządzeń zabezpieczających przed nieuprawnionym wejściem do dowolnego pomieszczenia, w szczególności w konstrukcjach drzwi antywłamaniowych, zazwyczaj najistotniejszym problemem do rozwiązaniajest zapewnienie skuteczności tego zabezpieczenia, którą osiąga się przez stosowanie, w zależności od potrzeb, mniej lub bardziej skomplikowanego mechanizmu zamka drzwiowego, w którym w wyniku obrotu klucza następuje napęd jednego lub wielu elementów zamykających, a którego elementy składowe, włączając w to jeden rygiel zamykający lub większą ich liczbę, sprzęganych z ościeżnicą drzwiową, powinny być odpowiednio wytrzymałe, co oznacza stosowanie elementów o znacznej masie i/lub wykonanych z materiałów o wysokiej jakości. Ponadto, najczęściej występującą tendencją w tego rodzaju konstrukcjach jest stosowanie ościeżnic i skrzydeł drzwiowych o dużej wytrzymałości i trwałości, co w konsekwencji wymaga zużycia znacznych ilości materiałów, często materiałów, najlepszej jakości, a w efekcie znacząco zwiększa wagę tych urządzeń i wpływa na powiększenie kosztów ich wykonania. Odstępstwo od tych warunków, czyli stosowanie materiałów i elementów o mniejszej wytrzymałości, czyni z kolei konstrukcję łatwą do sforsowania przez nieuprawnione osoby.

Celem niniejszego wynalazku jest wyeliminowanie wymienionych niedogodności, przez skonstruowanie nowego urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym wejściem do dowolnego pomieszczenia, w szczególności drzwi antywłamaniowych, które przy znacząco zmniejszonej ilości materiałów w porównaniu z odpowiadającą mu znaną konstrukcją tego samego rodzaju, zapewniałoby porównywalnie lepsze zabezpieczenie przed niepowołanym wejściem do dowolnego pomieszczenia wyposażonego w to urządzenie. Drugim celem wynalazku jest skonstruowanie takiego urządzenia, w którym możliwe byłoby zastosowanie najprostszego w swej postaci mechanizmu zamka drzwiowego, a mimo to skuteczność urządzenia

175 766 zabezpieczającego byłaby .zadawalająca. Następnym celem wynabzku jest uzyskanie konstrukcji urządzenia, w którym zostałaby wyeliminowana możliwość łatwego dostępu do mechanizmu zamka drzwiowego, a przez to w sposób istotny zostałaby ograniczona możliwość dokonywania w nim nieuprawnionych manipulacji powodujących jego uszkodzenia, włączając w to próby wprowadzenia do niego substancji klejących. I wreszcie ostatnim celem wynalazku jest uzyskanie takiej konstrukcji, która montowana na ścianie pomieszczenia, w pobliżu otworu drzwiowego, niezależnie od stopnia krzywizny tej ściany, dawałaby się zamontować bez specjalnych komplikacji.

Zgodnie z wynalazkiem urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym wejściem do dowolnego pomieszczenia, w szczególności drzwi antywłamaniowe, zawiera ramę stanowiącą ościeżnicę drzwiową lub zaopatrzoną w trwale z nią połączone dodatkowe elementy stanowiące ościeżnicę, i przeznaczoną do zamocowania w otworze drzwiowym lub w pobliżu otworu drzwiowego, otaczając ten otwór wokół jego obwodu, oraz zawiera skrzydło drzwiowe osadzone zawiasowo w ościeżnicy tak, że jest możliwe odchylanie skrzydła drzwiowego względem niej wzdłuż osi równoległej do jednej z pionowych krawędzi tego skrzydła drzwiowego, natomiast przy naprzeciwlegle usytuowanej drugiej krawędzi pionowej skrzydła drzwiowegojest osadzony mechanizm zamka drzwiowego, połączony w sposób trwały ze skrzydłem drzwiowym i zaopatrzony w co najmniej jeden rygiel zamykający.

Istotę niniejszego wynalazku stanowi to, że skrzydło drzwiowe jest wyposażone w listwę suwakową osadzoną przesuwnie w elemencie prowadzącym usytuowanym przy, oraz wzdłuż wymienionej, drugiej krawędzi pionowej skrzydła drzwiowego i przymocowanym do niego w sposób trwały, a wymieniona listwa suwakowa jest zaopatrzoną w co najmniej jeden zespół blokujący, sprzęgający skrzydło drzwiowe z ramą i/lub ościeżnicą drzwiową i zabezpieczający skrzydło drzwiowe przed nieuprawnionym otwarciem, gdy znajduje się ono w położeniu zamknięcia, przy czym co najmniej jeden rygiel zamykający mechanizmu zamka drzwiowego jest sprzęgany z listwą suwakową, gdy 'zespoły blokujące są wprowadzone w położenie zablokowania, co oznacza że listwa suwakowa i związane z nią zespoły blokujące nie wymagają napędu pochodzącego od mechanizmu zamka drzwiowego, lecz przed uruchomieniem tego mechanizmu zamkowego mogą mieć zmienione swe położenie przez przyłożenie do suwaka siły pochodzącej od ręki. Zespoły blokujące mogą mieć zasadniczo dowolną konstrukcję, przy czym ważne jest to by realizowały one działanie blokujące inicjowane przez listwę suwakową, którą wprawia się w ruch przesuwny o pewien odcinek, powodujący napęd rygli blokujących w kierunku ich sprzęgnięcia z ościeżnicą drzwiową. Każdy z zespołów blokujących stanowi szczelinowy otwór prowadzący wykonany w listwie suwakowej i usytuowany ukośnie względem kierunku przesuwania się tej listwy suwakowej, przy czym w tym szczelinowym otworze prowadzącym jest osadzony z pewnym luzem sworzeń napędowy połączony z ryglem blokującym, który w położeniu blokowania zamkniętego skrzydła drzwiowego jest swym końcem wsunięty w przyporządkowany mu otwór w ościeżnicy, i którego oś symetrii, odpowiadająca kierunkowi jego przemieszczania się, jest usytuowana prostopadle do kierunku przemieszczania listwy suwakowej. Dzięki temu uzyskano możliwość jednoczesnego wprowadzania zasadniczo dowolnej liczby rygli blokujących w położenia blokowania, w których sprzęgają one skrzydło drzwiowe z ościeżnicą, skutecznie uniemożliwiając nieuprawnione wejście do pomieszczenia zabezpieczonego tym urządzeniem, a co najważniejsze dla realizacji takiego działania jest wymagane przykładanie do listwy suwakowej siły pochodzącej od ręki, o stosunkowo niewielkiej wartości, a następnie podtrzymywania jej w tej pozycji za pomocą dowolnego mechanizmu zamkowego, o gabarytach i masie nieporównywalnie mniejszych niż to jest konieczne w rozwiązaniach tego samego rodzaju należących do stanu techniki. W celu uzyskania poprawnego prowadzenia rygla blokującego każdego z zespołów blokujących jest on osadzony przesuwnie w naprzeciwlegle i współosiowo usytuowanych otworach wykonanych w elemencie prowadzącym i stanowiących prowadnicę rygla. W zasadzie jest możliwe stosowanie dowolnej liczby zespołów blokujących, zależnej od potrzeby, jednakże w praktyce przewidziano stosowanie dwóch zespołów blokujących usytuowanych w pobliżu górnego i dolnego narożnika skrzydła drzwiowego, lub alternatywnie dwóch zespołów blokujących usytuowanych w pobliżu górnego

175 766 i dolnego narożnika skrzydła drzwiowego oraz trzeciego zespołu blokującego w obszarze między dwoma pierwszymi.

W edług dalszej, korzystnej cechy urządzenia według wynalazku przewidziano zastosowanie ościeżnicy drzwiowej mającej w przekroju poprzecznym kształt kątownika, który na każdej z dwóch części usytuowanych wzdłuż pionowych krawędzi skrzydła drzwiowego, ma ściankę skierowaną prostopadle do płaszczyzny skrzydła drzwiowego i ku wnętrzu pomieszczenia, o zarysie zbliżonym do trapezu, przy czym ścianka ta na zasadniczej części swej wysokości ma znacznie i celowo powiększoną szerokość, dzięki czemu w przypadku gdy urządzenie, a ściślej biorąc rama tego urządzenia, jest mocowane na zewnątrz pomieszczenia i wokół otworu drzwiowego, pełni ona funkcję osłony eliminującej lub utrudniającej możliwość wetknięcia pomiędzy powierzchnię ściany a ramę urządzenia narzędzia w rodzaju łomu, służącego do wywarcia sił wyginających ramę dla sforsowania zabezpieczenia. Wynalazek rozwiązuje także problem nieuprawnionego manipulowania mechanizmem zamka drzwiowego, powodując znaczące ograniczenie dostępu do niego, a tym samym zmniejszając możliwość jego mechanicznego uszkodzenia, w tym również możliwość wprowadzenia do niego substancji klejących i żrących, a mianowicie przez przymocowanie mechanizmu zamka drzwiowego do wewnętrznej powierzchni profilowej osłony, w rodzaju kołpaka, będącej wystającym na zewnątrz elementem zewnętrznie usytuowanej blaszanej płyty osłonowej skrzydła drzwiowego, tworzącej poszycie tego skrzydła, przy czym oś symetrii tego mechanizmu, wokół której następuje obrót klucza uruchamiającego mechanizm zamkowy, jest skierowana w dół i usytuowana pod kątem ostrym względem płaszczyzny skrzydła drzwiowego. Ta profilowa osłona, w rodzaju kołpaka, ma w swej ściance dolnej otwór, przeznaczony do wprowadzania klucza uruchamiającego mechanizm zamkowy. W urządzeniu według niniejszego wynalazku w narożnikach skrzydła drzwiowego, usytuowanych wzdłuż jego drugiej krawędzi pionowej, przewidziane zostało wykonanie dwóch otworów gwintowanych, przeznaczonych do wkręcania w nie śrub motylkowych, powodujących dopasowanie skrzydła drzwiowego do ościeżnicy drzwiowej, podczas wprowadzania zespołów blokujących w położenie blokowania.

Przedmiot wynalazku, w sposób nie ograniczający zakresu ochrony objętego zastrzeżeniami patentowymi, został pokazany w przykładowym jego wykonaniu na załączonych rysunkach, na których fig. 1 przedstawia schematycznie i w widoku od zewnętrznej strony urządzenie według wynalazku, stanowiące w tym przypadku drzwi antywłamaniowe, zamontowane na zewnętrznej powierzchni ściany pomieszczenia tak, że rama tego urządzenia obwodowo otacza otwór drzwiowy istniejący w tej ścianie, fig. 2a i fig. 2b - schematycznie listwę suwakową z zespołami blokującymi, osadzoną w elemencie prowadzącym przymocowanym do skrzydła drzwiowego, odpowiednio w położeniu braku blokady i w położeniu blokady, gdy ryglowe elementy blokujące są sprzęgnięte z ościeżnicą drzwiową, fig. 3a i fig. 3b - listwę suwakową odpowiednio w widoku czołowym i w widoku z boku, fig. 4 - fragment muru z otworem drzwiowym i narożnikowym fragmentem drzwi antywłamaniowych w przekroju poziomym, wzdłuż osi A-A, zaznaczonej na fig. 1, fig. 5 - listwę suwakową z zespołem blokującym, w położeniu sprzęgnięcia z ościeżnicą drzwiową, w przekroju poziomym, wzdłuż osi B-B, zaznaczonej na fig. 1, fig. 6 - ramę z ościeżnicą drzwiową w widoku perspektywicznym, fig. 7 - ramę z ościeżnicą we fragmentarycznym przekroju poziomym wzdłuż osi C-C, zaznaczonej na fig. 6, fig. 8 - mechanizm zamka drzwiowego z profilową osłoną, w przekroju pionowym wzdłuż osi D-D, zaznaczonej na fig. 1, fig. 9 - mechanizm zamkowy w widoku zgodnym z kierunkiem strzałki W zaznaczonej na fig. 8 i w częściowym przekroju pionowym, zaś fig. 10 przedstawia listwę suwakową ze współpracującym z nią popychaczem, stanowiącym jej element napędowy, w przekroju poziomym wzdłuż linii E-E, zaznaczonej na fig. 1.

Na fig. 1, przedstawiającej widok drzwi antywłamaniowych od zewnętrznej strony pomieszczenia, linią punktową zaznaczono zarys otworu drzwiowego po wymontowaniu z niego typowego skrzydła drzwiowego, stosowanego wówczas gdy pomieszczenie to jest użytkowane zgodnie z jego przeznaczeniem, na przykład podczas zamieszkiwania w nim osób uprawnionych do tego. Drzwi antywłamaniowe zawierają ramę 1 utworzoną z dwóch pionowych belek 1A oraz dwóch par belek poziomych 1B, połączonych ze sobą w trwały sposób na przykład przez spawanie i/lub zgrzewanie. Rama 1 sama w sobie może stanowić ościeżnicę drzwiową dla

175 766 skrzydła drzwiowego 2, które jest z nią połączone za pomocą elementów zawiasowych 3, usytuowanych przy pierwszej krawędzi pionowej wymienionego skrzydła oraz umożliwiających typowe odchylanie skrzydła drzwiowego w kierunku do wewnątrz pomieszczenia. Za pomocą dwóch listew mocujących 4, usytuowanych od wewnętrznej strony pomieszczenia i swymi końcami opierających się o wewnętrzną powierzchnię ściany pomieszczenia, oraz za pomocą czterech prętów mocujących 5, utwierdzonych na stałe w narożnikach ramy 1, 'przechodzących przez otwory w wymienionych listwach i zaopatrzonych na końcach w gwint, na który nakręcone są nakrętki mocujące 6, jak szczegółowo uwidoczniono na fig. 4, rama 1 zostaje zamocowana w pobliżu otworu drzwiowego w sposób zadawalający, aprzede wszystkim w sposób uniemożliwiający jej nieuprawniony demontaż od zewnątrz pomieszczenia. Skrzydło drzwiowe 2, wzdłuż swojej drugiej krawędzi pionowej 2A, naprzeciwległej względem pierwszej krawędzi pionowej, przy której są usytuowane elementy zawiasowe 3, jest zaopatrzone w listwę suwakową 7, mogącą przesuwać się w kierunku pionowym o wartość skoku Y, przy czym listwa suwakowa jest osadzona w elemencie prowadzącym 8, uwidocznionym na fig. 2. Listwa suwakowa 7 jest wyposażona w zespoły blokujące, oznaczone ogólnie cyfrą 9, które zabezpieczają skrzydło drzwiowe 2 przed nieuprawnionym otwarciem, gdy znajduje się ono w położeniu zamknięcia. Najbardziej skuteczne zabezpieczenie uzyskuje się, gdy zastosowane zostaną trzy zespoły blokujące 9, rozmieszczone mniej więcej w równych odstępach pionowych wzdłuż wymienionej drugiej krawędzi pionowej skrzydła drzwiowego 1, jak to pokazano na fig. 1 i fig. 2.' Jak szczegółowo uwidoczniono na fig. 5, każdy z zespołów blokujących 9 zawiera rygiel blokujący 10 osadzony przesuwnie w dwóch współosiowo i naprzeciwlegle usytuowanych otworach 11 wykonanych w elemencie prowadzącym 8, w którymjest na stałe utwierdzony, na przykład przez połączenie gwintowe 12, sworzeń napędowy 13, którego oś symetrii jest zorientowana prostopadle do wspólnej płaszczyzny przemieszczania się suwaka i rygla blokującego 10. Wystające poza powierzchnię rygla blokującego 10 końce sworznia napędowego 13 są z pewnym luzem konstrukcyjnym osadzone w przeciwlegle względem siebie usytuowanych dwóch szczelinowych otworach prowadzących 14, które rozciągają się ukośnie względem kierunku przesuwania się listwy suwakowej 7, jak to szczególnie wyraźnie przedstawiono na fig. 2a i 2b oraz na fig. 3. W celu wyeliminowania zbędnych luzów pomiędzy listwą suwakową 7 a wewnętrznymi powierzchniami elementu prowadzącego 8 oraz w celu zmniejszenia sił tarcia pomiędzy tymi elementami zastosowano występy 15, korzystnie stanowiące wycinki powierzchni kulistej, wykonane na listwie suwakowej. Listwa suwakowa 7 może mieć zasadniczo dowolną postać, lecz szczególnie jest preferowane jej wykonanie przedstawione na fig. 3a i fig. 3b, zgodnie z którym jest ona złożona z dwóch pasów cienkiej blachy 7A i 7B oddalonych od siebie o wymiar Z tylko nieco większy od grubości lub średnicy rygla blokującego 10 oraz połączonych ze sobą elementami dystansowymi 7C. Ważne jest przy tym to, że listwa suwakowa nie musi stanowić elementu konstrukcyjnego o specjalnej wytrzymałości, wymagającego stosowania dobrej jakości materiałów i dobierania w tym celu jej wymiarów znacznie zwiększających masę.

Parametry wytrzymałościowe listwy suwakowej musząbyć jedynie tak dobrane, by mogła ona za pomocą wykonanych w niej szczelinowych otworów prowadzących 14 przenieść napęd na rygle blokujące 10 poprzez sworznie napędowe 13, w wyniku czego te rygle blokujące 10 przemieszczą się na zewnątrz drugiej pionowej krawędzi skrzydła drzwiowego 2 o wymiar X i zostaną wprowadzone w otwory 16 ramy 1 i/lub ościeżnicy drzwiowej 17, (fig. 5) powodując tym samym zablokowanie skrzydła drzwiowego w jego położeniu zamknięcia. Jak wspomniano wyżej rama 1 sama przez się może stanowić ościeżnicę drzwiową albo też do jej wewnętrznego obwodu może być przytwierdzony kątownik tworzący ościeżnicę drzwiową 17, co szczegółowo pokazano na fig. 6 i fig. 7, przy czym przewidziany został specjalny kształt tej ościeżnicy, której dwa pionowe odcinki, usytuowane wzdłuż pionowych krawędzi skrzydła drzwiowego 2, mają ścianki 17A o zarysie zbliżonym do trapezu (fig. 6 i 7) i skierowane prostopadle do płaszczyzny skrzydła drzwiowego i do wnętrza pomieszczenia. Dzięki temu, jak to uwidoczniono na fig. 4, zostaje istotnie utrudniona możliwość wdarcia się do pomieszczenia przez użycie, na przykład, łomu wprowadzanego w kierunku zaznaczonym strzałką F pomiędzy mur M i ramę 1, zwłaszcza w przypadku znacznych nierówności tego muru w stosunku do ramy 1 i utworzonych pomiędzy nimi szczelin umożliwiających wsunięcie łomu. Zastosowanie ścianek 17A o trapezowym

175 766 zarysie skutecznie zapobiega pełnemu wsunięciu łomu pomiędzy ramę 1 i mur M, umożliwiającemu wywarcie na ramę sił wystarczających do jej ewentualnego wygięcia i w następstwie wdarcia się do pomieszczenia. Gdy urządzenie według wynalazku jest montowane na istniejącym w ścianie otworze drzwiowym, może wystąpić dalszy problem związany z nierównościami zewnętrznej powierzchni tej ściany, które powodują, że po przymocowaniu do niej ramy 1, według procedury opisanej w odniesieniu do fig. 1, rama ta zostaje dopasowana do ogólnej krzywizny ściany, natomiast związane z ramą, za pomocą zawiasów 3, skrzydło drzwiowe może niezupełnie przylegać do ramy, zwłaszcza swą drugą krawędzią pionową, w wyniku czego mogą wystąpić problemy związane z wprowadzeniem rygli blokujących 10 w przyporządkowane im otwory 16 w ramie 1 i/lub ościeżnicy drzwiowej. W związku z tym, jak uwidoczniono na fig. 4, przewidziano wykonanie w usytuowanych przy drugiej krawędzi pionowej narożnikach, górnym i dolnym, skrzydła drzwiowego 2, dwóch otworów gwintowanych 18, w które, w przypadku niedopasowania skrzydła drzwiowego do ramy 1, przylegającej do krzywej ściany, przed przesunięciem listwy suwakowej 7 i wprowadzeniem rygli blokujących 10 w przyporządkowane im otwory 16 ramy i/lub ościeżnicy drzwiowej, wkręca się śruby motylkowe 19. Pokręcając jedną, lub w zależności od potrzeby obiema śrubami motylkowymi, powoduje się wymagane dociągnięcie skrzydła drzwiowego do ościeżnicy drzwiowej 17, po czym można dokonać przesunięcia listwy suwakowej 7, w celu wprowadzenia rygli blokujących w położenie wysunięte, to znaczy w położenie blokowania. Po dokonaniu tej czynności śruby motylkowe mogą być wykręcone. Na fig. 1 zaznaczono cyfrą 20 mechanizm zamykający, zamontowany na skrzydle drzwiowym 2, najkorzystniej mniej więcej w połowie jego wysokości i w pobliżu listwy suwakowej 7. Mechanizm ten może stanowić dowolny i typowy mechanizm zamka drzwiowego, na przykład mechanizm bębenkowy 21 (fig. 8 i fig. 9) z mimośrodowo zamontowanym na nim elementem zabierkowym 23, połączonym przegubowo z korbowodem 24, który z kolei jest sprzęgnięty z ryglem zamykającym 25.

Rygiel zamykający 25 jest osadzony przesuwnie w otworze 26A korpusu, przymocowanego w sposób trwały do elementu prowadzącego 8, korzystnie mającego postać tulei prowadzącej 26. Tuleja prowadząca 26 jest usytuowana na wprost płytki 7D przymocowanej w sposób ciągły do listwy suwakowej 7, jak szczegółowo pokazano na fig. 3a i 3b, przy czym w płytce tej są wykonane dwa otwory 7E, przeznaczone do współpracy z ryglem zamykającym 25, w zależności od położenia listwy suwakowej, co zostanie omówione w dalszej części opisu. Mechanizm bębenkowy 21, jak uwidoczniono na fig. 8 i 9, jest w sposób trwały zamontowany w korpusie 21A, przyspawanym do profilowej osłony 2B, stanowiącej wystający na zewnątrz element zewnętrznie usytuowanej blaszanej płyty osłonowej 2A skrzydła drzwiowego 2, przy czym oś symetrii mechanizmu bębenkowego i pokrywająca się z nią oś symetrii klucza zamykającego 21B, są usytuowane pod kątem ostrym α względem ogólnej płaszczyzny skrzydła drzwiowego. Wynika z tego, że klucz 21B jest, przez otwór 2C wykonany w dennej części profilowej osłony 2B, wprowadzany do mechanizmu bębenkowego od dołu pod wyżej zdefiniowanym kątem α. Zastosowanie profilowanej osłony 2B, otaczającej mechanizm bębenkowy lub jakikolwiek inny mechanizm zamkowy, zapewnia dobrą ochronę tego mechanizmu przed działaniami warunków atmosferycznych, w szczególności przed opadami atmosferycznymi, które zwłaszcza w okresie zimowym mogą być przyczyną unieruchomienia mechanizmu bębenkowego. Jednakże najważniejszą właściwością profilowej osłony jest praktyczne wyeliminowanie możliwości uszkodzenia mechanizmu bębenkowego przez umyślne wprowadzenie do niego różnego rodzaju substancji klejących lub żrących, powodujących trwałe uszkodzenie tego mechanizmu, a w rezultacie stanowiące przyczynę zniszczenia drzwi w przypadku konieczności ich otwarcia, w celu uzyskania dostępu do zamkniętego nimi pomieszczenia.

Po zamontowaniu ramy 1, jak to opisano powyżej, tak że przylega ona do zewnętrznej powierzchni ściany zamykanego pomieszczenia, otaczając otwór drzwiowy tego pomieszczenia, i jej przymocowaniu za pomocą, również opisanych powyżej, wewnętrznych elementów mocujących 4, 5 i 6, którymi manipuluje się od wewnątrz pomieszczenia, doprowadza się skrzydło drzwiowe 2 do pozycji zamknięcia, w której powinno ono przylegać obwodowo do ościeżnicy drzwiowej. W przypadku gdy to przyleganie nie jest zadawalające, z powodu istniejącej krzywizny ściany, powinny być użyte dodatkowo przewidziane elementy ustalające 18 i 19,

175 766 opisane szczegółowo powyżej, zwłaszcza w związku z fig. 4. W tym czasie listwa suwakowa 7 znajduje się w swym górnym położeniu krańcowym, uwidocznionym na fig. 2a, przy którym rygiel zamykający 25 jest w tymczasowej pozycji zamknięcia pokazanej na fig. 9, to znaczy jest wprowadzony w dolny otwór 7E (fig. 3a) wykonany w płytce 7D przymocowanej w sposób trwały do listwy suwakowej 7. Przy tej tymczasowej pozycji zamknięcia, uzyskanej za pomocą mechanizmu bębenkowego 21 uruchamianego kluczem 21B, jest możliwe odchylanie skrzydła drzwiowego 2 względem ramy 1. W celu uzyskania stanu zablokowania skrzydła drzwiowego względem ramy 1, gdy skrzydło przylega poprawnie do ościeżnicy drzwiowej, za pomocą klucza 21B dokonuje się otwarcia mechanizmu bębenkowego 21, na skutek czego rygiel zamykający 10 jest uwalniany ze stanu sprzęgnięcia z listwą suwakową, przy którym to położeniu listwa suwakowa przemieszcza się do swej dolnej pozycji krańcowej, zaznaczonej na fig 2b, powodując uruchomienie zespołów blokujących. To uruchomienie zespołów blokujących polega na tym, że zasadniczo samoczynny ruch opadania listwy suwakowej powoduje przemieszczenie się wraz z nią o wymiar Y (fig. 2b) otworów szczelinowych 14 prowadzących sworznie napędowe 13. W wyniku tego sworznie napędowe 13 przemieszczają się odpowiednio o wymiar X (fig. 2a), powodując wysunięcie rygli blokujących 10 do takiego położenia, że znajdą się one w otworach 16 ościeżnicy 17. W tej dolnej pozycji krańcowej listwa suwakowa 7 jest blokowana za pomocą mechanizmu bębenkowego 21, który wprowadza się w stan zamknięcia za pomocą klucza 21B, oznaczający to że rygiel zamykający 25 zostaje wsunięty w górny otwór 7E (fig. 3a) wykonany w płytce 7B przymocowanej w sposób trwały do listwy suwakowej 7. Jeżeli skrzydło drzwiowe ma być otwarte, to znaczy odchylone względem ramy 1 należy za pomocą mechanizmu bębenkowego doprowadzić rygiel zamykający 25 do położenia otwarcia, przy którym zostanie on wysunięty z otworu 7E płytki 7D, a następnie używając popychacza 27, zaznaczonego linią punktową na fig. 10, stanowiącego zasadniczo wyposażenie montażowe, wprowadzanego poprzez pionowo podłużny otwór 27A (fig. 1) wykonany w blaszanej płycie osłonowej 2A skrzydła drzwiowego 2 do otworu 27B, wykonanego w listwie suwakowej 7, powoduje się podniesienie listwy suwakowej do górnej pozycji krańcowej, po osiągnięciu której rygle blokujące 10 zostaną wysunięte z otworów 16 ościeżnicy 17 i zajmą pozycję wyjściową uwidocznioną na fig. 2a. Ta pozycja wyjściowa powinna być ustalona za pomocą rygla zamykającego 25, jak to opisano powyżej.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym wejściem do dowolnego pomieszczenia, w szczególności drzwi antywłamaniowe, zawierające ramę stanowiącą ościeżnicę drzwiową lub zaopatrzoną w trwale z nią połączone dodatkowe elementy stanowiące ościeżnicę, i przeznaczoną do zamocowania w otworze drzwiowym lub w pobliżu otworu drzwiowego, otaczając ten otwór wokół jego obwodu, oraz zawierające skrzydło drzwiowe osadzone zawiasowo w ościeżnicy tak, że jest możliwe odchylanie skrzydła drzwiowego względem niej wzdłuż osi równoległej do jednej z pionowych krawędzi tego skrzydła drzwiowego, natomiast przy naprzeciwlegle usytuowanej drugiej krawędzi pionowej skrzydła drzwiowego jest osadzony mechanizm zamka drzwiowego, połączony w sposób trwały ze skrzydłem drzwiowym i zaopatrzony w co najmniej jeden rygiel zamykający, znamienne tym, że skrzydło drzwiowe (2) mą listwę suwakową (7) osadzoną przesuwnie w elemencie prowadzącym (8) usytuowanym przy, oraz wzdłuż wymienionej, drugiej krawędzi pionowej (2A) skrzydła drzwiowego (2) i przymocowanym do niego w sposób trwały, a wymieniona listwa suwakowa jest zaopatrzoną w co najmniej jeden zespół blokujący (9), sprzęgający skrzydło drzwiowe z ramą (1) i/lub ościeżnicą drzwiową (17) i zabezpieczający skrzydło drzwiowe przed nieuprawnionym otwarciem, gdy znajduje się ono w położeniu zamknięcia, przy czym co najmniej jeden rygiel zamykający (25) mechanizmu zamka drzwiowego (20) jest sprzęgany z listwą suwakową (7).
2. Urządzenie zabezpieczające według zastrz. 1, znamienne tym, że każdy z zespołów blokujących (9) stanowi szczelinowy otwór prowadzący (14) wykonany w listwie suwakowej (7) i usytuowany ukośnie względem kierunku przesuwania się tej listwy suwakowej, przy czym w tym szczelinowym otworze prowadzącym jest osadzony z pewnym luzem sworzeń napędowy (13) połączony z ryglem blokującym (10), który w położeniu blokowania zamkniętego skrzydła drzwiowego jest swym końcem wsunięty w przyporządkowany mu otwór (16) w ościeżnicy (17), i której oś symetrii, odpowiadająca kierunkowi jego przemieszczania się, jest usytuowana prostopadle do kierunku przemieszczania listwy suwakowej.
3. Urządzenie zabezpieczające według zastrz. 2, znamienne tym, że rygiel blokujący (10) jest osadzony przesuwnie w naprzeciwlegle usytuowanych otworach (11) wykonanych w elemencie prowadzącym (8).
4. Urządzenie zabezpieczające według zastrz. 1, znamienne tym, że dwa zespoły blokujące (9) są usytuowane w pobliżu górnego i dolnego narożnika skrzydła drzwiowego (2).
5. Urządzenie zabezpieczające według zastrz. 1, znamienne tym, że dwa zespoły blokujące (9) są usytuowane w pobliżu górnego i dolnego narożnika skrzydła drzwiowego (2), zaś trzeci zespół blokujący w obszarze między dwoma pierwszymi.
6. Urządzenie zabezpieczające według zastrz. 1, znamienne tym, że ościeżnica drzwiowa (17), korzystnie mająca w przekroju poprzecznym kształt kątownika, na każdej z dwóch części usytuowanych wzdłuż pionowych krawędzi skrzydła drzwiowego (2), ma ściankę (17A, 17B) skierowaną prostopadle do płaszczyzny skrzydła drzwiowego i ku wnętrzu pomieszczenia, przy czym korzystnie ścianka ta ma zarys zbliżony do trapezu.
7. Urządzenie zabezpieczające według zastrz. 1, znamienne tym, że mechanizm zamka drzwiowego (20) jest przymocowany do wewnętrznej powierzchni profilowej osłony (2B), w rodzaju kołpaka, stanowiącej wystający na zewnątrz element zewnętrznie usytuowanej blaszanej płyty osłonowej (2A) skrzydła drzwiowego (2), przy czym oś symetrii tego mechanizmu, wokół której następuje obrót klucza (21B) uruchamiającego mechanizm zamkowy, jest skierowana w dół i usytuowana pod kątem ostrym (α) względem płaszczyzny skrzydła drzwiowego (2).

175 766
8. Urządzenie zabezpieczające według zastrz. 7, znamienne tym, że profilowa osłona (2B) w swej ściance dolnej ma otwór (2C), przeznaczony do wprowadzania klucza (21B) uruchamiającego mechanizm zamkowy.
9. Urządzenie zabezpieczające według zastrz. 1, znamienne tym, że w narożnikach skrzydła drzwiowego, usytuowanych wzdłuż jego drugiej krawędzi pionowej (2A), znajdują się dwa otwory gwintowane (18), przeznaczone do wkręcania w nie śrub motylkowych (19), powodujących dopasowanie skrzydła drzwiowego do ościeżnicy drzwiowej (17), podczas wprowadzania zespołów blokujących (9) w położenie blokowania.