PL175909B1 - Sposób i urządzenie do osuszania zawilgoconych murów - Google Patents

Abstract

1 . Sposób osuszania zawilgoconych murów zre alizowanych poprzez wytwarzanie w murze plynnej zapory, która sklada sie z masy hydrofobowej, w szcze- gólnosci z parafiny, która wprowadza sie w otwory nieprzelotowe, wykonane w murze, pochylone ukos- nie w dól, przy czym plynna mase hydrofobowa po- biera sie za pomoca wprowadzonego w otwór nieprze- lotowy przewodu doprowadzajacego ogrzewanego za- sobnika, znamienny tym, ze parafine (2) podgrzewa sie w otworze nieprzelotowym (11) i do ogrzewania parafiny (2) w otworze nieprzelotowym (11) oraz do ogrzewania zasobnika (1) uzywa sie wspólnego preto- wego elementu (3). 2. Urzadzenie do osuszania zawilgoconych mu- rów z ogrzewanym zasobnikiem dla masy hydrofobo- wej, w szczególnosci parafiny, który posiada wprowa- dzany do otworu nieprzelotowego przewód doprowa- dzajacy, znamienne tym, ze zasobnik (1) posiada otwór sluzacy do umieszczenia grzejnika pretowego (3), który dolnym zakonczeniem (16)jest wprowadzo- ny w otwór nieprzelotowy (11) PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób i urządzenie do osuszania zawilgoconych murów.

Z niemieckiego wzoru użytkowego G 92 03 679.1 jest znane doprowadzanie płynnej parafiny do wywierconych otworów za pomocą giętkiego przewodu doprowadzającego z ogrzewanego zbiornika parafiny, które w osuszanym murze skierowane są skośnie w dół. Do tego celu używa się pompy, którą umieszcza się na zbiorniku parafiny. .,

W sposobie znanym z tego opisu istnieje niebezpieczeństwo, że parafina zbyt szybko zastygnie w otworze nieprzelotowym i nie wniknie w mur na dostateczną głębokość. Poza tym, ze względu na dodatkową pompę w tym sposobie, koszty tego rozwiązania są stosunkowo wysokie.

Z GB-PS 1 042 495 znany jest hermetycznie zamknięty zbiornik używany do napełniania wywierconych otworów masą hydrofobową, jak na przykład szkłem wodnym, który połączony jest z wywierconym otworem za pomocą przewodu doprowadzającego. Przy tym ciecz może samoczynnie wpływać do wywierconego otworu zależnie od wysokości poziomu. Gorących cieczy, jak na przykład parafina nie używa się w znanym urządzeniu, ponieważ nie przewiduje się ogrzewania zbiornika lub ściany względnie wywierconych otworów.

Z GB-PS 761 385 można wnosić, że jest celowe suszenie względnie wstępne ogrzewanie ściany przeznaczonej do osuszania, przed napełnieniem masą hydrofobową. W tym celu, elektryczne grzejniki prętowe wkłada się w wywiercone otwory, następnie ogrzewa się ścianę do około 473 K i usuwa się je znowu przed napełnianiem.

Przedmiotem wynalazku jest sposób osuszania zawilgoconych murów realizowany poprzez wytwarzanie w murze płynnej zapory, która składa się z masy hydrofobowej, w szczególności z parafiny, którą wprowadza się w otwory nieprzelotowe, wykonane w murze, pochylone ukośnie w dół, przy czym płynną masę hydrofobową pobiera się za pomocą wprowadzonego w otwór nieprzelotowy przewodu doprowadzającego ogrzewanego zasobnika.

Istota wynalazku polega na tym, że parafinę podgrzewa się w otworze nieprzelotowym i do jej ogrzewania w otworze nieprzelotowym oraz do ogrzewania zasobnika używa się wspólnego prętowego elementu grzejnego.

Przedmiotem wynalazku jest również urządzenie do osuszania zawilgoconych murów z ogrzewanym zasobnikiem dla masy hydrofobowej, w szczególności parafiny, który posiada wprowadzany do otworu nieprzelotowego przewód doprowadzający charakteryzujące się tym,

175 909 że zasobnik posiada otwór służący do umieszczenia grzejnika prętowego, który dolnym zakończeniem jest wprowadzony w otwór nieprzelotowy.

Korzystnie zasobnik posiada hermetycznie zamykany górny otwór służący do napełniania masą hydrofobową.

W sposobie zgodnym z wynalazkiem stopiona parafina znajduje się więc w zasobniku, który przykładowo umieszcza się powyżej otworu nieprzelotowego i z którego stopiona parafina wypływa za pomocą przewodu doprowadzającego do otworu nieprzelotowego. Przy tym parafinę w zasobniku oraz parafinę w otworze nieprzelotowym ogrzewa się za pomocą tego samego prętowego elementu grzejnego, tak że parafina nie zastyga ani w zasobniku, ani w otworze nieprzelotowym.

Dzięki temu gorąca parafina w otworze nieprzelotowym dyfunduje w głąb zawilgoconego muru, przy czym na granicy faz dochodzi do odparowania wilgoci i gorąca parafina wnika w powstałe pory.

Ponieważ w sposobie zgodnym z wynalazkiem używa się wspólnego pręta grzejnego dla zasobnika i otworu nieprzelotowego, koszty operacji są nieznaczne.

Poziom w otworze nieprzelotowym może wznieść się tylko do otworu wylotowego przewodu doprowadzającego. Po osiągnięciu poziomu o tej wysokości powstaje w zasobniku podciśnienie, które samoczynnie zapobiega dalszemu wypływowi parafiny. Gdy płynna parafina znajdująca się w otworze nieprzelotowym wniknie w pory i kapilary muru, poziom parafiny w otworze nieprzelotowym obniża się, otwór przewodu doprowadzającego otwiera się i powietrze otaczające może wpłynąć do wnętrza zasobnika. Dzięki temu do otworu nieprzelotowego napływa określona ilość parafiny, tak że poziom parafiny znowu się podnosi i otwór przewodu doprowadzającego zamyka się. Ten proces powtarza się samoczynnie tak długo, aż parafina przestanie wnikać w otaczający mur i wytworzy się z parafiny szczelna zapora nie przepuszczającą wilgoci. W praktyce w osuszanym murze, znajduje się szereg otworów nieprzelotowych obok siebie w jednakowych odstępach, które napełnia się za pomocą kilku lub jednego wspólnego zasobnika.

W grzejniku wprowadzonym do otworu nieprzelotowego nie zachodzi niebezpieczeństwo, że element grzejny przegrzeje się, ponieważ dzięki zastosowaniu płynnej parafiny zapewniono odpowiednio dobre przejmowanie ciepła między grzejnikiem i murem.

W opisanym sposobie nie może więc dojść do miejscowych przegrzań muru, które w dotychczas używanym wstępnym suszeniu są przyczyną pożarów spowodowanych przez palne składniki muru.

Dolny przewód doprowadzający zasobnika posiada przeważnie zawór odcinający, co powoduje, że z zasobnika przestaje wypływać płynna parafina, gdy przebieg iniekcji kończy się i zasobnik ze swoim dolnym przewodem doprowadzającym wyjmuje się z otworu nieprzelotowego.

Zasobnik posiada przeważnie urządzenie do pomiaru poziomu, które wskazuje chwilowy poziom we wnętrzu zbiornika. To urządzenie do pomiaru poziomu, przy niskim poziomie, automatycznie wyłącza ogrzewania pręta grzejnego, lub jest sprzężone ze zbiornikiem zasilającym, który dopełnia automatycznie zasobnik przy za niskim poziomie. W tym celu może być przewidziane przełączanie, dzięki któremu jest zamykany zawór odcinający przy dopełnianiu zasobnika i dopiero wtedy jest otwierany, gdy przez urządzenie do pomiaru poziomu jest wskazany wystarczający poziom. W ten sposób jest możliwa automatyczna kontrola sposobu i wyeliminowano niebezpieczeństwo, że grzejnik niedopuszczalnie się przegrzeje lub że wprowadzanie parafiny zostanie przedwcześnie przerwane.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym pokazano schematyczny przekrój przez zasobnik i mur z otworem nieprzelotowym, przy czym do ogrzewania zasobnika i parafiny w otworze nieprzelotowym używa się grzejnik prętowy.

Przedstawiony zasobnik 1 jest napełniany płynną parafiną 2 i jest ogrzewany przez grzejnik prętowy 3, który jest osadzony górną częścią 5 w otworze 4 w zasobniku 1, tak że parafina 2 nie krzepnie we wnętrzu zasobnika 1.

175 909

Przez góry otwór do napełniania 6, który jest hermetycznie zamykany za pomocą zaworu odcinającego 7, zasobnik można w razie potrzeby napełnić ponownie granulowaną lub płynną parafiną 2.

W dolnej części zasobnika 1 jest umieszczony przewód doprowadzający 8, który posiada w dolnym zakończeniu 9, otwór odpływowy 10, i który jest wprowadzony w otwór nieprzelotowy 11, opadający ukośnie w dół w wymagającym osuszenia murze 12. W przewodzie doprowadzającym 8 jest przewidziany drugi zawór odcinający 13, który podczas eksploatacji jest otwarty, tak że płynna parafina 2 może wypływać do otworu nieprzelotowego 11. Ze względu na hermetycznie zamknięty zasobnik 1, płynna parafina, tak długo wpływa do otworu nieprzelotowego 11, aż osiągnięty zostanie poziom parafiny 14, który spowoduje, że otwór odpływowy 10 zostanie zamknięty. Ze względu na powstające w górnej części 15 zasobnika 1 podciśnienie, tak długo płynna parafina nie może spływać do otworu nieprzelotowego 11, aż poziom parafiny 14 opadnie poniżej otworu odpływowego 10 i powietrze może dostać się do zasobnika 1.

Grzejnik prętowy 3 jest wprowadzony dolnym zakończeniem 16 w otwór nieprzelotowy 11, i ogrzewa znajdującą się wewnątrz parafinę, tak że może ona wyrównywać straty ciepła spowodowane przez zachodzące w otoczeniu otworu nieprzelotowego odparowywanie wilgoci i możliwe jest intensywne nasycanie parafiną muru 12.

---	/
	/
	V
	-
	\ Λ

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 2,00 zł

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób osuszania zawilgoconych murów zrealizowanych poprzez wytwarzanie w murze płynnej zapory, która składa się z masy hydrofobowej, w szczególności z parafiny, którą wprowadza się w otwory nieprzelotowe, wykonane w murze, pochylone ukośnie w dół, przy czym płynną masę hydrofobową pobiera się za pomocą wprowadzonego w otwór nieprzelotowy przewodu doprowadzającego ogrzewanego zasobnika, znamienny tym, że parafinę (2) podgrzewa się w otworze nieprzelotowym (11) i do ogrzewania parafiny (2) w otworze nieprzelotowym (11) oraz do ogrzewania zasobnika (1) używa się wspólnego prętowego elementu (3).
2. 2. Urządzenie do osuszania zawilgoconych murów z ogrzewanym zasobnikiem dla masy hydrofobowej, w szczególności parafiny, który posiada wprowadzany do otworu nieprzelotowego przewód doprowadzający, znamienne tym, że zasobnik (1) posiada otwór służący do umieszczenia grzejnika prętowego (3), który dolnym zakończeniem (16) jest wprowadzony w otwór nieprzelotowy (11).
3. 3. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że zasobnik (1) posiada hermetycznie zamykany górny otwór (6) służący do napełniania masą hydrofobową.