PL175985B1

PL175985B1 - Sposób regulacji poszczególnych lub wszystkich czynników, wpływających na spalanie na ruszcie paleniskowym

Info

Publication number: PL175985B1
Application number: PL94306532A
Authority: PL
Inventors: Johannes J.E. Martin; Joachim Horn; Franz Rampp
Original assignee: Martin Umwelt & Energietech
Priority date: 1993-12-29
Filing date: 1994-12-28
Publication date: 1999-03-31
Also published as: DE4344906A1; CZ330394A3; CA2139043C; DK0661500T3; SG47040A1; NO305144B1; NO945047D0; ES2102130T3; ATE154114T1; EP0661500A1; CZ282511B6; CA2139043A1; RU2099638C1; NO945047L; BR9405286A; RU94045133A; DE4344906C2; PL306532A1; US5606924A; DE59403016D1

Abstract

1. Sposób regulacji poszczególnych lub wszy stkich czynników wplyw ajacych na spalanie na rusz- cie paleniskowym, zwlaszcza do spalania smieci, w y- krywa sie rozdzial masy paliw a i wynikajace z tego zmiany rozdzialu masy stosuje sie jako wielkosci re- gulacyjne do w plywania na rózne czynniki, znamien- ny tym, ze trójwymiarowy rozdzial masy paliwa okresla sie na co najmniej jednym obszarze rusztu palenisko- wego, poprzez odczytanie zarysu masy paliwa za po- moca radaru, a uzyskane sygnaly stosuje sie jako w ielkosci regulacyjne do ustalania róznych czynni- ków. Fig. 4 ( 3 0 ) Pierwszenstwo: 29.12.1993, DE, P4344906.9 ( 7 3 ) Uprawniony z patentu: Martin GmbH f ü r Umwelt-und Energietech- nik, Monachium, DE ( 4 3 ) Zgloszenie ogloszono: 10.07.1995 BUP 14/95 ( 7 2 ) Twórcy wynalazku: Johannes J.E. Martin, Monachium, DE Joachim Horn, Monachium, DE Franz Rampp, Monachium, DE ( 4 5 ) O udzieleniu patentu ogloszono: 31.03.1999 WUP 03/99 ( 7 4 ) Pelnomocnik: Nowakowski Janusz, PATPOL Spólka z o.o. PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób regulacji poszczególnych lub wszystkich czynników wpływających na spalanie na ruszcie paleniskowym, zwłaszcza do spalania śmieci.

Z opisu patentowego JP-A-61-130 725 jest znany sposób regulacji złoża spalania, w którym za pomocą kamery video, skierowanej pod bardzo płaskim kątem na złoże, przeprowadza się porównanie zarysu złoża ze zmagazynowanym w pamięci zarysem złoża, odpowiadającym idealnemu przebiegowi spalania w złożu. Przy tym obrazowym porównaniu nie jest możliwe

175 985 żadne odtworzenie dokładnego trójwymiarowego przebiegu zarysu złoża, lecz tylko porównuje się odpowiednie do ustawienia kamery video powierzchnie rzutu, podobne do gry w cienie. Siłą rzeczy przy powierzchni rzutu można odczytać tylko najwyższe i najniższe wartości ekstremalne, podczas gdy dokładne uzyskanie rzeczywistego przebiegu zarysu złoża spalania nie jest możliwe.

Z opisu DE 38 25 931 C2 znana jest regulacja.wydajności spalania palenisk dzięki temu, że stopień wypalenia paliwa na ruszcie paleniskowym obserwuje się za pomocą kamery na promienie podczerwone i reguluje się strefowo doprowadzanie powietrza, odpowiednio do rozkładu temperatur, stwierdzonego przez kamerę na promienie podczerwone. Ten rodzaj regulacji prowadzi wprawdzie do lepszych wyników w porównaniu do wcześniejszych sposobów, jednak nie jest pełny, ponieważ umożliwia jedynie określenie temperatury, jednakże nie pozwala na wyciąganie wniosków co do ilości energii, uwolnionej przez spalanie w poszczególnych strefach, przez co dopasowanie wydajności spalania do wymogów odnośnie wydajności pary jest niedokładne i nie następuje dostatecznie szybko.

Poza tą znaną regulacją przebiegu spalania na podstawie określenia temperatury, w celu uzyskania określonej wydajności spalania, znane jest regulowanie wydajności spalarnia w zależności od zawartości tlenu, stwierdzonej w spalinach, lub w zależności od wytworzonego przepływu masowego pary.

Te trzy możliwości regulacji prowadzą do tego, że w przypadku obniżenia wartości opałowej paliwa podawanego na ruszt istnieje skłonność do zasypania rusztu. Jeżeli przykładowo wzrasta zawartość tlenu w spalinach, wówczas mechanizm regulacyjny niemoże rozpoznać, czy zależy to od spadającej wartości opałowej czy też od zmniejszającej się ilości doprowadzanego paliwa, tak że zwiększa się doprowadzania paliwa.

W przypadku regulacji w zależności od temperatury i przepływu masowego pary, zależności te są tego rodzaju, że w przypadku spadku temperatury spalin i zmniejszenia się przepływu masowego pary urządzenie regulujące zakłada również, że na ruszt paleniska dociera zbyt mało masy paliwa i wskutek tego zwiększa się jego doprowadzana ilość. Ponieważ nie jest możliwe bieżące określenie wartości opałowej w przypadku układów do spalania śmieci, dochodzi czasami do zasypania rusztu paleniskowego wskutek wyjaśnionych powyżej zależności.

Zadaniem wynalazku jest opracowanie sposobu regulacji poszczególnych lub wszystkich czynników, wpływających na spalanie na ruszcie paleniskowym, aby w ten sposób lepiej dopasować wydajność paleniskową do wymogów odnośnie wydajności pary, a tym samym umożliwić wpływ na skład spalin, zwłaszcza w odniesieniu do- tlenków azotu i innych substancji szkodliwych. Zadanie to zostało rozwiązane dzięki temu, że trójwymiarowy rozdział masy paliwa określa się na co najmniej jednym obszarze rusztu, poprzez odczytanie zarysu masy paliwa za pomocą radaru, a uzyskane sygnały stosuje się jako wielkości regulacyjne do ustalania różnych czynników.

Korzystne ulepszenie sposobu według wynalazku otrzymuje się przez wykrywanie rozdziału temperatury masy paliwa znajdującej się na ruszcie paleniskowym.

W korzystny sposób rozdział temperatury może być stwierdzony przez co najmniej jedną kamerę na promienie podczerwone, skierowaną na złoże paliwowe.

Korzystnie reguluje się całkowitą ilością powietrza doprowadzanego do procesu spalania, rozdziałem ilości powietrza pierwotnego i powietrza wtórnego w powietrzu pierwotnym i wtórnym, stężenie tlenu, temperaturę podgrzania powietrza spalania powietrza pierwotnego i wtórnego oraz ilości zawróconych spalin, ilość doprowadzonego paliwa, ilość doprowadzonego paliwa w odniesieniu do różnych torów wzdłużnych rusztu, prędkość narastania żużla na całym ruszcie, miejscowa prędkość narastania żużla na ruszcie i na różnych torach rusztu.

Dzięki temu możliwe jest wyciągnięcie wniosków co do energii uwolnionej przez spalanie, niezależnie od zastosowanej wielkości kierującej do regulacji przebiegu spalania, to znaczy niezależnie od tego czy przebieg spalania reguluje się w zależności od temperatury w spalinach, w zależności od składu tlenu w spalinach lub w zależności od przepływu masowego pary. Możliwość regulacji jest tym dokładniejsza, im większy jest obszar rusztu paleniskowego, którego trójwymiarowy podział masy paliwa jest kontrolowany. Przykładowo, jeżeli jest kontrolowany jedynie bardzo ograniczony obszar bezpośrednio po zadaniu paliwa odnośnie trójwymiarowego rozdzielenia masy paliwowej, wówczas sposób według wynalazku służy zasadniczo

175 985 jako hamulec bezpieczeństwa po to, aby ruszt w przypadku spadku wartości opałowej nie był zasypany, co w sposób wymuszony prowadzi do spadku wydajności paleniska.

Natomiast, jeżeli w innym przypadku krańcowym kontroluje się cały ruszt paleniskowy i trójwymiarowe rozdzielenie masy wykrywa się na całym ruszcie, wówczas jest możliwa taka regulacja poszczgólnych czynników, wpływających na proces spalania, aby nastawiać możliwie równomierną wydajność paleniskową w kierunku poprzecznym rusztu i możliwie idealny przebieg spalania w kierunku wzdłużnym rusztu paleniskowego. Dzięki temu można bardzo dokładnie dopasować konieczną wydajność paleniskową do żądanej wydajności pary.

Wykrywanie rozdziału temperatury i wykrywanie rozdziału masy pozwala na wysunięcie bardzo dokładnych wniosków co do przebiegu spalania, a zwłaszcza co do miejscowo uwolnionej ilości energii, tak, że możliwe jest wprowadzenie odpowiednich czynników regulujących odnośnie czynników wpływających na proces spalania.

Dzięki znanej samej w sobie kamerze na promienie podczerwone można stwierdzić stopień wypalania, a więc w pierwszej linii promieniowanie żarzącej masy paliwa, dzięki czemu otrzymuje się jeden z istotnych składników do oceny przebiegu spalania.

Odczytywanie zarysu masy paliwa przez radar jest szczególnie dokładne, dzięki czemu w połączeniu z wykrywaniem miejscowej temperatury masy paliwa otrzymuje się obydwa istotne składniki, które dopuszczają dokładną opinię na temat miejscowo uwolnionej ilości energii, przez co mogą być wprowadzone odpowiednie czynniki do polepszenia lub wytłumienia miejscowego przebiegu spalania.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania układu paleniskowego, schematycznego zestawienia różnych wzajemnie oddziałujących czynników i schematycznego przykładu kombinacji różnych wielkości regulacyjnych na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w przekroju pionowym schematyczny układ paleniskowy do spalania śmieci, fig. 2 wykres poziomu złoża paliwa w odniesieniu do szerokości i długości rusztu paleniskowego, fig. 3 - zdjęcie migawkowe za pomocą kamery na promienie podczerwone, które przedstawia rozdział temperatury w złożu paliwa, fig. 4 - schematyczny obraz wykrywania wielkości pomiarowym i ich zależności fizyczno-technicznych, a fig. 5 - schemat regulacyjny dla układu paleniskowego.

Układ paleniskowy, przedstawiony na fig. 1 zawiera ruszt 1, urządzenie wsadowe 2, komorę paleniskową 3 z kanałem gazowym 4 i komorą zawracania 5, w której spaliny są kierowane do skierowanego do dołu kanału gazowego 6, z którego docierają do agregatów, włączonych za układem paleniskowym, zwłaszcza wytwornicy pary i układu do oczyszczania gazów spalinowych.

Ruszt 1 zawiera poszczególne stopnie 7, które z kolei utworzone z pojedynczych, leżących obok siebie rusztowin. Co druga rusztowina rusztu 1, ukształtowanego jako ruszt nawrotny, jest połączona z napędem 8, który umożliwia nastawienie prędkości narastania żużla. Poniżej rusztu 1 są umieszczone komory podwiewu 9.1 do 9.5, podzielone w kierunku wzdłużnym i w kierunku poprzecznym, które są zasilane oddzielnie w powietrze pierwotne przez pojedyncze przewody 10.1 do 10.5. Na końcu rusztu 1 wypalony żużel spada poprzez wał 25 do szybu żużlowego 11, do którego ewentualnie docierają również cięższe części materiału stałego, oddzielonego w dolnej komorze nawrotnej 12 ze spalin.

Do komory paleniskowej 3 jest skierowanych szereg rzędów dysz 13,14 i 15 dla powietrza wtórnego, które są odpowiedzialne za regulowane spalanie znajdujących się w stanie zawieszenia gazów palnych i cząstek paliwa.

Rzędy dysz 13, 14, 15 dla powietrza wtórnego są regulowane oddzielnie, ponieważ nad komorą paleniskową 3 panują zróżnicowane warunki.

Urządzenie wsadowe 2 zawiera lej załadowczy 16, rynnę ładunkową 17, stół załadowczy 18 i jeden lub szereg leżących obok siebie tłoków wsadowych 19, regulowanych ewentualnie niezależnie od siebie, które spadające w rynnie ładunkowej 17 śmieci przesuwają przez krawędź wsadową 20 stołu załadowczego 18 do komory paleniskowej 3 na ruszt 1.

W pokrywie 21, która zamyka górną komorę zawracania 5, jest zamontowane radarowe urządzenie pomiarowe 22 i kamera na promienie podczerwone 23. Za pomocą radarowego urządzenia pomiarowego 22 możliwe jest stwierdzenie trójwymiarowego rozdziału paliwa na

175 985 ruszcie 1, natomiast kamera na promienie podczerwone 23 określa rozdział temperatury masy paliwa, znajdującej się w zgorzelinie naruszcie paleniskowym 1. Przy tym chodzi tu o rozdział temperatury leżącej na ruszcie 1 masy paliwa, a nie o rozdział temperatury spalin. Tak więc za pomocą kamery na promienie podczerwone można wykrywać stopień wypalania leżącej na ruszcie 1 masy paliwa.

Paliwo 24 nasypane na ruszt 1 zostaje podsuszone w strefie podwiewu 9.1, rozgrzane przez promieniowanie, panujące w komorze paleniskowej 3 i zapalone. W obszarze stref podwiewu 9.2 i 9.3 znajduje się strefa głównego wypalania, natomiast w obszarze stref podwiewu 9.4 i 9.5 tworzący się żużel wypala się i następnie dociera do szybu żużlowego 11. Gazy unoszące się znad złoża paliwa zawierają jeszcze palne części, które przez doprowadzenie powietrza przez szeregi dysz 13 do 15 dla powietrza wtórnego zostają całkowicie spalone. Regulację doprowadzanej ilości, ilości powietrza pierwotnego do poszczególnych stref i ich składu w odniesieniu do zawartości tlenu oraz ilości powietrza wtórnego i ich składu w odniesieniu do zawartości tlenu przeprowadza się w zależności od stopnia wypalania, który zależy od wartości opałowej paliwa i w przypadku śmieci podlega dużym wahaniom, przy czym do wykrywania koniecznych wielkości regulacyjnych służy radarowe urządzenie pomiarowe 22 i kamera na promienie podczerwone 23. Układ paleniskowy posiada również urządzenie pomiarowe 27 do wykrywania zawartości tlenu w spalinach, urządzenie pomiarowe 28 do ustalenia zawartości tlenku węgla w spalinach. Można także umieścić inne urządzenie, przykładowo do pomiaru zawartości tlenku azotu, do pomiaru temperatury rusztowin.

Na figurze 1 są przedstawione schematycznie różne urządzenia nastawcze: urządzenie 29 do regulacji prędkości rusztu paleniskowego 1, urządzenie 30 do regulacji prędkości obrotowej wałka szybu żużlowego, urządzenie 31 do regulacji prędkości rusztu, w odniesieniu do różnych torów, urządzenie 32 do regulacji ruchu tłoków wsadowych 19, urządzenie 33 do regulacji ilości powietrza pierwotnego, urządzenie 34 do regulacji składu powietrza pierwotnego, w odniesieniu do zawartości tlenu, urządzenie 35 do regulacji ilości powietrza wtórnego, urządzenie 36 do regulacji składu powietrza wtórnego, w odniesieniu do zawartości tlenu i urządzenie 37 do regulacji temperatury podgrzewacza powietrza dla powietrza pierwotnego i powietrza wtórnego.

Sposób według wynalazku zostanie objaśniony poniżej z dodatkowym odniesieniem do fig. 2 do 5.

W zależności od ukształtowania radarowego urządzenia pomiarowego 22 można kontrolować jedynie obszar przyporządkowany strefie podwiewiu 9.2 lub cały obszar rusztu 1 i wykrywać oraz oznaczyć trójwymiarowy rozdział masy paliwa, jak to wynika z fig. 2. Dzięki radarowemu urządzeniu pomiarowemu 22, w przypadku jego odpowiedniego ukształtowania, przykładowo dla czterech stref, otrzymuje się trójwymiarowy rozdział masy paliwa i w zależności od wysokości złoża paliwa można wyciągać wniosek, czy istnieje zasypanie, zwłaszcza w przednich strefach rusztu paleniskowego. Dalej można również określić, czy występuje ukośne położenie złoża paliwa, co wynika przykładowo z fig. 2 przez większą grubość paliwa na torze 2' wobec grubości warstwy paliwa na torze 1' rusztu 1. Z tych wielkości pomiarowych, a więc grubości warstwy, ukośnego położenia złoża paliwa, zasypania rusztu 1, można wyprowadzić wielkości nastawcze dla prędkości ' narastania żużla na ruszcie 1, różne prędkości narastania żużla dla toru 1' i toru 2' oraz częstotliwość lub prędkość ruchu poszczególnych tłoków wsadowych 19.

Ponadto można również regulować prędkość wałka 25 (fig. 1), który w zależności od prędkości obrotowej szybciej lub wolniej transportuje żużel. Jeżeli przykładowo grubość warstwy paliwa nad strefami 1 do 4 według fig. 2 jest ogólnie zbyt wysoka, wówczas w połączeniu z innymi czynnikami, przykładowo oprócz zwiększenia ilości powietrza pierwotnego, zwiększy się prędkość narastania żużla i prędkość obrotowa wałka 25, w celu usunięcia zasypania rusztu.

W przypadku ukośnego położenia złoża paliwa, co wynika również z fig. 2 wskutek wyższego jego nagromadzenia na torze 2' wzgłędem toru 1', doprowadzona ilość paliwa dla toru 2' zmniejsza się w porównaniu z doprowadzoną ilością dla toru 1. Pomiar samej grubości warstwy, zwłaszcza gdy przeprowadza się go jedynie dla przedniego obszaru rusztu, służy do

175 985 uniknięcia zasypania rusztu, ponieważ na podstawie tej uzyskanej wielkości nastawczej może być nastawione urządzenie wsadowe, prędkość narastania żużlu i prędkość obrotowa wałka 25.

W powiązaniu z kamerą na promienie podczerwone 23 otrzymuje się na fig. 3, widok stopnia wypalenia, przy czym jaśniejsze obszary oznaczają intensywniejszy stopień wypalenia niż na obszarach ciemniejszych. Zdjęcie za pomocą kamery na promienie podczerwone 23 pozwala na rozpoznanie, że na torze 1' występuje intensywniejszy stopień wypalenia, co przy obserwacji fig. 2 można wyjaśnić w ten sposób, że na torze 1 występuje mniejsza wysokość złoża paliwa. W ten sposób uzyskuje się wartość nastawczą po to, aby na torze 2' zdławić ilość wsadową, a zwiększyć doprowadzenie powietrza pierwotnego pod względem ilości i ewentualnie również pod względem zawartości tlenu, aby również na tym torze uzyskać dobry stopień wypalenia.

Z kombinacji danych według fig. 2 i 3 można również wyciągnąć wnioski co do wilgotności ładowanych śmieci, ponieważ, jeżeli pomiar radarowy ustali niewielką wysokość złoża paliwa i jednocześnie w tym miejscu kamera na promienie podczerwone zarejestruje ciemny obszar, co wskazuje na zły stopień wypalenia, wówczas otrzymuje się informację, że tutaj pomimo niewielkiej wysokości złoża paliwa, stopień wypalenia nie odpowiada wstępnie zadanym wskaźnikom, co wskazuje na wilgotne śmiecie lub na śmiecie z dużą ilością składników niepalnych.

Niepalne składniki w śmieciach tłumią stopień wypalenia tak samo jak wysoka zawartość wody, ponieważ składniki te muszą być rozgrzane przez energię uwolnioną przez składniki palne. Za pomocą dalszego pomiaru radarowego możliwe jest również określenie stężenia pyłu w spalinach i prędkość cząsteczek, z czego można wyprowadzić wniosek o miejscowej prędkości przepływu gazów. Dzięki temu uzyskuje się ewentualnie dodatkową wielkość nastawczą dla wpływu na doprowadzone powietrze pierwotne i/lub wtórne.

Jeżeli połączy się otrzymane wielkości nastawcze z pomiaru radarowego i kontroli za pomocą kamery na promienie podczerwone, wówczas na podstawie wysokości złoża paliwa, to znaczy grubości warstwy paliwa w poszczególnych strefach 1 do 4, ewentualnego ukośnego położenia złoża paliwa, zasypania rusztu, wilgotności ładowanych śmieci, stężenia pyłu w spalinach i prędkości cząsteczek w spalinach, w połączeniu z ustalonymi wartościami jasności, wynikającymi ze zdjęcia kamerą na promienie podczerwone, można regulować ilość wsadu i rozdzielenie na poszczególne tory, prędkość rusztu, czas przebywania paliwa na ruszcie, którą otrzymuje się z kombinacji prędkości rusztu i prędkości wałka szybu żużlowego, temperaturę doprowadzanego powietrza spalania, w postaci powietrza pierwotnego jak i wtórnego, ilość nadmiaru powietrza i skład powietrza spalania, w odniesieniu do zawartości tlenu oraz rozdział ilości powietrza pierwotnego i powietrza wtórnego na długość rusztu i szerokość rusztu, w odniesieniu powietrza wtórnego, a w odniesieniu do powietrza wtórnego na komorę spalania.

Dodatkowe możliwości działania otrzymuje się przez pomiar zawartości tlenu w spalinach, temperatury komory spalania i zawartości CO w spalinach. Jeżeli przykładowo zwiększa się zawartość tlenu w spalinach, to wskazuje to przede wszystkim na przesunięcie proporcji z paliwa na ilość powietrza spalania, a tym samym na nadmiar powietrza. Może się jednak tak zdarzyć, że przy dostatecznej dużej ilości paliwa, na podstawie pomiaru radarowego, może wskazywać to na niewielki udział materiałów palnych w śmieciach. Jeżeli przykładowo spada temperatura w komorze spalania, to przyczyną tego może być zły stosunek wypalenia wskutek zasypania lub zbyt dużej wilgotności śmieci. Aby uzyskać dokładniejszą odpowiedź, można porównać wartości pomiarowe z radarowego urządzenia pomiarowego i z komory na promienie podczerwone, aby wyciągnąć prawidłowe wnioski dla odpowiedniego działania regulującego.

Dalszą wartością pomiarową, wpływającą na przebieg regulacji, jest np. temperatura rusztowin. Jeżeli przykładowo temperatura rusztowiny wzrasta powyżej podpuszczalnej wielkości, to albo wysokość warstwy wypalanego intensywnie paliwajest zbyt mała, tak, że następuje bezpośrednie promieniowanie cieplne na rusztowinę, albo też udział tlenu w powietrzu spalania jest zbyt wysoki, ponieważ przez to spalanie jest szczególnie silne. Jednak wsad może być zbyt mały lub też może nastąpić zbyt małe przetłaczanie paliwa znajdującego się na ruszcie. Wielkości pomiarowe, uzyskane za pomocą radarowego urządzenia pomiarowego i kamery na promienie podczerwone mogą wskazać prawdziwą przyczynę zbyt wysokiej temperatury rusztowiny, po

175 985 czym można wprowadzić odpowiednie środki, np. dławienie doprowadzenia powietrza, obniżenie zawartości tlenu, zwiększenie doprowadzanej ilości, zmniejszenie prędkości narastania żużla itp.

Jeżeli przykładowo zwiększa się zawartość CO w spalinach, to może to mieć również różne przyczyny, które nie zawsze dają się prawidłowo zaszeregować za pomocą dotychczasowych sposobów pomiaru. Jeżeli wzrasta zawartość CO, to może to być spowodowane zbyt niewielką ilością powietrza pierwotnego, zbyt małą zawartością tlenu w powietrzu pierwotnym, zasypaniem rusztu paliwem lub zbyt wysokim stopniem zawilgocenia masy paliwa. Dzięki kombinacji pomiaru radarowego z pomiarami za pomocą kamery na promienie podczerwone, można znacznie zawęzić przyczyny i skuteczniej wprowadzić odpowiednie środki regulujące, ponieważ za pomocą tych obu możliwości pomiarowych można określić wysokość złoża paliwa, stężenie pyłu, prędkość cząsteczek i stopień wypalenia. Tak więc na podstawie tych wielkości pomiarowych można stwierdzić, czy zbyt dużą zawartość CO, przez zwiększenie ilości powietrza pierwotnego lub zawartości tlenu, przez zmniejszenie doprowadzanego paliwa itp. można ponownie odnieść do wstępnie zadanej wartości rzeczywistej.

Z figury 4 wynikają fizyczno-techniczne zależności poszczególnych wielkości pomiarowych i możliwości wnioskowania co do prowadzenia spalania na ruszcie, a na fig. 5 jest przedstawiony zasadniczy schemat regulacji. Zgodnie z nim zespół regulacyjny RE odbiera wartości pomiarowe z radarowego urządzenia pomiarowego 22 i kamery na promienie podczerwone 23, ocenia te wielkości i podaje dalej odpowiednie wielkości nastawcze dla poszczególnych urządzeń, które służą do wywierania wpływu na przebieg spalania na ruszcie paleniskowym, a tym samym do dopasowania wydajności paleniska do wymogów co do wydajności pary.

Jak wynika z powyższego opisu, zespół regulacyjny RE może otrzymać jeszcze dodatkowe wartości pomiarowe o temperaturze komory spalania z urządzenia 26, o zawartości tlenu w spalinach z urządzenia 27 i zawartości CO w spalinach z urządzenia 28, aby informacje otrzymane z radarowego urządzenia pomiarowego 22 i komory na promienie podczerwone 23 odnośnie wysyłanych wartości nastawczych były jeszcze dokładniejsze.

Jak wynika z fig. 5, zespół regulacyjny RE wpływa na urządzenie 29 do regulacji prędkości rusztu, to znaczy prędkości narastania żużla na ruszcie, urządzenie 30 do regulacji prędkości obrotowej wałka żużlowego 30, urządzenie 31 do regulacji prędkości rusztu w odniesieniu do różnych torów, urządzenie 32 do regulacji ruchu tłoków wsadowych, urządzenie 33 do regulacji ilości powietrza pierwotnego, urządzenie 34 do regulacji składu powietrza pierwotnego pod względem zawartości tlenu, urządzenie 35 do regulacji ilości powietrza wtórnego, urządzenie 36 do regulacji składu powietrza wtórnego pod względem zawartości tlenu i urządzenie 37 do regulacji temperatury w podgrzewaczu powietrza dla powietrza pierwotnego i wtórnego.

175 985

KIERUNEK PRZEPŁYWU ŚMIECI

MuiifluBrichtung

TOR TOR

Bahη 1 Bahn 2

Fig. 3

175 985

o *01 φ o r-J ή)

175 985

LP σ>

Ll

175 985 •22

³⁷ 1θ·2 10.Λ

Hg .1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 4,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób regulacji poszczególnych lub wszystkich czynników wpływających na spalanie na ruszcie paleniskowym, zwłaszcza do spalania śmieci, wykrywa się rozdział masy paliwa i wynikające z tego zmiany rozdziału masy stosuje się jako wielkości regulacyjne do wpływania na różne czynniki, znamienny tym, że trójwymiarowy rozdział masy paliwa określa się na co najmniej jednym obszarze rusztu paleniskowego, poprzez odczytanie zarysu masy paliwa za pomocą radaru, a uzyskane sygnały stosuje się jako wielkości regulacyjne do ustalania różnych czynników.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wykrywa się rozdział temperatury masy paliwa, znajdującej się na ruszcie.
3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że ustala się rozdział temperatury przez co najmniej jedną kamerę na promienie podczerwone, skierowaną na złoże paliwa.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że reguluje się całkowitą ilością powietrza doprowadzanego do procesu spalania.
5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że reguluje się rozdział ilości powietrza pierwotnego.
6. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że reguluje się rozdział ilości powietrza wtórnego.
7. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że w powietrzu pierwotnym reguluje się stężenie tlenu.
8. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że w powietrzu wtórnym reguluje się stężenie tlenu.
9. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że reguluje się temperaturę podgrzania powietrza spalania powietrza pierwotnego i wtórnego.
10. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że w powietrzu pierwotnym i w powietrzu wtórnym reguluje się ilość zawróconych spalin.
11. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że reguluje się ilość doprowadzanego paliwa.
12. Sposób według zastrz. 11, znamienny tym, że reguluje się ilość doprowadzonego paliwa w odniesieniu do różnych torów wzdłużnych rusztu.
13. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że reguluje się prędkość narastania żużla na całym ruszcie.
14. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że reguluje się miejscową prędkość narastania żużla na ruszcie.
15. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że reguluje się prędkość narastania żużla na różnych torach rusztu.