PL176109B1 - Urządzenie do zawieszania ciężarów na stalowej obudowie chodnika kopalnianego - Google Patents

Abstract

1. Urządzenie do zawieszania ciężarów na stalowej obudowie chodnika kopalnianego, w którym obciążenie, przejmowane przez poprzecznicę, jest przenoszone za pomocą śrub hakowych na kołnierz profilowego elementu obudowy chodnika, przy czym poprzecznica jest formowana za pomocą plastycznej obróbki na gorąco półfabrykatu wykrojonego ze stalowej blachy i zawierającego otwory, w wyniku której otrzymuje się profil jarzma z równoległymi ramionami, przeznaczonymi do podtrzymywania przechodzącego przez nie trzpienia, na którym zawieszany jest ciężar, i z płaskim jarzmem z wykonanymi przez perforowanie wybraniami dla nagwintowanych końców śrub hakowych, i z usytuowanym w środku jarzma wybraniem z krawędziami w ramionach jarzma, tworzącymi zarys w kształcie litery V do profilowanych elementów obudowy chodnika o różnych zarysach i/lub masach, znamienne tym, że wznoszące się krawędzie wsporcze (22 do 25) zarysu wybrania (21) w kształcie litery V, wychodzące z najgłębiej położonych części tego zarysu, którymi są jego równoległe krawędzie (38), mają na sobie tak uformowane w postaci schodków, a poprzecznica opiera się obustronnie parą równoległych do jarzma schodków (39, 40; 41, 42) o spód profilowego elementu obudowy chodnika (47) i spiętajest najbliższą wyżej położoną parą schodków (43, 44; 45, 46) z jego ramionami (7, 8).

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do zawieszania ciężarów na stalowej obudowie chodnika kopalnianego, w którym obciążenie przejmowane jest przez poprzecznicę i przenoszone za pomocą śrub hakowych na kołnierz profilowego elementu obudowy chodnika, przy czym poprzecznica jest formowana przez plastyczną obróbkę na gorąco półfabrykatu wykrojonego ze stalowej blachy i opatrzonego otworami, w efekcie której otrzymuje profil jarzma z równoległy176 109 mi ramionami, przeznaczonymi do podtrzymywania przechodzącego przez nie 'trzpienia, na którym zawieszany jest ciężar, i z płaskim jarzmem z wykonanymi przez perforowanie wybraniami do nagwintowanych końców śrub hakowych, i z usytuowanym w środku jarzma wybraniem z krawędziami w ramionach jarzma, tworzącymi zarys w kształcie litery V do profilowych elementów obudowy chodnika o różnych zarysach i/lub masach.

Wynalazek nadaje się do stosowania, zwłaszcza do obudowy wykonanej ze stalowych profili, której części wspierające ukształtowane są z pojedynczych elementów, często wygiętych w kształt łuku. Części te sytuowane są w pewnej odległości jedna od drugiej i są montowane z profilowych segmentów w rodzaju korytek, naprężanych podatnie oddziaływującym naciskiem na wkładanych wzajemniejeden w drugi ich końcach, tak że łuk obudowy poddaje się elastycznie działaniu nacisku górotworu, co przejawia się wsuwaniem się i wzajemnym przesuwaniem wymienionych końców segmentów w jego płaszczyźnie. Urządzenie według wynalazku umożliwia zawieszanie na tej obudowie chodnika różnych ciężarów, stanowiących urządzenia chodnikowe. Mogą to być przykładowo rurociągi, kable, szyny jezdne kolejki wiszącej i rusztowania przenośników taśmowych lub podobne elementy obciążające, które nie mogą być kładzione na spągu chodnika.

Ciężary takie są dotychczas zawieszane najczęściej za' pomocą elastycznych cięgieł, przeważnie łańcuchów, które nie dają się połączyć bezpośrednio z profilowymi elementami obudowy chodnika. Znane jest urządzenie tworzące to brakujące połączenie. Ma ono w tym celu poprzecznicę, zawieszaną na wystających ku chodnikowi częściach profilowych elementów jego obudowy za pomocą opasujących śrub hakowych w sposób zabezpieczający ją przed przemieszczaniem się, przy czym śruby te przenoszą obciążenie na element profilowy. Poprzecznica przejmuje obciążenie za pośrednictwem trzpienia, przechodzącego przez współosiowe wybrania w jej równoległych ramionach, ponieważ łańcuch daje się nawlec na niego swoim ogniwem na ogół między wspomnianymi ramionami. Jak z tego wynika całkowite obciążenie jest przenoszone na poprzecznicę. O ile obciążenia oddziaływują w płaszczyźnie obudowy chodnika, to są zasadniczo obciążeniami, które wywołują wyginanie jarzma poprzecznicy, zaczepionego końcami na wspomnianych śrubach hakowych. Należy jednak wziąć pod uwagę, że na poprzecznicę mogą oddziaływać naciągi ukośne, wynikające z niezgodności odstępów między elementami obudowy i odstępami między sąsiednimi zawieszeniami, których efektem są obciążenia skręcające i przekręcające poprzecznicę, w wyniku oddziaływania których ześlizguje się ona w końcu z profilowego elementu obudowy chodnika, z którymjest spięta przez docisk, wskutek osłabienia tego docisku. Należy temu zapobiegać we wszystkich okolicznościach dla uniknięcia nie dających się przewidzieć wcześniej szkód i niebezpieczeństwa wypadku.

Znane jest urządzenie, w którym poprzecznica, w odróżnieniu od większości urządzeń, w których jest odkuwana, jest doprowadzana do ostatecznej postaci przez zmianę po nagrzaniu jej wstępnego kształtu, uzyskiwanego przez wykrawanie jej z blachy stalowej, np. z jednoczesnym wycinaniem wybrań. Dzięki temu można wytwarzać racjonalnie poprzecznice o optymalnych kształtach, co ma szczególne znaczenie ze względu na dużą liczbę urządzeń do zawieszania ciężarów, potrzebnych w poszczególnych wypadkach do ekonomicznej eksploatacji. Ten sposób wytwarzania pozwala na uzyskanie profilu jarzma o dużej sztywności, odpowiadającego wymienionym wyżej wymaganiom, również przy obciążeniach skręcających, apoza tym umożliwia częściowe opasanie profilowego elementu obudowy chodnika, które przy obciążeniach skręcających przeciwdziała podatności na ześlizgiwanie się.

Jarzmo w tym znanym urządzeniu ma wybranie o szczególnym kształcie, które umożliwia spinanie go jednym i tym samym wybraniem z profilowymi elementami obudowy chodnika o różnym zarysie i/lub różnej masie jednostkowej jednego metra bieżącego. Uproszczone zostaje przez to magazynowanie urządzeń do zawieszania ciężarów, a przez standaryzację materiału unika się strat materiałowych oraz niebezpieczeństw wynikających z wadliwego zamontowania tych urządzeń. W wyniku obróbki plastycznej na gorąco półfabrykatu z wybraniem w środku jarzma, krawędzie wybrania opierają się o profilowy element obudowy chodnika i powstaje tam znaczny docisk powierzchniowy przy wystarczającym spięciu śrubami hakowymi, które ze swej strony wyrównuje nierówności dociskanych do siebie powierzchni i zapobiega przez to obluzowywaniu się docisku przy obciążaniu urządzenia.

17(5109

Tego typu urządzenia do zawieszania są znane np. z niemieckiego opisu patentowego DE-PS 31 05 231. Mają one wybrania o kształcie tylko zbliżonym do zarysu litery V, ponieważ jego krawędzie, mające formować ów właściwy zarys krawędzi wsporczych jarzma, są wykrojone wzdłuż łuku, co daje w efekcie całkowity zarys krawędzi zbliżony do zarysu koszyka. Z uwagi na to, że krzywiznę łuku trzeba dobrać tak, żeby pasowała do wszystkich, różnych profilowych elementów obudowy chodnika, dociśnięcie tego profilu do krawędzi wsporczej jest możliwe tylko na pewnym odcinku tego łuku, przy czym zachodzi jednocześnie możliwość przesunięć wzdłuż niego, co ułatwia przesuwanie się poprzecznicy przy jej przekręcaniu.

Zakończenia śrub, mające kształt haków i służące do napinania, zaczepiane są o kołnierze profilowego elementu obudowy chodnika, a odległości między kołnierzami różnią się w zależności od zarysu owych profili i/lub ich masy, więc siły docisku mogą być przenoszone na poprzecznicę w sposób optymalny tylko wówczas, kiedy śruby te są usytuowane względem jej jarzma prostopadle, a wybrania dla ich nagwintowanych końców mają kształt podłużnych otworów, których podłużna oś symetrii pokrywa się z podłużną osią symetrii jarzma poprzecznicy. Wynikiem tego jestjednak możliwość przesuwania się nagwintowanych końców śrub w tych otworach w linii ich osi, co również pogarsza opasywanie rzeczonego profilowego elementu obudowy chodnika przy skrajnych naciagach ukośnych i ułatwia przesuwanie się i przekręcanie poprzecznicy.

Ostatecznie więc wymienione wyżej znane urządzenia do zawieszania ciężarów nie są przy podanych założeniach i zarysach profili z wymienionych powodów wystarczająco pewne.

Urządzenie do zawieszania ciężarów na stalowej obudowie chodnika kopalnianego charakteryzuje się tym, że wznoszące się krawędzie wsporcze zarysu wybrania w jarzmie w kształcie litery V, wychodzące z najgłębiej położonych części tego zarysu, którymi są jego równoległe krawędzie, mają na sobie tak uformowane schodki, że poprzecznica opiera się obustronnie parą równoległych do jarzma schodków o spód profilowego elementu obudowy chodnika i spina się najbliższą wyżej położoną parą schodków z jego ramionami.

Korzystnie, każda para schodków jest przyporządkowana profilowemu elementowi obudowy chodnika o określonym zarysie i/lub określonej masie, przy czym wychodząca z najgłębiej położonej części zarysu V para schodków obejmuje żeberko usztywniające spód profilowego elementu obudowy chodnika.

Korzystnie, krawędzie łączące położone najgłębiej w zarysie V pary schodków, krawędzie ukształtowane w kształt schodków i prostoliniowe krawędzie poprzeczne, przechodzące przez jarzmo poprzecznicy, formują zarys wybrania jarzma.

Korzystnie, nagwintowane końce śrub hakowych są odgięte do środka w kierunku ku gardzieli haka, a przyporządkowane tym nagwintowanym końcom wybrania w jarzmie poprzecznicy są wykonane w postaci okrągłych otworów.

Korzystnie, jarzmo profilu poprzecznicy jest przerwane w środku długości w poprzek, a jego wystające języczki pozostają w wybraniu po obydwóch stronach linii przerwania.

Korzystnie, języczki tworzą mostek leżący w półfabrykacie w płaszczyźnie jarzma.

Korzystnie, krótsza oś symetrii wybrania jarzma pokrywa się z osią podłużną jarzma, podczas gdy dłuższa oś symetrii pokrywa się z osią poprzeczną, przechodzącą przez wybrania w ramionach jarzma, w których osadzony jest trzpień przejmujący obciążenie.

Korzystnie, języczki jarzma oddziela od siebie przerwa, przy czym dla udostępnienia krawędzi spinających wybrania jarzma języczki te są wygięte do dołu i na zewnątrz.

Urządzenie według wynalazku zapewnia opasywanie profilowych elementów obudowy chodnika o różnych zarysach i/lub masach, jak również z bardzo szerokimi spodami, dzięki temu, że poprzecznica zjednej strony opiera się dwiema parami znajdujących się obok siebie schodków o spód profilu, a z drugiej strony opiera się najbliższą wyżej położoną parą o ramiona tego profilu. Wynikające z tego opasanie profilowego elementu obudowy chodnika zachodzi na zasadniczo dłuższym odcinku zewnętrznego zarysu tego profilu, co znacznie zwiększa zabezpieczenie przed przekręceniem się poprzecznicy. Zabezpieczenie to jest niezależne od zarysu danego profilu, zwłaszcza od szerokości jego spodu, ponieważ mniejsze lub większe nachylenie linii owych schodków może być wybrane dowolnie w zależności od wymagań w poszczególnych wypadkach.

17(5109

W urządzeniu według wynalazku, każda para schodków zarysu wybrania ma określone przeznaczenie, zależne od określonego zarysu lub określonej masy jednostkowej profilu, tak że oszczędza się materiał, z którego wykonane jest urządzenie do zawieszania oraz zmniejsza się jego ciężar. Dzięki temu, że w najgłębiej położonej części zarysu w kształcie litery V, w wyniku wychodzenia z niej wspomnianych schodków, występuje pewien odstęp, daje się w nim umieścić żeberko usztywniające spód profilowego elementu obudowy chodnika, opartego na najniżej położonych schodkach. Takie żeberka usztywniające umieszcza się na zewnątrz spodu owego profilu dla zwiększenia jego wskaźnika wytrzymałości na zginanie.

Takie żeberka usztywniające umieszcza się w poprzecznicy u dołu, przy czym zgodnie z wynalazkiem żeberko usztywniające wyrównuje zarys zewnętrzny opasania. W korzystnej postaci wykonania wynalazku, w której opasanie takie jest zasadniczo prostokątne, funkcje żeberek usztywniających spód profilowego elementu obudowy chodnika spełniają profile płaskie.

Opasanie profilowego elementu obudowy chodnika, poprawione dzięki opisanemu szczegółowi wynalazku w celu zapobieżenia w miarę możności przekręcaniu się poprzecznicy również przy znacznych naciągach ukośnych, może być uzupełnione dodatkowo według wynalazku przez optymalizację śrub hakowych, polegającą na wyeliminowaniu opisanych na wstępie znanych wybrań w postaci podłużnych otworów dla ich nagwintowanych końców. Dzięki zastosowaniu otworów okrągłych wyeliminowane zostało przemieszczanie się tych końców na boki, przy czym ich właściwe ustawienie, a tym samym i sił napinających, prostopadłe do płaszczyzny poprzecznicy, jest wyrównywane dla profili o mniejszej szerokości przez wyginanie trzpieni tych śrub w kierunku gardzieli haków. Można to z łatwością zrealizować stosując odpowiednio odkształcone śruby hakowe, nie utrudniając właściwego montażu urządzenia do zawieszania według wynalazku.

Wybranie jarzma, konieczne do uformowania podłużnych krawędzi, prowadzi do osłabieniajego wytrzymałości nazginanie w stanie obciążenia, ujawniającego się już podczas napinania śrubami hakowymi. Dochodzą do tego straty materiałowe w wycinku blachy, stanowiącym półfabrykat, wynikające z wykrawania w nim wybrania, które nie mogą być wykorzystane do poprawienia opasania profilowego elementu obudowy chodnika. Temu celowi służą pozostające w wybraniu wystające języczki, które zgodnie z wynalazkiem mogą tworzyć mostek leżący w półfabrykacie w płaszczyźnie jarzma. Dzięki pozostającym w jarzmie jego języczkom, co do których zakłada się, że będą one odkształcone odpowiednio do krawędzi wsporczych przez wygięcie do dołu, unika się strat materiałowych. Stanowią one dzięki zwiększonej ilości materiału usztywnienie poprzecznicy i są dodatkowymi powierzchniami wsporczymi opasania profilowego elementu obudowy chodnika.

Zarys wybrania jarzma zależy od wspomnianych wyżej możliwości, dopuszcza się jednak w każdym wypadku wykrawanie dużych powierzchni o długich krawędziach.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia urządzenie do zawieszania ciężarów spięte z profilowym elementem obudowy chodnika, opartym na nim jego spodem, pokazane w przekroju poprzecznym, fig. 2 - ten sam przykład wykonania według wynalazku w zastosowaniu do profilu o zarysie korytka, podpartego w obrębie jego kołnierzy, pokazany w sposób jak na fig. 1, fig. 3 - pierwszy przykład wykonania wykrojonego na gotowo półfabrykatu na poprzecznicę, widziany z góry, fig. 4 - półfabrykat na poprzecznicę do przykładów wykonania według fig. 1 i 2, pokazany w sposób jak na fig. 3, fig. 5 - kolejny przykład wykonania półfabrykatu na poprzecznicę, pokazany w sposób jak na fig. 3 i 4, fig. 6 - ostateczną postać poprzecznicy, otrzymaną z półproduktu według fig. 5 w wyniku jego plastycznej obróbki na gorąco, fig. 7 - kolejny przykład wykonania półfabrykatu na poprzecznicę, pokazany w sposób jak na fig. 3 do 5, i fig. 8 - inny przykład wykonania półfabrykatu na poprzecznicę, pokazany w sposób jak na fig. 7.

Urządzenie oznaczone ogólnie na fig. 1 i 2 jako 1 służy do zawieszania nie przedstawionych ciężarów na stalowej obudowie chodnika kopalnianego. Wyposażone jest ono w tym celu w poprzecznicę 2, zahaczoną za pomocą łbów śrub hakowych 3,4 o kołnierze 5, 6 ramion 7, 8 profilowego elementu obudowy chodnika 9 o zarysie korytka. Jak wynika z fig. 4 poprzecznica 2 jest półfabrykatem 10, będącym zasadniczo kwadratowym wycinkiem 11 z blachy stalowej, wytwarzanym metodą wykrawania, przy czym wykonywanych jest jednocześnie kilka otworów.

Chodzi tu o leżące na przekątnej 17 wycinka okrągłe otwory 14, 15 do zakończonych gwintem końców 16 śrub hakowych i o kolejne dwa okrągłe otwory 18,19, leżące na drugiej przekątnej 20. Otwory te służą później do osadzania w nich nie pokazanego trzpienia, przenikającego poprzecznicę, na który nawlekane są jedno lub kilka ogniw końcowych zawieszenia łańcuchowego. Prócz tego między okrągłymi otworami 14, 15 wykrojone jest wybranie 21, lustrzanie symetrycznie względem przekątnych 17 i 20, formujące krawędzie wsporcze 22 do 25 i mające wystające do środka z jego krawędzi dwa języczki 26 i 27.

Temu półfabrykatowi 11, otrzymywanemu w procesie jedno- lub wielokrotnego wykrawania, nadawany jest w procesie obróbki plastycznej na gorąco profil poprzecznicy 2, przy czym zaginanie odbywa się wzdłuż linii gięcia 29 i 30, widocznych na fig. 4. Uzyskuje się wówczas, jak to widać w przykładzie wykonania na fig. 5 i 6, jarzmo 31 o profilu w kształcie litery U z równoległymi ramionami 32, 33, w których znajdują się wybrania 18,19 w postaci otworów, w które, po wprowadzeniu w wyprofilowaną przestrzeń 34 końcowych ogniw jednego lub kilku łańcuchów, wtykany jest trzpień, a ogniwa opierając się o te ramiona 32,33 nie mogą się z niego zsunąć. Przez formowanie zostają, dalej, odgięte ku dołowi i na zewnątrz płaszczyzny jarzma 35 profilu 31 języczki 26, 27, jak to widać na fig. 1, co czyni się dla umożliwienia dostępu do krawędzi wsporczych 22 do 25. Krawędzie wsporcze tworzą, jak to widać na fig. 1i 2, na każdym z ramion 32,33 płaski wykrój o zarysie litery V. Wznoszące się krawędzie 38, mają na sobie tak ukształtowane schodki, że poprzecznica opiera się zawsze obustronnie od zewnątrz równoległą do jarzma parą schodków 39, 40 (fig. 2) lub 41, 42 (fig. 1) o spód 7, 8 profilowego elementu obudowy chodnika. Za pomocą śrub hakowych 3,4 wywarty zostaje taki docisk, że poprzecznica zostaje dociśnięta w obrębie najbliższej wyżej położonej pary schodków 43, 44 na fig. 2, ewentualnie 45,46 na fig. 1. Każda para schodków jest w ten sposób przyporządkowana zgodnie z fig. 1 i 2, profilowemu elementowi obudowy chodnika o określonym zarysie, przy czym pary schodków mogą być przyporządkowane w ten sam sposób również takim profilowym elementem obudowy chodnika, które mają ten sam zarys, ale różnią się masą jednostkową metra bieżącego.

Najgłębiej położoną część opisanego przebiegu krawędzi wsporczych 22 do 25 w postaci zarysu litery V określa krawędź 38, z której wychodzi para schodków 29 i 40. W ten sposób między zewnętrzną stroną 47 spodu profilowego elementu obudowy chodnika a krawędzią 38 powstaje luz, który może pomieścić taśmę wzmacniającą, nasuniętą z zewnątrz na tę zewnętrzną stronę 47 rzeczonego spodu, nie występującą na fig. 1 i 2.

W półfabrykacie, który jest przedstawiony na fig. 4, krawędzie 47,48 stanowią połączenie położonej najgłębiej pary schodków 39 i 40 i razem z krawędziami języczków 26, 27 tworzą zarys pokazanego na tej figurze wybrania.

Przykład wykonania według fig. 3 różni się od powyższego brakiem języczków 26, 27 i występowaniem w związku z tym między krawędziami 23,25, ewentualnie 22 i 24, prostoliniowych krawędzi łączących 49, 50, ograniczających wybranie 21 zamiast krawędzi rzeczonych języczków 26 i 27. To przelotowe wybranie ma większy wymiar w linii osi symetrii 20, względem której jest symetryczne, natomiast w linii drugiej osi symetrii 17, wyznaczającej linię środkową poprzecznicy, znajdują się jego krótsze krawędzie. Uzyskano dzięki temu opasywanie stosunkowo krótkiego odcinka profilowego elementu obudowy chodnika.

Przykład wykonania ukazany na fig. 8 różni się od przykładu wykonania według fig. 4 tym, że obydwa języczki, które w przykładzie wykonania według fig. 4 są oddzielone od siebie wycięciem, biegnącym wzdłuż ich krawędzi poprzecznych 51, 52, stanowią tutaj mostek, oznaczony jako 53. W środku tego mostka 53 znajduje się rombowe wybranie 54, wykonane między innymi w celu zmniejszenia masy, odpowiadające wycięciu 55 między równoległymi krawędziami 51 i 52 języczków 26 i 27 w przykładzie wykonania według fig. 4. Również w odniesieniu do półfabrykatu przedstawionego na fig. 8 zakłada się, że połączone w mostek 53 języczki są wyginane do dołu dla udostępnienia krawędzi 22 do 25 dla oparcia się na nich profilowego elementu obudowy chodnika. Wybranie 54 stwarza miejsce dla ogniwa łańcucha nawlekanego na trzpień, przez co unika się strat materiału, powstających w przykładzie wykonania według fig. 4 w związku z większym niż tutaj wybraniem 55. Poza tym podłużne krawędzie mostka 53 mogą stanowić dodatkowe podparcie dla ramion 32 i 33, po nadaniu przez formowanie plastyczne na gorąco półfabrykatowi ostatecznego kształtu poprzecznicy. Wzrasta przez to w istotnym stopniu jej odporność na odkształcenia.

Przykład wykonania według fig. 7 różni się od przykładu wykonania według fig. 8 innym układem schodków na krawędziach 47, 48, które są tutaj uformowane tylko jako stosunkowo płaskie odsądzenie 56 i 57, względnie 58 i 59. Tę postać wykonania stosuje się z reguły tylko wówczas, kiedy tę samą poprzecznicę należy zastosować do profilowych elementów obudowy chodnika o nie więcej niż dwóch rodzajach zarysów i nie więcej niż dwóch różnych masach.

Dla lepszego zrozumienia podanego niżej opisu śrub hakowych 3 są one przedstawione na fig. 1 i 2 w zestawieniu z pokazanymi po lewej stronie konwencjonalnymi, to znaczy wymienionymi wyżej, śrubami hakowymi 4. Jak wynika z porównania fig. 1 i 2, przedstawione z lewej strony położenia konwencjonalnych śrub hakowych 4 są zaznaczone linią osiową dla podkreślenia, że na skutek istnienia różnych odległości między kołnierzami 5 i 6 na ramionach 7, 8 podpartych od spodu profili 9, śruby hakowe ulegają przechyleniu. Jeżeli w wyniku istnienia stosunkowo nieznacznej odległości nagwintowany koniec 16 i stanowiący jego przedłużenie trzpień śruby 60 są nachylone na fig. 1 do środka, to te same elementy w przykładzie wykonania według fig. 2 są odchylone odwrotnie, na zewnątrz. Opasanie profilowego elementu obudowy chodnika staje się przez to problematyczne. Okazuje się poza tym, że wskutek opisanego krzywego położenia nie ma właściwego przylegania nakrętek do przyporządkowanych im pierścieniowych powierzchni na spodzie 61 jarzma 35 poprzecznicy.

Wada ta została według wynalazku usunięta w ten sposób, że nagwintowany trzpień 16 jest odgięty względem trzpienia haka w kierunku gardzieli haka 61. W obrębie gardzieli haka występuje ponadto płaszczyzna osadcza 62, zapewniając jej współdziałanie z odpowiednim luzem z kołnierzami 5, 6 o różnej szerokości, tak że przy większym rozwarciu profilowego elementu obudowy chodnika, jak na fig. 2, przylega on bezpośrednio do powierzchni 63, łączącej się z powierzchnią osadczą 62, uformowanej na trzpieniu 60 haka. Przy mniejszej odległości między kołnierzami, jak na fig. 1, luz, oznaczony jako 64, nie jest wykorzystywany. W obydwóch wypadkach oś symetrii nagwintowanego końca 16 jest prostopadła do spodu 61 jarzma 35, tak że niezależnie od kształtu względnie profilu zapewnione jest właściwe przyleganie nakrętek, a siły napinające oddziaływują we właściwy geometrycznie sposób na kołnierze 5, 6.

Dzięki takiemu ukształtowaniu śrub hakowych możliwe jest stosowanie okrągłych otworów 14, 15, jak w przykładzie wykonania półfabrykatu według fig. 4, które nie dopuszczają do przesunięcia się tych śrub względem poprzecznicy. Eliminuje to więc występującąprzy ukośnym naciągu tendencję do przekręcania się poprzecznicy w wybraniach w postaci podłużnych otworów.

176 109

FIG.6

17109

FIG.8

176 109

FIG.1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 4,00 zł

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie do zawieszania ciężarów na stalowej obudowie chodnika kopalnianego, w którym obciążenie, przejmowane przez poprzecznicę, jest przenoszone za pomocą śrub hakowych na kołnierz profilowego elementu obudowy chodnika, przy czym poprzecznica jest formowana za pomocą plastycznej obróbki na gorąco półfabrykatu wykrojonego ze stalowej blachy i zawierającego otwory, w wyniku której otrzymuje się profil jarzma z równoległymi ramionami, przeznaczonymi do podtrzymywania przechodzącego przez nie trzpienia, na którym zawieszany jest ciężar, i z płaskim jarzmem z wykonanymi przez perforowanie wybraniami dla nagwintowanych końców śrub hakowych, i z usytuowanym w środku jarzma wybraniem z krawędziami w ramionach jarzma, tworzącymi zarys w kształcie litery V do profilowanych elementów obudowy chodnika o różnych zarysach i/lub masach, znamienne tym, że wznoszące się krawędzie wsporcze (22 do 25) zarysu wybrania (21) w kształcie litery V, wychodzące z najgłębiej położonych części tego zarysu, którymi są jego równoległe krawędzie (38), mają na sobie tak uformowane w postaci schodków, a poprzecznica opiera się obustronnie parą równoległych do jarzma schodków (39,40; 41,42) o spód profilowego elementu obudowy chodnika (47) i spięta jest najbliższą wyżej położoną parą schodków (43,44; 45,46) z jego ramionami (7, 8).
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że każda para schodków (39,40; 43,44) jest przyporządkowana profilowemu elementowi obudowy chodnika (9) o określonym zarysie i/lub określonej masie, przy czym wychodząca z najgłębiej położonej części zarysu V para schodków (39, 40) obejmuje żeberko usztywniające spód profilowego elementu obudowy chodnika.
3. 3. Urządzenie według jednego z zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że krawędzie (38) łączące położone najgłębiej w zarysie V pary schodków (39, 40), krawędzie ukształtowane w kształt schodków i prostoliniowe krawędzie poprzeczne (51, 52; 49, 50), przechodzące przez jarzmo poprzecznicy, tworzą zarys wybrania (21) jarzma.
4. 4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że nagwintowane końce (16) śrub hakowych (4) są odgięte do środka w kierunku ku gardzieli haka (61), a przyporządkowane tym nagwintowanym końcom (16) wybrania (1^, 15) w jarzmie (35) poprzecznicy (2) są wykonane w postaci okrągłych otworów.
5. 5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że jarzmo (35) profilu poprzecznicy (31) jest przerwane w środku długości w poprzek, a jego wystające języczki (26, 27) pozostają w wybraniu (21) po obydwóch stronach linii przerwania.
6. 6. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że języczki (26,27) tworzą mostek (53) leżący w półfabrykacie (11) w płaszczyźnie jarzma.
7. 7. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że krótsza oś symetrii (20) wybrania (21) jarzma (35) pokrywa się z osią podłużną jarzma, podczas gdy dłuższa oś symetrii (47) pokrywa się z osią poprzeczną (17), przechodzącą przez wybranie (14,15) w ramionach jarzma (32,33), w których osadzony jest · trzpień przejmujący obciążenie.
8. 8. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że przerwa (55) oddziela od siebie języczki (26,27), które dla udostępnienia krawędzi spinających (22 do 25) wybrania jarzma (21) są wygięte do dołu i na zewnątrz.