PL176206B1

PL176206B1 - Kompozycja dezynfekcyjna o podwyższonej trwałości i o szerokim zakresie działania mikrobójczego SZilU β ίI oraz sposób otrzymywania kompozycji dezynfekcyjnej o podwyższonej trwałości 0 G Ó ί ϋ fl i o szerokim zakresie działania mikrobójczego

Info

Publication number: PL176206B1
Application number: PL94305377A
Authority: PL
Inventors: Zbigniew Wiśniewski
Original assignee: Wisniewski Zbigniew
Priority date: 1994-10-07
Filing date: 1994-10-07
Publication date: 1999-04-30
Also published as: PL305377A1

Abstract

Kompozycja dezynfekcyjna o podwyższonej trwałości i o szerokim zakresie działania mikrobójczego, zawierająca srebro, kwasy nieorganiczne oraz nadtlenek wodoru, znamienna tym, że stanowi wodny roztwór zwierający w przeliczeniu na 1 mol srebra 0,17-1,7 moli fosforu i/lub 0,2-4 moli azotu w postaci reszt kwasowych oraz 1100-12700 moli nadtlenku wodoru. 2. Sposób otrzymywania kompozycji dezynfekcyjnej o podwyższonej trwałości i o szerokim zakresie działania mikrobójczego, zawierającej srebro, kwasy nieorganiczne oraz nadtlenek wodoru, znamienny tym, że przygotowaną uprzednio sól srebrową dowolnego kwasu fosforowego i/lub azotan srebra wprowadza się w temperaturze do 298 K, przy mieszaniu ciągłym, do całkowitej homogenizacji, do wodnego roztworu nadtlenku wodoru, zachowując proporcje molowe srebra: fosforu i/lub azotu: nadtlenku wodoru odpowiednio jak 1:0,17-1,7 i/lub 0,2-4:1100-12700.

Description

Przedmiotem wynalazku jest kompozycja dezynfekcyjna o podwyższonej trwałości i o szerokim zakresie działania mikrobójczego, w tym również na trudnousuwalne biofilmy bakteryjno-wirusowe oraz sposób otrzymywania kompozycji dezynfekcyjnej o podwyższonej trwałości i o szerokim zakresie działania mikrobójczego.

Znane są powszechnie środki dezynfekujące oparte na chlorze, typu chloramina, podchloryny; inne zawierające metale jak miedź, srebro bądź związki utleniające typu nadtlenek wodoru. Zakres i możliwości ich zastosowania są głównie zależne od tego czy kontakt z nimi nie stanowi zagrożenia dla zdrowia. Najchętniej stosowany ze względu na bardzo niską szkodliwość dla człowieka i jego otoczenia powinny być środki oparte na nadtlenek wodoru, którego własności antybakteryjne wynikają z silnych własności utleniających; niemniej poważna niedogodność w posługiwaniu się nimi jest związana przede wszystkim z nietrwałością samego nadtlenku wodoru bądź jego roztworów, a tym samym zachodzi konieczność stabilizowania środków go zawierających, co z kolei wymaga wprowadzania dodatkowych substancji, zwykle nieobjętych dla zdrowia człowieka i środowiska.

Znany jest z polskiego opisu patentowego nr 150 536 środek o własnościach nietoksycznych, nadający się do stosowania w lecznictwie, zawierający w wodzie uzdatnionej 15-25% 35% perhydrolu, 0,5-2% 95% kwasu octowego, 1-3% kwasku cytrynowego; przeznaczony do reutylizacji dializatorów bądź sterylizacji narzędzi chirurgicznych. Znany jest też z austriackiego opisu patentowego nr 389802 B sposób otrzymywania środków dezynfekcyjnych, zawierających nadtlenek wodoru, srebro w postaci jonowej lub koloidalnej, silne kwasy nieorganiczne oraz organiczne związki stabilizujące; polegający na tym, że wstępnie sporządza się koncentraty poprzez zmieszanie w temperaturze 323-333 K nieorganicznego kwasu ze związkami srebrowymi, ewentualnie kompleksowymi oraz woda^ tak by zawartość srebra wynosiła 95-105 g w 1 dm³ wody, po czym do całości dodaje się uprzednio użyty kwas, a następnie organiczny związek stabilizujący taki kwas winowy, żelatyna i całość miesza się do całkowitej homogenizacji. Otrzymany koncentrat, dla uzyskania środka dezynfekcyjnego,

176 206 dodaje się do nadtlenku, stosowanego w postaci roztworu o stężeniu 35-50% objętościowych w ilości takiej by zawartość srebra wynosiła 0,05-0,10% masowych.

Nieoczekiwanie okazało się, iż możliwe jest otrzymanie kompozycji dezynfekcyjnej o podwyższonej trwałości i o szerokim zakresie działania mikrobójczego, zawierającej w swym składzie srebro, kwasy nieorganiczne i mniejsze, w porównaniu ze znanymi środkami dezynfekcyjnymi, ilości nadtlenku wodoru, a jednocześnie nie wymagającej stabilizowania jakimikolwiek związkami organicznymi i nadającej się do stosowania także w przypadkach trudnosuwalnych biofilmów bakteryjno-wirusowych.

Kompozycja dezynfekcyjna o podwyższonej trwałości i o szerokim zakresie działania mikrobójczego, zawierająca srebro, kwasy nieorganiczne oraz nadtlenek wodoru, według wynalazku charakteryzuje się w przeliczeniu na 1 mol srebra zawartością 0,17-1,7 moli fosforu i/lub 0,2-4 moli azotu w postaci reszt kwasowych oraz 1100-12700 moli nadtleneku wodoru.

Sposób otrzymywania kompozycji dezynfekcyjnej o podwyższonej trwałości i o szerokim zakresie działania mikrobójczego, zawierającej srebro, kwasy nieorganiczne i nadtlenek wodoru, według wynalazku polega na tym, że przygotowaną uprzednio sól srebrową dowolnego kwasu fosforowego i/lub azotan srebra wprowadza się do wodnego roztworu nadtlenku wodoru, zachowując proporcje molowe srebra: fosforu i/lub azotu: nadtlenku wodoru odpowiednio jak 1:0,17-1,7 i/lub 0,2-4:1100-12700, po czym całość homogenizuje się w temperaturze nie przekraczającej 298 K. Korzystnym jest by wodny roztwór nadtlenku wodoru, przed wprowadzeniem do niego soli srebrowej, zakwasić kwasem tworzącym wprowadzaną sól srebrową tak aby pH wodnego roztworu nadtlenku wodoru wynosiło co najwyżej 4,8.

Otrzymana według wynalazku kompozycja dezynfekcyjna działa mikrobójczo na bakterie Gram (+) i Gram (-), mykobakterie, wirusy, organizmy proste, grzyby; nie pozwala na przystosowanie się bakterii przy dłuższym stosowaniu, jednocześnie nie wykazuje jakichkolwiek własności korozyjnych i daje się w pełni usuwać przez spłukiwanie z powierzchni dezynfekcyjnych. Ponadto efektywność kompozycji przechowywanej w temperaturze 278-298 K nie wykazała spadku w ciągu dwu lat.

Tym samym otrzymana według wynalazku kompozycja dezynfekcyjna ze względu na podwyższoną trwałość i praktycznie, mimo zawartości srebra, nieszkodliwa dla człowieka i środowiska, wobec faktu że czynności przygotowawcze, niezbędne do korzystania z niej, ograniczają się do rozcieńczenia w wodzie, może być w pełni bezpiecznie stosowana efektywnie i w szerokim zakresie, zwłaszcza w przetwórstwie spożywczym, jak również do uzdatniania wody pitnej, gospodarczej, przemysłowej, w zbiornikach wodnych, zarówno otwartych jak i zamkniętych kąpieliskach. Ponadto kompozycja według wynalazku nie wykazuje niedogodności typowych dla środków zawierających nadtlenek, między innymi z tego powodu, iż jejeskład zapewnia autostabilizację układu srebro-fosfor i/lub azot-nadtlenek wodoru, w wyniku' czego jcąj trwałość jest zdecydowanie wyższa od trwałości nadtlenku wodoru, określanej przez producentów na przeciętnie dwunastomiesięczną która to trwałość zwykle ogranicza czas i sposób przechowywania środków na nim opartych i tym samym ich zdolności biobójcze i efekt oligodynamiczny ulegają obniżeniu. Także sam sposób otrzymywania kompozycji dezynfekcyjnej według wynalazku odznacza się prostotą i nie wymaga zachowywania szczególnego reżimu, zwykle koniecznego przy praicy ze związkami srebra i nadtlenkiem wodoru, co w ogromnym stopniu wpływa na obniżenie kosztów wytwarzania kompozycji. Dodatkowo ze względu na wspomnianą autostabilizację układu srebro-fosfor i/lub azotnadtlenek wodoru, w przypadkach tego wymagających, kompozycja dezynfekcyjna, bez szkody dla jej efektywności, może być stosowana nawet w temperaturach do 368 K.

Wynalazek, bez ograniczenia zakresu stosowania, jest przedstawiony w niżej zamieszczonych przykładach.

Przykład I. Doi dm³ nadtlenku wodoru w postaci wodnego roztworu o stężeniu 20% masowych dodaje się, przy mieszaniu ciągłym, utrzymując temperaturę 288-298 K, 0,55 g pirofosforanu dwusrebrowego. Po całkowitym rozpuszczeniu soli srebrowej, otrzymuje się gotową kompozycję dezynfekcyjną w postaci handlowej, zawieraaącą 0,00281 mola srebra, 0,00281 mola fosforu oraz 6,29 moli nadtlenku wodoru. Dla przygotowania w warunkach turystycznych wody pitnej w ilości 2 dm3 wystarcza dodanie w temperaturze otoczenia,

176 206

175 mg kompozycji, wymieszanie, po czym po upływie około 20-25 minut uzdatniona woda nadaje się do bezpośredniego spożycia.

Przykład II. Doi dm³ wodnego roztworu nadtlenku wodoru o stężeniu 50% masowych dodaje się, utrzymując temperaturę 283-293 K i przy mieszaniu ciągłym, 1,0 g dwukwaśnego ortofosforanu srebra. Po rozpuszczeniu i całkowitej homogenizacji otrzymuje się kompozycję w postaci nadającej się do sprzedaży: zawierającą 0,00488 mola srebra, 0,00488 moli fosforu oraz 17,71 moli nadtlenku wodoru. Przez dodanie 18 g kompozycji do 10 dm3 wody otrzymuje się roztwór kompozycji w pełni efektywnie dezynfekującej przez wypełnienie, instalację rurociągową w spółdzielni mleczarskiej.

Przykład III. Do 1 dm³ wodnego roztworu nadtlenku wodoru o stężeniu 35% masowych dodaje się w temperaturze 278-288 K, przy mieszaniu ciągłym, 0,33 g obojętnego fosforanu srebra i 0,24 g kwasu ortofosforowego o stężeniu 70% masowych. Po zakończeniu homogenizacji otrzymuje się kompozycję zawierającą w przeliczeniu na 1 mol srebra 1,059 moli fosforu, 4936 moli nadtlenku wodoru, której dodatek w ilości 41 mg na 1 dm3 wody w basenie kąpielowym umożliwia dezynfekcję wody i przywrócenie właściwych warunków sanitamo-higienicznych w basenie.

Przykład IV. Do 1 dm3 wodnego roztworu nadtlenku wodoru o stężeniu 30% masowych dodaje się w temperaturze 278-288 K i przy mieszaniu ciągłym, 0,42 g azotanu srebra i 0,5 g kwasu azotowego o stężeniu 60% masowych. Po dokładnym wymieszaniu do całkowitej homogenizacji, otrzymuje się kompozycję w postaci nadającej się do wprowadzenia do obrotu, a zawierającej w przeliczeniu na 1 mol srebra 2,93 mola azotu i 3965moli nadtlenku wodoru. Dodatek 36 g kompozycji na 1 m3 wody obiegowej w wieżach chłodniczych w pełni zapobiega rozwojowi bakterii, grzybów, glonów i ich zarodników.

Przykład V. Do 2 dm³ wodnego roztworu nadtlenku wodoru o stężeniu 50% masowych dodaje się w temperaturze 278-290 K, przy mieszaniu ciągłym, 0,38 g azotanu srebra i 1,37 g pirofosforanu dwusrebrowego. Po rozpuszczeniu i zakończeniu homogenizacji, otrzymuje się kompozycję w postaci handlowej, zawierającą 0,00924 moli srebra, 0,007 mola fosforu, 0,0024 mola azotu i 35,16 moli nadtlenku wodoru. Dodanie 14 g kompozycji do 1 dm3 wody umożliwia uzyskanie kąpieli dezynfekcyjnej nadającej się do prowadzenia dezynfekcji powierzchni stołów, ścian, podłóg, przez nanoszenie ręczne, zraszanie, zamgławianie w pomieszczeniach zakładów piwowarskich, przetwórstwa spożywczego i innych.

Przykład VI. Kompozycję otrzymaną w przykładzie V rozcieńczono wodą w stosunku 1:500. Otrzymany roztwór rozpylono na powierzchnie części urządzeń do wytwarzania lodów. Badania mikrobiologiczne wykonane po dezynfekcji wykazały brak jakichkolwiek - z wcześniej występujących - kultur drożdży, pleśni i bakterii. Z użytej kompozycji pozostawiono próbę kontrolną, z której po 18 miesiącach przygotowano roztwór jak wyżej. Po przeprowadzonej dezynfekcji stwierdzono jak poprzednio, brak jakichkolwiek kultur pleśni, drożdży i bakterii, co wskazało, iż po osiemnastomiesięcznym okresie przechowywania skuteczność użytkowania kompozycji nie uległa zmniejszeniu.

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Kompozycja dezynfekcyjna o podwyższonej trwałości i o szerokim zakresie działania mikrobójczego, zawierająca srebro, kwasy nieorganiczne oraz nadtlenek wodoru, znamienna tym, że stanowi wodny roztwór zwierający w przeliczeniu na 1 mol srebra 0,17-1,7 moli fosforu i/lub 0,2-4 moli azotu w postaci reszt kwasowych oraz 1100-12700 moli nadtlenku wodoru.

2. Sposób otrzymywania kompozycji dezynfekcyjnej o podwyższonej trwałości i o szerokim zakresie działania mikrobójczego, zawierającej srebro, kwasy nieorganiczne oraz nadtlenek wodoru, znamienny tym, że przygotowaną uprzednio sól srebrową dowolnego kwasu fosforowego i/lub azotan srebra wprowadza się w temperaturze do 298 K, przy mieszaniu ciągłym, do całkowitej homogenizacji, do wodnego roztworu nadtlenku wodoru, zachowując proporcje molowe srebra: fosforu i/lub azotu: nadtlenku wodoru odpowiednio jak 1:0,17-1,7 i/lub 0,2-4:1100-12700.

3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że wodny roztwór nadtlenku wodoru, przed wprowadzeniem soli srebrowych, zakwasza się kwasem tworzącym sól srebrową tak aby pH roztworu nadtlenku wodoru wynosiło co najwyżej 4,8.