PL176230B1 - Sposób wytwarzania związków heteroarylopiperydynowych - Google Patents

Sposób wytwarzania związków heteroarylopiperydynowych

Info

Publication number
PL176230B1
PL176230B1 PL92303452A PL30345292A PL176230B1 PL 176230 B1 PL176230 B1 PL 176230B1 PL 92303452 A PL92303452 A PL 92303452A PL 30345292 A PL30345292 A PL 30345292A PL 176230 B1 PL176230 B1 PL 176230B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
fluoro
compound
formula
piperidinyl
preparation
Prior art date
Application number
PL92303452A
Other languages
English (en)
Inventor
Joseph T. Strupczewski
Grover C. Helsley
Yulin Chiang
Kenneth J. Bordeau
Edward J. Glamkowski
Original Assignee
Hoechst Roussel Pharma
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Priority claimed from US07/969,383 external-priority patent/US5364866A/en
Application filed by Hoechst Roussel Pharma filed Critical Hoechst Roussel Pharma
Publication of PL176230B1 publication Critical patent/PL176230B1/pl

Links

Landscapes

  • Plural Heterocyclic Compounds (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)

Abstract

1. Sposób wytwarzania zwiazków heteroarylopiperydynowych o ponizszym wzorze ogólnym (1 ) w którym Y oznacza atom wodoru lub chlorowca; R1 oznacza R20, R21 lub R2 2 w których R20 oznacza -(CH2)n - w którym n oznacza 2, 3,4 lab 5, albo -(CH2)n'- w którym n' oznacza 1 , 2, 3, 4, lub 5; R21 oznacza -CH2 -CH=CH-CH2-, -CH2 -CH=CH-CH2 -CH2 , lub -CH2-CH2-CH=CH-CH2 - przy czym wiazanie -CH=CH- jest cis lub trans; R22 oznacza R2 0 lub R2 1 w których jeden lub wiecej niz jeden atom wegla R2 0 lub R2 1 jest podstawiony przez co najmniej jedna liniowa grupe alkilowa C1 -6 ; Y2 jest wybrany z grupy skladajacej sie z: (2) w którym R3 oznacza wodór lub nizsza grupe alkoksylowa, a R20 oznacza -(CH2 )n -, (3) w którym R4 oznacza wodór lub nizsza grupe alkoksylowa, a R2 0 oznacza -(CH2)n; (4) w którym R4 oznacza R4 lub grupe -C(=)-nizszoalkilowa, a R20 oznacza -(CH2 )n '; (5) w którym jeden z Xy lub Xz oznacza -C(=O)- a drugi oznacza -CH2-; R5' oznacza R4 lub nizsza grupe alkoksylowa, a R20 oznacza ( 6 ) w którym R4' oznacza R4 lub grupe -C(=O )nizszoalkiIowa a R 20 oznacza -(CH2)n-; PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nowych związków heterotrylrpiperydynowych. W szczególności przedmiotem wynalazku są związki heterdarylopiperydyndwe o działaniu aatypsychdtycnaym, nadające się do wytwarzania i stosowania w lekach antypsychotycznych.
Szeroko rozpowszechnione jest leczenie pacjentów ze schizofrenią metodą podawania leków neuroleptycznych, takich jak chlouopuomtnynα, haloperidol, sulpiryd i związków ściśle z nimi spokrewnionych chemicznie. Podczas gdy skutecznie zwalczano objawy schizofrenii, leczenie tymi lekami nie leczy psychotycznego pacjenta, który zpewndściąprzeżyje nawrót choroby po odstawieniu leku. Istnieje nieustanne zapotrzebowanie na leki antypsychotyczne do leczenia psychoz.
Ponadto, niektóre ze znanych środków neuroleptycznych wywołująniepożądane działanie uboczne. Naprzykład, skutki uboczne obejmujątak zwane objawy ekstrapiramidalne, takie jak sztywność i drżączka, ciągłe niespokojne chodzenie oraz dyskineza powodująca grymasy twarzy
176 230 i mimowolne ruchy twarzy i kończyn. Zazwyczaj występuje także niedociśnienie ortostatyczne. Istnieje więc zapotrzebowanie na leki antypsychotyczne wywołujące słabsze objawy zwykle występujących skutków ubocznych lub pozbawionych działania ubocznego.
Jednocześnie występuje zapotrzebowanie na leki wywołujące inne działanie biologiczne. Na przykład łagodzenie bólu to obiekt odwiecznych starań człowieka, które doprowadziły do odkrycia naturalnych i syntetycznych środków przeciwbólowych. Nie mniej do dziś poszukuje się bezpiecznych i skutecznych środków przeciwbólowych.
Publikacja EP 402 644 ujawnia heteroarylopiperydynowe i heteroarylopiperazynowe związki o poniższym wzorze (R)m
\-(CH2)nO
Te związki są zbliżone do pochodnych piperydynylowych według wynalazku, w których Y2 oznacza
Ta struktura jest wykluczona z definicji podstawnika Y2. Najbliższąjest struktura o wzorze (9), ale struktura ta różni się od ujawnionej w w/w publikacji tym, że podstawnik Q2 nie może oznaczać -O-. W związku z tym wyżej powołana publikacja nie ujawnia ani nie sugeruje sposobu wytwarzania związków według wynalazku.
Publikacja EP 314 098 ujawnia imidowe pochodne z poniższym wzorze
w którym A oznacza grupę karbonylową lub sulfonylową; B oznacza struktury ujawnione na stronie 2 i 3; W oznacza niższągrupę alkilenową, ni ższą grupę alkenylową, niższą grupę alkinylenowąlub niższągrupę alkilenowąpodstawionągrupąwodorotlenową; G oznacza wodór, niższy alkil, niższy alkoksyl, chlorowiec lub grupę wodorotlenową. Te związki są zbliżone do związków według wynalazku w których Y2 oznacza
176 230
Ta strukturajest wykluczona z definicji podstawnika Y2. Najbliższą strukturąjest wzór (7), ale struktura wzoru (7) różni się od ujawnionej w w/w publikacji, tym, że znane struktury nie dopuszczają aby podstawnik B był grupą fenylową gdy podstawnik A jest grupą karbonylową. A ponadto definicjaR,,,· we wzorze (7) nie obejmuje wodoru, któryjest wymagany dla struktury jednego z podstawników R, lub R2. Zatem publikacja EP 314 098 również nie ujawnia ani nie sugeruje sposobu wytwarzania związków według wynalazku.
Związki wytwarzane sposobem według wynalazku sąprzydatnejako leki antypsychotyczne i analgetyczne. Związki te mogą mieć wiele różnych podstawników i grup chemicznych. W niniejszym opisie termin “niższy” stosuje się w związku z opisem poszczególnej grupy i oznacza on, że grupa zawiera od 1 do 6 atomów węgla.
Termin “alkil” odnosi się do prostej lub rozgałęzionej grupy węglowodorowej nasyconej, na przykład metylowej, etylowej, izopropylowej, 2-butylowej, neopentylowej lub n-heksylowej.
Termin “alkoksyl” odnosi się do jednowartościowego podstawnika złożonego z grupy alkilowej połączonej przez eterowy atom tlenu i mającego wolne wiązanie na atomie tlenu, na przykład grupy metoksylowej, etoksylowej, propoksylowej, butoksylowej lub pentoksylowej.
Jeżeli nie określono inaczej to termin “chlorowiec” odnosi się do członka rodziny chlorowców z grupy obejmującej fluor, chlor, brom i jod.
W całym opisie i złożonych zastrzeżeniach dany wzór chemiczny lub nazwa powinna obej mować wszystkie geometryczne, optyczne i steryczne izomery, jeśli tylko takie istnieją.
A. Sposób według wynalazku wytwarzania związków
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania związków heteroarylopiperydynowych o poniższym wzorze ogólnym (1)
w którym
Y oznacza atom wodoru lub chlorowca;
Rj oznacza R20, R21 lub R22 w których
R20 oznacza -(CH^,, - w których n oznacza 2,3,4 lub 5, albo
-(CH^ - w którym rf oznacza 12,3,4 lub 5’
R21 oznacza -CH2-Ch=CH-CH2-,
-CH2-CH=CH-CH2-CH2-, lub
-CH2-CH2-CH=CH-CH2- przy czym wiązanie -CH=CH- jest cis lub trans;
R22 oznacza R20 lub R21 w których jeden lub więcej niż jeden atom węgla R20 lub R21 jest podstawiony przez co najmniej jedną liniową grupę alkilową C^;
Y2 jest wybrany z grupy składającej się z:
(2)
w którym R3 oznacza wodór lub niższą grupę alkoksylową, a R20 oznacza -(CH2),,-;
176 230 (3)
w którym R4 oznacza wodór lub niższą grupę alkoksylową, a R20 oznacza -(CH2)--; (4)
w którym R4' oznacza Rj lub grupę -C(=O)- niższoalkilową, a R20 oznacza -(Cr)-'-; (5)
w którym jeden z Xy lub Xz oznacza -C(=O)- a drugi oznacza -CH2-; R5' oznacza R4 lub niższą grupę alkoksylową, a R20 oznacza -(CH2>--;
(6)
O
-A
H
R w którym R4' oznacza R4 lub grupę -C(=O)niższoalkilową, a R20 oznacza -(Ou)--; (7)
(R’% w którym R/ oznacza niższą grupę alkilową, niższą grupę alkoksylową, chlorowiec lub grupę nitrową; q oznacza 1 lub 2; a R20 oznacza -(CH^-;
(9) (R),
-mO>
176 230 w którym Q' oznacza -S- lub -NH-; R oznacza wodór, niższą grupę alkoksylową, niższą grupę alkoksylową, hydroksylową, lub -C(=O)-alkilową; m oznacza 1 lub 2, a R'O oznacza -(CHA-;
(10)
w którym R'o oznacza -(CHA-;
(11) -O-R12 w którym R12 jest wybrane spośród wodoru, niższej grupy alkilowej, grup -C(=^O)-(C1_12 prosty lub rozgałęziony alkil), lub grupy -C(=O)-NR13R14, w której RMjest wybrany spośród wodoru i grup alkilowych CM2; R14 jest wybrany spośród wodoru i grup alkilowych Ομΐ2, u Rm oznacza -(CHAs (12) -1NR8R19 w którym RMjest wybrany spośród wodoru, prostych lub rozgałęzionych grup alkilowych C1.12 grupy -C(=O)-O-(C1,12 alkil), i grupy -C(=O)-(C1.,2 alkil); u
RMjest niezależnie wybrany spośród prostych lub rozgałęzionych grup C142 alkilowych, grup -C(=O)-O-(C1_j2 alkil) i grup -C(=O)-(C1_12 alkil), albo całe ugrupowanie NR^R^ tworzy strukturę pierścienia wybranego spośród piperydynylu, morfolinylu lub piperazynylu, a R20 oznacza -(CHA-;
(13) -S-RR w którym R12' oznacza wodór, niższą grupą alkilową, lub grupę -C(=O)alkilową, a RM oznacza -(CHA-;
jego wszystkich geometrycznych, optycznych i stereo izomerów, lub farmaceutycznie dopuszczalnych addycyjnych soli z kwasami, charakteryzujący się tym, że poddaje się reakcji związek
w którym Y ma znaczenie wyżej podane, w warunkach alkilacji ze związkiem o wzorze (15) Hal-(R1)-(Y2) w którym R1 i Y' maj ąznaczenia wcześniej podane a Hal oznacza chlor, brom, j od, albo ekwiwalentną grupę opuszczającą którąjest metanosulfonyloksyl (mezyloksyl).
Szczególnie korzystnie wyżej opisanym sposobem według wynalazku otrzymuj e się następujące związki
6-fluoro-3 - [ 1- [3 - [(5-metoksy-1 H-indol-6-ilo)oksy]propylo-4-pipery dynylo]-1,2-benzizoksazol; hemifumaran 6-fluoro-3-[1-[3-[(1 -H-indol-7-ilo)oksy]propylo]-4-piperydynylo] -1,2-benzizoksazolu;
6-f^^oro-3^[1-(3-hydroksy)propylo-4-piperyd^yn;^'ło]^1,2-benziz.oksazol;
fumaran 6-fluoro-3 - [ 1 -(2-pirymidynoksy)propylo]-4-piperydynylo] -1,2-benzizoksazolu;
6-aceto-2-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1 -piperydyno]-metylo-1,4-benzodioksan;
2-[4-(6fluoro-1,2-benzizoksuzolo-3-ilo)-1 -piperydynyloj-metylo-1,4-benzodioksan;
2-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]etylo-1,4-benzodioksan;
176 230
6- (6-(4-(6-fiboro-1,2-benkizokeczolo-3 -ilo)-1 -piperydynylo]propokey] -7-met^sy-1 -tztoclzn;
N-3-[4-(6-fluoro-1,2-benzizokeczolo-3-iio)-1-aiaeoydy.nyίo]propylo-6-caetylo-2-bznzdk—fołinon;
N-[4-[4-(6-fluoro-1,2-benkikokecko1o-6-ilo)-1-piperydynylo]buty1o]-ftałiwid;
- [4-[3 - [4-(6-fluoro-1,2-benkikokeckoło-6 -ilo)-1 -piperydynylo]tio-3 -metokeyfenylo]-etanon;
- C4- [3- [4- (6-fluoro l,OrOer^:^i-^o ]^c^-c lo)-l -piperydazy ld]propyloomino- -3 -me tokeyfenyło]etαnon;
- [4-[3-[4-(6-fluoro-1,2^^.0^-/010-3 -ΐΟο)-1 epipeoydynyło]poopylocwino]-3 -hydrokeyfeny1o]etcnon;
fumcrcn octanu 2-[4e(6-fluoΓo-1,2-benzizokscko]1r-6-ilo)-1-pipeoydynyło]ety1b; N-[2-(4e(6efluoro-r,2-benki2;okecko1o-3-ilo)-1-pipery0ynyło]ety1o]worfo1inę; Ne[2-(4-(6-fluoro-1,2ebenzikokeczolo-6-ilo)-1-piperydyny1o]etyłofta1iwid; fum-rcn eteru metylowego 2e[4-(6-f]boro-1,2-benzizoksczolo-3-ilo)-1-piaeoyOyny1o]zty1owego;
fumcrcn octanu 4e[4e(6-fluoro-1,2-benzizokeckolo-6-ilo)-r-pipzrydyny1o]bbty1owego; fumcrcn U^-fó-fluoro-1,2ebznkizok-azo1oe3-i.I(r)-1 -aipzryOyny1o]bbtcno1b; fumcrcn 2e[2-[4-(6eflboro-r,2ebenzizokeczo1oe6-ilo)-1 epiρerydynylo]etylo]-1 ^-dioksanu; hewifbwcrcn 2- υ-^-ΑηοΓΟ-1 ^-benzizoksczolo-S-ilo)-1 epiperydyny1o]etcno1b; hewiftlwcran 2-[4-(6-ί'^ι^ι^)^<^-1,2ebenzizokeczo1oe6 -ilo)-1 epipeoydyny1o]ety1ocwiny; fumcrcn (S)-(+)e3e[4-(6-fluoro-1,2-benzizokeczo1oe6-i1o)-1-piperydynylo]-2-metylo-1e
-propanolu;
difbm:crcl4e(6efIuoΓ0-1,2ebznzizoksczo1o-6-ilo)-re(3-(1-pipeoydyny1o)propy1o]piperydyny;
ditu-rcn re(3eOimety1ocminopooay1o)-4-(6-flboro-1,2-benzizoks;ckolo-3-ilo)aiperydyny; fumcrcn (R)-(-)-6e4-[(6-fluoro-1 ^-benzizoksczolo^-ilo)-1 -aiperydynylo]-2-wetylo-1 -aoopcno1b;
6eflboro-6-[1-[6-[(1Hemdo1o-5-i1o)okey]propy1o-4-aiperydynylo]-1,2-benk0zizok-cko1; 6-fłboro-6 - [ 1- [3-[(1 Hemdo1o-4-iło)okey]aoopy1o]-4-pipzoydynyło] -1,2-bznzozizokeczo1; hewifUwcuan 6eflboro-3-[1e(3e[(6-wet:oksy-rH-mdo1o-5eilo)okey]aropylo]e4epipeoydye nylo]-1,2ebenzozizokeczo1u;
fumcrcn 3 -[4-(6efluoIΌ-1,2ebenzozizoksczo1o-3 -ilo)-1 epiperydynylo]-2,2-diw.etylo-1 -proacno1u;
fum-rcn tiooctc^u 2e(4-(6eflboro-1,2-benzozifoksczo1o-3 -ilo)-1 -piperydyny1o]zty1u; Dc1ekyw eaoeobem według wynalazku jest sposób wytwarzania związków heteoocryłopipirydynowych o poniższym wzorze ogólnym (16)
w którym
Y oznacza atomi wodom lub chlorowca;
R1 oznacza -(CH2),,- w którym n oznacza 2,3,4 łub 5; jego wekyetkich geometrycznych, optycznych i stereo izOmerów, lub farwccebtyckniz dopuszczalnych addycyjnych soli z kwaeami, aharckterykbjąay się tym, że poddaje się oeckcji związek
176 230
w którym Y ma znaczenie wyżej podane, w warunkach alkilacji z N-(bromo)-(CH2)n-ftalimidem w którym n ma znaczenie wyżej podane.
Dalszym sposobem według wynalazku jest sposób wytwarzania związków heteroarylopiperydynowych o poniższym wzorze ogólnym (18)
w którym
Y oznacza atom wodoru lub chlorowca;
R oznacza R0, R21 lub R^ w których
R20 oznacza -(CHR - w którym n oznacza 2,3,4 lub 5; R21 oznacza -CR-CH=CH-CR-,
-CR-CH=CH-CR-CR-, lub
-CR-CR-CH=CH-CR- przy czym wiązanie -CH=CH- jest cis lub trans;
R22 oznacza R20 lub R21 w których jeden lub więcej niż jeden atom wodoru węgla R20 lub R2] jest podstawiony przez co najmniej jedną liniową grupę alkilową Cw;
Rn jest wybrany spośród grup -C(=O)-(C1_12 prosty lub rozgałęziony alkil) albo -C(=O)-NR13Ri4, w której Rn jest wybrany spośród wodoru i grup alkilowych C1_12; RM jest wybrany spośród wodoru i grup alkilowych CM2, jego wszystkich geometrycznych, optycznych i stereo izomerów, lub farmaceutycznie dopuszczalnych addycyjnych soli z kwasami, charakteryzujący się tym, że poddaje się reakcji związek (19)
w którym Y ma znaczenie wyżej podane, w warunkach alkilacji ze związkiem o wzorze (20)
Hal'-(C=O)-(C1_12 prosty lub rozgałęziony alkil), albo ze związkiem (21) Hal'-(C=O)-NR3R4;
albo ze związkiem (22) (C1-12 prosty lub rozgałęziony)alkil-N=C=O w którym RB i R^ mają znaczenia wcześniej podane a Hal' oznacza chlor lub brom.
176 230
Szczególnie korzystnym wyżej opisanym sposobem według wynalazku otrzymuje się następujące związki;
ftimaran dekanianu 4- [i-^-fluoro-1,2-benzozizoksazolo-3 -ilo)-1 -piperydynylo]butylu; fumaran dekanianu 3 - [4-(6-fluoro-1,2-benzozizoksazolu-3 -ilo)-1 -piperydynylo]propylu; fumaran karbaminianu N,N-dietylo-4-[4-(6-fluoro-1,2-benzozizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]butylu;
fumaran karbaminian N-metylo-4-[4-(6-fluoro-1 ,2-benzozizoksazolo-3-ilo)-1~piperydynylo]butylu;
fumaran dekanianu 2-[4-(6-fluoro^ 1,2-benzozizoksazol-3-ilo)-1 -piperydynylo]etylu; fumaran karbaminianu N,N-dietylo-2-[4-(6-fluoro-1,2-benzozizoks;azolo-3-ilo)-1-piperydynylo]etylu;
fumaran octanu (R^C-^-^fb-fluoro-l ,2-benzozizoksazolo-3-ilo)-1 -piperydynylo]-2-metylo-1 -propylu;
Dalszym sposobem według wynalazku jest sposób wytwarzania związków heteroarylopiperydynowych o poniższym wzorze ogólnym (23)
w którym
Y oznacza atom wodoru lub chlorowca;
R1 oznacza R2o, R21 lub R22 w których
R20 oznacza -(CH2)n- w którym n oznacza 2, 3, 4 lub 5;
R21 oznacza -Ch2-Ch=CH-Ch2-,
-CH2-CH=CH-CH2-CH2-, lub
-CH2-CH2-CH=CH-CH2- przy czym wiązanie -CH=CH- jest cis łub trans;
R22 oznacza R20 lub R21 w których jeden lub więcej niż jeden atom węgla
R20 lub R21 jest podstawiony przez co najmniej jedną liniową grupę alkilową C16
R18 i R)9 są niezależnie wybrane spośród grup -C(=O)-O-(C112 alkil), i -C(=O)-(C, 12 alkil);
jego wszystkich geometrycznych, optycznych i stereo izomerów, lub farmaceutycznie dopuszczalnych addycyjnych soli z kwasami, charakteryzujący się tym, że poddaje się reakcji związek (24)
w którym Y i R1 mająznaczenie wyżej podane, w warunkach alkilacji ze związkiem o wzorze (25) Har-(CoO)-(Cu2 alkil); albo (26) Ηβ^Ο^ι-π alkil) w którym Hal' oznacza chlor lub brom.
176 230
Szczególnie korzystnie wyżej opisanym sposobem według wynalazku otrzymuje się następujące związki:
fumaran dekanamidu 2-[4-(6-fluoro-1,2-benzozizoksazolo-3-iio)-1 -piperydynylo] etylu; fumaran acetamidu 2-[4-(6-fluoro-1,2-benzozizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]etylu; fumaran 2- [4-(6-fłuoro-1,2-benzozizoksazolo-3 -ilo)-1 -piperydynylo]etylokarbaminianu metylu;
Dalszym sposobem według wynalazku jest sposób wytwarzania związków heteroarylopiperydynowych o poniższym wzorze ogólnym (27)
w którym
Y oznacza atom wodoru lub chlorowca;
R1 oznacza R20, R21 lub R22 w których
R20 oznacza -(CHL),,- w którym n oznacza 2,3,4 lub 5;
R21 oznacza -Ch2-Ch=CH-Ch2-,
-CH2-CH=CH-CH2-CH2-, lub
-CH2-CH2-CH=CH-CH2- przy czym wiązanie -CH=CH- jest cis lub trans;
R22 oznacza R2o lub R21 w których jeden lub więcej niż jeden atom węgla
R2o lub R21 jest podstawiony przez co najmniej jedną liniową grupę alkilową C^;
Rt2 jest wybrany spośród niższych grup alkilowych, niższych grup alkoksylowych, chlorowca i grupy nitrowej, p oznacza 1 lub 2;
jego wszystkich geometrycznych, optycznych i stereo izomerów, lub farmaceutycznie dopuszczalnych addycyjnych soli z kwasami, charakteryzujący się tym, że poddaje się reakcji związek (28)
w którym Y i R mają znaczenie wyżej podane, w warunkach alkilacji z bezwodnikiem o wzorze
(29)
O albo z kwasem ftalowym o wzorze: (30)
w którym R i q mają znaczenia wcześniej podane.
Szczególnie korzystnie wyżej podanym sposobem według wynalazku otrzymuje się następujące związki:
N-[2-[4-(6-fluoro-1,2-benzozizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]etylo]-4,5-dichloroftalimid;
N- [2- [4-(6-ffuoro-1,2-benzozizoksazolo-3 -ilo)-1 -piperydynylojetylo] -3,6-dichloroftalimid;
N-[2-[4-(6-fluoro-1,2-benzozizoksazolo-3-ilo)-1 -pipjrydynylo]etylo]-4-chloroftalimid; N-[2-[4-(6-fluoro-1,2-benzozizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]etylo]-3-fluoroftalimid; N-[2-[4-(6-fluoro-1,2-benzozizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]etylo]-4-fluoroftal.imid; N-2-[4-(6-fluoro-1,2-benzozizoksazolo-3-ilo)-1 -piperydynylo]etylo]-4-metyloftalimid; N-[2-[4-(6-fl.uoro-1,2-benzozizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]etylo]-4-metoksyftalimid;
N-[2-[4-(6-fluoro-1,2-benzozizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]etylo]-4-mtroftalimid;
B. Wytwarzanie związków pośrednich
1. Wytwarzanie 3-(1-nijpodstanione-4-piperydynylo)-1,2-benzizoksazoli
Związek o wzorze (14)
można wytwarzać na podstawie kilku opisów. Na przykład opis patentowy Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4355037 zawiera dokładny opis związków o wzorze(14) i sposobów ich otrzymywania. Dodatkowy opis sposobów wytwarzania związków o wzorze (14) można znaleźć w opisie patentowym Stanów Zj ednoczonych Ameryki nr 4327103 i publikacj i Strupczewskiego i in. J.Med.Chem., 28:761:769 (1985). Związki o wzorze (14) można stosować w syntezie podstawionych benzizoksazolem piperydyn według wynalazku.
2. Wytwwzama 3-(ljniepodrtawiona-4-pipe4ydynyyo)-l,2~ben2izotiazzli
Niektóre 3-(4-piperydynylo)-1,2-bjnzizotiazoH można wykorzystać w syntezie heteroarylopiperydyn w szczególności benzizotiazol o wzorze (17)
CH NH
S można poddać reakcji z opisanym środkiem alkilującym otrzymując heteroarylopiperydyny według wynalazku. Związki o wzorze (17) i sposoby ich wytwarzania opisano w szczegółach w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4458076.
3. Wytwarzanie środków alkilujących
Związki opisane w części A można poddać reakcji z środkami alkilującymi o wzorze:
(15) Hal-(R^)-(Y2) z wytworzeniem heteroarylopiperydyn.
Procedury wytwarzania środków alkilujących o wzorze 15 opisano w poniższych przykładach. Procedury te można wykorzystać do wytwarzania innych środków alkilujących do wykorzystania w niniejszym wynalazku.
4. Alkilowanie heteroarylopiperydyn, Heteroarylopipeiydyny, opisane w części A można poddać reakcji w warunkach alkilacji opisanych w punkcie 3 w celu wytworzenia związków według niniejszego wynalazku. Reakcję można prowadzić rozpuszczając reagenty w obojętnym rozpuszczalniku, takim jak dimetyloformamid, acetonitryl lub butanol, i pozwalając reagentom reagować w temperaturze 50°C do temperatury wrzenia rozpuszczalnika w obecności akceptora kwasu, takiego jak zasada. Przykłady odpowiednich zasad to węglany metali alkalicznych, takie jak węglan potasu, węglan sodu lub wodorowęglan sodu. Reakcję można prowadzić w obecności lub bez katalitycznej ilości jodku metalu alkalicznego, takiego jak. jodek potasu lub jodek sodu, przez czas dostateczny do utworzenia związku o wzorze (I) według wynalazku. Ogólnie, reakcję alkilacji prowadzi się przez od około 4 do około 16 godzin w zależności od aktywności reagentów. Temperatura reakcji może zmieniać się od około 50° do około 120°C. Produkty można wyodrębnić działając na produkt wodą, ekstrahując produkt do organicznego rozpuszczalnika nie mieszającego się z wodą, przemywając, susząc i zatężając, otrzymując wolnązasadą, anastępnie przekształcając w konwencjonalny sposób związek w sól addycyjną kwasu.
5. Wytwarzanie środka acylującego
Związki opisane w częściach Ά3, A4 lub A5 można poddać reakcji ze środkami acylującymi o następujących wzorach:
(20)
Hal'-(C=O)-(C112 prosty lub rozgałęziony alkil), (26)
HaT-C-O—(C rC 12)aIkXi O (21)
HaT—C—NR,3R14 II 13 14 O (22) .
(C1-12 prosty lub rozgałęziony)alkil-N=C=O (29)
lub
176 230
z wytworzeniem heteroarylopiperydyn otrzymywanych sposobem według wynalazku. Sposoby wytwarzania środków acylujących opisano w literaturze chemicznej i w następujących przykładach. Te sposoby mogąbyć zastosowane do wytwarzania innych środków acylujących do stosowania w sposobie według wynalazku.
6. Acylowanie heteroarylopirydyn z wytworzeniem związków wytwarzanych sposobem według wynalazku.
Heteroarylopirydyny opisane w częściach A3, A4 i A5 można poddać reakcji w warunkach acylacji ze wyżej opisanym środkiem acylującym z wytworzeniem związków wytwarzanych sposobem według wynalazku. Reakcja może być przeprowadzana przez rozpuszczenie reagenta w obojętnym rozpuszczalniku, takim jak dichlorometan, chloroform, tetrahydrofuran, acetonitryl i pozwolenie na reagowanie ze związkiem wyjściowym w temperaturze od pokojowej (w przybliżeniu 22°C) do temperatury wrzenia rozpuszczalnika. Zazwyczaj gdy w reakcji powstaje kwas takijak H-Hal, to do mieszaniny reakcyjnej jest dodawany akceptor kwasu, taki jak zasada. Przykłady odpowiednich zasad obejmują węglany metali alkalicznych, takie jak węglan potasu, węglan sodu lub dwuwęglan sodu; nieorganiczne zasady takie jak wodorotlenek potasu; organiczne zasady takiejak trietyloamina i alkoksylaty metali alkalicznych, takie jak tert-butanolan potasu. Dla acylacji prowadzonych przy użyciu kwasu ftalowego, dodaje się środek sprzęgający takijak dicykloheksylokarbodiimid, aby zakończyć reakcje. Zazwyczaj reakcja acylacji jest prowadzona przez od około 20 minut do około 18 godzin. Temperatura reakcji może się zmieniać od około temperatury pokojowej (w przybliżeniu 22°C) do temperatury wrzenia rozpuszczalnika. Wytworzone heteroarylopiperydyny mogą być wydzielane przez traktowanie mieszaniny reakcyjnej wodą, ekstrakcję produktu do organicznego rozpuszczalnika, który miesza się z wodą, przemywanie, suszenie i zatężanie organicznego rozpuszczalnika z wydzieleniem produktu. Produkt może być dalej oczyszczany przez krystalizację lub chromatograficznie. Jeżeli produkt jest wolnązasadą może być alternatywnie dalej oczyszczany przez konwersję do kwaśnej soli addycyjnej w konwencjonalny sposób.
Związki wytworzone sposobem według niniejszego wynalazku są przydatne do leczenia psychoz dzięki ich zdolności do wywoływania antypsychotycznej odpowiedzi u ssaków. Aktywność antypsychotyczną określa się w teście wspinania się myszy sposobem podobnym do opisanego przez P.Protais i in., Psychopharmacol., 50:1 (1976) i B.Costalla, Eur.J.Pharmacol., 50:39(1978).
Samce myszy CK-1 (23 -27) g umieszczono w grupach w standardowych warunkach laboratoryjnych. Myszy wstawiono po jednej do drucianych klatek (4 x 10) pozwalając im przez godzinę adaptować się i badać nowe środowisko. Podskórnie wstrzyknięto im apomorfinę w dawce 1,5 mg/kg, powodującej wspinanie się wszystkich myszy przez 30 minut. Związki, których aktywność antypsychotyczną. badano, wstrzyknięto dootrzewnowo lub podano z pokarmem w różnych odstępach czasowych, np. 30 minut, 60 minut, przed podaniem apomorfiny w osłonowej dawce 10-60 mg/kg.
176 230
W celu oceny wspinania zarejestrowano 3 odczyty po 10,20 i 30 minutach zgodnie z następującą skalą:
Zachowanie wspinaczkowe myszy z: ocena
4 łapami na dnie (nie wspina się) 0
2 łapami na ścianie (na tylnych łapach) 1
4 łapami na ścianie (wspina się) 2
Myszy wspinające się uparcie przed wstrzyknięciem apomorfiny odrzucono.
Przy w pełni rozwiniętym wspinaniu się po apomorfinie zwierzęta zwieszają się na ściankach klatki we względnym bezruchu na dłuższy czas. W odróżniemu od tego wspinaczka związana ze zwykła stymulacją motoryczną trwa zwykle tylko kilka sekund.
Oceny wspinania sumowano indywidualnie (maksymalna ocena dla myszy: 6 w trzech odczytach) i łączną sumę grupy kontrolnej (nośnik dootrzewnowo - apomorfina podskórnie) przyjęto za 100%).
W tabelach 1 i 1A przedstawino wartości ED50 z przedziałami ufności 95% obliczone metodą liniowej analizy regresji dla pewnych nowych związków wytworzonych sposobem według wynalazku, a także standardowych środków antypsychotycznych.
Tabela 1
Związek Test wspinania myszy (ED 50 mg/kg, dortrneoaowo)
2-[4-(6-fluoro-1,2-beazi.z;okstnol-3-ilo)-1 piperyOyaylo]eOyld-1,4-bennodioksan (przykład 7) 0,29
ó-fluoro-S -[ 1 -(3-hy0roksypropylo)-4-piperydyaylo]-2. ,2-beazinokstnol (przykład 3) 4,1
fumaran dekaaoaau 4-[4-(6fluolrd^2,2-beaninrksazol-3-ilo)-1-piperydy nylojbutylu (przykład 20) 3,31
N-[2-[4-(6-fluoro-1,2-beanizoksazol-3-ilo)-2piperydyaylr]etylo]ftαlimid (przykład 16) 5,0
chlorprrmanynt (wzorzec) 1,3
Tabela 1A
Związek Test wspinania myszy (ED50 mg/kg, dootrzewnowo)
1 2
6-fluorr-3-[1-[3-[(5-metrksy-2H-mdol-6-ilo)oksy)propylr]-4-piρerydyaylo]-1,2-beazizrksazol (Przykład 1) 2,7
hemifUmaΓan6-flurrr-3-[1-[3-[(1H-iadrlo7-ilo)oksy]propylo]-4-pipelydynylo] -1,2-beaninrksαnrlu (Przykład 2) 2,2
6-fIurrr-3-[2-[3-[(1H-indolo-5-ilo)oksy]propyIo]-4-piperydynylo]-1,2- -benzizrkstnrl (Przykład 36) -100% w dawce 1 dortrnewaowr
6-fluorr-3-[2-[3-[(2H-iadrlo4-ilr)oksy]propylr]-4piperydynylr]-1,2- -beazinrksαnol (Przykład 37) -90% w dawce 10 dootrzewnowo
hemifumίt'an6-flurro-3-[2-[3-[(6-metoksy-2H-iaOolr-5-ilr)oksy]propylo]-4-piperydynylr]-1,2-beanizrksαnrlu (Przykład 38) -100% w dawce 1 dootrzewnowo
176 230
cd. tabeli 1A
1 2
fumaran 6-fluoro-3-[1-(2-pyrimidynoksy)propylo]-4-piperydyny- lo]-1,2-benzizoksazolu (Przykład 4) 0,23
6-aceto-2-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazoio-3-ilo)- .1-piperydynylo]metylo-1,4-benzodioksan (Przykład 5) 13,69
2-[4-(6-fluoro-9,2-benzizoksazolo-3-i.lo)-1-piperydynylo)metylo-9,4-benzodioksan(Przykład 6) 6-[3-[4-(6-fluoro-9,2-benzizoksazoio-3-ilo)-1-piperydynylo]propoksy]-7-metoksy-1 -tetralon (Przykład 8) 4,9 2,3
N-[3-[4-(6-fluoro-9,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]propy- lo]-6-acetylo-2-benzoksazolinon (Przykład 9) -15% w dawce 20 dootrzewnowo
N-[4-[4-(6-fluoΓO-9,2-benzizoksazolo-3-iio)-9-piperydynylo]butylo]- ftalimid (Przykład 10) -71% w dawce 20 dootrzewnowo
N-[2-[4-(6-fluoro- 1,2-benzizotiazolo-3-ilo)-9-piperydynylo]etyio]ftalimid (Przykład 43) 0,38
N-[2-[^-(^^:f^^^jro-1,2-b^nzizokisa^ło-^:^^^l^o)-1-piperydynylo]etylo-3,6- -dichloroftalimid (Przykład 44) -15% w dawce 20 dootrzewnowo
N-[2-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]etylo]-4- -chloroftalimid (Przykład 45) 10,6
N-[2-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-9-piperydynylo]etylo]-3- -fłuoroftalimid (Przykład 46) 6
N-[2-[4-(6-fluoro-9,2-benzizoksazolo-3-ilo)-9-piperydynylo]etylo]-4- -fluoroffalimid (Przykład 47) 1,3
N-[2-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]etylo]-4-m.e- tyloftalimid (Przykład 48) 0,67
N-[2-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]etylo]-4-ni- troftalimid (Przykład 50) 3,5
1-[4-[3-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]propy- lo]tio]-3-metoksyfenylo]etanon (Przykład 11) -81% w dawce 20 dootrzewnowo
1-[4-[3-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]propyloami- no]-3-metoksyfenylo]etanon (Przykład 12) 0,26
fumaran 2-[2-(4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]ety^1-1,3-dioksan (przykład 24) 2,0
fumaran octanu 2-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazoło-3-ilo)-1-piperydyny- lo]etylu (Przykład 14) 2,4
176 230
cd. tabeli 1A
1 2
fumaran octanu 2-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1-piperydyny- lo]etylu (Przykład 14) 2,4
fumaran eteru metylowo 2-[4-(6-fluojO-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1-pipe- rydynylo]etylowego (Przykład 17) 62
fumaran octanu 4-{4-(6-f]uoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1-piperydyny- lo]butylu (Przykład 18) 1,36
fumaran 4-[4-(6-fuoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1 -piperydynylo]- butanolu (Przykład 19) 0,81
fumaran dekanianu 3-[4-(6-fluoro-1,2lbenzizoksazolo-3-ilo)-1-piperydy- nylo]propylu (Przykład 21) -46% w dawce 10 dootrzewnowo
fumaran karbaminianu N,N-dietylo-4l{4-(6-fluoro-1,2lbenzizoksazoł-3l -ilo)-1 -pi]p^ir^<y^n^)llc]]^r^tylu (Przykład 22) 0,213
fumaran karbaminianu N-metylo-^-[4-(6-fluoro^1,2-benzizoksazoło-3-ilo)-1 lpiperydynyło]butylu (Przykład 23) 0,22
hemifumaran 2-[4-(6-fłuoro-1,2-benzizoksazolo-3-iło)-1-piperydyny- lo]etanolu (Przykład 25) 4,1
fumaran dekanonianu 2l[4-(6lfluoro-1,2lbenzizoksazol-3-ilo)-1-piperydy- nylo]etylu (Przykład 26) -28%o w dawce 10 dootrzewnowo
fumaran N,N-dietylo-2-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1.-piperydy- nylo]letylokarbaminianu (Przykład 27) 3,9
fumaran (S)-(+)-3-[4-(6-f^uoi^i^^ 1,2-benzizoksazolo-3-iio)-1 -piperydynylo]-2-me:t^]^^^ 1 -propanolu (Przykład 32) 7,9
fumaran (R)-(l)-3-[4-(6-fluoro-1 ^-benzizoksazol-S-ilo)-! -piperydynyło]l2-metylo-1 -propanolu (Przykład 35) 1,7
fumaran octanu (R)-(-)-3l{4-(6-fluoro-1,2lbenzizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]-2-metylo-1 -propylu (Przykład 39) 1,8
fumaran 3-[4-(6lfluoro-1,2-benzizoksazol-3-ilo)-1-piperydynylo]l2,2-dimetylo-1 -propanolu (Przykład 40) 6,3
fumaran 4-[4-(6-fłuorOl 1,2-benzizoksazol-3-ilo)-1-piperydynylo)-2-mety- lo^-hydroksybutanu (Przykład 51) 0,35
N-[2-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1 -piperydynylo]etylo]- morfolina (Przykład 15) 3
176 230 cd. tabeli 1A
1 2
fumaran dekanamidu 2-[4-(6-flforo-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1-prperydy- nylo]etylu (Przykład 29) -43% w dawce 20 dootrzewnowo
fumaran acetamidu 2-[4-(6-fluoro-1,2-ben.zizoksazolo-3-ilo)-1-prperydy- nylo]etylu (Przykład 30) 2,34
fumaran 2-[4-(6-fluoro-1 ^-benazoksazolo^-iloj-ł -piperydynylo]etylokarbaminianu metylu (Przykład 31) 0,5
diffmarjn 4-(6-fluoro-1 ^-benzizoksazolo^-iloj-ł-p-U -piperydyny- lo)propyloJpiperydyny (Przykład 33) -33% w dawce 20 dootrzewnowo
difumaran 1-(3-drmjtyloaminopropylo)-4-(6-flforo-1,2-bjnzizokazolo- ^-ilo^iperydyny (Przykład 34) -31% w dawce 20 dootrzewnowo
Chlorpromazyna (wzorzec) 1,3
Reakcję antypsychotycznąosiąga się, gdy związki podaje się pacjentowi wymagającemu takiego leczenia jako skuteczną doustną, pozajelitową lub dożylną od 0,01 do 50 mg/kg masy ciała dziennie. Należy jednak rozumieć, że w przypadku konkretnego pacjenta reżim dawkowania powinien być dostosowany do jego indywidualnych potrzeb i profesjonalnej oceny osoby podającej lub nadzorującej podawanie wymienionego związku. Należy dalej rozumieć, że dawki podane tutaj sątylko przykładowe i nie ograniczająw żadnym stopniu zakresu lub praktycznego zastosowania wynalazku.
Niektóre ze związków wytworzonych sposobem według wynalazku sąprzydatne jako środki przeciwbólowe dzięki ich zdolności do łagodzenia bólu u ssaków. Przydatność analgetyczną wykazano w teście bólowym fenylo-p-chinonu u myszy, standardowym w badaniach analgetycznych: Proc. Soc. Exptl.Biol.Med.,95:729 (1957).
Analgezję osiąga się, gdy związki wytworzone sposobem według niniejszego wynalazku podaje się pacjentowi wymagającemu takiego leczenia skuteczną doustną, pozajelitową lub dożylnądawkę od 0,01 do 100 mg/kg masy ciała. Należyjednak rozumieć, że w przypadku konkretnego pacjenta reżim dawkowania powinien być dostosowany do jego indywidualnych potrzeb i profesjonalnej oceny osoby podającej łub nadzorującej podawanie wymienionego związku. Należy dalej rozumieć, że dawki podane tutaj sątylko przykładowe i nie ograniczająw żadnym stopniu zakresu łub praktycznego zastosowania wynalazku.
Skuteczne ilości nowych związków można podawać pacjentowi na kilka sposobów, na przykład doustnie w postaci kapsułek lub tabletek, pozajelitowo w postaci sterylnych roztworów lub zawiesin, a w pewnych przypadkach dożylnie w postaci sterylnych roztworów.
Związki wytworzone sposobem według niniejszego wynalazku, skuteczne jako takie, można przygotowywać i podawać w postaci ich farmaceutycznie dopuszczalnych soli addycyjnych kwasów w celu nadania trwałości, ułatwienia krystalizacji, polepszenia rozpuszczalności i tym podobnych powodów. Zalecane farmaceutycznie dopuszczalne addycyjne sole kwasów obejmują sole kwasów mineralnych, np. kwasu chlorowodorowego, siarkowego, azotowego i tym podobnych, solejednozasadowych kwasów karboksylowych, np. kwasu octowego, propionowego i tym podobnych, sole dwuzasadowych kwasów karboksylowych, np. kwasu maleinowego, fumarowego i tym podobnych, sole trójzasadowych kwasów karboksylowych, np. kwasu karboksybursztynowego, cytrynowego i tym podobnych.
Skuteczne ilości związków można podawać doustnie, np. z obojętnym rozcieńczalnikiem lub jadalnym nośnikiem. Możnaje zamykać w kapsułkach żelatynowych lub prasować w tabletki. Dla potrzeb doustnego podawania leczniczego związki według wynalazku można łączyć z za26
176 230 róbką i stosować w postaci tabletek, pastylek, kapsułek, eliksirów, zawiesin, syropów, wafli, gumy do żucia i tym podobnych. Preparaty te powinny zawierać co najmniej 0,5% związku aktywnego ale można tę ilość zmieniać w zależności o konkretnej postaci i może ona wynosić dogodnie od 4% do około 70% wagowych porcji. Ilość związku aktywnego w takiej kompozycji jest taka, aby osiągnąć właściwe dawkowanie. Zalecane kompozycje i preparty przygotowuje się tak, aby porcja do podawania doustnego zawierała 1,0-300 mg związku aktywnego.
Tabletki, pigułki, kapsułki i tym podobne mogątakże zawierać następujące składniki: środek wiążący, takijak celuloza mikrokrystaliczna, żywica tragakantowa, lub żelatyna, środek rozcieńczający, taki jak skrobia lub laktoza, środek rozdrabniający, taki jak kwas alginowy. Primogel, skrobia kukurydziana i tym podobne, środek smarujący taki jak stearynian magnezu lub Sterotes, środek zwiększający śliskość, taki jak koloidalny ditlenek krzemu, oraz środek słodzący taki jak sacharoza, środek zapachowy, taki jak mięta, salicylan metylu lub esencja pomarańczowa. Gdy dawka ma postać kapsułki, może zawierać poza wymienionymi substancjami ciekły nośnik taki jak olej roślinny. Inne postaci dawek mogą zawierać różne substancje modyfikujące fizycznąpostać dawki, np. powłoki. Tak więc tabletki i pigułki można pokryć cukrem, szelakiem lub innymi jadalnymi środkami powlekającymi. Syrop może zawierać poza związkami aktywnymi, sacharozę jako środek słodzący i pewne środki konserwujące, barwniki, środki zapachowe. Materiały stosowane do tych różnych kompozycji powinny być farmaceutycznie czyste i nietoksyczne w stosowanych ilościach.
Do celów pozajelitowego podawania leczniczego związek aktywny wytworzony sposobem według wynalazku można włączyć w skład roztworu lub zawiesiny. Preparaty te powinny zawierać co najmniej 0,1 % aktywnego związku, ale ilość ta może się wahać od 0,5 do około 50% wagowych. Ilość związku aktywnego wtakich kompozycjachjest taka, aby osiągnąć odpowiednią dawkę. Zalecane kompozycje i preparaty przygotowuje się tak, aby dawka przy podawaniu pozajelitowym zawierała od 0,5 do 100 mg związku aktywnego.
Roztwory lub zawiesiny mogątakże zawierać następujące składniki; sterylny rozcieńczalnik, taki jak woda do iniekcji, roztwór soli, utrwalone oleje, glikole polietylenowe, gliceryna, glikol propylenowy lub inne rozpuszczalniki syntetyczne, środki przeciwbakteryjne, takie jak alkohol benzylowy lub parabens metylowy, antyutleniacze, takie jak kwas askorbinowy lub wodorosiarczek sodu, środki chelatujące, takie jak kwas etylenodiaminotetraoctowy, bufory, takie jak octany, cytrynian lub fosforany, oraz środki regulujące toniczność, takie jak chlorek sodu lub dekstroza. Preparat pozajelitowy można umieścić w ampułkach, jednorazowych strzykawkach lub wielodawkowych fiolkach ze szkła lub plastyku.
Poniższe przykłady mają wyłącznie cel.ilustracyjny i nie ograniczają w żaden sposób wynalazku. Wszystkie temperatury podano w stopniach Celsjusza(°C), jeśli nie podano inaczej.
Przykład 1
6-fluoro-3-[1-[3'-[(5-metoksy-1H-mdol-6-il)oksy]propyl]-4-]piperydynyIo]-1,2-benzizoksazol (A) 6-(3-chloropropoksy)-5-metoksyindol
Do mieszanej w atmosferze azotu zawiesiny wodorku sodu (0,94 g, 19,6 mmol 50% zawiesiny w oleju) w dimetyloformamidzie (20 ml) w temperaturze - 5°C dodano kroplami 5-metoksy-6-hydroksyindol (3,2 g, 19,6 mmol) rozpuszczony w dimetyloformamidzie (60 ml) tak, aby temperatura nie przekroczyła -2°. Po zakończeniu dodawania mieszaninę mieszano w temperaturze 0° przez 45 minut. Zachowując temperaturę od -5 do 0° dodano powoli roztwór 1-bromo-3chloropropanu (3,1 g, 19,6 mmol) w dimetyloformamidzie (15 ml). Mieszano całość w temperaturze pokojowej w atmosferze azotu przez 21 godzin. Całość ochłodzono na łaźni lodowej i dodano wody w celu usunięcia nadmiaru wodorku sodu, a wodną mieszaninę ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt przemyto wodą, osuszono MgSO4 i zatężono otrzymując 5,3 g ciemnej, oleistej cieczy. Połączono ją z dodatkową próbką, łącznie 10,0 g, i oczyszczanie metodą preparatywnej chromatografii HPLC (Waters Associates Prep LC/system 500) dało 5,1 g brunatnego ciała stałego. Próbkę 2,5 g rekrystalizowano z alkoholu izopropylowego otrzymując 1,1 g (30%) 6-(3-chloropropoksy)-4-metoksyindolu w postaci beżowych kryształów, temp. topnienia 73-75°C.
17(5230
Analiza.:
Obliczono dla ^^0^2 60,13% C 5,89% H 5,84% N
Znaleziono: 60.26% C 5,86%Ή 5,77% N (B) 6-fluoro-3-[1-[3-[(5-metoksy-1H-indol-6-il)oksy]propyl]-4-piperydynylo] 1,2-benzizoksazol
Mieszaninę 6-fluoro-3-(4-piperydynylo)-1,2-benzizoksazolu (2,5 g, 11,5 mmol), 6-(3-chloropropoksy)-5-metoksyindolu (2,5 g, 10,4 mmola), K2CO3 (1,6 g, 11,5 mmol), KI (200 mg) i acetonitrylu (100 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotna przez 40 godzin. Ochłodzona mieszaninę reakcyjną wylano do wody, przemyto solanką, osuszono nad Mg^^4 i zatężono otrzymując 4,0 g ciała stałego. Związek rekrystalizowano z etanolu otrzymując 3,3 g produktu. Ponowna krystalizacja z etanolu (z wykorzystaniem obróbki węglem) dala 2,9 g (66%) 6-iluoro-3-[1-[3-{(5-metoksy-1H-indol-6-il)oksy]propyl]-4-piperydynylo|-1,2-benzizoksazolu w postaci beżowego ciała stałego, temp. topnienia 156-158°C.
Analiza:
Obliczono dla (^2^303: 68,07% C 64% H 9,92% N
Znaleziono: 67,89% C 6,07% H 9,91 %N
Przykład 2 hemifumaran 6-fluoro-3-[1-[3-[(1H-indol-7-il)oksy]propyl]-4-piperydynyloj-1,2-benzizoksazolu (A) 7-(3-chloropropoksy)indol
Do mieszanej w atmosferze azotu zawiesiny wodorku sodu (0,8 g, 0,017 mol 50% zawiesiny w oleju) w dimetyloformamidzie (20 ml) dodano kroplami 7-hydroksyindol (2,1 g, 0,0157 mol) w dimetyloformamidzie (20 ml). Po zakończeniu dodawania mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 0,5 godziny, po czym ochłodzono do temperatury 15°C. Do ochłodzonego roztworu dodano kroplami 1-bromo-3-chloropropan (2,5 g, 0,0157 mol) w dimetyloformamidzie (5 ml). Mieszano całość w temperaturze pokojowej w atmosferze azotu przez 16 godzin. Wylano ją następnie do wody i ekstrahowano octanem etylu. Octan etylu przemyto wodą, osuszono (MgSf^) i zatężono otrzymując ciemnobrunatny olej. Po wykonaniu chromatografii rzutowej na żelu krzemionkowym otrzymano 7-(3-chloropropoksy)indol w postaci bezbarwnego oleju, 1,0 g.
Analiza:
Obliczono dla CnH^ClNO 63,01% C 5,77% H 6,68% N
Znaleziono: 63,25% C 5,61% H 6,65% N (B) hemifumaran 6-fluoro-3-[1-[3-[(1H-indol-7-il)oksy]propylo]-4-piperydynylo]-1,2-benzizoksazolu
Mieszaną mieszaninę 7-(3-chloropropoksy)indolu (3,5 g, 0,017 mol), 6-fluoro-3-(4-piperydynylo)-1,2-benzizoksazolu (3,5 g, 0,017 mol), K2C03(2,3 g) i acetonitrylu (60 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 11 godzin. Mieszaninę wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Octan etylu przemyto wodą, osuszono (MgSO4) i zatężono otrzymując ciemny olej. Olej poddano chromatografii rzutowej na żelu krzemionkowym. W czasie zatężania odpowiednich frakcji otrzymano 3,0 g białej, pienistej substancji. Substancję rozpuszczono w octanie etylu (75 ml) i dodano kwas fumarowy (0,97 g, 0,083 mol). Mieszaninę szybko ogrzano do temperatury wrzenia i mieszano w temperaturze pokojowej przez 1,5 godziny. Powstałą nierozpuszczalną sól zebrano otrzymując 4,2 g produktu. Rekrystalizacja soli z dimetyloformamidu dała 3,1 g (36%) hemifumaran 6-fluoro-3-[1-[3-[(1H-indol-7-il)oksy]propyl]^piperydynylo]-1,2-benzizoksazolu w postaci białego ciała stałego, temp. topnienia 213-215°C.
Analiza:
Obliczono dla C25H26FN3O4: 6640% C 5,80% H 9,31% N
Znaleziono: 66,23% C 644%H 9,39% N
Przykład 3
6-fhioro-3-[1 -(3ehydΓoksy)propy1oe-4-piaeryOyny1o]-r ,2-benkizokscfol
Mieskcią wiesfcninę 6-fluoro-3-(4-piperydynylo)-r,2-benzizo]Cscfo1u (10,0 g, 0,045 mol),
K.2C03 (10,0 g), 3-boomo-1-aooacno1b (7,3 g, 0,046 mol) i acetonitrylu (200 ml) ogrzewano w tewaeoatbozz wrzenia pod ahłodmcąfwrotnąprfef 3 godziny. Miesk-ninę wylcno na wodę i zebrano 7,1 g beżowego ciała stałego. Przesącz eketrchowcno dichlorometanem i po z-tężeniu zebrcno jeezhze 6,7 g surowego ciała stałego. Substancje stałe połączono i utarto w tewazoαtboze wrzenia octcnu etylu otrzymując 8,0 g 6eflbOuo-6-[1-(6-hy0rΌksy)aIΌpyło]e4-piaery0ynyło]-1,2-benzizoksckołu w postaci białawego ciała stałego. Próbkę (4,0 g) rek0yeta1ifowcno z wody z zt-nolem (k obróbka węglem) otokymując 2,4 g (40%) alkoholu w postaci białego cicłc stałego, temp. topnienia 140-142°©
Anclizc:
Obliczono dlc C15H19FN2O2: 64,73% C 6,88% H 10,06% N
Znaleziono: 64,79% C 6,97% H 10,03% N
Przykład 4 fumcrcn 6-fluoro-3-(re(2-pioywiOynokey)propy1oee4-piperydynylo]-1,2-benkizokeczołu
Do wieezcnej zawiesiny 6eflboooe3-[r-(3-hy<Oook-ypropylo)-4-piperydynylo]-1,2-benzifokeczo1b (3,6 g 0,013 mol) w tetoahydoofbocnie (50 ml) dodano kroplami bistoiwety1osi1iłocwiO (2,6 g, 0,013 mol) rozabezczony w tetrahydrofurcnie (20 ml). Po zakończeniu dodcwcnic wieezcninę reakcyjną wieezcno w temperaturze pokojowej przez 5 minut, c następnie doOcno 2-ahlooopirywidynę (1,6 g, 0,014 mol). Całość wieezcno w temperaturze pokojowej przez 4 godziny, po czym wykonano cnalizę metodą 'choomatdgocfϋ cienkowau-twowej, która wykczcłc niekompletność reakcji. Dodano dodatkową ilość zcscdy (0,5 g) i pozwolono reakcji biec w temperaturze pokojowej przez 4 godziny. Mieszaninę wylcno do wody i eketrchowcno dichlorometanem. Eketuakt przemyto (H2O), osbezono (K2CO3) i rokpuskckclnik zatężono otrzymując wilgotne ciało stcłe. Utarto je z eterem die^lowym, a wydzielony produkt zebrano otuzywbjąa 1,0 g początkowego alkoholu. Przesącz zatężono otrzymując 3,8 g woekowctzgo, żółtego cicłc stałego. Substancję tę połączono z 2,6 g f innego pofebizgb i poddano choowatogrαfii rzutowej na żelu kofewionkowyw, eluując najpierw octanem etylu, c potem 8% diety1oawiny w octanie etylu. Zatężcniz odpowiednich frakcji dało 3,0 g pożądanego związku w aoetαci żółtego ciCła stałego. Pofek-ftCłcono go w fumcrcn przy pomocy acetonowego roztworu kwasu fumarowego, c następnie pofek-ftcłcono z powrotem w woOnązcscdę. Połączono jąz innąpróbkąi połączone próbki poddano choowctogrcfii HPLC nc żelu kofewionkowym (eluent 4,5% metanolu w dichlorometanie). Zctężznie odpowiednich frakcji dcło 1,6 g żółtego cicła stałego. Wytworzono fumcrcn otrzymując 2,1 g (16%) fumcrcnu 6ef1uoro-3-[1e(2-airywidynoksy)propyło]-4epipzryOyny1o]-1,2-benfizoksczo1u, temp. topnienia 184-186°C.
Anclizc:
Obliczono dlc C23H25FN·^: 58,47% C 5,33% H 11,86% N
Znaleziono: 58,52% C 5,34% H 11,80%N
Przykład 5
6-cceto-2-[4-(6-fluoro-1,2-bznkifokecko1e3-ilo)-1 -piperydyny1o]-w.etylo-1,4-benzodiokecn (A) 6-cceto-2-wezyloksymetylo-1 ,4-benzodiokscn
6eCceto-2-hydroksywetylo-r,4-benzodiok-cn (3,39 g, 16,3 wwoI) oofpusfczono w trich1ooometcnie (100 ml). Do chlorku mezyłu (2,5 g, 1,35 równoważnika) dodano toiety1ocwinę (2,5 g) w temperaturze 0°C. Całość wieezcno przez 2 godziny w temperaturze pokojowej. Mieefcninę rozcieńczono, aofewyto wieefcninąkwceb solnego z lodem (150 ml), wodorowęglanem sodu i solanką, o-bsfono nad eicocfcnew magnezu i zatężono otrzymując 5,6 g produktu. Po poddaniu choowctogrcfii nc kolumnie SiO2 otrzym-no 3,64 g (78% wydajności) 6-caetOe2-wekyłoksymetylo-1 Abenzodiokscnu.
176 230 (B) 6-aceto-2-[4-(6441-06:)-4 ,Orbenz-zoksazol-3-ilo)-1 -ldpe2ydpny Io] -mlOy-o- e ,4lOenzodioksan
Mieszaną mieszaninę 6-fluouo-3-(4-piper4d4a4lo)-1,2-beaninoksazolu (3,0 g, 13,6 mmol), K2CO3 (2 g, 14,5 mmol) i 6-aceto2-mezyloks4metylo-1,4-bennodioksanu (3,5 g, 12 mmol) w acetonitrylu (100 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zw^^ltnąprzez 3 go0.niny. Na koniec reakcji rozpuszczalnik usunięto w wyparce obrotowej. Pozostałość ekstrahowano dichlorometanem (350 ml) i odsączono części nierozpuszczalne. Roztwór dichlorometanowy zatężono -i surowy olej oczyszczono metodą chromatografii rzutowej. Otrzymany produkt ważył 3,38 g (59%). Rekrystalizacja z etanolu dała 6aceto-2-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksαno^3ilo)-1piperydya4lo]-met4lo-1,4-beano0ioksaa w postaci jasnożółtych kryształów (3,2 g), temp. topnienia 122-123°C.
Analiza:
Obliczono dla C23ł^I233FN2O4: 67,31% C 5,65% H 6,83% N
Znaleziono: 67,24% C 5,50% H 6,75% N
Przykład 6
2-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksαnol3 -ilo)-1 -piperydynylol-metylo-1,4-bennodioksan
Mieszaną mieszaninę 6fluoro-3(4-pipeu4d4a4lo)-1,2-beaninoksazolu (3,0 g, 13,6 mmol), K2CO3 (2,45 g, 17,7 mmol) i 2-me0aaosu0foaylok.symetylo-1,4-benzodiok.saau (3,35 g, 13,7 mmol) w aceton^lu (100 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 12 godzin. Na koniec reakcji odsączono części nierozpuszczalne i przemyto dichlorometanem. Roztwór organiczny zatężono.. Surowy olej oczyszczono metodą chromatografii rzutowej na kolumnie z żelem krzemionkowym. Krystalizacja z etanolu i eteru naftowego dała 2-[4-06fluo ro-1,2beazinoksαnol3-ilo)1piperyOya4lo]-metylo-2,Z-beanoOioksaa w postaci białawych kryształów, 2,22 g, temp. topnienia 86-87°C.
Analiza:
Obliczono dla C21H21FN2O3: C 5,75% H 7,60% N
Znaleziono: 6833% C 5,75% H 7,51% N
Przykład 7
2-[4-(6-fluoro-1,2-beazizoksazol-3-iło)-1 -piperydynylojetylo- 2,4-benzodioksaa (A) 2-mezyloks4et4lo-1,4-bennodioksαa
Do 2-h4duoksyetylo-1,4-beanodioksaau (11.96 g) w dichlorometanie (450 ml) dodano trietyloaminę (0,12 mol, 10 ml). Następnie dodano kroplami chlorek mezylu i całość mieszano przez 1 godzinę w temperaturze pokojowej. Po zakończeniu reakcji roztwór przemyto wodą, solanką i zatężono otrzymując olej, który oczyszczono chromatograficznie na .żelu krzemionkowym otrzymując 2mez4loksyet4lo-1,4beano0iokstn, 17,8 g.
(B) 2[4(6fluoΓO-2,2beazizoksαzol-3-ilo)-2pipeΓydynylo]etylo-1,4-beanodioksaa
Mieszaninę 6-fluoro3-(4-piper4dynylo)-1,2beazizoksαzolu (4,7 g, 21 mmol), K2CO3 (3,5 g, 25,4 mmol) i 2mez4loksymetyło-1,4-bennodioksanu (5,5 g, 21,3 mmol) w acetoait:r4lu (250 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 3,5 godziny. Na koniec reakcji odsączono części nierozpuszczalne. Ciało stałe przemyto dichlorometanem (200 ml). Roztwory połączono i odparowano do oleju. Surowy olej oczyszczono metodąchromatografii rzutowej na kolumnie z żelem krzemionkowym. Otrzymaną substancję preekrystalizowtao z etanolem. Zebrano kryształy 2-[Z(6-fluoro-2,2-benzizoksίazol-3-ilo)-2-pipery0ya4lo]et4lo-1,4-benno0ioksaau, które ważyły 3,8 g, 48%, temp. topnienia 112-113°C.
Analiza:
Obliczono dla C22H23FN2O3: 69,09% C 6,06% H 7,32% N
Znaleziono: 69,17% C 6,02% H 7,31% N
176 230
Przykład 8
6-[3-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazol-3lilo)-1 lpiperydynylo]pIΌpoksy]-7lmetoksy-1-tetralon (A) 6-(3lChloropropoksy)-7-m.etoksy-1-tetralon
Mieszaninę 6-hydroksy-7-metoksy-1-tetralonu (J. Org. Chem., 1985, 50, 4937) (1,5 g, 7,8 mmol), K2CO3 (1,7 g, 12,3 mmol) oraz acetonu (30 ml) mieszano w temperaturze wrzenia pod chłodnicązwrotną w atmosferze azotu przez 45 minut. Mieszaninę ochłodzono do temperatury pokojowej i dodano kroplami roztwór 1-bromo-3-chloropropanu (1,9 g, 12,1 mmol) w acetonie (8 ml). Po zakończeniu dodawania całość mieszano w atmosferze azotu w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotnąprz.ez 21 godzin. Ochłodzono ją następnie do temperatury pokojowej i przesączono. Placek filtracyjny przemyto dobrze acetonem i przesącz zatężono otrzymując 2,0 g 6-(3-chloropropoksy)-7-metoksy-1-tetralonu w postaci bursztynowego oleju.
(B) 6-{3-{4-(6-fluoΓO-1,2-benzizoksazol-3-ilo)-1-piperydynyło]propoksy]-7-metoksy1-tetralon
Mieszaninę 6lfluoro-3-(4-piperydynylo)l1,2-benzizoksazolu (0,78 g, 3,6 mmol), K2CO3 (0,60 g, 4,1 mmol) KI (100 mg), 6-(3lChloropropoksy)-7-metoksy-1-tetralonu (0,87 g, 3,2 mmol) i acetonitrylu (50 ml) mieszano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 17 godzin. Ochłodzonąmieszaninę wylano do 100 ml wody i ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt octanowy przemyto solanką osuszono nad MgSO4 i zatężono otrzymując 1,7 g brunatnego oleju. Olej poddano chromatografii preparatywnej HPLC (Waters Associates Prep LC/system 500) otrzymując 1,0 g jasnobrunainego ciała stałego. Połączono je z dodatkową próbką (łącznie 2,3 g) i przekrystalizowano z etanolu otrzymując 1,7 g produktu. Kolejna rekrystalizacja z etanolu dała 1,25 g (36%) 6-{3-[4-(6-fluoro-1.,2-benzizoksazol-3liło)-1 lpiperydynyło]propoksy]-7-metoksy-1-tetralonu w postaci beżowego proszku, temp. topnienia 129-131°C.
Analiza:
Obliczono dla 69,01% C 6,46% H 6,19% N
Znaleziono: 68,77% C 6,43% H 6,16% N
Przykład 9
Nl3-{4l(6-fłuoro-1,2-benzizoksazol-3-ilo)-1-piperydynyło]propylo-6-acetyło-2-benzOl ksazolinon (A) N-3 l(chłoropropylo)-2-benzoksazołinon
Do mieszanej w atmosferze azotu zawiesiny wodorku sodu (7,8 g, 0,16 mol, przemyty eterem) w dimetyloformamidzie (75 ml) dodano kroplami 2-benzoksazohnon (20,0 g, 0,15 mol) rozpuszczony w dimetyloformamidzie (150 ml). Po zakończeniu dodawania mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 30 minut, po czym ochłodzono do temperatury -5°C na łaźni acetonowo-lodowej. Dodano kroplami roztwór 3-chłoro-1-bromopropanu (46,6 g, 0,30 mol) w dimetyloformamidzie (50 ml) (temperatura nie przekraczała nigdy 0°C). Pozwolono mieszaninie osiągnąć temperaturę pokojową i mieszano ją przez 16 godzin. Wylano ją następnie do wody i ekstrahowano wodnąmieszaninę octanem etylu. Octan etylu przemyto wodą, osuszono (MgSO4) i ekstrakt zatężono otrzymując 21,9 g brunatnego ciała stałego. Przekrystalizowano je z toluenu z heksanem otrzymując N-3-(chforopropylo)-2-benzoksazolinon w postaci dużych igieł, 15,6 g, temp. topnienia 264-266°C.
(B) N-3l(chłoropropyło)-6lacetyło-2-benzoksazolinon
Mieszaninę N-3-(chłoropropyło)-2-benzoksazołinonu (8,5 g, 0,04 mol), kwasu polifosforowego (100 g) i kwasu octowego (2,4 g, 2,3 ml, 0,04 mol) mieszano i ogrzewano wtemperaturze 100°C przez 2 godziny. Gorący roztwór wylano na lód z wodą z powstaniem żółtej żywicy. Mieszaninę ekstrahowano dichlorometanem i odsączono składniki nierozpuszczalne. Ekstrakt dichlorometanowy przemyto wodą, osuszono (K2CO3) i zatężono otrzymując 6,4 g zielonkawego ciała stałego. Rekrystalizowano je z etanolu (95%) otrzymując Nl3-(chloropropylo)-6-acetyl lo-2-benzoksazołinon w postaci brunatnego ciała stałego, 3,5 g, temp. topnienia 100-103°C.
176 230 (C) N-3-[4--6-fluorOfl,o-benzizokszzol-3-ilol-l-piperypynylo]propylo-o-ace-y-o-2tyenzoksazolinon
Mieszaninę 6-fluoro-3-(4-pip2rpdpsρlo)-1,2-beszizoksazolu (2,0 g, 0,009 mol), N-3-(chloropropylo)-6-acetylo-2-beszoksazolinosu (2,4 g, 0,009 mol), K2CO3 (3,6 g), kilku kryształów KI i a-etonitΓylu (50 ml) mieszano i ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodni-a zwrotną przez 13 godzin. Mieszaninę wylano do wody i zebrano wydzielone ciemne, brunatne ciało stałe otrzymując 3,3 g surowego produktu. Poddano go chromatografii rzutowej so Waters Prep 500 HPLC. Zatężanie odpowiednich frakcji dało 2,3 g żółtego ciała stałego, a rekrystalizacja z octanu etylu dała 1,2 g (31%) N-3-[4-(6-fluorϋ-l,2-beszizoksazol-3-ilo)-1-piperρ·dpnplo]propylo-y-acetplo-2-b2szoksozolinonu, temp. topsienio 152-154°C.
Anolizo:
Obliczono dla Ο^ΡΝ!^: 65,89% C 9,61% N
Znaleziono: 65,67% C 5,48% H 9,52% N
Przykład 10
N-[4-[4-(6-fluoro-1,2-beszizoksazol-3-ilo)-1 -piperydynylo]butylo|-ftalimid
Mieszaninę 6-iluoro-3-(4-piperydynylo)-1,2-benzizoksazolu (5,5 g, 25 mmol), 4-bromobutploftolimidu (8,0 g, 28,3 mol, 1,13 równoważnika) w acetonitrylu (100 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 3 godziny. Na koniec reakcji mieszaninę przesączono. Składniki nierozpuszczalne przemyto dichlorometanem (200 ml). Roztwór orgasiczsp zatężono stopniowo pozwalając so kΓy3tolizocję. Zebrano surowe kryształy (5,9 g). Oczyszczania dokonano metodą chromatografii rzutowej sa żelu krzemionkowym. Tak oczyszczony produkt (3,8 g) rekrystalizowano z etanolu (70 ml) otrzymując 2,48 gN-[4-[4-(6-fluoro-1,2-beszizoksazo|e3-ilo)-1-pip2rpdpsplo]butplo]ftolimidu w postaci białych kryształów, temp. topnienia 144-146°C.
Analizo
ObliczonodlaC28H28FN3O3: C 5,74% H 9,97% N
Znaleziono: C 5,74% H 9,84% N
Przykład 11
1-[4-[3-[4-(6efluoro-1,2-b2nzizok3ozole6-ilo)-1-pip2rpdpsplo]propplo]tio]-6-metok3pfesplo]etason (A) 1-[4e[(3-chloropropplo)tio]-3-metok3pfesplo]etanon
Mieszaninę 1-(4-tioe3-metók3pfenplo)etanosu (10,0 g, 0,0549 mol), węglanu potasu (9,0 g, 0,0651 mol) oraz acetonu (100 ml) mieszano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotnąw atmosferze azotu przez 30 minut. Mieszaninę ochłodzono do temperatury pokojowej i dodano kroplami roztwór 1-bromo-3-chloropropasu (6,5 ml, 9,5 g, 0,0604 mol) rozpuszczonego w acetonie (25 ml). Po zakończeniu dodawania całość mieszano w atmosferze azotu w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 17 godzin. Po całkowitym zakończeniu reakcji mieszaninę przesączono, o placek filtracyjny przemyto acetonem. Przesącz zatężono otrzymując bursztynowy olej. Małapróbkę zestalono ucierając ją z gorącym cykloheksanem i otrzymując 1-(4- -[(3-chloropropplo)tio]-3-metokspfesplo]etosos w postaci żółtego ciała stałego, 11,7 g, temp. topsiesia 53-35oC.
(B) 1 -[4-[3-[4-(6-fluoro-1,2-beszizoksazol-3-ilo)-1 epiρerpdpsplo]propplo]tio]-6-metokspf2nplo]etason
Mieszaninę yefluoro-3-(4-piperydynylo)~1,2-benzizok3Ozolu (3,0 g, 0,0136 mol), n-[4-[(6-cMoropropplo)tio]-6-m2to-3pfenplo]21aslosu (3,5 g, 0,0136 mol), K2CC>3 (2,3 g, 0,0166 mol), KI (200 mg) i CH3CN (100 ml) mieszano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotnąprzez 7,5 godziny, a następnie pozostawiono w temperaturze pokojowej so 65 godzin. Mieszaninę reakcyjną wylano do wody i wodną mieszaninę ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt octanowy przemyto dwukrotnie wodą, raz solanką i osuszono nad MgSO4. Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym. ciśnieniem otrzymując 6,8 gjasnobrązowego oleju. Próbkę oczyszczono
176 230 metodą chromatografii rzutowej. Zatężenie odpowiednich frakcji dało 3,0 g produktu. Rekrystalizacja z etanolu dała 2,4 g (41%) l-[4-[3-[4-(6ffluoro-l,2-benzizoksazol-3-iio)-1-piperydynylo]propyio]tio]-3-metoksyfenylo]etanonu w postaci beżowego ciała stałego, temp. topnienia 93-95°C.
Analiza:
Obliczoi^o^£iC24H27FN2O3S: 65,14% C 6,15% H 6,33% N
Znaleziono: 64,66% C 6,17% H 6,26% N
Przykład 12
1- [4- [3 - [4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazol-3 -ilo)-1 -piperydynylo]propyloamino] -3 -metoksyfenylo]etanon
Do mieszanej zawiesiny wodorku sodu (0,37 g, 0,007 mol 50% dyspersji w oleju) w dimetyloformamidzie (20 ml) dodano kroplami l-[4-[3-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazol-3-ilo)-1-piperydynyio]propyioamino]-3-hydroksyfenyio]etanon (2,9 g, 0,007 mol) rozpuszczony w dimetyloformamidzie (25 ml). Mieszaninę reakc^ji^iąmieszano w temperaturze pokojowej przez 30 minut, po czym dodano wodę. Powstałą wodną mieszaninę ekstrahowano octanem etylu, ekstrakt przemyto wodą, osuszono (MgSO4) i zatężono otrzymując 4,9 g brunatnego oleju, który zestalił się po odstawieniu. Poddano go chromatografii rzutowej na żelu krzemionkowym. Odpowiednie frakcje zatężono otrzymując 2,7 g produktu, żółtego ciała stałego. Rekrystalizacja z toluenu z heksanem dała 2,0 g (67%) analitycznie czystego 1-[4-[3-^^(6^^^^i^(^^1,2-benzizoksazol-3-ilo)-1-piperydynyio]propyloamino]-3-metoksyfenylo]etanolu w postaci żółtego ciała stałego, temp, topnienia 96-98°C.
Analiza:
Obliczono dla C24H28FN3O3: 67,75% C 6,63% H 9,88% N
Znaleziono: 67,93% C 6,72% H 9,80% N
Przy kład 13
9-[4-[3-[4-(6-fluoΓo-1,2-benzizoksazol-3-iio)-1-piperydynylo]propyloa.mmo]-3-hydroksyfenylo]etanon
Mieszaninę N-[3-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksuzol-3-ilo)-1-piperydynyio]propyio-6-ucetyio-2-benzoksuzolinonu (6,0 g, 0,014 mol) i 10% wodnego roztworu wodorotlenku sodu (50 ml) mieszano w temperaturze wrzenia pod chłodnicązwrotnąprzez 40 minut. Dodano wody i zakwaszono mieszaninę reakcyjną 5% kwasem chlorowodorowym. Dodawano nasycony roztwór Na'CO3, aż do ustania wydzielania piany. Wodną mieszaninę ekstrahowano dichlorometanem. Ekstrakt dichlorometanowy przemyto (woda), osuszono (K2CO3) i zatężono otrzymując 2,6 g lepkiego ciała stałego. Surowe ciało stałe potraktowano nasyconym roztworem NaHCO3 i ekstrahowano dichlorometanem. Dichlorometan przemyto (solanką, a potem wodą) i osuszono (MgSO4). Organiczny ekstrakt zatężono otrzymując 2,4 g brunatnego ciała stałego, które połączono z inną próbką otrzymując 5,0 g produktu. Próbkę tę poddano chromatografii rzutowej na żelu krzemionkowym. Małą próbkę (0,25 g) przekrystalizowano z toluenu otrzymując 1-[4- [3 - [4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazol-3 -ilo)-1 -piperydynyio]propyloamino]-3 -hydroksyfenylojetanon w postaci brązowego ciała stałego, 0,15 g, temp. topnienia 150-152°C.
Analiza:
Obliczono dla C23H26FN3O3: 67,14% C 6,37% H 10,21%N
Znaleziono: 67,54% C 6,58% H 9,95% N
Przykład 14 fumaran octanu 2-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksuzol-3-ilo)-1-piperydynylo]etylu
Mieszaninę 6-fluoro-3-(4-piperydynylo)-1,2-benzizoksazolu (3,0 g, 13,6 mmol), K2CO3 (3,5 g, 25 mmol) i octanu 2-bromoetylu (4 g, 26,5 mmol) w acetonitrylu (50 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 4 godziny. Po ochłodzeniu do temperatury pokojowej sole nieorganiczne odsączono i przemyto DCM (dichlorometan 50 ml). Rozpuszczał176 230 nik organiczny usunięto w wyparce obrotowej otrzymując olej. Oleisty produkt oczyszczono na kolumnie do chromatografii rzutowej (60 g S1O2, elucja MeOH, 2%-4% w DCM). Tak otrzymany czysty produkt ważył 4,43 g. Olej rozpuszczono w etanolu i potraktowano roztworem kwasu fumarowego (1,2 g) w etanolu. Sól wykrystalizowała w temperaturze pokojowej dając 3,44 g (57%), temp. topnienia 154-155°C.
Analiza:
Obliczono dla CH19FN2O3 ^i^: 56,86% C 5,49% H 6,63% N
Znaleziono: 56,75% C 5,41% H 6,54% N
Przykład 15
N-[2-[4-(6-fluoro-1 ^-benzizoksazol^-ilo)-1 -piperydynylo]etylo]morfolrna
Mieszaninę 6-flforo-3-(4-piperydynylo)-1,2-bjnzizoksazolf (3,0 g, 13,6 mmol), chlorowodorku 2-chlorojtylomorfoliny (4,46 g, 29,7 mmol) i RCO3 (7,3 g, 2,2 równoważnika) w acetonitrylu (60 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 24 godziny. Surową mieszaninę rozcieńczono DCM i przesączono. Rozpuszczalnik zatężono otrzymując olej (około 7,1 g). Oczyszczanie na kolumnie z żelem krzemionkowym (5 5 g, S1O2, elucja MeOH z DCM) dało stały produkt ważący 4 g. Rekrystalizacja z gorącego etanolu dała 2,1 g (48%), temp. topnienia 131-132°C.
Analiza:
Obliczono dla Ci8H24FN3O2: 64,84% C 7,26«% H 12,66% N
Znaleziono: 64,80% C 7,00% H 12/77% N
Przykład 16
N-[2-[4-(6-f^^i^^o-1,2-benzizoksa:zol-3-^]^,o)^1-piperydynylo]etylo]ftalimid
Mieszaninę 6-Ωuoro-3-(4-piperγdynylo)-1,2-bjnzizoksazolf (5,15 g, 23,4 mmol), K2CO3 (4,2 g, 30,4 mmol) i 2-bromoetyloftalimidu (7,13 g, 28 mmol) w acetonitrylu (250 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 3,5 godziny. Składniki stałe i rozpuszczalnik usunięto. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii rzutowej (S1O2, 110 g, elucja 2-4% CH3OHzDCM). Otrzymany tak produkt ważył 7,8 g(84%). Część substancji rekrystalizowano otrzymując 2,35 g białawych kryształów, temp. topnienia 148-149°C.
Analiza:
Obliczono dla C22H20FN3O3: 67,17% C 5,12% H 12,68% N
Znaleziono: 67,01% C 5,20% H 12,77%N
Przykład 17 fumaran eteru metylowego 2-[4-(6-fluoro-1l2-benzizoksazol-3-ilo)-1-piperydynylo]jtylowego
Mieszaninę 6-fluoro-3-(4-piperydynylo)-1,2-bjnzizoksazolu (3,75 g, 17 mmol), K2CO3 (3g, 21,7 mmol) i eteru metylowo-bromoetylowego (2,84 g, 20,4 mmol) w acetonitrylu (150 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 3,5 godziny. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono. Składniki stałe usunięto i przemyto DCM. Roztwór organiczny zatężono do oleju (7 g). Oczyszczanie na kolumnie do chromatografii rzutowej (S1O2,45 g, elucja metanolem z DCM) dało jako produktjasnożółty olej (4 g, 87%). Olej rozpuszczono w etanolu i potraktowano roztworem kwasu fumarowego (1,67 g) w etanolu (20 ml). Zebrano białe kryształy (5,15 g), temp. topnienia 157-158°C.
Analiza:
Obliczono dla C,5H19FN2O2 · C4H4O4: C 5,88% H 7,10% N
Znaleziono: C 5,94% H 6,94«% N
176 230
Przykład 18 fumaran octanu 4-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazol-3-ilo)-1-piperydynylo]butylowego Mieszaninę 6-fluoro-3-(4-piperydynylo)-1,2-benzizoksazolu (9,5 g, 41 mmol), K2CO3 (7,2 g, 51 mmol) i octanu 4-bromobutylu (10 g, 51 mmol) w acetonitrylu (200 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 3,5 godziny. Na koniec reakcji roztwór ochłodzono i przesączono. Sól nieorganiczną przemyto DCM (50 ml). Usunięto rozpuszczalnik organiczny. Pozostałość oczyszczono na kolumnie do chromatografii rzutowej (z wypełnieniem żelem krzemionkowym Sorbsil C30,100 g, elucja DCM, ze zwiększaniem zawartości metanolu z 2 do 4%). Tak oczyszczona substancj a ważyła 12,92 g (89%). Małąpróbkę rozpuszczono w etanolu i potraktowano 1 równoważnikiem kwasu fumarowego (580 mg) w etanolu otrzymując białe kryształy, 1,8 g, temp. topnienia 142-143°C.
Analiza:
Obliczono dla CUH23FN2O3 · C4H4O4: 58,66% C 6,04% H 6,22% N
Znaleziono: 58,56% C 6,00% H 6,,3%N
Przykład 19 fumaran 4-[4-(6-fuoro-1,2-benzizoksazol-3-ilo)-1-piperydynylo]butanolu Mieszaninę octanu 4-[4-(6-fluoro--,2-benzizoksazol-3-ilo)---piperydynylo]butylu (11,5 g, 34,4 mmol), 15%NaOH (100 ml) i etanolu (100 ml) ogrzewano wtemperaturze wrzenia pod chłodmcązwrotmąprzez 4 godziny. Po ochłodzeniu do temperatury pokojowej zasadę zobojętniano HCl do pH = 7. Roztwór zatężono do małej objętości (około 50 ml) i ekstrahowano DCM. Roztwór DCM przemyto sołankąi osuszono nad MgSO4. Rozpuszczalnik zatężono otrzymując około 10 g surowego oleju. Oczyszczanie metodą chromatografii rzutowej (Sorbsil C30, 100 g, elucja MeOH:DCM, 3 1) dało 9,8 g białego ciała stałego. Próbkę do testu przygotowano działając na wolną zasadę (2,0 g) kwasem fumarowym (780 mg, 1,0 równoważnika) w etanolu. Kryształy zebrano i osuszono, 1,5 g, temp. topnienia 131-132°C.
Analiza:
Obliczono dla C^ RjFlNA · C4H4O4: 58,82% C 6,17% H 6,86% N Znaleziono: 58,81% C 6,37% H 6,66% N
Przykład 20 fumaran dekanianu 4-[4-(6-fluoro--,2-benzizoksazol-3-ilo)-1-piperydynylo]butylu Do mieszaniny 4-[4-(6“fuoro-1,2-benzizoksazol-3-iło)-1-piperydynylo]butanolu (2,0 g,
6,84 mmol), trietyloaminy (1,0 g, 10 mmol) w DCM (70 ml) dodano kroplami w temperaturze pokojowej chlorek dekanoilu (1,7 g, 8,9 mmol). Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę, potem zatężono otrzymując surowe ciało stałe. Ekstrahowanoje octanem etylu i odsączono sole nierozpuszczalne. Rozpuszczalniki usunięto. Surowy produkt oczyszczono metodą chromatografii rzutowej (Sorbsil C30, 30 g, elucja mieszaniną MeOH i DCM). Otrzymany olej (2,5 g, 81%) przekształcono w fumaran przy pomocy kwasu fumarowego (650 mg, 1,0 równoważnika) w etanolu. Zebrano kryształy, 2,5 g, temp. topnienia -09-1-4°C.
Analiza:
ObliczonodiaCRRęFN^ - C4RO4: 64,04% C 7,70% H 4,98% N Znaleziono: 64,30% C 7,86% H 4,78% N
Przykład 21 fumaran dekanianu 3 -[4-(6-fIuoro -1,2-benzizoksazol-3 -ilo)- 1 -piperydynylojpropylu Do mieszaniny 3-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazol-3-ilo)-1-piperydynylo]propanolu (1,81 g,
6,5 mmol), trietyloaminy (0,9 g, 9,0 mmol) w DCM (45 ml) dodano kroplami w temperaturze pokojowej chlorek dekanoilu (1,5 g, 7,8 mmol). Mieszaninę mieszano przez 20 minut, potem zatężono otrzymując surowe ciało stałe. Ekstrahowano je EtOAc (20 ml) i odsączono sole nierozpuszczalne. EtOAc usunięto. Surowy olej oczyszczono metodą chromatografii rzutowej (Sorbsil C30, 30 g, elucja mieszaniną MeOH i DCM). Otrzymany olej (2,54 g, 90%) prze176 230 kształcono w fumaran przy pomocy kwasu fumarowego (670 mg) w etanolu. Zebrane kryształy ważyły 1,61 g, temp. topnienia 100-102°C.
Analiza:
Obliczono dla C25H27FN2O3- C4H4O4: 63,52% C 7,54% H 541% N Znaleziono: 63,63% C 7,74% H 5,00% CN
Przykład 22 fumaran karbaminianu N,N-dietylo-4- [4-(6-nuoro-1 ι2-bennizoksazol3 -ilo)-1 -piperydyaylo]butylo
Do mieszaniny 4-[4-(6-l'luoro-2,2-beanizoksanol-3-ilo)-1-pipeuyd4a4lo]butaaolu (1,55 g,
5.3 mmol), t-butanolanu potasu (750· mg, 6,7 mmol) w THF (100 ml) dodano kroplami w temperaturze pokojowej chlorek dietylokarbamylu (900 mg, 6,63 mmol). Mieszaninę mieszano przez 2 godziny, potem rozpuszczalnik usunięto. Pozostałość ekstrahowano DCM. Roztwór DCM przemyto solanką i osuszono nad MgSO4. Roztwór zatężono. Produkt oczyszczono metodą chromatografii rzutowej (SiO2, 14 g, elucja 2% MeOH w DCM) otrzymując 1,84 g oleju. -Olej ten rozpuszczono w etanolu (około 5 ml) i potraktowano roztworem kwasu fumarowego (850 mg, 1,0 równoważnika) w etanolu. Krystalizację indukowano małą ilością eteru izopropylowego Otrzymując 2,09 g temp. topnienia 152-153°C.
Analiza:
Obliczono dla C21H30FN3O3 · C4H4O4: 59,16% C 6,75% H 8,28% CN
Znaleziono: 59,17% C 6,84% H 841% N
Przykład 23 fumaran karbaminianu N-met4lo-Z-[4-(6-fluorr-1,2-benzizoksazol-3-iło)-1 -piperydynylojbutylo
Do mieszaniny 4-[Z-(6-fluoro-2ι2-beanizoksazol-3-ilo)-1-prperydynylo]but^aιolu(2ι84 g,
6.3 mmol), K2CO3 (850 mg) w chloroformie dodano w dwu porcjach kroplami izocyjanian metylu (448 mg, 7,7 mmol i 360 mg, 6,2 mmol). Mieszaninę przesączono i zatężono do surowego oleju. Produkt oczyszczono metodą chromatografii rzutowej (SiO2, 11 g, elucja 2% CH3OH w DCM) otrzymując jasnożółty olej (2,05 g, 93%). Olej ten rozpuszczono w etanolu i potraktowano roztworem kwasu fumarowego (800 mg, 1,0 równoważnika). Krystalizację indukowano kroplami eteru izopropylowego. Masa: 1,36 g, temp. topnienia 96-98°C.
Analiza:
Obliczono dla C^FN-A- C4H4O4: 56,76% C 6,06% H 9,022/% N
Znaleziono: 56,27% C 6,03% H CN
Przykład 24 fumaran 2-[2-[4-(6-fluoro-1,2-beazizokstzol-3-ilo)-1-piper4dyn4lo]etylo]-1ι3-dioksaau Mieszaninę 6-fluorr-3(4-piper4dynylo)-1,2-beazizoksazolu (2,0 g, 9,1 mmol), K2CO3 (1,5 g, 10,9 mmol) i bromoet4lo-1,3-dioksaau (2,1 g, 10,7 mmol) w acetonitrylu (50 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 3 godziny. Na koniec reakcji odsączono składniki nierozpuszczalne, przemyto DCM i przesącz odparowano. Surową mieszaninę oczyszczono metodą chromatografii rzutowej na kolumnie z żelem krzemionkowym (Sorbsil C30, 25 g, elucja DCM i MeOH (1-3%) w DCM. Frakcje zawierające czysty produkt połączono i natężoao otrzymano 3,13 g oleju. Olej potraktowano kwasem fumarowym (1,0 g) w etanolu. Zebrano kryształy, 3,98 g (77%), temp. topnienia 161-162°C,
Analiza:
Obliczono dla C18H23FN2O3-C4H4O4: 58,,6% C 6,04% H 6,22% N
Znaleziono: 55,,9% C 5,96% H 6,20% CN
176 230
Przykład 25 htmifumeran 2-[4-(6-f1uoro-1,2ebenzizok-azol-3-ilo)-1-piaerydyny1o]etαno1b (A) octan 2-[4-(6efluoro-1,2-benzizo]k-ίCfrl-3-ilo)-1-piaeoydyny1o]ety1u
Octan 2-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoks;cfol-3-ilo)-1epiaerydyny1o]ety1b otrzyweno jck w pofykłcOfie 14.
(B) hewifUwcocn 2- [4-(6-fluolΌ-1,2ebznzizokecfo1-3-ilo)-1-piaerydyny1o]etcno1u
Octan 2-[4-(6-flboro-r,2-belfifokeczol-3-ilo)-1-piaeoydyny1oeety1b (10,58 g, 34,6 wwoI),
15% N-OH (100 wl) i etanolu (100 wd) ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 4 godziny. Roztwór ochłodzono (około 5°C) i zobojętniono HCl do pH około 7. Etanol bebnięto pod zwniej szonyw ciśnieniem. Wodny roztwór zclkclizowcno NCHCO3 i ekstrahowcno DCM (2 x 200 wl). Roztwór DCM przemyto sol-nką i osuszono ncd MgSO4, po czyw oOp-oowcno otrzymując bi-łe ciało stcłz, 6,88 g (75%). Próbkę (2,03 g) rozab-zczono w etanolu i potr-ktow-no kwcsew fumarowym (660 wg, 1,0 równoważnika). Krystalizację indukowano kuop1-wi eteru izopropylowego otrzymując białawe kryształy, 1,43 g, tewp. topnienia 159-161°©
Anclizc:
Obliczono dlc CnHpFNĄ · 0,5C4H4O4: 59,62% C 5^94% H 8,559% N
Znaleziono: 59,55% C 5,995/% H 8^^5%N
Przykład 26 fumcrcn dek-ni-nu 2-[4e(6ef1uooo-1,2ebenzizoksazo1e3-i1o)-1-piperydyny1o]ety1u
Mizszcninę 2e(4e(6fluoro-1,2-benzizoksa:fol-3-ilo)-1-piperydyny1o]zt-no1u (1,6 g, 5 wmol) i trietylocwiny (800 g, 8 wmol) w chloroformie (100 wl) potr-ktow-no chlorkiem OzC-ioiIu (1,3 g, 7,2 wmol) kropl-mi w temperaturze pokojowej. Mieszaninę wieszano przez 4 godziny. Rofpb-faza1nik usunięto pokost-wiając surowe ciało stałe. Rofpu-kczono je w mcłej ilości DCM (15 wl) i prze-ąckono. Roztwór zctężono. Krystalizację indukowano dodawcnizw kropli eteru, wydajność 1,97 g, tewp. topnienie 109-110°C.
Ancliza:
Obliczono dlc C24H35FN2O3 · C4H4O4: 62,90% C 7,355% H 5,22% N
Znelzziono: 62,93% C 7,30% H 5/4% n
Przykład 27 lumcrcn kcrb-mini-nb NN-dietylo^- [4-(6-fl uoro-1,2-benkizokeefo1e3 -ilo)-1 -piperydynyło]etyłu
Do wiesz-niny 2e(4e(6ef'1boro-1,2-benzizoksazole3-ilo)-1-piperyOyny1o]etcno1 (1,6 g, 6 wmol) i t-but-no1-nb potasu (850 mg, 7,6 mmol) w THF (100 wl) Oodcno kropl-mi w temperaturze pokojowej chlorek diety1ok-obawy1b (1,03 mg, 7,5 wmol). Mieszaninę wieszano przez 4 godziny. Następnie zctężono jądo surowego cicła stałego. Rokpuekcfono je w DCM i oczyekczono wetodą kolumnowej chromatografii rzutowej (Sorbsil C30, 25 g, tlucj- mieszaniną DCM i MeOH). Tek ockyezckony produkt, jasnej olej (2,2 g, 91%) oozauszczono w etanolu i potr-ktoweno roztworem kwasu fumarowego (690 mg, 1,0 równoważnik-) w etanolu (15 wl). Krystclikacja po ochłodzeniu dcłc 2,15 g białych kryształów, temp. topnienia 133-135°©
Anclizc:
Obliczono dlc C^IFNA · C4H4O4: 57,61% C 6,31%H 8,76% N
Znaleziono: 57,49% C 6,25% H 8,54% N
Przykład 28 hzmifumarcn 2- 1,2-benzizok-ezo1-3 -ilo)-1 -piperydynylojetyloeminy (A) ftalimit- 2-[4-(6-fluorOfl,0oden2zo tnsazo l-eailo)-l-piρerydynylo]yly1o
Ftelimid 2-[4-(6-f1boro-1,2-benkizokscfol-3-ilo)-1-piperydyny1o]ety1u otrzymano jak w puzykłeOzie 16.
176 230 (B) hemifumaran 2a[4-(2-fiuoro-1,2rbenzizbk.nazol-3ailol-3 -{lo)e1\^^;^^ieyyj]e^nyloaenin^ Mieszaninę ftalimidu 2- {4-(refłuoro-1,2-benzizoksazol-3-iio)-1 epipkyydyny1o]kty1o (4,6 g, 11,7 mmol) i monohydratu hydrazyny (1,17 g, 23,4 mmol) w metanolu (50 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez noc. Na koniec reakcji usunięto metanol pozostawiając surowe ciało stałe. Zmieszano je z wodą(150 ml) i zakwaszono HCl do pH = 2. Odsączono składniki nierozpuszczalne. Wodny roztwór zalkalizowano 50% NaOH i ekstrahowano DCM (2 x 250 ml). Roztwór DCM przemyto solankąi osuszono nad MgSO4. Rozpuszczalnik usunięto otrzymując bezbarwny olej, 2,12 g. Potraktowano go kwasem fumarowym (935 mg, 1,0 równoważnika) w etanolu. Wykrystalizowała sól, 0,99 g, temp. topnienia 198-200°C. Później zebrano drugi rzut, 0,73 g (temp. topnienia 198-200°C).
Analiza:
Obliczono dla C^F^O · 0,5C4H4O4: 59,80% C 6,27% H 11,07% N Znaleziono: 59,51% C 6,35% H 11,33%N
Przykład 29 fumaran dekanamidu 2- {4-(6-fluoro-1,2-bknziaoksazołe3 -i1o)-1epiperydyny1o]eny1u Do mieszaniny 2-{4-(6-fluoro-1,2-ibetnaizoksaaol-3-ilo)-1epipkyydynyło]etγło4miny (1,49 g,
5.5 mmol) i trietyloaminy (1,0 g, 10 mmol) w chloroformie (50 ml) dodano chlorek dekanoilu (1,26 g, 6,6 mmol) w temperaturze pokojowej. Mieszaninę mieszano przez 3 godziny w temperaturze pokojowej. Rozpuszczalnik usunięto pozostawiając surowe ciało stałe. Oczyszczono je metodą chromatografii rzutowej (SiO2,20 g, elucja roztworem MeOH (0-3%) w DCM). Frakcje zawierające czysty produkt zebrano i zatężono otrzymując 2,3 g oleju. Olej ten przekształcono w fumaran działając kwasem fumarowym (655 mg) w etanolu. Etanol zatężono do małej objętości i dodano 3 objętości eteru izopropylowego. Całość mieszano przez noc dla spowodowania krystalizacji. Zebrano ciało stałe, 1,83 g (60,5%), temp. topnienia 108-110°C.
Analiza:
Obliczono dla C24H36FN3O2 · C4H4O4: 63,02% C 7,56% H 7,,7%N Znaleziono: 62,22% C 7,58% H 7,66% N
Przykład 30 fumaran acetamidu 2-{4-(6-fluoro-1,2-belnzizoksazol-3-ilo)-l-piperydynyło]ktyłu Do mieszaniny 2-{4e(6efluoro-1,2-benziaoksαΌl-3-iło)-1epiperydynyło]etyło4miny (2,56 g, 9,7 mmol) i trietyloaminy (1,45 g, 14,5 mmol) w DCM (50 ml) dodano kroplami chlorek acetylu (1,0 g, 12,7 mmol) w temperaturze pokojowej. Mieszaninę mieszano przez 4 godziny w temperaturze pokojowej. Rozcieńczono ją DCM i przemyto solanką. Roztwór organiczny osuszono nad MgSO4 i zatężono do surowego oleju. Olej ten oczyszczono metodą chromatografii rzutowej na kolumnie z żelem krzemionkowym (SiO2,20 g, elucja roztworem (0-2%) CH3OH w DCM). Otrzymany tak czysty produkt ważył 1,36 g (46%). Przekształcono go w fumaran działając kwasem fumarowym (517 mg) w etanolu. Rekrystalizacja z etanolu dała białe kryształy o masie 1,53 g, temp. topnienia 132-133°%
Analiza:
Obliczono dla CUH20FN3O2 · C4H4O4: 57,000% C 5,74% H 9,97% N Znaleziono: 57,05% C 5,85% H 9,95% N
Przykład 31 fumaran 2e{4e(refluoro-1,2-bknaizok.sazoł-3-ilo)-1epipkyydynyło]kΐylo-karbami.ni4nu metylu
Mieszaninę 2e{4e(6ef1uoyoe1,2-bknziaoks4ao1-3-ilo)-1-piperydyny1o]-etyłoaminy (2,0 g,
7.6 mmol) i trietyloaminy (1,0 g, 10 mmol) w DCM (50 ml) potraktowano kroplami chloromrówczan etylu (860 mg, 9,12 mmol) w temperaturze pokojowej. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę. Rozcieńczono ją DCM i przemyto solanką. Roztwór organiczny osuszono nad MgSO4 i zatężono do surowego oleju. Olej ten oczyszczono metodą chromatografii rzutowej na kolumnie
176 230 z żelem krzemionkowym (28 mg Sorbsilu C-30, elucja DCM i MeOH/DCM). Otrzymany tak czysty olej ważył 2,34 g. Przekształcono go w fumaran działając kwasem fumarowym (814 mg, 1,0 równoważnika) w etanolu. Krystalizację indukowano dodawaniem kropli eteru izopropylowego, wydajność 2,31 g, temp. topnienia Ϊ63-165°Ο.
Analiza:
Obliczono dla C^F^O, •C4H4O4: 54,92% C 5,53% H 9,61% N
Znaleziono: 54,49% C 5,45% H 9,24% N
Przykład 32 fumaran (S)-(+)-3-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazol-3-ilo)-1-piperydynylo]-2-mjtylo-1-propanolu
Mieszaninę 4-(8-fluoro-1,2-benzizoksazol-3-ilo)-1-piperydyny (7,2 g, 32,7 mmol), (S)-(+)-3-bromo-2-metylo-1-propanolu (5,0 g, 32,6 mmol), RCO, (7,19 g, 52 mmol) wacetomtrylu (250 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicązwrotnąprzez noc. Odsączono składniki nierozpuszczalne. Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem i surową pozostałość oczyszczono metodą chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym (SiO2, 84 g, elucja 1% CH3OH w DCM) otrzymując związek docelowy w postaci białawego ciała stałego. Próbkę 1,7 g przekształcono w fumaran działaniem kwasem fumarowym (710 mg) w etanolu. Rekrystalizacja z etanolu dała 1,74 g białych kryształów, temp. topnienia 119-121°C.
Analiza:
Obliczono dla C20H25FN2O6 58,82% C 6,17% H 6,86% N
Znaleziono: 58,81% C 6,24% H 6,76% N
Przykład 33 diffmaπm4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazol-3-ilo)-1-[3-(1-piperydynylo)propylo]piperydyny
Mieszaninę 4-(6-f^^o:^i^^1,2-benzizoks^ol-3-ilo)pip^irydyny (3,0 g, 13,6 mmol), chlorowodorku N-(3-chloropropylo)piperydyny (4,05 g, 20,4 mmol), K2CO3 (6g, 43,4 mmol) i wodorosiarczanu tetrabutyloamoniowego (katalizator transportu międzyfazowego, 2,3 g) w acetonitrylu (100 ml) i wodzie (15 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotnąprzez 16 godzin. Mieszaninę przemyto solankąi rozdzielono warstwy. Roztwór organiczny zatężono. Surowy produkt (6,4 g) oczyszczono metodąchromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym (55 g, Sorbsil C-30, elucja 2% CH3OH:0,5% DEA w DCM). Tak oczyszczony olej (4,5 g) potraktowano kwasem fumarowym (1,6 g) w etanolu. Zebrano ciało stałe, 3,1 g, temp, topnienia 178-181°C. Rekrystalizacja z etanolu dała 2,28 g białych kryształów, temp. topnienia 190-192°C.
Analiza:
Obliczono dla C20H24FN3O · 2C4H4O4. 58,22% C 6,28% H 7,27%N
Znaleziono: 58,39% C 6,36% H 7,34%'N
Przykład 34 difumaran 1-(3 -dimetyloaminopropylo)-4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazol-3 -ilo)piperydyny
Mieszaninę 8-flforo-3-(4-piperydynykt)-1,2-benzizoksazolu (3,05 g, 13,8 mmol), chlorowodorku chlorku 3-d.imetyloaminopropylu (3,4 g, 21 mmol), K2CO3 (6,2 g, 45 mmol) i wodorosiarczanu tetrabutyloamoniowego (katalizator transportu międzyfazowego, 1,5 g) w acetonitrylu (100 ml) i wodzie (50 ml) ogrzewano w temperaturze 60°C przez noc. Wodną fazę oddzielono i usunięto acetonitryl pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość ekstrahowano DCM. Roztwór organiczny przemyto wodąi solankąi osuszono nad MgSO4. Rozpuszczalnik usunięto i surowy produkt (4,3 g) potraktowano kwasem fumarowym (1,58 g, 1,0 równoważnika) w rozcieńczonym etanolu. Zebrano kryształy, 2,53 g, temp. topnienia 192-194°C. Rekrystalizacja z etanolu dała 2,08 g białych kryształów, temp. topnienia 194-195°C.
176 230
Analiza:
Obliczono dla C^^F^O · 2C4H4O4: 55,86% C 6,00% H 7,82% N
Znaleziono: 56,111/oC 5,94% H 7,86% N
Przykład 35 fumaran (R)-(-)-3 - [4-(6-fłuoro-1,2-benzizoksazol-3 -ilo)-1 -piperydynylo]-2-mctylo-1 -propanolu
Mieszaninę 4-(6-fluorυ-1,2-benzizoksuzol-3-ilo)-9 -piperydyny (14,5 g, 65 mmol), K2CO3 (10 g, 72 mmol), (R)-(-)-3-bromo-2-metylo-1-propanolu (10 g, 65,3 mmol) i wodorosiarczanu tetrabutyloamoniowego (1,27 g, katalizator transportu międzyfazowego) w acetonitrylu (300 ml) i H'O (5 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotnąprzez 6 godzin. Mieszaninę ochłodzono i rozpuszczalnik usunięto w wyparce obrotowej. Pozostałość ekstrahowano chlorkiem metylenu (DCM) i odsączono składniki nierozpuszczalne. Po zatężeniu ekstraktu surowy produkt oczyszczono metodą chromatografii rzutowej na kolumnie z żelem krzemionkowym (SiO', 150 g, elucja DCM, 11,:2% CH3OH w DCM, 1,61). Oczyszczona substancja ważyła 17 g (89%). Próbkę do testu przygotowano działając na próbkę (2,28 g) kwasem fumarowym (953 mg) w etanolu. Kryształy powstawały w czasie dodawania eteru izopropylowego. Zebrano je i osuszono, 1,84 g, temp. topnienia H4-115OC.
Analiza elementarna:
Obliczono dla C^F^O' · C4H4O4: 58,82% C 647% H 6.86% N
Znaleziono: 58,488% c 6j0g% H 6,57% N
Przykład 36
6-fluoro-3-[1-[3-[(1H-indol-5-il)oksy[propylo]-4-piperydynyio]-1,2-benzizoksaz:ol
Mieszaninę 6-fluoro-3-(4-piperydynylo)-1,2-benzizoksazolu (2,6 g, 11,8 mmol), K2CO3 (1,6 g, 11,6 mmol), KI (200 mg), 5-(3-chloropropoksy)indolu (2,2 g, 10,5 mmol) i CH3CN (100 ml) mieszano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną w atmosferze azotu przez 18 godzin. Ochłodzoną mieszaninę wylano do H'O i wodną mieszaninę ekstraktowano EtOAc. Ekstrakt EtOAc przemyto dwukrotnie H'O, dwukrotnie solanką i po osuszeniu MgSO4 rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując 5,1 g ciemnego oleju. Olej oczyszczono metodą preparatywnej chromatografii HPLC (Waters Associates Prep LO/system 500 z wykorzystaniem 2 kolumn z żelem krzemionkowym, eluując 4% MeOH-CH'Cl') i otrzymując 2,65 g (65%) beżowego ciała stałego. Rekrystalizacja z etanolu dała 2,2, g (54%) beżowego proszku, temp. topnienia 998-121θC.
Analiza:
Obliczono dla C2^H24FN3O': 70,21% C 6115% H 10,68% N
Znaleziono: 6f9^0%Q 6211% H 10,78% N
Przykład 37
6-fluoro-3-[1-[3-[(1H-indol-4-il)oksy]propylo]-4-piperydynylo]-1,2-benzizoksuzol
Mieszaninę 6-fluoro-3-(4-piperydynylo)-1,2-benzizoksazolu (3,5 g, 16 mmol), K2CO3 (2,2 g, 16 mmol), KI (200 mg), 4-(3-chloropropoksy)indolu (3,0 g, 14 mmol) i CH3CN (100 ml) mieszano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną w atmosferze azotu przez 7 godzin i w temperaturze pokojowej przez 68 godzin. Ponownie ogrzewano w temperaturze wrzenia przez 5 godzin, po czym chromatografia cienkowarstwowa TLC wykazała nieukończonąreakcję. Dodano K2CO3 (0,5 g, 4 mmol) i mieszano całość w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 17 godzin. Ochłodzoną mieszaninę wylano do H'O i wodną mieszaninę ekstraktowano EtOAc. Ekstrakt organiczny przemyto H'O, nasyconym roztworem NaCl i po osuszeniu MgSO4 rozpuszczalnik usunięto otrzymując 5,7 g beżowego ciała stałego. Produkt oczyszczono metodą preparatywnej chromatografii HPLC (Waters Associates Prep LC/system 500 z wykorzystaniem 2 kolumn z żelem krzemionkowym, eluując 4% MeOH-CH2Cl2 i otrzymując 3,4 g (61%) beżo40
176 230 wego ciała stałego. Dwie kolejne rekrystalizacje z EtOH doła 2,3 g (41 %) białego proszku, temp, topnienia 129-131°C.
Analizo:
Obliczono dla Ci3H28FN3O2: 70,21% C ό,,ή,όΗ 10,68% N
Znaleziono: 69,90% C 6,,5%H 10,65% N
Przykład 38 hemifumaran y-fluoro-3 - [ 1- [3 - [(6-metoksy-1 H-indol-ityoksyjpropy lo] ^-piperydynylo] -1,2-b2szizok3azol
Mieszaninę 6-Πuoro-3-(4-piperydysρkl)-1,2-b2nzizoksazolu (3,0 g, 14 mmol), 5-(3-chloropropok3p)-6-metok3pindolu (3,0 g, 13 mmol), K2C(O (2,1 g, 14 mmol), KI (200 mg) i C'TJ3CN (150 ml) mieszano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną w atmosferze azotu przez 48 godzin. Ochłodzoną mieszaninę wylano do H2O i wodną mieszaninę ekstrahowano EtOAc. Ekstrakt EtOAc przemyto H2O i solanką i osuszono sod MgSC/. Usunięcie rozpuszczalnika pod zmniejszonym ciśnieniem dało 5,6 g ciemnego oleju. Olej oczyszczono metodą prepar-otywnej chromatografii HPLC (Waters Associates Prep LC/system 500 z wykorzystaniem 2 kolumn z żelem krzemionkowym, eluując 2% .EĘNH-EtOAc) otrzymując 2,5 g (47%) beżowego ciała stałego. Rekrystalizacja z EtOH dała 2,0 g białawego proszku. Próbkę 1,8 g (4 mmol) rozpuszczono w ciepłym EtOAc i dodano kwas fumarowy (0,5 g, 4 mmol). Całość mieszono w temperaturze około 40°C przez 30 minut i pozwolono jej się ochłodzić stopniowo do temperatury pokojowej. Powstały hemifumaran zebrano i osuszono otrzymując 2,0 g. Produkt przekrystalizowano z EtOH otrzymując 1,5 g (25%) jasnobeżowego proszku, temp. topnienia 186-188°©
Analiza:
Obliczoso dla CirHi8FN3O3: 64,84% C 5,87% H 8,37% N
Znaleziono: 64,22% C 5,85%H 8,55% N
Przykład 39 fumaran octanu (R)-(-)-3-[4-(6-fluoro-E2-benzizok3azoE3-ilo)-1 -piperydpnplo]-2-metplo-1 -propylu
Do mieszaniny (R)-(-)-3-[4-(6-fluoro-1,2-beszizok3azol-3-ilo)-1-pip2rpdpnplo]-2-metylo-1 -proposolu (3,2 g, 11 mmol), trietyloaminy (3,2 g, 11 mmol) w DCM (100 ml) dodano kroplami chlorek acetylu (890 mg, 11,3 mmol) w temperaturze 0°C. Mieszaninę mieszono w temperaturze pokojowej przez 4,5 godziny. Rozpuszczalnik usunięto w wyparce obrotowej. Chlorowodorek trietyloaminy przesączono stosując małąobjętość DCM. Surowy produkt rozpuszczony w DCM oczyszczono metodą chromatografii rzutowej na kolumnie (SiO2, 30 g, elucja DCM i 1% CH3OH w DCM). Tok oczyszczony olej ważył 2,11 g (58%). Olej potraktowano roztworem kwasu fumarowego (695 mg, 1,0 równoważnika) w etanolu otrzymując fumaran. Rekrystalizacja z etanolu i eteru izopropylowego dała białe kryształy, 2,09 g, temp. topnienia 118-120°C.
Analiza:
Obliczoso dla ·C8H8O8: 58,66% C 6,04% H 6,22% N
Znaleziono: 58,53% C 6,76% H 6,91% N
Przykład 40 fumaran 3-[4-(6-Πιιοιό-1,2-benziz;ok3azol-3 -ilo)-1 -pipeiydynylo]-2,2-dimetylo-1 -propanolu
Mieszaninę 4-(y-fluoro-1,2-benzizoksazol-3-ilo)-1-piperpdρnρ (3,0 g, 13,6 mmol), K2CQ3 (12,5 g, 17,5 mmol), 3-bromo-2,2-dimetylo-1-propanolu (3 g, 21 mmol, 1,5 równoważnika), wodorosiarczanu tetrabutyloamosiowego (1 g, katalizator transportu międzyfazowego) w wodzie (5 ml) i a-2tositIplu (150 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia pod -hłodni-ą zwrotną przez 43 dsi. Chromatografia cienkowarstwowa wykazała siewielkąplamę spodziewanego produktu. Mieszaninę roz-i2ń-zoso EtOAc (400 ml) i przemyto solanką. Roztwór organi-zsp osu176 230 szono i zatężono otrzymując ciemnobrunatną mieszaninę. Surową mieszaninę oczyszczono ostrożnie metodą chromatografii rzutowej (SiO2,95 g dla otrzymania osuszonego surowego produktu, 260 mg, (6%) w postaci oleju. Olej przekształcono w fumaran działając kwasem fumarowym (98,5 mg, 1,0 równoważnika) w etanolu. Rekrystalizacja z etanolu z eterem dała 210 mg białych kryształów, temp. topnienia 144-145°C.
Analiza:
Obliczono dla C17H23FN2O2 -C4H4O4: 59/00% C 6,44% H 6,63% N Znaleziono: 59,52% C 6,38% H 6,52% N
Przykład 41 fumaran tiooctąnu 2-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazol-3-ilo)-1 -piperydynylo]etylu Do mieszanego w temperaturze 0°C roztworu trifenylofosfiny (13,3 g, 0,05 mol) w THF (150 ml) dodano kroplami azodikarboksylan diizopropylu (10,2 ml, 0,05 mol). Po mieszaniu w temperaturze 0°C przez 0,5 godziny dodano kroplami roztwór 6-fluoro-3-[l-(2-hydroksyetylo)-4-piperydynylo]-1,2-benzizoksazolu (8,5 g, 0,032 mol) i kwasu tiooctowego (10,2 ml, 0,14 mol) w DMF (35 ml). Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 16 godzin, następnie zatężono w temperaturze 60°C pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując czerwony olej. Olej utarto z H2O i poddano chromatografii rzutowej na żelu krzemionkowym, eluując najpierw CH2C12, a następnie 10% MeOH w CRCfy Odpowiednie frakcje zatężono otrzymując 16,5 g oleju. Olej utarto z Et2O i ciało stałe (produkty uboczne reakcji) odsączono. Przesącz potraktowano kwasem fumarowym (4,3 g), i otrzymano 7,2 g soli fumarowej pożądanego produktu w postaci białawego ciała stałego. Sól przekrystalizowano z EtOAc i dwukrotnie z EtOH otrzymując 1,0 g (7%) tiooctanu w postaci białawego ciała stałego, temp. topnienia 118-120^.
Przykład 42
N-[2-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazol-3-ilo)-1-piperydynylo]etylo-4,5-dichloroftalimid Mieszaninę 2-[4-(6-fluoro--,2-benzizoksazol-3-ilo)---piperydynylo]etyloaminy (2,83 g,
10,7 mmol) i bezwodnika 4,5-dichloroftalowego (2,56 g, 10,7 mmol, 1,1 równoważnika) w chlorku metylenu (100 ml, DCM) mieszano przez 2 godziny, po czym wytrąciło się białe ciało stałe, a chromatografia cienkowarstwowa wykazała zanik substratu. Rozpuszczalnik usunięto i surowe ciało stałe wprowadzono na kolumnę do chromatografii rzutowej (28 g, SiO2, Sorbsil C-30, elucja 1 % MeOH w DCM, 0,5% NH4OH dodano pod koniec elucji). Tak oczyszczona substancja ważyła 2,26 g i miała postać białych kryształów. Dwukrotna rekrystalizacja z dużej ilości gorącego etanolu (400 ml) dała 1,57 g białych błyszczących kryształów, temp. topnienia 132-134°C.
Analiza:
Obliczono dla C22H18Cl2FN3O3: 57,16% C 3,92% H 9,()9% N
Znaleziono: 57,13% C 3,63% H 8,933/oN
Przykład 43
N- [2- [4-(6 - ffuo ro -1,2-benzizotiazol-3 -ilo)-1 -piperydynylo] etylo] ftalimid
Mieszaną mieszaninę 6-fluoro-3-(4-piperydynylo)-1,2-benzizotiazolu (4,72 g, 0,02 mol), węglanu potasu (4,14g, 0,03mol) i N-(2-bromoetylo)ftalimidu (6,35 g, 0,025mol) w 200 ml acetonitrylu ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicązwrotnąprzez 4 godziny. Ciała stałe odsączono i przesącz zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono chromatograficznie na żelu krzemionkowym otrzymując N-[2-[4-(6-fluoro-l,2-benzizotiazol-3-ilo)-1 -piperydynylo]etylo]ftalimid
Przykład 44
N-[2-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazol-3-ilo)-1-piperydynylo]etylo]-3,6-dichloroftalimid Mieszaninę 2-[4-(6-fluoro--,2-benzizoksazol-3-ilo)---piperydynylo-etyloaminy (2,44 g,
9,24 mmol) i bezwodnika 3,6-dichloroftalowego (2,01 g, 9,27 mmol) w dichlorometanie (DCM, 50 ml) mieszano w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę. Wytrąciło się białe ciało stałe, a chromatografia cienkowarstwowa mieszaniny reakcyjnej wykazywała nieobecność aminy. Roz42
176 230 puszczalnik usunięto i białe ciało stałe słabo rozpuszczalne w DCM wprowadzono na kolumnę do chromatografii rzutowej (SiO2,30 g) i eluowano roztworem 1% CH3OH w DCM. Tak otrzymany żądany produkt ważył 2,29 g (54%). Rekrystalizacja z gorącego etanolu dała 2,15 g białych kryształów, temp. topnienia 163-164°C.
Analiza:
Obliczoi^o^iaC22H1gCl2FN3O3: 57ι29% C 3,92% H 9,09% N
Znaleziono: 87ι26% C 3,64% H 9,13% N
Przykład 45
N-[2-[4-(6-fluoiro-1,2benzinoksanol-3 -ilo)-1 piper4d4n4lo]et4lo]-4-chloudf0tlimld Mieszaninę 2[4(9-fluoro-1,2-benzizdksazol-0-llo)-2pipery0yaylo]etylotmlay (2,63 g,
0ι31 mol) i bezwodnika 4-chloroftalowego (1,82 g, 3ι32 mol) w dichlorometanie (W0 ml) mieszano w temperaturze pokojowej przez 3 godziny. Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość oczyszczono metodą chromatografii rzutowej. Produkt oczyszczono dalej przez rekrystalizację otrzymując N-[2-[4(6-fluoro-1ι2-beazinok,saz.ol-3-ilo)-1-pipeuydya4lr]et4lo]4-chloroftalimid.
Przykład 46
N-[2- [4-(6-0 uoro-1 ι2benninoksanol-3 -ilo)-1 piperyd4nylO]etylo]3 -fluoroftalimid Mieszaninę 2[4(6fluoro-2ι2-be.azizoksazol-3-ilo)-1-piperydya4lo]etyldaminy (2,37 g,
8,98 mmol), kwasu 3-fluoroftalowego (1,82 g, 9,9 mmol) i 0icykloheks4lokarbodiimi0u (DCC, 5,5 g, 22,7nunol, 2,6 ró\wn>wctżnkatw diiChoromeeotae (DCM, 255 mlOmieeznaa w tempeeraurze pokojowej przez 18 go0nia. Odsączono ^aa^Oc saaee . Rozwóc orgMcerny aatżóono. Pozostałość oczyszczono na kolumnie do chromatografii rzutowej (SiO2, 50 g, elucja 1% CH3OH:99% DCM, 1,41,2-6% CH3OH:DCM, 11). Tak otrzymany żądany produkt ważył 2,64 g (71%) i miał postać białawego ciała stałego. Rekrystalizacja z gorącego etanolu dała 1,41 g białych kryształów, temp. topnienia 142-143°C.
Analiza:
Obliczono dla C^RJ/N-A: 64,22% C 4,66% H 10^P/.N
Znaleziono: 64,11% C 4,70% H 10,44% N
Przykład 47 ^[244-(6-(^010-1 ^-benzizoksazoł-S-ilo)-1 pipery04n4lo]et4lo-4-fluouoftalimid Mieszaninę 2-[4(6fluoro-1ι2-benzizoksazrl-3-ilo)-2piperyd4nylo]etyloamiay (2,63 g,
0,01 mol) i bezwodnika 4-fluoroftalowego (1,83 g, 3ι311 mol) w dichlorometanie O^ ml) mieszano w temperaturze pokojowej przez 4 godziny. Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałe ciało stałe oczyszczono metodąchromatografii rzutowej. Produkt oczyszczono dalej przez rekrystalizację otrzymując N-[2[Z(6fluoro-1,2-beazizoksazol-3-ilo)-1-piper4dyn4lo]et4lo-4-fluouoί0αlimid.
Przykład 48
N-[2-[4-(6-fluoro-2ι2benzizoksazol-3-ilo)-1piper4dyn4lo]et4lo-4met4loftalimi0 Mieszaninę 2-[4-(9fluoro-1,2-bennizoksazdl-3-ilo)-2-pipery0ynylo]et4loamm4 (2,44 g,
9,24 mmol), bezwodnika 4-me4/loftaloo·ego (1,7 g, 10,,8 mmol) i dicykloheksylokarbodiimidu (2,1 g, 1,0 mmol) i dichlorometanie (DCM, 100 ml) mieszano w temperaturze pokoj owej przez 2 godziny Odsączono ciało stałe. Roztwór DCM zatężono do surowego ciała· stałego. Oczyszczono go na kolumnie do chromatografii rzutowej (35 g, SiO2, Sorbsil C-30, elucja 1% CH3OH w 99% DCM). Tak oczyszczona substancja ważyła 1,0 g (26%) i miała postać białego ciała stałego. Rekrystalizacja z gorącego etanolu dała 665 mg kryształów, temp. topnienia 138-243°C.
Analiza:
Obliczono dla C23H22FN3O3: 67,80% C 5444% H
Znaleziono: 67,67% C 5,48% H 1130% N
176 230
Przykład 49
N-[2e{4e(6-fluoro-1,2ebknaiaoks4aoł-3-i1o)-1epiperydynylo]ktyl2e4emktoksyft4limid
Mieszaną mieszaninę 2- {4-(6efluoro-1,2-be.nziaoksazoł-3-i1o)-1 -piperydynylo]etyloaminy (2,63 g, 0,01 mol) i bezwodnika 4emetoksyft4łowego (1,78 g, 0,01 mol) w dichlorometanie (100 ml) mieszano w temperaturze pokoj owej przez 3 godziny. Rozpuszczalnik usunięto następnie pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałą substancję oczyszczono metodą chromatografii rzutowej. Produkt oczyszczono dalej przez rekrystalizację otrzymując N-{2-{4e(6ef1uoro-1,2ebenaiaoks4zol-3-ilo)-1 -piperydynylo [etyło-4-met2ksyftałimid.
Przykład 50
N-{2-{4-(6-fluoro-1,2ebknaiaoksaao1e3ei1o)-1epiperydynylo]ktylo-4-nitΓoftalimid
Mieszaną mieszaninę 2- ^-(ó-fluoro-1,2ebenzizoks;4aol-3-ίlo)e1 -piperydyny1o]eny1oaminy (2,63 g, 0,01 mol) i bezwodnika 4enitϊoft4l2wego (1,93 g, 0,01 mol) w dichlorometanie (200 ml) mieszano w temperaturze pokojowej przez 3 godziny. Rozpuszczalnik usunięto następnie pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałą substancję oczyszczono metodą chromatografii rzutowej. Produkt oczyszczono dalej przez rekyysta1izacjęNe{2e{4e(6-fłuoro-1,2-benaiaoksaao1-3 -ilo)-1 epipkrydyny1o]ety1o-4enitrof41imid.
Przykład 51 fumaran 4e{4e(r-fluoro-1,2ebknziaoksazo1e3-i1o)-1epipkyydynyło]-2-mety1oe2ehydroksybutanu
Do roztworu 3-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksaao1-3ei1o)e 1 -pipey dy nyło]propionianu (3,21 g, 10 mmol) w tetrahydrofuranie (THF, 100 ml), dodano kroplami w ciągu 15 minut w temperaturze pokojowej w atmosferze azotu bromek metylomagnezowy (10 ml, 30 mmol, roztwór 3 M w eterze). Powstałą mieszaninę mieszano przez 16 godzin. Hydro1ia2wan2 jąnastępnie powoli wodnym roztworem NH4CL Roztwór THF rozcieńczono EtOAc (300 ml), potem przemyto wodą i solanką. Roztwór organiczny oddzielono i osuszono nad MgSO4. Po usunięciu rozpuszczalnika surowy produkt oczyszczono metodą chromatografii rzutowej (25 g, SiO2, elucja 1% CH3OH:99% DCM). Tak otrzymana substancja ważyła 2,36 g (77%) i miała postać białych kryształów. Przekształcono go w fumaran działając kwasem fumarowym (895 mg) w etanolu. Rekrystalizacja z etanolu dała białe kryształy, 2,47 g, temp. topnienia 156-158°%
Analiza:
Obliczono dla C17H23FN2O2 · C4H4O4: 59,70% C 6,44% H 6,63% N
Znaleziono: 59,40% C 6,27% H 6,28% N
Przedmiotem wynalazkujest więc grupa związków chemicznych zdolnych do wywoływania skutków antypsychotycznych, które mogą też wpływać zbawiennie na negatywne objawy schizofrenii. Ponadto wiele z tych związków wykazuje amniejsaonątendkncję do wywoływania ekstrapiramidalnych skutków ubocznych u ssaków.
176 230
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 6,00 zł.

Claims (10)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób wytwarzania związków heteroarylopiperydynowych o poniższym wzorze ogól-
    nym (1) Y— / \ N-(Ri>—(Y2) w którym Y oznacza atom wodoru lub chlorowca; Ri oznacza R20, R2i lub R22 w których
    R20 oznacza -(CH2)n- w którym n oznacza 2, 3,4 lub 5, albo -(CH^ń w którym n' oznacza 1,2, 3,4, lub 5;
    R21 oznacza -CH2-CH=CH-CH2-,
    -CH2-CH=CH-CH2-CH2-, lub
    -CH2-CH2-CH=CH-CH2- przy czym wiązanie -CH=CH-jest cis lub trans;
    R22 oznacza R20 lub R21 w których jeden lub więcej niż jeden atom węgla R20 lub R21 jest podstawiony przez co najmniej jedną liniową grupę alkilową Ci^;
    Y2 jest wybrany z grupy składającej się z:
  2. (2) w którym R3 oznacza wodór lub niższą grupę alkoksylową, a R2o oznacza -(CH2)n-;
  3. (3) w którym R4 oznacza wodór lub niższą grupę alkoksylową, a R20 oznacza -(CH2)n-;
  4. (4)
    O
    176 230 w którym R4' oznacza R4 lub grupę -C(=)-niższoalkilową, a R20 oznacza -(CH2)n'-;
  5. (5) w którym jeden z Xy lub Xz oznacza -C(=O)- a drugi oznacza -CH2-; R' oznacza R4 lub niższą grupę alkoksylową, a R20 oznacza -(OH^-;
  6. (6)
    R4 w którym R4' oznacza R4 lub grupę -C(=O)niższoalkilową, a R20 oznacza -(CH2n-; (7) w którym R4 oznacza niższą grupę alkilową, niższą grupę alkoksylową, chlorowiec lub grupę nitrową; q oznacza 1 lub 2; a R20 oznacza -(CH2nS (9) (R)m
    -MO w którym Q2 oznacza -S- lub -NH-; R oznacza wodór, niższą grupę alkoksylową, niższągrupę alkoksylową, hydroksylową, lub -C(=O)-alkilową; m oznacza 1lub 2, a R20 oznacza -(CH2n-;
  7. (10) w którym R20 oznacza -(CRR;
  8. (11) -O-R]2 w którym R12 jest wybrane spośród wodoru, niższej grupy alkilowej, grup -C(=O)-(C1.I2 prosty lub rozgałęziony alkil), lub grupy -C(=O)-NRl3Ri4, w której R3 jest wybrany spośród wo4 doru lub grup alkilowych Ομΐ2; R14jest wybrany spośród wodoru i grup alkilowych CM2, a R20 oznacza -(CH2)n-;
  9. (12) -NR18R19 w którym RMjest wybrany spośród wodoru, prostych lub rozgałęzionych grup alkilowych Cu2 grupy -C(=O)-O-(CM2 alkil), i grupy -C(=O)-(CW2 alkil); a
    RMjest niezależnie wybrany spośród prostych lub rozgałęzionych grup CH2 alkilowych, grup -C(=O)-O-(Cii2 alkil) i grup -C(=O)-(Ci_i2 alkil), albo całe ugrupowanie NR^R^ tworzy strukturę pierścienia wybranego spośród piperydynylu, morfolinylu lub piperazynylu, a R20 oznacza -(CH2n-;
  10. (13) -S-R1 w którym R^' oznacza wodór, niższą grupę alkilową, lub grupę -C(=O)-alkilową, a R20 oznacza -(CH2)n-;
    jego wszystkich geometrycznych, optycznych i stereo izomerów, lub farmaceutycznie dopuszczalnych addycyjnych soli z kwasami, znamienny tym, że poddaje się reakcji związek (14) w którym Y ma znaczenie wyżej podane, w warunkach alkilacji ze związkiem o wzorze (15) Hal-(R^)-(Y2) w którym Ri i Y' mująznaczeniu wcześniej podane a Hal oznacza chlor, brom,jod, albo ekwiwalentną grupę opuszczającą którąjest metanosulfonyloksyl (mezyloksyl).
    2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania 6-fluoro-3 - [ 1-[3 - [(5 -metoksy-1 H-indol-6ilo)oksy]propylo-4-piperydynylo)-1,2-benzizoksuzolu poddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący 6-(3-chloropropoksy)-5-metoksyindolem.
    3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania 1^ΐΏΪί:ώΜ&^η
    6-fluoro-3-[1-[3-[(1H-indol-7-ilo)oksy]propylo]-4-piperydynylo]-1,2-benzizoksazolu poddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący 7-(3-chloropropoksy)-1H-indolem.
    4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku .wytwarzania 6-fluoro-3-[l-(3-hydroksy)propylo-4-piperydynylo]-1,2-benzizoksazolu poddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący 3 -bromo-1-propanolem.
    5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania fumaranu 6-fluoro-3-[1-(2-pirymidynoksy)propylo]-4-piperydynylo]-1,2-benzizoksuzolu podaje się reakcji związek o wzorze (15) będący 2-chloropirymidyną.
    6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania 6-aceto-2- [4-(6-fluoro-1,2-benzizoksuzolo-3 -ilo)-1 -piperydyno] -metylo-1,4-benzodioksanu poddaj e się reakcji związek o wzorze (15) będący 6-aceto-2-mezyloksymetylo-1,4-benzodioksanem.
    7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania 2-[4-(6-fluorO-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]-metylo-1,4-benzodioksanu podaje się reakcji związek o wzorze (15) będący '-metanosulfonyloksymetylo-M-benzodioksanem.
    8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania 2-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]etylo-1,4-benzodioksunu poddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący 2-mezyloksyetylo-1,4-benzodioksanem.
    9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania 6-[3-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]propoksy]-7-metoksy-1-tetralonu poddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący 6-(3-chloropropoksy)-7-metoksy-1.-tetralonem.
    176 230
    10. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania N-3-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1 -piperydynyłojpropylo-6-acetylo-2-benzoks;azolmonu poddaje się reakcj i związek o wzorze (15) będący N-(3 -chloropropylo)-6-acetylo-2-benzoksazolinonem.
    11. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania N-[4-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]butylo]-ft.alimidu poddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący 4-bromobutyloftalimidem.
    12. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania 1-[4-[3 - ^(ó-fluoro- 1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1 -piperydynylo]tio-3 -metoksyfenylo] -etanonu poddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący 1-[4-[(3-chłoropropylo)-tio]-3-metoksyfenylo]etanonem.
    13. Sposób według zasitrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania 1-[4-[3-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1 -pipcrydynylojpropyloaminoj-3-metoksyfenylo]etanonu poddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący N-(3-chłoropropylo)-6-acetylo-2-benzoksazolinonem.
    14. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania 1-[4-[3-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]propyloamino]-3-hydroksyfenylojetanonu poddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący N-(3-chloropropylo)-6-acetylo-2-benzoksazolinonem.
    15. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania fumaranu octanu 2-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1-piperydyn.y]o]etylu poddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący octanem 2-bromoetylu.
    16. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania N-[2-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]etylo]morfoliny poddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący 2-chloroetylomorfoliną.
    17. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania N-[2-[4-(6-fluoro-1,2-benziz.oksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]etyloftalimidu poddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący 2-bromoetyloftalimidem.
    18. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania fumaranu eteru metylowego 2-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-iio)-1-pipcrydynylo]etylowego poddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący eterem metylowo bromoetylowym.
    19. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania fumaranu octanu 4-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]butylowego poddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący octanem 4-bromobutylu.
    20. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania fumaranu
    1,2-benzizoksazolo-3 -ilo)-1 -piperydynylo]butanolu poddaj e się reakcj i związek o wzorze (15) będący octanem 4-bromobutylu.
    21. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania fumaranu 2-[2-{4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3 -ilo)-1 -piperydynylojetylo]-1,3 -dioksanu poddaj e się reakcji związek o wzorze (15) będący bromoetylo-1,3-dioksanem.
    22. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania hemifumaranu 2-[4-(6-fuoro-1,2-benzizo.ksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]etanolupoddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący octanem 2-bromoetylu.
    23. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania hemifumaranu 2-[4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]etyloaminy poddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący 2-bromoetyloftalimidem.
    24. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania fumaranu (S)-(+)-3-{4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1-piρerydynylo]-2-metylo-1-ρropanolu poddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący (S)-(+)-3-bromo-2-metylo-1-propanolem.
    176 230
    25. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania diiumaranu 4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)-1-[3-(1-piperydynylo)propylo]piperydyny poddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący N-(3-chloropropylo)piperydyną.
    26. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania difUmaranu 1-(3-dimetyloaminopropylo)-4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3-ilo)piperydyny poddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący chlorkiem 3-dimetyloaminopropylu.
    27. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania fumaranu (R)-(-)-3 - [4-(6-fluoro-1,2-benzizoksazolo-3 -ilo)-1 -piperydynylo]-2-metylo-1 -propanolu poddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący (R)-(-)-(3-bromo-2-metylo-1-propanolem.
    28. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania 6-fluoro-3 -[ 1-[3 - [(1H—indolo-5 -iło)-oksy]propylo]-4-piperydynylo]-1,2-benzozizoksazolu poddaj e się reakcji związek o wzorze (15) będący 5-(3-chloropropoksy)indolem.
    29. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania 6-fluoro-3-[1-[3-[(1H-indolo-4-ilo)oksy]propylo]-4-piperydynylo]-1,2-benzozizoksazolu poddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący 4-(3-chloropropoksy)indolem.
    3 0. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzanie hemifumaranu 6-fluoro-3-[1-[3-[(6-metoksy-1H-indolo-5-ilo)oksy]propylo]-4-piperydynylo]-1,2-benz;oziksazolu poddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący 5-(3-chłoropropoksy)-6-metoksyindolem.
    31. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania fumaranu 3 - [4-(6-fluoro-1,2-benzozizok£azolo-3-ilo)-1 -piperydynylo]-2,2-dimetylo-1 -propanolu poddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący 3-bromo-2,2-dimetyło-1-propanolem.
    32. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania fumaranu tiooctanu 2-[4-(6-fluoro-1,2-benzozizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]etylu poddaje się reakcji związek o wzorze (15) będący octanem 2-bromoetylu.
    33. Sposób wytwarzania związków heteroarylopiperydynowych o poniższym wzorze ogólnym (16) w którym
    Y oznacza atom wodoru lub chlorowca;
    Rt oznacza -(CH^- w którym n oznacza 2,3,4 lub 5; jego wszystkich geometrycznych, optycznych i stereo izomerów, lub farmaceutycznie dopuszczalnych addycyjnych soli z kwasami, znamienny tym, że poddaje się reakcji związek (17) w którym Y ma znaczenie wyżej podane, w warunkach alkilacji z N-(bromo)-(CH2)n-ftalimidem w którym n ma znaczenie wyżej podane.
    176 230
    34. Sposób wytwarzania związków heteroarylopiperydynowych o poniższym wzorze ogólnym (18) (18) w którym
    Y oonaaca atom wodoru lut) cłdorowca;
    Ri oznacza R20, R21 lub R22 w których
    R20 oznacza -(CH^- w którym n oznacza 2,3,4 lub 5;
    R21 oznacza -CH2-Ch=CH-CH2-,
    -CH2-CH=CH-CH2-CH2-, lub
    -CH2-CH2-CH=CH-CH2- przy czym wiązanie -CH=CH- jest cis lub trans;
    R22 oznacza R20 lub R21 w których jeden lub więcej niż jeden atom węgla R20 lub R21 jest podstawiony przez co najmniej jedną liniową grupę alkilową C^;
    R12ł jest wybrany spośród grup -C(=O)-{CW2 prosty lub rozgałęziony alkil) albo -C(=O)-NRi3Ri4, w której R13 jest wybrany spośród wodoru i grup alkilowych CM2; Rw jest wybrany spośród wodoru i grup alkilowych C^, jego wszystkich geometrycznych, optycznych i stereo izomerów, lub farmaceutycznie dopuszczalnych addycyjnych soli z kwasami, znamienny tym, że poddaje się reakcji związek (19) w którym Y ma znaczenie wyżej podane, w warunkach alkilacji ze związkiem o wzorze (20)
    H'al'-(C=O)-(Ci12 prosty lub rozgałęziony alkil), albo ze związkiem (21) Hal'-(C=O)-NRi3Ri4; albo ze związkiem (22) (Cm prosty lub rozgałęziony^kU-N^^ w którym Rn i R14 mają znaczenia wcześniej podane a Hal' oznacza chlor lub brom.
    3 5. Sposób według zastrz. 34, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania fumaranu dekαaiaau 4-[4-(6-fluoro-2,2-beazoziadksαzold-3-ilo)-2-piperyOynyld]butylu poddaje się reakcji związek o wzorze (20) będący chlorkiem dekanoilu.
    36. Sposób według zastm. 34, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania fumaranu dekanianu 3-[4-(6-fluoro-2,2-beazoaizdksazdld-3-ilo)-2-piperyOyayId]prdpylu poddaje się reakcji związek o wzorze (20) będący chlorkiem dekan^lu.
    37. Sposób według zastrz. 34, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania fumaranu karbaminianu N,N-0ietylo-4-[4-(6-:fludro-1,2-beazdzizdksaaold-3-ilo)-1 -piperyOynyldJbutylu poddaje się reakcji związek o wzorze (21) będący chlorkiem Oietyldkarbtmdilu.
    176 230
    38. Sposób według zastrz. 34, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania fumaranu karbaminianu N-metylo-4-[4-(6-fluoro-1,2-benzozizoksazolo-3-ilo)-1 -piperydynylo]butylu poddaje się reakcji związek o wzorze (22) będący izocyjanianem metylu.
    39. Sposób według zastrz. 34, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania fumaranu dekanianu 2-[4-(6-fluoro-1,2-benzozizoksazolo-3-ilo)-1-piperydynylo]etylu poddaje się reakcji związek o wzorze (20) będący chlorkiem dekanoilu.
    40. Sposób według zastrz. 34, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania fumaranu karbaminianu N,N-dietylo-2-[4-(6-fluoro-1,2-benzozizoksazolo-3-ilo)-1 -piperydynylo]etylu poddaje się reakcji związek o wzorze (21) będący chlorkiem karbamoilu.
    41. Sposób według zastrz. 34, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania fumaranu octanu (R)-(-)-3 -[4-(6-fluoro-1,2-benzozizoksazolo-3 -ilo)-1 -piperydynylo]-2-metylo-1 -propylu poddaj e się reakcji związek o wzorze (20) będący chlorkiem acetylu.
    42. Sposób wytwarzania związków heteroarylopiperydynowych o poniższym wzorze ogólnym (23) w którym
    Y ozznccz atom wodoru lub chlorowca;
    R1 oznacza R20, R21 lub R22 w których
    R20 oznacza -(CH2)n- w którym n oznacza 2, 3,4 lub 5;
    R21 oznacza -CH2-CH=CH-CH2-,
    -CH2-CH=CH-CH2-CH2-, lub
    -CH2-CH2-CH=CH-CH2- przy czym wiązanie -CH=CH- jest cis lub trans;
    R22 oznacza R20 lub R21 w których jeden lub więcej niż jeden atom węgla R20 lub R21, jest podstawiony przez co najmniej jedną liniową grupę alkilową C^;
    Rj8 i Ri9 są niezależnie wybrane spośród grup - C(=O)-O-(CM2 alkil), i -C(=O)-(CM2 alkil);
    jego wszystkich geometrycznych, optycznych i stereoizomerów, lub farmaceutycznie dopuszczalnych addycyjnych soli z kwasami, znamienny tym, że poddaj e się reakcj i związek (24) w którym Y i R1 mcjązncazenie wyżej podane, w warunkach clkilccji ze związkiem o wzorze (25) H^al',-(C=O)-(C1.12 alkil); albo (26) H^c0'-(C=O)^-O-(C1.12 alkil) w którym Hal' oznacza chlor lub brom.
    43. SposóSweóhw zastrz .Cs, znamźenny tym, ży w przjwadku wdkboyamu fumufum C^kanamidu 2-[4-(6-fTborz-1,2-benzozizoksczolo-3-ilo)-1-piaeoydynylo]ztylb poddaje się reakcji związek o wzorze (25) będący chlorkiem dekanoilu.
    176 230
    44. Sposób według zastrz. 42, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania fumaranu acetamidu 2-[4-(6-fluoro-1,2-benzozizoksazolo-3 -ilo)-1 -piperydynylo]etylu poddaj e się reakcji związek o wzorze (25) będący chlorkiem acetylu.
    45. Sposób według zastrz. 42, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania fumaranu 2-[4-(6-fluoro-1,2-benzozizoksazolo-3 -ilo)-1 -piperydynylo] etylokarbaminianu metylu poddaj e się reakcji związek o wzorze (26) będący chloromrówczanem metylu.
    46. Sposób wytwarzania związków heteroarylopiperydynowych o poniższym wzorze ogólnym (27) (27) w którym
    Y oznacza atom wodoru lub chlorowca;
    R1 oznacza R20, R2i lub R22 w których
    R20 oznacza -(CRR w którym n oznacza 2,3,4, lub 5;
    R21 oznacza -Clf-ClUCH-dR,
    -CH2-CH=CH-CH2-CH2-, lub
    -CH2-CH2-CH=CH-CH2- przy czym wiązanie -CH=CH- jest cis lub trans;
    R22 oznacza R20 lub R21 w których jeden lub więcej niż jeden atom węgla R20 lub R21 jest podstawiony przez co najmniej jedną liniową grupą alkilową R-,;
    R12-jest wybrany spośród niższych grup alkilowych, niższych grup alkoksylowych, chlorowca i grupy nitrowej, p oznacza 1 lub 2;
    jego wszystkich geometrycznych, optycznych i stereo izomerów, lub farmaceutycznie dopuszczalnych addycyjnych soli z kwasami, znamienny tym, że poddaje się reakcji związek (28) w którym Y i R1 mają znaczenie wyżej podane, w warunkach alkilacji z bezwodnikiem o wzorze (29)
    O
    176 230 albo z kwasem ftalowym o wzorze: (30) w którym R i q mają znaczenia wcześniej podane.
    47. Sposób według zastrz. 46, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania N-[2[4(6-fluoro-2,2-beazoninoksazolo-3-ίlo)-2piperyOynylo]etylo]-4,5-dichloroftalimidu poddaje się reakcji związek o wzorze (29) będący bezwodnikiem 4,5-dichldroftαlowym.
    48. Sposób według zastrz. 46, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania N-[2- [4-(6-fluoro-1,2-benzozizoksazolo-3-ilo)-1 -piperydynylo] etylo]-3,6-OichOduoftalimidu poddaje się reakcji związek o wzorze (29) będący bezwodnikiem 3,6-0ichldrdftalowym.
    49. Sposób według zastrz. 46, znamienny tym, że w przypadku -wytwarzania N-[2[4(6fluoro-2,2-beanoziz.oksazolo-3-ilo)-1-piperydynylr]etylo]·-4chloroftalimidu poddaje się reakcji związek o wzorze (29) będący bezwodnikiem 4-ch0duoftaldwym.
    50. Sposób według zastrz. 46, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania N-[2- [4-(6-fluoro-1,2-beazozinoksazolo-3-ilo)-1 pipery0ynylo]etylo]3fluorof0tlimidu poddaj e się reakcji związek o wzorze (30) będący kwasem 3-fludroftalowym.
    51. Sposób według zastrz. 46, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania N-[2- [4-(6-fluoro-1.2-beanonizoksazolo-3-ilo)-1 -piperydynylo]etylo]4-fluorofΐalimi0u poddaje się reakcji związek o wzorze (29) będący bezwodnikiem 4-fluordftalowym.
    52. Sposób według zastrz. 46, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania N-2 [4-(6-fluoio-1,2-benzozinoksαzolo3ilo)-1 -piperydynylo] etyloj-4-metyloftalimidu poddaj e się reakcji związek o wzorze (29) będący bezwodnikiem 4-metyloftalowym.
    53. Sposób według zastrz. 46, znamienny tym, że w przypadku, wytwarzania N-[2[4-(6-flurro-1,2-beazozizoksanrld-3-ilo)-1pipel'yOynylo]eOylo]4-metoksyftalimidu poddaje się reakcji związek o wzorze (29) będący bezwodnikiem 4-metoksyftalowym.
    54. Sposób według zastm. 46, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania N-[2- [4-(6-fluoro-1,2-benzozizoksazolo-3 -ilo)-1 pipery0ynylo]etyld]-4-ai0Όfttlimidu poddaj e się reakcji związek o wzorze (29) będący bezwodnikiem 4ni0rof0α0owym.
PL92303452A 1992-10-30 1992-11-04 Sposób wytwarzania związków heteroarylopiperydynowych PL176230B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US07/969,383 US5364866A (en) 1989-05-19 1992-10-30 Heteroarylpiperidines, pyrrolidines and piperazines and their use as antipsychotics and analetics
PCT/US1992/009276 WO1993009102A1 (en) 1991-11-05 1992-11-04 Heteroarylpiperidines, pyrrolidines and piperazines and their use as antipsychotics and analgetics

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL176230B1 true PL176230B1 (pl) 1999-05-31

Family

ID=25515499

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL92303452A PL176230B1 (pl) 1992-10-30 1992-11-04 Sposób wytwarzania związków heteroarylopiperydynowych

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL176230B1 (pl)

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US5776963A (en) 3-(heteroaryl)-1- (2,3-dihydro-1h-isoindol-2-yl)alkyl!pyrrolidines and 3-(heteroaryl)-1- (2,3-dihydro-1h-indol-1-yl)alkyl!pyrrolidines and related compounds and their therapeutic untility
RU2239434C2 (ru) Производные n-(арилоксиалкил)-гетероарилпиперидина и -гетероарилпиперазина, промежуточные соединения и способ лечения психозов
EP0511610B1 (en) Benzisothiazole- and benzisoxazole-3-carboxamides, a process for their preparation and their use as antipsychotic medicaments
US4954503A (en) 3-(1-substituted-4-piperazinyl)-1H-indazoles
EP0959076B1 (en) Heteroarylperidines and piperazines and their use as antipsychotics and analgetics
EP0333137A1 (en) Arylpiperazinylalkoxy derivatives of cyclic imides, a process for their preparation and their use as medicaments
US5801176A (en) Substituted benzothienylpiperazines and their use
US5077405A (en) 3-(1-Substituted-4-piperazinyl)-1H-indazoles
US5225412A (en) Benzoisothiazole-and benzisoxazole-3-carboxamides
CZ280005B6 (cs) 3-/1-Thiazolidinylbutyl-4-piperazinyl/-1H-indazoly, způsob jejich přípravy, farmaceutický prostředek obsahující tyto látky a použití těchto látek jako léčiv.
US5430038A (en) 2-(4-pyrrlidinyl)-1H-pyrido[4,3-b]indol-1-ones and related compounds
PL176230B1 (pl) Sposób wytwarzania związków heteroarylopiperydynowych
EP0587048B1 (en) Heteroarenylpiperazines, a process for their preparation and their use as medicaments
HK1023776B (en) Heteroarylperidines and piperazines and their use as antipsychotics and analgetics
CZ288710B6 (cs) 4-(3-Brompropoxy)-3-methoxybenzonitril
HK1023775B (en) Heteroarylpiperidines and piperazines and their use as antipsychotics and analgetics
CZ288464B6 (en) Substituted alkylcarbonyl and arylcarbonyl compounds