PL176254B1 - Cewnik do iniekcji płynu lub lekarstwa - Google Patents

Abstract

1. Cewnik do iniekcji plynu lub lekarstwa do narzadów jamistych i jam ciala, a zwlaszcza do na czyn wiencowych i tetnic, zawierajacy: koncówke cewnika, przystosowana do wkladania do tetnic i trzon cewnika z szeregiem igiel iniekcyjnych, umie- szczonych przesuwnie w koncówce cewnika, przy czym igly do iniekcji maja ostrza, lezace, w polozeniu schowanym, wewnatrz koncówki cewnika, a w polo- zeniu wysunietym wystajace z koncówki cewnika, dla podania wspomnianego plynu albo lekarstwa, a koncówka cewnika ma otwory z prowadnicami dla igiel, który to cewnik wspólpracuje z urzadzeniem uruchamiajacym, polaczonym z pozaustrojowym koncem cewnika, przy czym trzon cewnika jest przymocowany do jednej czesci urzadzenia urucha- miajacego, a koncówka cewnika jest polaczona z druga czescia urzadzenia uruchamiajacego, tak, ze równolegle prowadzone igly iniekcyjne sa przesuw- ne wzgledem koncówki cewnika, znamienny tym, ze polaczone ze soba w wiazke igly iniekcyjne (15) sa zamocowane w trzonie cewnika (14, 22), pola- czonym trwale z tuleja mocujaca (12), przy czym, igly iniekcyjne (15) wraz z trzonem cewnika (14,22) i tuleja mocujaca (12) sa przesuwne wzgledem kon- cówki cewnika (11). Fig. 1 PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest cewnik do iniekcji płynu lub lekarstwa do narządów jamistych i jam ciała, a zwłaszcza do naczyń wieńcowych i tętnic.

Tego rodzaju cewnik jest znany przede wszystkim z niemieckiego opisu patentowego nr 4235506, któremu odpowiada polski opis patentowym nr 172768. Cewnik przedstawiony w tej publikacji zawiera końcówkę cewnika, przystosowaną do wkładania do tętnic, trzon cewnika, igły iniekcyjne, umieszczone w końcówce cewnika tak, aby możliwe było ich wzdłużne przemieszczanie. Igły iniekcyjne w pozycji wciągniętej mają ostrza usytuowane wewnątrz końcówki cewnika, a w położeniu wysuniętym, w celu podania wspomnianego płynu albo lekarstwa, wystają z wierzchołka cewnika. W rozwiązaniu tym końcówka cewnika jest trwale połączona z powłoką cewnika, w której umieszczona jest ruchomo rurka wielokanałowa, z zamocowanymi w niej igłami iniekcyjnymi. Stosowana w tym rozwiązaniu rura wielokanałowa z tworzywa sztucznego, powoduje występowanie dużego tarcia pomiędzy igłami i kanałami, w których, są one prowadzone. Ponieważ tarcie występuje na stosunkowo dużej długości może to powodować niepożądane rozciąganie lub ściskanie wzdłużne.

Z patentu USA nr 3 598 119 znany jest natomiast instrument medyczny do podawania anestetyku, w którym igła iniekcyjna jest prowadzona w wewnętrznym, współosiowym kanale, w celu wprowadzenia pod skórę, a pęcherz, znajdujący się w dalszym rejonie, jest nadmuchiwany przez zewnętrzny kanał współosiowy, w celu utrzymania ostrza igły umocowanego w położeniu pod skórą.

Niemiecki wzór użytkowy nr G 89 13 761 ujawnia wziernikowe urządzenie iniekcyjne dla czynnika powodującego zlepianie się włóknika używające trzech rur współosiowych, z których zewnętrzna służy jako prowadnica dla dwóch rur wewnętrznych, używanych do wprowadzania dwuskładnikowego czynnika powodującego zlepianie się włóknika, który, po zmieszaniu się w dalszym rejonie rur, jest podawany przez igłę iniekcyjną, przymocowaną do jednej z rur współosiowych.

Opis opublikowany w WO 92 10 142 ujawnia cewnik zawierający wieloprześwitowy trzon cewnika, w którym igły poruszają się wzdłużnie, w celu wysunięcia ich przez otwory w końcówce cewnika i, w ten sposób, włożenia ich w otaczającą tkankę, w celu wprowadzenia w nią, przez igły, elementów włókien światłowodowych albo cieplnych elementów pomiarowych, w zależności od potrzeby. Wydrążone igły są odpowiednie do używania przy wprowadzaniu urządzeń spłukujących i ssących.

Dzięki patentowi USA nr 4 578 061 znany jest cewnik do wprowadzania płynu do żyły albo tętnicy przez wydłużającą się igłę iniekcyjną, poruszającą się wzdłużnie w przednim końcu cewnika i kontaktującą się z osiowym kanałem cewnika tak, aby, podczas wydłużania, przyjmować z niego dostarczany do niego lek. Dwukomorowy system, umieszczony wewnątrz końcówki cewnika i zawierający dwa współosiowe tłoki, poruszające się teleskopowo jeden wewnątrz drugiego, pozwala na zastosowanie jednego z tłoków do wydłużania igły iniekcyjnej i pozwala na użycie drugiego tłoka do podawania ustalonej wcześniej dawki leku przez igłę iniekcyjną.

Ponieważ cewnik, który ma być używany przy leczeniu naczyń wieńcowych i tętnic musi być względnie długi i, generalnie, może mieć około 1,2 do 1,6 m długości, wytwarza się znaczne tarcie, jeśli wiele igieł iniekcyjnych, znajdujących się wewnątrz indywidualnych kanałów wielokanałowego trzonu, jest przemieszczonych wzdłuż całej długości cewnika. Wykorzystanie wszystkich znanych rozwiązań stwarza zawsze problemy w związku z niepożądanymi wydłużeniami i skróceniami igieł. Jest to przyczyną, że trudno jest precyzyjnie ustawić igły iniekcyjne wewnątrz tkanki.

176 254

Celem wynalazku jest opracowanie cewnika zapobiegającego tym niedogodnościom.

Cewnik do iniekcji płynu lub lekarstwa do narządów jamistych i jam ciała, a zwłaszcza do naczyń wieńcowych i tętnic, zawierający: końcówkę cewnika, przystosowaną do wkładania do tętnic i trzon cewnika z szeregiem igieł iniekcyjnych, umieszczonych przesuwnie w końcówce cewnika, przy czym igły do iniekcji mają ostrza, leżące, w położeniu schowanym, wewnątrz końcówki cewnika, a w położeniu wysuniętym wystające z końcówki cewnika, dla podania wspomnianego płynu albo lekarstwa, a końcówka cewnika ma otwory z prowadnicami dla igieł, który to cewnik współpracuje z urządzeniem uruchamiającym, połączonym z pozaustrojowym końcem cewnika, przy czym trzon cewnika jest przymocowany do jednej części urządzenia uruchamiającego, a końcówka cewnika jest połączona z drugą częścią urządzenia uruchamiającego, tak, że równolegle prowadzone igły iniekcyjne są przesuwne względem końcówki cewnika, charakteryzuje się według wynalazku tym, że połączone ze sobą w wiązkę igły iniekcyjne są zamocowane w trzonie cewnika, połączonym trwale z tuleją mocującą, przy czym, igły iniekcyjne wraz z trzonem cewnika i tuleją mocującą są przesuwne względem końcówki cewnika.

Korzystnie, trzon cewnika jest trzonem wielokanałowym, w którym igły iniekcyjne są zamocowane w pojedynczych kanałach, a drut uruchamiający do wciągania i wysuwania końcówki cewnika przechodzi przez kanał prowadzący w trzonie cewnika.

Cewnik może mieć również trzon jednokanałowy, w którego wnętrzu, połączone w wiązkę igły iniekcyjne prowadzą, połączony z końcówką cewnika, drut uruchamiający.

Korzystnie, drut uruchamiający do wciągania i wysuwania końcówki cewnika względem trzonu cewnika przebiega w kanale prowadzącym w trzonie cewnika.

Cewnik do iniekcji płynu lub lekarstwa do narządów jamistych i jam ciała, w innej odmianie wykonania charakteryzuje się tym, że połączone razem w jedną wiązkę igły iniekcyjne są osadzone, wewnątrz trzonu cewnika, połączonego trwale z tuleją mocującą, w elastycznej rurze przyjmującej swoją wewnętrzną średnicą igły iniekcyjne w oddalonym od krawędzi trzonu cewnika obszarze cewnika.

Korzystnie, wiązka, utworzona przez igły iniekcyjne jest przeprowadzona przez otwór centralny końcówki cewnika, a igły iniekcyjne rozchylają się na boki w rowkach prowadzących, łączących się z otworem centralnym.

Cewnik do iniekcji płynu lub lekarstwa do narządów jamistych i jam ciała, w kolejnej odmianie wykonania wynalazku, charakteryzuje się tym, że trzon cewnika jest trzonem jednokanałowym, połączonym trwale z tuleją mocującą, a w jego wnętrzu, połączone w jedną wiązkę, igły iniekcyjne są prowadzone w sposób przesuwny względem trzonu cewnika i względem końcówki cewnika.

Korzystnie, drut prowadzący jest prowadzony mimośrodowo pomiędzy wiązką utworzoną przez igły iniekcyjne, a trzon cewnika wychodzi na zewnątrz przed urządzeniem uruchamiającym, a końcówka cewnika składa się z wiązki rur ze stali nierdzewnej, tworzących kanafy, w którym rozciągają się igły iniekcyjne i/lub drut prowadzący.

W cewniku, we wszystkich odmianach, igły iniekcyjne, korzystnie mają, w ich dalszym rejonie, zmniejszoną grubość ścian, przy zachowaniu tego samego przekroju przepływu.

Podobnie we wszystkich odmianach, w trzon cewnika może być wtopiona siatka ze stali nierdzewnej, lub wbudowany drut stabilizujący.

Korzystnie, urządzenie uruchamiające we wszystkich odmianach zawiera tłok naciskowy do przemieszczania drutu uruchamiającego, przy czym ten tłok naciskowy jest wyposażony w gwint z nakrętką radełkowaną, do przemieszczania osiowego, a urządzenie uruchamiające zawiera kanały dla leków, kontaktujące się z odpowiednimi igłami iniekcyjnymi.

Układ cewnika według wynalazku pozwala na znaczące zmniejszenie tarcia powierzchniowego, do wielkości zgodnej z projektem końcówki cewnika albo, odpowiednio, wiązki igieł iniekcynych umożliwiając w ten sposób precyzyjne ustawienie igieł iniekcyjnych wewnątrz tkanki.

176 254

W postaci wykonania wynalazku, w której wiązka igieł iniekcyjnych jest wkładana, za dalszym rejonem cewnika, w elastyczną rurę o większej średnicy wewnętrznej i porusza się w trzonie cewnika razem ze wspomnianą rurą. Ma to tę zaletę, że istnieją jedynie dwa rurowe kanały, które poruszają się współosiowo względem siebie nawzajem, i które, zgodnie ze sposobem w jaki zostały zaprojektowane i bez względu na to, czy są one wykonane z odpowiednich tworzyw sztucznych albo metali, nie będą poddawane niepożądanemu wydłużeniu wzdłużnemu albo ściskaniu i dzięki temu, zgodnie z niewielką wielkością tarcia wytwarzanego pomiędzy współosiowo poruszającymi się kanałami, będą pozwalały na odpowiednie ustawienie igieł iniekcyjnych, przy niewielkim nakładzie pracy. Zapewnione jest, że wiązka igieł iniekcyjnych rozciąga się, pomiędzy głowicą cewnika i współosiowym kanałem, w formie wiązki, na całej długości, zapewniając, w połączeniu z odpowiednią elastycznością wiązki igieł iniekcyjnych, wysoki stopień elastyczności dalszego odcinka cewnika.

W celu dalszego zwiększenia dalszej elastyczności cewnika, zaproponowano aby poszczególne igły iniekcyjne posiadały cieńsze ścianki, przy tych samych objętościach przepływu średnicowego, w ich dalszym rejonie tak, aby były cieńsze i, skutkiem tego, bardziej elastyczne. Fragmenty igieł iniekcyjnych posiadające grubsze ściany także mogą rozciągać się na ich całej długości przez rurowy trzon zewnętrzny albo mogą być przyklejone albo przylutowane wewnątrz rurowego kanału wewnętrznego, zapewniając większą objętość przepływu średnicowego na całej drodze do urządzenia uruchamiającego. Skutkiem tego będzie znaczące nadmierne zasilanie płynem igieł iniekcyjnych i, z tego powodu, płyn będzie mógł być podawany równomiernie.

Siatka z nierdzewnej stali zatopiona w trzonie cewnika, zawarty w nim drut stabilizujący albo, odpowiednio, wiązka wielokanałowa, polepszają stabilność pod względem niepożądanego wzdłużnego wydłużenia albo ściskania.

W celu ułatwienia odpowiedniego ustawiania albo kierowanego prowadzenia cewnika drut prowadzący może być prowadzony w kanale prowadzącym, otoczonym przez wiązkę igieł iniekcyjnych. Ten kanał prowadzący może być także umieszczony niewspółśrodkowo pomiędzy wiązką igieł a zewnętrznym trzonem cewnika, z drutem prowadzonym wychodzącym pozoustrojowo przed urządzenie uruchamiające. Jeśli cewnik nie posiada kanału prowadzącego, drut prowadzący może być przymocowany do dalszego końca końcówki cewnika.

Według jeszcze innej postaci wykonania, powodującej bardzo małe tarcie na długości cewnika, wiązka igieł iniekcyjnych jest przymocowana do trzonu cewnika w jego wnętrzu albo igły iniekcyjne są przymocowane do wielokanałowego trzonu wewnątrz indywidualnych kanałów, a drut uruchamiający, służy do chowania i wysuwania końcówki cewnika odpowiednio do i z trzonu cewnika, rozciąga się w kanale prowadzącym, wykonanym w trzonie cewnika. W celu zminimalizowania tarcia, wytwarzanego przy prowadzeniu igieł iniekcyjnych wewnątrz końcówki cewnika, końcówka cewnika może składać się z wiązki rur z nierdzewnej stali, określających kanał, przez który rozciągają się igły iniekcyjne i, jeśli jest to pożądane, drut prowadzący. Ten typ końcówki cewnika jest odpowiedni zwłaszcza do używania z wcześniej zagiętymi igłami iniekcyjnymi albo z igłami wykonanymi z materiału superelastycznego i/lub posiadającego pamięć kształtu. Szczególnie korzystny sposób prowadzenia igieł iniekcyjnych wewnątrz końcówki cewnika jest także uzyskiwany poprzez włożenie wiązki igieł iniekcyjnych przez centralny otwór, wykonany w końcówce cewnika, i poprzez zastosowanie igieł iniekcyjnych wychodzących poprzecznie przez otwory prowadzące, kontaktujące się z otworem centralnym.

Oczywiście, jeśli końcówka cewnika posiada w sobie wiele kanałów prowadzących, nie wszystkie z nich muszą być koniecznie zajęte przez igły iniekcyjne. Raczej część z nich może służyć przyjmowaniu fotoprzewodników dla przewodzenia energii świetlnej przez cewnik do tkanki, jeśli istnieje potrzeba aktywowania substancji pobudzanych świetlnie, jeśli są one wykorzystywane. Mogą one być także używane do wprowadzania systemów kontrolnych i/lub pomiarowych. W przypadku, jeśli mają być wykorzystywane fotoprzewodniki,

176 254 urządzenie uruchamiające będzie musiało być odpowiednio zmodyfikowane, tak, aby zapewnić bezpośredni dostęp przez kanał, który ma przyjmować fotoprzewodniki. Jednak zapewnione jest, tak że kanał prowadzący pozostaje poza ustrojem przed urządzeniem uruchamiającym tak, aby umożliwić włożenie fotoprzewodników albo też drutu prowadzącego, do cewnika.

Urządzenie uruchamiające dla takiego cewnika zawiera tłok naciskowy do iniekcji igieł albo drutu uruchamiającego, który to tłok naciskowy posiada fragment nagwintowany, połączony za pomocą gwintu z nakrętką radełkowaną, w celu powodowania osiowego ruchu tłoka, przy czym urządzenia uruchamiające obejmują także otwory dla leków, kontaktujące się z poszczególnymi igłami iniekcyjnymi. Możliwe jest jednak także kontrolowanie ruchów naciskających tłoka naciskowego pneumatycznie, hydraulicznie albo elektrycznie, poprzez dostarczanie urządzenia uruchamiającego z odpowiednimi środkami napędzanymi. Może także być zapewnione uruchamianie tłoka naciskowego za pomocą stopy. Takie niemanualne rodzaje napędów tłoka naciskowego są szczególnie korzystne, jeśli urządzenie uruchamiające jest wyposażone w kilka otworów dla leków. Urządzenie uruchamiające może być dostarczane ze skalą, pozwalającą na dokładne kontrolowanie ruchów tłoka naciskowego. W celu ograniczania ruchu tłoka naciskowego mogą być dostarczane występy oporowe.

Dla specjalnych zastosować, cewnik iniekcyjny może posiadać, przyłączony do niego w oddaleniu i/lub bliskości względem końcówki cewnika, balon, służący utrzymywaniu cewnika w położeniu umocowanym podczas iniekcji, a także balon angioplastyczny, pozwalający na wykonanie rozszerzenia jednocześnie z iniekcją.

Prześwit igły iniekcyjnej może służyć wprowadzaniu urządzeń kontrolujących i pomiarowych. Urządzenia takie mogą obejmować, na przykład, angioskopy, ultradźwiękowe urządzenia pomiarowe, spektroskopy, urządzenia do pomiaru aktywności, koncentracji i wartości PH, termometry i tym podobne. Oczywiście, cewnik iniekcyjny może także być wprowadzany przez przebite kanały, w celu leczenia, na przykład, nowotworów, przerzutów,. ognisk zapalnych, drgawek albo tym podobnych.

Wynalazek zostanie bliżej przedstawiony w oparciu o przykłady wykonania uwidocznione na załączonym rysunku, którego kolejne figury przedstawiają: fig. 1 - końcówkę cewnika, poruszajacą się w tulei mocującej cewnika, w celu spowodowania schowania i wystawienia igieł ·iniekcyjnych, zamontowanych wewnątrz wielokanałowego trzonu cewnika; fig. 2 - końcówkę cewnika razem ze schowanymi igłami iniekcyjnymi, zamontowanymi w postaci wiązki wewnątrz jednokanałowego trzonu cewnika; fig. 3 - końcówkę cewnika połączoną nieruchomo z trzonem jednokanałowym, podtrzymującym wewnątrz w sposób ruchomy elastyczną rurę, do której jest przymocowana wiązka igieł iniekcyjnych, prowadzonych w sposób ruchomy w końcówce cewnika; fig. 4 - końcówkę cewnika składającą się z wiązki rur, nieruchomo połączoną z jednokanałowym trzonem, posiadającą wiązkę igieł iniekcyjnych, usytuowanych przesuwnie w jej wnętrzu; fig. 5 - urządzenie uruchamiające do przemieszczania wiązki igieł iniekcyjnych wewnątrz trzonu jednokanałowego, fig. 6 przekrój, wykonany wzdłuż linii VI-VI z fig. 4, końcówki cewnika wykonanej z wiązki rur; fig. 7 - dalszy przykład wykonania końcówki cewnika; oraz fig. 8 - przekrój trzonu cewnika, zawierającego kanały igieł i kanały prowadzące.

Figura 1 przedstawia konstrukcję, oddalonego od wierzchołka 10, końca cewnika, zawierające końcówkę cewnika 11, przesuwną osiowo w tulei mocującej 12, połączonej trwale z trzonem wielokanałowym 14, w którego poszczególnych kanałach zamocowane są igły iniekcyjne 15, przymocowane do niego wewnątrz różnych prześwitów. Wewnątrz centralnego kanału prowadzącego 16 jest prowadzony drut uruchamiający 17, zakotwiony w końcówce cewnika 11, za pomocą którego końcówka cewnika jest osiowo przemieszczana względem tulei mocującej 12. Na figurze 1 końcówka cewnika 11 jest pokazana w położeniu wciągniętym, w którym igły iniekcyjne 15, przebiegające we wzdłużnych rowkach prowadzących 18 końcówki cewnika są odchylane na zewnątrz, do położeń wysuniętych, w których mogą one przebić tkankę, otaczającą cewnik. Igły iniekcyjne są uprzednio zagięte

176 254 na ich dalszych końcach, w celu ułatwienia odchylenia ich na zewnątrz przez powierzchnie krzywkowe, wykonane w rowkach prowadzących. Igły są wykonane ze stali nierdzewnych albo specjalnych stopów, pozwalających im na elastyczność, umożliwiającą odchylanie na zewnątrz, za pomocą działania końcówki cewnika, przy czym są one wystarczająco sztywne, aby penetrować tkankę. Penetracja tkanki może być zoptymalizowana poprzez użycie odpowiednich igieł gruntują cych.

Na figurze 2, przedstawiającej modyfikację konstrukcji końca 20 cewnika, końcówka cewnika 11 jest pokazana jako przemieszczona do przodu, do położenia wysuniętego, w którym igły iniekcyjne 15 są umieszczone całkowicie wewnątrz rowków prowadzących 18. Jest to położenie dla wkładania cewnika do tętnicy albo żyły, przy czym takie wkładanie jest ułatwiane przez tak zwany drut prowadzący 19, przymocowany do prowadzącego końca cewnika. W cewnika pokazanym na fig. 2, igły iniekcyjne 15 są podobnie ułożone w wiązkę i, jako takie, są przymocowane do jednokanałowego trzonu cewnika 22 w jego wnętrzu. Drut uruchamiający 17 rozciąga się ruchomo w przestrzeni wewnętrznej, wyznaczonej przez wiązkę igieł iniekcyjnych 15, i jest prowadzony przez te igły. Jest on zakotwiony w końcówce cewnika 11 i porusza się osiowo, poruszając końcówkę cewnika 11 od albo do schowania jej w dalszym fragmencie końcowym cewnika.

Figura 3 przedstawia kolejny przykład wykonania, w którym wiązka igieł iniekcyjnych 15 porusza się osiowo wewnątrz jednokanałowego trzonu cewnika 14, w końcówka cewnika 11 jest trwale połączona z trzonem cewnika 14 za pomocą tulei mocującej 12. Wewnątrz jednokanałowego trzonu cewnika 14 jest umieszczona elastyczna rura '24, w której są usytuowane i zamocowane tylne fragmenty igieł iniekcyjnych 15, to znaczy przyklejone albo przylutowane do przedniego fragmentu rury tak, że osiowy ruch rury elastycznej 24 wewnątrz trzonu cewnika 14 w przeciwnych kierunkach będzie powodował, że igły iniekcyjne będą odpowiednio wciągane do albo wysuwane z końcówki cewnika 11. W celu nadania dalszemu końcowi wysokiego stopnia elastyczności, odległość pomiędzy końcówką cewnika 11 i elastyczną rurą 24 może być znacznie większa, niż ta przedstawiona na fig. 3, co oznacza, że, w odróżnieniu od tego co jest pokazane, tuleja mocująca 12 nie rozciąga się do rejonu, w którym porusza się rura elastyczna 24. W celu polepszenia zdolności ślizgowej, rura elastyczna 24 może być pokryta materiałem przeciwciernym, takim jak, na przykład, PTFE. To samo dotyczy igieł iniekcyjnych poruszaj ących się w trzonie wielokanałowym pokazanym na fig. 1 i w trzonie jednokanałowym pokazanym na fig. 2.

Figura 4 przedstawia jeszcze jeden przykład wykonania wynalazku, w którym konstrukcja dalszego końca 40 cewnika zawiera końcówkę cewnika, składającą się z wiązki rur 41 (patrz także fig. 6), rozciągająca się do rury jednokanałowej 22, nieruchomo połączonej z końcówką cewnika poprzez tuleję mocującą 12. Wcześniej zagięte igły iniekcyne 45 rozciągają się w jej wnętrzu i poruszają się osiowo w jednokanałowym trzpieniu cewnika 22 i indywidualnych rurach 41. Igły iniekcyne mają mniejszą średnicę w rejonach końcówki cewnika i trzonu cewnika 22, niż w pozostałej części cewnika, co sprawia, że przednie końce igieł iniekcyjnych są wysoce elastyczne, podczas kiedy, w tym samym czasie, zapewniają one optymalną sztywność i elastyczność w rejonie trzonu cewnika 22. Igły iniekcyne 45, ślizgowo podtrzymywane w trzonie cewnika 22 mogą być pokryte odpowiednim materiałem przeciwciernym. Kanał centralny wewnątrz wiązki igieł iniekcyjnych 45 jest pozostawiony wolny, w celu przyjęcia drutu prowadzącego 43, rozciągającego się dalej do odpowiedniej rury, wewnątrz wiązki rur 41 i może wystawać z niej na przodzie cewnika. W celu zmniejszenia tarcia wewnętrznego i pozwolenia na iniekcję leku pod niższym ciśnieniem, fragmenty igieł iniekcyjnych 45, posiadające większą średnicę zewnętrzną, mogą także posiadać średnicę wewnętrzną większą, niż średnica ostrzy igieł. Chociaż fig. 4 przedstawia fragmenty igieł iniekcyjnych o większej średnicy, podobnie jako oddalone od końcówki cewnika o względnie niewielką odległość, jest zrozumiałe, że te grubsze fragmenty igieł powinny być oddalone od tulei mocującej 12 o większą odległość, w celu zwiększenia elastyczności końcówki cewnika.

176 254

Na figurze 5, jest przedstawione urządzenie uruchamiające, powodujące wysunięcie igieł iniekcyjnych. To urządzenie uruchamiające, generalnie oznaczone numerem 50, zawiera dwie części 54 i 55, określone tutaj jako, odpowiednio, część stacjonarną 54 i część ruchomą 55. Część ruchoma 55 zawiera tłok naciskowy 56, ślizgający się w cylindrze 57 części stacjonarnej 54 i posiadający przyłączone do niego pozaustrojowe końce igieł iniekcyjnych, przy czym część ruchoma 55 zawiera otwory wlotowe dla leków 59 i otwory 58, zapewniające przepływ płynu pomiędzy otworami wlotowymi dla leków 59 i odpowiednimi igłami iniekcyjnymi. Część ruchoma 55 zawiera dalej otwór 60, rozciągający się do objętości prowadzącej wewnątrz trzonu cewnika. Tłok naciskowy 56 posiada gwint, połączony z nakrętką radełkowaną 62, utrzymywaną na części stacjonarnej 54 i obracającą się, w celu przemieszczenia tłoka naciskowego 56 do wnętrza cylindra 57, powodując w ten sposób odpowiedni ruch igieł iniekcyjnych z nią połączonych. Cylinder 57 może być wyposażony w skalę 65, a tłok naciskowy 56 w linię wskaźnikową 66, wskazującą wielkość przemieszczenia tłoka i pozwalającą w ten sposób na jego dokładną kontrolę. Cylinder 57 posiada, przyłączony do niego, trzon cewnika 22, który może posiadać siatkę drucianą 52 ze stali nierdzewnej, umieszczoną w nim w celu ochrony przed niepożądanym wzdłużnym wydłużeniem i ściskaniem, w czasie kiedy igły iniekcyjne są przemieszczane. Należy zauważyć, że urządzenie sterujące takie, jak przedstawione na rysunku, jest przystosowane zwłaszcza do stosowania z cewnikiem, posiadającym konstrukcję dalszego końca taką jak powyżej opisana w odniesieniu do fig. 4.

Jeśli urządzenie ma być używane razem z cewnikiem, posiadającym konstrukcję dalszego końca taka, jak pokazana na fig. 3, urządzenie uruchamiające 50 będzie posiadało rurę elastyczną 24 zamiast wiązki igieł iniekcyjnych, połączonych z ich tłokiem naciskowym 56, i będzie dostarczony jedynie otwór wlotowy dla leków 59, który będzie w płynowym kontakcie z przestrzenią wewnątrz rury elastycznej 24.

Cewnik o konstrukcji dalszego końca takiej, jak pokazano na fig. 1 albo 2 posiada pozoustrojowe końce igieł iniekcyjnych połączone z częścią stacjonarną 54 urządzenia uruchamiającego 50, która, w tym celu, posiada odpowiednie otwory wlotowe dla leków. Część ruchoma 55 urządzenia uruchamiającego będzie, w tym przypadku, działać na drut uruchamiający 17, w celu spowodowania ruchu wzdłużnego końcówki cewnika 11 konstrukcji dalszego końca.

Chociaż, nie pokazany na rysunku, kanał prowadzący dla drutu prowadzącego może posiadać swój wylot umieszczony nie w urządzeniu uruchamiającym, ale na jego przodzie, w rejonie pozaustrojowym trzonu cewnika, dla którego to celu kanał prowadzący jest umieszczony niewspółśrodkowo pomiędzy wiązką igieł iniekcyjnych i trzonem zewnętrznym.

Ponadto, trzon cewnika może mieć przyłączony drut stabilizujący, wtopiony w zewnętrzny płaszcz trzonu albo, jeśli trzon jest trzonem wielokanałowym, może być zamontowany, na przykład przyklejony, wewnątrz kanału. Na figurze 8, która jest przekrojem cewnika, posiadającego trzon jednokanałowy, dwa kanały, dla drutu prowadzącego i drutu stabilizującego, pokazane są przykładowo, jako wtopione we fragmenty ścian obwodowych trzonu, podczas gdy wiązka igieł iniekcyjnych jest tak umieszczona, aby mogła się swobodnie poruszać wewnątrz trzonu.

Końcówka cewnika może być wykonana z różnych materiałów, zarówno z tworzyw sztucznych jak i z metalu, ceramiki albo szkła, i pożądane by było, aby posiadała konstrukcję nieprzepuszczalną dla promieniowania.

Ponadto przewidziano, że kanały, które poruszają się wewnątrz cewnika, są uszczelnione wewnątrz cewnika, w celu przeciwdziałania powrotowi płynu, na przykład za pomocą odpowiednich smarów.

W celu stabilizacji trzonu cewnika i równomiernego wysuwania się igieł z końcówki cewnika przewidziano również skręcenie trzonu cewnika lub wiązki igieł w trzonie cewnika wzdłuż rozciągniętej linii spiralnej. Wynikiem tego będzie polepszenie zdolności do przemieszczania, zwłaszcza jeśli zastosuje się to w połączeniu ze zmniejszającymi tarcie smarami.

176 254

58

176 254

Fig.4

176 254

Fig. 7

176 254

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz.

Cena 4,00 zł.

Claims (21)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Cewnik do iniekcji płynu lub lekarstwa do narządów jamistych i jam ciała, a zwłaszcza do naczyń wieńcowych i tętnic, zawierający: końcówkę cewnika, przystosowaną do wkładania do tętnic i trzon cewnika z szeregiem igieł iniekcyjnych, umieszczonych przesuwnie w końcówce cewnika, przy czym igły do iniekcji mają ostrza, leżące, w położeniu schowanym, wewnątrz końcówki cewnika, a w położeniu wysuniętym wystające z końcówki cewnika, dla podania wspomnianego płynu albo lekarstwa, a końcówka cewnika ma otwory z prowadnicami dla igieł, który to cewnik współpracuje z urządzeniem uruchamiającym, połączonym z pozaustrojowym końcem cewnika, przy czym trzon cewnika jest przymocowany do jednej części urządzenia uruchamiającego, a końcówka cewnika jest połączona z drugą częścią urządzenia uruchamiającego, tak, że równolegle prowadzone igły iniekcyjne są przesuwne względem końcówki cewnika, znamienny tym, że połączone ze sobą w wiązkę igły iniekcyjne (15) są zamocowane w trzonie cewnika (14,22), połączonym trwale z tuleją mocującą (12), przy czym, igły iniekcyjne (15) wraz z trzonem cewnika (14, 22) i tuleją mocującą (12) są przesuwne względem końcówki cewnika (11).
2. 2. Cewnik według zastrz. 1, znamienny tym, że trzon cewnika (14) jest trzonem wielokanałowym, w którym igły iniekcyjne (15) są zamocowane w pojedynczych kanałach, a drut uruchamiający (17) do wciągania i wysuwania końcówki cewnika (11) przechodzi przez kanał prowadzący (16) w trzonie cewnika (14).
3. 3. Cewnik według zastrz. 1, znamienny tym, że trzon cewnika (22) jest trzonem jednokanałowym, w którego wnętrzu, połączone w wiązkę igły iniekcyjne (15) prowadzą, połączony z końcówką cewnika (11), drut uruchamiający (17).
4. 4. Cewnik według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że igły iniekcyjne (15) mają, w ich dalszej części, zmniejszoną grubość ścian, przy zachowaniu tego samego przekroju przepływu.
5. 5. Cewnik według zastrz. 2, znamienny tym, że drut uruchamiający (17) do wciągania i wysuwania końcówki cewnika (11) względem trzonu cewnika (14, 22) przebiega w kanale prowadzącym (60) w trzonie cewnika.
6. 6. Cewnik według zastrz. 1, znamienny tym, że w trzon cewnika (14, 22) wtopiona jest siatka ze stali nierdzewnej (52).
7. 7. Cewnik według zastrz. 1, znamienny tym, że w trzon cewnika (14, 22) wbudowany jest drut stabilizujący (67).
8. 8. Cewnik według zastrz. 1, znamienny tym, że urządzenie uruchamiające (50) zawiera tłok naciskowy (56) do przemieszczania drutu uruchamiającego (17), przy czym ten tłok naciskowy (56) jest wyposażony w gwint (61) z nakrętką radełkowaną (62), do przemieszczania osiowego, oraz że urządzenie uruchamiającego zawiera kanały dla leków (59), kontaktujące się z odpowiednimi igłami iniekcyjnymi (15).
9. 9. Cewnik do iniekcji płynu lub lekarstwa do narządów jamistych i jam ciała, a zwłaszcza do naczyń wieńcowych i tętnic, zawierający: końcówkę cewnika, przystosowaną do wkładania do tętnic i trzon cewnika z szeregiem igieł iniekcyjnych, umieszczonych przesuwnie w końcówce cewnika, przy czym igły do iniekcji mają ostrza, leżące, w położeniu schowanym, wewnątrz końcówki cewnika, a w położeniu wysuniętym wystające z końcówki cewnika, dla podania wspomnianego płynu albo lekarstwa, a końcówka cewnika ma otwory z prowadnicami dla igieł, który to cewnik współpracuje z urządzeniem uruchamiającym, połączonym z pozaustrojowym końcem cewnika, przy czym trzon cewnika jest przymocowany do jednej części urządzenia uruchamiającego, a końcówka cewnika jest połączona z drugą częścią urządzenia uruchamiającego, tak, że równolegle prowadzone

   176 254 igły iniekcyjne są przesuwne względem końcówki cewnika, znamienny tym, że połączone razem w jedną wiązkę igły iniekcyjne (15) są osadzone, wewnątrz trzonu cewnika (14), połączonego trwale z tuleją mocującą (12), w elastycznej rurze (24) przyjmującej swoją wewnętrzną średnicą igły iniekcyjne (15) w oddalonym od krawędzi trzonu cewnika (14) obszarze cewnika.
10. 10. Cewnik według zastrz. 9, znamienny tym, że wiązka, utworzona przez igły iniekcyjne (15) jest przeprowadzona przez otwór centralny (32) końcówki cewnika (31), a igły iniekcyjne (15) rozchylają się na boki w rowkach prowadzących (18), łączących się z otworem centralnym.
11. 11. Cewnik według zastrz. 14, znamienny tym, że igły iniekcyjne (15) mają, w ich dalszym rejonie, zmniejszoną grubość ścian, przy zachowaniu tego samego przekroju przepływu.
12. 12. Cewnik według zastrz. 9, znamienny tym, że w trzon cewnika (14) wtopiona jest siatka ze stali nierdzewnej (52).
13. 13. Cewnik według zastrz. 9, znamienny tym, że w trzon cewnika (14) wbudowany jest drut stabilizujący (67).
14. 14. Cewnik według zastrz. 9, znamienny tym, że urządzenie uruchamiające (50) zawiera tłok naciskowy (56) do przemieszczania drutu uruchamiającego (17), przy czym ten tłok naciskowy (56) jest wyposażony w gwint (61) z nakrętką radełkowaną (62), do przemieszczania osiowego, oraz że urządzenie uruchamiające zawiera kanały dla leków (59), kontaktujące się z odpowiednimi igłami iniekcyjnymi (15).
15. 15. Cewnik do iniekcji płynu lub lekarstwa do narządów jamistych i jam ciała, a zwłaszcza do naczyń wieńcowych i tętnic, zawierający: końcówkę cewnika, przystosowaną do wkładania do tętnic i trzon cewnika z szeregiem igieł iniekcyjnych, umieszczonych przesuwnie w końcówce cewnika, przy czym igły do iniekcji mają ostrza, leżące, w położeniu schowanym, wewnątrz końcówki cewnika, a w położeniu wysuniętym wystające z końcówki cewnika, dla podania wspomnianego płynu albo lekarstwa, a końcówka cewnika ma otwory z prowadnicami ' dla igieł, który to cewnik współpracuje z urządzeniem uruchamiającym, połączonym z pozaustrojowym końcem cewnika, przy czym trzon cewnika jest przymocowany do jednej części urządzenia uruchamiającego, a końcówka cewnika jest połączona z drugą częścią urządzenia uruchamiającego, tak, że równolegle prowadzone igły iniekcyjne są przesuwne względem końcówki cewnika, znamienny tym, że trzon cewnika (22) jest trzonem jednokanałowym, połączonym trwale z tuleją mocującą (12), a w jego wnętrzu, połączone w jedną wiązkę, igły iniekcyjne (45) są prowadzone w sposób przesuwny względem trzonu cewnika (22) i względem końcówki cewnika (41).
16. 16. Cewnik według zastrz. 15, znamienny tym, że igły iniekcyjne (45) mają, w ich dalszym rejonie, zmniejszoną grubość ścian, przy zachowaniu tego samego przekroju przepływu.
17. 17. Cewnik według zastrz. 15, znamienny tym, że drut prowadzący (43) jest prowadzony mimośrodowo pomiędzy wiązką utworzoną przez igły iniekcyjne (45) a trzon cewnika (22) wychodzi na zewnątrz przed urządzeniem uruchamiającym (50).
18. 18. Cewnik według zastrz. 15, znamienny tym, że końcówka cewnika (41) składa się z wiązki rur ze stali nierdzewnej, tworzących kanały, w którym rozciągają się igły iniekcyjne (45) i/lub drut prowadzący (43).
19. 19. Cewnik według zastrz. 15, znamienny tym, że w trzon cewnika (22) wtopiona jest siatka ze stali nierdzewnej (52).
20. 20. Cewnik według zastrz. 15, znamienny tym, że w trzon cewnika '(22) wbudowany jest drut stabilizujący (67).
21. 21. Cewnik według zastrz. 15, znamienny tym, że urządzenie uruchamiające (50) zawiera tłok naciskowy (56) do przemieszczania drutu uruchamiającego (17), przy czym ten tłok naciskowy (56) jest wyposażony w gwint (61) z nakrętką radełkowaną (62), do

    176 254 przemieszczania osiowego, oraz że urządzenie uruchamiające zawiera kanały dla leków (59), kontaktujące się z odpowiednimi igłami iniekcyjnymi (15).