PL176322B1 - Element kanału kablowego - Google Patents

Abstract

1. Element kanalu kablowego ulozony w ziemi, i umozliwiajacy chodzenie po nim, a zwlaszcza umie- szczony wzdluz torowiska, majacy korytko o prze- kroju w ksztalcie litery U, którego sciany boczne odchodza przy krawedziach korytka pod katem na zewnatrz, oraz lezaca na krawedziach tego korytka pokrywe, która ma w przyblizeniu pozioma, zamknie- ta powierzchnie i jest bezpieczna przy chodzeniu, znamienna tym, ze sciany boczne (2, 3) korytka (1, 10) odchodza z pochyleniem na zewnatrz od dna (4) pod katem od 1 do 4 i maja zebra (21, 31, 33), przy czym górne krawedzie scian sa uksztaltowane w przy- blizeniu poziomo na odcinkach (7, 8), a nastepnie w przyblizeniu pionowo do góry na odcinkach (5, 6), a pokrywa (9,90) ma zaokraglona podpore (92) i zebra usztywniajace (93) którymi przylega do odcinków (7, 8) krawedzi scian na których jest umieszczony rygiel (62) i wystepy (71, 73) do ksztaltowego mocowania pokrywy. FIG. 1a (5 4 ) Element kanalu kablowego PL PL PL

Description

Wynalazek dotyczy wprowadzanego do ziemi, wykonanego z tworzywa sztucznego elementu kanału kablowego, po którym można chodzić. Jest połączony z przepuszczającymi wodę środkami, oraz z kształtkami styroporowymi lub podobnymi drenażowymi elementami.

Przeważająca część torowisk wyposażana jest dzisiaj w kanały kablowe z betonu. Te betonowe kanały złożone są z grubościennych koryt betonowych o przekroju w kształcie litery U o długości około 0,5 -1 m i są przykrywane przez takie same, umożliwiające chodzenie po nich pokrywy, które są również uszczelnione przed wnikaniem wody (DE-U 74 22 849). W wielu przypadkach tego rodzaju kanały kablowe (DE-U 87 07 940) przykrywane są płytami stalowymi, które leżą wewnątrz specjalnych stalowych kształtek wpuszczanych w koryta. Te stalowe kształtki mogą przy tym tworzyć również podpory do selektywnego wspierania kabli. Tego rodzaju kanały kablowe umieszczane są z reguły na równi obok warstwy tłuczniowej torowiska w przygotowanych do tego celu wykopach, z reguły tuż przy stoku nasypu kolejowego. Do warstwy tłuczniowej i do równi dostają się duże ilości wody powierzchniowej, tak że istnieje niebezpieczeństwo, że betonowe koryta przemiękną i/lub będą wypłukiwane, albo po obsunięciu się gruntu na skutek dostania się wody zostaną wyparte ze swego właściwego położenia. Z tego powodu pod korytami kablowymi przewiduje się wydajne środki drenażowe, przykładowo w

176 322 nasypie układa się nie przepuszczającą wody folię, a koryta kablowe otacza się drobnym piaskiem i żwirem filtrującym, lub też poniżej koryt kablowych układa się rury drenażowe.

Dla tego rodzaju betonowych kanałów w DE-C2 35 00 271 zaproponowano kształtki do odprowadzania wody, umieszczone od strony toru obok koryt kablowych. Mają one rozciągający się wzdłużnie kształt prostopadłościanu z zasadniczo pionowymi ścianami bocznymi. W górnej części złożone są one z materiału przepuszczającego wodę, zaś w dolnej części z materiału nie przepuszczającego wody ze zintegrowanym kanałem odprowadzania wody, tak że woda powierzchniowa, jak również woda gruntowa w nasypie może być odprowadzana od koryta kablowego.

Koryta kablowe z betonu wymagają również kosztownych robót ziemnych, a ponadto są bardzo ciężkie i z reguły można je transportować tylko za pomocą odpowiednich urządzeń na miejsce budowy i tam układać. Ponadto przy każdej zmianie prowadzenia trasy traci się warstwę filtrującą ze żwiru i/lub drobnego piasku. Ponieważ koryta betonowe na swych końcach zachodzą wzajemnie na siebie tylko fartuchami, mogą być one również łatwo wypchnięte ze swego właściwego położenia.

Zasadniczo ze względu na ciężar i zalety techniczne zaproponowano już (DE-A1 33 10 999) kształtki kanału kablowego z częścią dolną i mającą większą wysokość częścią górną, obie z korytkowo wygiętych stalowych blach falistych z falami przebiegającymi poprzecznie do kierunku wzdłużnego kształtki. Oba te stalowe kołpaki łączy się, przy czym krawędzie części górnej z odsadzeniami zwróconymi do wewnątrz wchodzą w odsądzone do wewnątrz krawędzie części dolnej, które są utrzymywane w swym położeniu przez podpory i/lub zawiasy. Na linii podziału pomiędzy obiema stalowymi skorupami może być umieszczona poziomo część poprzeczna z tworzywa sztucznego, która utrzymuje różnego rodzaju kable ponad dnem pośrednim w położeniu oddzielonym. Aby tego rodzaju kanał pozostawał w swym właściwym położeniu, zaproponowano wypełnianie dolnej skorupy stalowej piaskiem, który może wtedy służyć równocześnie jako podłoże wspierające określone kable. Wprawdzie przy tego rodzaju kanale zmniejszono problem ciężaru, jednakże kanał z blachy stalowej, który jest ułożony w ziemi, stanowi ciało obce w torze kolejowym, tym bardziej, że nie można po nim chodzić i dlatego potrzebna jest dodatkowa szerokość nasypu. Ponadto taki kanał stalowy nie usuwa jeszcze problemu drenażu.

Problem ten przezwyciężają rozwiązania podane w DE-A 34 47 836 i 39 36 003, w którym nadające się do chodzenia po nich kanały z blachy stalowej są umieszczone na podporach. Wadą wszystkich kanałów z blachy jest konieczność stosowania ochrony przed korozją i niezbędne uziemienie kanałów w celu zabezpieczenia przed wyładowaniami atmosferycznymi.

Zaproponowano również stosowanie dla kabli ziemnych kołpaków wytwarzanych w dużych seriach z tworzywa sztucznego przez wtrysk (DE-U 19 74 671 i DE-A 22 20 745). Tego rodzaju elementy pokrywy kablowej mogą być między innymi wykonane z polietylenu i polipropylenu i łączone ze sobą za pomocą złączy typu otwór-czop. Poświęcono przy tym również uwagę problemowi odporności na promieniowanie ultrafioletowe. Ewentualnie kołpaki z tworzywa sztucznego mogą być wyposażone w wewnętrzne żeberka w celu usztywnienia ich. Tego rodzaju kołpaki kablowe nie rozwiązują problemu pewnego zakrywania kabla w gruboziarnistym materiale nasypu kolejowego wzdłuż trasy i ochrony kabli przed wodą powierzchniową. Kołpaki z tworzywa sztucznego stosuje się z reguły do linii naziemnych, aby otrzymać pewne zabezpieczenie przed maszynami budowlanymi lub łopatami. Kołpaki takie są również wytwarzane jako przepuszczające wodę, aby umożliwić doprowadzanie wody w celu chłodzenia i zwilżania gruntu.

Kanał kablowy z tworzywa sztucznego stosowany do urządzeń kolejowych zaproponowany został w DE-A 26 01 641. Wykonuje się przy tym najpierw korytko z materiału warstwowego złożonego z GFK i/lub rowingów z warstwą ochronną z PUR lub PCW, albo z poliestru, przy czym krawędzie korytka są skierowane ukośnie na zewnątrz do dołu, aby w podobny sposób wykonana warstwowa pokrywa mogła połączyć się zatrzaskowo z tymi krawędziami korytka. Poszczególne elementy kanału powinny być łączone ze sobą poprzez system kielichowy. Pokrywę przykrywa się warstwą drobnego żwiru spojonego żywicą syntetyczną, aby można było po niej bezpiecznie chodzić. Tego rodzaju konstrukcja warstwowa jest niezwykle droga w

176 322 produkcji, a materiały te po uszkodzeniu nie nadają się już do powtórnego wykorzystania. Ze względu na potrzebną grubość ścianek następuje tu duże zużycie drogich włókien szklanych, które muszą być powlekane koszulką z dalszych materiałów z tworzyw sztucznych, ponieważ z reguły nie są odporne na zmydlanie i dlatego są uszkadzane przez wodę. W związku z tym zaproponowano, aby w ściany kanałów kablowych wprowadzić dodatkowo folię ołowianą, która ze swej strony musi być wykonana jako nadająca się do łączenia poprzez pośrednie warstwy z tworzyw sztucznych z innymi tworzywami sztucznymi.

U podstaw wynalazku leży zatem problem, by zaproponować odporny na gnicie, umożliwiający chodzenie po nim, nadający się do umieszczenia w ziemi kanał kablowy z tworzywa sztucznego, zwłaszcza do linii kolejowych, który byłby wytwarzany ekonomicznie, można byłoby go niezwykle łatwo wykonać z tanich materiałów, które same nadają się do ponownego wykorzystania, a mimo tego nadają kanałowi sztywność, która umożliwia chodzenie po nim, przy czym szczególną uwagę należy zwrócić na typowe warunki panujące na nasypach kolejowych. Dalszym problemem jest niezadowalająca możliwość drenażu według stanu techniki.

Według wynalazku element kanału kablowego ułożony w ziemi, i umożliwiający chodzenie po nim, a zwłaszcza umieszczony wzdłuż torowiska, mający korytko o przekroju w kształcie litery U, którego ściany boczne odchodzą przy krawędziach korytka pod kątem na zewnątrz, oraz leżącą na krawędziach tego korytka pokrywę, która ma w przybliżeniu poziomą, zamkniętą powierzchnię i jest bezpieczna przy chodzeniu, charakteryzuje się tym, że ściany boczne korytka odchodzą z pochyleniem na zewnątrz od dna pod kątem od 1do 4° i mają żebra, przy czym górne krawędzie ścian są ukształtowane na krótkich odcinkach w przybliżeniu poziomo, a następnie w przybliżeniu pionowo do góry na krótkich odcinkach, a pokrywa ma zaokrągloną podporę i żebra usztywniające, którymi przylega do poziomych odcinków krawędzi ścian, na których jest umieszczony rygiel i występy do kształtowego mocowania pokrywy.

Żebra ścian bocznych oraz żebra dna korzystnie mają kształt mostkowych występów i są rozmieszczone pod krawędziami korytka i pod dnem korytka, najkorzystniej mają kształt geometrycznych regularnych fal rozmieszczonych w ścianach bocznych.

Urządzenia do kształtowego mocowania pokrywy korzystnie mają tworzące zawiasę czopy umieszczone na krawędzi korytka, i wchodzące w komplementarny okrągły występ pokrywy, a na przeciwległej krawędzi korytka jest rygiel, który wchodzi w obrotowy cylinder z obrotowym języczkiem pokrywy.

Urządzenia do kształtowego mocowania pokrywy korzystnie mają na obu przeciwległych krawędziach korytka rygle umieszczone w obrotowych cylindrach z obrotowym języczkiem pokrywy.

Krawędzie korytka korzystnie mają w obszarze poziomym wycięcia do odprowadzania wody i brudu.

Krawędzie korytka korzystnie mają otwory przy końcu korytka, w których są umieszczone komplementarne występy, korzystnie wtyki ryglujące sąsiednie korytka.

Komplementarne występy, korzystnie wtyki, najkorzystniej mają przekrój w przybliżeniu okrągły, który jest o pewien wymiar mniejszy niż otwory, w których są one umieszczane tak, że można sprzęgnąć sąsiednie korytka na lukach o promieniu przynajmniej 100 m.

Dno i boki korytka korzystnie mają wycięcia i odsadzenia, w których umieszczone są zakotwienia, lub przegrody korytka, przy czym elementy kotwiące mają szyny montażowe do mocowania kabli.

W wykonaniu alternatywnym element kanału kablowego charakteryzuje się tym, że na korytku jest umieszczony co najmniej od strony ścian bocznych i pod dnem grubo porowaty, przepuszczający wodę i nie występujący w naturalnej postaci element drenażowy, który wypełnia w przybliżeniu przestrzeń pośrednią pomiędzy gruntem a korytkiem.

W obydwu wykonaniach na dnie i korzystnie na ścianie bocznej korytka są umieszczone oznaczenia dla wycięć w korytku do wprowadzania kabli.

W obydwu wykonaniach przynajmniej pionowe odcinki krawędzi korytka, poziome odcinki krawędzi korytka i pokrywa mają ognioodporną powłokę.

Również w obydwu wykonaniach korytko w obszarze stoku korzystnie ma na jednej stronie ściany bocznej elementy łączące dla koryt na rośliny, przy czym te elementy łączące najkorzystniej mają postać schodkowych żeberek, umieszczonych po jednej stronie ściany bocznej korytka.

W wykonaniu alternatywnym przepuszczające wodę elementy drenażowe są złożone z oddzielnych materiałów, korzystnie z mieszanin materiałów z grupy zawierającej styropor, granulat tworzywa sztucznego, zmielone stare opony, kulki z gliny, włókninę ze splątanych włókien i najkorzystniej mają postać skorupy otaczającej korytko, która również może mieć postać płyt ułożonych dookoła korytka.

Korytko korzystnie jest otoczone połączonymi z nim ścianami tworzącymi przestrzeń pośrednią, w której są umieszczone elementy drenażowe, przy czym ściana denna ma odprowadzające wodę wycięcia.

Korytko i elementy drenażowe, korzystnie wraz z osłaniającymi je ścianami, są połączone ze sobą w postaci gotowego modułu, który jest dostarczany do odbiorcy.

Kanał kablowy według wynalazku złożony jest z nadających się do umieszczenia w ziemi elementów, po których można chodzić. Ma on postać korytka z umieszczoną na nim pokrywą, przy czym korytko to wykonane jest z termoplastycznego tworzywa nadającego się do powtórnego wykorzystania i/lub pochodzącego z odzysku, a jego ściany boczne są wyposażone przynajmniej w żebra, przy czym krawędzie tych ścian są wykonane jako podwójnie zagięte pod kątem, poziome i skierowane pionowo do góry profile, na których lub pomiędzy którymi leży pokrywa umożliwiająca chodzenie po niej. Pokrywa jest wyposażona w obszarze krawędzi korytka w urządzenia do kształtowego mocowania. Taki kanał kablowy ma wymaganą sztywność, aby po pokrywie można było chodzić, przy czym umożliwiają to zwłaszcza żebrowane korytka i szeroka powierzchnia podparcia pokrywy. Ponadto zapewnione jest, że przy zamocowaniu pokrywy nie będzie ona podrywana przez ssące działanie wiatru pochodzącego od przejeżdżających pociągów. Urządzenia mocowania umieszczone są na krawędzi korytka i mają kształt zawiasy, ryglowych występów krawędzi korytka, które ze swej strony umożliwiają kształtowe uchwycenie komplementarnego występu na pokrywie. Przykładowo, tego rodzaju rygiel złożony jest z dwóch pochylonych względem siebie czopów lub płytek, które odstają od poziomej części krawędzi korytka i u góry mają pewien odstęp. Pomiędzy te płytki można wcisnąć kątownikowy, okrągły występ pokrywy wykonany z tworzywa sztucznego, tak że pokrywa obraca się teraz wokół tego uchwyconego występu o kąt do 180° lub przy obróceniu przykładowo o kąt 90° i może być z powrotem wyciągnięta z rygla. Na drugiej krawędzi korytka przewidziane są występy lub podcięcia, które mogą być podchwytywane przez zintegrowane w pokrywie zamknięcia obrotowe lub przesuwne, tak że pokrywę można otworzyć tylko przy zastosowaniu przykładowo specjalnego klucza lub narzędzia. Jest ona zatem zabezpieczona przed otworzeniem przez nieupoważnione osoby.

Zamiast zawiasy można również na obu krawędziach korytka zastosować zamknięcia obrotowe lub przesuwne z odpowiednimi ryglami. Dla prac montażowych w takim przypadku pokrywę całkowicie zdejmuje się.

Przy wykonaniu tych podcięć i występów na krawędziach korytka metodą wtrysku, może być ze względów konstrukcyjno-technicznych konieczne wprowadzenie suwaków, które potem wymagają odpowiednich wycięć na tworzonej części. Tego rodzaju wycięcia w poziomej części krawędzi korytka mogą być równocześnie wykorzystywane do odprowadzania wody i zanieczyszczeń, jeżeli w ogóle możliwe jest dostanie się wody poprzez krawędzie korytka.

Samo korytko powinno być wykonane z termoplastycznego tworzywa sztucznego nadającego się do powtórnego wykorzystania i/lub pochodzącego z odzysku, niekoniecznie czystego gatunkowo, np. z polietylenu lub polipropylenu, albo z polioctanu poliwinylu. Powinno być to tworzywo, które bez problemów daje się obrabiać metodą wtryskową i jest obecnie dostępne w dużych ilościach po korzystnych cenach.

Korytko jest na bocznych ścianach usztywnione żeberkami odchodzącymi prostopadle na zewnątrz od ścian bocznych, przy czym usztywnienia te mogą sięgać od krawędzi korytka aż do dna korytka, albo też mogą dodatkowo otaczać jeszcze dno wręgowo z zewnątrz. Alternatywnie przewidziano wykonanie tych korytek ze ścianami bocznymi mającymi falisty kształt, przykładowo z falami sinusoidalnymi, aby w ten sposób uzyskać zwiększoną sztywność. Kształt fali ścian bocznych kończy się poniżej krawędzi ścian, które służą jako podparcie pokrywy.

176 322

Ze względu na technologię wtrysku tworzywa sztucznego i dla lepszego wykorzystywania korytka jako kanału kablowego przewidziano, że ściany boczne korytka mogą mieć wewnątrz wprawdzie również podcięcia, ale rozciągają się one w miarę możliwości z pochyleniem na zewnątrz w kierunku do otwartej strony. Przykładowo we wnętrzu korytka przewidziane są odsadzenia do przyjęcia uchwytów kablowych, aby część kabli umieścić w kanale jako sortowane i możliwe do odróżnienia.

W dalszym rozwinięciu wynalazku na końcach korytek w obszarze krawędzi korytek przynajmniej po jednej stronie powinien być przewidziany otwór, który rozciąga się jako szczelina aż do końca korytka. Dzięki temu powstaje możliwość umieszczenia występów na komplementarnym końcu sąsiedniego elementu kanału kablowego, które to występy są ukształtowane komplementarnie w stosunku do otworów i szczelin, tak że korytka mogą być sprzęgane przez wskakiwanie tych występów w otwory. Można przy tym przewidzieć, że końce korytek po jednej stronie mają otwory lub że każdy koniec korytka ma otwór po jednej stronie i występ po drugiej stronie korytka. Przez sąsiednie elementy rozumie się jednak również korytka umieszczone obok siebie lub jedno nad drugim, które mogą być sprzęgane ze sobą przez specjalne złącza wtykowe.

Ponadto przewidziano, że występy lub złącza wtykowe mają przekrój mniejszy niż otwory w krawędziach korytka, aby przez to po pierwsze przezwyciężyć problem tolerancji wykonania, a po drugie stworzyć możliwość układania elementów kanału kablowego w sposób ciągły szeregowo jeden za drugim również na łukach, przy czym luz pomiędzy komplementarnymi częściami powinien być wykonany tak duży, by można było osiągnąć minimalny promień przy torowiskach około 100 m.

W niektórych przypadkach korzystne lub celowe okazało się wykonanie wewnątrz korytka podziału, np. pomiędzy kablami sterowania i telefonicznymi zjednej strony, a kablami energetycznymi z drugiej strony. W takim przypadku w dnie korytka może być wykonane wycięcie, ewentualnie utworzone już fabrycznie, które umożliwia włożenie przegród korytka w postaci żeberek ustawionych na dnie, które dzielą korytko na dwie lub więcej komór wzdłużnych. Ponadto w dnie można wykonać lub też są już przewidziane fabrycznie wycięcia, które służą do zakotwienia korytka w ziemi, przy czym poprzez otwory w dnie wciska się w grunt szpilki ze stali konstrukcyjnej lub kołki. Wycięcia te służą równocześnie do odprowadzania skroplin lub wody, która dostała się do wnętrza korytka.

Ze względu na wymienność i ponieważ pokrywy betonowe często sąprzechowy wane jako zapas dla istniejących kanałów betonowych, można alternatywnie wymieniać pokrywy z tworzywa sztucznego na pokrywy betonowe. Przy wymianie pokryw z tworzywa sztucznego przewidziane do tego celu ryglowe występy na krawędziach korytek można usunąć za pomocą odpowiedniego narzędzia. Pokrywy betonowe nadają się już do chodzenia bez poślizgu. Mocowanie pokrywy jest zbędne ze względu najej ciężar. Ścisłe przyleganie pomiędzy krawędziami korytek utrudnia przy tym podnoszenie betonowej pokrywy przez nieupoważnione osoby.

Problem drenażu przy kanałach kablowych rozwiązano w całkowicie nowy sposób dzięki temu, że obok kanału kablowego i pod jego dnem układa się elementy drenażowe przepuszczające wodę, przy czym nie stosuje się ani betonu, ani piasku, ani żwiru, ale sztucznie wytworzone środki lub kształtki, które tworzą przepuszczającą wodę przestrzeń pośrednią pomiędzy gruntem, a korytkiem elementu kanału kablowego. Tego rodzaju środki mogą być złożone z oddzielnych materiałów lub z mieszanin materiałów z grupy zawierającej styropor, granulowane tworzywo sztuczne, zmielone stare opony, kulki z gliny lub włókninę ze splątanych włókien, albo podobne i tak samo działające materiały, które wciska się w określone kształty lub przestrzenie pośrednie przy elementach kanału kablowego lub które same są wytworzone jako samodzielne kształtki i jako przepuszczające wodę kształtki pośrednie są stosowane z kanałem kablowym lub łączone z nim. Tego rodzaju materiały mogą być wykonane jako skorupy, które korytkowo otaczają element kanału kablowego lub też tego rodzaju skorupa może składać się z oddzielnych elementów, np. ze ścianek bocznych i płyt dennych. W tym ostatnim przypadku nie potrzeba żadnej kosztownej formy do wytwarzania kształtek przepuszczających wodę, lecz można je wycinać z płyt. Kształtka taka, przykładowo ze styroporu, może być sklejana z dnem z tworzywa sztucznego i ze ścianami bocznymi lub też pomiędzy żebra korytka mogą być wprowadzane

176 322 części płytowe, które są tam trzymane zaciskowo, a w tym celu żeberka i/lub krawędzie korytek mogą być dodatkowo wyposażone w podcięcia.

Dalsza możliwość polega na tym, aby korytko przeznaczone do układania kabla zaopatrzyć dodatkowo w drugą skorupę lub osłonę, która częściowo natryskana jest np. na jego bocznych ścianach lub na krawędziach korytka, a tylko w obszarze dna jest zamknięta dodatkową płytą.

Z drugiej strony osłony te mogą być wykonane jako otwarte, korytkowe skorupy, które potem są umieszczane wokół komplementarnej skorupy styroporowej i w ten sposób mogą służyć jako wsporniki dla stosowanego korytka kablowego. Również osłony te mogą być przez klejenie i/lub spawanie i/lub odpowiednie podcięcia na krawędziach korytek łączone z właściwym korytkiem kablowym, tak że w końcu otrzymuje się fabrycznie kompletnie przygotowany element kanału kablowego z kształtkami drenażowymi. Aby tego rodzaju wielkoporowate kształtki drenażowe ze styroporu lub włókien tworzących splątaną warstwę włókniny mogły w ogóle spełniać swe zadanie, osłona musi mieć kształt sita, aby woda z gruntu mogła odpływać poprzez przestrzeń pośrednią przez kształtki drenażowe. W praktyce okazało się możliwe stosowanie gruboziarnistych zmielonych starych opon na tego rodzaju elementy drenażowe, ale korzystne jest stosowanie kulek styroporowych lub kulek z gliny, znanych przykładowo z techniki budowy domów lub z pojemników na kwiaty. Można również stosować maty drenażowe lub wielowarstwowe maty z włókniny lub folii do odprowadzania wody w pobliżu kanałów kablowych. Tego rodzaju włókniny znane są z nawierzchni kolejowych w innych zastosowaniach.

W dalszym rozwinięciu wynalazku na dnie i/lub na ścianie bocznej korytka w określonych, z góry zdefiniowanych odstępach powinny być umieszczone oznaczenia i/lub miejsca przewidzianego wycięcia, w których mają być wykonane wycięcia dla doprowadzania i wyprowadzania kabli. Tego rodzaju wycięcia można łatwo wykonać za pomocą wiertarki i otwornicy w każdej oddzielnej części korytka i/lub we wszystkich elementach kompletnego kanału kablowego złożonego z osłony, pośredniego elementu drenażowego i wewnętrznego korytka kablowego. W szczególnych przypadkach z kanałem kablowym mogą być w taki sam sposób sprzęgane również kanały odgałęźne, jak przy korytkach usytuowanych jedno za drugim.

W dalszym rozwinięciu wynalazku samo korytko kablowe lub krawędzie korytka, albo osłona kształtek drenażowych mogą być wyposażone w elementy łączące, które umożliwiają umieszczenie potem koryt na rośliny, tak że za pomocą tego rodzaju elementów z tworzywa sztucznego wypełnionych podłożem dla roślin można obsadzić zielenią stok nasypu kolejowego.

Koryta kablowe w swym najprostszym wykonaniu można bez końca układać w stos jedno w drugim, jeżeli zdejmie się pokrywy i oddzielnie przywiezie się na miejsce budowy. Kompletny kanał kablowy z elementami drenażowymi i/lub zewnętrzną osłoną nadaje się do transportu po ułożeniu w stos jeden element w drugim, kiedy poszczególne elementy kanału kablowego są przechylone względem siebie każdorazowo o 90°. W ten sposób otrzymuje się stos trzech ułożonych jeden nad drugim, całkowicie fabrycznie przygotowanych elementów kanału kablowego.

Wynalazek został bliżej wyjaśniony w przykładach jego wykonania pokazanych na rysunku, na którym fig. 1a, b przedstawiają koryto elementu kanału kablowego w perspektywicznym widoku z góry i w przekroju, fig. 2a, b - perspektywiczny widok z góry końca korytka według fig. 1i część wyposażenia, fig. 3a, b - w przekroju możliwości łączenia dwóch elementów kanału kablowego jeden za drugim, elementu kanału kablowego z pokrywą i kształtek drenażowych, fig. 5 - przekrój dalszej postaci wykonania elementu kanału kablowego, fig. 6a, b umieszczone obok siebie elementy kanału kablowego i złącze, fig. 7a, b - umieszczone jeden nad drugim elementy kanału kablowego i złącze, fig. 8a, b, c - sytuacje montażu kanałów kablowych według wynalazku w przekroju.

Figura la pokazuje wykonane z odzyskanego polietylenu korytko 1 elementu kanału kablowego z pokrywą 9, wykonaną z wieloma przerwaniami i z możliwym układem żeber usztywniających 93 oraz zamknięcie pokrywy z uruchamianym kluczem obrotowym cylindrem 97, posiadającym położenia Otwarte i Zamknięte. Powierzchnia 114 pokryta jest przeciwpożarową metalową folią 118, która ponadto jest fakturowana, aby nadawała się do chodzenia po niej. Folia ta służy do zabezpieczenia kanału kablowego, np. przy wypalaniu skarp. Może być ona również zastąpiona przez odpowiednią ochronną warstwę impregnacyjną z folii

176 322 z tworzywa sztucznego lub lakieru. Element kanału kablowego ma różne okrągłe, owalne lub trójkątne oznaczenia 45, 46, 47 w dnie i ścianach bocznych korytka 1, które oznaczają odpowiednie miejsca, w których można wykonać przebicia dla wprowadzenia kabli. Żebra 31, 33 służą do zapewnienia potrzebnej sztywności kanału.

Na figurze 1b pokazano korytko 1 elementu kanału kablowego analogiczne do fig. 1a w powiększonym przekroju I-I z pochylonymi ukośnie do góry ścianami bocznymi 2, 3 oraz z ukształtowanym dnem 4. Dno ma żebra 44 oraz wycięcie 41, które jest zmostkowane przez mocowanie 43. Przez otwór 41 może być wciśnięty obejmujący mostkowanie pręt ze stali konstrukcyjnej jako zakotwienie 42 korytka. Ściany boczne i dno są otoczone wręgowo przez jednoelementowe żebra 21,31,41 i kończą się pod krawędziami korytka złożonego z poziomych odcinków 7, 8 i pionowych odcinków 5, 6. Poziome odcinki 7, 8 służą do podparcia pokrywy (fig. 1a, 4, 5). Rygiel 62 oraz występy 71, 73, które w kierunku wzdłużnym na przemian bez przerw są umieszczone na krawędzi korytka, służą do pionowego i poziomego, ustawionego wzdłużnie mocowania nie pokazanej tu pokrywy 9. Pionowe odcinki 5 i 6 ograniczają możliwość bocznego przesuwania pokrywy i służą równocześnie jako element odchylania brudu i wody do sąsiedniego gruntu. Ewentualny nadmiar wody może być przez otwory, np. 72 i 81, potrzebne już ze względu na technologię wtrysku, odprowadzane przez krawędź korytka do dołu. Pionowe odcinki 5, 6, które wyposażone są w występy, mogą do dołu trzymać zaciśnięte elementy drenażowe 34, 35 w postaci płyt styroporowych, jak pokazano na fig. 2a.

Figura 2a pokazuje w widoku perspektywicznym koniec takiego korytka w widoku z góry. Widać wyraźnie, że czopy 73,71 ustawiają się w kierunku wzdłużnym bez przerw na krawędzi poziomego odcinka 7 korytka, natomiast na przeciwległej krawędzi poziomego odcinka 8 korytka jest umieszczony rygiel 62 dla pokrywy. Oprócz rygla 62 może być jeszcze umieszczonych więcej rygli. W przerwy pomiędzy czopami 73 i 71 wchodzą odpowiednio uzębione elementy pokrywy (fig. la, 4, 5), które są krótsze niż- przerwy. Dzięki temu i na skutek stosunkowo długiego kształtu rygla 62 zapewniona jest wzdłużna przesuwność pokrywy, którą można wykorzystać przy tworzeniu promieni skrętów z elementem kanału kablowego lub z powodów niedokładności pasowania. Dno 4 ma oznaczenia 45,46, np. do wykonania otworów lub dla okrągłej lub owalnej perforacji, która umożliwia wykonanie wycięcia. Wycięcie to służy do wprowadzania lub wyprowadzania kabli. Pomiędzy żebrami 31 i 33 umieszczone są elementy drenażowe 34,35, w postaci płyt styroporowych, które mogą być naklejone lub wklejone i służą jako element drenażowy dla wody przechodzącej z boku z gruntu.

Ciecze, które przechodzą przez krawędź 5,6 korytka 1, mogą odpływać na zewnątrz przez szczelinę 72 oraz przez otwory 82 i 74 w elementach drenażowych 34, jeżeli przechodzą one tylko przez poziomy obszar brzegowy korytka i są otwarte do dołu. Te otwory 74, 82 są jednak głównie górnymi dostępami wnęki wykonanej jako całość z owalnym lub kołowym przekrojem i częścią ścianek korytka, która to wnęka kończy się przy końcach ścianek w szczelinach 22, 32 żeber 21, 31. Do ryglowania korytek ułożonych jedno za drugim przewidziane są według fig. 3a ukształtowane komplementarnie czopy 76, 83 na końcu sąsiedniego korytka, aby w ten sposób sprzęgać ze sobą hakowo elementy kanału kablowego. Dzięki temu wykluczone jest boczne przesunięcie elementów kanału kablowego względem siebie niezależnie od luzu komplementarnych części i od tworzenia promieni, a kable leżą bezpiecznie na dnie 4 korytek kablowych. Zamiast złącza według fig. 3a można stosować wtyki 115, w postaci cylindrów 117 z elementem pośrednim 118 i otworem 116 na klucz (fig. 3b), które wprowadza się w komplementarne otwory 74 lub 82 i w takie same otwory sąsiednich korytek 1, które jednakże są wykonane bez czopów 76, 83.

Na figurze 2a w ścianach bocznych korytka widoczne są ponadto wgłębienia 75, które służą do przyjmowania specjalnie ukształtowanych metalowych szyn montażowych 119 (fig. 2b), które wprowadza się w te wgłębienia 75 tak, że szczeliny 120, 121 tworzą wspólne przejście. Po ułożeniu korytka 1 mogą być również mocowane w nich obejmy lub elementy wsporcze dla układania kabli w szynach montażowych. Obejmy takie są potrzebne, aby zabezpieczyć kosztowny kabel przed kradzieżą i/lub umożliwić uporządkowane, natychmiast rozpoznawane rozmieszczenie kabli różnych funkcji i wielkości. Szczeliny 113 służą do wkładania

176 322 przegród 48 (fig. 4) i/lub do odprowadzania skroplin lub wody dostającej się podczas montażu lub eksploatacji.

Na figurach 4 i 5 pokazano alternatywne rozmieszczenie elementów drenażowych lub kompletnie zmontowany element kanału kablowego z nałożoną pokrywą 9 i z przegrodą 48 korytka, która jest wsparta na żebrach 49 lub w dnie elementu 1. Wewnętrzne korytko kablowe pokazane na fig. 4 jest otoczone elementami drenażowymi 23, 34,40 w postaci płytek styroporowych lub kształtek ze skłębionych wiórów wzdłuż jego boków oraz dla dna 4. Jednocześnie osłona ma otwory 14 w ścianie 11 dna i w ścianach bocznych 12 lub 13 przez które może wpływać i wypływać woda. Przy występach 5161 osłona ta może być połączona z właściwym korytkiem kablowym tak, że powstaje kompletny korpus korytka, nadający się do wbudowania.

Pokrywa 9 ma okrągły występ 91, zaokrągloną podporę 92, żebra usztywniające 93, które są usunięte w obszarze otworu 95, oraz występ 99 dla rygla 62 przy krawędzi ściany. Przez otwór 95 w pokrywie 9 przechodzi obsługiwany kluczem obrotowy cylinder 97, który kończy się obrotowym języczkiem 98, który po obróceniu obrotowego cylindra 97 przylega od spodu do rygla 62 i zabezpiecza dzięki temu pokrywę przed zdjęciem. Po obróceniu obrotowego języczka 98 z powrotem, pokrywę można obrócić o 180° wokół okrągłego występu 91 uchwyconego pomiędzy czopami 71 i 73, aż zaokrąglona podpora 92 części pokrywy 9 dojdzie do przylegania do krawędzi 5 ściany. W tym położeniu końcowym lub też przez odpowiednie ukształtowanie okrągłego występu 91 w poprzednim położeniu pionowym/90°, okrągły występ 91 i pokrywę 9 można pomiędzy czopami 71 i 73 podnieść pionowo z przedstawionego położenia sprzężenia z korytkiem.

Na figurze 5 pokazano w sposób analogiczny jak na fig. 4 natryśniętą na korytko 1 osłonę ze ścianami 15, 16, które mogą być zamknięte przy dnie przez ścianę 17 wyposażoną w żebra 18. Nie pokazano wycięć w ścianach bocznych i w części dennej tej osłony, przez które może dopływać i odpływać woda. Kształtki drenażowe, np. z pociętego, granulowanego materiału 19 pochodzącego ze starych opon, mogą być już fabrycznie montowane w przestrzeni pomiędzy osłoną i korytkiem.

Na figurze 6a pokazano, jak dwa korytka 1 podobne do korytek z fig. la mogą być umieszczone w styku ze sobą swymi krawędziami 5,6. Usytuowane obok siebie otwory 82,74 obu korytek 1 mogą być za pomocą pokazanych na fig. 6b wtyków 122 połączone z dalszymi, nie pokazanymi korytkami. Otwory 74, 82 widoczne w usytuowanych na zewnątrz ścianach korytek 1 podwójnego kanału mogą być znowu ryglowane za pomocą wtyków 115 (fig. 3b) z dołączanymi korytkami układanymi w szereg. Zamiast wtyku poczwórnego 122 z otworami 116 na klucz można oczywiście zastosować również podwójne wtyki 115 z odmianą złącza według fig. 3a.

Figura 7a pokazuje dwa umieszczone jeden nad drugim elementy kanału kablowego z korytkami 1 i pokrywami 9 przed zmontowaniem. Przy tego rodzaju dwupiętrowych kanałach alternatywnie przewidziano dla górnego kanału takie same korytka 1 z cylindrycznymi zagłębieniami 125, 126, jak już pokazano na fig. 2a, które są integralną częścią składową ściany korytek 1, aby wprowadzić specjalne złącza wtykowe 123 (fig. 7b). Te złącza wtykowe 123 mają za podstawę korpusy podobne do wtyku 115, osadzone na cylindrach lub rurach 124, które mogą wchodzić we wnęki 125, 126 górnego korytka 1 i w ten sposób łączyć usytuowane jedno nad drugim korytka z dalszymi korytkami umieszczonymi przed nimi w kierunku wzdłużnym.

Na figurze 8a przedstawiono nasyp kolejowy złożony z warstwy tłuczniowej 102 z szyną 101 oraz z równi 103, która kończy się uskokiem 107. Obok warstwy tłuczniowej 102 wykonany jest nie pokazany wykop, w którym umieszczony jest element 10 kanału kablowego z pokrywą 90, przy czym pokrywa 90 może być dodatkowo wsparta przez przegrodę 50 korytka. Właściwe korytko kablowe jest otoczone elementem drenażowym 100' ze styroporu, a ten znów jest otoczony przez ściany boczne 20,30. Woda dopływająca z boku poprzez ściany boczne 20, 30 może być odprowadzana do dołu przez element drenażowy 100'. Po stronie stoku ściana boczna 20 osłony elementu kanału kablowego ma element łączący 104, na którym zawieszone są wykonane z tworzywa sztucznego koryta 105,106 na rośliny, zawierające podłoże dla roślin, aby stok można było w krytycznym obszarze obsadzić zielenią i zabezpieczyć przed zsuwaniem się gruntu.

176 322

Sama ściana boczna 20 lub element łączący 104 mogą być alternatywnie wykonane również jako żebro, które rozciąga się schodkowo aż do stoku 107. Element drenażowy 100' może rozciągać się również aż do miejsca pomiędzy żebrami na stoku.

Na figurze 8b, c pokazano nasyp kolejowy podobny jak na fig. 8a, ale z dodatkowymi elementami drenażowymi. Według fig. 8b dla lepszego odprowadzania wody powierzchniowej przewidziano zamontowanie włókniny drenażowej lub mat drenażowych 108, 109, 112. Tego rodzaju maty drenażowe do odprowadzania wody są dostępne w handlu i stosowane dla innych problemów drenażowych w budownictwie. Według wynalazku stosuje się je, aby uniknąć wymywania materiału nasypu kolejowego w obszarze kanału kablowego 100, przy czym matę drenażową 109 umieszcza się w obszarze dna kanału kablowego 100 lub pod jego kształtkami drenażowymi, aby w ten sposób odprowadzać wodę do stoku 107 (fig. 8b). W przypadku konstrukcji według fig. 8c z rurą drenażową 110 w warstwie filtrującej 111 na stoku 107 lub w innych przypadkach wewnątrz równego obszaru nasypu kolejowego woda może odpływać wzdłuż maty drenażowej 112 do warstwy filtrującej 111. Jako uzupełnienie według fig. 8b przed kanałem kablowym 1θ0 w równi 103 obok warstwy tłuczniowej 102 może być pomocniczo umieszczona dalsza mata drenażowa 108 do odprowadzania wody.

Claims (23)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Element kanału kablowego ułożony w ziemi, i umożliwiający chodzenie po nim, a zwłaszcza umieszczony wzdłuż torowiska, mający korytko o przekroju w kształcie litery U, którego ściany boczne odchodzą przy krawędziach korytka pod kątem na zewnątrz, oraz leżącą na krawędziach tego korytka pokrywę, która ma w przybliżeniu poziomą, zamkniętą powierzchnię i jest bezpieczna przy chodzeniu, znamienna tym, że ściany boczne (2,3) korytka (1,10) odchodzą z pochyleniem na zewnątrz od dna (4) pod kątem od 1 do 4° i mają żebra (21,31,33), przy czym górne krawędzie ścian są ukształtowane w przybliżeniu poziomo na odcinkach (7,8), a następnie w przybliżeniu pionowo do góry na odcinkach (5, 6), a pokrywa (9, 90) ma zaokrągloną podporę (92) i żebra usztywniające (93) którymi przylega do odcinków (7, 8) krawędzi ścian na których jest umieszczony rygiel (62) i występy (71, 73) do kształtowego mocowania pokrywy.
2. 2. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że żebra (21,31,33) ścian bocznych (2,3) oraz żebra (44) dna (4) są umieszczone pod krawędziami korytka i pod dnem (4) korytka i mają kształt mostkowych występów, korzystnie geometrycznie regularnych fal rozmieszczonych w ścianach bocznych.
3. 3. Element według zastrz. 1, albo 2, znamienny tym, że urządzenia do kształtowego mocowania pokrywy (9) mają tworzące zawiasę czopy (71, 73) umieszczone na krawędzi (7) korytka i mieszczące komplementarny okrągły występ (91) pokrywy, a na przeciwległej krawędzi (6) korytkajest rygiel (62), który jest umieszczony w obrotowym cylindrze (97) z obrotowym języczkiem (98) pokrywy.
4. 4. Element według zastrz. 3, znamienny tym, że urządzenia do kształtowego mocowania pokrywy (9) mają na obu przeciwległych krawędziach (6) korytka rygle (62) umieszczone w obrotowych cylindrach (97) z obrotowym języczkiem (98) pokrywy (9).
5. 5. Element według zastrz. 1, albo 2, znamienny tym, że krawędzie (7, 8) korytka w obszarze poziomym mają wycięcia (72,81) do odprowadzania wody i brudu.
6. 6. Element według zastrz. 1, albo 2, znamienny tym, że krawędzie (7, 8) korytka mają otwory (74,82,125,126) przy końcu korytka (1,10), w których są umieszczone komplementarne występy (76, 83), korzystnie wtyki (115,12^, 123) ryglujące sąsiednie korytka.
7. 7. Element według zastrz. 6, znamienny tym, że komplementarne występy (76, 83), korzystnie wtyki (115, 122, 123), mają przekrój w przybliżeniu okrągły, który jest o pewien wymiar mniejszy niż otwory (74, 82,125, 126), tak że można sprzęgnąć sąsiednie korytka na lukach o promieniu przynajmniej 100 m.
8. 8. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że dno (4) i boki korytka (1, 10) mają wycięcia (75) i odsadzenia (41), w których umieszczone są zakotwienia (42), korzystnie przegrody (48) korytka.
9. 9. Element według zastrz. 8, znamienny tym, że elementy kotwiące mają szyny montażowe (119) do mocowania kabli.
10. 10. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że na dnie (4) i korzystnie na ścianie bocznej (2, 3) korytka są umieszczone oznaczenia (45, 46, 47) dla wycięć w korytku do wprowadzania i wyprowadzenia kabli.
11. 11. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że przynajmniej pionowe odcinki (5), (6) górnych krawędzi korytka, poziome odcinki (7), (8) górnych krawędzi korytka i pokrywa (9) mają ognioodporną powłokę (118).
12. 12. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że korytko (10) w obszarze stoku (107) ma na jednej stronie ściany bocznej (20) elementy łączące (104) dla koryt na rośliny (105,106).
13. 13. Element według zastrz. 12, znamienny tym, że elementy łączące (104) mają postać schodkowych żeberek umieszczonych po jednej stronie ściany bocznej (20) korytka.

    176 322
14. 14. Element kanału kablowego ułożony w ziemi, i umożliwiający chodzenie po nim, a zwłaszcza umieszczony wzdłuż torowiska, mający korytko o przekroju w kształcie litery U, którego ściany boczne odchodzą przy krawędziach korytka pod kątem na zewnątrz, oraz leżącą na krawędziach tego korytka pokrywę, która ma w przybliżeniu poziomą, zamkniętą powierzchnię i jest bezpieczna przy chodzeniu, znamienny tym, że na korytku (1,10) jest umieszczony co najmniej od strony ścian bocznych (2, 3, 20, 30) i pod dnem (4) grubo porowaty, przepuszczający wodę i nie występujący w naturalnej postaci element drenażowy (19, 23, 34, 35, 40, 100'), który wypełnia w przybliżeniu przestrzeń pośrednią pomiędzy gruntem (103) a korytkiem.
15. 15. Element według zastrz. 14, znamienny tym, że przepuszczające wodę elementy drenażowe (19,23,34,35,40,100') są złożone z oddzielnych materiałów, korzystnie z mieszanin materiałów z grupy zawierającej styropor, granulat tworzywa sztucznego, zmielone stare opony, kulki z gliny, włókninę ze splątanych włókien.
16. 16. Element według zastrz. 14, znamienny tym, że przepuszczające wodę elementy drenażowe (19, 100') mają postać skorupy otaczającej korytko (1,10).
17. 17. Element według zastrz. 14, znamienny tym, że stanowiące skorupę elementy drenażowe (23, 34, 35,40) są wykonane w postaci płyt ułożonych dookoła korytka.
18. 18. Element według zastrz. 14, znamienny tym, że korytko (1,10) jest otoczone ścianami (11, 12,13), (15,16,17) połączonymi z korytkiem (1, 10) i tworzącymi przestrzeń pośrednią, w której są umieszczone elementy drenażowe (19, 23, 34, 35,40,1000, przy czym ściana (11) ma odprowadzające wodę wycięcia (14).
19. 19. Element według zastrz. 14, znamienny tym, że na dnie (4) i korzystnie na ścianie bocznej (2,3) korytka są umieszczone oznaczenia (45, 46, 47) dla wycięć w korytku wykonywanych do wprowadzania i wyprowadzania kabli.
20. 20. Element według zastrz. 14, znamienny tym, że w korytku (1, 10) co najmniej pokrywa (90) i pionowe odcinki (5), (6) górnych krawędzi korytka oraz poziome odcinki (7), (8) dolnych krawędzi korytka mają ognioodporną powłokę (118) przykrywającą.
21. 21. Element według zastrz. 14, znamienny tym, że korytko (10) w obszarze stoku (107) ma na jednej stronie ściany bocznej (20) elementy łączące (104) dla koryt na rośliny (105,106).
22. 22. Element według zastrz. 21, znamienny tym, że elementy łączące (104) wykonane są jako schodkowe żeberka po jednej stronie ściany bocznej (20).
23. 23. Element według zastrz. 15, znamienny tym, że korytko (1,10) i elementy drenażowe (19,23,34,40,1000, korzystnie wraz z osłaniającymi je ścianami (11 -13,15 -17) są połączone ze sobą w postaci modułu.