PL176407B1 - Pharmaceutical composition containing lysozyme dimer - Google Patents

Pharmaceutical composition containing lysozyme dimer

Info

Publication number
PL176407B1
PL176407B1 PL93307244A PL30724493A PL176407B1 PL 176407 B1 PL176407 B1 PL 176407B1 PL 93307244 A PL93307244 A PL 93307244A PL 30724493 A PL30724493 A PL 30724493A PL 176407 B1 PL176407 B1 PL 176407B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
lysozyme dimer
dimer
tnf
lysozyme
antibiotic
Prior art date
Application number
PL93307244A
Other languages
Polish (pl)
Other versions
PL307244A1 (en
Inventor
Witold Kiczka
Original Assignee
Nika Health Products Ltd
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Nika Health Products Ltd filed Critical Nika Health Products Ltd
Priority to PL93307244A priority Critical patent/PL176407B1/en
Priority claimed from PCT/EP1993/001841 external-priority patent/WO1994001127A1/en
Publication of PL307244A1 publication Critical patent/PL307244A1/en
Publication of PL176407B1 publication Critical patent/PL176407B1/en

Links

Landscapes

  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)

Abstract

1. Komjraoycja farmaceutyczrnza\weraj2ąa dimerlizOzzroujćO<o substtoicję aktywnai farmaceutycznie dopuszczalny nośnik, znamienna tym, że jako substancję aktywna,zawiera dimer iizozymuwilości 33 ng-10 mg/mi, korzystnie 0,001 -10 mg/ml, a zwłaszcza 0,01 -10 mg mg/ml, ewentualnie w mieszaninie ze skutecznąilościąantybiotyku, przy czym w przypadku zawartości dimeruiizozymuwgranicach 0,001-10 mg/mi, akorzystnie 0,01 -10 mg/mi, kompozycja ta zawiera jako substancję aktywną zawsze dimer iizozymu w mieszaninie z antybiotykiem.1. A pharmaceutical composition comprising a dimer of an active substance and a pharmaceutically acceptable carrier, characterized in that it contains as an active substance a dimer of an isozyme in a concentration of 33 ng-10 mg/ml, preferably 0.001-10 mg/ml, and in particular 0.01-10 mg/ml, optionally in a mixture with an effective amount of an antibiotic, wherein in the case of a dimer of an isozyme content in the range of 0.001-10 mg/ml, and preferably 0.01-10 mg/ml, the composition always contains as an active substance a dimer of an isozyme in a mixture with an antibiotic.

Description

Obecny wynalazek dotyczy nowej kompozycji farmaceutycznej zawierającej dimer lizozymu.The present invention relates to a new pharmaceutical composition comprising a lysozyme dimer.

Enzymy w postaci monomerycznych znane sąjuż od długiego czasu ze swej efektywności terapeutycznej w leczeniu różnorodnych chorób.Enzymes in monomeric form have been known for a long time for their therapeutic effectiveness in the treatment of various diseases.

Lizozym został odkryty przez Fleminga w 1922 r. ale dopiero około roku 1950 ujawnione zostały jego enzymatyczne właściwości. Od tego czasu związek był przedmiotem licznych prac badawczych, wynikiem których były doniesienia o jego wielorakich skutkach terapeutycznych. Wśród wielu innych, stwierdzono właściwości przeciwwirusowe, antybakteryjne przeciwzapalne i antyhistaminowe. Terapeutyczne zastosowanie lizozymu było jednak ograniczone ze względu na negatywne efekty uboczne postaci monomerycznej.Lysozyme was discovered by Fleming in 1922, but its enzymatic properties were not revealed until around 1950. Since then, the compound has been the subject of numerous studies, resulting in reports of its multiple therapeutic effects. Among other properties, antiviral, antibacterial, anti-inflammatory, and antihistaminic properties have been noted. However, the therapeutic use of lysozyme has been limited due to the negative side effects of the monomeric form.

Powyższe ograniczenie praktycznego wykorzystania lizozymu oraz innych aktywnych terapeutycznie enzymów zostało przezwyciężone pod koniec lat osiemdziesiątych, kiedy stwierdzono, że wyizolowane formy dimeryczne enzymów, zachowując wszystkie korzystne cechy znanych postaci monomerycznych nie przejawiajążadnych skutków ubocznych przy zastosowaniach leczniczych. Przeciwwirusowe i antybakteryjne kompozycje zawierające jako składnik aktywny dimer lizozymu lub inne zdimeryzowane enzymy opisano w publikacji międzynarodowej nr WO/11294. W zgłoszeniu tym doniesiono, że w testach prowadzonych in vitro dimer lizozymu hamował proliferację szeregu kolonii bakterii wyhodowanych na próbkach pobieranych od pacjentów, w stężeniu 5-20 mg/ml hodowli. Doniesiono również, że dimer okazał się skuteczny w leczeniu infekcji parwowirozy u psów (CPV) przy podawaniu doustnym dwa razy dziennie w dawce 1-2 mg/kg masy ciała.The above limitation in the practical use of lysozyme and other therapeutically active enzymes was overcome in the late 1980s when it was found that isolated dimeric forms of the enzymes, while retaining all the advantageous characteristics of the known monomeric forms, exhibit no side effects when used therapeutically. Antiviral and antibacterial compositions containing a lysozyme dimer or other dimerized enzymes as an active ingredient are described in International Publication No. WO/11294. This application reports that in in vitro tests the lysozyme dimer inhibited the proliferation of a range of bacterial colonies grown on patient samples at a concentration of 5-20 mg/ml of culture. It also reports that the dimer was effective in the treatment of canine parvovirus (CPV) infection when administered orally twice daily at a dose of 1-2 mg/kg of body weight.

176 407176 407

W oparciu o to ujawnienie, w Polsce udzielona została ochrona przejściowa na środek farmaceutyczny, przyznająca prawo wyłącznego wytwarzania i sprzedaży produktu Nr 1. Chroniona tym prawem kompozycja zawiera dimer lizozymu w stężeniu 0,001 do 20 mg/ml farmaceutycznie dopuszczalnego nośnika dostosowanego do podawania dożylnego, doustnego, pozajelitowego miejscowego, i ogólnoustrojowego, domacicznego, dopochwowego, dowymieniowego oraz zewnętrznego i ma postać roztworu, maści, tabletek, kapsułek, czopków, kropli lub olejku.Based on this disclosure, transitional protection was granted in Poland for a pharmaceutical, granting the exclusive right to manufacture and sell product No. 1. The composition protected by this right contains lysozyme dimer in a concentration of 0.001 to 20 mg/ml of a pharmaceutically acceptable carrier adapted for intravenous, oral, parenteral, local, and systemic, intrauterine, intravaginal, intramammary and external administration and is in the form of a solution, ointment, tablets, capsules, suppositories, drops or oil.

Prace badawcze nad dimerem lizozymu kontynuowane były przez twórcę powyższego rozwiązania. Odkryte zostały dalsze atrakcyjne cechy dimeru lizozymu i opracowano nowe terapeutyczne zastosowania tego środka, w szczególności do leczenia pewnych dysfunkcji naturalnych mechanizmów obronnych.Research on lysozyme dimer continued with the inventor of the above-mentioned solution. Further attractive properties of lysozyme dimer were discovered, and new therapeutic applications for this agent were developed, particularly for treating certain dysfunctions of natural defense mechanisms.

W testach klinicznych prowadzonych w celu potwierdzenia skuteczności działania przeciwbakteryjnego i przeciwwirusowego dimeru lizozymu, nieoczekiwanie stwierdzono, że dimer ówjest niespodziewanie skuteczny w leczeniu ostrych postaci chorób układu pokarmowego i oddechowego. Przeprowadzono nowe badania mające na celu określenie działania dimeru lizozymu w takich stadiach różnych chorób, w których zawodzą naturalne mechanizmy obronne. Przeprowadzono także badania nad możliwościąłączenia klasycznej terapii opartej na antybiotykach z użyciem dimeru lizozymu.Clinical trials conducted to confirm the antibacterial and antiviral efficacy of lysozyme dimer have unexpectedly revealed its effectiveness in treating acute gastrointestinal and respiratory diseases. New studies have been conducted to determine the effect of lysozyme dimer in stages of various diseases where natural defense mechanisms fail. Studies have also been conducted on the possibility of combining classical antibiotic therapy with lysozyme dimer.

Powszechnie wiadomo, że toksyny bakteryjne stanowiąjedną grupę licznych czynników agresywnych, wskutek działania których bakterie powodują choroby. Najnowsze badania toksyn bakteryjnych koncentrują się na ich oddziaływaniu na system immunologiczny gospodarza. Oddziaływanie to przede wszystkim polega na immunomodulacji a następnie na uwalnianiu cytokin i innych mediatorów, co jest powodem wielu zaburzeń fizjologicznych wywoływanych przez toksyny. Ten ostatni efekt badany był przede wszystkim pod kątem działania endotoksyn, które odgrywają ważną rolę w patogenezie sepsy wywoływanej przez bakterie gram-negatywne (porównaj D.F. Bayston, J. Cohen: “Bacterial endotoxins and current concepts in the diagnosis and retreatment of endotoxaemia” J. Med. Microbiol. 1990, 31:73-83.). Chociaż rola egzotoksyn w infekcjach wywoływanych przez gronkowiec złocisty - Staphylococcus aureus, i paciorkowiec ropny Streptococcus pyogenes, od dawna była znana, to jednak dopiero wyodrębnienie syndromu gronkowcowego wstrząsu toksycznego doprowadziło do zwiększenia zainteresowania egzotoksynami produkowanymi przez te organizmy.It is well known that bacterial toxins constitute one of numerous aggressive factors through the action of which bacteria cause disease. Recent studies of bacterial toxins have focused on their effects on the host immune system. This effect primarily involves immunomodulation and subsequent release of cytokines and other mediators, which is the cause of many toxin-induced physiological disorders. This latter effect has been studied primarily in relation to the action of endotoxins, which play an important role in the pathogenesis of sepsis caused by gram-negative bacteria (see D.F. Bayston, J. Cohen: "Bacterial endotoxins and current concepts in the diagnosis and retreatment of endotoxaemia," J. Med. Microbiol. 1990, 31:73-83). Although the role of exotoxins in infections caused by Staphylococcus aureus and Streptococcus pyogenes has long been known, it was only the identification of staphylococcal toxic shock syndrome that led to increased interest in the exotoxins produced by these organisms.

Wstrząs toksyczny jest ciężką chorobą charakteryzującą się wysoką gorączką, obniżonym ciśnieniem, wykrzepianiem wewnątrznaczyniowym, rozległą erytrodermią, rumieniem błon śluzowych, niewydolnością nerek, hypokalcemią, hypoalbumincmią i przemijającymi wysypkami (zaczerwienieniami skóry ulegającymi złuszczaniu). Wiele przypadków wstrząsu toksycznego związanych było ze stosowaniem tamponów pochwowych w okresie menstruacji, lecz obecnie nasilają się opisy tego syndromu w przypadkach nie związanych z cyklem menstruacyjnym, u pacjentów obu płci, często po zabiegach chirurgicznych, gdy tamponadę pozostawia się na dużej (przykładowo przy tamponowaniu nosa po operacjach plastycznych nosa lub ostrych krwotokach). Wykazano, że szczepy gronkowca wyizolowane z pochw pacjentek, u których stwierdzono syndrom wstrząsu toksycznego (TSS), produkują toksynę 1 syndromu wstrząsu toksycznego (TSST-1), ale źródłem mikroorganizmu produkującego TSST-1 może być również nieujawniona infekcja. Początkowa bakteriemia może mieć przebieg utajony lecz po kilku tygodniach lub miesiącach doprowadzić może do zlokalizowanych infekcji. Ujawnieniu się takich infekcji towarzyć mogąobjawy świadczące o wystąpieniu syndromu sepsy lub wstrząsu septycznego. Rzadsza lecz bardziej dramatyczna bakteriemia może wystąpić, gdy brak jest wrót infekcji lub towarzyszących zlokalizowanych infekcji i w takich przypadkach wstrząs, zapalenie wsierdzia, rozsiana koagulopatia śródnaczyniowa oraz niewydolność jednoczesna wielu organów mają gwałtowniejszy przebieg (porównaj D.L. Stevens i wsp.: Gram-positive shock; Curret Opinions in Infectious Diseases 1992, :355-363).Toxic shock is a serious illness characterized by high fever, low blood pressure, intravascular coagulation, widespread erythroderma, mucosal erythema, renal failure, hypocalcemia, hypoalbuminemia, and transient rashes (skin redness that peels off). Many cases of toxic shock have been associated with the use of vaginal tampons during menstruation, but there is now an increasing number of reports of this syndrome in cases unrelated to the menstrual cycle, in patients of both sexes, often following surgical procedures where the tamponade is left in place (for example, during nasal packing after plastic surgery or acute hemorrhage). Staphylococcal strains isolated from the vaginas of patients with toxic shock syndrome (TSS) have been shown to produce toxic shock syndrome toxin 1 (TSST-1), but the source of the TSST-1-producing organism may also be an undiagnosed infection. Initial bacteremia may be latent, but after several weeks or months it can lead to localized infections. The manifestation of such infections may be accompanied by symptoms suggestive of sepsis or septic shock. Less frequent but more dramatic bacteremia may occur in the absence of a portal of entry or associated localized infections, and in such cases shock, endocarditis, disseminated intravascular coagulopathy, and simultaneous multiorgan failure have a more severe course (see D.L. Stevens et al.: Gram-positive shock; Curret Opinions in Infectious Diseases 1992, pp. 355-363).

176 407176 407

Znane są podobne obserwacje w przypadkach bakterii gram-dodatnich. Przykładowo, infekcji wywołanej przez paciorkowiec ropny - Streptococcus pyogenes, towarzyszy wstrząs, a śmiertelność wynosi 30%. Paciorkowiec Streptococcus pneumoniae, jest przyczyną zapalenia płuc, które zdokumentowano jako wysoce odporne na penicylinę i wykazujące tendencję do rozwoju syndromu wstrząsu. Ponadto, pacjenci z AIDS mają wyższą zapadalność na pneumokokowe infekcje niż cała populacja.Similar observations are known in cases of gram-positive bacteria. For example, infection with Streptococcus pyogenes is accompanied by shock and a mortality rate of 30%. Streptococcus pneumoniae causes pneumonia, which has been documented to be highly resistant to penicillin and prone to shock syndrome. Furthermore, AIDS patients have a higher incidence of pneumococcal infections than the general population.

Infekcje wywoływane przez bakterie gram-ujemne mogą również prowadzić do wstrząsu septycznego. Gram-ujemne laseczki i pałeczki oraz przecinkowce stanowią źródło najważniejszych enterotoksyn. Enterotoksyna jest lipopolisacharydowym (LPS) komponentem zewnętrznej membrany ścianek komórek bakterii gram-ujemnych. Enterotoksyny wywierają wpływ przede wszystkim na układ jelitowy i zazwyczaj wywołują biegunkę. Najczęstszymi infekcjami spowodowanymi bakteriami gram-ujemnymi u ludzi i zwierząt są infekcje spowodowane przez pałeczkę okrężnicy - Escherichia coli. Silne odwodnienie towarzyszące takim infekcjom może być przyczyną śmierci zainfekowanego osobnika. Według danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), ostre biegunki zabijają corocznie około 3,2 miliona dzieci w krajach rozwijających się. Około 30% wszystkich przypadków sepsy jest wywołanych przez bakterie gram-ujemne.Infections caused by gram-negative bacteria can also lead to septic shock. Gram-negative bacilli and vibrio bacteria are the source of the most important enterotoxins. Enterotoxin is a lipopolysaccharide (LPS) component of the outer membrane of gram-negative bacterial cell walls. Enterotoxins primarily affect the intestinal tract and typically cause diarrhea. The most common infections caused by gram-negative bacteria in humans and animals are those caused by Escherichia coli. The severe dehydration associated with such infections can cause death in the infected individual. According to the World Health Organization (WHO), acute diarrhea kills approximately 3.2 million children in developing countries each year. Approximately 30% of all sepsis cases are caused by gram-negative bacteria.

Sepsa spowodowana infekcjami bakteryjnymi wywołanymi przez bakterie gram-dodatnie i gram-ujemne jest zawsze groźnąchorobą, występującąwe wszystkich krajach. W Stanach Zjednoczonych odnotowuje się około 400 000 przypadków rocznie, a śmiertelność wynosi około 50%.Sepsis, caused by bacterial infections caused by both gram-positive and gram-negative bacteria, is a serious disease that occurs in all countries. In the United States, approximately 400,000 cases are reported annually, with a mortality rate of approximately 50%.

W ostatnich latach sepsa i wstrząs septyczny były przedmiotem licznych publikacji. Zaobserwowano, że w patofizjologii szoku septycznego, endotoksemii i innych chorobach, mediatory intoksykacji bakteryjnej odgrywają istotną rolę. Zalicza się do nich czynnik nekrozy nowotworów (TNF), interleukinę-1 (IL-1), interferon (IFN), czynnik aktywności płytek (PAF) i eikosandoidy (pochodne kwasu arachidonowego), przy czym najistotniejszym z nich jest TNF, który oddziałuje na metabolizm jak i na układ immunologiczny i fagocytamy (porównaj F.E. Berkowitz: Bacterial toxins in pathogenesis of infections; Current Opinions in Infectious Diseases, 1991 4:332-337). Wykazano, że osobniki, które nie przetrwały wstrząsu septycznego miały wyższe stężenia TNF i interleukiny-1. Wielu autorów donosiło, że pacjenci z Szokiem septycznym mieli podwyższony poziom TNFot w plazmie oraz we krwi. Zauważono jednocześnie, że toksyczne skutki TNF-α nie zależą tak wyraźnie od stężenia TNF jak od stałej obecności (nadmiernej) obecności w ciele. Wielu autorów badało możliwości modulowania kaskady cytokin w sepsie i wstrząsie septycznym. Propozycje skutecznych rozwiązań obejmują stosowanie monoklonalnych przeciwciał TNF oraz neutralizację lipopolisacharydów za pomocą anty-lipopolisacharydów. Przeciwciała, jednakże nie wzmagają usuwania szczątków bakteryjnych. Częściowo korzystne efekty obserwowano również w przypadkach wykorzystania takich środków jak deksametazon i pentoksyfilina blokujących produkcję TNF przez makrofagi.In recent years, sepsis and septic shock have been the subject of numerous publications. It has been observed that mediators of bacterial intoxication play a significant role in the pathophysiology of septic shock, endotoxemia, and other diseases. These include tumor necrosis factor (TNF), interleukin-1 (IL-1), interferon (IFN), platelet activity factor (PAF), and eicosandoids (arachidonic acid derivatives), the most important of which is TNF, which affects metabolism, the immune system, and phagocytes (see F.E. Berkowitz: Bacterial toxins in the pathogenesis of infections; Current Opinions in Infectious Diseases, 1991, 4:332-337). It has been shown that individuals who did not survive septic shock had higher concentrations of TNF and interleukin-1. Many authors have reported that patients with septic shock had elevated TNFα levels in plasma and blood. It has also been noted that the toxic effects of TNF-α do not depend as clearly on the concentration of TNF as on its persistent (excessive) presence in the body. Many authors have investigated the possibility of modulating the cytokine cascade in sepsis and septic shock. Proposed effective solutions include the use of monoclonal TNF antibodies and neutralization of lipopolysaccharides with anti-lipopolysaccharides. However, these antibodies do not enhance the clearance of bacterial debris. Partially beneficial effects have also been observed with agents such as dexamethasone and pentoxifylline, which block TNF production by macrophages.

Wiadomo również, że inne cytokiny mają też swój udział we wstrząsie septycznym. W tej sytuacji sposoby leczenia, które modulują kaskadę cytokin we wstrząsie szoku septycznym mają możliwość oddziaływania na rozwój infekcji, ponieważ obrona gospodarza zależna jest od tych samych cytokin zapalnych. Znalezienie środka zapobiegającego szokowi septycznemujest zadaniem nadrzędnym z uwagi na potencjalną korzyść jaką mogłoby to przynieść wielkiej liczbie pacjentów. W poszukiwanym rozwiązaniu kontrolowanie poziomu TNF zdaje się być kwestią zasadniczą.Other cytokines are also known to contribute to septic shock. In this situation, treatments that modulate the cytokine cascade in septic shock have the potential to influence the progression of infection, as host defenses rely on these same inflammatory cytokines. Finding a means of preventing septic shock is paramount due to the potential benefit it could bring to a large number of patients. Controlling TNF levels appears to be crucial in this search.

Podobnie krytyczną rolę odgrywa TNF w innym mechanizmie obronnym jakim jest gorączka, będąca fizjologicznąodpowiedziąna infekcje typowe dla wszystkich wyższych gatunków zwierząt i ludzi. Dotychczas rozpoznano pięć cytokin pirogennych (interleukina-1, TNF interferon, interleukina-2 i interleukina-6) jako główne endogenne mediatory reakcji gorączkowej, inhibitujące preoptyczne wrażliwe na ciepło neurony, które normalnie umożliwiająutratę ciepła i obniżenie wytwarzania ciepła w organizmie ludzkim. Gorączka i jej mediatory mają zdolnośćTNF plays a similarly critical role in another defense mechanism: fever, a physiological response to infections common to all higher animal species and humans. Five pyrogenic cytokines (interleukin-1, TNF interferon, interleukin-2, and interleukin-6) have been identified to date as the main endogenous mediators of the fever response, inhibiting preoptic heat-sensitive neurons that normally facilitate heat loss and reduce heat production in the human body. Fever and its mediators have the ability to

176 407 uszkadzania zarówno organizmów inwazyjnychjak i organizmu gospodarza. Zgromadzono liczne dane w ostatnich latach sugerujące, że interleukina-1, TNF i interleukina-6 są mediatorami patofizjologicznych nieprawidłowości w przebiegu infekcji. Ponieważ endogenne pirogeny przyczyniaj ą się do procesów patologicznych w licznych infekcj ach zarówno mediatory jak i reakcja gorączkowa są potencjalnie szkodliwe dla organizmu gospodarza. Najbardziej przekonujące dowody na to twierdzenie zgromadzono w trakcie badań nad gram-ujemnąsepsą. Istnieją dowody, że endogenne pirogeny są mediatorami układowych i lokalnych przejawów sepsy spowodowanej gram-dodatnimi bakteriami, AIDS, infekcjami krętkowymi, zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, niewydolnością układu oddechowego u dorosłych, ropnym zapaleniem stawów i mykobakteriozą. Chociaż cytowane dane są w sprzeczności z obserwowanym zjawiskiem, że reakcja gorączkowa zwiększa odporność zwierząt doświadczalnych na infekcje, tym nie mniej zachowanie gatunku w większym stopniu niż utrzymanie przy życiu pojedynczych osobników, stanowi istotę procesu ewolucji. Uznaje się za możliwe, że ten sam mechanizm może powodować występowanie szkodliwych skutków układowych cytokin pirogennych na wynik ogólnych infekcji (przykładowo gram-ujemnej sepsy) oraz przejawiać się w mniej piorunujących infekcjach jako dobroczynnymi lokalnymi skutkami gorączkowymi. Zatem przez przyspieszenie zgonu beznadziejnie zainfekowanych osobników natura zabija osobniki, stanowiące zagrożenie dla gatunku. Tym sposobem gatunek jako całość może być chroniony przed chorobami epidemicznymi (porównaj P.A. Maćkowiak: Mechanism of fever; Current Opinions in Infectious Diseases, 1992, 5:348-354).176,407 damaging both invading organisms and the host. In recent years, considerable data have accumulated suggesting that interleukin-1, TNF, and interleukin-6 mediate the pathophysiological abnormalities of infection. Because endogenous pyrogens contribute to the pathological processes in numerous infections, both the mediators and the febrile response are potentially harmful to the host. The most compelling evidence for this claim has been gathered from studies of gram-negative sepsis. There is evidence that endogenous pyrogens mediate the systemic and local manifestations of sepsis caused by gram-positive bacteria, AIDS, spirochetal infections, meningitis, adult respiratory failure, pyrosis, and mycobacteriosis. Although the cited data contradict the observed phenomenon that the febrile response increases resistance to infection in experimental animals, the preservation of the species, rather than the survival of individual individuals, nevertheless constitutes the essence of the evolutionary process. It is considered possible that the same mechanism could cause the harmful effects of systemic pyrogenic cytokines on the outcome of general infections (e.g., gram-negative sepsis) and manifest in less fulminant infections as beneficial local febrile effects. Thus, by hastening the death of hopelessly infected individuals, nature kills individuals that pose a threat to the species. In this way, the species as a whole can be protected from epidemic diseases (compare P.A. Maćkowiak: Mechanism of fever; Current Opinions in Infectious Diseases, 1992, 5:348-354).

Zgodnie z podstawową koncepcją patogenów gorączki, egzogenne pirogeny, niezależnie od ich pochodzenia lub budowy powodują gorączkę poprzez indukowanie komórek organizmu gospodarza (przede wszystkim makrofagów) do produkowania endogennych pirogenów. Zatem, metody terapeutyczne oparte na zastosowaniu przeciwciał anty-endogennych pirogenów i antagonistów receptorów endogennych pirogenów, mogą być skuteczne w takich wypadkach. Jedną z możliwości jest blokowanie syntezy TNF. Badania prowadzone na zwierzętach wykazują, że TNF może być syntezowany przed IL-1 i innymi cytokinami w kaskadowej odpowiedzi organizmu na infekcję. W związku z tym dla wielu naukowców hamowanie biosyntezy TNF oznacza również hamowanie syntezy IL-1. Ale jednocześnie hamowanie biosyntezy TNF oznacza również zatrzymanie szkodliwych skutków niektórych piorunujących i beznadziejnych infekcji.According to the basic concept of fever pathogens, exogenous pyrogens, regardless of their origin or structure, cause fever by inducing host cells (primarily macrophages) to produce endogenous pyrogens. Therefore, therapeutic methods based on the use of antibodies against endogenous pyrogens and antagonists of endogenous pyrogen receptors may be effective in such cases. One possibility is blocking TNF synthesis. Animal studies indicate that TNF can be synthesized before IL-1 and other cytokines in the body's cascade response to infection. Therefore, for many scientists, inhibiting TNF biosynthesis also means inhibiting IL-1 synthesis. However, inhibiting TNF biosynthesis also means halting the harmful effects of some fulminant and fatal infections.

TNF jest również rozpoznany j ako j eden z mediatorów procesów zapalnych. Zapalenie jest w wielu przypadkach pierwszym etapem choroby, z której przy naturalnym przebiegu rozwij a się wstrząs septyczny. W sytuacjach przerwania ciągłości tkanek, takichjak rany narażone na zainfekowanie, obrażenia wojenne, zwłaszcza rany brzuszne (zapalenie otrzewnej), choroby układu pokarmowo-trawiennego takie jak ostre zapalenia towarzyszące rozlaniu wyrostka robaczkowego, ostre infekcje bakteryjne i wirusowe takie jak występujące w pogrypowym zapaleniu płuc, chorobach nowotworowych, zwłaszcza w fazie rozpadu guzów nowotworowych i tym podobnych, stan zapalny jest pierwszym objawem wzrostu produkcji TNF. Kontrolowanie poziomu TNF stanowiłoby zatem pożądany model leczenia takich infekcji.TNF is also recognized as a mediator of inflammatory processes. In many cases, inflammation is the first stage of the disease, which naturally progresses to septic shock. In situations of tissue disruption, such as wounds susceptible to infection, war injuries, especially abdominal wounds (peritonitis), gastrointestinal diseases such as acute inflammation accompanying appendicitis, acute bacterial and viral infections such as those occurring in post-influenza pneumonia, and cancers, especially during the lysis phase of tumors, inflammation is the first symptom of increased TNF production. Controlling TNF levels would therefore be a desirable model for treating such infections.

Jeszcze donioślejsza jest rola TNF w AIDS jako takim. AIDS charakteryzuje się istotnym osłabieniem odporności immunologicznej. Znamienną cechą zespołu AIDS jest obniżona ilość limfocytów CD4+. Ilość komórek zainfekowanych wirusem HIV, będącym czynnikiem etiologicznym AIDS - jest stosunkowo niewielka (< 1 na 100-1000) nawet pośród jednojądrowych komórek krwi obwodowej (PBMC) u pacjentów z AIDS. Podczas gdy limfocyty CD4+ są infekowane w sposób preferencyjny, komórki te nie są wyłącznym celem ataku w infekcjach wirusem HIV. Ostatnie badania wykazały, że spektrum docelowych komórek ataku wirusa HIV jest stosunkowo szerokie. Zaobserwowano wyraźne różnice skutków infekcji wirusem HIV wmonocytach/makrofagach w porównaniu z limfocytami T. Podczas gdy limfocyty T przejawiają tendencję do ulegania zniszczeniu, monocyty/makrofagi pozwalająna trwanie infekcji. Wirus HIV może zatem rozwijać się i tworzyć skupiska w monocytach/makrofagach jak również w innych komórkach ciała. Ten rodzaj odpowiedzi na infekcję wirusem HIV jaki jest właściwy dla mono6The role of TNF in AIDS itself is even more significant. AIDS is characterized by a significant weakening of immune defenses. A hallmark of the AIDS syndrome is a reduced number of CD4+ lymphocytes. The number of cells infected with HIV, the etiological agent of AIDS, is relatively low (<1 in 100-1000) even among peripheral blood mononuclear cells (PBMCs) in AIDS patients. While CD4+ lymphocytes are preferentially infected, these cells are not the exclusive target of attack in HIV infections. Recent studies have shown that the spectrum of HIV target cells is relatively broad. Distinct differences in the effects of HIV infection have been observed in monocytes/macrophages compared to T lymphocytes. While T lymphocytes tend to be destroyed, monocytes/macrophages allow the infection to persist. The HIV virus can therefore grow and aggregate in monocytes/macrophages as well as in other body cells. The type of response to HIV infection that is specific to mono6

176 407 cytów/makrofagów może być odpowiedzialny za utajone nosicielstwo wirusa przez organizm gospodarza; reakcja ta może również powodować patogeniczne następstwa wywoływane przez rozpuszczalne czynniki produkowane przez zainfekowane komórki (porównaj Toshifumi Matsuyama i wsp.: Cytokines and HIV infections: Is AIDS a Tumor Necrosis factor disease?; AIDS 1991,5:1405-1417). Sądoniesienia licznych naukowców stwierdzające, że linie ludzkich komórek T zainfekowane HTLV-1 są wysoce podatne na infekcję wirusem HIV, co daje dramatyczny skutek cytopatyczny w połączeniu ze wzmożoną replikacją wirusa HIV. Ponadto, komórki zainfekowane wirusem HIV sąpodatne na uszkodzenie pod wpływem supematantów tych komórek. Ustalając miano wirusów po zadaniu takim supematantem stwierdzono, że czynnik produkowany przez komórki T (MT-2) wzmaga replikację wirusa HIV. Czynnik ten zidentyfikowany został jak TNF-β i to stwierdzenie jest zgodne z raportami informującymi, że komórki T (MT-2) produkują TNF-β. Ten sam skutek obserwuje się gdy stosuje się TNF-α. Oba czynniki TNF-α i TNF-β selektywnie zabijają komórki zainfekowane wirusem HIV i wzmagają replikację tego wirusa. Doniesiono również, że linie komórek T zainfekowanych wirusem HIV oraz PBMC świeżo wyizolowane od osobników zarażonych wirusem HIV dająodpowiedź na TNF polegającąna wzroście jego poziomu. Sugeruje to, że takie samo wzmożenie ekspresji wirusa HIV może następować również in vivo. Oczywiście wzmagające działanie TNF może być neutralizowane przez przeciwciała anty-TNF. Wzmożenie replikacji wirusa HIV po zadaniu TNF-α i TNF-β jest ponad dziesięciokrotne (porównaj A. Yakamam i wsp.: Tumor necrosis factor (α,β) induced by HIV -1 in peripheral blood mononuclear cells potentate virus replication; AIDS 1990,421 -427).176,407 cytoplasmic cells/macrophages may be responsible for latent viral carriage by the host; this response may also result in pathogenic sequelae induced by soluble factors produced by infected cells (compare Toshifumi Matsuyama et al.: Cytokines and HIV infections: Is AIDS a Tumor Necrosis factor disease?; AIDS 1991, 5:1405-1417). Numerous researchers have reported that human T cell lines infected with HTLV-1 are highly susceptible to HIV infection, resulting in a dramatic cytopathic effect coupled with enhanced HIV replication. Furthermore, HIV-infected cells are susceptible to damage by their supernatants. Determining viral load after challenge with such a supernatant has shown that a factor produced by T cells (MT-2) enhances HIV replication. This factor was identified as TNF-β, and this finding is consistent with reports that T cells (MT-2) produce TNF-β. The same effect is observed with TNF-α. Both TNF-α and TNF-β selectively kill HIV-infected cells and enhance HIV replication. It has also been reported that HIV-infected T-cell lines and PBMCs freshly isolated from HIV-infected individuals respond to TNF by increasing its levels. This suggests that the same upregulation of HIV expression may also occur in vivo. Of course, the potentiating effect of TNF can be neutralized by anti-TNF antibodies. The enhancement of HIV replication after treatment with TNF-α and TNF-β is more than tenfold (compare A. Yakamam et al.: Tumor necrosis factor (α,β) induced by HIV -1 in peripheral blood mononuclear cells potentiates virus replication; AIDS 1990, 421-427).

Potwierdzono również, że różnorodne cytokiny mogą mieć wpływ na produkcję HIV. Stosując oczyszczone fagocyty jednojądrowe z normalnej krwi obwodowej obserwowano indukcję IL-6 oraz TNF-α w kilka godzin po wystawieniu na atak wirusa HIV. Taką samą indukcję cytokin obserwowano przy użyciu wirusa HIV inaktywowanego termicznie. Bazując na tych i szeregu podobnych obserwacjach oraz doniesieniu Toshifumi Matsuyama i wsp. (op.cit.) można nabrać przekonania, że AIDS jest chorobą zależną od cytokin lub TNF. W sieci cytokinowej AIDS, zarówno TNF-α jak i TNF-β jawią się jako węzłowe cząsteczki wzmagające replikację wirusa HIV oraz indukujące ich własną ekspresję oraz ekspresję innych cytokin. Wykazano, że TNF-α stymuluje uwalnianie innych cytokin w komórkach różnych typów, a więc jest kluczową cytokiną kaskady cytokin w podstawowym mechanizmie obrony.It has also been confirmed that various cytokines can influence HIV production. Using purified mononuclear phagocytes from normal peripheral blood, induction of IL-6 and TNF-α was observed several hours after exposure to HIV. The same cytokine induction was observed using heat-inactivated HIV. Based on these and a number of similar observations, as well as the report by Toshifumi Matsuyama et al. (op. cit.), one may be led to believe that AIDS is a cytokine- or TNF-dependent disease. In the AIDS cytokine network, both TNF-α and TNF-β appear as key molecules that enhance HIV replication and induce their own expression and the expression of other cytokines. TNF-α has been shown to stimulate the release of other cytokines in various cell types, making it a key cytokine in the cytokine cascade in the basic defense mechanism.

Sugeruje się, że wiele symptomów towarzyszących AIDS może być wyjaśnionych uwalnianiem cytokin o różnych biologicznych funkcjach. Zwiększona produkcja IL-1 i TNF-α dwóch znanych pirogenów może wyjaśnić gorączkę obserwowaną u pacjentów z AIDS. TNF-α może mieć związek z towarzyszącą AIDS kacheksją. Oba TNF-α i TNF-β funkcjonują jako immunomodulatory i cząsteczki efektorowe w cytotoksyczności z monocytami jako mediatorami. Ponadto, TNF jest odpowiedzialny za aktywację odpowiedzi immunologicznej i może bezpośrednio zabijać komórki zainfekowane HIV przyczyniając się do replikacji wirusa HIV. Mechanizm immunologiczny zaproponowany został także do wyjaśnienia zjawiska zmniejszenia ilości komórek CD4-T u pacjentów AIDS (Matsuyama i wsp., op. cit.). Donoszono również, że mięsak Kaposi'ego indukowanyjest przez TNF-α: TNF-α może być produkowany z keratynocytów pod wpływem bodźca fizjologicznego, takiego jak światło nadfioletowe, które może przyczyniać się do indukcji IL-6 w skórze i rozwoju mięsaka Kaposi'ego w przebiegu AIDS. W testach in vitro, TNF-α może powodować uszkodzenie mieliny i oligodendrocytów; także niektóre linie komórkowe pochodzące z glejaka są jak wykazano, podatne na antyproliferacyjny wpływ TNF-α. Te obserwacje mogą prowadzić do wniosku, że dysfunkcja centralnego układu nerwowego u pacjentów z AIDS jest wynikiem działania TNF-α. W wielu doniesieniach potwierdzono, że poziom TNF-α i IL-1 w surowicy ulega istotnemu podwyższeniu wraz z rozwojem AIDS i ARC (kompleks związany z AIDS), podczas gdy u bezobjawowych nosicieli wirusa HIV utrzymuje się na poziomie takim samym jak w grupie kontrolnej złożonej ze zdrowych ludzi. Według Matsuyama i wsp. (op. cit.), AIDS jest w równym stopniu chorobą związaną z TNF jak i z wirusem HIV. Wykazuje to, iż osiągnięcie kontroli nad indukcjąiUF może prowadzić do skutecznej terapii dla pacjentów z AIDS.It has been suggested that many symptoms associated with AIDS may be explained by the release of cytokines with various biological functions. Increased production of IL-1 and TNF-α, two known pyrogens, may explain the fever observed in AIDS patients. TNF-α may be associated with AIDS-associated cachexia. Both TNF-α and TNF-β function as immunomodulators and effector molecules in cytotoxicity, with monocytes as mediators. Furthermore, TNF is responsible for activating the immune response and may directly kill HIV-infected cells, contributing to HIV replication. An immunological mechanism has also been proposed to explain the reduction of CD4-T cells in AIDS patients (Matsuyama et al., op. cit.). Kaposi's sarcoma has also been reported to be induced by TNF-α: TNF-α can be produced from keratinocytes in response to physiological stimuli such as ultraviolet light, which may contribute to the induction of IL-6 in the skin and the development of AIDS-related Kaposi's sarcoma. In vitro, TNF-α can cause damage to myelin and oligodendrocytes, and some glioma-derived cell lines have been shown to be susceptible to the antiproliferative effects of TNF-α. These observations may lead to the conclusion that central nervous system dysfunction in AIDS patients is a result of TNF-α. Several reports have confirmed that serum levels of TNF-α and IL-1 increase significantly with the development of AIDS and ARC (AIDS-related complex), whereas in asymptomatic HIV-positive individuals, they remain at the same levels as in healthy controls. According to Matsuyama et al. (op. cit.), AIDS is as much a disease associated with TNF as with HIV. This demonstrates that achieving control over iUF induction can lead to effective therapy for AIDS patients.

176 407176 407

Celem wynalazku jest opracowanie kompozycji przydatnej w profilaktyce i terapii wyżej opisanych stanów chorobowych.The aim of the invention is to develop a composition useful in the prevention and treatment of the above-described disease states.

Cel ten został osiągnięty zgodnie z wynalazkiem, dzięki nieoczekiwanemu ustaleniu, że:This object is achieved according to the invention thanks to the unexpected finding that:

1. dimer lizozymu inhibituje syntezę TNF,1. lysozyme dimer inhibits TNF synthesis,

2. dimer lizozymu stymuluje syntezę IFN-α,2. lysozyme dimer stimulates the synthesis of IFN-α,

3. dimer lizozymu pobudza aktywność fagocytarną, a więc przejawia aktywność umożliwiającąjego wykorzystanie w związku z wyżej opisanymi stanami patologicznymi, w tym w leczeniu, łagodzenie przebiegu a nawet w pewnym zakresie w profilaktyce chorób związanych z nadmiernie wysokim poziomem TNF, opisanych powyżej.3. lysozyme dimer stimulates phagocytic activity, and therefore exhibits activity that allows its use in connection with the above-described pathological conditions, including in the treatment, alleviation of the course and even to some extent in the prevention of diseases associated with excessively high levels of TNF, described above.

Kompozycja farmaceutyczna zawierająca dimer lizozymu jako substancję aktywną i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik, według wynalazku cechuje się tym, że jako substancję aktywną zawiera zdimeryzowaną postać lizozymu w ilości 33 ng -10 mg/ml, korzystnie 0,001 10 mg/ml, a zwłaszcza 0,01 -10 mg/ml, ewentualnie w mieszaninie ze skuteczną ilością antybiotyku, przy czym w przypadku zawartości dimeru lizozymu w granicach 0,001 -10 mg/ml, a korzystnie 0,01 - 10 mg/ml, kompozycja ta zawiera jako substancję aktywną zawsze dimer lizozymu w mieszaninie z antybiotykiem.A pharmaceutical composition containing a lysozyme dimer as an active substance and a pharmaceutically acceptable carrier, according to the invention, is characterized in that it contains a dimerized form of lysozyme in an amount of 33 ng - 10 mg/ml, preferably 0.001 - 10 mg/ml, and in particular 0.01 - 10 mg/ml, optionally in a mixture with an effective amount of an antibiotic, wherein in the case of a lysozyme dimer content in the range of 0.001 - 10 mg/ml, and preferably 0.01 - 10 mg/ml, the composition always contains a lysozyme dimer in a mixture with an antibiotic as an active substance.

Kompozycj a według wynalazku, zawieraj ąca dimer lizozymu i antybiotyk cechuj e się tym, że w badaniu in vitro w obecności surowicy bydlęcej aktywności antybiotyku jest do 100% wyższa niż w takim samym badaniu bez dodatku dimeru lizozymu.The composition according to the invention, comprising a lysozyme dimer and an antibiotic, is characterized in that in an in vitro test in the presence of bovine serum the activity of the antibiotic is up to 100% higher than in the same test without the addition of the lysozyme dimer.

Korzystnie, kompozycja według wynalazku zawiera dimer lizozymu zasadniczo wolny od monomerycznej, trimerycznej i oligomerycznej postaci lizozymu.Preferably, the composition of the invention comprises a lysozyme dimer substantially free of monomeric, trimeric and oligomeric forms of lysozyme.

Korzystnie, kompozycja według wynalazku zawiera dimer lizozymu w ilości 33 ng - 0,001 mg/ml.Preferably, the composition of the invention contains lysozyme dimer in an amount of 33 ng - 0.001 mg/ml.

W przypadku gdy kompozycja według wynalazku zawiera antybiotyk jak jeden ze składników aktywnych, zawiera antybiotyk wybrany z grupy obejmującej penicylinę, neomycynę, erytromycynę, cefalosporynę.In the case where the composition according to the invention contains an antibiotic as one of the active ingredients, it contains an antibiotic selected from the group consisting of penicillin, neomycin, erythromycin, cephalosporin.

Korzystnie, kompozycja według wynalazku zawierająca dimer lizozymu i antybiotyk ma postać roztworu i zawiera dimer lizozymu w ilości zapewniającej oddziaływanie dimeru lizozymu na komórkę mikroorganizmu w stężeniu 5 pg/ml.Preferably, the composition according to the invention containing a lysozyme dimer and an antibiotic is in the form of a solution and contains a lysozyme dimer in an amount ensuring the effect of the lysozyme dimer on the microbial cell at a concentration of 5 pg/ml.

Korzystnie, kompozycja według wynalazku jest dostosowana do podawania w jednej lub kilku dawkach 0,02 mg/kg masy ciała.Preferably, the composition of the invention is adapted to be administered in one or more doses of 0.02 mg/kg body weight.

Korzystnie, kompozycja według wynalazku ma postać roztworu do iniekcji, odpowiedniego do podawania dożylnego.Preferably, the composition of the invention is in the form of an injectable solution suitable for intravenous administration.

Dimer lizozymu stanowiący składnik aktywny kompozycji według wynalazku posiada zdolność modulowania naturalnych mechanizmów obronnych, poprzez co najmniej jedno działanie wybrane z grupy obejmującej: podwyższenie aktywności fagocytarnej, podwyższenie syntezy interferonu, obniżenie poziomu czynnika nekrozy nowotworów (TNF), supresję wydzielania czynnika nekrozy nowotworów (TNF) i inhibitowanie biosyntezy czynnika nekrozy nowotworów (TNF) u zwierząt i ludzi.The lysozyme dimer constituting the active ingredient of the composition according to the invention has the ability to modulate natural defense mechanisms by at least one action selected from the group consisting of: increasing phagocytic activity, increasing interferon synthesis, decreasing the level of tumor necrosis factor (TNF), suppressing the secretion of tumor necrosis factor (TNF) and inhibiting the biosynthesis of tumor necrosis factor (TNF) in animals and humans.

Szczególnie korzystne działanie dimer lizozymu ma w stosunku do chorób związanych z rosnącym lub nadmiernie wysokim poziomem czynnika nekrozy nowotworów (TNF), w tym także chorób niebędących infekcjami wirusowymi lub bakteryjnymi. Jednym ze stanów chorobowych tego rodzaju jest infekcja wywołana przez wirusa HIV, w przebiegu której występują stadium bezobjawowe oraz kompleks ARC związany z AIDS. Kontrola uwalniania czynnika nekrozy nowotworów w tych stadiach może opóźnić wystąpienie pełnych objawów AIDS.Lysozyme dimer is particularly beneficial in diseases associated with elevated or excessively high levels of tumor necrosis factor (TNF), including those not caused by viral or bacterial infections. One such condition is HIV infection, which includes asymptomatic stages and the AIDS-related ARC complex. Controlling the release of tumor necrosis factor (TNF) during these stages may delay the onset of full-blown AIDS symptoms.

Innymi stanami chorobowymi tego rodzaju są stany zapalne i towarzysząca im gorączka, a także sepsa, wstrząs septyczny i kacheksja.Other conditions of this type include inflammation and accompanying fever, as well as sepsis, septic shock and cachexia.

Zgodnie z wynalazkiem dimer lizozymu stosuje się łącznie z antybiotykiem. Terapia za pomocą dimeru lizozymu towarzyszyć może także typowemu leczeniu za pomocą AZT.According to the invention, lysozyme dimer is used in conjunction with an antibiotic. Lysozyme dimer therapy can also be used alongside standard AZT therapy.

176 407176 407

Antybiotyk podawany łącznie z dimerem lizozymu jest skuteczniejszy niż podawany samodzielnie. Skuteczna dawka antybiotyku ulega obniżeniu o około 33% do około 50% w stosunku do dawki skutecznej tego samego antybiotyku w znanych kompozycjach zawierający sam antybiotyk. W szczególności dotyczy to penicyliny, neomycyny, erytromycyny i cefalosporyny (SEFRIL).Antibiotics administered in combination with lysozyme dimer are more effective than those administered alone. The effective dose of the antibiotic is reduced by approximately 33% to approximately 50% compared to the effective dose of the same antibiotic in known formulations containing the antibiotic alone. This is particularly true for penicillin, neomycin, erythromycin, and cephalosporin (SEFRIL).

Kompozycja według wynalazku zawiera farmaceutycznie dopuszczalny nośnik dostosowany do podawania dożylnego, doustnego, pozajelitowego miejscowego, i ogólnoustrojowego, domacicznego, dopochwowego, dowymieniowego oraz zewnętrznego i ma postać roztworu, maści, tabletek, kapsułek, czopków, kropli lub olejku.The composition of the invention comprises a pharmaceutically acceptable carrier adapted for intravenous, oral, parenteral, local, and systemic, intrauterine, intravaginal, intramammary, and external administration and is in the form of a solution, ointment, tablets, capsules, suppositories, drops, or oil.

Korzystnie, nośnikiem jest apyrogenna sterylna kompozycja obejmująca fizjologicznie dopuszczalny rozpuszczalnik i dopuszczalny farmaceutycznie środek konserwujący. Korzystnie apyrogenną, sterylną kompozycją zawierającą co najmniej jeden fizjologicznie akceptowalny rozpuszczalnik i/lub co najmniej jeden dopuszczalny farmaceutycznie środek konserwujący jest apyrogenna sterylizowana woda lub wodny roztwór PBS jako rozpuszczalnik i tiomersal jako środek konserwujący dopuszczalny do stosowania w farmaceutycznych środkach białkowych. Korzystnie kompozycja według wynalazku ma postać roztworu do iniekcji, odpowiedniego do podawania dożylnego.Preferably, the carrier is a non-pyrogenic sterile composition comprising a physiologically acceptable solvent and a pharmaceutically acceptable preservative. Preferably, the non-pyrogenic sterile composition comprising at least one physiologically acceptable solvent and/or at least one pharmaceutically acceptable preservative is non-pyrogenic sterilized water or an aqueous PBS solution as solvent and thiomersal as a preservative acceptable for use in protein pharmaceuticals. Preferably, the composition of the invention is in the form of an injectable solution suitable for intravenous administration.

Kompozycja według wynalazku w formie zastrzyków może być podawana także domięśniowo i podskórnie. W niektórych zastosowaniach właściwe może być jednoczesne lub niezależne podawanie tej samej ciekłej kompozycji domacicznie lub dowymieniowo - lub lokalnie ewentualnie w powiązaniu z innymi zewnętrznymi preparatami.The injectable composition of the invention can also be administered intramuscularly and subcutaneously. In some applications, it may be appropriate to simultaneously or independently administer the same liquid composition intrauterinely or intramammarily – or locally, optionally in conjunction with other external preparations.

Inną korzystną formą użycia lizozymujest zastosowanie tamponu lub opatrunku aseptycznego jako stałego nośnika skutecznej terapeutycznie dawki tej substancji czynnej. Szczególnym przykładem są tampony dopochwowe, do użytku w czasie menstruacji.Another beneficial use of lysozyme is in a tampon or aseptic dressing as a solid carrier for a therapeutically effective dose of this active ingredient. A particular example is vaginal tampons for use during menstruation.

Jako zdimeryzowanąpostać lizozymu korzystnie stosuje się wyizolowany oczyszczony dimer lizozymu. W niektórych zastosowaniach możliwe jest wykorzystanie kompozycji, które oprócz dimeru lizozymu zawierają niewielkie frakcje trimerów i wyższych oligomerów tego enzymu.The dimerized form of lysozyme is preferably an isolated, purified lysozyme dimer. In some applications, it is possible to use compositions that, in addition to the lysozyme dimer, contain small fractions of trimers and higher oligomers of this enzyme.

Zdimeryzowanąpostać lizozymu otrzymuje się w procesie kontrolowanej polimeryzacji monomeru enzymu, po którym prowadzi się staranne oczyszczanie, w szczególności usuwanie formy monomerycznej o znanych toksycznych skutkach ubocznych oraz frakcji trimerów i wyższych oligomerów z mieszaniny poreakcyjnej. Dowolna znana metoda prowadzenia polimeryzacji może być przydatna do otrzymania postaci zdimeryzowanej. Jeden z możliwych sposobów, obejmujący także etapy oczyszczania opisano w międzynarodowej publikacji nrW0 91 /10731.The dimerized form of lysozyme is obtained by controlled polymerization of the enzyme monomer, followed by careful purification, in particular by removing the monomeric form with known toxic side effects and the trimer and higher oligomer fraction from the reaction mixture. Any known polymerization method can be used to obtain the dimerized form. One possible method, including purification steps, is described in International Publication No. W0 91/10731.

Wcześniej prowadzone badaniaprzedkliniczne dimeru lizozymu nie ujawniły właściwości mutagennych ani teratogennych, jak również wykazały brak lub jedynie niewielką tolerancję. Toksyczności oznaczonej dla pojedynczej dawki (toksyczność ostra) przy podaniu doustnym lub zewnętrznym - LD50 nie udało się ustalić (>2000 mg/kg), a przy podawaniu dożylnym - LD50 wyniosła ona> 1000 mg/kg.Previous preclinical studies of lysozyme dimer revealed no mutagenic or teratogenic properties and showed no or only low tolerability. The single-dose toxicity (acute toxicity) following oral or topical administration ( LD50 ) could not be determined (>2000 mg/kg), and following intravenous administration, the LD50 was >1000 mg/kg.

Ujawnione obecnie nowe zastosowania dimeru lizozymu mają solidne podstawy potwierdzone w testach prowadzonych in vitro i potwierdzających je klinicznych zastosowaniach in vivo. Przeprowadzono także pewne badania porównawcze.The new applications of lysozyme dimer now being disclosed have a solid foundation in in vitro testing and in vivo clinical applications to support them. Some comparative studies have also been conducted.

Uważa się, że wpływ inhibitujący na uwalnianie TNF okazał się tak skuteczny z uwagi na szersze spektrum aktywności dimeru lizozymu, w szczególności z uwagi na jego zdolność indukowania uwalniania IFN oraz wzmagający wpływ na fagocytozę. Obie wymienione dodatkowe właściwości są istotnymi czynnikami w naturalnych mechanizmach obronnych. Tak więc efekty terapeutyczne i profilaktyczne w opisanych wyżej nowych zastosowaniach dimeru lizozymu wspomagane sąnaturalnymi mechanizmami obronnymi wzmaganymi przez dimer tego enzymu.It is believed that the inhibitory effect on TNF release has been so effective due to the broader spectrum of activity of the lysozyme dimer, particularly its ability to induce IFN release and its potentiating effect on phagocytosis. Both of these additional properties are important factors in natural defense mechanisms. Therefore, the therapeutic and prophylactic effects of the novel applications of lysozyme dimer described above are supported by the natural defense mechanisms enhanced by the dimer of this enzyme.

176 407176 407

Obecny wynalazek zostanie dodatkowo objaśniony w poniższych przykładach, w których czynione będą wzmianki o załączonych rysunkach graficznie ilustrujących wyniki badań o szczególnym znaczeniu. Na rysunkach:The present invention will be further explained in the following examples, in which reference will be made to the accompanying drawings graphically illustrating test results of particular interest. In the drawings:

Figura 1 ilustruje supresję uwalniania TNF teście prowadzonym in vitro, w hodowli limfocytów stymulowanych suboptymalną dawką ConA w obecności dimeru lizozymu w różnych rozcieńczeniach.Figure 1 illustrates the suppression of TNF release in an in vitro assay performed in lymphocyte cultures stimulated with a suboptimal dose of ConA in the presence of lysozyme dimer at various dilutions.

Figura 2 ilustruje poziom TNF w krwi cieląt (oznaczony doświadczalnie), aFigure 2 illustrates the level of TNF in the blood of calves (determined experimentally), and

Figura 3 ilustruje INF w krwi cieląt (oznaczony doświadczalnie) w badaniu porównawczym skuteczności terapeutycznej środka leczniczego według wynalazku.Figure 3 illustrates the INF in the blood of calves (experimentally determined) in a comparative study of the therapeutic efficacy of the medicinal product according to the invention.

Przykład I.Example I.

W celu oznaczenia immunoaktywności dimeru lizozymu zastosowano testy prowadzone na limfocytach ludzkiej krwi obwodowej PBL, których wyniki oceniano stosując metodę analityczną FACS.In order to determine the immunoactivity of lysozyme dimer, tests were performed on human peripheral blood lymphocytes (CLL), the results of which were evaluated using the FACS analytical method.

Stymulacja mitogeniczna ludzkich limfocytów krwi obwodowej jest powszechnie stosowaną metodą badania reaktywności większości komórek systemu immunologicznego. W celu zbadania wpływu substancji leczniczych na aktywację i proliferację limfocytów od zdrowych dawców krwi, mitogen wprowadza się w dawkach suboptymalnych i ostatecznie mierzy się odpowiedź limfocytów ilościowo oceniając właściwe, immunologicznie istotne parametry. Otrzymane wyniki ocenia się porównując je z wynikami otrzymanymi dla hodowli kontrolnych bez dodatku substancji leczniczych.Mitogenic stimulation of human peripheral blood lymphocytes is a commonly used method to study the reactivity of most immune cells. To examine the effect of therapeutic substances on the activation and proliferation of lymphocytes from healthy blood donors, the mitogen is administered at suboptimal doses, and the lymphocyte response is ultimately measured quantitatively by assessing appropriate immunologically relevant parameters. The obtained results are evaluated by comparison with those obtained from control cultures without the addition of therapeutic substances.

Do stymulacji limfocytów używano ConA w stężeniu 20 pg/ml pożywki. Początkowe stężenie komórek wynosiło 106 komórek/ml. Krótkoterminowe hodowle inkubowane w atmosferze CO2 prowadzono przez jeden (IL-2 receptory na limfocytach oraz HLA-Dr) lub dwa dni (wszystkie pozostałe testy). Dokonywano pomiaru następujących parametrów, dla oceny aktywności komórkowej:Lymphocyte stimulation was achieved with ConA at a concentration of 20 pg/ml of medium. The initial cell concentration was 106 cells/ml. Short-term cultures incubated in a CO2 atmosphere were maintained for one (IL-2 receptors on lymphocytes and HLA-Dr) or two days (all other assays). The following parameters were measured to assess cellular activity:

- neopteryna (marker aktywacji immunologicznej)- neopterin (immune activation marker)

- β-2-mikroglobulina (także marker aktywacji)- β-2-microglobulin (also an activation marker)

- interleukina-2 (autokrynna i parakrynna substancja pochodząca od limfocytu T-helper)- interleukin-2 (autocrine and paracrine substance derived from T-helper lymphocytes)

- interleukina-6 (komórkowy hormon dyferencjacji)- interleukin-6 (cellular differentiation hormone)

- czynnik nekrozy nowotworów - TNF (naczyniowoaktywna wielokierunkowa interleukina)- tumor necrosis factor - TNF (vasoactive multi-target interleukin)

- interferon-α (czynnik różnicujący zwłaszcza dla limfocytów B)- interferon-α (differentiating factor, especially for B lymphocytes)

- kinaza tymidynowa (enzym, pobudzony w procesie proliferacji komórek)- thymidine kinase (an enzyme activated in the process of cell proliferation)

- leukocytowy receptor interleukiny-2 (cząstka akceptorowa dla autokrynnej i parakrynnej- leukocyte interleukin-2 receptor (acceptor molecule for autocrine and paracrine

IL-2)IL-2)

- limfocyt Ki-67 (antygen podlegający ekspresji w aktywowanych zproliferowanych komórkach)- Ki-67 lymphocyte (antigen expressed in activated proliferating cells)

- limfocyt HLA-Dr (antygen histokompatybilności klasy II, pobudzony podczas odpowiedzi immunologicznej).- HLA-Dr lymphocyte (class II histocompatibility antigen, activated during the immune response).

W supematantach prowadzonych hodowli poczyniono następujące obserwacje:The following observations were made in the supernatants of the cultures conducted:

Neopteryna - produkowana przez limfocyty T podczas odpowiedzi immunologicznej oraz w stymulowanych hodowlach - w obecnych doświadczeniach nie była wyraźnie podwyższona pod wpływem dimeru lizozymu w porównaniu z wartością kontrolną obserwowaną w komórkach stymulowanych CoA bez dodatku badanego dimeru. Ze wzrostem stężenia badanego dimeru wartości neopteryny były nieznacznie podwyższone.Neopterin—produced by T lymphocytes during the immune response and in stimulated cultures—was not significantly elevated in the present experiments by lysozyme dimer compared to the control value observed in CoA-stimulated cells without the addition of the tested dimer. Neopterin values were slightly elevated with increasing concentrations of the tested dimer.

Podobnie wartości β-2-mikroglobuliny przy wszystkich stężeniach dimeru lizozymu oscylowały wokół wartości kontrolnych.Similarly, β-2-microglobulin values at all lysozyme dimer concentrations oscillated around the control values.

Receptory IL-2 - eliminowane z powierzchni limfocytu podczas hodowli i dające informację o całkowitej ilości przekształconych receptorów IL-2 - były na poziomie porównywalnym zIL-2 receptors - eliminated from the lymphocyte surface during culture and giving information about the total number of transformed IL-2 receptors - were at a level comparable to

176 407 receptorami IL-2 na powierzchni limfocytów (patrz niżej) i przejawiały wyraźną supresję przy wyższych stężeniach badanego dimeru.176,407 IL-2 receptors on the surface of lymphocytes (see below) and showed clear suppression at higher concentrations of the tested dimer.

Interleukina-6 przejawiała przy wyższych stężeniach wyraźną tendencję do wyższych wartości, zależną od dawki. Ta cząstka jest bardzo ważna w hemopoezie, różnicowaniu komórek i odpowiedzi immunologicznej. W prowadzonym teście pierwsze trzy wartości musiały być ekstrapolowane, ponieważ najwyższy wzorzec odpowiadał 2000 pg/ml.Interleukin-6 exhibited a clear, dose-dependent trend toward higher values at higher concentrations. This molecule is crucial for hematopoiesis, cell differentiation, and the immune response. In our assay, the first three values had to be extrapolated because the highest standard corresponded to 2000 pg/ml.

Wyniki dotyczące innych cząstek otrzymane w prowadzonych badaniach przedstawiono poniżej w tabeli 1. Odmiennie niż Interleukina-6, TNF-α zawarty był w supematantach hodowli w dramatycznie obniżonych stężeniach, za wyjątkiem dwóch ostatnich stopni rozcieńczenia, które okazały się nieskuteczne jeśli idzie o supresję stężenia TNF.The results for other molecules obtained in the conducted studies are presented below in Table 1. Unlike Interleukin-6, TNF-α was contained in the culture supernatants at dramatically reduced concentrations, except for the last two dilution levels, which proved ineffective in suppressing TNF concentration.

Tabela 1Table 1

Wpływ dimeru lizozymu na limfocyty krwi obwodowej człowiekaThe effect of lysozyme dimer on human peripheral blood lymphocytes

Nr No. PróbkaSample HLA-Dr/CD3 HLA-Dr/CD3 EL-2 Rec EL-2 Rec Ki-67/CD8 Ki-67/CD8 Ki-67/CD4 Ki-67/CD4 kontrola control 3,3 3.3 8,9 8.9 6,0 6.0 2,7 2.7 1. 1. 1 mg/ml1 mg/ml 2,2 2.2 2,6 2.6 4,8 4.8 5,3 5.3 2. 2. 0,3 mg/ml0.3 mg/ml 1,9 1.9 6,3 6.3 4,1 4.1 3,0 3.0 3. 3. 0,2 mg/ml0.2 mg/ml 3,0 3.0 6,1 6.1 6,5 6.5 (6,9)(6.9) 4. 4. 33 pg/ml33 pg/ml 3,0 3.0 5,9 5.9 6,3 6.3 3,0 3.0 5. 5. 10 pg/ml 10 pg/ml 3,4 3.4 6,0 6.0 7,7 7.7 3,7 3.7 6. 6. 3,3 pg/ml3.3 pg/ml 2,4 2.4 5,0 5.0 7,5 7.5 3,7 3.7 7. 7. 1 pg/ml 1 pg/ml 2,5 2.5 4,9 4.9 7,0 7.0 4,1 4.1 8. 8. 0,3 pg/ml 0.3 pg/ml 3,3 3.3 5,8 5.8 7,5 7.5 3,9 3.9 9. 9. 0,1 pg/ml 0.1 pg/ml 2,8 2.8 4,0 4.0 7,9 7.9 3,8 3.8 10. 10. 33 ng/ml 33 ng/ml 3,1 3.1 4,6 4.6 8,0 8.0 4,1 4.1

Wpływ dimeru lizozymu na limfocyty krwi obwodowej człowiekaThe effect of lysozyme dimer on human peripheral blood lymphocytes

Nr No. PróbkaSample TNF TNF Kinaza tymidynowaThymidine kinase IFN-αIFN-α kontrola control 205,11 205.11 9242 9242 4,97 4.97 1. 1. 1 mg/ml1 mg/ml 38,07 38.07 923 923 8,81 8.81 2. 2. 0,3 mg/ml0.3 mg/ml 17,19 17,19 10914 10914 9,44 9.44 3. 3. 0,1 mg/ml 0.1 mg/ml 13,75 13.75 7254 7254 17,96 17.96 4. 4. 33 pg/ml33 pg/ml 36,11 36.11 9525 9525 3,67 3.67 5. 5. 10 pg/ml 10 pg/ml 22,22 22,22 5492 5492 7,54 7.54 6. 6. 3,3 pg/ml3.3 pg/ml 54,91 54.91 5198 5198 6,26 6.26 7. 7. 1 pg/ml 1 pg/ml 18,47 18.47 5840 5840 33,91 33.91 8. 8. 0,3 pg/ml 0.3 pg/ml 14,47 14.47 6839 6839 10,07 10.07 9. 9. 0,1 pg/ml 0.1 pg/ml 94,16 94.16 3672 3672 4,97 4.97 10. 10. 33 ng/ml 33 ng/ml 172,46 172.46 7312 7312 10,07 10.07

Kinaza tymidynowa mierzonajest w cytoplazmie limfocytowej po zamrożeniu i rozmrożeniu masy komórkowej. Kinaza tymidynowajest pobudzona do wzmożonej syntezy w dzielących się komórkach, co sprawia, że jest dobrym markerem proliferacji komórek. Dane z tabeli 1 wykazują że przy najwyższych badanych stężeniach dimeru lizozymu występuje tłumienie, a przy pozostałych rozcieńczeniach nie można stwierdzić żadnej wyraźnej tendencji. Z kolei interferon-α w tych samych warunkach przejawia wartości wyższe niż kontrolna wartość osiągana w przypadku samej konkawaliny A (ConA), w wyższych badanych stężeniach. Wyraźny wzrost jest widoczny przy przejściu od drugiej wartości do trzeciego rozcieńczenia.Thymidine kinase is measured in lymphocyte cytoplasm after freezing and thawing of the cell mass. Thymidine kinase is stimulated to increase its synthesis in dividing cells, making it a good marker of cell proliferation. The data in Table 1 show that suppression occurs at the highest tested concentrations of lysozyme dimer, while no clear trend can be detected at the remaining dilutions. Interferon-α, on the other hand, under the same conditions exhibits values higher than the control value achieved with concavalin A (ConA) alone at the higher tested concentrations. A significant increase is visible from the second to the third dilution.

176 407176 407

Markery limfocytowe:Lymphocyte markers:

HLA-Dr/CD3, będący markerem histokompatybilności, podlega ekspresji na aktywowanych limfocytach T podczas reakcji immunologicznej. Otrzymane rezultaty wskazują na pewien procent aktywowanych komórek T w hodowli kontrolnej; przy różnych wartościach stężeń dimeru lizozymu w hodowlach obserwowane wartości zmieniają się lecz oscylują wokół wartości obserwowanej w hodowli kontrolnej.HLA-Dr/CD3, a marker of histocompatibility, is expressed on activated T lymphocytes during the immune response. The obtained results indicate a certain percentage of activated T cells in the control culture; at different lysozyme dimer concentrations in the cultures, the observed values vary but oscillate around the value observed in the control culture.

Receptory IL-2 na limfocytach: Interleukina-2 jest cytokinąprodukowanąprzez limfocyty typu T-helper po aktywacji przez IL-2. Występuje IL-2 autokrynna i parakrynna. Limfocyty typu T-helper nie tylko produkująIL-2 lecz także sąpobudzane do proliferacji przez tę cząstkę. Receptory IL-2 na powierzchni limfocytów typu T-helper są pobudzone do wzmożonej syntezy pod wpływem aktywacji. Z danych tabeli 1 wynika, że przy najwyższych stężeniach dimeru lizozymu występuje wyraźna supresja receptorów IL-2 na limfocytach, zaś pozostałe wartości nie różnią się między sobą bardziej niż w granicach biologicznej szerokości pasma. Tabela 1 zawiera także dane dotyczące Ki-67/CD8 i Ki-67CD4. Ki-67 jest molekułąproliferacyjnąpojawiającąsię w komórkach ulegających mitozie. Ki 67 jest ważnym parametrem dla oceny stymulowanych komórek oraz w diagnozowaniu nowotworów. Z przedstawionych wyników widać, że lekkie inhibitowanie proliferacji komórek na podstawie komórek (CD8) supresji Ki-67+ przy najwyższych dwóch dawkach dimeru lizozymu. W limfocytach typu helper (CD4) przy najwyższym stężeniu obserwuje się istotny wzrost procentowy komórek dodatnich. Przy niższych dawkach procent komórek powodujących ekspresję Ki-67/CD4 jest nieznacznie wyższy niż w przypadku hodowli kontrolnej.IL-2 receptors on lymphocytes: Interleukin-2 is a cytokine produced by T-helper lymphocytes upon activation by IL-2. IL-2 exists in both autocrine and paracrine forms. T-helper lymphocytes not only produce IL-2 but are also stimulated to proliferate by this molecule. IL-2 receptors on the surface of T-helper lymphocytes are stimulated to increased synthesis upon activation. Table 1 shows that at the highest concentrations of lysozyme dimer, there is a marked suppression of IL-2 receptors on lymphocytes, while the remaining values do not differ more than within the biological bandwidth. Table 1 also includes data on Ki-67/CD8 and Ki-67CD4. Ki-67 is a proliferative molecule that appears in cells undergoing mitosis. Ki 67 is an important parameter for the assessment of stimulated cells and in the diagnosis of cancer. The presented results show a slight inhibition of cell proliferation based on Ki-67+ suppressor cells (CD8) at the highest two doses of lysozyme dimer. A significant increase in the percentage of positive cells was observed in helper lymphocytes (CD4) at the highest concentration. At lower doses, the percentage of cells expressing Ki-67/CD4 was slightly higher than in the control culture.

Wyraźna supresja TNF zilustrowana jest na rysunku fig. 1.The marked suppression of TNF is illustrated in Figure 1.

Parametry immunologiczne wymienione wyżej i wybrane ze względu na ich potencjalną doniosłość w odpowiedzi immunologicznej analizowano metodą opartą na testowaniu wpływu substancji badanej na limfocyty krwi obwodowej ludzkiej stymulowane suboptymalnie konkawaliną A (ConA), dobrze znan<ą o dużej czułości i pozwalającąna ocenę wielu różnych parametrów Przy pewnych stężeniach dimeru lizozymu wystąpiły wyraźne różnice badań w porównaniu z wartościami obserwowanymi dla limfocytów stymulowanych jedynie ConA, zaś w przypadku przykładowo TNF i INF-α obserwowano wyraźne efekty przy wszystkich badanych stężeniach.The immunological parameters mentioned above and selected due to their potential importance in the immune response were analyzed using a method based on testing the effect of the test substance on human peripheral blood lymphocytes stimulated suboptimally with concavalin A (ConA), a well-known, highly sensitive agent that allows for the assessment of many different parameters. At certain concentrations of lysozyme dimer, there were clear differences in the studies compared to the values observed for lymphocytes stimulated only with ConA, while in the case of, for example, TNF and INF-α, clear effects were observed at all tested concentrations.

Przykład II. Przeprowadzono badania laboratoryjne mające na celu ustalenie wpływu dimeru lizozymu na aktywność fagocytamą mleka i krwinek in vitro. Wcześniej ustalono, że w standardowych testach in vitro dimer lizozymu nie hamuje proliferacji mikroorganizmów wyizolowanych z zainfekowanych gruczołów mlecznych krów. Ponieważ w badaniach klinicznych stwierdzono, że dimer lizozymu przy podawaniu dowymieniowym i jednocześnie dożylnym eliminuje infekcję gruczołów mlecznych krów, stało się jasne, że antybakteryjnym mechanizmem w gruczołach mlecznych krów jest fagocytoza. Użyto zatem krwi i mleka krów zarówno zdrowych jak i zainfekowanych w testach in vitro mających na celu zbadanie wpływu dimeru lizozymu na fagocytozę. Dla porównania prowadzono badania z tą samą ilością badanej substancji i tym samym czasem inkubacji używając komórek wyizolowanych ze zdrowych i zainfekowanych krów, a nawet z zainfekowanych i zdrowych ćwiartek gruczołów mlecznych tej samej krowy w celu wyeliminowania różnic osobniczych w obserwowanych reakcjach.Example II. Laboratory studies were conducted to determine the effect of lysozyme dimer on the phagocytic activity of milk and blood cells in vitro. It had previously been determined that, in standard in vitro tests, lysozyme dimer did not inhibit the proliferation of microorganisms isolated from infected mammary glands of cows. Because clinical studies demonstrated that lysozyme dimer eliminates infection in the mammary glands of cows when administered intramammarily and simultaneously intravenously, it became clear that the antibacterial mechanism in the mammary glands of cows is phagocytosis. Therefore, blood and milk from both healthy and infected cows were used in in vitro tests to examine the effect of lysozyme dimer on phagocytosis. For comparison, studies were conducted with the same amount of the test substance and the same incubation time, using cells isolated from healthy and infected cows, and even from infected and healthy mammary quarters of the same cow, to eliminate individual differences in the observed responses.

Do badań użyto zarówno oczyszczonąpostać zdimeryzowanego lizozymujak i mieszaninę dimeru i niewielkich frakcji trimerów oraz wyższych oligomerów lizozymu. Substancje badane dodawano do krwi lub mleka zdrowych i zainfekowanych krów w stężeniach 25 - 0,25 pg/ml i inkubowano mieszaniny w 37°C przez 0,5-24 godzin. Procent komórek fagocytujących (indeks fagocytamy według metody Wiśniewskiego i wsp.) oraz procent granulocytówNTB-pozytywnych (według Park'a) oznaczano dla każdej próbki.Both a purified form of dimerized lysozyme and a mixture of the dimer and small fractions of trimers and higher oligomers of lysozyme were used in the study. The test substances were added to the blood or milk of healthy and infected cows at concentrations of 25-0.25 pg/ml, and the mixtures were incubated at 37°C for 0.5-24 hours. The percentage of phagocytic cells (phagocytosis index according to the method of Wiśniewski et al.) and the percentage of NTB-positive granulocytes (according to Park) were determined for each sample.

176 407176 407

Dimer lizozymu wzmaga aktywność fagocytarną leukocytów w testach in vitro. Obserwowane wyniki zależne są od dawki oraz od czasu inkubacji. Wyższe stężenia dimeru lizozymu są konieczne do zaktywowania leukocytów w mleku niż do zaktywowania leukocytów we krwi. Nadmiernie wysokie stężenia dimeru lizozymu redukują aktywność fagocytarną in vitro. Wybrane wyniki doświadczeń - wykazujące, że zasadniczo jak długo mieszanina poreakcyjna nie zawiera cytotoksycznej formy monomerycznej lizozymu uzyskuje się wyniki porównywalne dla wysoko oczyszczonego dimerujak i dla mniej dokładnie oczyszczonej postaci dimeru - przedstawiono w poniższych tabelach 2 i 3, w których określenie “dimer lizozymu +” używane jest dla oznaczenia mieszaniny zawierającej niewielkie frakcje trimeru i wyższych oligomerów lizozymu, o których wspomniano wyżej.Lysozyme dimer enhances the phagocytic activity of leukocytes in in vitro assays. The observed results are dose- and incubation-time-dependent. Higher concentrations of lysozyme dimer are necessary to activate leukocytes in milk than to activate leukocytes in blood. Excessively high concentrations of lysozyme dimer reduce phagocytic activity in vitro. Selected experimental results—showing that, as long as the post-reaction mixture does not contain the cytotoxic monomeric form of lysozyme, comparable results are obtained for the highly purified dimer and the less thoroughly purified dimer—are presented in Tables 2 and 3 below, in which the term "lysozyme dimer +" is used to designate a mixture containing small fractions of the trimer and higher lysozyme oligomers mentioned above.

Tabela 2Table 2

Wpływ dimeru lizozymu na aktywność fagocytarną leukocytów z mleka od zdrowych krów (stężenie dimeru 20 pg/ml, czas inkubacji 3 godziny)The effect of lysozyme dimer on the phagocytic activity of leukocytes from milk from healthy cows (dimer concentration 20 pg/ml, incubation time 3 hours)

Leukocyty z mleka zdrowych krówLeukocytes from the milk of healthy cows ParametrParameter preparat preparation Krowa nr 477Cow No. 477 Krowa nr 463Cow No. 463 kontrola control 77,8 77.8 80,0 80.0 % fagocytozy% phagocytosis dim.er lizozymu+ lysozyme dim.er+ 100 100 100 100 dimer lizozymulysozyme dimer 92,6 92.6 100 100 kontrola control 2,7 2.7 4,1 4.1 indeks index dimer lizozymu+ lysozyme dimer+ 4,4 4.4 6,4 6.4 fagocytamy phagocytes dimer lizozymulysozyme dimer 4,8 4.8 8,4 8.4 kontrola control 3,4 3.4 2,5 2.5 % redukcji NBT% NBT reduction dimer lizozymu+ lysozyme dimer+ 5,7 5.7 3,8 3.8 dimer lizozymulysozyme dimer 3,4 3.4 6,8 6.8

Tabela 3Table 3

Wpływ dimeru lizozymu na aktywność fagocytarną leukocytów z mleka od krów zainfekowanych (stężenie dimeru 20 pg/ml, czas inkubacji 30 minut)The effect of lysozyme dimer on the phagocytic activity of leukocytes from milk from infected cows (dimer concentration 20 pg/ml, incubation time 30 minutes)

Leukocyty z mleka krowy zainfekowanej (Nr 490)Leukocytes from milk of an infected cow (No. 490) ParametrParameter preparat preparation ćwiartka zakażona */ quarter infected */ ćwiartka zdrowa healthy quarter kontrola control 98 98 58 58 % fagocytozy% phagocytosis dimer lizozymu+ lysozyme dimer+ 98 98 90 90 dimer lizozymulysozyme dimer 100 100 100 100 indeks index kontrola control 10,9 10.9 2,7 2.7 fagocytarny phagocytic dimer lizozymu + lysozyme dimer + 8,7 8.7 14,9 14.9 dimer lizozymulysozyme dimer 10,9 10.9 8,9 8.9 kontrola control 4,2 4.2 4,2 4.2 % redukcji NBT% NBT reduction dimer lizozymu + lysozyme dimer + 5,9 5.9 8,4 8.4 dimer lizozymulysozyme dimer 5,5 5.5 7,0 7.0

*/ pomiary w momencie wystąpienia zakażenia krowa nieleczona*/ measurements at the time of infection, untreated cow

Z powyższego jasno wynika, że stopień oczyszczenia dimeru lizozymu nie ma istotnego wpływu na obserwowanąaktywność fagocytarnąleukocytów z mleka. Możejednak okazać się w dalszych badaniach, że komórkami efektorowymi mogą być granulocyty.From the above, it is clear that the degree of lysozyme dimer purification does not have a significant effect on the observed phagocytic activity of milk leukocytes. However, further studies may indicate that granulocytes may be the effector cells.

176 407176 407

Daisze przykłady zawierają raporty z badań in vivo. W badaniach kiinicznych używano kompozycję zawierającą2 mg dimeru iizozymu w 10 mi roztworu PBS. Kompozycję tę oznaczono KLP-602.The following examples include reports of in vivo studies. In the clinical studies, a composition containing 2 mg of the isozyme dimer in 10 ml of PBS solution was used. This composition was designated KLP-602.

Przykład III. Wykazano, że przy podawaniu dożylnym dimer iizozymu - KLP-602 stymuiuje aktywność aagoccyarnągranuiocytów krwi u zdrowych i chorych cieiąt oraz u zdrowych źrebiąt, jak również u krów miecznych po podaniu środka dowymieniowo. Skutek ten przejawia się poprzez zwiększone miano neutrofiii i zwiększoną zdoiność absorbowania gronkowców oraz redukowania NBT. Zj awisko to ma miej sce przede' wszystkim w czasie pierwszych 12-24 godzin po wstrzyknięciu środka. Wpływ KLP-602 na aktywność fagocytarną w wymieniu zaieży od dawki i postaci środka oraz od odpowiedzi osobniczej danego zwierzęcia.Example III. When administered intravenously, the KLP-602 isozyme dimer has been shown to stimulate the phagocytic activity of blood granulocytes in healthy and sick calves and healthy foals, as well as in lactating cows after intramammary administration. This effect is manifested by increased neutrophil counts and an increased ability to absorb staphylococci and reduce NBT. This phenomenon occurs primarily during the first 12-24 hours after injection. The effect of KLP-602 on phagocytic activity in the udder depends on the dose and form of the agent, as well as on the individual response of the animal.

Dimer iizozymu stosowany był w ieczeniu chorób zakaźnych u bydła, trzody chiewnej, koni i psów'. Badany środek podawany był w różnych dawkach i w różnych interwałach czasowych dożyinie, domięśniowo, podskórnie, dowymieniowo i domacicznie. Środek podano 346 krowom, 274 cieiętom, 110 maciorom i knurom, 294 prosiętom, 709 prosiętom nieodsadzonym, 35 źrebiętom i 107 psom. Grupy kontroine ieczone były metodami aiternatywnymi, żadne zwierzę nie zostało pozostawione bez ieczenia z uwagi na zagrożenie upadkiem. Tym nie mniej można czynić na podstawie przeprowadzonych badań wnioski porównawcze przyjmując za punkt odniesienia obraz kiiniczny ieczonych chorób znany z iiteratury weterynaryjnej.The isozyme dimer was used to treat infectious diseases in cattle, pigs, horses, and dogs. The tested agent was administered at various doses and at various time intervals intravenously, intramuscularly, subcutaneously, intramammarily, and intrauterinely. The agent was administered to 346 cows, 274 calves, 110 sows and boars, 294 piglets, 709 unweaned piglets, 35 foals, and 107 dogs. Control groups were treated using alternative methods; no animal was left untreated due to the risk of death. Nevertheless, comparative conclusions can be drawn based on the conducted studies, taking as a reference the clinical picture of the treated diseases known from the veterinary literature.

Przykład IV. W badaniach przeprowadzonych na cieiętach mierzono poziom IFN i TNF we krwi u zwierząt zdrowych i zainfekowanych. Zwierzęta chore pozostawały bez ieczenia przez pierwsze 12 godzin infekcji, następnie były ieczone antybiotykami i dimerem iizozymu o wysokim stopniu oczyszczania. Uzyskane wyniki są graficznie ziiustrowane na rysunkach fig. 1 i 2 przedstawiających wyniki otrzymane dia TNF i IFN odpowiednio. Oba rysunki przedstawiają prawdziwe rezuitaty uzyskane u czterech indywiduainie zidentyfikowanych cieiąt. Na obu rysunkach iinia 1 odpowiada -wynikom uzyskanym dia zdrowego cieięcia. iinia 2 - dia cieięcia chorego i nieieczonego (wartość IFN w 12. godzinie równa 45 U/mi nie została pokazana, iecz na wykresie nachyienie iinii 2 odpowiada kierunkowi wyznaczonemu przez tę wartość), po 12 godzinie zwierzę poddano ieczeniu znaną metodą; iinia 3 - dia cieięcia ieczonego antybiotykami a iinia 4 - dia cieięcia ieczonego KLP-602.Example IV. In studies conducted on cuts, IFN and TNF levels were measured in the blood of healthy and infected animals. Diseased animals remained untreated for the first 12 hours of infection and were then treated with antibiotics and a highly purified isozyme dimer. The results are graphically illustrated in Figures 1 and 2, which present the results obtained for TNF and IFN, respectively. Both figures represent the actual results obtained in four individually identified cuts. In both figures, line 1 corresponds to the results obtained for a healthy cut. Line 2 corresponds to the results obtained for a diseased and untreated cut (the IFN value at 12 hours, equal to 45 U/m, is not shown, but the slope of line 2 on the graph corresponds to the direction of this value). After 12 hours, the animal was treated by a known method; line 3 - for the cut treated with antibiotics and line 4 - for the cut treated with KLP-602.

W innym doświadczeniu, w grupie cieiąt ieczonych dimerem iizozymu - jedną iub dwoma iniekcjami KLP-602, wyieczono ponad 90% cieiąt cierpiących na nieżyt żołądkowo-jeiitowy oraz ponad 85% przypadków odoskrzeiowego zapaienia płuc. Typowe było szybkie ustąpienie objawów takich jak gorączka i biegunka. Leczenie badanym środkiem nie wymagało uzupełniania płynów ustrojowych. Czas i szybkość powrotu do zdrowia były iepsze niż w grupie kontroinej ieczonej antybiotykami.In another study, in a group of chicks treated with the isozyme dimer—one or two injections of KLP-602—over 90% of chicks suffering from gastroenteritis and over 85% of chicks suffering from bronchopneumonia recovered. Rapid resolution of symptoms such as fever and diarrhea was typical. Treatment with the study agent did not require fluid replacement. The time and rate of recovery were faster than in the control group treated with antibiotics.

Przykład V. KLP-602 był najskuteczniejszy w ieczeniu chorób trzody chiewnej. 100% iub niemai 100% zwierząt odzyskiwało zdrowie w następujących chorobach: poporodowa bezmieczność (syndrom MMA), czerwonka, ropne zapaienie macicy, grypa i zakażenia pałeczką okrężnicy. Podawanie badanego środka w przypadkach choroby obrzękowej o odoskrzeiowego zapaienia płuc miało mniej spektakuiarny skutek, iecz mimo to uzyskane wyniki były zdecydowanie iepsze niż wyniki uzyskiwane znaną metodą. Obserwowano szybkie ustąpienie biegunki (zwykie w ciągu pierwszych 24 godzin) i gorączki jak również powrót iaktacji - szczegóinie istotny w przypadkach poporodowego zapaienia wymienia i macicy (ratujący życie prosiąt). Skuteczność ieczenia KLP-602 w porównaniu z wynikami ieczenia aiternatywnego ziiustrowano poniżej danymi w tabeii 4.Example V. KLP-602 was most effective in curing diseases in pigs. Full or almost 100% of animals recovered from the following diseases: postpartum mastitis (MMA syndrome), dysentery, purulent metritis, influenza, and E. coli infections. Administration of the test agent to cases of edema disease and bronchopneumonia had a less dramatic effect, but the results were nevertheless significantly better than those obtained with the established method. Rapid resolution of diarrhea (usually within the first 24 hours) and fever was observed, as well as return of lactation—particularly significant in cases of postpartum mastitis and metritis (saving the lives of piglets). The effectiveness of KLP-602 treatment compared to the results of alternative treatment is illustrated below in Table 4.

Przykład VI. Przy stosowaniu ieczenia preparatem KLP-602 100% źrebiąt cierpiących na nieżyt jeiit oraz 83% źrebiąt z odoskrzeiowym zapaieniem płuc odzyskało zdrowie szybciej niż zwierzęta w grupie kontroinej ieczone tradycyjnie.Example VI. When treated with the KLP-602 preparation, 100% of foals suffering from enteritis and 83% of foals with bronchopneumonia recovered faster than animals in the control group treated traditionally.

176 407176 407

Przykład VII. Przeprowadzono próby zastosowania KLP-602 w leczeniu niektórych chorób u psów, takichjak zapalenie mieszków włosowych (100% wyleczeń), infekcje górnych i dolnych dróg oddechowych, oraz infekcje przewodu pokarmowo-trawiennego objawiające się biegunką. W tej grupie dominowała parwowiroza, o której wiadomo, żejest chorobąpraktycznie nieuleczalną Tym nie mniej w około 75% przypadków parwowirozy osiągnięto powrót do zdrowia.Example VII. KLP-602 was tested in the treatment of several canine diseases, including folliculitis (100% cure rate), upper and lower respiratory tract infections, and gastrointestinal infections manifesting as diarrhea. Parvovirus, known to be a virtually incurable disease, predominated in this group. Nevertheless, recovery was achieved in approximately 75% of parvovirus cases.

W testach przeprowadzonych na zwierzętach dotkniętych przez choroby powstałe na skutek naturalnych zakażeń, opisanych wyżej, poczyniono szereg ważnych obserwacji:In tests carried out on animals affected by the diseases resulting from natural infections described above, a number of important observations were made:

1. Terapia okazała się skuteczna i bardzo prosta w leczeniu chorób o wieloczynnikowej etiologii i patogenezie (choroby tego rodzaju dominująw populacjach zwierząt hodowlanych i są trudne do zwalczenia, zwłaszcza w hodowlach, gdzie epidemiczne rozprzestrzenianie się chorób jest bardzo łatwe). Takie wyniki dowodzą modulacyjnego oddziaływania dimeru lizozymu na naturalne mechanizmy obronne.1. The therapy proved effective and very simple in treating diseases with multifactorial etiology and pathogenesis (diseases of this type dominate farm animal populations and are difficult to eradicate, especially in farms where epidemic spread of diseases is very easy). These results demonstrate the modulatory effect of lysozyme dimer on natural defense mechanisms.

2. Terapia okazała się skuteczna w chorobach, których naturalny rozwój może przebiegać przez etap wstrząsu endotoksycznego lub takich zaburzeń jak wysoka i długotrwała gorączka, wpływająca na stan zwierzęcia przez długi okres po powrocie do zdrowia jak to ma miejsce w przypadku koni (źrebiąt) hodowanych z przeznaczeniem do udziału w wyścigach i innych sportach oraz innych zwierząt hodowanych z przeznaczeniem dla przemysłu spożywczego, w przypadku których koszt chowu ma istotne znaczenie. Szybkie powroty do zdrowia oznaczać będą istotne obniżenie kosztów leczenia takich chorób.2. The therapy has proven effective in diseases whose natural progression may progress through a stage of endotoxic shock or disorders such as high and prolonged fever, which impact the animal's condition long after recovery, as is the case with horses (foals) bred for racing and other sports, and other animals bred for the food industry, where breeding costs are a significant factor. Rapid recovery will translate into a significant reduction in the cost of treating such diseases.

3. Rezultaty obserwowane in vivo potwierdzają obniżony poziom TNF w różnych występujących naturalnie infekcjach leczonych dimerem lizozymu przez co potwierdza zastrzegane cechy wynalazku.3. The results observed in vivo confirm the reduced level of TNF in various naturally occurring infections treated with lysozyme dimer, thus confirming the claimed features of the invention.

Przykład VIII. Badano wpływ dimeru lizozymu na aktywność antybiotyków w stosunku do różnych mikroorganizmów; w celu wyselekcjonowania bakterii do dalszych testów, ustalenia dawek antybiotyków najskuteczniejszych względem wyselekcjonowanych mikroorganizmów i ustalenia przedziału stężeń dimeru lizozymu, w którym można spodziewać się uzyskania zakładanych skutków. W tych badaniach posłużono się dwoma seriami liofilizowanego oczyszczonego dimeru lizozymu: j edna wyprodukowana w 1991 r, a druga wyprodukowana w 1992 r. W badaniach stosowano antybiotyki dostępne na polskim rynku, produkcji POLFY, polskiego wytwórcy środków farmaceutycznych, takiejak penicylina, neomycyna, erytromycyna, cefalosporyna (SEFRIL).Example VIII. The effect of lysozyme dimer on antibiotic activity against various microorganisms was studied to select bacteria for further testing, determine the most effective antibiotic doses against the selected microorganisms, and establish the lysozyme dimer concentration range within which the desired effects could be expected. Two batches of lyophilized purified lysozyme dimer were used in these studies: one produced in 1991, and the other in 1992. Antibiotics available on the Polish market, manufactured by POLFA, a Polish pharmaceutical manufacturer, were used in the studies, including penicillin, neomycin, erythromycin, and cephalosporin (SEFRIL).

Antybiotyki brane do prób zawieszano w buforowanym roztworze NaCl (PBS - Biomed) lub w surowicy bydlęcej. Do zawiesiny dodawano następnie dimer lizozymu w taki sposób, aby w próbkach do badań jego stężenie w badanych próbkach wynosiło zawsze 5 pg/ml. Stężenia badanych antybiotyków były różne w każdej próbie z uwagi na różną wrażliwość stosowanych mikroorganizmów. Wpływ samego antybiotyku lub antybiotyku w połączeniu z dimerem lizozymu na Escherichia coli, Salmonella enteritidis, Staphylococcus aureus i Streptococcus uberis wyizolowane z chorych zwierząt badano in vitro stosując zawiesiny mikroorganizmu w PBS lub surowicy bydlęcej. Laboratoryjne szczepy Sarcina lutea 9341 ATCC i Staphylococcus aureus 209 P były także stosowane w eksperymentach.Antibiotics used in the tests were suspended in buffered NaCl solution (PBS - Biomed) or bovine serum. Lysozyme dimer was then added to the suspension to ensure that its concentration in the test samples was always 5 pg/ml. The concentrations of the antibiotics tested varied in each test due to the varying susceptibility of the microorganisms used. The effect of the antibiotic alone or in combination with lysozyme dimer on Escherichia coli, Salmonella enteritidis, Staphylococcus aureus, and Streptococcus uberis isolated from diseased animals was studied in vitro using suspensions of the microorganism in PBS or bovine serum. Laboratory strains Sarcina lutea 9341 ATCC and Staphylococcus aureus 209 P were also used in the experiments.

Tabela 4Table 4

Zwierzęta leczone KLPAnimals treated with KLP Zwierzęta leczone innymi środkamiAnimals treated with other means Liczba przypadkówNumber of cases Czas (dni)Time (days) UzdrowioneHealed NieuzdrowioneUnhealed Liczba przypadkówNumber of cases Stosowany preparat Preparation used U U % Uzdrowień 1% Healings 1 liczba number % % liczba number % % I. Kolibacyloza u prosiątI. Colibacillosis in Piglets 434 434 1-2 1-2 421 421 97 97 13 13 3 3 400*/ 400*/ antybiotyki glukoza, witamina B antibiotics, glucose, vitamin B 3-5 3-5 75-80*/ 75-80*/

176 407 cd. tabeli 4176,407 Table 4 continued

II. Czerwonka u prosiąt II. Dysentery in Piglets 29 29 1-2 1-2 29 29 100 100 - - - - 219 219 antybiotyki STOLMED RIDOWET Antibiotics STOLMED RIDOWET 5-9 5-9 75 75 III. Poporodowa bezmleczność III. Postpartum agalactia 30 30 1-2 1-2 30 30 100 100 - - - - 40*/ 40*/ antybiotyki kortizon, sulfamidy antibiotics cortisone, sulfa drugs 3-5 3-5 80*/ 80*/ IV. Grypa prosiąt IV. Piglet Flu 38 38 1-5 1-5 38 38 100 100 - - - - 200*/ 200*/ antybiotyki (preparaty o przedłużonym działaniu) Antibiotics (long-acting preparations) 3-9 3-9 60-80*/ 60-80*/ V. Choroba obrzękowa -V. Edematous disease - 82 82 1-3 1-3 78 78 95 95 4 4 5 5 120*/ 120*/ antybiotyki penicylina, tetracyklina, witamina B, płyny + glukoza Antibiotics: penicillin, tetracycline, vitamin B, fluids + glucose 3-6 3-6 6-*/ 6-*/

*/ dane przybliżone*/ approximate data

Z uwagi na wstępny charakter prób każdy antybiotyk badano przeciwko 1,2 lub 3 różnym rodzajom bakterii w następujący sposób:Due to the preliminary nature of the trials, each antibiotic was tested against 1, 2 or 3 different types of bacteria as follows:

1. Przygotowanie płytek1. Preparing the tiles

Porcje 0,05 ml 18 godzinnej brzeczki hodowlanej badanego szczepu bakterii dodawano do 14 ml próbki wzbogaconego agaru (Biomed). Całość mieszano i wylewano na szalki o średnicy 10 mm. Po oziębieniu i zestaleniu agaru umieszczono na nim sterylne cylinderki i wypełniono je roztworem badanego antybiotyku.A 0.05 ml aliquot of an 18-hour culture broth of the bacterial strain being tested was added to a 14 ml sample of enriched agar (Biomed). The mixture was mixed and poured onto 10 mm diameter dishes. After the agar cooled and solidified, sterile cylinders were placed on the agar and filled with the antibiotic solution being tested.

2. Przygotowanie roztworów antybiotyków mg próbkę badanego antybiotyku rozpuszczano najpierw w PBS a następnie dodawaną niezbędną ilość tego roztworu do wcześniej określonej objętości PBS lub surowicy bydlęcej aby otrzymać stężenie antybiotyku w roztworze tak bliskie jak to możliwe wartości MIC (minimalnego stężenia inhibitującego); zawsze przygotowywano roztwory o trzech różnych stężeniach.2. Preparation of antibiotic solutions: A sample of the antibiotic under test was first dissolved in PBS and then the necessary amount of this solution was added to a previously determined volume of PBS or bovine serum to obtain an antibiotic concentration in the solution as close as possible to the MIC (minimum inhibitory concentration) value; solutions of three different concentrations were always prepared.

3. Przygotowanie roztworu dimeru lizozymu mg liofilizowanego dimeru lizozymu początkowo rozpuszczono w 10 ml PBS. Dalsze rozcieńczenia przygotowano stosując albo PBS albo surowicę bydlęcą. Rozcieńczone roztwory wprowadzano do roztworu antybiotyku przygotowanego w sposób wyżej opisany. Badano następujące kombinacje:3. Preparation of Lysozyme Dimer Solution: 1 mg of lyophilized lysozyme dimer was initially dissolved in 10 ml of PBS. Further dilutions were prepared using either PBS or bovine serum. The diluted solutions were added to the antibiotic solution prepared as described above. The following combinations were tested:

- antybiotyk/PBS- antibiotic/PBS

- antybiotyk/PBS + dimer lizozymu- antibiotic/PBS + lysozyme dimer

- antybiotyk/surowica- antibiotic/serum

- antybiotyk/surowica + dimer lizozymu- antibiotic/serum + lysozyme dimer

Stężenie antybiotyku było takie samo w każdym cylinderku; stężenie dimeru lizozymu wynosiło 5 pg/ml. Po napełnieniu cylinderków roztworami płytki pozostawiano w temperaturze pokojowej na dwie godziny a następnie hodowle inkubowano w temperaturze 37°C.The antibiotic concentration was the same in each cylinder; the lysozyme dimer concentration was 5 pg/ml. After filling the cylinders with the solutions, the plates were left at room temperature for two hours and then the cultures were incubated at 37°C.

4. Odczytanie wyników i ocena aktywności:4. Reading the results and assessing the activity:

Płytki wyjmowano z suszarki po 18 godzinach inkubacji i mierzono średnicę strefy hamowania wzrostu bakterii (brak kolonii) wokół cylindrów.The plates were removed from the dryer after 18 hours of incubation and the diameter of the zone of bacterial growth inhibition (no colonies) around the cylinders was measured.

Nie zaobserwowano różnic w wielkości stref hamowania wzrostu bakterii wokół cylindrów z zawiesinami antybiotyków w PBS bez dodatku i z dodatkiem dimeru lizozymu w stężeniu 5 pg/ml. Wielkość stref hamowania była jednak zmniejszona wokół cylinderków wypełnionych zawiesiną antybiotyku w surowicy bydlęcej oraz powiększona wokół cylinderków wypełnionychNo differences were observed in the size of the inhibition zones of bacterial growth around the cylinders with antibiotic suspensions in PBS without or with the addition of lysozyme dimer at a concentration of 5 pg/ml. However, the size of the inhibition zones was reduced around the cylinders filled with the antibiotic suspension in bovine serum and increased around the cylinders filled with

176 407 zawiesiną, antybiotyku z dodatkiem dimeru lizozymu w surowicy bydlęcej. Wielkość tych stref była większa niż stref wokół cylinderków wypełnionych zawiesinami w PBS oraz większa niż wokół cylinderków wypełnionych zawiesiną samego antybiotyku w surowicy bez dodatku dimeru lizozymu.176,407 suspension of the antibiotic with the addition of lysozyme dimer in bovine serum. The size of these zones was larger than the zones around the cylinders filled with the suspensions in PBS and larger than those around the cylinders filled with the antibiotic alone in serum without the addition of lysozyme dimer.

Opisane zjawisko wystąpiło w testach z penicyliną stosowaną przeciwko Sarcina lutea. Ampicylina wykazywała synergizm w połączeniu z dimerem lizozymu w hamowaniu wzrostu in vitro bakterii Escherichia coli, Salmonella enteritidis i Staphylococcus epidermidis. Zaobserwowano wzrost aktywności erytromycyny w obecności dimeru lizozymu w stosunku do Staphylococcus aureus 209 P i Streptococcus uberis, a także SEFRILu - przeciwko Staphylococcus aureus 209 P. Escherichia coli i Salmonella enteritidis były odporne na ten antybiotyk. Wzrost aktywności przeciwbakteryjnej badanych antybiotyków obserwowano jedynie wówczas, gdy jako rozpuszczalnik stosowano surowicę bydlęcą. Zasadniczo, wzrost aktywności wynosił średnio 50% ale w niektórych przypadkach obecność dimeru lizozymu powodowała 100% wzrost aktywności antybiotyku.This phenomenon occurred in tests with penicillin used against Sarcina lutea. Ampicillin demonstrated synergism in combination with lysozyme dimer in inhibiting the in vitro growth of Escherichia coli, Salmonella enteritidis, and Staphylococcus epidermidis. An increase in erythromycin activity was observed in the presence of lysozyme dimer against Staphylococcus aureus 209P and Streptococcus uberis, as well as SEFRIL against Staphylococcus aureus 209P. Escherichia coli and Salmonella enteritidis were resistant to this antibiotic. The increase in antibacterial activity of the tested antibiotics was observed only when bovine serum was used as the solvent. Generally, the increase in activity averaged 50%, but in some cases, the presence of lysozyme dimer resulted in a 100% increase in antibiotic activity.

Wnioski:Conclusions:

Dimer lizozymu (bez konserwanta) w stężeniu 5 pg/ml przejawia in vitro synergizm z pewnymi antybiotykami stosowanymi w stężeniu MIC (minimalne stężenie inhibitujące) w obecności surowicy bydlęcej w hamowaniu wzrostu bakterii. Otrzymane dotychczas wyniki świadczą że istotne będzie dalsze prowadzenie badań.Lysozyme dimer (preservative-free) at a concentration of 5 pg/ml exhibits in vitro synergism with certain antibiotics used at MIC (minimal inhibitory concentration) in the presence of bovine serum in inhibiting bacterial growth. The results obtained so far indicate that further research will be important.

Przykład IX. Synergizm z AZT w leczeniu pacjentów z AIDSExample IX. Synergism with AZT in the treatment of AIDS patients

W niedawnym doniesieniu Ito i wsp. że TNF-α może antagonizować antywirusową aktywność AZT wobec wirusa HIV (M. Ito i wsp. “Tumor necrosis factor antagonizes inhibitory effect of azidothymidine on human immunodeficiency virus (HIV) replication in vitro” Biochem. Biophys. Res. Commun, 1990,166; 1095-1101). Pacjenci z AIDS w zaawansowanym stadium choroby ulegają licznym oportunistycznym infekcjom. Niektóre czynniki chorobotwórcze mogą indukować podwyższenie TNF-α, IL-6 i innych cytokin, które może mieć skutek immunosupresyjny albo może wzmagać replikację wirusa HIV.Ito et al. recently reported that TNF-α can antagonize the antiviral activity of AZT against HIV (M. Ito et al. “Tumor necrosis factor antagonizes the inhibitory effect of azidothymidine on human immunodeficiency virus (HIV) replication in vitro.” Biochem. Biophys. Res. Commun, 1990, 166; 1095-1101). AIDS patients in advanced stages of the disease are subject to numerous opportunistic infections. Some pathogens can induce an increase in TNF-α, IL-6, and other cytokines, which may have an immunosuppressive effect or may enhance HIV replication.

Z tych względów leczenie samym AZT nie jest dostatecznie skuteczne. W celu zwiększenia przeciwirusowej aktywności AZT w stosunku do wirusa HIV proponuje się obecnie połączenie terapii opartej na AZT z podawaniem dimeru lizozymu w celu hamowania syntezy TNF czynnika antagonizującego przeciwwirusową aktywność AZT względem wirusa HIV.For these reasons, treatment with AZT alone is not sufficiently effective. To enhance the antiviral activity of AZT against HIV, it is currently proposed to combine AZT-based therapy with the administration of a lysozyme dimer to inhibit the synthesis of TNF, a factor that antagonizes the antiviral activity of AZT against HIV.

Claims (7)

Zastrzeżenia patentowePatent claims 1. Kompozycja farmaceutyczna zawierająca dimer lizozymujako substancję aktywna farmaceutycznie dopuszczalny nośnik, znamienna tym, że jako substancję aktywną zawiera dimer lizozymu w ilości 33 ng-10 mg/ml, korzystnie 0,001 -10 mg/ml, a zwłaszcza 0,01 -10mgmg/ml, ewentualnie w mieszaninie ze skuteczną ilością antybiotyku, przy czym w przypadku zawartości dimeru lizozymu w granicach 0,001 -10 mg/ml, a korzystnie 0,01 -10 mg/ml, kompozycja ta zawiera jako substancję aktywną zawsze dimer lizozymu w mieszaninie z antybiotykiem.A pharmaceutical composition containing a lysozyme dimer as active substance, a pharmaceutically acceptable carrier, characterized in that it contains as active substance lysozyme dimer in an amount of 33 ng-10 mg / ml, preferably 0.001-10 mg / ml, in particular 0.01-10 mg / ml , optionally in a mixture with an effective amount of an antibiotic, wherein, in the case of a lysozyme dimer content in the range 0.001-10 mg / ml, and preferably 0.01-10 mg / ml, the composition always contains lysozyme dimer in a mixture with the antibiotic as active substance. 2. Kompozycja według zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera dimer lizozymu zasadniczo wolny od monomerycznej, trimerycznej i oligomerycznej postaci lizozymu.2. A composition according to claim 1 The composition of claim 1, wherein the lysozyme dimer is substantially free of monomeric, trimeric and oligomeric forms of lysozyme. 3. Kompozycj a według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że zawiera dimer lizozymu w ilości 33 ng - 0,001 mg/ml.3. A composition according to claim 1 The composition of claim 1 or 2, characterized in that the lysozyme dimer is present in an amount of 33 ng - 0.001 mg / ml. 4. Kompozycja według zastrz. 1, znamienna tym, że jako antybiotyk zawiera antybiotyk wybrany z grupy obejmującej penicylinę, neomycynę, erytromycynę, cefalosporynę.4. A composition according to p. The method of claim 1, wherein the antibiotic is an antibiotic selected from the group consisting of penicillin, neomycin, erythromycin, cephalosporin. 5. Kompozycja według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że ma postać roztworu i zawiera dimer lizozymu w ilości zapewniającej oddziaływanie dimeru lizozymu na komórkę mikroorganizmu w stężeniu 5 pg/ml.5. A composition according to p. A composition according to claim 1 or 2, characterized in that it is in the form of a solution and contains the lysozyme dimer in an amount that ensures the effect of the lysozyme dimer on the microbial cell at a concentration of 5 pg / ml. 6. Kompozycja według zastrz. 1, znamienna tym, że jest dostosowana do podawania w jednej lub kilku dawkach 0,02 mg/kg masy ciała.6. A composition according to p. The formulation according to claim 1, which is adapted to be administered in one or more doses of 0.02 mg / kg body weight. 7. Kompozycja według zastrz. 1, znamienna tym, że ma postać roztworu do iniekcji, odpowiedniego do podawania dożylnego.7. The composition according to p. A pharmaceutical composition according to claim 1 which is in the form of an injection solution suitable for intravenous administration.
PL93307244A 1993-07-13 1993-07-13 Pharmaceutical composition containing lysozyme dimer PL176407B1 (en)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL93307244A PL176407B1 (en) 1993-07-13 1993-07-13 Pharmaceutical composition containing lysozyme dimer

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL93307244A PL176407B1 (en) 1993-07-13 1993-07-13 Pharmaceutical composition containing lysozyme dimer
PCT/EP1993/001841 WO1994001127A1 (en) 1992-07-13 1993-07-13 Lysozyme dimer and compositions containing the same

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL307244A1 PL307244A1 (en) 1995-05-15
PL176407B1 true PL176407B1 (en) 1999-05-31

Family

ID=20064401

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL93307244A PL176407B1 (en) 1993-07-13 1993-07-13 Pharmaceutical composition containing lysozyme dimer

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL176407B1 (en)

Also Published As

Publication number Publication date
PL307244A1 (en) 1995-05-15

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Gruet et al. Bovine mastitis and intramammary drug delivery: review and perspectives
CA1335425C (en) Antiviral or antibacterial compound and method of use
EP0651654B1 (en) Use of lysozyme dimer for the manufacture of a medicament for modulating natural defensive mechanisms
US11331335B2 (en) Sepsis treatment and related compositions methods and systems
KR100420377B1 (en) New Uses of Lysozyme Dimers
US5342612A (en) Compositions for the treatment of mammalian diseases
PL176407B1 (en) Pharmaceutical composition containing lysozyme dimer
RU2090208C1 (en) Method of prophylaxis and treatment of parasitic and infectious disease using interleukin-1
EP0238207A1 (en) Bactericidal mixtures
CA3198918A1 (en) Aloe extracts for microbial neutralisation
Assiri et al. Assessment of Cytokine Release in Septic Shock Induced by Some Antibiotics
MXPA97005246A (en) New applications of dimero de lisoz

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20120713