PL176877B1

PL176877B1 - Sposób klejenia tylnego końca zwiniętego materiału taśmowego dla utworzenia szpuli i urządzenie do klejenia tylnego końca zwiniętego materiału taśmowego dla utworzenia szpuli

Info

Publication number: PL176877B1
Application number: PL94314949A
Authority: PL
Inventors: Guglielmo Biagiotti
Original assignee: Perini Fabio Spa
Priority date: 1993-12-10
Filing date: 1994-12-05
Publication date: 1999-08-31
Also published as: CN1060742C; WO1995015903A1; FI962400A7; DE69411034T3; PL314949A1; ATE167160T1; ES2116712T5; FI962400L; EP0733019B1; CA2178322C; KR100227759B1; JP3002544B2; IL111886A; AU1119395A; IL111886A0; US5681421A; BR9408291A; EP0733019A1; FI962400A0; EP0733019B2

Abstract

1. Sposób klejenia tylnego konca zwinietego materialu tasmowego dla utworzenia szpuli, w którym odlacza sie tyl- ny koniec zwinietego materialu tasmowego od powierzchni szpuli i odwija sie go z niej na wstepnie okreslona dlugosc, nastepnie na czesc materialu tasmowego naklada sie klej dla przyklejenia tylnego konca i ponownie nawija sie tylny ko- niec materialu tasmowego na szpule, znamienny tym, ze tyl- ny koniec odlacza sie i odwija ze szpuli przez oddzialywanie podcisnienia wytwarzanego poprzez zasysanie w przestrzeni wokól szpuli. 3. Urzadzenie do klejenia tylnego konca zwinietego ma- terialu tasmowego dla utworzenia szpuli, zawierajace zespól prowadzacy szpule, za którym znajduje sie zespól odwijajacy i pozycjonujacy tylny koniec materialu tasmowego, dozow- nik kleju z aplikatorem kleju i zespól do ponownego nawija- nia tylnego konca po nalozeniu kleju, znamienne tym, ze zespól odwijajacy i pozycjonujacy zawiera podzespól próz- niowy (51, 251), umieszczony przed dozownikiem kleju (1 1 , 111, 211) i majacy srodki wytwarzajace dookola szpuli (L) podcisnienie odlaczajace i pozycjonujace tylny koniec (LF) materialu tasmowego. Fig . 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób klejenia tylnego końca zwiniętego materiału taśmowego dla utworzenia szpuli i urządzenia do klejenia tylnego końca zwiniętego materiału taśmowego dla utworzenia szpuli.

Z opisu patentowego USA nr 5242525 jest znany sposób klejenia tylnego końca zwiniętego materiału taśmowego dla utworzenia szpuli, w którym odłącza się tylny koniec zwiniętego materiału taśmowego od powierzchni szpuli i odwija się go z niej na wstępnie określoną długość, następnie na część materiału taśmowego nakłada się klej dla przyklejenia tylnego końca i ponownie nawija się tylny koniec materiału taśmowego na szpulę. Według tego sposobu, każda szpula jest podawana na stanowisko odwijania, gdzie odwija się tylny koniec materiału taśmowego przez przytrzymanie szpuli w położeniu odwijania, obrócenie jej w kierunku nawijania i wytwarzanie podmuchu powietrza 2 dysz. Podmuch powietrza uderza o szpulę i powoduje odwinięcie i podniesienie krawędzi tylnego końca na powierzchnię podpierającą. Następnie szpula zostaje obrócona dla częściowego ponownego nawinięcia końca tak, aby na powierzchni podpierającej pozostał odwinięty koniec materiału o wstępnie ustalonej długości.

Tak przygotowaną szpulę przenosi się za pomocą dwóch równoległych parów lub podzespołu próżniowego w sąsiedztwo dozownika kleju, wyposażonego w szczelinę, przez którą dozuje się klej, po czym powoduje się przetoczenie szpuli po tej powierzchni podpierającej wzdłuż szczeliny dozownika kleju.

Z tego samego opisu patentowego nr 5242525 jest znane urządzenie do klejenia tylnego końca zwiniętego materiału taśmowego dla utworzenia szpuli, zawierające zespół prowadzący szpulę, za którym znajduje się zespół odwijający i pozycjonujący tylny koniec materiału taśmowego, dozownik kleju z aplikatorem kleju i zespół do ponownego nawijania tylnego końca po nałożeniu kleju. Urządzenie to zawiera podzespół próżniowy, który przechwytuje swobodny koniec materiału i przenosi go do przestrzeni usytuowanej w sąsiedztwie urządzenia klejącego. Jednakże w tym rozwiązaniu swobodny koniec materiału był już odwinięty ze szpuli za pomocą konwencjonalnego układu dysz nadmuchujących. W konwencjonalnych urządzeniach klejących, ujawnionych przykładowo w opisach patentowych US-A-4 963 223 lub w US-A-4 475 974, szpula jest przenoszona przez postępowy ruch pary rolek, na których szpulajest podparta, i integralnie z tymi rolkami, powierzchni, z której został odwinięty tylny koniec. Jest to konieczne z tego względu, że klej jest dozowany przez dysze bezpośrednio na tylny koniec, który następnie zostaje ponownie nawinięty na szpulę. Dla znacznego uproszczenia procesu klejenia, opracowano dozowniki kleju ujawnione w opisach patentowych US-A-5 242 952 i US-A-5 259 9l0, w których gdy tylko tylny koniec zostanie odwinięty ze szpuli, wówczas szpula przetacza się ponad szczeliną, przez którąjest dozowany w sposób ciągły klej poprzez wytryskiwanie w górę. Umożliwia to uproszczenie i znaczne zredukowanie konserwacji. Jednakże nawet w przypadku tych nowych urządzeń klejących potrzebne są środki do przenoszenia szpuli z położenia odwinięcia do położenia klejenia. Jest to konieczne z tego względu, że tylny koniec materiału musi być odwinięty przez podmuch powietrza i ułożony na powierzchni, dla częściowego ponownego nawinięcia na szpulę. Następnie zawsze jest konieczne przeniesienie szpuli z położenia, w którym znajduje się powierzchnia odwinięta, do położenia klejącego.

Celem obecnego wynalazku jest opracowanie uproszczonego sposobu klejenia i urządzenia klejącego, które może być wykonane z mniejszą ilością stanowisk, a przez to może posiadać prostsze i bardziej zwarte układy przenoszenia szpuli.

I x

W sposobie i urządzeniu według wynalazku, wstępny etap odłączania i otwierania lub częściowego odwijania tylnego końca materiału taśmowego jest również dokonywany przez zespół próżniowy, zamiast konwencjonalnego układu dysz wytwarzających podmuch powietrza, przez co jest możliwe umieszczenie dozownika kleju w bezpośrednim sąsiedztwie zespołu odwijającego. Tym samym urządzenie staje się nie tylko bardziej zwarte, ale również prostsze pod względem konstrukcji.

176 877

Urządzenie według wynalazku może być wykonane w rozmaity sposób, z przystosowaniem dowolnych znanych dotychczas dozowników kleju. Główna korzyść dostosowania zespołu próżniowego do odłączania i odwij ania tylnego końcajest uzyskana w połączeniu z układami dozowania kleju w rodzaju opisanym w US-A-5 259 910 i US-A-5 242 525, ponieważ w tym przypadku jest możliwe pozycjonowanie powierzchni prowadzącej i podpierającej szpulę, na której szpula toczy się tak, aby przejść ponad szczeliną dozującą klej, bezpośrednio za zespołem próżniowym. W tym przypadku powierzchnia podpierająca i prowadząca szpulę może również rozciągać się przed dozownikiem, zaś w dół poniżej tej powierzchni może znajdować się przestrzeń próżniowa, wewnątrz której powstaje podciśnienie wytwarzane przez zespół próżniowy, tak że tylny koniec kontaktujący się z zewnęttrziącylindrycrnąpowierzchnią szpuli zostaje przechwycony w obrębie przestrzeni próżniowej i przez odpowiednie obracanie szpuli wokół jej własnej osi, długość tylnego końca wciągniętego do przestrzeni próżniowej jest ustawiana na wstępnie określoną długość, na przykład za pomocą czujnika w odpowiednim położeniu wewnątrz tej przestrzeni. Gdy tylko zostanie odwinięta pożądana długość, wówczas szpula zostaje po prostu przetoczona wzdłuż powierzchni prowadzącej i podpierającej w taki · sposób, aby przeszła ponad szczeliną dozującą klej. Gdy szpula przetacza się wówczas tylny koniec jest wyciągany z przestrzeni próżniowej i stopniowo nawijany na zewnętrzną powierzchnię szpuli.

Zespół odwijający i pozycjonujący korzystnie zawiera zespół przytrzymujący szpulę, zawierający przynajmniej jedną rolkę napędową, która w trakcie obrotu powoduje obrót szpuli wokół jej własnej osi i tym samym odwijanie stopniowe i kontrolowane ponowne nawijanie tylnego końca, który jest przychwycony w przestrzeni próżniowej. Można stosować rozmaite rodzaje członów przytrzymujących szpulę, takich jak przykładowo ruchomy ogranicznik, który po odwinięciu pożądanej długości, jest wyciągany w górę dla umożliwienia przesuwania szpuli do przodu. Jednakże w rozwiązaniu zalecanym, szpula jest przytrzymywana przez utrzymywanie szpuli pomiędzy rolką odwijającąi ruchomą powierzchnią przeciwległą, która kontaktuje się ze szpulą w położeniu średnicowo przeciwległym względem położenia, w którym szpula dotyka rolki odwijającej. Prędkość ruchomej przeciwległej powierzchni w miejscu kontaktu ze szpulą jest .równa i przeciwna do obwodowej prędkości rolki tak, że szpula przetacza się wokół swojej własnej osi, pozostając w kontakcie pomiędzy przeciwległą powierzchnią a rolką odwijającą.

Przeciwległa powierzchnia może korzystnie być wykonana w postaci elastycznego pasa napędowego, lub licznych równoległych pasów przechodzących wokół dwóch kół pasowych. W tym przypadku przeciwległa powierzchnia jest ustanowiona przez zewnętrzną powierzchnię dolnej połowy elastycznego napędu. Jeżeli urządzenie posiada powierzchnię podpierającą i prowadzącą, wówczas może ona rozciągać się w przybliżeniu równolegle do dolnej połowy elastycznego pasa napędowego, w takiej odległości, że szpula może poruszać się pomiędzy tąpowierzchniąa dolnapolowąelastycznego pasa napędowego, w kontakcie z obydwiema tymi częściami i przy możliwym niewielkim docisku. W tym przypadku elastyczny pas napędowy służy do przetaczania szpuli w sposób kontrolowany wzdłuż powierzchni podpierającej i prowadzącej. Gdy tylko szpula wejdzie w kontakt z rolką odwijającą w położeniu odwijania, wówczas szpula będzie znajdowała się w kontakcie z dwoma punktami poruszającymi się z równymi prędkościami i w kierunkach przeciwnych, czego rezultatem będzie tymczasowe przytrzymanie szpuli w tym położeniu przy jednoczesnym kontynuowaniu obrotu wokół jej osi. Podciśnienie wytwarzane przez podzespół próżniowy w obszarze sąsiadującym ze szpulą powoduje odłączenie tylnego końca. Następujące potem spowolnienie lub zatrzymanie rolki odwijającej powoduje ponowne przesunięcie szpuli do przodu wzdłuż powierzchni podpierającej i prowadzącej w stronę dozownika, a następnie w kierunku zespołu, który ponownie zamyka szpulę.

Podzespół próżniowy jest wyposażony w elementy wyłączające, które przerywają dostęp podciśnienia wówczas, gdy szpulajest przenoszona z zespołu odwijającego do dozownika kleju. Zapobiega to. przypadkowemu dostaniu się kleju do przestrzeni próżniowej, zwłaszcza podczas przenoszenia szpuli.

W szczególnie korzystnym rozwiązaniu urządzenia według wynalazku, zespół prowadzący zawiera człon przenoszący, który przenosi szpulę z zespołu odwijającego do dozowni6

176 877 ka. Elementy wyłączające są kontrolowane przez ten człon przenoszący, a ruch członu przenoszącego określa zamykanie i otwieranie elementów wyłączających. Człon przenoszący jest korzystnie przechylny. W korzystnym rozwiązaniu urządzenia według wynalazku, zespół odwijający zawiera parę rolek odwijających, na których jest umieszczona szpula. W tym przypadku przegubowy człon przenoszący korzystnie przechyla się wokół osi jednej z tych rolek odwijających, dla pobrania szpuli ze wspomnianych rolek odwijających i przetoczenia jej w kierunku dozownika.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok z boku urządzenia według wynalazku w pierwszym przykładzie wykonania, fig. 2 do 6 - kolejne etapy pracy urządzenia pokazanego na fig. 1, fig. 7 - przekrój podłużny ulepszonego rozwiązania urządzenia pokazanego na fig. 1, fig. 8 - urządzenie według wynalazku z odmiennym rodzajem dozownika kleju, fig. 9 - widok z boku ulepszonego urządzenia, fig. 10 powiększenie części widoku z fig. 9, a fig. 11 do 14 - bardziej szczegółowo kolejne etapy pracy urządzenia pokazanego na fig. 9.

W pierwszym rozwiązaniu urządzenia według wynalazku, przedstawionym na fig. 1 do 6, urządzenie to zawiera wlotowy zsyp 1, na którym kolejno przybywają szpule L z nie pokazanej maszyny przewijającej umieszczonej przed urządzeniem. Szpule L mają środkowy rdzeń nawojowy, jednakże oczywiste jest, że praca urządzenia według wynalazku nie ulegnie zmianie, jeżeli będzie ono wykorzystywane do klejenia szpul, które nie mają środkowego rdzenia nawojowego.

Oznacznikiem 3 wskazano zespół prowadzący szpulę obracający się wokół osi A, który przenosi kolejne szpule ze zsypu 1 do podpierającej i prowadzącej powierzchni 5. Za zespołem prowadzącym 3, powierzchnia 5 zawiera otwór, z którego lekko wystaje górna powierzchnia odwijającej rolki 7, obracającej się wokół ustalonej osi B. Za odwijającąrolką7, (która w przedstawionym przykładzie obraca się przeciwnie do ruchu wskazówek zegara) znajduje się przestrzeń próżniowa 9, prowadząca w dół poniżej powierzchni 5. Za wlotem do przestrzeni próżniowej 9 znajduje się dozownik kleju 11. Dozownik 11 jest umieszczony poniżej otworu dozującego 13, utworzonego wzdłuż podpierającej i prowadzącej powierzchni 5, która rozciąga się w kierunku powierzchni wyładowania szpuli, gdzie znajduje się zespół gromadzący (nie pokazany), który odbiera sklejone szpule i przenosi je do maszyny przecinającej, która przecina poszczególne szpule na wiele rolek o wstępnie określonej wysokości.

Ponad podpierającą i prowadzącą powierzchnią 5 znajduje się zespół 15 zawieszony na łańcuchu 16 na wysokości, która może być regulowana dla dopasowania do wymiarów szpul L. Zespół 15 przytrzymuje parę rolek 17, 19, wokół których przechodzi elastyczny pas napędowy 21, składający się z jednego lub z szeregu pasów lub podobnych. · Elastyczny pas napędowy 21 posiada powierzchnię 211, która biegnie w przybliżeniu równolegle z podpierającą i prowadzącą powierzchnią 5. Odległość powierzchni 211 od powierzchni 5 jest regulowana za pomocąukładu zawierającego pokrętło ręczne 23 i · mechanizm redukowania prędkości 25, za pomocą którego zespół 15 może być przesuwany pionowo, prowadzony bocznie za pomocą rolek 27 i odpowiednio bieżni. Pokrętło ręczne 23 i mechanizm redukowania prędkości 25 mogą również być zastąpione przez silnik przekładniowy lub podobny.

Pomiędzy górnąi dolnąpolowąelastycznego pasa napędowego 21 znajduje się dociskowa rolka 29 zamontowana na zespole 31, który z kolei jest podparty przez jarzma 33,35 podłączone do obciążonego sprężyną członu 37, który popycha dociskową rolkę 29 w dół względem dolnej połowy elastycznego pasa napędowego 21. Zespół 31 posiada szczelinę 31A, wzdłuż której może być umieszczona dociskowa rolka 29 dla zmiany jej położenia względem dozownika kleju 11 w celach opiianych poniżej.

Dozownik kleju 11 w przykładzie pokazanym na fig. 1 do 6, stanowi dozownik wytryskowy w górę w rodzaju ujawnionym przykładowo w opisie patentowym US-A-5 259 910. Dozownik kleju 11 zawiera pojemnik 41 na klej, z górnym otworem 43 znajdującym się w przybliżeniu najednej powierzchni lub lekko wystającym z podpierającej i prowadzącej powierzchni 5. Klej C zawarty w pojemniku. 41 znajduje się pod lekkim ciśnieniem i dlatego w sposób zasadniczo ciągły wychodzi poprzez górny otwór 43. Oznacznik 45 wskazuje, pompę recyrkulacyjną, która

176 877 pobiera klej ze zbiornika przelewowego 47 i wtryskuje go pod niewielkim ciśnieniem przez rurę do poj emnika 41. Klej dozowany przez otwór 43 i nie pobrany przez szpulę jest gromadzony w zbiorniku 47 i zawracany.

Z przestrzenią próżniową 9 jest połączony podzespół próżniowy 51, podłączony do przewodu próżniowego (nie pokazanego). Podzespół próżniowy 51 rozciąga się poprzez w przybliżeniu całą szerokość urządzenia, pod kątem prostym do płaszczyzny rysunku, i posiada otwór lub liczne otwory 53, umożliwiające połączenie pomiędzy podzespołem 51 a przestrzeniąpróżniową

9. Otwort53 są umieszczone zo dota ej cześ cij^i^^straent próżniowej9.

Opisane powyżej urządzenie pracuje w następujący sposób. Każda indywidualna szpula L jestpobierana ze zsypu zapomocąobrotowego zespołu prowadzącego 3 i zostaje wyładowana na podpieraj ącą i prowadzącą powierzchnię 5. Obrót zespołu prowadzącego 3 wokół jego osi A powoduje przepchnięcie szpuli pomiędzy podpierającą i prowadzącą powierzchnią 5 a powierzchnią 21I połową elastycznego pasa napędowego 21. Elastyczny pas napędowy jest napędzany w kierunku pokazanym strzałką f21 przez jedno z kół pasowych 17,19, które jest napędzane w dowolny sposób: Tak więc szpula L przetacza się w kontrolowany sposób wzdłuż pierwszej części podpierającej i prowadzącej powierzchni 5. Pierwsza część powierzchni 5 ma konstrukcję grzebieniową tak, aby zespół prowadzący 3 mógł się, obracać. Po przetoczeniu na pewną odległość ponad powierzchnią 5, szpula L wchodzi w kontakt z górną częścią odwijającej rolki 7, która wystaje z powierzchni 5. Jest to pokazane na fig. 2, gdzie szpula kontaktująca się z odwijającą rolką 7 jest oznaczona jako L1. Gdy szpula dojdzie do położenia szpuli L1, rozpoczyna obracać się wokół swojej osi, zgodnie z ruchem wskazówek zegara na rysunku, przy jednoczesnym pozostawaniu w położeniu oznaczonym L1. W międzyczasie przestrzeń próżniowa 9 ma stan podciśnienia ze względu na ssanie wywierane poprzez podzespół próżniowy 51. W konsekwencji, gdy po prawej stronie (na fig. 2) szpuli L1 znajdzie się tylny koniec LF, to zostaje on odłączony od zewnętrznej powierzchni szpuli L1, odwinięty z niej i przyssany do przestrzeni próżniowej 9. Na fig. 2 pokazano tt^llzs koniec LF, gdy odchodzi on najpierw od zewnętrznej powierzchni szpull LI, zaś na fig. 3 pokazano położenie przyjmowane przez tylny koniec LF tuż po wessaniu do przestrzeni próżniowej 9. Rolka 7 kontynuuje obrót nawet wówczas, gdy tylny koniec LF znajduje się wewnątrz przestrzeni próżniowej 9 i z tego względu koniec ten zostaje stopniowo pociągnięty i ponownie nawinięty na szpulę L1, dopóki końcowa krawędź tylnego końca LF znajduje się z przodu' czujnika, który może stanowić optyczny czujnik 61 lub podobny. Położenie czujnika 61 może być regulowane dla zmiany długości odwijanego tylnego końca. Alternatywnie (lub łącznie), regulacja długości tylnego końca może być przeprowadzana przez odpowiednie opóźnienie zatrzymania obrotu rolki 7 w stosunku do sygnału z czujnika 61. Czujnik ten, gdy stwierdzi położenie tylnego końca, wówczas zatrzymuje rolkę 7 przed obrotem, powodując tym samym przesuwanie szpuli do przodu w sposób kontrolowany w stronę położenia L2 pokazanego na fig.

4. W położeniu L2 szpula obraca się na powierzchni 5 ponad otworem 43 dozownika kleju 11. W ten sposób na szpulę jest nakładany klej w położeniu nie przykrytym przez częściowe odwinięcie tylnego końca LF.

W miarę kontynuowania postępowego ruchu powierzchni 21I elastycznego pasa napędowego 21, szpula przetacza się w kontrolowany sposób wzdłuż podpierającej i prowadzącej powierzchni 5 z położenia L2 na fig. 4 do położenia L3 na fig. 5, gdzie szpula znajduje się poniżej dociskowej rolki 29, która dociska do powierzchni szpuli w miejscu, w którym ma być przyklejony tylny koniec. Położenie dociskowej rolki 29 jesitakuregulowane, aby oddziaływała na szpulę w miejscu, w którym został nałożony klej, dla zagwarantowania lepszego zamknięcia bez potrzeby przytrzymywania rolki w położeniu L3, co powoduje wykonanie przez nią całkowitego obrotu w tym położeniu.

Na figurze 6 pokazano następny etap, w którym nowo sklejona szpula znajduje się w obszarze wyładowania, a nowa szpula w położeniu L1 dla ' otworzenia jej swobodnego końca.

Jak można zauważyć na podstawie fig. 2, tylny koniec LF wessany do przestrzeni próżniowej 9 może teoretycznie otworzyć się, a następnie przypadkowo dotknąć otworu dozującego 43 dozownika kleju 11 i przez to być pokryty klejem na zewnątrz. Dla uniknięcia takiego przypadku,

176 877 w rozwiązaniu pokazanym na fig. 1 do 6 zastosowano łatwo odkształcalną sprężystą ruchomą łopatkę 63, która w położeniu pokazanym na fig. 2 zapobiega przejściu tylnego końca LF ponad otworem 43 w trakcie otwarcia, jednakże łatwo umożliwia przejście szpuli popychanej przez elastyczny pas napędowy 21, gdy przetacza się ona wzdłuż powierzchni 5.

Zamiast sprężystej łopatki 63, jest możliwe zastosowanie układu do przykrywania otworu 43, przykładowo jak pokazano schematycznie na fig. 7, gdzie identyczne części oznaczono tymi samymi oznacznikami cyfrowymi. W tym przypadku część powierzchni 5 jest utworzona przez ruchomąpłytę 5A, która może przyjmować położenie zamknięte, pokazane na fig. 7, w którym to położeniu płyta leży ponad otworem 43 dozującym klej, dopóki tylny koniec LF nie będzie wessany do przestrzeni próżniowej 9. Następnie płyta 5A może być zdjęta (przez odpowiedni, nie pokazany, człon uruchamiający) w kierunku strzałki fA pokazanej na fig. 7, tak aby odkryć otwór dozujący klej i tym samym umożliwić nałożenie kleju na szpulę, gdy przetacza się ona ponad otworem w kierunku wylotu.

Należy uwzględnić, że urządzenia umożliwiające odłączanie i częściowe odwijanie tylnego końca szpuli poprzez zasysanie lub podciśnienie mogąbyć stosowane z odmiennymi urządzeniami klejącymi. Na figurze 8 pokazano schematycznie to samo urządzenie odwijające przyłączone do dozownika kleju, oznaczonego w całości jako 111, mającego kilka niewielkich różnic konstrukcyjnych. Dozownik kleju 111 zawiera pojemnik 113 z klejem C. Wewnątrz pojemnika 113 znajduje się ruchomy człon 115 składający się z poprzecznego pręta z wklęsłą górną powierzchnią 117. Ruchomy człon 115 jest zamontowany na przynajmniej dwóch wahaczach 119 (z których tylko jeden jest pokazany na fig. 8), każdy zawieszony wokół wrzeciona X stanowiącego całość z pojemnikiem 113 i wokół wrzeciona Y stanowiącego całość z ruchomym członem 115. Oznacznikiem 120 wskazano złącze, łączące ruchomy człon 115 z siłownikiem cylindryczno-tłokowym lub podobnym, który wytwarza ruch przegubowy wahaczy 119 wokół wrzeciona X i w konsekwencji ruch postępowy ruchomego członu 115, który przyjmuje naprzemian położenie górne, pokazane na fig. 8, i położenie dolne, w którym wklęsła powierzchnia 117 znajduje się poniżej poziomu kleju C. W górnym położeniu wklęsła powierzchnia 117 znajduje się na,poziomie takim, że część kleju zgromadzonego w tej wklęsłej powierzchni ma zasadniczo równy poziom z powierzchnią 5 w dozującym otworze 143. Szpula L przetacza się wzdłuż powierzchni 5 ponad otworem dozującym 143, gdy ruchomy człon 115 znajduje się w swym położeniu wyniesionym. Po przejściu każdej szpuli, ruchomy człon 115 zostaje obniżony dla zgromadzenia świeżego ładunku kleju C dla nałożenia na następną szpulę. Przez nadanie wklęsłej powierzchni 117 odpowiednich wymiarów, możliwa jest zmiana ilości kleju dostępnej w dowolnym szczególnym czasie.

Dozownik pokazany na fig. 8 posiada tego rodzaju korzyść, że może on wyciągać ruchomy człon 115 z podpierającej i prowadzącej powierzchni 5 podczas odwijania tylnego końca LF szpuli. Tak więc, jakkolwiek na fig. 8 tylny koniec jest pokazany w początkowym etapie odłączania zewnętrznej powierzchni szpuli L, a ruchomy człon 115 jest pokazany w położeniu wyniesionym, to jest możliwe opóźnienie podnoszenia ruchomego członu 115, dopóki tylny koniec LF nie zostanie w całości wessany do przestrzeni próżniowej 9. W ten sposób jest możliwe pominięcie stosowania łopatki 63 lub dowolnego innego elementu do przykrywania dozującego otworu 143 podczas odwijania tylnego końca LF.

Na figurze 9 do 14 pokazano ulepszone rozwiązanie urządzenia według wynalazku. Urządzenie to zawiera zsyp 201, do którego kolejno przybywają szpule L z maszyny przewijającej (nie pokazanej). Oznacznik 203 wskazuje zespół prowadzący, obracający się wokół osi A, który przenosi jedną szpulę w danym czasie ze zsypu 201 do stanowiska odwijania 205. Stanowisko odwijania 205 posiada parę odwijających rolek 206 i 207, które w pokazanym rozwiązaniu majądwie różne średnice. Wraz z dwiema rolkami 206 i 207 jest zastosowany przegubowy człon przenoszący 208, zamocowany zawiasowo wokół osi 207A odwijającej rolki 207. Przegubowy człon przenoszący 208 jest kontrolowany za pomocą cylindryczno-tłokowego siłownika 210.

Za stanowiskiem odwijania 205 znajduje się przestrzeń próżniowa 209, której wlot znajduje się bezpośrednio za rolką 207.

176 877

Za wlotem do przestrzeni próżniowej 209 znaj duj e się dozownik kleju 211, a za nim znaj duje się powierzchnia toczna 214, wzdłuż której toczy się sklejona rolka przed wyjściem z urządzenia klejącego.

Ponad dozownikiem kleju 211 i ponad powierzcłrniątoczną214 znajduje się przegubowy zespól 215, zawierający ramię 216 w kształcie L, które ma przegub 216A. Ramię 216 przenosi rolkę 217 umieszczoną w przybliżeniu ponad następną rolką 218, która wystaje lekko od powierzchni tocznej 214 w celach opisanych poniżej. Odległość pomiędzy rolkami 217 i 218 może być regulowana za pomocą ręcznego pokrętła 223 i elastycznego układu 225.

W pokazanym przykładzie, dozownik kleju 211 stanowi dozownik wytryskowy ku górze, otworem dozującym 243 w rodzaju opisanym w odniesieniu do fig. 1 do 6 jak rozważono powyżej.

Z przestrzenią próżniową 209 jest połączony podzespół próżniowy 251 przyłączony do przewodu próżniowego (nie pokazanego). Podzespół próżniowy 251 rozciąga się w poprzek prawie całej szerokości urządzenia, pod kątem prostym do płaszczyzny rysunku, i ma otwór lub liczne otwory 253 umożliwiające połączenie z przestrzenią próżniową 209.

Wewnątrz przestrzeni próżniowej 209 znajduje się zawór zamykający 261 zamocowany zawiasowo wokół osi 264, którego własny ciężar, wraz z podciśnieniem wewnątrz podzespołu 251, i ewentualnie zespół elastyczny (nie pokazany), majątendencję do poruszania go do położenia wyłączenia. Jest on utrzymywany w położeniu otwarcia za pomocąjednego lub więcej prętów 263 zamontowanych na ramieniu 208A przegubowo członu przenoszącego 208. Położenie zaworu zależy zatem od położenia kątowego wspomnianego przegubowego członu przenoszącego 208.

Pomiędzy otworem dozującym 243 dozownika kleju 211 a wlotem przestrzeni próżniowej 209 znajduje się języczek 265 wykonany z materiału elastycznego, takiego jak guma lub tworzywo sztuczne, który w stanie nienaprężonym przyjmuje przybliżone położenie pionowe pokazane na fig. 11 do 13.

Opisane powyżej urządzenie pracuje w następujący sposób. Szpule przybywają z usytuowanej z przodu maszyny przewijającej (nie pokazanej) i toczą się wzdłuż zsypu 201. Obciążona sprężyną klapka 200 zapewnia, że szpule L nie przybywają z nadmierną prędkością na obracający się zespół prowadzący 203. Każda indywidualna szpula L jest pobierana ze zsypu 201 przez obrotowy zespół prowadzący 203 i zostaje wyładowana na dwie odwijające rolki 206,207, zaś przegubowy człon przenoszący 208 znajduje się w położeniu obniżonym (fig. 9 i 11). Gdy szpula L znajduje się na odwijających rolkach 206 i 207, to obracają się one przeciwnie do. ruchu wskazówek zegara i również powoduj ą obrót szpuli L wokółj ej własnej osi w kierunku zgodnym z ruchem, wskazówek zegara. Obrót odwijających rolek 206,207 może rozpoczynać się bezpośrednio przed lub bezpośrednio po: przybyciu szpuli L. W tym położeniu przestrzeń próżniowa 209jest w stanie niskiego ciśnienia. W: konsekwencji, gdy tylny koniec LF znajduje się na prawo (fig. 9 i 11) szpuli L, to zostaje on odłączony od zewnętrznej powierzchni szpuli, odwinięty z niej i wessany do przestrzeni próżniowej 209. Odwijanie tylnego końca LF jest ułatwione przez zastosowanie układu powietrznych dysz 202 (patrz w szczególności fig. 9 i 10), które podnoszą tylny koniec LF ze szpuli, gdy obraca się on na odwijających rolkach 206 i 207. Prowadzi to do szybszego włożenia końca LF do przestrzeni próżniowej 209. Ponadto, przez zastosowanie układu dysz 202 możliwe jest odwinięcie większej długości materiału taśmowego, co umożliwia większy zasięg i łatwiejszą regulację, gdy tylny koniec LF jest umieszczony dla klejenia.

Obrót odwijających rolek 206,207 trwa stale, gdy tylny koniec LF znajduje się wewnątrz przestrzeni próżniowej 209, i w konsekwencji koniec ten jest stopniowo wyciągany i ponownie nawijany na szpulę L, aż końcowa krawędź swobodnego końca znajdzie się z przodu czujnika optycznego lub podobnego, który powstrzymuje odwijające rolki 206, 207 przed obracaniem. Położenie tego czujnika może być regulowane i/lub zatrzymywanie rolek 206, 207 może być opóźniane o regulowaną długość czasu dla otrzymania pożądanej długości odwiniętego tylnego końca LF. Na figurze 10 oznaczniki S1 i S2 pokazują skrajne położenia, które może przyjmować czujnik.

176 877

W tym momencie przegubowy człon przenoszący 208 jest obracany zgodnie z ruchem wskazówek zegara wokół osi 207A dla stopniowego przeniesienia rolki L ponad otworem dozującym 243 dozownika kleju 211. Na fig. 12 do 14 pokazano kolejne etapy przenoszenia szpuli, która przetacza się na powierzchni rolki 207 i tym samym ponad otworem dozującym 243 i ewentualnie dochodzi do powierzchni tocznej 214. Jak pokazano wyraźnie na fig. 10, przegubowy człon przenoszący 208 ma taki kształt, że umożliwia przyjmowanie i przenoszenie szpul o bardzo różniących się średnicach. Na fig. 10, oznacznikami Lm i LM pokazano minimalną i maksymalną średnicę szpuli.

Przenoszenie szpuli z odwijających rolek 206, 207 do części znajdujących się poniżej może następować nawet bez członu przenoszącego 208, przez przykładowo zamontowanie odwijającej rolki 206 na przegubowym ramieniu zamocowanym zawiasowo wokół osi odwijającej rolki 207. W tym przypadku pręty 263 mogą stanowić całość z tym przegubowym ramieniem.

Podczas ruchu -przegubowego, zgodnego z ruchem wskazówek zegara, członu przenoszącego 208, pręt 263 wyciągnięty z przestrzeni próżniowej 209 umożliwia zaworowi 261 zamknięcie tej przestrzeni i przerwanie doprowadzania podciśnienia. W ten sposób zostaje zatrzymany przepływ powietrza przez wlot przestrzeni próżniowej 209. Zapobiega to przypadkowemu zassaniu kleju z przestrzeni wokół 243, zwłaszcza gdy szpula L zaczyna zamykać wlot przestrzeni próżniowej 209. W tych warunkach, jeżeli przepływ powietrza nie zostanie przerwany przez zawór 261 lub nie zostanie przerwane podciśnienie, klej może wchodzić do przestrzeni próżniowej 209 ze względu' na dużą prędkość powietrza wokół wlotu przestrzeni próżniowej, która jest częściowo zamknięta szpulą L.

Jak wyraźnie pokazano na fig. 14, szpula L przetacza się ponad elastycznąklapką265, która wygina się dla umożliwienia przejścia szpuli, gdy przesuwa się ona w kierunku dozownika. W stanie wydłużonym klapka 265 zapobiega możliwemu przypadkowemu wejściu kleju do przestrzeni próżniowej 209, gdy nie jest ona zamknięta zaworem 261. Umożliwia to zapewnienie, że do przestrzeni próżniowej 209 nie dostanie się absolutnie żaden klej, nawet bez cyklicznego przerywania podciśnienia w podzespole próżniowym 251, co musiałoby oznaczać zredukowanie prędkości maszyny wskutek bezwładności w wyniku dużej objętości komory podzespołu próżniowego 251.

Przenoszenie szpuli przez maszynę jest bardzo proste i łatwe do wykonania, ponieważ tor szpuli jest w całości ku dołowi, tak więc ruch szpuli jest ułatwiony poprzez siłę ciężkości.

Elastyczna klapka 265 może również być zastąpiona przez metalowe ostrze, wyposażone w odpowiedni środek elastyczny, taki jak sprężyna.

Gdy szpula dojdzie do powierzchni tocznej 214, wówczas rozpoczyna przetaczanie w kierunku wyjścia i przechodzi pomiędzy rolkami 217, 218, z których przynajmniej jedna (korzystnie rolka 218 na stałe osi) stanowi rolkę napędową. Docisk wywierany przez górną rolkę 217 zapewnia przylgnięcie swobodnego tylnego końca szpuli, na którą został nałożony klej za pomocą dozownika kleju 211.

Człon przenoszący 208, zawór 261 i klapka 265 mogą również być stosowane oddzielnie względem siebie i/lub w jednym z opisanych rozwiązań w odniesieniu do fig. 1 do 8.

176 877

176 877 ν?68Ή

176 877

Ρ9·⁷

Z

Π68Π

176 877

H ET

Fig.9

176 877

Fi«9.10

176 877

251

176 877

251

176 877

Fig 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób klejenia tylnego końca zwiniętego materiału taśmowego dla utworzenia szpuli, w -którym odłącza się tylny koniec zwiniętego materiału taśmowego od powierzchni szpuli i odwija się go z niej na wstępnie określoną długość, następnie na część materiału taśmowego nakłada się klej dla przyklejenia tylnego końca i ponownie nawija się tylny koniec materiału taśmowego na szpulę, znamienny tym, że tylny koniec odłącza się i odwija ze szpuli przez oddziaływanie podciśnienia wytwarzanego poprzez zasysanie w przestrzeni wokół szpuli.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że klej nakłada się na część materiału taśmowego stale nawiniętego na szpulę, po czym ponad tą częścią umieszcza się z powrotem ten odłączony swobodny koniec w trakcie ponownego nawijania.
3. Urządzenie do klejenia tylnego końca zwiniętego materiału taśmowego dla utworzenia szpuli, zawierające zespół prowadzący szpulę, za którym znajduje się zespół odwijający i pozycjonujący tylny koniec materiału taśmowego, dozownik kleju z aplikatorem kleju i zespół do ponownego nawijania tylnego końca po nałożeniu kleju, znamienne tym, że zespół odwijający i pozycjonujący zawiera podzespół próżniowy (51,251), umieszczony przed dozownikiem kleju (11,111,211) i mający środki wytwarzające dookoła szpuli (L) podciśnienie odłączające i pozycjonujące tylny koniec (LF) materiału taśmowego.
4. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że podzespół próżniowy (51, 251) ma przestrzeń próżniową (9, 209), prowadzącą w dół poniżej toru szpuli (L).
5. Urządzenie według zastrz. 3 albo 4, znamienne tym, że w pobliżu podzespołu próżniowego (51,251) znajduje się zespół detekcyjny do wykrywania obecności tylnego końca (Lf) materiału taśmowego.
6. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że zespół detekcyjny zawiera czujnik (61) umieszczony przy przestrzeni próżniowej (9,209) pomiędzy wlotem do tej przestrzeni próżniowej (9, 209) i podzespołem próżniowym (51, 251).
7. Urządzenie według zastrz. 5 albo 6, znamienne tym, że zespół detekcyjny ma elementy regulacyjne.
8. Urządzenie według zastrz. 4 albo 6, znamienne tym, że w sąsiedztwie przestrzeni próżniowej (9,209) i bezpośrednio za nią względem kierunku, w którym ma być prowadzona szpula (L), jest umieszczony dozownik kleju (11, 211).
9. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że zespół odwijający i pozycjonujący zawiera zespół przytrzymujący szpulę (7,29), (206, 207), mający przynajmniej jedną rolkę (7,206, 207), obracającą szpulę (L).
10. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że powyżej rolki (7) znajduje się ruchoma przeciwległa powierzchnia (211), oddalona od rolki (7) na odległość co najwyżej równą średnicy sklejanej szpuli (L), oraz zespół regulacyjny do uruchamiania tej przeciwległej powierzchni (211) z prędkościąrównąi przeciwnąwzględem obwodowej prędkości rolki (7) w miejscu kontaktu pomiędzy rolką (7) a szpulą (L).
11. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że przeciwległa powierzchnia (211) znajduje się na części elastycznego pasa napędowego (21), przechodzącego wokół końcowych rolek (17,19).
12. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że za zespołem odwijającym i pozycjonującym znajduje się otwór (13) umieszczony w powierzchni (5) zespołu prowadzącego szpulę (7,29) (206,207), przy czym w tym otworze (13) jest umieszczony dozownik kleju (11,111), zaś

176 877 powyżej i w przybliżeniu równolegle względem tej podpierającej i prowadzącej powierzchni (5) jest umieszczony elastyczny pas napędowy (21), przechodzący pomiędzy dwoma kołami pasowymi (17,19), przy czym dolna połowa tego elastycznego pasa napędowego (21) jest umieszczona w odstępie od podpierającej i prowadzącej powierzchni (5), w przybliżeniu równym średnicy szpuli (L).
13. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że za dozownikiem kleju (11) w stosunku do kierunku podawania szpuli (L) znajduje się dociskowa rolka (29), umieszczona ponad dolną połowę elastycznego pasa napędowego (21).
14. Urządzenie według zastrz. 12 albo 13, znamienne tym, że elastyczny pas napędowy (21) i koła pasowe (17,19) są przytrzymywane przez ruchomy zespół (15).
15. Urządzenie według zastrz. 13, znamienne tym, że dociskowa rolka (29) jest przytrzymywana przez regulowany zespół (31).
16. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że w pobliżu tylnego końca (LF) szpuli (L) znajduje się ruchoma łopatka (63), przytrzymująca tylny koniec (LF) szpuli (L) na stanowisku odwijania (205).
17. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że ponad dozownikiem kleju (11) znajduje się ruchomy człon przykrywający (5A).
18. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że dozownik kleju (11,211) zawiera pojemnik (41,214), z klejem, posiadający górny otwór (43,243) z którego jest dozowany klej (C).
19. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że dozownik kleju (111) zawiera pojemnik (113) na klej, posiadający górny otwór (143) i ruchomy człon (115) wewnątrz tego pojemnika (113), umieszczony ruchomo pomiędzy położeniem zanurzenia w kleju i położeniem wysunięcia w otworze (143).
20. Urządzenie według zastrz. 3 albo 4, znamienne tym, że w pobliżu podzespołu próżniowego (251) znajdują się elementy wyłączające (261,263), przerywające doprowadzanie podciśnienia z podzespołu próżniowego (251), gdy szpula (L) jest przenoszona z zespołu odwijającego i pozycjonującego do dozownika kleju (211).
21. Urządzenie według zastrz. 20, znamienne tym, że wyłączające elementy (261,263) są sprzężone z członem (208) przenoszącym szpulę z zespołu odwijającego i pozycjonującego do dozownika kleju (211) i kontrolującym wyłączające elementy (261, 263) dla przerwania doprowadzania podciśnienia z podzespołu próżniowego (251).
22. Urządzenie według zastrz. 21, znamienne tym, że człon przenoszący (208) stanowi przegubowy człon przenoszący (208).
23. Urządzenie według zastrz, 22, znamienne tym, że przegubowy człon przenoszący (208) jest umieszczony przechylnie wokół osi jednej z odwijających rolek (207) pary rolek (206, 207) zespołu odwijającego i pozycjonującego, tworzących kołyskę dla szpuli (L).
24. Urządzenie według zastrz. 20 albo 21, znamienne tym, że elementy wyłączające (261, 263) stanowiazawór z przegubowym członem wyłączającym (261) utrzymywanym w położeniu otwartym za pomocą przynajmniej jednego pręta (263) podłączonego do członu przenoszącego (208).
25. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że pomiędzy dozownikiem kleju (211) a wlotem do przestrzeni próżniowej (209) znajduje się odkształcalna zapora (265), umieszczona przemieszczalnie dla opuszczania podczas przenoszenia szpuli (L) w kierunku dozownika kleju (211).
26. Urządzenie według zastrz. 25, znamienne tym, że odkształcalna zapora (265) stanowi pasek materiału z tworzywa sztucznego, gumy lub materiału równoważnego.
27. Urządzenie według zastrz. 23, znamienne tym, że w pobliżu odwijających rolek (206, 207) znajduje się zespół nadmuchowy w postaci układu dysz (202).
28. Urządzenie według zastrz. 23, znamienne tym, że jedna z rolek odwijających pary rolek (206, 207) zespołu odwijającego i pozycjonującego jest umieszczona przechylnie wokół osi obrotu drugiej rolki odwijającej.

* * *

176 877