PL176920B1 - Reflektometryczny analizator pyłu unoszonego w strumieniu gazu, zwłaszcza pozostałości węgla w popiele emitowanym w gazach odlotowych z urządzeń grzewczych opalanych węglem kamiennym - Google Patents

Abstract

1. Reflektometryczny analizator pyłu unoszonego w strumieniu gazu, zwłaszcza pozostałości węgla w popiele emitowanym w gazach odlotowych z urządzeń grzewczych opalanych węglem kamiennym, posiadający zespół pobierama próbki, którego korpus ma komorę osadczą pyłów, włączoną równolegle przez kanałwlotowy 1 wylotowy do kanału emisyjnego, w kanale wylotowymzabudowane ma źródło podciśnienia, inicjujące przepływ gazów przez komorę osadczą, zwłaszcza w postaci zwęzki miekcyjnej zamocowanej na - wprowadzonym do kanału emisyjnego - końcu kanału wylotowego, w komorze osadczej strefę próbki pyłów ograniczoną powierzchnią wziernika optycznego, okresowo zdmuchiwanego strumieniem powietrza z dysz czyszczących, połączonych przez sterowany elektromagnetycznie zawór odcinający ze stacją przygotowania sprężonego powietrza, ponadto posiadający zespoły: pomiarowy, o rozwiązaniu reflektometra, którego blok optyczny zabudowany jest za wziernikiem strefy próbki, oraz procesorowy zespół sterowania 1 sygnalizacji, znamienny tym, zew zespole pobierania próbki (A) kanał wlotowy (3) wprowadzony jest do komory osadczej (2) pionowo od góry, a wziernik optyczny (7), o płaskiej, poziomej powierzchni przylgowej - ustalony jest w dnie komory osadczej (2) pod kanałem wlotowym (3), przy czym kanał wylotowy (4) usytuowany jest równolegle do powierzchni wziernika (7) z zachowaniem odstępu od jego osi, a dysze czyszczące (10), utworzone w ściance przeciwległej do kanału wylotowego (4), usytuowane są równolegle do powierzchn

Description

Przedmiotem wynalazku jest reflektometrycbny analizator pyłu unoszonego w strumieniu gazu, zwłaszcza pozostałości węgla w popiele emitowanym w gazach odlotowych z urządzeń grzewczych opalanych węglem kamiennym. Rozwiązanie stosowane jest w układach kontroli i sterowania różnych procesów technologicznych, przykładowo w przemyśle spożywczym, chemicznym, metalurgicznym, energetycznym. Szczególnie znaczącym zastosowaniem - z uwagi na ekonomię procesu oraz ochronę środowiska naturalnego - jest użycie analizatora do określania pozostałości węgla w popiele emitowanym w gazach odlotowych z pieców elektrowni lub elektrociepłowni opalanych węglem kamiennym.

Znane są rozwiązania analizatorów wykorzystujących w zespole pomiarowym reflektometr optyczny, ustalający natężenie światła pochłoniętego przez powierzchnię próbki pyłów wyseparowanych z emitowanego gazu. Wśród tego rodzaju analizatorów bardzo korzystnymi cechami wyróżnia się rozwiązanie duńskiej firmy M & W Asketeknik, służące do analizy energetycznych gazów spalinowych pod kątem pozostałości niespalonego węgla. Analizator ten składa się z trzech zasadniczych zespołów: pobierania próbki, pomiaru oraz sterowania i sygnalizacji. Zespół pobierania próbki ma korpus z komorą osadczą pyłów, wykonaną w kształcie pionowego cyklonu włączonego - przez styczny kanał dolotowy i górny, koncentryczny kanał wylotowy - do kanału emisyjnego gazów spalinowych. Przepływ gazu inicjowany jest przez zwężkę iniekcyjną zabudowaną na końcu kanału wylotowego. Wytrącone w cyklonie pyły opadają do zamocowanej współosiowo na dolnym końcu korpusu rurki szklanej, stanowiącej wziernik optyczny zespołu pomiarowego. Dolny koniec rurki zamknięty jest stożkiem z dyszami czyszczącymi, które okresowo na końcu każdego cyklu pomiarowego - łączone są przez sterowany elektromagnetycznie zawór odcinający ze stacją przygotowania sprężonego powietrza. Ilość węgla w popiele stanowi o barwie, stopniu szarości próbki. Dysponując ustalonym dla danego gatunku węgla wzorcem zależności: ilości węgla i odpowiadającej barwy próbki, barwy której parametr liczbowy określony jest w reflektometrze na podstawie stopnia pochłaniania światła możliwa jest analiza jakości procesu spalania. Blok optyczny reflektometru analizuje przez wziernik powierzchnię próbki, a ustalony w bloku elektroniki pomiarowej wynik natężenia światła odbitego od powierzchni próbki przekazywany jest do procesorowego zespołu sterowania i sygnalizacji. Analizator pracuje w sposób cyklicznie ciągły. Krótki - rzędu 2 do 3 minut cykl pomiarowy pozwala na szybkie korygowanie nastaw technologicznych, optymalizujących proces spalania. Automatyczny przebieg wszystkich czynności pomiaru, kontroli prawidłowości warunków pomiaru, analizy wyniku, sygnalizacji wizualnej, rejestracji oraz generowania odpowiednich sygnałów korygujących, prowadzony jest przy procesorowym wspomaganiu zespołu sterowania i sygnalizacji.

Układ konstrukcyjny cyklonu nie sprzyja całkowitemu opróżnieniu komory osadczej przy wydmuchiwaniu próbki i oczyszczaniu wziernika, czynności prowadzonej w kierunku przeciwnym do funkcjonalnie założonego. Część cząsteczek próbki poprzedniej stanowić więc może o składzie próbki kolejnej, co wpływa na wynik i opóźnienie sygnału korygującego parametry procesu. Podczas przedmuchiwania rurkowej przestrzeni wziernika występuje znaczny udział poprzecznych do powierzchni szkła udarowych oddziaływań cząsteczek popiołu - powodujących zarysowania szkła zniekształcające wynik pomiaru. Warunki produkcji często wymuszają zmianę gatunku surowca, na przykład gatunku węgla. Zmiana taka - z uwagi na odmienną barwę popiołu, głównie barwy skały płonnej - wymaga

176 920 przewzorcowania zespołu pomiarowego. Dotychczasowe rozwiązanie nie jest przystosowane do szybkiego przewzorcowania.

Analizator według wynalazku wyróżnia się tym, że w zespole pobierania próbki kanał wlotowy wprowadzony jest do komory osadczej pionowo od góry, natomiast wziernik optyczny - o płaskiej, poziomej powierzchni przylgowej - ustalony jest w dnie komory osadczej pod kanałem wlotowym. Otwór kanału wylotowego usytuowany jest równolegle do powierzchni wziernika z zachowaniem odstępu od jego osi, a dysze czyszczące - utworzone w ściance przeciwległej do kanału wylotowego - usytuowane są równolegle do powierzchni wziernika i skierowane w stronę kanału wylotowego.

Rozwiązanie zapewnia równomierne, reprezentatywne dla składu osadzanie się pyłu na płaskim, poprzecznym do strumienia gazu wzierniku, oczyszczanie wziernika w warunkach stycznego, nierysującego szkło oddziaływania strumieniem powietrza jest bardzo skuteczne.

Korzystne jest, gdy szkło zewnętrzne wziernika optycznego stanowi szkło przewodzące elektrycznie, a jego oprawa połączona jest z blokiem polaryzacji wziernika, zawierającym układ zmiany znaku polaryzacji. W okresie pobierania próbki różnoimienna polaryzacja wywołuje przyciąganie popiołu do wziernika, przed włączeniem dysz czyszczących przekazany z zespołu sterowania sygnał powoduje zmianę znaku polaryzacji wziernika, a w wyniku elektrostatyczne odpychanie popiołu. Rozwiązanie takie zwiększa dokładność pomiaru, stwarza warunki elektrostatycznego wychwytywania i ścisłego przylegania cząsteczek pyłu do wziernika.

Korzystne jest również, gdy w kanale wlotowym zabudowane są elektrody polaryzacyjne, połączone z blokiem polaryzacji popiołu.

Korzystnym jest, gdy w kanale wlotowym zainstalowany jest przelotowy dopalacz, zwłaszcza elektryczny piec z cewkami wysokiej częstotliwości.

Korzystnym jest, gdy przelotowy dopalacz zainstalowany jest przed elektrodami polaryzacyjnymi. Dla sytuacji, gdy wysoka temperatura powoduje uzależnioną od ilości badanego składnika reakcję zmieniającą barwę pyłu, na przykład całkowite spalenie cząsteczek węgla, załączenie dopalacza umożliwia uzyskanie charakterystycznego punktu pomiarowego.

Korzystnym jest, gdy obudowa zespołu pomiarowego zamocowana jest szybkozłączami w gnieździe korpusu.

Korzystnym jest również, gdy analizator wyposażony jest w oddzielny pojemnik próbki laboratoryjnej, mocowany w gnieździe korpusu również szybkozłączami. Rozwiązanie takie pozwala na okresowe zamocowanie pojemnika w miejsce zespołu pomiarowego i uzyskanie bieżącej próbki pyłu. Laboratoryjna analiza składu próbki umożliwia porównanie z ostatnim wynikiem z zespołu pomiarowego. Rozwiązanie usprawnia czynności eksploatacyjnego wzorcowania, umożliwia szybką wymianę zespołu pomiarowego analizatora.

Korzystnym jest, gdy zespół pobierania próbki ma dno komory osadczej w postaci przesuwnej płyty z dwoma gniazdami do mocowania obudowy zespołu pomiarowego oraz pojemnika próbki laboratoryjnej. W skrajnych punktach przesuwnej płyty gniazda przyjmują położenia współosiowe z kanałem wlotowym.

Korzystnym jest, gdy w ściance korpusu komory osadczej, równoległej do osi kanału wylotowego, zabudowany jest zestaw dysz próbki laboratoryjnej. Dysze skierowane są równolegle do powierzchni wziernika oraz w stronę wlotu, wykonanego w korpusie i doprowadzonego stycznie do pionowego, walcowego pojemnika próbki laboratoryjnej. W osi pojemnika próbki laboratoryjnej znajduje się kanał odpowietrzający, ustalony w korpusie oraz wyprowadzony pionowo do góry i włączony do kanału emisyjnego. Pojemnik próbki laboratoryjnej zamocowany jest szybkozłączami do korpusu. Rozwiązanie takie umożliwia - po wykonaniu analizy reflektometrycznej - pobranie na zewnątrz tej samej próbki pyłów, wykonanie dokładnego badania laboratoryjnego i ścisłe wzorcowanie bloku elektroniki w zespole pomiarowym.

176 920

Korzystnym jest, gdy blok optyczny i blok elektroniki pomiarowej zespołu pomiarowego objęty jest ekranem termicznym zespolonym ze złączem Peltiera.

Przedstawione rozwiązanie analizatora według wynalazku, zapewnia wysoką dokładność pomiaru, proste przewzorcowanie i sprawdzanie prawidłowości wyniku.

Przedmiot wynalazku w przykładowych wykonaniach uwidoczniony jest na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w ujęciu schematycznym pierwsze wykonanie analizatora, z przekrojem przez zespół pobierania próbki, posiadający w dnie jedno gniazdo przyłączeniowe, fig. 2 - przekrój pionowy przez pojemnik próbki laboratoryjnej, mocowany zamiennie w gnieździe korpusu zamiast zespołu pomiarowego, fig. 3 - przekrój poziomy przez komorę osadczą, dla pierwszego wykonania z fig. 1 po lewej stronie osi, a po prawej stronie pokazujący drugie wykonanie analizatora z płytą przesuwną posiadającą dwa gniazda przyłączeniowe, fig. 4 - przekrój poziomy przez komorę osadczą kolejnego, trzeciego wykonania analizatora, a fig. 5 - przekrój pionowy prowadzony według linii A-A oznaczonej na fig. 4.

Analizator składa się z trzech zasadniczych zespołów: zespołu pobierania próbki A, zespołu pomiarowego B oraz zespołu sterowania i sygnalizacji C. Zespół pobierania próbki A posiada korpus 1, wewnątrz którego znajduje się komora osadcza 2. Przestrzeń komory osadczej 2 połączona jest przez kanały, wlotowy 3 i wylotowy 4, z kanałem emisyjnym 5 zapylonego gazu. Przepływ gazu przez komorę osadczą 2 wywołany jest podciśnieniem uzyskanym pracą iniektora 6, zamocowanego na końcu kanału wylotowego 4. Kanał wlotowy 3 wprowadzony jest do komory osadczej 2 pionowo od góry, w osi usytuowanego poniżej wziernika optycznego 7. Między końcem kanału wlotowego 3, a powierzchnią wziernika optycznego 7, znajduje się strefa próbki pyłów 8. Wymaganą szybkość przepływu gazu, nie powodującą porywania pyłów wytrąconych na wzierniku optycznym 7, uzyskuje się przez odpowiednią nastawę dyszy 9 - zabudowanej na kanale wylotowym 4 między korpusem 1, a kanałem emisyjnym 5 - umożliwiającej regulację dopływu ilości powietrza atmosferycznego. Kanał wylotowy 4 usytuowany jest równolegle do powierzchni wziernika 7 z zachowaniem odstępu od jego osi, oś kanału wylotowego 4 przechodzi przez pionową oś środkową wziernika 7. W ściance przeciwległej do kanału wylotowego 4 zabudowane są dysze czyszczące 10, połączone przez sterowany elektromagnetycznie zawór odcinający 11 ze stacją przygotowania sprężonego powietrza 12. Stacja 12 osusza i podgrzewa powietrze do temperatury rzędu 85°C. Dysze czyszczące 10 usytuowane są równolegle do powierzchni wziernika 7 i skierowane w stronę kanału wylotowego 4. Współbieżnie pochylone ścianki komory osadczej 2 stwarzają dobre warunki do usunięcia pyłów.

Początkowy odcinek kanału wlotowego 3 stanowi przelotowy dopalacz 13, którego kanał objęty jest układem cewek grzewczych, połączonych z generatorem wysokiej częstotliwości 14. Na dalszym odcinku kanału wlotowego 3 zapylony gaz przepływa między elektrodami polaryzacyjnymi 15, które połączone są z blokiem polaryzacji popiołu 16. Zespół pobierania próbki A wyposażony jest ponadto w nieuwidocznione na rysunku osłony termiczne oraz ogrzewacze elektryczne, stosowane w celu uniemożliwienia spadku temperatury poniżej punktu rosy na drodze przepływu gazu.

Zespół pomiarowy B osadzony jest w garnkowej obudowie 17, mocowanej przy pomocy szybkozłączy 18 w gnieździe korpusu 1, co sytuuje powierzchnię wziernika optycznego 7 stycznie z dnem komory osadczej 2 i pod kanałem wlotowym 3. Wziernik optyczny 7 ma budowę termoizolacyjną z potrójnym układem szkieł. Szkło zewnętrzne o właściwościach przewodzenia elektrycznego mocowane jest wymiennie. Oprawa wziernika optycznego 7 połączona jest elektrycznie z blokiem polaryzacji wziernika 19 zawierającym układ zmiany znaku polaryzacji 20. Blok optyczny i blok elektroniki pomiarowej zespołu pomiarowego B objęte są ekranem termicznym 21 zespolonym ze złączem Peltiera 22.

Automatyczną pracą analizatora zarządza zespół sterowania i sygnalizacji C. Poszczególne czynności dotyczące kontroli warunków pomiaru - przykładowo stanu czystości powierzchni wziernika optycznego 7, czasu uzyskania próbki, oraz dalsze - pomiaru,

176 920 czyszczenia, analizy wyniku, generowania korygujących sygnałów wyjściowych - wykonywane są według opracowanego algorytmu, realizowanego techniką komputerową.

Na fig. 2 przedstawiony jest pojemnik próbki laboratoryjnej 23, zamocowany w gnieździe korpusu 1 w miejsce zespołu pomiarowego B. Dokładna, laboratoryjna analiza chemiczna tak uzyskanej próbki pozwala na sprawdzenie i ewentualną korektę wskazań elektronicznego zespołu pomiarowego B.

Rozwiązanie analizatora według drugiego przykładu wykonania, pokazane po prawej stronie pionowej osi na fig. 1, 2 i 3, hermetyzuje układ podczas pobierania próbki i polega na zastosowaniu przesuwnej płyty 24 wbudowanej na prowadnicach w dno korpusu 1. Przesuwna płyta 24 ma dwa gniazda, w których zamocowane są szybkozłączami 18, zespół pomiarowy B oraz pojemnik próbki laboratoryjnej 23. W skrajnych punktach przemieszczenia płyty przesuwnej 24 gniazda przyjmują - oczywiście na przemian - położenie współosiowe z kanałem wlotowym 3.

Kolejne, trzecie wykonanie analizatora, z zespołem pobierania próbki A, pozwalającym na kontrolę i wzorcowanie zespołu pomiarowego B według wyniku laboratoryjnego z tej samej próbki, pokazane jest na figurach 4 i 5 rysunku. Prostopadle do kierunku oczyszczania wziernika optycznego 7 - w ściance korpusu 1 komory osadczej 2 równoległej do osi kanału wylotowego 4 - zabudowany jest drugi zestaw dysz próbki laboratoryjnej 25. Dysze próbki laboratoryjnej 25 skierowane są równolegle do powierzchni wziernika 7 oraz w stronę wlotu 26, wykonanego w korpusie 1 i doprowadzonego stycznie do pionowego, walcowego pojemnika próbki laboratoryjnej 23. Przez górną ściankę korpusu 1, w osi pojemnika próbki laboratoryjnej 23, przeprowadzony jest kanał odpowietrzający 27, którego dolny koniec zagłębiony jest w przestrzeń pojemnika 23, tworząc układ separatora cyklonowego. Kanał odpowietrzający 27 włączony jest drugim końcem do kanału emisyjnego 5. Pojemnik próbki laboratoryjnej 23 zamocowany jest do korpusu 1 szybkozłączami 18.

Gaz przepływający kanałem emisyjnym 5 zasysany jest przez rozwartą końcówkę kanału wlotowego 3. Na drodze do komory osadczej 2 przepływa przez strefę z elektrodami polaryzacyjnymi 15, które zbierają ładunek elektryczny z cząsteczek pyłu. Cząsteczki pyłu - w opisywanym zastosowaniu, drobiny popiołu i węgla - osiadają na wzierniku optycznym 7, uprzednio spolaryzowanym ładunkiem o znaku przeciwnym. Gaz z komory osadczej 2 usuwany jest przez kanał wylotowy 4 pod ssącym działaniem iniektora 6. Po uzyskaniu na wzierniku optycznym 7 odpowiedniej grubości warstwy pyłów - co sygnalizuje nieuwidoczniona na rysunku bramka fotoelektryczna zespół pomiarowy B dokonuje ustalenia sygnału natężenia światła pochłoniętego przez próbkę i po wzmocnieniu przekazuje go do zespołu sterowania i sygnalizacji C. W zespole pobierania próbki A następuje teraz zmiana znaku polaryzacji wziernika optycznego 7 oraz otwarcie zaworu odcinającego 11. Strumień powietrza z dysz czyszczących 10 wyrzuca cząsteczki próbki przez kanał wylotowy 4 do kanału emisyjnego 5. Cykl pomiarowy kończy kontrola stanu czystości wziernika optycznego 7, parametrem jest wartość sygnału na bramce fotoelektrycznej. W sytuacji sygnału przekraczającego zakres dopuszczalny, czynność pneumatycznego czyszczenia jest kilkakrotnie powtarzana.

Sygnał przekazany do zespołu sterowania i sygnalizacji C zostaje poddany komputerowej analizie porównawczej ze wzorcem, w celu ustalenia procentowej zawartości składnika w pyle. Wynik przedstawiany jest wizualnie na monitorze, wskaźnikach cyfrowych, a ponadto w zależności od odchyłki od wartości żądanej, przekazywany jest do urządzenia alarmującego, jako sygnał korygujący nastawę procesu technologicznego, do urządzenia rejestracyjnego oraz ewentualnie do stacji urządzeń odpylających, celem skierowania pyłu do zbiornika o określonym składzie.

Analizator musi być okresowo oraz przy każdej zmianie surowca kalibrowany. Rozwiązanie z przelotowym dopalaczem 13 na kanale wlotowym 3 umożliwia wzorcowanie zespołu pomiarowego B bez pobierania próbek laboratoryjnych. Większą dokładność wzorcowania zapewnia porównanie z wynikami analizy laboratoryjnej próbki pyłu, pobranej pojemnikiem 23.

176 920

176 920

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (10)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Reflektometryczny analizator pyłu unoszonego w strumieniu gazu, zwłaszcza pozostałości węgla w popiele emitowanym w gazach odlotowych z urządzeń grzewczych opalanych węglem kamiennym, posiadający zespół pobierania próbki, którego korpus ma komorę osadczą pyłów, włączoną równolegle przez kanał wlotowy i wylotowy do kanału emisyjnego, w kanale wylotowym zabudowane ma źródło podciśnienia, inicjujące przepływ gazów przez komorę osadczą, zwłaszcza w postaci zwężki iniekcyjnej zamocowanej na - wprowadzonym do kanału emisyjnego - końcu kanału wylotowego, w komorze osadczej strefę próbki pyłów ograniczoną powierzchnią wziernika optycznego, okresowo zdmuchiwanego strumieniem powietrza z dysz czyszczących, połączonych przez sterowany elektromagnetycznie zawór odcinający ze stacją przygotowania sprężonego powietrza, ponadto posiadający zespoły: pomiarowy, o rozwiązaniu reflektometra, którego blok optyczny zabudowany jest za wziernikiem strefy próbki, oraz procesorowy zespół sterowania i sygnalizacji, znamienny tym, że w zespole pobierania próbki (A) kanał wlotowy (3) wprowadzony jest do komory osadczej (2) pionowo od góry, a wziernik optyczny (7), o płaskiej, poziomej powierzchni przylgowej - ustalony jest w dnie komory osadczej (2) pod kanałem wlotowym (3), przy czym kanał wylotowy (4) usytuowany jest równolegle do powierzchni wziernika (7) z zachowaniem odstępu od jego osi, a dysze czyszczące (10), utworzone w ściance przeciwległej do kanału wylotowego (4), usytuowane są równolegle do powierzchni wziernika (7) i skierowane w stronę kanału wylotowego (4).
2. 2. Analizator według zastrz. 1, znamienny tym, że szkło zewnętrzne wziernika optycznego (7) jest przewodzące elektrycznie, a jego oprawa połączona jest z blokiem polaryzacji wziernika (19), który zawiera układ zmiany znaku polaryzacji (20).
3. 3. Analizator według zastrz. 2, znamienny tym, że w kanale wylotowym (3) zabudowane są elektrody polaryzacyjne (15), połączone z blokiem polaryzacji popiołu (16).
4. 4. Analizator według zastrz. 1, znamienny tym, że w kanale wlotowym (3) zainstalowany jest przelotowy dopalacz (13), zwłaszcza z cewkami wysokiej częstotliwości.
5. 5. Analizator według zastrz. 3, znamienny tym, że w kanale wlotowym (3) przed elektrodami polaryzacyjnymi (15) zainstalowany jest przelotowy dopalacz (13), zwłaszcza z cewkami wysokiej częstotliwości.
6. 6. Analizator według zastrz. 1, znamienny tym, że obudowa (17) zespołu pomiarowego (B) mocowana jest szybkozłączami (18) w gnieździe korpusu (1).
7. 7. Analizator według zastrz. 6, znamienny tym, że posiada pojemnik próbki laboratoryjnej (23), mocowany w gnieździe korpusu (1) szybkozłączami (18).
8. 8. Analizator według zastrz. 1, znamienny tym, że dno komory osadczej (2) stanowi przesuwna płyta (24) z dwoma gniazdami dla obudowy (17) zespołu pomiarowego (B) i pojemnika próbki laboratoryjnej (23), które w skrajnych punktach przesuwnej płyty (24) przyjmują położenia współosiowe z kanałem wlotowym (3).
9. 9. Analizator według zastrz. 1, znamienny tym, że w ściance korpusu (1) komory osadczej (2), równoległej do osi kanału wylotowego (4), zabudowany jest zestaw dysz próbki laboratoryjnej (25), skierowanych równolegle do powierzchni wziernika (7) oraz w stronę wlotu (26), wykonanego w korpusie (1) i doprowadzonego stycznie do pionowego, walcowego pojemnika próbki laboratoryjnej (23), ponadto w osi pojemnika próbki laboratoryjnej (23) znajduje się kanał odpowietrzający (27), ustalony w korpusie (1) oraz wypro176 920 wadzony pionowo do góry i włączony do kanału emisyjnego (5), przy czym pojemnik próbki laboratoryjnej (23) zamocowany jest do korpusu (1) szybkozłączami (18).
10. 10. Analizatar weoług zastrz.l, znamienny tym, żeblok optycznyi blok elektroniki pomiarowej zespołu pomiarowego (B) objęty jest ekranem termicznym (21) zespolonym ze złączem Peltiera (22).