PL177333B1 - Sposób wytwarzania ze szkła warstwowego szyby zawierającej przewody antenowe - Google Patents

Abstract

1. Sposób wytwarzania ze szkla war- stwowego szyby, zawierajacej przewody ante- nowe, wstawione w posrednia warstwe termo- plastyczna, znamienny tym, ze przewody an- tenowe (2, 3, 4) naklada sie w zadanym ukladzie geometrycznym na cienka posrednia warstwe nosna (24), zaopatrzona w warstwe (32) srodka klejacego, wykonana z tego same- go polimeru termoplastycznego co warstwa posrednia (43) szyby ze szkla warstwowego, po czym, unieruchamia sie je pod dzialaniem ciepla i docisku, przenosi sie je za pomoca cienkiej posredniej warstwy nosnej (24) na jedna (40) z tafli szklanych, tworzacych szybe (1) ze szkla warstwowego, a nastepnie usuwa sie cienka posrednia warstwe nosna (24), zas tafle szklane (40, 41) i warstwe posrednia (43) przeksztalca sie za pomoca pózniejszej obróbki w szybe (1) ze szkla warstwowego. Fig. 2 Fig. 4 PL PL PL

Description

Przedmiot wynalazku stanowi sposób wytwarzania ze szkła warstwowego szyby, zawierającej przewody antenowe, umieszczone w pośredniej warstwie termoplastycznej.

Znane są sposoby wytwarzania ze szkła warstwowego szyby, zawierającej przewody antenowe.

W znanych sposobach wytwarzania ze szkła warstwowego szyby, zawierającej przewód antenowy, umieszczony w pośredniej warstwie termoplastycznej, przewód ten jest ułożony w żądanym układzie geometrycznym na cienkiej warstwie termoplastycznej, tworzącej później warstwę pośrednią, przy czym warstwa ta jest zmiękczana przez nagrzewanie, zaś przewód antenowy wprasowuje się w warstwę zmiękczoną. Sposób teki jest opisany np. w opisie patentowym DE-2.043.706 C3.

Cienkie warstwy termoplastyczne, które znajdują zastosowanie jako warstwy przyczepne w szybach ze szkła warstwowego i które są wykonane na ogół z poliwinylobutyralu, są bardzo podatne i giętkie i trudno jest nimi manipulować ze względu na ich mierną stabilność kształtową. Podczas manipulowania cienkimi warstwami w procesie wytwarzania szyb ze szkła warstwowego przewód, ułożony na takiej warstwie, może odłączyć się z łatwością od niej, tak, że miejscami przewód antenowy odchyla się od żądanego układu geometrycznego, a w skrajnych przypadkach pęka. Trudności te są tym bardziej uciążliwe, im cieńsze są użyte przewody.

W przypadku wytwarzania nagrzewanych elektrycznie szyb ze szkła warstwowego, zawierających przewody grzejne, umieszczone w termoplastycznej warstwie pośredniej, znany jest z opisu patentowego DE-1.496.040 sposób, w myśl którego przewody grzejne są zamocowane w układzie równoległym na ramie, są ułożone wraz z tą ramą bezpośrednio na jednej z dwóch warstw szkła, przeznaczonych na szybę warstwową, oraz są unieruchomione w swym położeniu na warstwie szkła dzięki temu, że są skrapiane roztworem tej samej substancji, która stanowi warstwę pośrednią i która po odparowaniu rozpuszczalnika tworzy cienką warstewkę nad szkłem i przewodami. Sposób ten nie nadaje się jednak do wytwarzania szyb ze szkła warstwowego, zawierających wstawiony przewód antenowy.

Z opisu patentowego DE-30 01 554 znany jest sposób układania cienkich przewodów w cienkiej warstwie pośredniej szkła warstwowego, w myśl którego nawija się przewód śrubowo dokoła żyłki z tworzywa syntetycznego, wykonanej z tej samej substancji co cienka warstwa pośrednia, oraz zagłębia się żyłkę, owiniętą w ten sposób przewodem, w cienkiej warstwie pośredniej. Gdy należy w ten sposób umieścić równolegle względem siebie szereg przewodów, wówczas należy napiąć w odpowiedniej liczbie żyłki z tworzywa syntetycznego, owinięte przewodami, nad cienką pośrednią warstwą termoplastyczną. Z jednej strony trudno jest wówczas zapewnić stabilny układ geometryczny przewód, z drugiej zaś strony istnieje niebezpieczeństwo, że podczas późniejszego niezbędnego manipulowania podatną cienką warstwę pośrednią, a także wskutek wystąpienia zjawisk skurczu cienkiej warstwy pośredniej, jakie często się obserwuje, warstwa ta ulegnie odkształceniu, tak iż rozmieszczenie przewodu lub przewodów może odbiegać od pożądanego. Wreszcie sposób ten nie pozwala na ściśle liniowe ułożenie przewodów, ponieważ mają one zawsze trój wymiarową postać śrubową.

Celem wynalazku jest opracowanie sposobu wytwarzania ze szkła warstwowego szyby, zawierającej jeden lub kilka bardzo cienkich przewodów antenowych, umieszczonych w warstwie pośredniej, który eliminuje maksymalnie niebezpieczeństwo odkształcenia lub zniszczenia przewodów antenowych podczas późniejszej obróbki, zmierzającej do uformowania szyby ze szkła warstwowego, i który ponadto mógłby być włączony bez trudności w zwykły proces wytwarzania szyb ze szkła warstwowego oraz który nadaje się w szczególności do produkcji ze szkła wielowarstwowego szyb, zawierających przewody antenowe ekstremalnie cienkie i wskutek tego w dużym stopniu niewidoczne.

Sposób wytwarzania ze szkła warstwowego szyby, zawierającej przewody antenowe, wstawione w pośrednią warstwę termoplastyczną według wynalazku polega na tym, że przewody antenowe nakłada się w żądanym układzie geometrycznym na cienką pośrednią warstwę nośną zaopatrzoną w warstwę środka klejącego, wykonaną z tego samego polimeru termoplastycznego co warstwa pośrednia szyby ze szkła warstwowego, po czym unieruchamia się je pod działaniem ciepła i docisku, przenosi się je za pomocą cienkiej pośredniej warstwy nośnej na jedną z tafli szklanych, tworzących szybę ze szkła warstwowego, a następnie usuwa się

177 333 cienką pośrednią warstwę nośną, zaś tafle szklane i warstwę pośrednią przekształca się za pomocą późniejszej obróbki w szybę ze szkła warstwowego.

Korzystnie przewody antenowe, ułożone na cienkiej pośredniej warstwie nośnej, zaopatrzonej w warstwę termoplastyczną środka klejącego, unieruchamia się na warstwie termoplastycznego środka klejącego za pomocą nagrzanego wałka dociskowego.

Korzystnie przewody antenowe ustawia się ponad cienką pośrednią warstwę nośną, zaopatrzoną w warstwę środka klejącego, po czym nagrzewa się przez przyłożenie napięcia elektrycznego do końców odcinków układanego przewodu oraz zagłębia się je w warstwę środka klejącego cienkiej pośredniej warstwy nośnej.

Korzystnie uzyskanie styków przewodów antenowych, w celu ich nagrzania, przeprowadza się przez przepuszczenie bezpośredniego prądu za pomocą wałków: prowadniczego i przytrzymującego.

Korzystnie przewody antenowe przyłącza się przed ich zatopieniem w warstwie środka klejącego cienkiej pośredniej warstwy nośnej do języczków przyłączowych anteny.

Korzystnie języczki przyłączowe przypaja się do przewodów antenowych za pomocą spajania ciernego, wykorzystując narzędzie, któremu nadaje się drgania ultradźwiękowe.

Korzystnie języczki przyłączowe anteny wykorzystuje się do uzyskania styku przewodów antenowych, w celu nagrzania tych przewodów antenowych przed ich wstawieniem w warstwę termoplastycznego środka klejącego cienkiej pośredniej warstwy nośnej.

Korzystnie kilka przewodów antenowych o średnicy od 15 do 50 ąm, najkorzystniej z wolframu, unieruchamia się jednocześnie w odstępach od 2 do 5 mm na cienkiej pośredniej warstwie nośnej.

Korzystnie stosuje się przewody, poczernione powierzchniowo.

Korzystnie przewody antenowe nanosi się i unieruchamia w postaci przewodów bez końca na cienkiej pośredniej warstwie nośnej bez końca, której poszczególne odcinki oddziela się, w celu utworzenia prefabrykowanych zespołów antenowych, przy czym przewody antenowe najpierw dzieli się na części pod działaniem energii elektrycznej, a następnie cienką pośrednią warstwę nośna oddziela się w tym miejscu całkowicie lub częściowo przy użyciu mechanicznego narzędzia matrycującego lub tnącego.

Korzystnie przed przeniesieniem przewodów na taflę szklaną taflę szklaną podgrzewa się do temperatury wystarczającej do zmiękczenia warstwy termoplastycznego środka klejącego, naniesionej na cienką pośrednią warstwę nośną.

Wynalazek umożliwia całkowite oddzielenie etapu sposobu, podczas którego cienkie przewody należy obrabiać jako takie i rozmieścić w układzie geometrycznym, które są nieodzowne do wytworzenia szyby ze szkła warstwowego. Etap ten można by zrealizować np. w środowisku, szczególnie przystosowanym do tego celu, za pomocą specjalnych urządzeń, nie nadających się do zastosowania w instalacji do wytwarzania szyb ze szkła warstwowego. Z jednej strony pozwała to na osiągnięcie dużej dokładności rozmieszczenia geometrycznego przewodów na cienkiej pośredniej warstwie nośnej, która to dokładność zostaje zachowana nawet po przeniesieniu na warstwę szkła, ponieważ przewody przenosi się wraz z warstwą środka przyczepnego na sztywną warstwę szklaną i unieruchamia się na tej ostatniej jednocześnie z warstwą termoplastycznego środka przyczepnego, tak iż wykluczone jest wszelkie późniejsze odkształcenie. Z drugiej strony manipulowanie cienka pośrednią warstwą nośną w instalacji do wytwarzania szyb za szkła warstwowego jest znacznie prostsze, niż manipulowanie samymi przewodami, tak, iż sposób, rozpatrywany jako całość, daje lepsze wyniki i korzystne jest jego włączenie w proces wytwarzania szyb ze szkła warstwowego.

Sposób według wynalazku jest szczególnie przydatny wówczas, gdy szereg ekstremalnie cienkich przewodów mających średnice, sięgające zaledwie od 15 do 50 ąm, ma być zatopionych w układzie wzajemnie równoległym i z prostoliniowym ukierunkowaniem w szybie ze szkła warstwowego. O ile w tradycyjnych sposobach trudno jest przyłączyć tak cienkie przewody wewnątrz szyby ze szkła warstwowego do taśmy przyłączowej, która jako taka ciągnie się od szyby ze szkła warstwowego do elementu łączącego, o tyle w sposobie według wynalazku taśmę taką można przyłączyć znacznie prościej do przewodów jeszcze przed ich ułożeniem na tafli szklanej. Przesunięcie tego etapu sposobu podczas właściwego wytwarzania szkła warstwowego do etapu prefabrykacji elementu antenowego przyczynia się również do znacznego ułatwienia właściwego procesu wytwarzania szyb ze szkła warstwowego.

177 333

Sposób według wynalazku można stosować np. w taki sposób, aby przewody antenowe, ułożone na cienkiej pośredniej warstwie nośnej, zaopatrzonej w warstwę termoplastycznego środka przyczepnego, były zagłębiane w tej ostatniej i unieruchamiane za pomocą nagrzanego wałka dociskowego.

Według innego wariantu realizacji sposobu według wynalazku naniesienia i unieruchomienia przewodów antenowych na cienkiej pośredniej warstwie nośnej, powleczonej termoplastycznym środkiem przyczepnym, przeprowadza się w następujący sposób: przewody napina się nad tą warstwą nośną i nagrzewa się przez przyłożenie napięcia elektrycznego przed ich zagłębieniem w warstwie termoplastycznego środka przyczepnego. Sposób można przeprowadzić wówczas w taki sposób, że przed naniesieniem przewodów na cienką pośrednią warstwę nośną przyjmują one w zadanych odstępach taśmy przyłączowe, które są połączone z nimi w sposób trwały i przewodzący prąd elektryczny za pomocą zgrzewania ciernego, oraz że taśmy te, służące jako języczki do przyłączenia anteny w szybie za szkła warstwowego, wykorzystuje się do uzyskania styku przewodów, w celu przyłożenia napięcia elektrycznego, przeznaczonego do nagrzewania przewodów podczas ich wstawiania w warstwę termoplastycznego środka przyczepnego cienkiej pośredniej warstwy nośnej.

Przedmiot wynalazku uwidoczniony jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia szybę przednią pojazdu, zawierającą antenę z cienkich przewodów w widoku częściowym, fig. 2 - urządzenie do otrzymywania konfiguracji anten prefabrykowanych na cienkiej pośredniej warstwie nośnej, fig. 3 - prefabrykowane przewody antenowe z cienką pośrednią warstwą nośną po oddzieleniu pośredniej taśmy nośnej, wytwarzanej systemem ciągłym, a fig. 4 - szybę przednią pojazdu w obszarze przyłączenia anteny, w widoku częściowym w większej skali.

Figura 1 przedstawia część boczną szyby przedniej 1 pojazdu ze szkła warstwowego, widzianą od strony, skierowanej ku przestrzeni dla pasażerów przy czym szyba ta jest zaopatrzona w trzy prostoliniowe i wzajemnie równoległe przewody antenowe 2, 3 i 4. Te przewody antenowe 2, 3 i 4 znajdują się pomiędzy dwiema oddzielnymi warstwami szkła, tworzącymi szybę ze szkła warstwowego, tj. wewnątrz termoplastycznej warstwy pośredniej, zespalającej te dwie oddzielne warstwy szkła. Wszystkie trzy przewody antenowe 2, 3 i 4 są wykonane z bardzo cienkich drucików wolframowych o średnicy ok. 20 pm i są oddzielone od siebie o ok. 2 do 5 mm. Ponieważ przewody antenowe są ekstremalnie cienkie i są ponadto poczernione powierzchniowo, przeto są one w praktyce niewidzialne gołym okiem, chociaż nie ma to wyraźnego ujemnego wpływu na moc anteny.

Przewody antenowe 2, 3 i 4 są połączone w sposób, umożliwiający przewodzenie prądu elektrycznego, za pomocą taśmy przyłączowej 5 na jednym ze swych końców. Taśma przyłączowa 5 jest zagięta pod kątem 45° i wystaje poza obwód szyby ze szkła warstwowego. Wzdłuż obrzeża szyba przednia 1 jest zaopatrzona np. od strony, skierowanej ku przestrzeni dla pasażerów, w ramę dekoracyjną 6 z miedziowej emalii lakierowanej, która po zamontowaniu szyby czyni niewidocznym klej montażowy, a jednocześnie zabezpiecza ten ostatni przed promieniowaniem nadfioletowym. Przewody antenowe 2, 3 i 4 są w zasadzie równoległe do krawędzi bocznych szyby przedniej pojazdu.

Trzy przewody antenowe 2, 3 i 4 oraz taśma przyłączowa 5, która jest z nimi połączona, są nakładane w postaci zespołu prefabrykowanego - przed wytworzeniem szyby ze szkła warstwowego - na powierzchnię, przeznaczoną do naniesienia na termoplastyczną warstwę pośrednią jednej z dwóch oddzielnych warstw szkła, za pomocą cienkiej pośredniej warstwy nośnej.

Wytwarzanie prefabrykowanych zespołów antenowych przeprowadza się za pomocą urządzenia, przedstawionego na fig. 2. Urządzenie to zawiera zespół zasilający, przystosowany do trzech szpul 10, 11 i 12 z przewodem, z których odwijane są przewody 2, 3 i 4, które odchyla się w kierunku poziomym za pomocą wałka prowadniczego 13. Napięte przewody poziome przechodzą najpierw przez stanowisko 15 do ciernego przypajania, w którym przewody te są wstawione w zadanych odstępach pomiędzy dwie taśmy przyłączowe 16,17, skierowane prostopadle do kierunku przewodów, oraz są przypajane do taśm przyłączeniowych 16, 17. W tym celu taśmy przyłączowe 16, 17, ściska się ze, znajdującymi się pomiędzy nimi, przewodami 2, 3 i 4, za pomocą dwóch szczęk metalowych 18, 19, z których jednej nadaje się drgania ultradźwiękowe przez przyłączenie do odpowiedniego generatora ultradźwięków.

177 333

Dzięki temu procesowi spajania ciernego druty wolframowe są zatopione w miedzi, co przyczynia się do uzyskania styku elektrycznego bardzo wysokiej jakości.

Zamiast dwóch taśm przyłączowych 16, 17 można również zastosować ze szczególną korzyścią odpowiednio przygotowane taśmy przewodzące, które są już zaopatrzone w powłokę z tworzywa syntetycznego, odpornego na pękanie, oraz w których jedynie języczek metalowy, który ma być przypojony do przewodów, jest wolny. Języczek składa się wówczas korzystnie we dwoje, tak, iż złożony segment taśmy przewodzącej mieści przewody przed wykonaniem operacji spajania ciernego.

Przewody, zaopatrzone w ten sposób w języczki przyłączowe 5 w zadanych odstępach, zamocowuje się wówczas na cienkiej pośredniej warstwie nośnej 24 na stanowisku prasowania 22. Cienka pośrednią warstwę nośną 24 odwija się w postaci taśmy bez końca ze szpuli zasilającej 25, osadzonej obrotowo poniżej płaszczyzny przenoszenia przewodów, oraz doprowadza się za pośrednictwem wałka prowadniczego 26 do właściwego stanowiska prasowania 22, które zawiera stół 27 i górną płytę dociskową 28. Płyta dociskowa 28 jest zaopatrzona na swej dolnej powierzchni w sprężystą warstwę buforową 29, która ze swej strony jest wyposażona na swej dolnej powierzchni w cienka warstwę oddzielającą 30, która przeciwdziała przywieraniu płyty dociskowej do powierzchni taśmy nośnej 24.

Cienka pośrednia warstwa nośna 24 jest zaopatrzona na swej górnej powierzchni w cienką warstwę 32 tego samego termoplastycznego środka klejącego jak ten, który stanowi termoplastyczną warstwę pośrednią szyby ze szkła warstwowego. Warstwa odpowiedniego środka oddzielającego bezpośrednio na cienkiej pośredniej warstwie nośnej 24, tj. poniżej warstwy 32, przeciwdziała zbyt silnemu przywieraniu warstwy 32 do cienkiej pośredniej warstwy nośnej 24.

Gdy tylko dany odcinek przewodów, położony pomiędzy dwoma języczkami przyłączowymi 5, ustawi się na stanowisku prasowania 22, zostaje przerwane przenoszenie przewodów i cienkiej pośredniej warstwy nośnej 24. Odpowiednie napięcie elektryczne, które wystarcza do nagrzania przewodów pomiędzy dwoma języczkami przyłączowymi do temperatury od około 80 do ok. 150°C, przykłada się wówczas w odpowiedni sposób do dwóch języczków przyłączowych 5, położonych na przednim i tylnym końcu stanowiska prasowania 22. W tym momencie opuszcza się płytkę dociskową 28 na stół 27. W ten sposób przewody 2, 3 i 4 zostają zatopione w warstwie termoplastycznej 32, a jednocześnie przerywa się doprowadzanie prądu do języczków przyłączowych 5. Płytę dociskową 28 podnosi się wtedy tak, iż cienką pośrednią warstwę nośną 24, zaopatrzona obecnie w przewody 2, 3 i 4 oraz w języczki przyłączowe 5 może przesuwać skokowo za pośrednictwem wałka prowadniczego 35.

W tym samym czasie, gdy na stanowisku prasowania 22 dokonuje się unieruchomienia, przez przyklejenie, przewodów na cienkiej pośredniej warstwie nośnej 24, na stanowisku spajania ciernego 15 następuje wytwarzanie języczków przyłączeniowych 5, przeznaczonych dla następnego odcinka przewodów.

Wytworzoną w ten sposób taśmę bez końca 24 dzieli się teraz - jak to uwidacznia fig. 3 - na poszczególne odcinki 37, za każdym razem obok języczka przyłączowego 5, przy czym każdy z tych oddzielnych odcinków stanowi prefabrykowany zespół antenowy, którego można użyć bezpośrednio do naniesienia i zamocowania przewodów 2, 3 i 4 na tafli szklanej.

Dzielenie taśmy bez końca na poszczególne odcinki 37 przeprowadza się korzystnie w dwóch etapach, a mianowicie w pierwszym etapie, w którym przewody metalowe dzieli się na części, oraz w drugim etapie, w którym warstwę pośrednią dzieli się na części lub osłabia, np. za pomocą perforacji, tak, aby później odcinki 37 mogły być oddzielone ręcznie. W przypadku dzielenia na części przewodów, które są wykonane w szczególności ze stosunkowo twardego wolframu, tak, iż ostrza narzędzi tnących są dość szybko stępiane, interesujące okazało się zastosowanie np. sposobu rozdzielania elektrycznego, w myśl którego dwie elektrody, osadzone z małym odstępem jedna od drugiej, doprowadzają prąd elektryczny do przewodów, tak, iż odcinek przewodów, położony pomiędzy elektrodami, ulega stopieniu. Tu rozdzielanie lub perforowanie cienkiej pośredniej warstwy nośnej można przeprowadzać następnie w drugim etapie za pomocą narzędzia tnącego lub matrycującego.

Przy wytwarzaniu szyby 1 ze szkła warstwowego, która jest przedstawiona fragmentarycznie w obszarze przyłącza antenowego na fig. 4, postępuje się w następujący sposób: najpierw oczyszcza się staranie zwykłym sposobem obydwie oddzielne tafle szklane 40 i 41 po

177 333 uprzednim nadaniu im razem wypukłości. Oddzielona tafla szklana 40 jest zaopatrzona od strony, zwróconej ku przestrzeni dla pasażerów, wzdłuż swego obrzeża, w ramę dekoracyjną 6, która została wypalona w piecu podczas operacji nadawania wypukłości. Na tę oddzieloną taflę szklaną 40 nakłada się - na powierzchni, przeznaczonej do stykania się z warstwą pośrednią 43 - równolegle do krawędzi bocznej tafli szklanej prefabrykowany zespół antenowy 37 w taki sposób, aby języczek przyłączowy 5 znajdował się w górnym obszarze obrzeżonym tafli szklanej. Języczek przyłączowy 5 biegnie najpierw prostopadle do przewodów antenowych, czyli w przybliżeniu równolegle do górnej krawędzi tafli szklanej. Następnie nagrzewa się cienką pośrednią warstwę nośna 24 w odpowiedni sposób za pomocą nagrzanego wałka dociskowego, który przemieszcza się po tej warstwie. Pod działaniem ciepła i docisku warstwa 32 termoplastycznego środka klejącego mięknie i zespala się z przewodami antenowymi 2, 3, 4 na powierzchni tafli szklanej 40. Cienką pośrednią. warstwę nośną 24 zrywa się obecnie z powierzchni szkła.

Można jednak postępować także w następujący sposób: nagrzewa się początkowo oddzielna taflę szklaną 40, na której zamocowane są przewody antenowe - przed ułożeniem zespołu antenowego 37 - do temperatury, niezbędnej do zmiękczenia warstwy 32 termoplastycznego środka klejącego, następnie układa się zespół antenowy 37 w przewidzianym miejscu na tafli szklanej 40 oraz sprasowuje się go na tym miejscu. W tym przypadku ciepło, niezbędne do zmiękczenia warstwy środka klejącego, jest dostarczane poprzez bezpośredni styk z gorącą powierzchnią szkła i nie musi być doprowadzane - jak w przypadku, opisanym powyżej - poprzez cienką pośrednią warstwę nośną. Natychmiast po przyłożeniu docisku do zespołu antenowego 37 cienką pośrednią warstwę nośną 24 można jako taką zerwać z powierzchni szkła.

Języczek przyłączowy 5, który ciągnie się początkowo na całej swej długości prostopadle do przewodów antenowych, zgina się obecnie tuż obok tych przewodów tak, aby powstał np. kąt prosty z odcinkiem, przyłączonym do przewodów, dzięki czemu ten języczek przyłączowy wystaje teraz ponad krawędzią tafli szklanej 40. Taflę szklaną 40 zespala się wówczas z cienką warstwą termoplastyczną, tworzącą warstwę pośrednią 43, oraz z taflą szklaną 41, po czym ten zespół warstw przekształca się w zwykły sposób pod działaniem ciepła i docisku w gotową szybę ze szkła warstwowego.

W ostatnim etapie sposobu odcinek języczka przyłączowego 5, wystający poza krawędź szyby ze szkła warstwowego, zagina się dokoła powierzchni obwodowej tafli szklanej 40 i prr^zd^llja sic do tej powierzchni oow-wdowwj orrz do obszzrr ot)rreżnego, niosąccgo wwrrtww dekoracyjną 6. Na końcu języczka przyłączeniowego 5 można uprzednio orcylutowzć do niego np. element przyłączeniowy 44. Przyklejenie języczka przyłączowego 5 i elementu przyłączeniowego 44 anteny przeprowadza się korzystnie w obszarze ramy dekoracyjnej 6, którą można w tym celu zaopatrzyć w razie potrzeby w dodatkowe przedłużenie 45.

Ponieważ języczek przyłączowy 5 jest częściowo widoczny od strony zewnętrznej szyby ze szkła warstwowego, przeto może okazać się celowym zaopatrzenie tafli szklanej 41 w tym obszarze w odpowiednie zabarwienie, dostosowane do zzbzrwieeiz warstwy dekoracyjnej 6 lub też nadanie samemu języczkowi przyłączowemu 5 odpowiedniej barwy.

Claims (11)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wytwarzania ze szkła warstwowego szyby, zawierającej przewody antenowe, wstawione w pośrednią warstwę termoplastyczną, znamienny tym, że przewody antenowe (2, 3, 4) nakłada się w żądanym układzie geometrycznym na cienką pośrednią warstwę nośną (24), zaopatrzoną w warstwę (32) środka klejącego, wykonaną z tego samego polimeru termoplastycznego co warstwa pośrednia (43) szyby ze szkła warstwowego, po czym, unieruchamia się je pod działaniem ciepła i docisku, przenosi się je za pomocą cienkiej pośredniej warstwy nośnej (24) na jedną (40) z tafli szklanych, tworzących szybę (1) ze szkła warstwowego, a następnie usuwa się cienką pośrednią warstwę nośną (24), zaś tafle szklane (40, 41) i warstwę pośrednią. (43) przekształca się za pomocą późniejszej obróbki w szybę (1) ze szkła warstwowego.
2. 2. Sposób według zastrz 1, znamienny tym, że przewody antenowe (2,3, 4), ułożone na cienkiej pośredniej warstwie nośnej (24), zaopatrzonej w warstwę (32), termoplastycznego środka klejącego, unieruchamia się na warstwie (32) środka klejącego za pomocą nagrzanego wałka dociskowego.
3. 3. Sposób według zastrz 1, znamienny tym, że przewody antenowe (2, 3, 4) ustawia się ponad cienka pośrednia warstwę nośną (24) zaopatrzoną w warstwę (32) środka klejącego, nagrzewa się przez przyłożenie napięcia elektrycznego do końców odcinków układanego przewodu oraz zagłębia się warstwę (32) środka klejącego cienkiej pośredniej warstwy nośnej (24).
4. 4. Sposób według zastrz 3, znamienny tym, że uzyskanie styku przewodów antenowych (2, 3, 4), w celu ich nagrzania, przeprowadza się przez przepuszczanie bezpośrednio prądu za pomocą wałków: prowadniczego i przytrzymującego (13,35).
5. 5. Sposób według zastrz 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienny tym, że przewody antenowe (2, 3, 4) przyłącza się przed ich zatopieniem w warstwie (32) środka klejącego cienkiej pośredniej warstwy nośnej (24) do języczków przyłączowych (5,16,17) anteny.
6. 6. Sposób według zastrz 5, znamienny tym, że języczki przyłączowe (16, 17) przypaja się do przewodów antenowych (2, 3,4) za pomocą spajania ciernego, wykorzystując narzędzie (18,19), któremu nadaje się drgania ultradźwiękowe.
7. 7. Sposób według zastrz 5 albo 6, znamienny tym, że języczki przyłączowe (5) anteny wykorzystuje się do uzyskania styku przewodów antenowych (2, 3, 4), w celu nagrzania tych przewodów antenowych przed ich wstawieniem w warstwę (32) termoplastycznego środka klejącego cienkiej pośredniej warstwy nośnej (24).
8. 8. Sposób według zastrz 1, znamienny tym, że kilka przewodów antenowych (2, 3, 4) o średnicy od 15 do 50 pm, najkorzystniej z wolframu, unieruchamia się jednocześnie w odstępach od 2 do 5 mm na cienkiej pośredniej warstwie nośnej (24).
9. 9. Sposób według zastrz 8, znamienny tym, że stosuje się przewody (2, 3, 4), poczernione powierzchniowo.
10. 10. Sposób według zastrz 1, znamienny tym, że przewód lub przewody antenowe (2, 3, 4) nanosi się i unieruchamia się w postaci przewodów bez końca na cienkiej pośredniej warstwie nośnej (24) bez końca, której poszczególne odcinki (37) oddziela się, w celu utworzenia prefabrykowanych zespołów antenowych, przy czym przewody antenowe (2,3, 4) najpierw dzieli się na części pod działaniem energii elektrycznej, a następnie cienką pośrednią warstwę nośną oddziela się w tym miejscu całkowicie lub częściowo przy użyciu mechanicznego narzędzia matrycującego lub tnącego.
11. 11. Sposób według zastrz 1, znamienny tym, że w celu przeniesienia przewodów na taflę szklaną, taflę szklaną podgrzewa się do temperatury, wystarczającej do zmiękczenia warstwy termoplastycznego środka klejącego, naniesionej na cienką pośrednią warstwę nośną.