PL177519B1

PL177519B1 - Element konstrukcyjny budowlany

Info

Publication number: PL177519B1
Application number: PL94312618A
Authority: PL
Inventors: George Wegler
Original assignee: Resaro Ab
Priority date: 1993-07-19
Filing date: 1994-07-19
Publication date: 1999-12-31
Also published as: US5802802A; DK0710312T3; FI960190A7; DK0708868T3; NO960107L; EP0708868A1; EP0708868B1; CA2167540A1; WO1995003460A1; EP0710312B1; CA2167540C; AU7279294A; FI960191A0; SE501459C2; CN1131448A; SE9302446D0; PL177320B1; DE69423216D1; NO960107D0; NO308262B1

Abstract

1 . Element konstrukcyjny budowlany, majacy dwa równolegle ramiona, z których jedno stanowi monolityczna wylewana plyta i usytuowany pomiedzy nimi srodnik w postaci nieoslonietej kratownicy, wygiety zygzakowo, znamienny tym, ze srodnik jest uformowany z wielu oddzielnych ele- mentów, które maja poprzecznie usytuowane wewnetrzne wygiecia (15) w ramieniu sta- nowiacym monolityczna wylewana plyte. Fig. 21A PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest element konstrukcyjny budowlany mający dwa równoległe ramiona, z których jedno stanowi monolityczna wylewana płyta i usytuowany pomiędzy nimi środnik w postaci nieosłoniętej kratownicy, wygięty zygzakowo. '

Znane są z publikacji zgłoszeń międzynarodowych nr W092/12303 i nr WO93/11323 elementy konstrukcyjne budowlane stanowiące dźwigar, belkę lub belkę usztywniającą płytę, mające ramiona i usytuowany pomiędzy nimi środnik wykonany z prętów o małej lub dużej średnicy, rur lub z materiału taśmowego, wygiętych w zygzak lub figurę zygzakopodobną.

Środnik ma postać nieosłoniętej kratownicy i stanowi go spirala rozciągnięta w przeciwnych kierunkach, uformowana w płaskie zwoje, której węzły wygięć w miejscach ich zamocowania do ramion są usytuowane poprzecznie do wzdłużnej osi elementu. Środnik wykonany jest zatem z jednego pręta zwijanego w spiralę i rozciąganego następnie w przeciwnych kierunkach.

Obecnie istnieje zapotrzebowanie na produkcję elementów o dużej rozpiętości bez podpór, z płytą na górze i belkami na dole. Belki są w tym przypadku narażone wyłącznie na siły rozciągające i dlatego istnieje zapotrzebowanie na materiał, który przejmuje efektywnie tego rodzaju siły, podobnie jak profile stalowe. Środnik belki z prętów powinien mieć wygięcia dopasowane do formy ramienia płyty w miejscu złączenia i połączenie to powinno być wykonane łatwą metoda np. spawaniem.

Dla dużych rozpiętości i wysokich elementów jednoczesne wykonanie długich połączonych z nimi środników belek jest trudne. Aby zabezpieczyć stabilność w konstrukcjach o dużych rozpiętościach wymagany jest stosunkowo mocy środnik, np. o średnicy od 10 do 12 mm. Większość maszyn daje możliwość produkcji środników o średnicy 8 mm, giętych w jednej płaszczyźnie. Maszyny dla większych średnic są za drogie lub nie są dostępne na rynku.

firmy produkując elementy betonowe mają różne wyposażenie i możliwości produkcji elementów tego rodzaju, potrzebne są zatem różne warianty uformowania środnika. Aby umożliwić produkcję w oparciu o odpowiednie nakłady ekonomiczne, opracowano różne formy środnika.

Celem wynalazku jest więc uzyskanie możliwości jednoczesnego wylania belek usztywniających i części płyty aby uniknąć kłopotliwej obróbki związanej z wylewaniem belek osobno.

Element konstrukcyjny budowlany według wynalazku ma również dwa równoległe ramiona, z których jedno stanowi monolityczna wylewana płyta i usytuowany pomiędzy nimi środnik w postaci nieosłoniętej kratownicy, wygięty zygzakowo.

Istota rozwiązania według wynalazku polega na tym, że środnik jest uformowany z wielu oddzielnych elementów, które mają poprzecznie usytuowane wewnętrzne wygięcia w ramieniu stanowiącym monolityczną wylewaną płytę. Oddzielne elementy środnika przy połączeniu z drugim ramieniem stanowiącym metalowy kształtownik o graniastym przekroju poprzecznym, są wygięte w jednej płaszczyźnie. Oddzielne elementy środnika mają kształt „V” i są zaopatrzone w kotwiące haki zwrócone ku sobie w formie „S”, są wygięte wewnętrznie w tej samej płaszczyźnie co haki w pobliżu połowy odcinka prętów, tak że haki usytuowane są zasadniczo w tej samej płaszczyźnie co wygięta część środnika i ułożone w poprzek. Oddzielne elementy środnika mają kształt „W” i są zaopatrzone w kotwiące haki zwrócone ku sobie w formie „S”, są wygięte wewnętrznie w tej samej płaszczyźnie co haki do kształtu „V” i drugi raz wygięte w połowie w innej płaszczyźnie do kształtu ,.W”, tak że każdy element środnika po jednej stronie ma poprzeczne wygięcia a po drugiej wygięcia są usytuowane w tej samej płaszczyźnie co haki. Oddzielne elementy środnika mają kształt „VW” i są zaopatrzone w kotwiące haki zwrócone ku sobie w formie „S”, są wygięte wewnętrznie w tej płaszczyźnie innej niż haki do kształtu „V” tak że haki usytuowane są poprzecznie do płaszczyzny elementu giętego i następnie są drugi raz wygięte w tej samej płaszczyźnie co poprzednie zgięcia a w odległości około 1/6 od końca, tak że wyznaczają kształt „W” o podwójnej wysokości na środku i kolejno ta uformowana w „V” część środkowa jest wygięta w środku, tak że element ma kształt „VW” z poprzecznie ustawionymi wygięciami po jednej stronie, po której są też poprzecznie ustawione haki a po drugiej stronie wygięcia usytuowane są w jednej płaszczyźnie. Oddzielne elementy środnika mają kształt „A” trójkątny, z zakończeniami i są tak rozmieszczone, że podstawy trójkątów są usytuowane poprzecznie wzglę4

177 519 dem wzdłużnej osi ramienia, z wierzchołkami zamocowanymi w drugim ramieniu. Oddzielne elementy środnika mają kształt „X&”, z hakami usytuowanymi w tej samej płaszczyźnie co wewnętrzne wygięcie i są tak rozmieszczone, że wygięcie i haki są usytuowane poprzecznie względem wzdłużnej osi ramienia. Oddzielne elementy środnika mają kształt „X&J”, z hakami usytuowanymi w tej samej płaszczyźnie co wewnętrzne wygięcie i są tak rozmieszczone, że wygięcie i haki są usytuowane poprzecznie względem wzdłużnej osi ramienia.

Oddzielne elementy środnika mają kształt „Δ&”, z prostymi końcami usytuowanymi w tej samej płaszczyźnie co wewnętrzne wygięcie i są tak rozmieszczone, że wygięcie i końce są usytuowane poprzecznie względem wzdłużnej osi ramienia. Oddzielne elementy środnika mają kształt „L&, z prostymi końcami usytuowanymi w tej samej płaszczyźnie co wewnętrzne wygięcie i są tak rozmieszczone, że wygięcie i końce są usytuowane poprzecznie względem wzdłużnej osi ramienia.

Element konstrukcyjny wg wynalazku jest lekki i bardzo wytrzymały, spełnia swą funkcję nośną a ponadto jego konstrukcja pozwala na przeprowadzanie instalacji takich jak elektryczna, sanitarna, centralnego systemu odkurzania, itd. Można do niego mocować sufit podwieszany jak też różne inne instalacje. Wynalazek daje możliwość zaopatrzenia elementu w podwójny środnik celem zwiększenia nośności bez potrzeby zwiększania średnicy prętów środnika.

Rozwiązanie według wynalazku objaśnione jest w przykładach wykonania na rysunkach, na których fig. 1A przedstawia przekrój belki usztywniającej ze środnikiem z elementów zginanych w jednej płaszczyźnie i w formie V; ramię z podwójnego profilu, stalowego L, fig. 1B - belkę usztywniającą w widoku wg fig. 1A, fig. 2A - przekrój przez belkę usztywniającą ze środnikiem z elementów zginanych w kształcie „V”; ramię z podwójnego profilu stalowego L lub przekroju prostokątnego, fig. 2B - belka usztywniająca w widoku wg fig. 2A, fig. 3 - w perspektywie element konstrukcyjny z belką usztywniającą z ramieniem wylewanym i środnikiem z pręta w kształcie „WM”, fig. 4 - w perspektywie belkę usztywniającą z ramieniem z profilu stalowego T i środnikiem z elementów·' giętych w kształcie „V”, fig. 5 w perspektywie belkę usztywniającą ze środnikiem z elementów w kształcie „V” hakami kotwiącymi poprzecznymi; stalowe ramię belki, profilowane, jednocześnie drugie ramię szerokie lub płyta, fig. 6 - w widoku belkę usztywniającą ze środnikiem z elementów w kształcie „V”, z hakami poprzecznymi; ramię z profilu stalowego, fig. 7 - w perspektywie wykonanie elementu „V” środnika z hakami poprzecznymi, fig. 8 - widok i przekroje belki usztywniającej ze środnikiem z elementów w kształcie „V”, z hakami zagiętymi w tej samej płaszczyźnie; ramię z profilu stalowego T i podwójnego L, fig. 9 - widok i przekroje belki- z dwoma ramionami ze środnikiem z elementów giętych „V”, z hakami giętymi w tej samej płaszczyźnie; ramiona z profilów stalowych T i podwójnego - L fig. 10 - widok i przekroje belki usztywniającej ze środnikiem z elementów w kształcie „V”, z hakami ustawionymi w poprzek; ramię z profilu stalowego T, fig. 11 - w widoku belkę usztywniającą ze środkiem z elementów w kształcie „V”, z poprzecznymi hakami, ułożonymi parami; ramię z profilu stalowego T, fig. 12 - w widoku i w przekroju wykonanie elementu środnika giętego w kształcie „W”, z hakami giętymi w tej samej płaszczyźnie, fig. 13 - w widoku wykonanie elementu giętego środnika w kształcie „VM”, z hakami ustawionymi w poprzek, fig. 14 - w widoku i w przekroju gotowy środnik z elementów „VW”, z hakami poprzecznymi, fig. 15 - w widokach środnik z elementów w kształcie A) „VM”, B) V-podobne „M”, C) - „WM”, D) = „L”; jednocześnie przekroje E) „C” - element i F) „L” - element, fig. 16 - w perspektywie konstrukcję elementu belkowego, składającego się z belki usztywniającej z ramieniem wylewanym i środnikiem z prętów giętych w kształcie „delta”, z długimi i krótkimi końcami oraz z hakami; ponadto ze środnikiem z elementem towarzyszącym w kształcie „V” i z hakami, fig. 17 - element konstrukcyjny ze środnikiem z elementów w kształcie „delty”, z ramionami z profili stalowych, z poprzecznie ustawionymi wygięciami wewnętrznymi w płycie, fig. 18 - inny przykład środnika z elementów w kształcie „delty”; ramię belki z profilu stalowego o przekroju owalnym, w tym przypadku rury, fig. 19 - w przekroju formę do wylewania ramienia przed złożeniem, jednocześnie środnik w pozycji przed ściśnięciem przez obie części formy za pomocą uszczelniającego materiału , jednocześnie w perspektywie część formy zaopatrzona

177 519 w otwory na pręty środnika, fig. 20 - element z belką usztywniającą, lub belkę z szerokim ramieniem dolnym w trakcie wylewania z pomocą formy skonstruowanej wg fig. 19, fig. 21A - w przekroju element ze środnikiem w trakcie wylewania z pomocą formy skonstruowanej wg fig. 19, fig. 21B - w widoku wzdłużnym element ze środnikiem wg fig. 21 A, fig. 22A, B, C i D - w widokach elementy gięte środnika A) X&, B) XJ&, C) Δ&, D) L&.

Figura 1 pokazuje środnik belki z elementów zginanych w kształcie „V” 11. Za pomocą standardowych urządzeń zgina się pręt w jednej płaszczyźnie w elementy o formie V lub Vpodobnej. Elementy rozmieszcza się nachylone pod jednakowym kątem do kierunku ramienia tak, że w widoku powstaje poprzeczna część 15 i umieszcza tak, że elementy są usytuowane w poprzek do wzdłużnego kierunku ramienia i są zamocowane w szerszym ramieniu lub płycie, z końcami przymocowanymi do ramienia z profilu stalowego z podwójnego L 22 lub rury o przekroju prostokątnym, z prostymi ramionami 19, tak że elementy widziane prostopadle do podłużnego kierunku ramienia belki tworzą zygzakopodobny wzór. Figura 2 pokazuje środnik belki z elementów o kształcie V 11. Za pomocą standardowych urządzeń zgina się pręty w jednej płaszczyźnie na kształt V lub V-podobny. Następnie ramiona zgina się lub skręca wzdłuż kierunku zginania o kąt, który może być kątem prostym leżącym wzdłuż wzdłużnego kierunku ramienia i tak, że powstaje poprzeczna część 15 z prostymi ramionami 19. Następnie środnik można przyciąć do odpowiedniej długości. Pręty zaopatruje się w haki kotwiące 16, 17 na obu końcach. Mogą one leżeć w tej samej płaszczyźnie skierowane ku sobie lub w tym samym kierunku w formie „S” lub też w różnych płaszczyznach. Środnik można uformować z elementów giętych w jednej płaszczyźnie 18 lub z lekko czy też całkiem poprzecznymi zgięciami 15, które przynajmniej przy złączu z metalowym ramieniem belki mogą być gięte wzdłuż ramienia.

W jednym z rozwiązań zagina się haki w tej samej płaszczyźnie z końcami zwróconymi ku sobie. Następnie zgina się pręt jeszcze w środku długości w innej płaszczyźnie, tak że powstaje forma V a haki są usytuowane poprzecznie, patrz fig. 7. Elementy gięte mocuje się w rzędach do ramienia belki, który może być wykonane ze stali, zwrócone co drugi w tym samym kierunku i co drugi w przeciwnym, po obydwu stronach ramienia, tak aby uniknąć obciążenia jednej strony belki. W hakach 16 można zamocować zbrojenie 28 celem lepszego działania ustroju. Haki kotwiące zalewa się w płycie elementu 1 lub w wylewanym ramieniu belki 3, patrz fig. 4, 5, 6 i 10.

Te V - wygięte elementy środnika można umieścić jeden po drugim, ewentualnie zespawane ze sobą hakami, tak że utworzą wzór zygzakopodobny. Elementy mogą być usytuowane dalej lub bliżej siebie, tak że utworzą wzór X, a nawet jeszcze gęściej, na przykład parami w formie podwójnego - V, po obu stronach ramienia , co z kole i wyaiacza wzór zygzakopodobny. Figura 11 pokazuje w widoku belkę usztywniającą ze środnikiem z elementów giętych w V 11 z poprzecznymi hakami 16.

Elementy środnika mogą też mieć haki w tej samej płaszczyźnie zwrócone ku lub od siebie, a następnie zgięte w środku w formie V z hakami w płaszczyźnie zginania. Nawet takie elementy można rozmieszczać jak w przykładzie powyższym a także w belkach z podwójnymi ramionami metalowymi.

Figura 8 pokazuje w widoku i w przekrojach belkę usztywniającą z elementami środnika w formie V 11 z hakami w tej samej płaszczyźnie 17. Ramię wykonane jest z profilu stalowego T 21 lub podwójnego profilu L - 22.

Elementy można ułożyć też w podwójny W - wzór. Figura 9 pokazuje w widoku i przekrojach belkę o podwójnym ramieniu ze środnikiem z elementów V 11, z hakami w płaszczyźnie zginania 17. Elementy środnika po obu stronach maja wierzchołki zwrócone przeciwnie. Tu pokazuje się dwa rodzaje pasów z profili stalowych T 21 i podwójnego L 22.

Elementy środnika mogą też mieć haki w tej samej płaszczyźnie zwrócone ku sobie, następnie zginane w połowie w tej samej płaszczyźnie co haki w formie V a następnie zgięte w połowie w płaszczyźnie prostopadłej, tak że powstaje forma „W”. Figura 12 pokazuje w widoku a także wykonanie elementów W 12 z hakami w tej samej płaszczyźnie 17 a także z wygięciami ułożonymi poprzecznie 15.

177 519

Haki kotwiące znajdują się po tej samej stronie co zagięty wierzchołek, dlatego połączenie wypada przy ramieniu belki. Daje to dodatkowy spaw, co można uważać za minus tego rozwiązania. Zginanie w partii środkowej wymaga też innego typu urządzenia.

Elementy środnika mogą też mieć haki w tej samej płaszczyźnie zwrócone ku sobie. Następnie element zgina się w połowie, tak że tworzy formę V z haki w poprzek do płaszczyzny zginania. Następnie zgina się końcówki w tej samej płaszczyźnie co pierwsze zgięcie, tak że odcinki te stanowią ok. szóstą część (1/6) całego pręta, na skutek czego powstaje rodzaj formy W o podwójnej wysokości w środku. Na koniec zgina się V-uformowaną część środkową jeszcze raz w środku, tak że element środnika formuje się w „W” ze zgięciami w tej samej płaszczyźnie po jednej stronie 18 i nieco w poprzek po drugiej 15. Figura 13 pokazuje w widoku sposób wykonania elementu środnika w kształcie VW 13 z hakami poprzecznymi 16. Promień gięcia nie jest większy niż ramiona gotowego elementu dlatego czynność zginania można wykonać na małej przestrzeni za pomocą niewielkich urządzeń. Poprzeczne haki kotwiące znajdują się po tej samie stronie co zgięcia i połączenie wypada w miejscu wylewania, patrz wyżej. Figura 3 pokazuje w perspektywie element konstrukcyjny z belką usztywniającą z ramieniem wylewanym i środnikiem z pręta w kształcie MW. 10, z wylewaną płytą 1.

Figura 15 pokazuje jak może przebiegać wykonanie środnika 10, zgodnie z wynalazkiem. Materiałem do produkcji może być pręt, o większym lub mniejszym przekroju, przekroju rurowym lub materiał taśmopodobny, rozciągnięty lub zwinięty, o zwojach o dużej średnicy. Początkowo gięty w jednej płaszczyźnie element środnika o kształcie V- lub Vpodobnym 18 uzyskuje wygięcia poprzeczne 15 poprzez to, że środnik przynajmniej z jednej strony okręca się w kierunku V - elementu wokół osi, która może być równoległa do ramienia, tak że w widoku powstaje MW - odpowiednio MV - 10 podobny element a w przekroju figura ma kształt J, S lub odpowiednio C.

Figura 16 pokazuje element konstrukcyjny z belkami usztywniającymi ze środnikiem z elementów giętych „delta” 14 i tak uformowanych, że widziany prostopadle do podłużnego kierunku ramienia tworzy wzór zygzakopodobny. Za pomocą standardowych urządzeń zgina się elementy środnika w płaszczyźnie w trójkąt lub trójkątnopodobną figurę , „delta”-gięty element środnika 14, z końcami mijającymi się na jednym boku tak, że powstaje podstawa. Można zastosować element V 11 z końcami zaopatrzonymi w haki 16, gdzie haki tworzą podstawę. Elementy rozmieszcza się tak, ze podstawy są usytuowane w kierunku poprzecznym „o podłużnego kierunku ramienia i mocuje się je lub zalewa w nieco szerszym ramieniu lub w płycie. Wierzchołki mocuje się lub zalewa w ramieniu. W ten sposób tworzy się, patrząc prostopadle do wzdłużnego kierunku ramienia, zygzakopodobny wzór. Wewnątrz elementów można umieścić zbrojenie 28 w celu lepszej pracy elementu oraz zakotwienia. Patrząc z boku, widać że powstała ułożona poprzecznie część środnika.

Figura 17 pokazuje element konstrukcyjny ze środnikiem z elementów giętych w kształcie „delta” 14 z belkami usztywniającymi z ramionami z profili stalowych, prostokątnych lub podwójnych -L, ramionami metalowymi 2, 21, 22 które nie są obłe, z poprzecznymi 15 zgięciami w płycie, z prostymi ramionami, uformowane tak, że oglądane o„ strony podłużnej ramienia tworzą wzór zygzakopodobny.

Figura 18 pokazuje inny przykład „delta” - elementu giętego środnika 14. Zasada konstrukcji jest tu taka jak „la fig. 16 ale ramiona belki są stalowe o przekroju owalnym, tutaj jest to rura.

Figura 19 pokazuje w przekroju formę „o wylewania ramienia przed złożeniem 29, jednocześnie środnik 10 w pozycji przed ściśnięciem przez obie części formy za pomocą uszczelniającego materiału 30, jednocześnie w perspektywie część formy 29 zaopatrzoną w otwory 31 na pręty środnika 10.

Figura 20 pokazuje element w trakcie wylewania z pomocą formy skonstruowanej wg fig. 19.

Figura 21A pokazuje w przekroju element środnika A&-gięty 8, w czasie wylewania za pomocą formy skonstruowanej wg fig. 19 a fig. 21 B pokazuje w widoku podłużnym element ze środnikiem 8, wg fig. 21 A. Tam również pokazany jest klocek 32 który ma służyć „o mocowania za pomocą gwoździ lub śrub na przykład stropowych płyt gipsowych, płyt wióro177 519

Ί wych, płyt izolacji akustycznej w stropie podwieszonym. W przykładzie zastosowano klocek. Można też w ten sam sposób zalewać profile stalowe 32, na przykład z giętej blachy.

Figura 22 A, B, C i D pokazuje w widokach A) X& - 6, B) X&J - 7; C) Δ& - 8, D) L& elementy gięte środnika 9. Wykonuje się je tak jak prezentowane wyżej na przykład V - lub Δ - elementy, dodając wewnątrz pętlę, dla zalania w ramieniu 3, z krzyżującymi się prętami przy brzegu ramienia, które zwrócone są ku płycie 1 lub ku drugiemu ramieniu 3 ewentualnie nieco szerszemu. Elementy do powyższych środników można oczywiście wykonać w innej kolejności. Formy do wylewania wykonuje się oddzielnie przewidując umieszczenie uszczelnienia między nimi. Aby zachować szczelność w miejscu styku środnika z wewnętrzną płaszczyzną ramienia, można tam umieścić materiał elastyczny. Gdy formy ściskane są ze sobą, ściskany jest jednocześnie materiał uszczelniający i formuje się wokół prętów środnika. Przykładem materiału uszczelniającego może być guma lub polimer o właściwościach elastycznych. Innym wyjściem jest uformowanie płaszczyzn wewnętrznych form wg płaszczyzny środnika na przykład zostawiając otwory dla prętów środnika.

Jeśli pręty środnika są ułożone w jednej płaszczyźnie przy połączeniu ścian form, uważa się że ściany form mogą być proste i ewentualnie gładkie w miejscu styku, co pokazuje środnik 10 uformowany jako wg fig. 3 i 15 z myślą o tym sposobie wykonania. Istnieje inne rozwiązanie z zastosowaniem środnika 6,7,8, 9 wg fig. 21 i 22, składającego się z elementów giętych ze zgięciami ustawionymi poprzecznie, co umożliwia wylanie obydwu ramion belki jak też płyty jednocześnie w trakcie tej samej czynności. Można jednocześnie ustawić środnik we właściwej pozycji i utrzymać efektywnie w trakcie wylewania i wibracji. Formy dla belek można przygotować oddzielnie na przenośnym rusztowaniu razem ze środnikami, zbrojeniem, etc., w innym miejscu przed wylaniem. Następnie rusztowanie można przetransportować na stół do wylewania:.

177 519

Fig. 4

177 519

Fig. 6

Fig. 7

177 519

21·^

21-Λ

Fig. 15 ^l?7S/9

(ίδ

Ίΐ 4

177 519

Fig. 21A

177 519

Fig. 22A Fig. 22B

Δ& Fig. 22C

Fig. 22D

177 519

Fig. 1A, B

Fig. 2A, B

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz.

Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Element konstrukcyjny budowlany, mający dwa równoległe ramiona, z których jedno stanowi monolityczna wylewana płyta i usytuowany pomiędzy nimi środnik w postaci nieosłoniętej kratownicy, wygięty zygzakowo, znamienny tym, ż& środnik jest uformowany z wielu oddzielnych elementów, które mają poprzecznie usytuowane wewnętrzne wygięcia (15) w ramieniu stanowiącym monolityczną wylewaną płytę.
2. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że oddzielne elementy środnika przy połączeniu z drugim ramieniem stanowiącym metalowy kształtownik (2, 21, 22) o graniastym przekroju poprzecznym, są wygięte w jednej płaszczyźnie (17; 18).
3. Element według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że oddzielne elementy środnika mają kształt „v” (11) i są zaopatrzone w kotwiące haki (16) zwrócone ku sobie w formie „S”, są wygięte wewnętrznie w tej samej płaszczyźnie co haki (16) w pobliżu połowy odcinka prętów, tak że haki (16) usytuowane są zasadniczo w tej samej płaszczyźnie (17) co wygięta część środnika i ułożone w poprzek.
4. Element według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że oddzielne elementy środnika mająkształt „W” (12) i są zaopatrzone w kotwiące haki (16) zwrócone ku sobie w formie „S”, są wygięte wewnętrznie w tej samej płaszczyźnie co haki (16) do kształtu „v” i drugi raz wygięte w połowie w innej płaszczyźnie do kształtu „W” (12), tak że każdy element środnika po jednej stronie ma poprzeczne wygięcia (15) a po drugiej wygięcia są usytuowane w tej samej płaszczyźnie (17) co haki (16).
5. Element według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że oddzielne elementy środnika mająkształt „VW” (13) i są zaopatrzone w kotwiące haki (16) zwrócone ku sobie w formie „S”, są wygięte wewnętrznie w tej płaszczyźnie innej niż haki (16) do kształtu „V” tak że haki usytuowane są poprzecznie do płaszczyzny elementu giętego i następnie są drugi raz wygięte w tej samej płaszczyźnie co poprzednie zgięcie a w odległości około 1/6 od końca, tak że wyznaczają kształt „W” o podwójnej wysokości na środku i kolejno ta uformowana w „V” część środkowa jest wygięta w środku, tak że element ma kształt „VW” (13) z poprzecznie ustawionymi wygięciami (15) po jednej stronie, po której są też poprzecznie ustawione hali (16) a po drugiej stronie wygięcia usytuowane są w jednej płaszczyźnie (18).
6. Element według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że oddzielne elementy środnika mają kształt „Δ” (14) trójkątny, z zakończeniami (19) i są tak rozmieszczone, że podstawy trójkątów są usytuowane poprzecznie względem wzdłużnej osi ramienia, a wierzchołkami zamocowanymi w drugim ramieniu.
7. Element według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że oddzielne elementy środnika mająkształt „X&” (6), z hakami (16) usytuowanymi w tej samej płaszczyźnie co wewnętrzne wygięcie i są tak rozmieszczone, że wygięcie i haki są usytuowane poprzecznie względem wzdłużnej osi ramienia.
8. Element według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że oddzielne elementy środnika mają kształt „X&J” (7), z hakami (16) usytuowanymi w tej samej płaszczyźnie co wewnętrzne wygięcie i są tak rozmieszczone, że wygięcie i haki są usytuowane poprzecznie względem wzdłużnej osi ramienia.
9. Element według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że oddzielne elementy środnika mają kształt „Δ & (8), z prostymi końcami (19) usytuowanymi w tej samej płaszczyźnie co wewnętrzne wygięcie i są tak rozmieszczone, że wygięcie i końce są usytuowane poprzecznie względem wzdłużnej osi ramienia.
10. Element według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że oddzielne elementy środnika mająkształt „L&” (9), z prostymi końcami (19) usytuowanymi w tej samej płaszczyźnie co wewnętrzne wygięcie i są tak rozmieszczone, że wygięcie i końce są usytuowane poprzecznie względem wzdłużnej osi ramienia.

* * *

177 519