PL177761B1 - Podeszwa do obuwia - Google Patents

Abstract

1. Podeszwa do obuwia, wykonana z wlókna roslinnego i majaca strukture tekstylna, utworzona przez dwa tekstylne arkusze podstawowe, polaczone srodkiem spoiwowym, znam ienna tym, ze kazdy arkusz podstawowy (1, 2) jest utworzony przez watek (4) i osnowe (5), przy czym ten watek (4) jest wykonany z wlókna roslin- nego a osnowa (5) jest wykonana z wlókna o duzej wytrzymalosci na rozciaganie, zas srodek spoiwowy pomiedzy tymi dwoma arkuszami podstawowymi (1, 2) jest równiez wykonany z tych materialów. (1 3 ) B1 F IG . 2 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest podeszwa do obuwia, wykonana z włókna roślinnego i mająca strukturę tekstylną.

Znane obecnie podeszwy do obuwia sądobierane w zależności od sztywności, elastyczności i wyglądu pożądanego ze względu na ich przyszłe zastosowanie. Właściwości te określają materiał i projekt takich podeszew.

Podeszwy wykonane z włókna roślinnego, tak jak przykładowo w sandale o podeszwie sznurkowej, charakteryzują się dużą przepuszczalnością dla potu ze względu na właściwości włókna.

Podeszwa tego rodzaju jest wykonana z włókien, splecionych razem dla utworzenia płaskiej powierzchni. Następnie włókna zostają zawinięte do kształtu podeszwy, wzmocnionej na bokach poprzez przeszycie, które nadaje podeszwie sztywność.

W ten sposób otrzymuje się podeszwę, która może być symetryczna i wówczas jest stosowana niezależnie na obydwie stopy, lub też podeszwa taka może być przystosowana do anatomicznego kształtu prawej lub lewej stopy.

Proces wytwarzania tego rodzaju podeszwy może być prowadzony ręcznie lub za pomocą oprzyrządowania mechanicznego do przeprowadzania opisanych operacji.

Struktura podeszwy otrzymywanej poprzez zwyczajową procedurę cechuje się bardzo małą odpornością na odkształcenia wskutek niewielkiej zawartości zwojów, a ciągłe stosowanie powoduje zniszczenie i osłabienie podeszwy.

Wytwarzanie tego rodzaju podeszwy zabiera dużo czasu, ponieważ konieczne jest stosowanie kilku etapów produkcyjnych dla otrzymania końcowego wyrobu, czego wynikiem sąduże koszty realizacji i ograniczenia fizyczne, takie jak zwiększona pracochłonność, która zmniejsza wydajność produkcyjną w ciągu dnia.

Ponadto należy uwzględnić fakt, że jest bardzo trudno nawinąć sploty dla uzyskania rozmaitych rozmiarów.

Jednym z najstarszych rodzajów obuwiajest sandał na podeszwie sznurkowej, stanowiący bardzo prymitywny a zarazem bardzo kosztowny rodzaj obuwia wskutek trudności ze znalezieniem materiałów do wykonywania podeszwy.

Materiały te stanowią jutę, bardziej kosztowną lub esparto, materiał tańszy i dają słabe podeszwy wymagające dużego wkładu pracy, ponieważ materiały te sązbierane i cięte ręcznie.

Jutajest zbierana głównie w Indiach ijest stosowana do wytwarzania kordu, lin, nici do tkania tkanin na worki i jako podłoże arkuszy, wykonanych z materiałów syntetycznych, wymagających zastosowania taniego wzmocnienia.

177 761

Celem wynalazkujest wykorzystanie tego rodzaju włókien roślinnych na podeszwy obuwia dla utworzenia nowego rynku dla tych materiałów, które nie są w stanie pochłonąć wydajności produkcyjnej tego sektora. To zwiększone zapotrzebowanie jest istotne na tych obszarach, na których są produkowane te włókna, zapewniając większy dobrobyt i lepsze warunki pracy.

Podeszwa do obuwia, wykonana z włókna roślinnego i mająca strukturę tekstylną, utworzona przez dwa tekstylne arkusze podstawowe, połączone środkiem spoiwowym, według wynalazku charakteryzuje się tym, że każdy arkusz podstawowy jest utworzony przez wątek i osnowę, przy czym ten wątekjest wykonany z włókna roślinnego a osnowajest wykonana z włókna o dużej wytrzymałości na rozciąganie, zaś środek spoiwowy pomiędzy tymi dwoma arkuszami podstawowymi jest również wykonany z tych materiałów.

Środek spoiwowy pomiędzy dwoma tekstylnymi arkuszami podstawowymi korzystnie ma podwójne lub potrójne punkty łączące, tworzące wątek z bawełnianą osnową z włókna o dużej wytrzymałości na rozciąganie.

Podeszwa według wynalazku wykorzystuje włókna roślinne podobne do juty, które mają korzystne właściwości takie jak elastyczność, zdolność amortyzowania i łatwąprzepuszczalność dla potu, które to własności dająkomfort i swobodę ruchu mięśni i stawów stopy, jak również lepsze krążenie krwi, polepszające psychofizyczny stan użytkownika.

Podeszwa taka stanowi wygodną i higieniczną podstawę podpierającą stopę, ponieważ absorbuje i eliminuje pocenie się i sprzyja ruchowi mięśni i stawów, dając stopie swobodę ruchu i pracując jako poduszka amortyzująca, i tworzący zwartą i wytrzymałą jednostkę, tak że podeszwa taka ulega mniejszemu zużyciu przy ciągłym użytkowaniu.

Każdy arkusz podstawowy jest utworzony przez wątek, wykonany z materiału typu juty lub podobnego ze względu na koszt i właściwości włókna roślinnego, i przez osnowę z materiału o dużej zwartości i wytrzymałości na rozciąganie, takiego jak włókno bawełniane stosowane samodzielnie lub w połączeniu z jutą, konopiami, lnem itd. Dwa tekstylne arkusze podstawowe są wykonywane oddzielnie a następnie są łączone środkiem spoiwowym.

Środek spoiwowy dla tych obydwu arkuszy stanowi wątek i osnowę z włókna o dużej wytrzymałości na rozciąganie, biegnącą wzdłuż podeszwy.

Włókno roślinne wątka łączy górny i dolny arkusz podstawowy w podwójnych lub potrójnych punktach łączenia, tworząc wraz z bawełnianą osnową wzór tkaniny typu „żakard”, tak jak w przypadku nieciętego bieżnika.

Otrzymana podeszwa ma dużą zwartość, która zapobiega przemieszczeniu arkuszy podstawowych i utrzymuje je przy sobie.

Ilość każdego ze stosowanych materiałów włókien może ulegać zmianie, jakkolwiek w arkuszach podstawowych i w środku spoiwowym wymagana jest większa ilość juty.

Kształt nadawany podeszwie może być symetryczny, co ma znaczenie ze względu na stosowalność dla obydwu stóp, lub może być przystosowany do indywidualnego kształtu każdej stopy. Rozmiar i kształt podeszwy uzyskuje się za pomocą cięcia matrycowego, dokonywanego mechanicznie za pomocą wykrojnika o kształcie takim samym jak podeszwa. Jest to bardzo korzystne, w przypadku, gdy potrzebne są podeszwy o rozmaitych rozmiarach, ponieważ wystarczy wówczas jedynie zmienić wykrojnik.

Dla uzyskania podeszew dla obydwu stóp potrzebny jest tylko jeden wykrojnik, ponieważ prawą i lewą podeszwę uzyskuje się jedynie poprzez odpowiednie obrócenie.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok perspektywiczny fragmentu podeszwy według wynalazku w pewnym rozsunięciu, a fig. 2 - widok perspektywiczny części podeszwy według wynalazku w pewnym rozsunięciu, otrzymywanej poprzez cięcie matrycowe.

Jak pokazano na fig. 1, podeszwa obuwia według wynalazkujest utworzona przez dwa tkane arkusze podstawowe 1, 2, połączone środkiem spoiwowym, przy czym każdy arkusz podstawowy jest utworzony przez wątek 4 i osnowę 5.

Osnowa 5 jest wykonana ze zgrupowanych po trzy włókien bawełnianych, oddzielonych wóknami wątka 3 środka spoiwowego. Każde bawełniane włókno osnowy 5 przechodzi pod

177 761 włóknami wątka 4 z juty, a następnie ponad dwoma włóknami wątka 4, powtarzając tę kolejność wzdłuż całego wątku. W każdej z grup trzech włókien, dwa włókna skrajne mają ten sam przebieg, zaś włókno środkowe ma przebieg odmienny, przechodząc pod włóknami wątka 4 z juty, gdy skrajne włókna z grupy trzech włókien przechodzą na nimi i na odwrót.

Środek spoiwowy dwóch arkuszy podstawowych 12 jest utworzony przez wątek 3 z juty mającej podwójne lub potrójne punkty łączenia z bawełnianą osnową 6, biegnącą wokół podeszwy, przy czym ilościowo stosuje się 3 do 20% włókien bawełny w stosunku do włókien juty. Splot ten tworzy środek spoiwowy łączący dwa arkusze podstawowe 1,2, podobny do nieciętego bieżnika pomiędzy dwiema równoległymi tkaninami.

Wykonanie obydwu arkuszy podstawowych 1,2 przebiega za pomocą środków mechanicznych, to znaczy za pomocą konwencjonalnych krosien, i wymaga jedynie znajomości technologii tkactwa.

Po wytworzeniu arkuszy podstawowych, zostająone wycięte za pomocąwykrojnika, dając podeszwę jak pokazano na fig. 2.

Podeszwa taka może być odkształcona za pomocąprasy dla nadaniaj ej kształtów anatomicznych, i może być łączona w rozmaity sposób do obuwia, tworząc podłoże dla podeszew wewnętrznych i/lub przykładowo dla podeszew gumowych.

Jakkolwiek część podeszwy kontaktująca się z ziemią może posiadać dowolnego rodzaju wzmocnienie dla polepszenia wytrzymałości, to jednak podeszwa taka nie traci przepuszczalności dla potu i absorpcji.

FIG. 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (2)

Zastrzeżenia patentowe

1. Podeszwa do obuwia, wykonana z włókna roślinnego i maj ąca strukturę tekstylną, utworzona przez dwa tekstylne arkusze podstawowe, połączone środkiem spoiwowym, znamienna tym, że każdy arkusz podstawowy (1,2) jest utworzony przez wątek (4) i osnowę (5), przy czym ten wątek (4) jest wykonany z włókna roślinnego a osnowa (5) jest wykonana z włókna o dużej wytrzymałości na rozciąganie, zaś środek spoiwowy pomiędzy tymi dwoma arkuszami podstawowymi (1,2) jest również wykonany z tych materiałów.

2. Podeszwa do obuwia według zastrz. 1, znamienna tym, że środek spoiwowy pomiędzy dwoma tekstylnymi arkuszami podstawowymi (1,2) ma podwójne lub potrójne punkty łączące, tworzące wątek (3) z bawełnianą osnową (6) z włókna o dużej wytrzymałości na rozciąganie.