PL177836B1 - Podwójny zawór - Google Patents

Abstract

1 . Podwójny zawór, który wyznacza os i zawie- ra centralny przewód cieczowy, pierscieniowy prze- wód gazowy usytuowany wokól przewodu cieczo- wego, szczelnie zamkniety poruszajacym sie osiowo elastomerycznym pierscieniem zaworowym, posia- dajacym otwór, stanowiacy ujscie przewodu cie- czowego oraz dociskanym do gniazda zaworu sila cisnienia gazu oraz sila zewnetrznej sprezyny doci- skowej i wzmocniony wewnetrznym, profilowym pierscieniem wzmacniajacym, posiadajacym zwró- cony do wewnatrz kolnierz, ograniczajacy otwór o obrzezu tworzacym okrag, oraz umieszczony w przewodzie cieczowym i poruszajacy sie osiowo grzybek zaworu o srednicy zewnetrznej wiekszej od srednicy otworu pierscienia zaworowego oraz od srednicy wewnetrznej pierscienia wzmacniajacego, znamienny tym, ze grzybek (11) zaworu (1) ma ksztalt sferycznego segmentu (14), który polaczony jest z lezacym pod nim pierscieniem oporowym (16) wewnetrznej sprezyny dociskowej (12) waskimi nózkami (15), natomiast kolnierz (21) pierscienia wzmacniajacego (19) ma na obwodzie wewnetrz- nym co najmniej jedno naciecie (23), korzystnie o szerokosci 1,0-4,0% obwodu otworu (22). FIG 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest podwójny zawór, stosowany zwłaszcza w pojemnikach typu używanego w celu dystrybucji i płynu, na przykład piwa, przechowywanego w tym pojemniku pod ciśnieniem gazu, na przykład dwutlenku węgla.

Pojemniki takie są stosowane zwłaszcza do piwa, coli i podobnych popularnych napojów. Liczba pojemników będących w obiegu jest bardzo duża, przy czym często są one umieszczane w restauracjach i podobnych lokalach uczęszczanych przez wielu ludzi.

Pojemniki nie stanowią zazwyczaj żadnego niebezpieczeństwa dla otoczenia. Ciśnienie robocze wynosi zaledwie parę barów, a wymiary większości pojemników są tak dobrane, aby mogły one wytrzymać takie ciśnienie. Jednak jeśli taki pojemnik jest wystawiony na działanie intensywnego ciepła, np. w razie pożaru budynku, ciśnienie w pojemniku może stać się tak wysokie, że może on eksplodować, trafiając i poważnie raniąc osoby znajdujące się w pobliżu.

177 836

Gdy takie pojemniki stosuje się dla środków spożywczych, trudno jest zaopatrzyć w specjalne zawory bezpieczeństwa zapobiegające nadmiernemu wzrostowi ciśnienia. Wynika to między innymi z tego, że skuteczny zawór bezpieczeństwa to mechanizm raczej skomplikowany, o wielu częściach i zagłębieniach, do których nie ma dostępu podczas czyszczenia pojemników. Istniałoby zatem zawsze ryzyko, że takie zawory bezpieczeństwa stanowiłyby wylęgarnie np. bakterii, które mogłyby zniszczyć łub zatruć napoje przechowywane w pojemniku.

Z opisu patentowego US nr 4 142 658 znany jest zawór do beczek, który wyznacza oś i zawiera centralny przewód cieczowy, pierścieniowy przewód gazowy usytuowany wokół przewodu cieczowego, umieszczony w przewodzie gazowym elastomeryczny pierścień zaworowy, zamykający przewód gazowy i poruszający się osiowo, dociskany do gniazda zaworowego pod wpływem ciśnienia gazu i siły wywieranej przez zewnętrzną sprężynę dociskową, otwór utworzony w pierścieniu zaworowym, stanowiący ujście przewodu cieczowego oraz i umieszczony w przewodzie cieczowym, w gnieździe utworzonym w otworze pierścienia zaworowego grzybek zaworu, poruszający się osiowo i zamykający ujście przewodu cieczowego przez szczelne dociśnięcie pod działaniem gazu i siły sprężyny wywieranej przez wewnętrzną sprężynę dociskową. Pierścień zaworowy zawiera wzmocnienie w postaci metalowego pierścienia profilowego, posiadającego część o przekroju poprzecznym w formie odwróconej litery L, z której narożnika wychodzi druga część w kształcie ściętego stożka, tworząca skierowany do wewnątrz kołnierz, przy czym średnica zewnętrzna tego wzmocnienia była większa od otworu gniazda zaworowego. Wzmocnienie wykonywane jest z jednego lub dwóch kawałków odpowiednio uformowanego materiału, które posiadają stałą grubość.

Również z opisu patentowego US nr 4 509 663 znana jest konstrukcja zaworu do beczek, o ogólnym założeniu konstrukcyjnym podobnym do zaworu ujawnionego w opisie patentowym US nr 4 142 658, z tą, różnicą, że w zaworze tym elastomeryczny pierścień zaworowy zaopatrzony jest w wewnętrzny pierścień wzmacniający o zmiennej grubości, osiągającej swoje maksimum na wysokości, na której fizycznie styka się on z powierzchnią gniazda zaworowego. Wzmocnienie to posiada średnicę nieco większą od średnicy otworu gniazda zaworowego. Znany zawór posiada grzybek w postaci kuli, wsparty na górnym zwoju sprężyny dociskowej umieszczonej w przewodzie cieczowym, którą grzybek jest dociskany do pierścienia zaworowego.

Znane podwójne zawory mają konstrukcję umożliwiającą ich skuteczne i bezpieczne mycie jednocześnie z myciem pojemników oraz zabezpieczają pojemnik przed eksplozją na skutek nadmiernego wzrostu ciśnienia, jednakże ich działanie ściśle zależy od wielkości materiałów pierścienia zaworowego i jego wzmocnienia i polega jedynie na pasywnym ich wykorzystaniu. Przy nadmiernym wzroście ciśnienia wewnętrznego odprężenie pojemnika przez znane zawory odbywa się w dość gwałtowny sposób i stwarza pewne zagrożenie.

Podwójny zawór według wynalazku posiada grzybek w kształcie sferycznego segmentu, który połączony jest wąskimi nóżkami z umieszczonym pod nim pierścieniem oporowym sprężyny dociskowej, natomiast kołnierz pierścienia wzmacniającego ma na obwodzie wewnętrznym co najmniej jedno nacięcie oraz ostre krawędzie po stronie zwróconej ku grzybkowi zaworu. Nacięcie kołnierza pierścienia wzmacniającego ma szerokość 1,0-4,0%, korzystnie

1,5-3,5%, a zwłaszcza 2,0-3,0% obwodu otworu. Korzystnie, gdy wolna krawędź sferycznego segmentu grzybka jest ostra. W szczególnie korzystnych przykładach wykonania pierścień wzmacniający wykonany jest z metalu lub tworzywa sztucznego, a pierścień zaworowy wykonany jest ze sztywnego materiału elastomerycznego o stosunkowo małym wydłużeniu.

Gniazdo pierścienia zaworowego może być korzystnie utworzone przez powierzchnię obrotu zbieżną ku ujściu pierścienia zaworowego.

Nową i unikalną cechą podwójnego zaworu według wynalazku jest to, że pierścień zaworowy ma co najmniej jeden obszar, który jest w takim stopniu słabszy od sąsiadujących z nim obszarów, że gdy zawór jest zamknięty, ten obszar pod działaniem nacisku grzybka zaworu i ciśnienia gazu ulega odkształceniu w takim stopniu, że gniazdo pierścienia zaworo4

177 836 wego zwalnia szczelne dociśnięcie do grzybka zaworu w tym słabszym obszarze lub przy nim, gdy ciśnienie w pojemniku przewyższy uprzednio dobrane ciśnienie o wartości wyższej od normalnego ciśnienia roboczego w pojemniku.

Wzajemne zadziałanie ostrej krawędzi kołnierza pierścienia wzmacniającego oraz ostrej krawędzi segmentu sferycznego grzybka w warunkach nadmiernego wzrostu ciśnienia w pojemniku powoduje kontrolowane rozszczelnienie pierścienia zaworowego w wyniku naruszenia ciągłości elastomerycznego, sztywnego materiału o małym wydłużeniu.

Podwójny zawór według wynalazku wygląda z zewnątrz tak, jak znane podwójne zawory i można go czyścić równie łatwo w optymalny sposób. W codziennym użyciu zawór pracuje dokładnie tak samo, jak znany zawór, jednak gdy ciśnienie w pojemniku przewyższy ciśnienie normalne, ukryte właściwości konstrukcji zaworu zaczną oddziaływać po pewnym czasie. Chwila ta następuje, gdy ciśnienie w pojemniku wzrośnie do wcześniej ustalonej wartości wyższej od ciśnienia roboczego. Zawór zaczyna wówczas przeciekać przy pierścieniu zaworowym, a wtedy gaz zaczyna wydobywać się przez powstałą nieszczelność. Ciśnienie w pojemniku nie może już wówczas zasadniczo wzrosnąć. W takich warunkach zawór automatycznie przekształca się w skuteczny zawór bezpieczeństwa.

W praktyce konstrukcja pierścienia zaworowego jest zatem taka, by przeciekał on pod ciśnieniem, które z jednej strony jest wyższe od normalnego ciśnienia roboczego, a z drugiej strony jest jeszcze w bezpiecznym stopniu niższe od granicy wybuchu. Pojemnik wyposażony w taki zawór jest zatem zebezpieczony przed wybuchem, jeśli zostanie na przykład wystawiony na działanie intensywnego ciepła, bez jakiegokolwiek wpływu na funkcjonowanie pojemnika w normalnych warunkach roboczych.

Zgodnie ze szczególnie korzystnym przykładem wykonania wynalazku krawędź otworu kołnierza tworzy okrąg, zawierający pewną liczbę nacięć wykonanych w kołnierzu w równych od siebie odległościach wzdłuż krawędzi. Przy nacięciach powstają słabsze obszary, które można optymalnie dostosować do założonego celu, dobierając szerokość i głębokość tych nacięć. Ze względu na istnienie wielu nacięć obszar odprowadzania gazu będzie duży, gdy materiał elastomeryczny ustąpi pod działaniem nadmiernego ciśnienia, dzięki czemu uzyskuje się wysoki stopień bezpieczeństwa, gdyż ciśnienie dalej już nie wzrośnie.

Jeżeli średnica obrzeża koła, ograniczona materiałem kołnierza pomiędzy nacięciami, jest mniejsza niż wewnętrzna średnica grzybka, przy nadmiernym wzroście ciśnienia, oraz gdy elastomeryczny materiał pierścienia zaworowego ustąpi, grzybek zostanie zatrzymany w obszarach regularnie rozmieszczonych wzdłuż otworu kołnierza pierścienia zaworowego. Dzięki temu kołnierz zapewni skuteczne zabezpieczenie przeciw wystrzeleniu grzybka na zewnątrz. Grzybek jest w kontrolowany sposób zatrzymywany w zaworze przez wiele obszarów o średnicy mniejszej od zewnętrznej średnicy grzybka, a zatem nie może się wydostać bokiem przez obszary o większej średnicy.

Słabsze obszary w elastomerycznym materiale pierścienia zaworowego można wygodnie czynić słabszymi przez dobór odpowiedniej szerokości i głębokości nacięć. Gdy jednak łączna powierzchnia nacięć jest zbyt duża, może to mieć ujemny wpływ na trwałość pierścienia zaworowego w normalnych warunkach roboczych i zmniejszać zdolność kołnierza do zatrzymywania grzybka wystrzeliwanego pod działaniem nadmiernego ciśnienia.

W warunkach nadmiernego ciśnienia ostre krawędzie nacięć w kołnierzu zwrócone ku grzybkowi natną materiał elastomeryczny. Warunki normalnego ciśnienia roboczego natomiast nie powodują takiego oddziaływania. Pod działaniem nadmiernego ciśnienia materiał elastomeryczny przy nacięciach jest cięty na kawałki, a szerokość i głębokość nacięć można odpowiednio regulować wielkością i ilością nacięć.

Działanie podwójnego zaworu jako zaworu bezpieczeństwa zależy od wytrzymałości obszarów pierścienia zaworowego. Dzięki pierścieniowi wzmacniającemu to działanie można adaptować stosownie do potrzeb, przez odpowiednie uformowanie linii brzegowej w otworze kołnierza.

177 836

Rodzaj naprężenia odziałującego na pierścień zaworowy w warunkach nadmiernego ciśnienia ma istotne znaczenie dla zabezpieczającej funkcji pierścienia zaworowego. Naprężenie to powstaje na skutek ciśnienia gazu, które oddziałuje częściowo bezpośrednio na pierścień zaworowy, a częściowo pośrednio poprzez pierścień zaworowy.

Gdy gniazdo pierścienia zaworowego tworzy powierzchnię obrotu zbieżną ku ujściu pierścienia zaworowego, siła z jaką grzybek działa na pierścień zaworowy wzrasta. Grzybek wciska się w elastomeryczny materiał pierścienia zaworowego w kierunku ku górze i na zewnątrz z dużą siłą, dzięki czemu elastomeryczny materiał pierścienia zaworowego zostaje wypchnięty na zewnątrz przez nacięcia w kołnierzu, tworząc ujście dla gazu i likwidując tym samym nadmierne ciśnienie.

Materiał elastomeryczny może mieć bardzo dużą elastyczność, dzięki czemu nie ulega zerwaniu w słabszych obszarach, lecz po prostu poddaje się naprężeniu, powracając do swego początkowego kształtu gdy nadmierne ciśnienie zniknie.

Jednak w celu uzyskania optymalnego efektu działania podwójnego zaworu jako urządzenia zapewniającego bezpieczeństwo, a także stwierdzenia, czy zawór zadziałał, gdy pojemnik i zawór mogły być narażone na uszkodzenie, korzystnie jest, aby materiał ulegał całkowitemu lub częściowemu przerwaniu w słabszych obszarach pierścienia zaworowego. W takim przypadku sam materiał elastomeryczny powinien być sztywny i mieć niewielkie wydłużenie.

W związku z tym grzybek zaworu może być utworzony głównie jako sferyczny segment połączony z leżącym pod nim pierścieniem oporowym sprężyny dociskowej wąskimi nóżkami o takiej konstrukcji, że większa część krawędzi sferycznego segmentu jest wolna i może współdziałać z ostrą krawędzią pierścienia wzmacniającego.

Dzięki temu, że krawędź ta jest ostra, sferyczny segment działa jak rodzaj wypychacza, który może, pod działaniem nadmiernego ciśnienia, wypchnąć część materiału elastomerycznego z pierścienia zaworowego jeśli ten materiał jest sztywny i ma niewielkie wydłużenie.

Gdy materiał pierścienia zaworowego ulegnie najpierw całkowitemu lub częściowemu wypchnięciu, z łatwością ulega on wyciśnięciu poprzez nacięcia w zwróconym ku wewnątrz kołnierzu pierścienia wzmacniającego, gdyż grzybek w trakcie wypychania przemieszcza się do pierścienia zaworowego, gdzie w końcu zostaje zatrzymany, gdy oprze się na pierścieniu wzmacniaj ącym.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony w przykładzie wykonania na załączonym rysunku którego:

fig. 1 przedstawia podwójny zawór według wynalazku w przekroju osiowym, fig. 2 przedstawia w widoku z boku, fig. 3 przedstawia grzybek podwójnego zaworu w przekroju wzdłuż linii III-III, fig. 4 przedstawia widok pierścieniowej wkładki wzmacniającej pierścień zaworowy podwójnego zaworu przedstawionego na fig. 1, fig. 5 przedstawia wkładkę pierścieniową, w przekroju wzdłuż linii V-V na fig. 1, a fig. 6 a-c przedstawiają trzy kolejne etapy, w których podwójny zawór przekształca się pod wpływem nadmiernego ciśnienia w zawór bezpieczeństwa.

Figura 1 przedstawia podwójny zawór, który jest ogólnie oznaczony jako 1. Podwójny zawór 1 jest poprzez połączenie gwintowe 2 wkręcony w pierścień szyjkowy 3 na pojemniku 4, który widać tylko częściowo.

Pojemnikiem 4 może być typowy, nadający się do transportowania pojemnik na napoje, np. piwo lub colę, w którym ciśnienie utrzymuje się przy użyciu gazu, np. CO₂. Ciśnienie w normalnych warunkach roboczych wynosi zaledwie parę barów.

W zaworze znajduje się centralny przewód cieczowy 5, a wokół niego pierścieniowy przewód gazowy 6. Oba przewody 5, 6 są zamknięte przemieszczającym się osiowo elastomerycznym pierścieniem zaworowym 7, który zamyka przewód gazowy 6 pod działaniem ciśnienia gazu i zewnętrznej sprężyny dociskowej 8, w wyniku czego jest szczelnie dociśnięty do gniazda 9 w zaworze 1 u ujścia przewodu gazowego 6. Sam pierścień zaworowy 7 tworzy

177 836 wraz ze swym otworem 10 ujście przewodu cieczowego 5, który także jest zamknięty przez przemieszczający się osiowo grzybek 11 zaworu 1, szczelnie przyciskany do gniazda 13 w ujściu pierścienia zaworowego 7 działaniem ciśnienia gazu i wewnętrznej sprężyny dociskowej 12.

Gdy pojemnik 4 ma być używany, zawór 1 montuje się z użyciem specjalnej głowicy łączącej (nie pokazanej), która może otwierać zarówno przewód gazowy 6, jak i przewód cieczowy 5. Wnętrze pojemnika 1 ma wówczas połączenie ze źródłem gazu utrzymującego w pojemniku 1 ciśnienie o wartości żądanego ciśnienia roboczego. Gaz działa między innymi jako gaz pędny, który po otworzeniu kurka (nie pokazanego), połączonego z przewodem cieczowym 5, powoduje wypływ cieczy.

Gdy głowica łącząca jest zamknięta, w pojemniku 1 utrzymuje się na ogół ciśnienie, nawet gdy jest on już opóźniony z cieczy. Również pełne pojemniki przesyłane przez producenta zawierają wytwarzający ciśnienie gaz, a zatem w obiegu będzie zawsze bardzo duża liczba pojemników z gazem utrzymującym w nich ciśnienie o parę barów wyższe od ciśnienia atmosferycznego. Ryzyko wybuchu pojemnika na skutek niekontrolowanego wzrostu ciśnienia zostało całkowicie wyeliminowane dzięki konkretnej postaci pierścienia zaworowego 7 i grzybka 11 zaworu.

Figury 2 i 3 przedstawiają grzybek 11 zaworu, przy czym lewa i prawa strona figur są obrócone o 90° względem siebie. Grzybek jest utworzony z segmentu sferycznego 14, który dwiema wąskimi, ale odpowiednio mocnymi nóżkami 15 jest połączony z pierścieniem oporowym 16, służącym jako podpora wewnętrznej sprężyny dociskowej 12.

W przedstawionym przykładzie wykonania wynalazku pierścień oporowy 16 jest pełny, lecz może być także częściowo otwarty. Pomiędzy sferycznym segmentem 14 i pierścieniem oporowym 16, po obu stronach nóżek 15 znajdują się przepływowe otwory 17, przez które przepływa ciecz. Przy tych otworach sferyczny segment 14 ma ostrą krawędź 18, rozciągającą się poprzez większą część obrzeża sferycznego segmentu 14, jako że szerokość nóżek 15 zajmuje jedynie niewielką część jego obwodu.

Figury 4 i 5 przedstawiają pierścień wzmacniający 19 wprowadzony w elastomeryczny pierścień zaworowy 7 dla jego usztywnienia i nadania mu trwałości. Pierścień wzmacniający 19 ma trzpień 20 dopasowany kształtem do pierścienia zaworowego 7. Wierzchołek trzpienia 20 przechodzi w zwrócony do wewnątrz kołnierz 21, ograniczający kołowy otwór 22, z ośmioma równomiernie rozmieszczonymi nacięciami 23 o kształcie głównie prostokątnym. Pierścień wzmacniający 19 wykonany jest ze stosunkowo cienkiego arkusza mocnego i sztywnego materiału, na przykład ze stali.

Średnica otworu 22 jest nieco mniejsza od zewnętrznej średnicy segmentu 14, a odległość od środka koła do dna nacięcia 23 jest większa niż połowa zewnętrznej średnicy segmentu sferycznego 14. Ponadto każde nacięcie 23 ma szerokości 1,0-4,0%, korzystnie

1,5-3,5%, a zwłaszcza 2,0-3,0% obwodu otworu 22.

Figury 6 a-c przedstawiają działanie zebezpieczające podwójnego zaworu 1 według wynalazku, gdy ciśnienie w pojemniku 4 przewyższy pewną granicę, normalnie zwaną dozwolonym nadciśnieniem.

Według fig. 6a grzybek 11 zaworu 1 wraz ze sferycznym segmentem 14 spoczywa na gnieździe 13 pierścienia zaworowego 7. Ta pozycja może być normalną pozycją zamknięcia, lecz może to być także pozycja wyjściowa, gdy ciśnienie przewyższa ciśnienie dopuszczalne i zabezpieczenie zaworu 1 zaczyna działać.

Według fig. 6b właśnie to nastąpiło. Sferyczny segment 14 został z dużą siłą wciśnięty w otwór 10 pierścienia zaworowego 7, wyciskając otaczający materiał elastomeryczny w pierścieniu zaworowym 7 w kierunku ku górze, a jednocześnie na zewnątrz, ze względu na malejącą ku górze średnicę zewnętrzną sferycznego segmentu 14, a także gniazda 9 pierścienia zaworowego 7.

W przedstawionym przykładzie wykonania zakłada się, iż materiał elastomeryczny jest sztywny i ma stosunkowo małe wydłużenie. Jak widać, sferyczny segment 14 działa jak wypychacz, wypychający swą ostrą krawędzią 18 materiał 24 poza pozostałą część pierścienia

177 836 zaworowego 7. Materiał 24, uwolniony całkowicie lub częściowo, zostaje jednocześnie wystrzelony przez nacięcia 23 zwróconego do wewnątrz kołnierza 21 pierścienia wzmacniającego 19, które mają ostre krawędzie, tnące jak noże uwolniony materiał 24 na paski z łatwością przechodzące przez nacięcia 23.

Pomiędzy nadal zamocowanym materiałem 24 pierścienia zaworowego 7 i uwolnionym materiałem 24 wytworzą się w ten sposób szczeliny 26, umożliwiające wypływ gazu do otwartego pomieszczenia poprzez nacięcia 23, a paski materiału 24 zostaną wydmuchane przez wypływający gaz. W ten sposób ciśnienie w pojemniku zostanie zmniejszone.

Pomiędzy nacięciami 23 może także następować wyciek, zwłaszcza gdy okrągła część otworu 22 kołnierza ma ostre zwrócone ku dołowi krawędzie przecinające z dołu materiał uwolniony już z kołnierza.

Figura 6c przedstawia końcową pozycję zabezpieczenia gdy grzybek 11 zaworu został zatrzymany przez kołnierz 21 pierścienia wzmacniającego 19, gdyż jego okrągły otwór 22 ma mniejszą średnicę niż średnica zewnętrzna sferycznego segmentu 14. Grzybek 11 zaworu 1 nie może więc zostać wystrzelony z zaworu 1 jak pocisk, który mógłby trafić osoby znajdujące się w pobliżu.

FIG.3

177 836

Τ .J

FIG 4

FIG.5

177 836

23

\ FIG.6b

I

F/G.6C

177 836

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (8)

Zastrzeżenia patentowe

1,5-3,5%, a zwłaszcza 2,0-3,0% obwodu otworu (22).

1. Podwójny zawór, który wyznacza oś i zawiera centralny przewód cieczowy, pierścieniowy przewód gazowy usytuowany wokół przewodu cieczowego, szczelnie zamknięty poruszającym się osiowo elastomerycznym pierścieniem zaworowym, posiadającym otwór, stanowiący ujście przewodu cieczowego oraz dociskanym do gniazda zaworu siłą ciśnienia gazu oraz siłą zewnętrznej sprężyny dociskowej i wzmocniony wewnętrznym, profilowym pierścieniem wzmacniającym, posiadającym zwrócony do wewnątrz kołnierz, ograniczający otwór o obrzeżu tworzącym okrąg, oraz umieszczony w przewodzie cieczowym i poruszający się osiowo grzybek zaworu o średnicy zewnętrznej większej od średnicy otworu pierścienia zaworowego oraz od średnicy wewnętrznej pierścienia wzmacniającego, znamienny tym, że grzybek (11) zaworu (1) ma kształt sferycznego segmentu (14), który połączony jest z leżącym pod nim pierścieniem oporowym (16) wewnętrznej sprężyny dociskowej (12) wąskimi nóżkami (15), natomiast kołnierz (21) pierścienia wzmacniającego (19) ma na obwodzie wewnętrznym co najmniej jedno nacięcie (23), korzystnie o szerokości 1,0-4,0% obwodu otworu (22).

2. Podwójny zawór według zastrz. 1, znamienny tym, że krawędź (25) kołnierza (21) pierścienia wzmacniającego (19) posiada szereg nacięć (23), równomiernie rozmieszczonych na obwodzie. ,

3. Podwójny zawór według zastrz. 1, znamienny tym, że kołnierz (21) pierścienia wzmacniającego (19) ma ostre krawędzie (25) po stronie zwróconej ku grzybkowi (11) zaworu (1).

4. Podwójny zawór według zastrz. 1, znamienny tym, że nacięcie (23) ma szerokość

5. Podwójny zawór według zastrz. 1, znamienny tym, że wolna krawędź (18) sferycznego segmentu (14) grzybka (11) jest ostra.

6. Podwójny zawór według zastrz. 1, znamienny tym, że pierścień wzmacniający (19) wykonany jest z metalu lub tworzywa sztucznego.

7. Podwójny zawór według zastrz. 1, znamienny tym, że pierścień zaworowy (7) wykonany jest ze sztucznego materiału elastomerycznego i ma stosunkowo małe wydłużenie.

8. Podwójny zawór według zastrz. 1, znamienny tym, że gniazdo (9) pierścienia zaworowego (7) jest utworzone przez powierzchnię obrotu zbieżną ku ujściu pierścienia zaworowego (7).