PL177905B1

PL177905B1 - Pielucha

Info

Publication number: PL177905B1
Application number: PL94314952A
Authority: PL
Inventors: Urban Widlund; Anna Svernlöv
Original assignee: Sca Hygiene Prod Ab
Priority date: 1993-12-13
Filing date: 1994-12-08
Publication date: 2000-01-31
Also published as: ZA949261B; JPH09506527A; SE9304131L; DE69411187T2; SK74096A3; GB9423543D0; AU682237B2; PL314952A1; AU1285895A; EP0734240B1; GB2284550B; ATE167386T1; TNSN94128A1; SE502419C2; CZ169296A3; GB2284550A; ES2119441T3; EP0734240A1; WO1995016418A1; TR28818A

Abstract

1 . Pielucha, posiadajaca czesc przednia, czesc tylna oraz lezaca pomie dzy mmi czesc krokowa zawierajaca zespól rdzenia chlonnego polaczony z nieprzepuszczalna dla plynów warstwa spodnia i przepuszczalna dla plynów warstwa wierzchnia, która podczas uzytkowania lezy w poblizu ciala uzytko- wnika, i w której znajduje sie otwór usytuowany w tylnej i krokowej czesci pieluchy oraz montowane w stanie rozciagnietym elastyczne sciagacze, oraz która jest niezamocowana do rdzenia chlonnego co najmniej w obszarze otworu, przy czym zespól rdzenia chlonnego zawiera element glówny z wy- cieciami na nogi znajdujacymi sie w jego odpowiednich bokach, oraz dwa ele- menty boczne umieszczone poprzecznie na zewnatrz elementu glównego na jego odpowiednich bokach i w odpowiednich wcieciach na nogi, znam ienna tyra, ze zespól rdzenia chlonnego (1) jest umieszczony pomiedzy warstwa spodnia (7) a wewnetrzna warstwa oslaniajaca (8) z materialu przepuszczal- nego dla plynów, oraz warstwa spodnia (7) jest polaczona z wewnetrzna warstwa oslaniajaca (8) w miejscach polozonych na zewnatrz rdzenia chlon- nego ( 1) i obie zawieraja wzdluz swoich odpowiednich krawedzi bocznych, w obszarze co najmniej centralnej c z e s c i pieluchy elastyczne elementy ( 1 0 , 11) zakladane w stanie rozciagnietym, zas kazdy element boczny (3 , 4 , 1 0 3 , 104, 203) ma lukowa krawedz na tym swoim boku (22, 1 2 2 , 222), który znajduje sie blisko odpowiedniego wyciecia na noge w elemencie glównym ( 2 , 102) i elementy boczne (3 , 4 , 1 0 3 , 104, 203) znajduja sie w pewnej odleglosci od ele- mentu glównego ( 2 , 102) a wewnetrzna warstwa oslaniajaca (8) jest polaczo- na z warstwa spodnia (7) w szczelinach powstalych w wycieciach na nogi pomiedzy elementem glównym ( 2 , 102) a elementami bocznymi (3, 4 , 103, 104, 203) PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest pielucha. Bardziej szczegółowo wynalazek dotyczy pieluch typu majtkowego, „majtek treningowych” lub wkładów ochronnych dla osób nie panujących nad wydalaniem.

Ze stanu techniki znana jest pielucha posiadająca część przednią, część tylną oraz leżącą pomiędzy nimi częścią krokową zawierającą rdzeń chłonny połączony z nieprzepuszczalną dla płynów warstwą, spodnią i przepuszczalnądla płynów warstwąwierzchniąktóra podczas użytkowania leży w pobliżu ciała użytkownika, i w której znajduje się otwór usytuowany w tylnej i krokowej części pieluchy oraz montowane w stanie rozciągniętym elastyczne ściągacze, oraz która nie jest przymocowana do rdzenia chłonnego co najmniej w obszarze wspomnianego otworu, w której to pielusze rdzeń chłonny zawiera cześć główi^rąz wycięciami na nogi znajdującymi się w jego odpowiednich bokach, oraz dwa elementy boczne umieszczone poprzecznie na zewnątrz elementu głównego na jego odpowiednich bokach i w odpowiednich wycięciach na nogi.

Jedna pielucha tego typu jest znana z opisu patentowego EP-A2-0,486,006. Ma ona zapobiegać drażnieniu skóry użytkownika, które jest spowodowane przez stykanie się z odchodami lub moczem. Według tej publikacji, uzyskano to poprzez odkształcenie rdzenia chłonnego do postaci przypominającej „basen” w miarę kurczenia się elastycznych ściągaczy znajdujących się w warstwie górnej, równocześnie z oddalaniem się warstwy wierzchniej od dna „basenu” i tworzeniem przez niąperforowanej pokrywki lub wieczka na ten „basen”. Jednym z problemów występujących w pieluchach tego typu jest to, że otwór lub szczelina w warstwie wierzchniej muszą być tak duże i usytuowane w taki sposób, żeby gwarantowały spadanie odchodów użytkownika na rdzeń chłonny. Spadnięcie odchodów na warstwę wierzchnią grozi poważnym ryzykiem przecieków i podrażnieniem skóry. Innym problememj est takie skonstruowanie pieluchy, żeby odpowiednio odkształcała się w miarę skracania się warstwy wierzchniej wskutek kurczenia się elastycznych ściągaczy, oraz zapobieganie stykaniu się całego rdzenia chłonnego z warstwąwierzchnią podczas użytkowania pieluchy.

Celem wynalazkuj est rozwiązanie lub co najmniej znaczne złagodzenie tych problemó w.

Pielucha posiadająca część przednią część tylnąoraz leżącąpomiędzy nimi część krokową zawierającą zespół rdzenia chłonnego połączony z nieprzepuszczalną dla płynów warstwą spodnią i przepuszczalną dla płynów warstwą wierzchnią, która podczas użytkowania leży w pobliżu ciała użytkownika, i w której znajduje się otwór usytuowany w tylnej i krokowej części pieluchy oraz montowane w stanie rozciągniętym elastyczne ściągacze, oraz którajest niezamocowana do rdzenia chłonnego co najmniej w obszarze otworu, przy czym zespół rdzenia chłonnego zawiera element główny z wycięciami na nogi znajdującymi się w jego odpowiednich bokach, oraz dwa elementy boczne umieszczone poprzecznie na zewnątrz elementu głównego na jego odpowiednich bokach i w odpowiednich wycięciach na nogi, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zespół rdzenia chłonnego jest umieszczony pomiędzy warstwą spodnią a wewnętrzną warstwą osłaniaj ącą z materiału przepuszczalnego dla płynów, oraz warstwa spodniajest połączona z wewnętrzną warstwą osłaniającą w miejscach położonych na zewnątrz rdzenia chłonnego i obie zawierają wzdłuż swoich odpowiednich krawędzi bocznych, w obszarze co najmniej centralnej części pieluchy elastyczne elementy zakładane w stanie rozciągniętym, zaś każdy element boczny ma łukowąkrawędź na tym swoim boku, który znajduje się blisko odpowiedniego wycięcia na nogę w elemencie głównym i elementy boczne znajdują się w pewnej odległości od elementu głównego a wewnętrzna warstwa osłaniającajest połączona z warstwą spodnią w szczelinach powstałych w wycięciach na nogi pomiędzy elementem głównym a elementami bocznymi.

Korzystnie, element główny zespołu rdzenia chłonnego zawiera górną warstwę lezącą blisko warstwy wierzchniej i dolną warstwę rozciągającą się podłużnie co najmniej wzdłuż wycięć na nogi w elemencie głównym, która ma większą sztywność niż warstwa górna.

Korzystnie, boki elementów bocznych, które znajdują się dalej od wycięć na nogi w elemencie głównym również mają krawędzie w kształcie łuku.

Korzystnie, elementy boczne są z podatnego na odkształcenie materiału.

177 905

Korzystnie, w położeniu płaskim z elastycznymi ściągaczami i elastycznymi elementami w stanie rozciągniętym, krawędzie boków elementów bocznych znajdujące się dalej od elementu głównego są proste.

Korzystnie, elementy boczne zawierająrząd klinowych wycięć na tym swoim boku, który jest położony dalej od elementu głównego.

Korzystnie, w położeniu płaskim z elastycznymi ściągaczami i elastycznymi elementami w stanie rozciągniętym, elementy boczne mają kształt sierpów, w których odpowiednie boki elementów bocznych leżące zarówno bliżej Jak i dalej od elementu głównego są krzywoliniowe.

Korzystnie, elementy boczne są z materiału chłonnego.

Korzystnie, elementy boczne są połączone z elementem głównym za pomocą mostków z materiału chłonnego.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania jest przedstawiony na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia pierwszy przykład wykonania pieluchy według wynalazku, schematycznie, w rzucie perspektywicznym, widzianej skośnie z góry; fig. 2 - pieluchę z fig. 1, schematycznie, w widoku z góry, w stanie płaskim; fig. 3 - pieluchę z fig. 1, w przekroju poprzecznym, schematycznie; fig. 4 - warstwę spodnią i rdzeń chłonny pieluchy z fig. 1 w rzucie odpowiadającym rzutowi z fig. 2; fig. 5 - drugi przykład wykonania pieluchy według wynalazku, w rzucie odpowiadającym rzutowi z fig. 2; fig. 6 i 7 - inny przykład wykonania elementów bocznych do pieluchy według wynalazku; oraz fig. 8 - rdzeń chłonny z elementami bocznymi według fig. 6, wrzucie podobnym do rzutu z fig. 4.

Pielucha pokazana na fig. 1 do 4 zawiera zespół rdzenia chłonnego 1, w którego skład wchodzi element główny 2 w kształcie klepsydry oraz dwa elementy boczne 3, 4. Element główny 2 składa się z dwóch warstw 5, 6, z których górna warstwa 5, a także elementy boczne 3, 4, zawierają formowaną na sucho spulchnioną celulozę, natomiast dolna warstwa 6 zawiera zwojowy materiał chłonny, zawierający materiał arkuszowy formowany na sucho zawierający 5-100% włókien celulozowych o gęstości objętościowej 0,2-1,0 g/cm³ i gramaturze pomiędzy 30 a 2000 g/m², formowany poprzez prasowanie wstęgi zawierającej włókna celulozowe bez późniejszego rozwłókniania i formowania materiału spulchnionego. Jak widać na fig 4, warstwa 6 ma kształt prostokątny i ciągnie się tylko pod częścią warstwy 5. Rozumie się jednak samo przez się, że warstwa 6 może mieć inny kształt niż prostokątny, na przykład kelpsydry, T-owy, etc, pasujący do warstwy 5. Warstwie 6 można również nadać większą długość, na przykład taką samą postać i rozległość jak warstwa 5. Warstwa 6 nie musi również być wykonana z materiału chłonnego, nawet jeśli stanowi to zaletę, a jest również możliwe całkowite zrezygnowanie z niej pod warunkiem odpowiedniej sztywności pozostałej części rdzenia chłonnego 1.

Zespół rdzenia chłonnego 1 znajduje się pomiędzy zewnętrzną warstwą osłaniającą, lub warstwą spodnią 7 z materiału nieprzepuszczalnego dla płynów, takiego jak na przykład polietylen, a wewnętrzną, przepuszczalną dla płynów, warstwą osłaniającą 8, wykonaną, korzystnie, z materiału włókninowego. Korzystnie, warstwa osłaniająca 8 i warstwa spodnia 7 mająidentyczne kształty i są ze sobą złączone w tych miejscach, które leżą na zewnątrz rdzenia chłonnego 1. Jak najlepiej widać na fig. 4, elementy boczne 3,4 są nieco przesunięte poprzecznie na zewnątrz w stosunku do elementu głównego 2 i warstwy osłaniające 7,8 są ze sobą złączone w szczelinach pomiędzy elementem głównym 2, a elementami bocznymi 3, 4.

W skład pieluchy wchodzi również warstwa wierzchnia 9 o kształcie identycznym z kształtem warstw 7, 8, przymocowana do wspomnianych elementów wzdłuż krawędzi pieluchy tak, że jest niezależna od rdzenia chłonnego 1, tj. nie jest do niego przymocowana. Jak widać na fig. 1 i 2, w skład pieluchy wchodzą elastyczne paski na nogi w postaci elastycznych elementów 10,11 biegnących wzdłuż bocznych krawędzi części krokowej 13 i na pewnych odcinkach części przedniej 12 i części tylnej 14 części pieluchy. W pokazanym przykładzie wykonania elementy 10, 11 zawierają cztery elastyczne nitki osadzone w stanie rozciągniętym pomiędzy warstwą wierzclniią9, a wewnętrzną wⁱarst’^wąosłanićyją<:^cą8 i znimi złączone. Rozumie się samo przez się, że elastyczne paski nożne mogą składać się z większej lub mniejszej niż cztery liczby nitek, oraz że można stosować również inne typy elastycznych ściągaczy, takie jak tasiemki lub

177 905 wstążki, paski z materiałów foliowych o właściwościach elastycznych, etc. Rozumie się również samo przez się, że elastyczne elementy 10,11 można wkładać zamiennie również pomiędzy warstwę spodnią 7 a wewnętrzną warstwę osłaniającą 8.

W warstwie wierzchniej 9 znajduje się otwór 15 usytuowany symetrycznie w stosunku do podłużnego kierunku pieluchy. Przednia krawędź 16 otworu 15 znajduje się pomiędzy punktem zwilżania, a punktem wydalania kału. Punktem zwilżania określa się to miejsce pieluchy, w które jest wydalany przez użytkownika mocz, o ile pieluchajest prawidłowo umieszczona na użytkowniku, a punktem wydalania kału określa się, odpowiednio, to miejsce pieluchy, w które należy się spodziewać wydalania kału, również o ile pieluchajest odpowiednio umieszczona na użytkowniku, tj. te obszary, które leżą naprzeciwko otworu cewki moczowej i odbytu użytkownika, z uwzględnieniem normalnych odchyłek w budowie anatomicznej użytkownika związanych z zakresami wymiarowymi użytkownika, do których dobiera się wymiary pieluchy. Krawędzie boczne 17, 18 otworu 15 rozbiegają się w kierunku części tylnej 14 pieluchy, natomiast tylna krawędź 19 otworu 15 ma kształt luku i znajduje się w części tylnej 14 pieluchy w niewielkiej odległości od tylnego końca rdzenia chłonnego 1.

Dwie elastyczne nitki tworzące elastyczne ściągacze 20,21 sąprzymocowane w stanie rozciągniętym do warstwy wierzchniej 9 i biegnąod przodu części przedniej 12 pieluchy do tyłu części tylnej 14 pieluchy. Ściągacze 20, 21 zbiegają się od części przedniej 12 do przedniej krawędzi 16 otworu 15, a następnie biegną wzdłużjego krawędzi bocznych 17,18, i kończąsię w zasadzie na tym samym poziomie co tylna krawędź 19 otworu 15. W pokazanym przykładzie wykonania ściągacze 20, 21 są zamocowane pomiędzy warstwą wierzchnią 9 a wąskimi paskami włókniny (nie pokazanymi), przymocowanymi do ściągaczy 20, 21 i warstwy wierzchniej 9 za pomocą kleju lub innych, odpowiednich do tego celu elementów. W pokazanym na rysunku przykładzie wykonania, paski te biegną na całej długości ściągaczy 20,21 a zatem sąprzymocowane do warstwy wierzchniej 9 na całej swojej długości. Niejest to jednak bezwzględnie konieczne, ponieważ odpowiedni efekt można wystarczająco dobrze uzyskać mocując ściągacze 20,21 do warstwy wierzchniej 9 na ich odpowiednich końcach i na obu bokach przedniej krawędzi.

W jednym z wariantów wynalazku, włókninowe paski mocuje się do warstwy wierzchniej 9 na ich odpowiednich krawędziach tak, że powstają w nich kanały prowadzące dla ściągaczy 20, 21. W przypadku takiego przykładu wykonania wystarczy przymocować ściągacze 20,21 do warstwy wierzchniej 9 na końcach tych kanałów. Przykładowo, jeżeli włókninowe paski biegną wzdłuż całej długości elastycznych ściągaczy 20,21, wystarczy przymocować końce ściągaczy 20,21 do warstwy wierzchniej 9. Zaleca się żeby ściągacze 20,21 biegły swobodnie w kanałach prowadzących, co najmniej wzdłuż krawędzi otworu 15. W warstwach wierzchnich, w których nie ma kanałów prowadzących w obszarze przed otworem 15, włókninowe paski mogą stanowić element warstwy wierzchniej 9 uformowany poprzez podłożenie wspomnianej warstwy wierzchniej 9 podczas wycinania otworu 15. W takim przypadku można zrezygnować z oddzielnych pasków włókninowych przed otworem, wskutek czego ściągacze 20,21 będą biegły swobodnie pomiędzy przednimi punktami ich mocowania do warstwy wierzchniej 9, a końcami kanałów przy przedniej krawędzi 16 otworu 15. Jak się okaże, możliwe jest również mocowanie ściągaczy 20,21 do warstwy wierzchniej 9 wzdłuż całej tej jej części, która biegnie przed otworem 15, na przykład stosując oddzielne paski włókninowe.

Na .figurze 2 pokazano pieluchę rozłożonąw stanie płaskim, w jakim znajduje się podczas produkcji, kiedy to przytrzymuje się jąrozciągniętą, przeciwdziałając siłom sprężystości wywieranym przez elastyczne elementy 10,11. Po uwolnieniu gotowej pieluchy elastyczne ściągacze 10,11,20 i 21 starają się skurczyć do stanu nie naprężonego lub swobodnego, odkształcając pieluchę do postaci pokazanej na fig. 1 i 3.

Skurcz elastycznych ściągaczy 20, 21 powoduje zbiegnięcie się, a tym samym skrócenie, warstwy wierzchniej 9. W celu umożliwienia warstwie wierzchniej 9 skracania, główny element 2 zespołu rdzenia chłonnego 1 zakrzywia się równocześnie z ochylaniem się elementów bocznych 3,4 ku górze wokół zawiasowych ukształtowanych przez warstwy osłaniające 7,8, które są złączone w szczelinach uformowanych pomiędzy odpowiednimi elementami bocznymi 3,4 a

1ΊΊ 905 elementem głównym 2. Zatem elastyczne ściągacze 20, 21 są elementami utrzymującymi warstwę wierzchnią 9 w pewnej odległości od rdzenia chłonnego 1. Dolna warstwa 6, sztywniejsza od górnej warstwy 5 rdzenia chłonnego 1, zapewnia, że element główny 2 nie składa się podczas zbiegania się warstwy wierzchniej 9, ale uzyskuje pewną regularną krzywiznę.

W związku z tym należy wspomnieć, że na fig. 1 pokazano pieluchę nieobciążoną, a zatem w innym stanie niż znajduje się po założeniu. Jak się okaże, kształt przyjmowany przez pieluchę podczas używania będzie zależał od budowy anatomicznej użytkownika, a jej wymiary dobiera się tak, że elastyczne ściągacze 20,21 będą w normalnych warunkach lekko rozciągnięte po jej założeniu użytkownikowi. Jednakże długość pieluchy jest taka, że duża cześć fałdy lub zakładki warstwy wierzchniej 9 zachowuje się po założeniu pieluchy użytkownikowi tak, że nawet po założeniu rdzeń chłonny 1 będzie znajdował się w pewnej odległości od warstwy wierzchniej 9 na większej części swojej długości.

Zatem pomiędzy rdzeniem chłonnym 1 a warstwą wierzchnią 9 powstaje przestrzeń na odchody, w której utrzymuje się je z dala od skóry. Należy ponadto zapewnić osadzanie się odchodów właśnie w tej przestrzeni, a nie na warstwie wierzchniej 9, a zatem rozumie się samo przez się, że wymiary i położenie otworu 15 mają decydujące znaczenie, zwłaszcza w odniesieniu do miejsca wydalania kału. Stwierdzono, że w miejscu wydalania kału odległość pomiędzy krawędziami bocznymi 17, 18 otworu 15 powinna wynosić co najmniej 3 cm w punkcie wydalania, oraz że przednia krawędź 16 otworu 15 powinna znajdować się co najmniej w odległości 1 cm, a korzystnie 2 cm, przed miejscem wydalania kału, przy czym długość przedniej krawędzi 16 powinna wynosić co najmniej 2 cm. Ponieważ elastyczne ściągacze 20,21 wywierają sprężystą siłę zarówno w kierunku podłużnym jak i poprzecznym pieluchy po jej nałożeniu, przednia krawędź 16 otworu 15 ijej krawędzie boczne 17,18rozciągąjąsięnazewnątrztak, żezapewniajązachowanie wspomnianych odległości podczas używania pieluchy. W celu uzyskania silnego efektu rozciągającego końce ściągaczy 20,21 leżą, korzystnie, na tym samym poziomie co krawędzie boczne rdzenia chłonnego 1, zasadniczo w kierunku poprzecznym.

Oprócz ściągania warstwy wierzchniej 9, elastyczne ściągacze 20,21 pełnią również zadania uszczelniające ściśle przylegając do ciała użytkownika po nałożeniu przez niego pieluchy. Takie rozwiązanie znacznie zmniejsza ryzyko wypływania wydalonego moczu wzdłuż warstwy wierzchniej 9 zamiast jego przepływania przez warstwę wierzchnią 9 i wchłaniania przez rdzeń chłonny 1 w zamierzony sposób. To, że elastyczne ściągacze 20,21 biegną wzdłuż krawędzi bocznych 17,18 otworu 15 również znacznie zmniejsza ryzyko zmiany położenia otworu 15 wskutek działania na pieluchę sił zewnętrznych, na przykład podczas poruszania się użytkownika. Dodatkowązaletę stanowi to, że podczas działania na rdzeń chłonny 1 sił zewnętrznych, a tym samym jego dociskania do ciała użytkownika, odchody z większątrudnościąmogąprzepływać nad krawędziami otworu 15 i na warstwę wierzchnią 9. W celu uzyskania tego typu efektu uszczelniającego, stwierdzono, że odległość pomiędzy krawędziami bocznymi 17,18 otworu 15 w środku punktu wydalania kału nie powinna być większa niż 6 cm, a korzystnie, powinna być mniejsza niż 5 cm. Korzystnie, długość przedniej krawędzi 16 otworu 15 nie powinna przekraczać 4 cm.

Z punktu widzenia chłonności, elementy boczne 3, 4 nie są spojone z pozostałą częścią rdzenia chłonnego 1 i stanowią element zabezpieczający, który wchłania płyn po nasyceniu elementu głównego 2 lub niemożliwości, z tych czy innych względów, wchłaniania przez niego wydalanych płynów. Oprócz tego, elementy boczne 3, 4 przyczyniaaą się również do stabilizacji „basenu” powstającego w efekcie zbiegania się warstwy wierzchniej 9 i zapobiegają stykaniu się całego rdzenia chłonnego 1 z ciałem użytkownika w przypadku działania na pieluchę obciążeń zewnętrznych, jak opisano dalej.

Na figurze 5 przedstawiono drugi przykład wykonania pieluchy według wynalazku w rzucie odpowiadaj ącym rzutowi z fig. 2. Te elementy pieluchy, które są identyczne z elementami pokazanymi na fig. 2, oznaczono takimi samymi numerami identyfikacyjnymi, ale z dodatkiem znaku primowania. W przypadku pieluchy pokazanej na fig. 5, elastyczne ściągacze 20', 21' krzyżuj ą się ze sobą przed otworem 15' w warstwie wierzchniej 9', a przedni koniec otworu 15'jest

177 905 punktowy. Zatem otwór 15' ma punktową krawędź przednią. Pod innymi względami budowa pieluchy z fig. 5 jest taka sama jak pieluchy pokazanej na fig. 1-4.

Krzyżujące się ściągacze 20', 21' nadają warstwie wierzchniej 9 znakomite właściwości uszczelniające. Punkt przecięcia elastycznych ściągaczy 20, 21' powinien leżeć pomiędzy punktem zwilżania a punktem wydalania kału, przy czym odległościom pomiędzy krawędziami otworu 15' w punkcie wydalania kału stawia się takie same wymagania jak tym odległościom, które narzucono w stosunku do otworu 15 w pielusze z fig. 1do 4. W związku z tym, punkt przecięcia powinien leżeć stosunkowo blisko punktu zwilżania, co oznacza trudności podczas nakładania pieluchy według pokazanego przykładu wykonania chłopcom, ponieważ pomiędzy elastycznymi ściągaczami 20', 21' powinna być pewna odległość na mosznę. Naturalnie, w zakresie wynalazku leży możliwość modyfikacji biegu ściągaczy 20', 21' w obszarze punktu zwilżania w sposób zapewniający miejsce na mosznę.

Po nałożeniu pieluchy, rdzeń chłonny 1 może przypominać pałskodenną barkę lub łódkę, w którym element główny 2 stanowi dno, a elementy boczne 3,4 wolne burty „łódki”. Zatem po założeniu pieluchy bok 22 elementów bocznych 3,4, leżący blisko elementu głównego 2, lub innymi słowy dolny bok 22, powinien mieć krzywiznę odpowiadającą zakrzywionemu kształtowi, jaki przybierze element główny 2 w celu uformowania odpowiedniej przestrzeni pomiędzy rdzeniem chłonnym 1, a warstwą wierzchnią 9, która po nałożeniu pieluchy pasuje do kształtu ciała użytkownika. Zatem górny bok 23 elementów bocznych 3,4 będzie miała mniejszą krzywiznę, odpowiadającą krzywiźnie budowy anatomicznej użytkownika.

Spełniające te wymagania elementy boczne 3, 4 uzyskuje się w pokazanych przykładach wykonania według wynalazku nadając dolnym bokom 22 elementów bocznych 3,4 odpowiednią krzywiznę wyjściową oraz wykonując je ze stosunkowo miękkiego i odkształcalnego materiału. W miarę kurczenia się elastycznych ściągaczy 20,21 pieluchy z fig. 1-4, zmienia ona kształt z płaskiego, pokazanego na fig. 4, na pokazany na fig. 1. W związku z tym skurcz elastycznych elementów 10,11 na nogi powoduje obrót elementów bocznych 3,4 ku górze wokół ich zawiasów, uformowanych przez te części warstw 7, 8, które łączą się w szczelinach pomiędzy elementem głównym 2 a elementami bocznymi 3,4 oraz odkształca górne boki 23 elementów bocznych 3,4 do postaci zakrzywionej. Skurcz elastycznych ściągaczy 20, 21 w warstwie wierzchniej 9 nie wpływa w poważniejszym stopniu na elementy boczne 3,4 ale powoduje głównie zakrzywienie elementu głównego 2. A więc wynalazek nie ogranicza się wyłącznie do warstwy wierzchniej 9, w której znajdują się elastyczne ściągacze 20,21 w układach pokazanych na fig. 2 i 5, ale można go stosować do wszystkich pieluch z elastycznymi ściągaczami, które wytwarzają zakładki lub fałdy w warstwie wierzchniej 9 w taki sposób, że warstwa wierzchnia 9 oddala się od rdzenia chłonnego 1.

Po nałożeniu pieluchy przez użytkownika, elementy boczne 3,4 zapobiegają dociskaniu elementu głównego 2, co najmniej w części krokowej 13, do zetknięcia z warstwą wierzchnią 9 i zapewniają, że zawsze pozostaje pewna przestrzeń magazynująca. Ponieważ dolna strona elementów bocznych 3,4 pasuje w przybliżeniu do krzywoliniowego kształtu elementu głównego 2 a górna część wspomnianych elementów bocznych 3, 4 pasuje do kształtu użytkownika, odkształcenia w wyniku obciążeń zewnętrznych, na przykład podczas siadania użytkownika pieluchy, występują w zasadzie w wyniku ściskania i/lub wychylania się do wewnątrz elementów bocznych 3,4 i zmiany krzywizny elementu głównego 2. Ponadto, w wyniku opisanej konfiguracji elementów bocznych 3, 4 ciśnienie, przy którym elementy boczne 3, 4 stykają się z ciałem użytkownika, będzie równomiernie rozkładało się zarówno przy braku obciążenia działającego na pieluchę, jak i pod działaniem na nią sił zewnętrznych, co zapewnia odpowiednią wygodę i zmniejsza groźbę obcierania przez pieluchę skóry użytkownika w obszarze elementów bocznych.

Na figurze 6 przedstawiono przykład wykonania elementu bocznego 103 różnego od elementów bocznych pokazanych i opisanych powyżej. Różnica polega na tym, że elementowi temu nadaj e się wstępnie kształt sierpa z zakrzywionym górnym bokiem 123, który odpowiada w

177 905 przybliżeniu kształtowi ciała użytkownika, dolnym bokiem 122 o krzywiźnie odpowiadającej pożądanej krzywiźnie elementu głównego, jak w przykładzie wcześniejszym.

Na figurze 7 pokazano inny przykład wykonania elementu bocznego 203, w którego górnej części znajduje się rząd klinowych wycięć 224. W przypadku zastosowania w pielusze elementu bocznego tego typu, który pod innymi względami jest zbudowany w taki sam sposób jak pielucha pokazana na fig. 1-4, skutkiem skurczu elastycznych ściągaczy będzie odkształcenie elementu bocznego 203 do postaci pokazanej liniami przerywanymi na fig. 7.

Na figurze 8 pokazano rzut podobny do rzutu z fig. 4, na którym widać trzeci przykład wykonania pieluchy według wynalazku. Główną różnicą pomiędzy tym przykładem wykonania a poprzednimi sąsierpowate elementy boczne 103,104 z krzywoliniowymi bokami górnymi, anie prostoliniowymi jak poprzednio. Dolne boki 122 elementów bocznych 103, 104 mająrównież większą krzywiznę niż wycięcia na nogi w elemencie głównym 102, co oznacza zmienną szerokość szczeliny pomiędzy elementem głównym a elementami bocznymi 103,104. Okaże się, że po zbiegnięciu się warstwy wierzchniej takiej pieluchy, basen, utworzony przez element główny 102 i uniesione elementy boczne 103,104 będzie głębszy niż basen powstający w pielusze pokazanej na fig. 1. Głębokość uformowanego basenu można zmieniać zmieniając krzywiznę dolnego boku elementów bocznych 103, 104.

Ze względu na chłonność, element boczny 104 z przykładu wykonania z fig. 8 jest połączony z elementem głównym czterema wąskimi paskami lub mostkami 125 materiału chłonnego, przez który element boczny 104 może odsysać płyn z elementu głównego 102 kiedy element główny 102 jest nasycony we wrażliwej części krokowej.

Należy zauważyć, że w stosowanym tu znaczeniu pod terminem „pielucha” należy również rozumieć tak zwane pieluchy typu majtkowego i wkłady ochronne dla osób nie panujących nad wydalaniem.

Rozumie się samo przez się, że pokazane i opisane przykłady wykonania można modyfikować w zakresie niniejszego wynalazku. Na przykład, w przypadku uformowania górnych boków wspomnianych elementów bocznych według przykładów wykonania pokazanych na fig. 6 i 7, elementy boczne można wykonać z materiału o większej sztywności, na przykład z tego samego materiału co warstwa spodnia 6 elementu głównego 2, zamiast wstępnie nadawać ich górnym bokom prostoliniowość. Nie trzeba również wykonywać elementów bocznych z materiału chłonnego, chociaż jest to zalecane. Naturalnie, można sobie wyobrazić, że górne części elementów bocznych będą wytwarzane z materiału bardziej miękkiego niż ich części dolne. Elementy boczne nie muszą również wystawać poza zewnętrzną krawędź boczną elementu głównego, a zewnętrzne krawędzie boczne wspomnianych elementów bocznych mogą leżeć w jednej płaszczyźnie ze wspomnianą zewnętrzną krawędziąboczną, a nawet mogą kończyć się blisko niej. W związku z tym zakres wynalazku ograniczają wyłącznie następujące zastrzeżenia.

177 905

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Pielucha, posiadająca część przednią, część tylną oraz leżącą pomiędzy nimi część krokowązawierającązespół rdzenia chłonnego połączony z nieprzepuszczalną dla płynów warstwą spodnią i przepuszczalną dla płynów warstwą wierzchnią, która podczas użytkowania leży w pobliżu ciała użytkownika, i w której znajduje się otwór usytuowany w tylnej i krokowej części pieluchy oraz montowane w stanie rozciągniętym elastyczne ściągacze, oraz która jest niezamocowana do rdzenia chłonnego co najmniej w obszarze otworu, przy czym zespół rdzenia chłonnego zawiera element główny z wycięciami na nogi znajdującymi się wjego odpowiednich bokach, oraz dwa elementy boczne umieszczone poprzecznie na zewnątrz elementu głównego na jego odpowiednich bokach i w odpowiednich wcięciach na nogi, znamienna tym, że zespół rdzenia chłonnego (1) jest umieszczony pomiędzy warstwą spodnią (7) a wewnętrzną, warstwą osłaniąiącą(8) z materiału przepuszczalnego dla płynów, oraz warstwa spodnia (7) jest połączona z wewnętrzną warstwą osłaniającą(8) w miejscach położonych na zewnątrz rdzenia chłonnego (1) i obie zawierąjąwz.dłuż swoich odpowiednich krawędzi bocznych, w obszarze co najmniej centralnej części pieluchy elastyczne elementy (10 11) zakładane w stanie rozciągniętym, zaś każdy element boczny (3,4,103,104,203) ma łukową krawędź na tym swoim boku (212,122, 222), który znajduje się blisko odpowiedniego wycięcia na nogę w elemencie głównym (2,102) i elementy boczne (3,4,103,104,203) znajdują się w pewnej odległości od elementu głównego (2,102) a wewnętrzna warstwa osłaniająca (8) jest połączona z warstw*ą spodnią (7) w szczelinach powstałych w wycięciach na nogi pomiędzy elementem głównym (2,102) a elementami bocznymi (3, 4 103,104,203).
2. Pielucha według zastrz. 1, znamienna tym, że element główny (2) zespołu rdzenia chłonnego (1) zawiera górną warstwę (5) leżącą blisko warstwy wierzchniej (9) i dolną warstwę (6) rozciągającą się podłużnie co najmniej wzdłuż wycięć na nogi w elemencie głównym (2), która ma większą sztywność niż warstwa górna (5).
3. Pielucha według zastrz. 1, znamienna tym, że te boki (23; 123; 223) elementów bocznych (3, 4; 103, 104; 203), które znajdują się dalej od wycięć na nogi w elemencie głównym (2; 102) również mają krawędzie w kształcie łuku.
4. Pielucha według zastrz. 3, znamienna tym, że elementy boczne (3,4; 103,104; 203) sąz podatnego na odkształcenie materiału.
5. Pielucha według zastrz. 4, znamienna tym, że w położeniu płaskim z elastycznymi ściągaczami (20, 21) i elastycznymi elementami (10,11) w stanie rozciągniętym, krawędzie boków elementów bocznych (3, 4) znajdujące się dalej od elementu głównego (2) są proste.
6. Pielucha według zastrz. 3, znamienna tym, że elementy boczne (203) zawierają rząd klinowych wycięć (224) na tym swoim boku (223), który jest położony dalej od elementu głównego.
7. Pielucha według zastrz. 4, znamienna tym, że w położeniu płaskim z elastycznymi ściągaczami (20, 21) i elastycznymi elementami (10,11) w stanie rozciągniętym, elementy boczne (103, 104) mająkształt sierpów, w których odpowiednie boki (122,123) elementów bocznych (103,104), leżące zarówno bliżej, jak i dalej od elementu głównego (102), są krzywoliniowe.
8. Pielucha według zastrz. 1 albo 3 albo 4 albo 5 albo 6 albo 7 znamienna tym, że elementy boczne (3, 4,103,104,203) sąz materiału chłonnego.
9. Pielucha według zastrz. 8, znamienna tym, że elementy boczne (104) są połączone z elementem głównym (102) za pomocą mostków (125) z materiału chłonnego.

\ΊΊ 905