PL178078B1 - Trzpień kotwiący dla zakotwienia za pomocą masy wiążącej - Google Patents

Abstract

1. Trzpien kotwiacy dla zakotwienia za pomoca masy wiazacej z usytuowanymi na czesci pobocznicy elementami blokujacymi dla zakotwienia w wywier- conym otworze w elemencie budowlanym, i z gwin- tem na tylnym koncu dla zamocowania przedmiotu, przy czym na przednim koncu trzpienia kotwiacego znajduje sie nasadka mieszajaca wyposazona w wierz- cholek stozkowy, która na pobocznicy posiada usytu- owane pierscieniowo i w promieniowych odstepach od siebie kulaki, znamienny tym, ze nasadka mie- szajaca (3, 3a, 3b) osadzona jest jako oddzielny element na czolowej stronie trzpienia kotwiacego (1) i ze kulaki (7), w kierunku osiowym sa przestawione wzgledem sie- bie tak, ze kulak umieszczony z tylu lezy w osi odstepu (12) pomiedzy kulakami przednimi. P L 178078 B 1 F ig .3 PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest trzpień kotwiący dla zakotwienia za pomocą masy wiążącej w otworze wywierconym w elemencie budowlanym, z usytuowanymi na części pobocznicy elementami blokującymi dla zakotwienia w wywierconym otworze w elemencie budowlanym, i z gwintem na tylnym końcu dla zamocowania przedmiotu, przy czym na przednim końcu trzpienia kotwiącego znajduje się nasadka mieszająca wyposażona w wierzchołek stożkowy, i która na pobocznicy posiada usytuowane pierścieniowo w promieniowych odstępach od siebie kułaki.

Trzpienie kotwiące dla zakotwienia za pomocą masy wiążącej w otworze wywierconym w elemencie budowlanym zwykle ukształtowane sąjako pręty gwintowane, które na przednim końcu posiadają wierzchołek klinowy, a na tylnym końcu zabierak.

Pręt gwintowany jest przy pomocy wiertarki zagłębiany w wiercony otwór, w którym umieszczona jest w ampułce szklanej masa wiążąca.

Ampułka szklana jest niszczona za pomocą wierzchołka klinowego i jednocześnie składająca się z dwóch składników masa wiążąca, wskutek ruchu obrotowego trzpienia kotwiącego zostaje zmieszana w otworze.

Dla uzyskania wystarczającego zmieszania składników w otworze wymagane jest dłuższe obracanie trzpienia kotwiącego. Dalej, wymagane są do montażu przy użyciu wiertarki odpowiednie środki na trzpieniu kotwiącym i narzędzia wkręcające, za pomocą których możliwe będzie przeniesienie momentu obrotowego z wiertarki na trzpień kotwiący.

Z opisu niemieckiego zgłoszenia patentowego DE 37 27 154 Al znany jest tego rodzaju trzpień kotwiący, z elementami blokującymi usytuowanymi na części jego pobocznicy i z gwintem na tylnym końcu, przy czym na przednim końcu trzpienia kotwiącego usytuowana jest nasadka mieszająca zaopatrzona w wierzchołek, która na pobocznicy posiada usytuowane pierścieniowo i w promieniowych odstępach od siebie kułaki. Te łopatkowo ukształtowane kułaki służą wyłącznie do tego, aby przy osadzaniu trzpienia gwintowanego, wewnętrznie wymieszać dwuskładnikową masę przez obrót trzpienia gwintowanego, zwłaszcza w obszarze przewidzianego w otworze wywierconym otworu poszerzonego. Znane trzpienie kotwiące poprawiają więc przy

178 078 zwykłych prętach gwintowanych tylko mieszanie wywoływane jedynie przez pręt w kształcie dłuta, które w obszarze poszerzenia otworu wierconego nie byłoby wystarczające. Przy znanych trzpieniach kotwiących chodzi o więc o, specjalnie dla umieszczania w otworze wierconym z otworem poszerzonym ukształtowany, trzpień gwintowany, który jest osadzany w zwykły sposób, podczas obracania, za pomocą wiertarki.

Zadaniem wynalazku jest stworzenie możliwości przezbrajania trzpienia kotwiącego dla zakotwienia w łatwy sposób w oparciu o dobre wymieszanie masy wiążącej, w montażu przez wbijanie, z zachowaniem wysokich wartości ustalenia i krótkich czasów utwardzania.

Zadanie to zostało rozwiązane w trzpieniu kotwiącym według wynalazku przez to, że nasadka mieszająca osadzona jest jako oddzielny element na czołowej stronie trzpienia kotwiącego i że kułaki, w kierunku osiowym są przestawione względem siebie tak, że kułak umieszczony z tyłu leży w osi odstępu, pomiędzy kułakami przednimi.

Korzystnie, przednia, w kierunku zagłębiania, strona kułaków ma kształt klinowego wierzchołka.

Korzystnie, kułaki mają tylną powierzchnię skośną, pochyloną ku tyłowi i w kierunku osiowym.

Korzystnie, nasadka mieszająca połączona jest z trzpieniem kotwiącym połączeniem stałym.

Korzystnie w końcu, nasadka mieszająca połączona jest z trzpieniem kotwiącym w kierunku osiowym rozłącznie.

Występującajako oddzielny element nasadka mieszająca może zostać osadzona na czołowej stronie trzpienia kotwiącego niezależnie od jego ukształtowania. W oparciu o zgodne z wynalazkiem rozmieszczenie kułaków na nasadce mieszającej, można osiągnąć wymieszanie składników masy zaprawy jedynie przez ruch posuwowy trzpienia kotwiącego. Przez to jest możliwe osadzenie trzpienia kotwiącego, przez wbijanie, przykładowo młotkiem ręcznym lub mechanicznym, przy wyłączonych obrotach.

W zależności od lepkości masy wiążącej z jednej strony i wielkości ziarna wypełniaczy, różnicowane są odstępy pomiędzy usytuowanymi obok siebie i jeden za drugim kułakami. Przy użyciu zwykłych mas wiążących, celowe jest takie dobranie odstępów pomiędzy kułakami i ich wysokości aby odpowiadały w przybliżeniu szerokości kułaków. Przez to powierzchnia przejścia odstępu pomiędzy dwoma kułakami odpowiada w przybliżeniu powierzchni przekroju kułaka usytuowanego z nimi i w osi odstępu.

Osiowe połączenie wytrzymałe na rozciąganie jest przede wszystkim wtedy celowe, kiedy przewidziane jest zakotwienie trzpienia kotwiącego w strefie ściskania. Ponieważ w strefie tej nie powstają pęknięcia a przez to i poszerzenia otworu, nie występuje też przemieszczenie osiowe trzpienia kotwiącego.

Przez stałe połączenie w kierunku rozciągania nasadki mieszającej z trzpieniem kotwiącym uzyskuje się przedłużenie tego ostatniego, polepszającego jego nośność.

W trzpieniach kotwiących do zastosowania w strefie rozciągania zalecane jest rozłączne połączenie nasadki mieszającej z trzpieniem w kierunku na rozciąganie. Tego rodzaju połączenie rozłączne osiąga się korzystnie, za pomocą połączenia czopowego, klejonego lub zatrzaskowego. Przez to nasadka mieszająca odłącza się od trzpienia kotwiącego aby przy poszerzeniu się otworu wskutek powstania pęknięć, umożliwić poślizg trzpienia dla uzyskania efektu rozprężenia.

Przedmiot wynalazku został uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia trzpień kotwiący z nakręconą nasadką mieszającą, w widoku z częściowym przekrojem, fig. 2 - nasadkę mieszającą połączoną z trzpieniem kotwiącym za pomocą złącza czopowego, w widoku z częściowym przekrojem, fig. 3 - nasadkę mieszającąnaklejonąna klinową powierzchnię czołową trzpienia kotwiącego, w przekroju otworu, w widoku w powiększeniu.

Przedstawiony na fig. 1 trzpień kotwiący 1 posiada przelotowy gwint zewnętrzny 2, któryż jednej strony, jako element blokujący, umożliwia odporne na rozciąganie zakotwienie w utwardzonej masie wiążącej, a z drugiej strony umożliwia swoim końcem wystającym ponad element

178 078 budowlany mocowanie na tym elemencie przedmiotu. Na przednim końcu trzpienia kotwiącego 1 umieszczona jest nasadka mieszająca 3 połączona z nim sztywno poprzez czop gwintowany 4 w otworze gwintowanym 5 trzpienia kotwiącego 1.

Dla łatwiejszego wbijania w otwór i dla stłuczenia ampułki szklanej, nasadka mieszająca 3 posiada wierzchołek stożkowy 6. Na pobocznicy nasadki mieszającej 3 umieszczone są odstające promieniowo kułaki 7, usytuowane względem siebie w odstępach w kierunku obwodowym i osiowym. Z powiększenia na fig. 3 można zauważyć, że czołowe powierzchnie kułaków 7 tworzą wierzchołki klinowe 8.

Dzięki temu zmniejszony zostaje opór zagłębiania trzpienia kotwiącego 1 podczas jego wbijania w otwór 9 elementu budowlanego 10. Dla polepszenia zmieszania masy wiążącej 11 konieczne jest usytuowanie kułaków 7 z przesunięciem względem siebie w taki sposób, że kułak umieszczony z tyłu znajduje się w osi odstępu 12 między obydwoma kułakami usytuowanymi z przodu.

Kułaki 7 posiadają dodatkowo na zewnętrznej powierzchni tylną powierzchnię skośną 13 pochyloną ku tyłowi i w kierunku osiowym.

W przedstawionym na fig. 2 przykładzie wykonania trzpienia kotwiącego 1a, nasadka mieszająca jest połączona z nim rozłącznie poprzez czop 14 na jego czole.

Sworzeń stożkowy 17 otoczony jest przez posiadający rowki 15 płaszcz z tworzywa sztucznego 16, który może, w przypadku poszerzenia otworu wskutek pęknięć, zsuwać się z trzpienia po zakotwieniu, tak, że przez stożek 18 sworznia stożkowego 17 uzyskuje się efekt rozprężania. Rozłączne połączenie czopowe 14 pozwala więc na osiowe przesunięcie, jakie wymagane jest dla zapewnienia przydatności trzpienia kotwiącego la dla strefy rozciąganej. Nasadka mieszająca 3a wskutek umieszczonych na jej pobocznicy kułaków 7 pozostaje nieprzesuwnie związana w masie wiążącej w obszarze podstawy otworu.

Na figurze 3 przedstawione zostało połączenie klejone 19 pomiędzy trzpieniem kotwiącym 1b i nasadkąmieszającą3b. Tego rodzaju połączenie stosuje się wówczas, kiedy handlowy trzpień kotwiący 1b zaopatrzony już wcześniej w powierzchnie klinowe 20 ma być wyposażony w nasadkę mieszającą 3b, dla montażu udarowego.

W ten sposób trzpienie kotwiące dla montażu obrotowego przezbrajane są dodatkowo dla montażu udarowego przez naklejenie nasadki mieszającej.

Połączenie klejone jest stosowane również dla trzpienia kotwiącego według fig. 2. W tym przypadku dobiera się wytrzymałość sklejenia tak, aby przy osiowym przesunięciu trzpienia kotwiącego nastąpiło zerwanie połączenia klejonego.

178 078

Fig.2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Trzpień kotwiący dla zakotwienia za pomocą masy wiążącej z usytuowanymi na części pobocznicy elementami blokującymi dla zakotwienia w wywierconym otworze w elemencie budowlanym, i z gwintem na tylnym końcu dla zamocowania przedmiotu, przy czym na przednim końcu trzpienia kotwiącego znajduje się nasadka mieszająca wyposażona w wierzchołek stożkowy, która na pobocznicy posiada usytuowane pierścieniowo i w promieniowych odstępach od siebie kułaki, znamienny tym, że nasadka mieszająca (3,3a, 3b) osadzona jest jako oddzielny element na czołowej stronie trzpienia kotwiącego (1) i że kułaki (7), w kierunku osiowym są przestawione względem siebie tak, że kułak umieszczony z tyłu leży w osi odstępu (12) pomiędzy kułakami przednimi.
2. 2. Trzpień kotwiący według zastrz. 1, znamienny tym, że przednia, w kierunku zagłębiania strona kułaków (7) ma kształt klinowego wierzchołka (8).
3. 3. Trzpień kotwiący według zastrz. 1, znamienny tym, że kułaki (7) mają tylną powierzchnię skośną (13), pochyloną ku tyłowi i w kierunku osiowym.
4. 4. Trzpień kotwiący według zastrz. 1, znamienny tym, że nasadka mieszająca (3) połączona jest z trzpieniem kotwiącym (1) połączeniem stałym.
5. 5. Trzpień kotwiący według zastrz. 1, znamienny tym, że nasadka mieszająca (3a) połączona jest z trzpieniem kotwiącym (1) w kierunku osiowym rozłącznie.