PL178475B1 - Zestaw noża do skrawania wełny drzewnej i urządzenie do wytwarzania wełny drzewnej - Google Patents

Abstract

1. ZESTAW NOZA DO SKRAWANIA WELNY DRZEWNEJ, ZAWIERAJACY NÓZ Z POWIERZCHNIA OBRABIANIA ELEMENTU WOLNA POWIERZCHNIA I KRAWEDZIA TNACA WYZNACZONA NA PRZECIECIU TYCH POWIERZCHNI, ZNAMIENNY TYM, ZE ZAWIE- RA ZEBRA PROWADZACE (4) ROZCIAGAJACE SIE PRO- STOPADLE DO KRAWEDZI TNACEJ (3) I LACZACE PO- WIERZCHNIE OBRABIANIA ELEMENTU (1, 10) Z KONCEM (5), KTÓRY ZBIEGA SIE Z KRAWEDZIA TNACA (3) ORAZ Z POWIERZCHNIA PROWADZACA (6) LACZACA SIE Z KONCEM (5) I WZNOSZACA SIE W STRONE KONCA (5). FIG.1 (21) NUMER ZGLOSZENIA 317653 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zestaw noża do skrawania wełny drzewnej, zawierający nóż z powierzchnią obrabiania elementu, wolną powierzchnią i krawędzią tnącą wyznaczoną przez przecięcie tych dwóch powierzchni oraz urządzenie do wytwarzania wełny drzewnej zawierające zestaw noża do skrawania wełny drzewnej.

Wełna drzewna (który to termin oznacza również „płatki” i tym podobne) do stosowania w pakowalnictwie oraz jako materiał podstawowy, jeden z wielu, do izolacji cementowanych płyt budowlanych, jest cięta głównie przy zastosowaniu posuwnych maszyn strugarskich. Ponieważ do produkcji wełny drzewnej używa się głównie odpadów tartacznych niskiej klasy kłód, w których włókna wzrostu (ziarno drzewa) w większości przypadków nie są proste oraz ponieważ drzewo często zawiera wiele sęków, w praktyce korzystne jest stosowanie tylko jednego noża strugarskiego. W tym przypadku, drewno jest ręcznie przyciskane w do pewnego stopnia pochyłej pozycji ponad suportem wzdłużnym posuwnego urządzenia strugarskiego, tak że w czasie suwu tnącego nóż strugarski średnio bardziej wcina się „we” włókna wzrostu niż „poza” te włókna wzrostu.

Do wyznaczenia szerokości wełny drzewnej może być wykonywanych kilka pomiarów. Możliwe jest, że przed nożem strugarskim zamontowany jest szereg noży szerokościowych, podlegających ostrzeniu lub wymienialnych (tak zwanych ostróg). Noże szerokościowe podlegające ostrzeniu mają tę wadę, że po użyciu muszą być zbierane, dzielone na grupy, indywidualnie ostrzone, zbierane razem i z powrotem bardzo ostrożnie montowane w maszynie strugarskiej. Jest to bardzo pracochłonne, a dokładne ustawienie jest bardzo trudne. Z tego powodu istnieją rozwiązania, zgodnie z którymi zestawy wstępnie obrobionych grup nie podlegających ostrzeniu małych i cienkich noży są stosowane do jednokrotnego użycia. Jednakże, wadą takiego rozwiązania jest wysoki koszt, gdyż cienkie noże są łatwo podatne na uszkodzenia lub złamania. W celu wymiany noża produkcja wełny drzewnej musi być przerwana. Dalsze problemy powoduje wzajemne ustawienie noża strugarskiego i obrabianego bloku drewna. Noże szerokościowe zbytnio rozciągające się poza nóż strugarski powodują wiele pyłu w wełnie drzewnej ponieważ nie zawsze podążają one tym samym torem w posuwnych maszynach strugarskich w czasie posuwu do przodu i do tyłu, oraz ponieważ nie tną rowków w dokładnie tych samych miejscach, jak noże szerokościowe zamontowane przed kolejnym nożem strugarskim w obrotowych maszynach strugarskich. Ta wada jest powiększana przez poprzeczne ruchy drewna i/lub suportu.

Wszystkie typy noży szerokościowych mają tę wadę, że przy struganiu wąskiej wełny drzewnej przestrzeń pomiędzy nożami szerokościowymi staje się tak małą, że włókna zaplątują się w niej i wolne przestrzenie między nożami zapychają się. W wyniku tego operacja cięcia musi zostać zatrzymana w celu umożliwienia oczyszczenia noży szerokościowych. To zjawisko sprawia, że niemożliwe jest cięcie wąskiej wełny drzewnej przy użyciu noży szerokościowych, co jest niezbędne dla celów pakowania lub dla estetycznych, wysokiej jakości, łączonych cementem paneli sufitowych.

Mając na względzie powyższe uwagi poszukiwano innych sposobów ustalenia szerokości włókien wełny drzewnej. Jednym przykładem rozwiązania są tak zwane grzebieniowe lub profilowane noże, co pokazano w patencie USA nr 2 576 190. Jednakże, wadą takich profilowanych noży jest to, że nie mogą lub prawie nie mogą być użyte drewna niższej klasy, posiadającego pęknięcia, sęki i nieregularne rozciągające się włókna wzrostu. Wystające wysokie żebra drewniane formowane przez struganie łamią się zanim krawędzie tnące będą mogły przeciąć w tym miejscu drugie serie pasków wełny drzewnej. Paski wycinane przez ostrza zębów tych profilowanych noży podążają w niekontrolowany sposób wzdłuż rozciągających się włókien wzrostu, tak że duże kawałki odłamują się z bloku drewna. Następnie drzazgi, a w przypadku wąskiej wełny drzewnej - włókna są zatrzaskiwane w głębokich rowkach profilowanych noży, podczas gdy czasami wysoki, mały ząb profilowanych noży może złamać się na twardych sękach w drewnie.

Inne alternatywne rozwiązanie jest pokazane w europejskim patencie nr 19 614, zgodnie z którym profilowany nóż i płaski nóż są umieszczane jeden za drugim. W tym przypadku, na przykład profilowany nóż ze zmienną szerokością szerokiego zęba równą. 4 mm i wgłębieniem o szerokości 4 mm, oraz następujący po nim płaski nóż są zastosowane do cię4

178 475 cia włókien wełny drzewnej o szerokości, na przykład, 4 mm. Przy użyciu tej kombinacji, operacja cięcia odbywa się w taki sposób, że oba noże wykorzystują do cięcia ostrze noża, a profilowany nóż jest ustawiony nieznacznie wyżej niż gładki nóż, tak że dzięki profilowanemu nożowi wycinane są paski wełny drzewnej, tak że w bloku drewna tworzą się rowki. Te rowki są nieznacznie głębsze od pożądanej grubości wełny drzewnej. Następnie, włókna wełny drzewnej o żądanej grubości są wycinane przez płaski nóż z tak ukształtowanych zmarszczek. W międzyczasie, po części wciąż pozostają rowki strugane w bloku drewna za pomocą profilowanego noża.

Ustawianie profilowanego noża i gładkiego noża jeden za drugim, zgodnie z tą publikacją ma tę zaletę, że drewno może być przyciskane w nieznacznie pochyły sposób, tak że oba noże z reguły „wcinają się” we włókna wzrostu, lecz poważną wadą jest to, że w przypadku drewna niższej klasy, zawierającego sęki i nieregularne przebiegi włókien wzrostu, nie można uniknąć tego, że oba noże będą ciąć grube włókna w sposób nieregularny, a często nawet wycinać sploty ścinków z drewna zamiast wydzielać włókna wełny drzewnej o stałej grubości i szerokości. Takie niepożądane zjawiska mogą częściej występować, gdy wytwarzane włókna wełny drzewnej mają być wąskie, a wycinanie bardzo wąskich regularnie ukształtowanych włókien wełny drzewnej nie jest w ogóle możliwe.

Ogólnie można stwierdzić, że istotną wadą stosowania profilowanych noży jest to, że boczne krawędzie wytwarzanej wełny drzewnej są wzdłużnie wycięte z rowków za pomocą profilowanych noży zamiast odcinania ich. W rezultacie formowane są przy takich krawędziach włókien wełny drzewnej włosy lub faliste paski, które łatwo się odrywają i powodują wytwarzanie dużej ilości pyłu. Przez to, włókna wełny drzewnej, które są następnie skrawane (na przykład za pomocą gładkiego noża) z pozostałych zmarszczek nie zawierają gładkich krawędzi cięcia.

Jak wspomniano wcześniej, szerokość wełny drzewnej zmienia się w zależności od obecności, na przykład pęknięć związanych z wysuszeniem, sęków, oraz od toru włókien wzrostu drewna w miejscach ostrz profilowanych noży. Przez to szerokość włókien nie może być kontrolowana ani ustalana.

Wspomniane problemy narastają, wraz ze spadkiem jakości drewna i wymaganiem, by wełna drzewna była wąska, tak jak to musi być w przypadku zastosowań do pakowania lub do dekoracyjnych paneli sufitowych, gdzie ścinki, drzazgi, włosy i pył nie są dopuszczalne.

Z powyższego wynika, że żaden ze znanych obecnie sposobów nie umożliwia produkcji optymalnie ukształtowanej, regularnej wełny drzewnej.

Celem niniejszego wynalazku jest znalezienie odpowiedniego rozwiązania.

Zestaw noża według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera żebra prowadzące rozciągające się prostopadle do krawędzi tnącej i łączące powierzchnię obrabiania elementu z końcem, który zbiega się z krawędzią tnącą oraz z powierzchnią prowadzącą łączącą wspomniany koniec i unoszącą się w jego stronę.

Ku zaskoczeniu okazało się, że przy zastosowaniu takiego zestawu noża wełna drzewna może być luźno całkowicie wycinana z bloku drewna bez wzdłużnego cięcia bocznych krawędzi. Zestaw noża może być porównany z profilowanym nożem, którego zęby są nachylone pod pewnym kątem, tak że nie wchodzą już w drewno, lecz wyznaczają występujące powierzchnie prowadzące, oraz pomiędzy zębami po stronie powierzchni obrabiania elementu wyznaczone są rowki, których koniec przy wolnej powierzchni i w tej pozycji wyznacza krawędź tnącą. W wyniku sprężystości drewna, części krawędzi tnącej mogą wchodzić w drewno, podczas gdy powierzchnie prowadzące utrzymują drewno. Części krawędzi tnącej umieszczone pomiędzy właśnie tnącymi zębami uwalniają wełnę drzewną z bloku drewna, podczas gdy nachylone zęby (powierzchnie prowadzące) działająjako wspornik dla bocznych części bloku drewna, oraz wspierają i utrzymują w korzystny sposób. Tylne części boków zębów (lub żeber prowadzących) powodują cięcie luźnej wełny drzewnej w miejscach bocznych krawędzi, tak że tworzone są włókna wełny drzewnej cięte ze wszystkich stron.

Możliwe jest również wzięcie pod uwagę zestawu noża według wynalazku w postaci gładkiego noża, na którego powierzchni obrabiania elementu są umieszczone żebra prowadzące. Odcinki powierzchni obrabiania elementu pomiędzy prowadzącymi żebrami w dal178 475 szym ciągu spełniają rolę powierzchni usuwających włókna, których przecięcie z wolną powierzchnią wyznacza wszystkie krawędzie tnące, wycinające wełnę drzewną z przetwarzanego bloku drewna.

Możliwe jest również, by żebra prowadzące były uformowane jako integralna część noża; jednakże możliwe jest również, by żebra prowadzące były częścią innego elementu maszyny i były dociskane do powierzchni obrabiania elementu noża. Dla ostatecznego efektu działania zestawu noża nie ma to żadnego znaczenia.

Zgodnie z korzystnym przykładem realizacji zestawu noża według niniejszego wynalazku koniec żeber prowadzących praktycznie zbiega się z krawędzią tnącą noża. Oznacza to, że pozostałe części krawędzi tnącej znajdujące się pomiędzy żebrami są na tym samym poziomie, co koniec powierzchni prowadzących. Jak wspomniano wcześniej, w wyniku sprężystości przetwarzanego drewna te części krawędzi tnącej mogą wykonywać operacje tworzenia włókien wełny drzewnej, nawet jeśli wspomniane końce są na poziomie wyższym niż części krawędzi tnącej.

Ponadto korzystne jest, by żebra prowadzące zapewniały rozbiegową prowadnicę dla bloku drewna przeznaczonego do cięcia na włókna, przy czym wspomniana prowadnica posiada powierzchnię prowadzącą, która zasadniczo łączy powierzchnie prowadzące żeber prowadzących. W ten sposób można zagwarantować, że nawet posiadając najbardziej nieregularne włókna wzrostu i duże pęknięcia wynikające z wysuszenia, żadne paski drzewa nie są wzdłużnie odcinane, ponieważ nachylone w sposób wznoszący powierzchnie prowadzące żeber prowadzących są ukryte pomiędzy powierzchniami prowadzącymi prowadnicy rozbiegowej. Zgodnie z tym aspektem można zauważyć, że najbardziej wysunięte do przodu powierzchnie prowadzące żeber prowadzących mogą być umieszczone troszkę niżej niż powierzchnia prowadząca prowadnicy rozbiegowej.

Ponadto, zespół noża według niniejszego wynalazku charakteryzuje się dodatkowym zespołem współpracującym z powierzchnią obrabiania elementu pomiędzy prowadzącymi żebrami i w pewnym oddaleniu od krawędzi tnącej noża. Przy zastosowaniu tych dodatkowych zespołów wytwarzane włókna wełny drzewnej mogą być usuwane z rowków uformowanych pomiędzy żebrami prowadzącymi i/lub wyczesywane w prosty sposób. Taki dodatkowy zespół może zawierać zęby noża grzebieniowego.

Ponadto, wynalazek dotyczy urządzenia do wytwarzania wełny drzewnej, zawierającego zestaw noża według niniejszego wynalazku. Takie urządzenie charakteryzuje się posuwisto-zwrotnym suportem i dwoma zestawami noży umieszczonymi przeciwległe względem siebie we wspomnianym suporcie, podczas gdy żebra prowadzące wspomnianych zestawów są we wzajemnym układzie schodkowym. Takie urządzenie charakteryzuje się obrotowym wspornikiem noża, takim jak tarcza, wałek, stożek lub tym podobne, podczas gdy żebra kolejnych noży są w pozycjach w układzie promieniowo schodkowym.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia perspektywicznie pierwszy przykład realizacji zestawu noża, fig. 2 boczny widok zestawu noża z fig. 1, fig. 3 - perspektywiczny widok drugiego przykładu realizacji zestawu noża, fig. 4 - boczny widok zestawu noża z fig. 3, fig. 5 do 8 - przedni widok odmian zestawu noża, fig. 9 - szczegół urządzenia zawierającego zestaw noża, fig. 10 - alternatywny przykład realizacji w porównaniu z fig. 9, fig. 11 - inne urządzenie zawierające dwa zestawy noży, fig. 12 - zestaw noża zawierający dodatkowy zespół.

Zestaw noża pokazany w perspektywie na fig. 1 posiada nóż z powierzchnią obrabiania elementu 1, wolną powierzchnią 2 (umieszczoną po tylnej stronie i z tego powodu niewidoczną) i krawędzią tnącą 3 wyznaczoną przez przecięcie obu tych powierzchni. Na powierzchni obrabiania elementu 1 i prostopadle do krawędzi tnącej 3 rozciągają się żebra prowadzące 4, których koniec 5 zbiega się z krawędzią tnącą 3. Powierzchnie prowadzące 6 łączą się z każdym końcem 5.

Figura 2 pokazuje boczny widok zestawu noża z fig. 1 pokazujący wszystkie jego części. Ponadto, na fig. 2 kropkowana linia oznacza schematycznie kierunek, w którym przetwarzany blok drewna (wchodzący z prawej strony) przesuwa się względem zestawu noza. Na podstawie tego kierunku można stwierdzić, że wolna powierzchnia 2 tworzy pewien kąt z tym

178 475 kierunkiem, podczas gdy powierzchnie prowadzące 6 tworzą, z tym kierunkiem kąt o przeciwnym znaku, przez co wznoszą się w kierunku końca 5 prowadzących żeber 4.

W przeciwieństwie do standardowych profilowanych noży (albo noży grzebieniowych) zestaw noża według zastrz. 1 skrawa odcinkami krawędzi tnącej 3 zawartymi pomiędzy żebrami prowadzącymi 4. Powierzchnie prowadzące 6 żeber prowadzących (co może być porównane z zębami profilowanego noża) w tym przypadku nie tną, lecz powodują prowadzenie przychodzącego bloku drewna po obu stronach pozycji, w których odcinki krawędzi tnącej 5 skrawają lub wycinają. Chociaż odcinki krawędzi tnących 3 są zasadniczo na tym samym poziomie co końce 5 powierzchni prowadzących 6, okazuje się, że te odcinki krawędzi tnącej skrawają regularne włókna wełny drzewnej z dostarczanego bloku drewna. Prowadzące powierzchnie 6 oraz końce 5 (które wyznaczają przejście pomiędzy powierzchnią prowadzącą i wolną powierzchnią 2) zapewniają wspieranie bloku drewna, tak że nie wystąpi żadne niekontrolowane ani niepożądane uwolnienie odcinków drewna. Rowki 7 wyznaczone pomiędzy żebrami prowadzącymi 4 odprowadzają wytworzone włókna drzewne.

Działanie zestawu noża według wynalazku opiera się na sprężystości drewna, które jest lekko ściśnięte pomiędzy powierzchniami prowadzącymi 6, podczas gdy leżące pomiędzy nimi odcinki są angażowane przez odcinki krawędzi tnącej 3 pomiędzy końcami 5. Dzięki kooperacji pomiędzy różnymi częściami zestawu noża wytwarzane są regularne włókna wełny drzewnej nie posiadające żadnych włosów ani falistych pasków. Na swej głębokości, włókna wełny drzewnej są przycinane przez odcinki krawędzi tnącej 3 pomiędzy końcami 5, podczas gdy na swej szerokości są przycinane przez tylne części boków 8 powierzchni prowadzących 6. Suche pęknięcia, sęki i nieregulamości przebiegu włókien wzrostu nie mająjuż żadnego wpływu na kształt wytwarzanych włókien wełny drzewnej.

Na figurze 3 i figurze 4 pokazany jest alternatywny przykład realizacji zestawu noża według wynalazku. Podczas gdy na fig. 1 żebra prowadzące 4 są ustawione na powierzchni obrabiania elementu 1, zgodnie z fig. 3 powierzchnia obrabiania elementu 10 jest wyznaczona przez rowki 9, które przebiegają począwszy od gładkiego noża. Oczywista różnica jest również widoczna przy porównaniu pomiędzy fig. 2 i fig. 4, gdzie zgodnie z fig. 2 powierzchnia obrabiania elementu 1 zbiega się z główną płaszczyzną 11 noża, podczas gdy zgodnie z fig. 4 powierzchnia obrabiania elementu 10 jest przesunięta względem głównej płaszczyzny 11, przez co powierzchnia żeber prowadzących 4 jest umieszczona w głównej płaszczyźnie 11.

Pokazane zestawy noża mogą być również uzyskane poprzez zaostrzenie ostrzy znanego grzebieniowego lub profilowanego noża pod odpowiednim kątem, po czym rowki 7 i 9 są formowane pomiędzy zębami.

Ponieważ w obu przykładach realizacji powierzchnia obrabiania elementu, odpowiednio 1 lub 10, rozciąga się równolegle do powierzchni żeber prowadzących 4, pokazane zestawy noża bardzo dobrze poddają się ostrzeniu.

Figury 1 i 3 pokazują przykłady realizacji, zgodnie z którymi żebra prowadzące 4 są integralną częścią noża. Tym niemniej możliwe jest również, by żebra prowadzące stanowiły część innej części urządzenia oraz były dociskane do noża w żądanym położeniu.

W pokazanych przykładach realizacji powierzchnie prowadzące 6 z ich końcami 5 dokładnie łączą się krawędzią tnącą. Jednakże nie jest to konieczne, a sprężystość drewna umożliwia, by krawędź tnąca była na poziomie niższym niż te końce 5.

Ponadto możliwe jest, że przy końcach 5 uformowane są zaokrąglenia lub pośrednie powierzchnie, tak że powierzchnie prowadzące 6 stopniowo zbiegają się do wolnej powierzchni 2.

Istnieje kilka możliwości doboru kształtu żeber prowadzących 4. Fig. 5 pokazuje przedni widok zestawu noża o kształcie odpowiadającym fig. 1 i 3, gdzie żebra prowadzące 4 posiadają prostokątny przekrój. Jednakże możliwe jest również (fig. 6), aby boki 8 prowadzących żeber 4 przechodziły w krawędź tnącą 3 przez łuk okręgu, aby (fig. 7) boki 8 były nachylone i przekrój poprzeczny żeber prowadzących miał trapezoidalny przekrój oraz aby (fig. 8) przejście pomiędzy bokami 8 i krawędzią tnącą 3 odbywało się przez nachyloną prostą powierzchnię. Oczywiście, możliwe są również kombinacje tych rozwiązań. Ponadto, szerokość rowków, odpowiednio 7 lub 9, nie musi być równa szerokości żeber prowadzących 4,

178 475 lecz może różnić się od nich, korzystnie szerokość rowka będzie większa niż szerokość prowadzących żeber. Dla różnych rodzajów przetwarzanego drewna w każdym przypadku muszą być wyznaczone najbardziej optymalne kształty żeber prowadzących, należące między innymi od spodziewanej odporności na cięcie oraz twardości i elastyczności odpowiednich typów drewna.

Poprzez wybór odpowiedniego kształtu rowków możliwe jest skrawanie wzdłużne wełny drzewnej zgodnie z profilem ulowym, posiadającym rozwarte kąty lub misy, przez co dodatkowo zmniejsza się skłonność do występowania falistych pasków lub pyłu. Między innymi, zestawy noża według wynalazku są świetnie dostosowane do produkcji cienkiej wełny drzewnej oraz do produkcji wysokiej jakości łączonych cementem paneli sufitowych, na przykład typu akustycznego, posiadających strukturę o otwartej powierzchni.

Jeśli zestaw noża według wynalazku jest stosowany w maszynie strugarskiej, w której operacja cięcia odbywa się w jednym kierunku, możliwe jest zapewnienie większej liczby takich zestawów noży, przy czym żebra prowadzące każdego z zestawów są przesunięte względem żeber z innych zestawów. Żebra o połowie wysokości pozostające na szczycie przetwarzanego drewnianego bloku po przejściu zestawu noża są zestrugiwane poprzez kolejny zestaw noża, tworzący nowe, przesunięte żebra o połowie wysokości. W ten sposób blok drewna jest sukcesywnie skrawany na kawałki. To samo występuje przy urządzeniach strugarskich posiadających obrotową tarczę, gdzie promieniowe ustawienie żeber prowadzących kolejnych noży jest również przesunięte. W takim urządzeniu stosuje się z reguły parzystą liczbę zestawów noża.

Figura 9 pokazuje część przykładu wykonania maszyny strugarskiej, w której jest zastosowany zestaw noża według wynalazku. Można stwierdzić, że żebra prowadzące 4 spoczywają swymi ostrzami na prowadnicy rozbiegowej, która jest zamontowana względem zestawu noża w części 13 maszyny. Część maszyny może być posuwisto-zwrotnym suportem lub tarczą. W pokazanym przykładzie realizacji powierzchnie prowadzące 6 łączą się z powierzchnią prowadzącą 14 prowadnicy rozbiegowej. Ukos powierzchni prowadzących 4 jest nieznacznie większy niż ukos powierzchni prowadzącej 14, aczkolwiek nie jest to konieczne. Rodzaj ukosu zależy między innymi od rodzaju drewna.

Możliwe jest również, by powierzchnie prowadzące 6, wraz z ich końcami łączącymi się z prowadnicą rozbiegową 12, były umieszczone nieznacznie poniżej powierzchni prowadzącej 14 prowadnicy rozbiegowej 12. W każdym przypadku, prowadnica rozbiegowa 12 uniemożliwia, by przy zastosowaniu zestawu noża były wycinane duże paski z przetwarzanego bloku drewna, co mogło się zdarzyć w przypadku klasycznych profilowanych noży.

Figura 10 pokazuje przykład realizacji zestawu noża według wynalazku, w którym żebra prowadzące 4’ są częścią prowadnicy rozbiegowej 12’. Ten przykład realizacji różni się od przykładu realizacji z fig. 9 z tym, że żebra prowadzące nie są częścią noża, lecz są połączone z prowadnicą rozbiegową. W rezultacie możliwe jest, by był zastosowany płaski (planarny) nóż, który może być łatwo ostrzony. Głębokość rowków prowadnicy rozbiegowej również może podlegać zmianie poprzez ostrzenie, lecz niemożliwe jest nadawanie rowkom żądanego kształtu. Przez to nie jest możliwe, by boki żeber prowadzących łączyły się z linią cięcia przez łuk okręgu lub przez rozwarty kąt.

Na figurze 11 pokazana jest część przykładu realizacji posuwisto-zwrotnego urządzenia strugarskiego z dwoma przeciwległymi zestawami noży. Pomiędzy oboma zestawami noży znajduje się pasek prowadzący 15 wspierający noże, prezentujący przy obu kierunkach ruchu zestawów noży działanie odpowiadające działaniu prowadnicy rozbiegowej 12 według fig. 9. Oczywiście, w tym przykładzie wykonania oba zestawy noży są również przesunięte względem siebie, tak że rowki jednego zestawu noża trafiają na żebra prowadzące drugiego zestawu noża. Pasek prowadzący 15 zamyka wierzchołki zębów w rowkach, tak że zestawy noża i prowadzący pasek wspierają się nawzajem.

Figura 12 pokazuje, że pomiędzy żebrami prowadzącymi 4 i w pewnym oddaleniu od krawędzi tnącej 3 noża jest usytuowany dodatkowy zespół współpracujący z powierzchnią obrabiania elementu, który w tym przypadku jest nożem grzebieniowym 16, którego zęby współpracują z rowkami pomiędzy żebrami prowadzącymi 4. Zastosowanie takiego noża

178 475 grzebieniowego umożliwia zapobieganie zapychaniu się rowków. Obecność takiego noża grzebieniowego może być istotna przy obróbce pewnych rodzajów drewna o różnej elastyczności, albo o wysokim stopniu wilgotności, albo jeśli są obecne pewne chemiczne substancje, takie jak żywice.

Wynalazek nie ogranicza się jedynie do opisanych przykładów realizacji, które mogą być poddawane zmianom w zakresie wyznaczonym przez zastrzeżenia.

Zestaw noża według wynalazku może być również z korzyścią stosowany do zestrugiwania węższych lub szerszych tak zwanych „płatków” lub „paneli płatowych”. W takim przypadku, z reguły noże poruszają się poprzecznie względem włókien wzrostu i noże są na przykład zatrzaśnięte w szerokich wałkach lub stożkach, podczas gdy drewno z włóknami wzrostu jest umieszczone równolegle do osi wałka i jest do nich promieniowo dostarczane.

8 Ί 6

Fig.7

8

Fig.6

3 2

8 16

Fig8

Fig.9

178 475

178 475

Departament Wydawnictw UP RP Cena 2,00 zł.

Nakład 60 egz·

Claims (14)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zestaw noża do skrawania wełny drzewnej, zawierający nóż z powierzchnią obrabiania elementu wolną powierzchnią i krawędzią tnącą wyznaczoną na przecięciu tych powierzchni, znamienny tym, że zawiera żebra prowadzące (4) rozciągające się prostopadłe do krawędzi tnącej (3) i łączące powierzchnię obrabiania elementu (1, 10) z końcem (5), który zbiega się z krawędzią tnącą (3) oraz z powierzchnią prowadzącą (6) łączącą się z końcem (5) i wznoszącą się w stronę końca (5).
2. 2. Zestaw według zastrz. 1, znamienny tym, że żebra prowadzące (4) są uformowane integralnie w nożu.
3. 3. Zestaw według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że koniec (5) żeber prowadzących (4) zbiega się z krawędzią tnącą (3) noża.
4. 4. Zestaw według zastrz. 1, znamienny tym, że powierzchnie prowadzące (6) łączą się z wolną powierzchnią (2) za pośrednictwem zaokrągleń lub pośrednich powierzchni.
5. 5. Zestaw według zastrz. 1 albo 2, albo 4, znamienny tym, że szerokość powierzchni prowadzącej (6) żeber prowadzących (4) jest mniejsza niż wzajemna odległość pomiędzy żebrami prowadzącymi (4).
6. 6. Zestaw według zastrz. 1 albo 4, znamienny tym, że powierzchnie prowadzące (6) mają, przy ich końcu przeciwnym do krawędzi tnącej (3), mniejszą szerokość niż przy ich końcu przy krawędzi tnącej (3).
7. 7. Zestaw według zastrz. 1 albo 4, znamienny tym, że boczne krawędzie powierzchni prowadzących (6) łączą się z krawędzią tnącą (3) za pomocą zakrzywionej lub zagiętej powierzchni.
8. 8. Zestaw według zastrz. 1 albo 2, albo 4, znamienny tym, że żebra prowadzące (4) współpracują z prowadnicą rozbiegową (12) dla ciętego na włókna bloku drewna, przy czym prowadnica rozbiegowa (12) posiada powierzchnię prowadzącą (14), która łączy powierzchnie prowadzące (6) żeber prowadzących (4).
9. 9. Zestaw według zastrz. 8, znamienny tym, że powierzchnie prowadzące (6) żeber prowadzących (4) są umieszczone nieznacznie poniżej powierzchni prowadzącej (14) prowadnicy rozbiegowej (12).
10. 10. Zestaw według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera dodatkowy zespół współpracujący z powierzchnią obrabiania elementu (1, 10) pomiędzy żebrami prowadzącymi (4) i w pewnej odległości od krawędzi tnącej (3).
11. 11. Zestaw według zastrz. 10, znamienny tym, że dodatkowy zespół zawiera zęby noża grzebieniowego (16).
12. 12. Urządzenie do wytwarzania wełny drzewnej, zawierające zestaw noża do skrawania wełny drzewnej, przy czym zestaw noża zawiera nóż składający się z powierzchni obrabiania elementu, wolnej powierzchni i krawędzi tnącej wyznaczonej na przecięciu tych powierzchni, znamienne tym, że zawiera posuwisto-zwrotny suport wzdłużny i dwa zestawy noża umieszczone przeciwległe do siebie w suporcie, gdzie żebra prowadzące (4) sąsiednich zestawów noża są ze sobą w układzie schodkowym.
13. 13. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że pomiędzy zespołami noża umieszczony jest pasek (15) pozycjonujący i łączący żebra prowadzące (4),
14. 14. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że zawiera obrotowy wspornik noża, taki jak tarcza, wałek, stożek lub tym podobny, zawierający umieszczoną w nim pewną liczbę zestawów noża, których żebra prowadzące (4) są w promieniowo schodkowym układzie względem siebie.

    * * *

    178 475