PL178526B1 - Uchwyt podciągu szynowego - Google Patents

Abstract

1. Uchwyt podciągu szynowego złożony z obejmy i kabłąka z nakrętkami, znamienny tym, że obejma (1) posiada podstawę dolną (la), część środkową (1b) i podstawę górną (1e) wyprofilowane poprzez gięcie z pręta płaskiego w kształt zbliżony w widoku do zetownika w ten sposób, że linie gięcia tworzą z osią wzdłużną pręta kąt ostry (a) wynoszący 37° ± 10°, część środkowa (1b) tworzy z podstawą dolną(la) kąt (β) równy 90° ± 10°, a podstawa górna (1e) leży w płaszczyźnie równoległej do płaszczyzny podstawy dolnej lub odchylona jest od niej o kąt wynoszący 0° do ± 5°, przy czym wysokość (H) części środkowej (1b) jest równa lub mniejsza od wysokości kształtownika podciągu, a odległość (s) otworu (2) w podstawie dolnej od części środkowej jest mniejsza od sumy szerokości stopki i główki szyny podciągu, natomiast kabłąk (4) ma jedno ramię dłuższe, korzystnie o wielkość równą wysokości (H) części środkowej obejmy (1).

Description

Przedmiotem wynalazku jest uchwyt podciągu szynowego stosowany w obudowie górniczej przy wzmacniaczu odrzwi zabudowanych w warunkach zagrożenia tąpaniami.

Powszechnie stosowane w podziemnych zakładach górniczych do wzmacniania obudowy odrzwiowej podłużne belki zwane „podciągami” wykonywane są z szyny lub dwóch szyn odwróconych, wsuniętych jedna w drugą. Szyny te mocowane są do poszczególnych odrzwi za pomocą znanych dwóch lub czterech strzemion, najczęściej złożonych z płaskiego jarzma i wydłużonego kabłąka.

Połączenie takie jest niewygodne w realizacji, wymaga podwójnej ilości elementów, wykonania co najmniej czterech złącz śrubowych, co wpływa na czasokres wykonania i podraża kos/twzmocnienia obudowy.

Typowe strzemiona nie dają możliwości bocznego podparcia podciągu z szyn - z uwagi na płaskie jarzma - wobec czego niejednokrotnie stosuje się dodatkowe kliny rozpierające.

Powyższych niedogodności pozbawione jest rozwiązanie według wynalazku, w którym obejma uchwytu posiada podstawę dolną część środkową i podstawę górna wyprofilowane poprzez wygięcie z pręta płaskiego w kształt zbliżony w widoku do zetownika. Linie gięcia tworzą z osią wzdłużną pręta kąt ostry wynoszący 37° ± 10°, część środkowa tworzy z płaską podstawą dolną kąt równy 90° ± 10°, a podstawa górna leży w płaszczyźnie równoległej do płaszczyzny podstawy dolnej, lub jest od niej odchylona o kąt 0° ± 5°. Wysokość części środkowej jest równa lub mniejsza od wysokości kształtownika podciągu. Odległość otworu kabłokąwego w dolnej podstawie od części środkowej jest mniejsza od sumy szerokości stopki i główki szyny pociągu. Kabłąk uchwytu ma jedno ramię dłuższe, korzystnie o wielkość równa wysokości części środkowej obejmy.

Krawędzie wzdłużne podstawy dolnej i górnej są równoległe i przesunięte względem siebie o wielkość wynoszącą 0,1 + 0,5 wysokości części środowej . Otwoiw w podstawach są tak usytuowane, że kąt wyznaczony pomiędzy linią łącząca ich środki a krawędzią wzdłużną wynosi 10° ± 5°.

178 526

Rozwiązanie według wynalazku posiada wiele korzyści technicznych. Połączenie podciągu z odrzwiami wykonuje się za pomocą jednego uchwytu, w którym kabłąk zajmuje położenie wzdłuż przekątnej łączonych kształtowników górniczych.

Korzystne wyprofilowanie obejmy umożliwiło usytuowanie otworu stycznie do krawędzi stopki i podparcie obejmy na małym ramieniu zginającym, natomiast z drugiej strony podparcie narożem górnej podstawy stopki odwróconej szyny. Dzięki temu szyny nie mają możliwości rozsuwania się i połączenie staje się stabilne. Korzystne usytuowanie otworów oraz przesunięcie krawędzi względem siebie obu podstaw stworzyło możliwość oparcia się podstawy górnej o dno korytka. Przy nadmiernym obciążeniu połączenia ogranicza to odkształcenie się obejmy i jej upodatnienie - co ma miejsce przy połączeniu za pomocą typowych strzemion, gdyż siły zginające jarzmo działają na dużym ramieniu z uwagi na rozstaw otworów znacznie większy od szerokości podciągu szynowego.

Realizując połączenie uchwytem według wynalazku skraca się cykl wykonania wzmocnienia, zmniejsza ilość dostaw elementów wzmacniających i zwiększa pewność połączenia szczególnie na przenoszenie sił wzdłużnych.

Przedmiot wynalazku uwidoczniono w przykładowym rozwiązaniu na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia uchwyt zabudowany na obudowie w widoku wzdłuż podciągu fig. 2 ten sam uchwyt w widoku wzdłuż kształtownika obudowy, a fig. 3 w widoku z dołu od strony nakrętek.

Uchwyt złożony jest z obejmy 1 i kabłąka 4 z nakrętkami 5. Obejma 1 wyprofilowana jest poprzez gięcie z pręta płaskiego, korzystnie o przekroju prostokąta, tak że zawiera płaską podstawę dolną 1a przechodzącą łukiem w część środkową 1b prostopadłą do podstawy oraz podstawę górą 1e równoległą do podstawy dolnej.

Linie gięcia tworzą z osią wzdłużną pręta kąt ostry a wynoszący 37° ± 10°. Część środkowa lb tworzy z podstawą dolną 1a kąt β równy 90° ± 10°, natomiast podstawa górna 1e może być odchylona od płaszczyzny równoległej do podstawy dolnej o kąt wynoszący od 0° do ± 5°. Wysokość H części środkowej jest równa lub mniejsza wysokości szyny podciągu. Odległość s otworu 2 od pionowej części środkowej jest mniejsza od sumy szerokości stopki i główki szyny.

Krawędzie wzdłużne podstawy górnej są równoległe do krawędzi wzdłużnych podstawy dolnej i są przesunięte względem siebie o wielkość a wynoszącą 0,1 do 0,5 wysokości H części środkowej 1b. Otwory 2 i 3 do przeprowadzenia kabłąka 4 są tak usytuowane w podstawach, że linia łącząca osie otworów tworzy z krawędziami wzdłużnymi kąt y wynoszący 10° ± 5°. Kabłąk 4 posiada jedno ramię dłuższe o wielkość korzystnie równą wysokości H części środkowej.

178 526

178 526

fig. 3

178 526

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Uchwyt podciągu szynowego złożony z obejmy i kabłąka z nakrętkami, znamienny tym, że obejma (1) posiada podstawę dolną (1a), część środkową (1b) i podstawę górną (1e) wyprofilowane poprzez gięcie z pręta płaskiego w kształt zbliżony w widoku do zetownika w ten sposób, że linie gięcia tworzą z osią wzdłużną pręta kąt ostry (a) wynoszący 37° ± 10°, część środkowa (1b) tworzy z podstawą dolną (1a) kąt (β) równy 90° ± 10°, a podstawa górna (1e) leży w płaszczyźnie równoległej do płaszczyzny podstawy dolnej lub odchylona jest od niej o kąt wynoszący 0° do ± 5°, przy czym wysokość (H) części środkowej (1b) jest równa lub mniejsza od wysokości kształtownika podciągu, a odległość (s) otworu (2) w podstawie dolnej od części środkowej jest mniejsza od sumy szerokości stopki i główki szyny podciągu, natomiast kabłąk (4) ma jedno ramię dłuższe, korzystnie o wielkość równą wysokości (H) części środkowej obejmy (1).
2. 2. Uchwyt według zastrz. 1, znamienny tym, że krawędzie wzdłużne podstawy dolnej i górnej są przesunięte względem siebie o wielkość wynoszącą 0,1 + 0,5 wysokości (H) części środkowej.
3. 3. Uchwyt według zastrz. 1, znamienny tym, że otwory·' (2 i 3) w podstawach są tak usytuowane, że kąt wyznaczony pomiędzy linitą łączącą środki otworów a krawędzią boczną wynosi 10° ± 5°.